Marek Gaszyński - Polski dziennikarz muzyczny i prezenter radiowy. Przyszedł na świat na 2,5 miesiąca przed wybuchem II wojny światowej. Rodowity warszawiak. Absolwent UW (filologia).
Swą przygodę dziennikarską zaczął jako dziewiętnastolatek w Rozgłośni Harcerskiej. Później pracował w Trójce oraz warszawskim Radiu Dla Ciebie, którego był prezesem.
Autor tekstów piosenek dla wielu polskich wykonawców, m.in. dla Czesława Niemena, Czerwonych Gitar, Jerzego Grunwalda czy Haliny Frąckowiak.
Specjalista z zakresu historii polskiej muzyki rozrywkowej.
Wybrane publikacje książkowe: "Muzyka, którą lubię" (KAW, 1980), "Czas jak rzeka" (Pro´szyn´ski i S-ka, 2004), "Czerwone gitary. Nie spoczniemy..."(Pro´szyn´ski i S-ka, 2005), "Człowiek do wynajęcia. Wyspa" (Wydawnictwo Trio, 2008). "Śmierć Artysty" (Świat Książki, 2013).
Człowiek do wszystkiego. Rozwiązania największych tajemnic świata.
Marek Piotr Gaszyński – polski dziennikarz i prezenter muzyczny, autor tekstów ponad 150 piosenek oraz autor książek o tematyce muzycznej. Znawca historii polskiej muzyki rozrywkowej. Absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Warszawskiego.
Hałas, smog, zabójcze tempo. Brak czasu na oddech, książkę i rozmowę z przyjaciółmi. Zapełniony kalendarz nie przewiduje czasu na chorobę, a budzik znów przypomina, że kolejny dzień pracy dawno się zaczął. A gdyby tak wszystko rzucić? I uciec tam, gdzie korki i pośpiech będą tylko złym wspomnieniem. Tam, gdzie jest cisza i spokój.Natalia Sosin-Krosnowska rozmawiała z blisko setką ludzi, którzy powiedzieli dość i wybrali wieś. Zapytała ich: jak szukać domu? czy można tak po prostu kupić sobie ziemię? ile potrzeba na to wszystko pieniędzy? jak na zmianę reagują dzieci? a przede wszystkim: z czego się utrzymać na wsi?Cisza i spokój jest szczerą opowieścią o ludziach, którzy nie bali się zaryzykować i spełnić marzenie o życiu daleko od miasta. To także zbiór porad, jakie daliby przyjaciołom marzącym o podobnej zmianie, a w szczególności sobie samym z czasów, gdy zaczynali swoją przygodę. Odsłania wszystko to, o czym nie myślisz, marząc o życiu daleko od miasta, a co warto wiedzieć, by szczęśliwie osiąść na wsi.Natalia Sosin-Krosnowska (ur. 1982) - redaktorka, absolwentka politologii i socjologii, dziennikarka Polsatu i serwisu gazeta.pl, współautorka i pierwsza redaktor naczelna polskiej wersji magazynu cafebabel.com. Współpracowała m.in. z Polityką, TV Arte i francuskim ELLE, jej artykuły były publikowane w Courrier International"", La Stampa"", Die Zeit"" i The New York Times"". Obecnie współtworzy i prowadzi program Daleko od miasta na antenie Domo+. Prywatnie interesuje się designem, architekturą wnętrz i fotografią, ćwiczy jogę i maluje. Całe życie jedną nogą w mieście, a drugą na wsi.
Życie to bańka mydlanaZgodnie z obietnicą, przez 100 dni od zakończenia obozu medytacyjnego Osho codziennie wysyłał list do Jogi Sohan, by mogła któregoś dnia opublikować ten niezwykły zbiór przemyśleń.Życie to bańka mydlana to fascynujący zapis ścieżek, którymi podążał umysł Osho przez kolejne dni. Listy te stanowią esencję nauk Mistrza, są duchową mapą dla wszystkich, którzy szukają w życiu czegoś więcej oraz są gotowi, by poznać wiele wymiarów istnienia. Te krótkie, pełne znaczeń i mądrości teksty spisane ręką samego Osho poruszają do głębi, niczym najpiękniejsze przypowieści o miłości do życia.OSHO charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych.
Max Scheler jest jednym z najwybitniejszych myślicieli XX wieku. Zasłynął przede wszystkim w filozofii wartości i etyce oraz w antropologii filozoficznej, filozofii miłości i filozofii religii. Wywarł wielki wpływ na wielu myślicieli, m. in. na Dietricha von Hildebranda i Edytę Stein, a w Polsce - na Karola Wojtyłę i Józefa Tischnera, i w ogóle na kulturę XX wieku.Max Scheler, ""największy moralista nowożytności"" (o. J. M. Bocheński), jest twórcą fenomenologicznej etyki wartości. Na pytanie: ""Co to znaczy żyć dobrze?"", etyka ta odpowiada: życie dobre polega na udzielaniu w sposób wolny adekwatnej odpowiedzi na wartości.Książka Jana Galarowicza, autora publikacji o Heideggerze, Ingardenie, Wojtyle i Tischnerze, jest poniekąd odpowiedzią na wyrażone przed laty życzenie prof. Bocheńskiego: ""ogromną zasługę oddałby ludzkości ktoś, kto by zredagował mały, jasny, przykładami ilustrowany podręcznik o wartościach Maksa Schelera. Czegoś takiego nie mamy i Scheler jest praktycznie nieznany"".
Spis treści:
Rozdział 1. Żywot ojca świętego Jana. O jaskini Sapsas /11
Rozdział 2. O ojcu, który we własnej jaskini karmił lwa /12
Rozdział 3. Żywot księdza Conona w klasztorze Penthucus /13
Rozdział 4. Twarz przeora Leo ncja /13
Rozdział 5. Opowieść przeora Polychroniusza o trzech mnichach /14
Rozdział 6. Inna opowieść tego przeora /14
Rozdział 7. Życie i śmierć pewnego ojca, który nigdy nie chciał zostać przeorem w klasztorze Na Wieży /15
Rozdział 8. Żywot przeora Myrogenesa, cierpiącego na puchlinę wodną /15
Rozdział 9. O cudownej miłości pewnego ojca świętego /16
Rozdział 10. Żywot eremity Barnaby /16
Rozdział 11. Żywot przeora Agiodulusa /17
Rozdział 12. Powiedzenie przeora Olimpiusza /18
Rozdział 13. Żywot eremity Marka /18
Rozdział 14. O pewnym bracie, kuszonym przez ducha nieuczciwości i chorującym na trąd /18
Rozdział 15. O cudzie przeora Conona /19
Rozdział 16. Opowieść przeora Mikołaja o sobie i towarzyszach /19
Rozdział 17. Żywot ojca Maknusa /20
Rozdział 18. Żywot innego ojca z klasztoru Laura, który spał z lwami /20
Rozdział 19. Opowieść przeora Eliasza o sobie /21
Rozdział 20. Nawrócenie się żołnierza z powodu zaistniałego cudu /22
Rozdział 21. Śmierć anachorety i jego mordercy /22
Rozdział 22. O innym ojcu, który też nazywał się Conon /23
Rozdział 23. Żywot mnicha Teodulusa /23
Rozdział 24. Żywot ojca mieszkającego w celi w Cuzibie /23
Rozdział 25. O bracie z klasztoru Cuziba, o świętych słowach przemienienia i o klasztornej farze /24
Rozdział 26. Żywot brata Teofanesa, o jego cudownej twarzy /25
Rozdział 27. Życie pewnego kapłana z Mardandos /26
Rozdział 28. O cudownym dziele Juliana Słupnika /27
Rozdział 29. Cud, który wydarzył się przy Najświętszym Sakramencie Ołtarza/28
Rozdział 30. Żywot mnicha Izydora z Malty. O innym cudzie Najświętszego Sakramentu Ołtarza /28
Rozdział 31. Nawrócenie i żywot jawnogrzesznicy Marii /29
Rozdział 32. Nawrócenie i żywot aktora Babilasa oraz jego grzesznic Comety i Nikosy /30
Rozdział 33. Żywot świętego biskupa Teodota /31
Rozdział 34. Żywot błogosławionego patriarchy Aleksandra z Jerozolimy /32
Rozdział 35. Żywot arcybiskupa Eliasza z Jerozolimy i o patriarsze Flavianusie z Antiochii /32
Rozdział 36. Żywot patriarchy Efrema z Antiochii i o tym, jak nawrócił stojącego na słupie serwiańskiego mnicha /33
Rozdział 37. Żywot biskupa, który potajemnie opuścił siedzibę i w przebraniu służył budowniczym w Jerozolimie /34
Rozdział 38. Śmierć bezbożnego cesarza Anastazego /35
Rozdział 39. Żywot pewnego mnicha w klasztorze przeora Seweriana i jak wiejska dziewczyna ustrzegła go mądrze od grzechu /36
Rozdział 40. Żywot przeora Cosmasa Eunucha /37
Rozdział 41. Żywot przeora Pawła z Nazarbus /39
Rozdział 42. Żywot sługi Bożego Anaxonoma /40
Rozdział 43. Okropna śmierć arcybiskupa Thaleleusza z Tessaloniki /41
Rozdział 44. Żywot ojca przebywającego w mieście Antinous; o modlitwie za umarłych /42
Rozdział 45. Żywot mnicha zamkniętego na Górze Oliwnej; o czci wizerunku Najświętszej Matki Boga, Maryi /42
Rozdział 46. Cudowne widzenie przeora z Laura Calamon; o obu księgach Nestoriusza /43
Rozdział 47. Cud Matki Boskiej dokonany przeciwko aktorowi Gajanusowi, który obraził ją w teatrze/45
Rozdział 48. Jak Matka Boska nawróciła Cosmianę, żonę patrycjusza Germanusa /45
Rozdział 49. Cudowna wizja mówiąca księciu Palestyny, aby odrzucił herezję i nawrócił się na wiarę katolicką /46
Rozdział 50. Wizja i opowieść przeora Jerzego /47
Barłaam i Jozafat byli czczeni jako chrześcijańscy święci. Są bohaterami opowieści hagiograficznej, bardzo popularnej w średniowieczu, inspirowanej rzekomym nawróceniem się Buddy.
Legenda Buddy była znana chrześcijanom wschodniego Iranu i Azji centralnej, gdzie stykali się z buddystami mazdeistami i manichejczykami.
Pierwsza redakcja tekstu pochodzi z VI wieku, napisano go w języku irańskim, potem przełożono na syryjski i arabski. Później były liczne przekłady na język łaciński i języki narodowe. Najstarszy rękopis tych przekładów pochodzi z roku 1021 i znajduje się w Kijowie, inny jest na górze Atos, a jeszcze inny, z roku 1064 - w Oxfordzie.
Opowieść, która dotarła na zachód w XI wieku jest przypisywana świętemu Janowi z Damaszku, była bardzo znana, uważana za historyczną, a imiona Barłaama i Jozafata zostały włączone do rzymskiego Martyrologium.
POLSKA HIP HOPOWA ŚWIADOMOŚĆ BEZ CENZURY JUŻ W SPRZEDAŻY!!!
Książka Polski hip hop posiada wiele twarzy udowadnia, że można pisać o kulturze hip hop nie językiem akademickim, ale językiem podwórkowym, który utrzymuje zamierzony, uliczny klimat docierając do wielu ludzi. Bezprecedensowy, specyficzny styl i uliczna forma przekazu jest głównym celem tej publikacji. Nie znajdziemy w niej wykręconych form gramatycznych, bajkowych metafor czy literackich porównań, bo hip hop tego nie potrzebuje.
Autorami książki Polski hip hop posiada wiele twarzy (wydanie drugie, rozszerzone) są Sadi i Graff. To dwóch pionierów polskiego hip hopu, którzy jako jedni z pierwszych zaczynali tworzyć tę subkulturę w Polsce już na początku lat 80., a następnie kontynuowali jej rozwój przez 20 lat. Publikacja została wydana przez Dziurawe Sample – „sklep z muzyką nadgryzioną zębem czasu”. Siłą tej książki jest potężna dawka niepublikowanej wcześniej wiedzy bez cenzury opartej na faktach, których nie ma w innych drukowanych tego typu źródłach, a nawet w internecie. To polska hiphopowa świadomość poruszająca, a zarazem wyjaśniająca wiele zagadnień związanych kulturą hip hop oraz jej elementami (breakdance, graffiti, rap, DJ-ing). Wiele osób w tej książce zderzy się z informacjami, o których wcześniej nie miało zielonego pojęcia.
Na początku książki dowiadujemy się jaki jest związek autorów z kulturą hip hop. Poznajemy prawdziwą historię Universal Zulu Nation w Polsce (w latach 80. i 90. była to najbardziej respektowana hiphopowa organizacja na świecie, wyznacznik oryginalnego, międzynarodowego oraz undergroundowego wizerunku kultury hip hop). Następnie Sadi i Graff wyjaśniają, o jaki hip hop walczyli, opisują początki polskiej kultury hip hop jako całości z ich perspektywy. Przedstawiają polski breakdance jako pierwszy element hip hopu, od którego wszystko się w Polsce zaczęło. Przybliżają skróconą historię jednej z pierwszych polskich b-girls, a następnie polskie hiphopowe realia lat 90. Opisują graffiti jako sztukę, a nie wandalizm, i kreślą zarys jego historii w Polsce. Jest tutaj także polski rap – jego początki w Polsce i docelowe przeznaczenie oraz polski DJ-ing, którego przedstawicielem jest hiphopowy DJ Maestro. Autorzy biorą poprawkę na hip hop, skłaniając czytelnika do wielu refleksji. Między innymi nad tym, gdzie hip hop tak naprawdę ma swoje korzenie i kiedy datuje się jego powstanie, również w Polsce (hip hopu, który po wielu latach istnienia podzielił się na rzeczywisty i wirtualny, będąc dla jednych pasją, a dla drugich – wyłącznie terminem biznesowym). Następnie dowiadujemy się jaka jest prawdziwa idea i filozofia hip hopu jako subkultury ulicznej i czym różni się ona od wirtualnego lansu., a także poznajemy dwa subkulturowe środowiska hip hop w Polsce – Oldschoolers Crew oraz Generacja True School. W książce zostały również przypomniane wartości kultury hip hop, które na początku jej powstawania oraz w momencie rozpowszechniania w wielu krajach były podstawą, natomiast w dobie komercji powinny być motywacją do utrzymania prawdziwego przesłania i wizerunku tej subkultury. Sadi i Graff wyjaśniają na czym polega hiphopowa świadomość, jakie są poszczególne szkoły hip hopu oraz dlaczego hip hop po wielu latach istnienia i rozwoju stracił na swojej oryginalności i stał się bezpłciową komercją.
To pierwsza na świecie książka odsłaniająca ukrywany przez media prawdziwy obraz legendarnej, międzynarodowej, hiphopowej organizacji Universal Zulu Nation, która jako socjalno-religijny gang mający znamiona sekty pod pretekstem propagowania pokoju, szacunku, jedności oraz innych wartości stosuje hip hop do rozpowszechniania kontrowersyjnej filozofii islamu na całym świecie, tworząc swoje oddziały w różnych krajach.
Masajka Ntailan Lolkoki dorasta na peryferiach miasteczka Maralal na północy Kenii. W wieku dwunastu lat zgodnie z tradycją swojego plemienia zostaje obrzezana i odtąd czuje się obco we własnym ciele. Kilka lat później poznaje w Nairobi młodego angielskiego żołnierza i wyjeżdża z nim do Anglii, a potem do Niemiec. Biorą ślub, jednak małżeństwo rozpada się, ponieważ seks jest dla niej koszmarem.
Po separacji Ntailan zostaje modelką i znajduje sobie miejsce w wykwintnym świecie bogaczy, jednak w jej sercu panuje mrok. Pozostaje kimś obcym we własnym ciele. Dręczą ja lęki i depresje. Dzięki Waris Dirie dowiaduje się o możliwości przeprowadzenia operacji rekonstrukcyjnej dla ofiar okaleczenia żeńskich narządów płciowych (FGM).
Ntailan, która dzisiaj mieszka w Berlinie, decyduje się na ten trudny krok i po operacji odczuwa po raz pierwszy szczęście kobiety. Otwarcie i szczerze opisuje, jaki wpływ operacja rekonstrukcyjna wywarła na jej odczucia, jak odkrywa swoje ciało i w efekcie samą siebie. Pełna radości zaczyna życie, w którym wreszcie znajduje spełnienie.
Jako dziewczynka Ntailan Lolkoki została okaleczona i przez długie lata milczała. Jako dorosła kobieta otrzymała szansę, by cofnąć to, co się stało.
Pasjonujące wspomnienia odważnej kobiety, która otwarcie mówi o swoich cierpieniach – i swoim wybawieniu.
To nie jest po prostu wstrząsająca książka (…) jest autentyczna, nieprzefiltrowana, bezpośrednia.
"Hamburger Morgenpost", 25.09.2017
(…) Desert Flower Center Waldfriede było jak przysłowiowa ostatnia deska ratunku. Za pośrednictwem swojej książki Ntailan Lolkoki pragnie pomóc innym okaleczonym kobietom, by także one zdołały się jej uchwycić.
"Berliner Abendblatt", 09.12.2017
Bardzo poruszająca!
"SUPERillu", 28.09.2017
Chociaż przygnębiający temat okaleczania żeńskich narządów płciowych ciągnie się niczym czerwona nić przez wszystkie rozdziały jej życia, historia Ntailan emanuje nadzieją i inspiruje.
Frauenrechte.de (Clara Hoffmann), 18.08.2017
Lolkoki w swojej książce opisuje własne życie niczym niespokojną odyseję w poszukiwaniu spełnienia.
"Die Presse", 23.07.2017
Ntailan Lolkoki dorastała we wsi w pobliżu Barsaloi na północy Kenii. Gdy miała dwanaście lat zgodnie z tradycją swojego plemienia została obrzezana. Dzisiaj artystka mieszka w Berlinie i angażuje się m.in. w działalność Desert Flower Center, przeciwko przemocy wobec kobiet i przeciwko okaleczaniu żeńskich narządów płciowych.
Zbiór felietonów Przebiśniegi Aleksandry Bzdzikot, malarki, pisarki i felietonistki, jest jej literackim debiutem. W krótkich utworach autorka opisuje wyrwane z otaczającej ją rzeczywistości „skrawki”, obserwacje, refleksje nad naturą ludzką. Niczym tytułowe przebiśniegi przebijają się one przez granice ludzkiej natury, ukazując na krótką chwilę prawdziwe jej oblicze. Wachlarz emocji, skomplikowane relacje międzyludzkie, upływ czasu – to tylko nieliczne z tematów, które porusza Aleksandra Bzdzikot. Pozycja obowiązkowa dla tych, którzy w codziennej bieganinie próbują się zatrzymać i dostrzec krótkie przebłyski istoty życia.
Objawienia prezentowane w niniejszym wydaniu to wizje Anny Kathariny Emmerich – obdarzonej stygmatami mistyczki i wizjonerki, która w przejmujący i szczegółowy sposób opisuje wydarzenia po śmierci Jezusa: Jego zstąpienie do otchłani, uwolnienie dusz i Zmartwychwstanie, liczne objawienia się uczniom, Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego, a także życie Maryi aż do Jej zaśnięcia.
Bł. Anna Katharina Emmerich (1774-1824) była niemiecką zakonnicą beatyfikowaną przez Jana Pawła II. Jej wizje, spisane przez spowiednika Klemensa Brentano, dotyczą życia Jezusa, Maryi oraz ich krewnych, Apostołów, a także wydarzeń związanych z Męką i Zmartwychwstaniem. O autentyczności tych wizji świadczy m.in. odnaleziony domek Maryi w Efezie, a podane przez nią szczegóły dotyczące codziennego życia, zwyczajów i ubiorów w Ziemi Świętej za czasów Jezusa zostały potwierdzone przez późniejsze wykopaliska archeologiczne w XIX i XX wieku.
Reinhold Messner 4 lata temu skończył 70 lat. To dobra okazja do podsumowania życia, co też uczynił, przygotowując swoją książkową opowieść “O życiu”.
Messner to bez wątpienia najlepszy himalaista świata, ale też farmer i polityk. Jako pierwszy człowiek zdobył Koronę Himalajów i Karakorum – wszystkie czternaście ośmiotysięczników świata. Dokonał tego w 1986, a zdobycie kompletu szczytów zajęło mu łącznie 16 lat. Jego największym rywalem był Polak - Jerzy Kukuczka.
“O życiu” to siedemdziesiąt krótkich rozdziałów, które autor podzielił na trzy części. W pierwszej wspomina dzieciństwo, początki fascynacji górami i wspinaczką. W drugiej zastanawia się nad wyzwaniami, jakie niosą ze sobą góry i sensem samej wspinaczki. Snuje rozważania nad granicą dzielącą dwa światy: życia i śmierci. A pretekstem do tych rozważań są jego wstrząsające, osobiste doświadczenia. Podczas wspólnej wyprawy na Nanga Parbat zginął jego młodszy brat Günther, w okolicznościach do dziś niewyjaśnionych, co wypominają Reinholdowi dziennikarze i wspinacze. Messner w pewnym momencie przestał z nimi dyskutować: - Nie widzę już powodu, by prostować rozmaite teorie.
Tę śmierć opisuje krótko, nie kryjąc krytycznych słów: - Wszyscy mówią o heroizmie śmierci, ale nikt nie ma o tym pojęcia. Dotkliwe doświadczenie pozostawiło ślady; Messner, który swego czasu nie stronił od ryzyka dziś zastanawia się, czy zawsze było ono potrzebne.
Trzecią część poświęca bardziej ogólnym wartościom. Interesują go Sztuka, Piękno, Moralność, Zemsta, Bóg, Rytuał, Rodzina, Duma, Cierpienie, by wymienić tylko kilka, bo jest również rozdział zatytułowany „Yeti”. Messner pisze z wyczuwalnym dystansem, mówi ciszej, łagodniej – nie kończy życia, kariery, nie odrzuca zainteresowań, po prostu podsumowuje swoje 70 lat. I nie kryje, że tęskni za wartościami, jakie wpajali mu dziadkowie i rodzice.
“O życiu” to doskonała lektura dla miłośników gór, ale przede wszystkim dla tych, którzy ciekawi są człowieka - Reinholda Messnera, najlepszego himalaisty świata.
Komentatorzy w świadomości kibiców są tak ważni, że nie sposób przeżywać w pełni zawodów sportowych bez ich głosów w tle. Mają oni zarówno swoich sympatyków, jak i przeciwników. Jedni ich uwielbiają, inni wyszydzają, sugerując nawet, że czas najwyższy zniknąć z anteny. Nikt jednak nie może zaprzeczyć, że niektóre ich wypowiedzi stały się już kultowe i na zawsze pozostaną w naszych głowach, nieważne, jak bardzo chcielibyśmy się ich pozbyć…
To nie jest książka, z której dowiecie się wielu mądrych rzeczy… A może? Z pewnością jednak jest to książka, która przynajmniej raz sprawi, że Wasza twarz rozpromieni się szczerym, dziecięcym uśmiechem.
Czcigodny Sługa Boży Kardynał Stefan Wyszyński doczekał się właśnie drugiego wydania bibliografii, poprawionego, a także uzupełnionego o wykaz artykułów, druków zwartych i prac naukowych dotyczących najnowszej historii Polski z lat 2006-2017. Tym samym historycy Kościoła w Polsce otrzymują ulepszone narzędzie do prowadzenia swoich badań. Po raz pierwszy zestawione zostały tutaj materiały wykorzystane w przygotowaniu Positio super virtibus.
Niewątpliwą zaletą bibliografii jest zebranie również tytułów artykułów z prasy włoskiej, zwłaszcza watykańskiego „L Osservatore Romano", opublikowanych w obronie uwięzionego Prymasa Wyszyń-skiego, świadczących o wielkim zaangażowaniu zarówno papieża Piusa XII, jak i Stolicy Apostolskiej w obronę uwięzionego Kardynała.
Mam nadzieję, że oba tomy bibliografii będą owocnie służyć pomocą w dalszym propagowaniu przebogatej spuścizny zarówno duchowej, jak i pasterskiej Prymasa Tysiąclecia.
Marian Piotr Romaniuk
Tajlandia to jedna z popularniejszych destynacji turystycznych przedstawicieli polskiej klasy średniej. To zapewne jeden z powodów, dla których sporą popularność w Polsce osiągnęły książki koncentrujące się na sensacyjnych aspektach tajskiego życia. Piotr Druzgała zrywa z podejściem, wedle którego najważniejsze jest by szokować i doświadczać czegoś niezwykłego, a rozumienie nie ma żadnego znaczenia. Druzgała to farang-obcokrajowiec, który przyjechał do Tajlandii na wycieczkę i został tam na lata. Zaczął uczyć się języka, robić w Tajlandii interesy i pracować. Osobiste doświadczenia połączone z niezwykłym socjologicznym zmysłem obserwacji autora sprawiają, iż Tajski uśmiech to znakomite studium tajskiej kultury i tajskiego społeczeństwa. Dzięki barwnym anegdotom i przykładom z codziennego życia, Piotr Druzgała odkrywa przed nami kolejne tajemnice i pokazuje niezliczone paradoksy. Jeśli komuś zależy na pozostaniu w matriksie bezpiecznych i utartych stereotypów o Azji i Azjatach, to lepiej by sięgnął po coś bardziej sensacyjnego. Natomiast jeśli celem jest lepsze zrozumienie Tajlandii, Azji i świata pozaeuropejskiego to Tajski uśmiech jest lekturą obowiązkową, ale z pewnością z gatunku tych, po które sięgamy z największą przyjemnością
"Świstki teatralne wszystkie… i więcej". Trzeba tu wyjaśnić, że Świstek teatralny to była rubryka w „Teatrze”, którą w latach 1960-71 redagował Jerzy Timoszewicz pod pseudonimem Theatralski. Umieszczał w niej różne zabawne wypisy z najrozmaitszych źródeł historyczno-teatralnych. Były więc tam fragmenty tajnych raportów Henryka Macrotta, szpiega Wielkiego Księcia Konstantego, anegdoty z pamiętników aktorskich, cytaty z korespondencji, dokumentów, recenzji Słonimskiego w „Wiadomościach Literackich” – słowem: silva rerum. Czytane 50 lat później nie tracą humoru, wdzięku i są wciąż pouczające. Być może słabiej czytelny jest kontekst, w jakim się pojawiały, choć uważny czytelnik między wierszami odkryje współczesne dla tej publikacji aluzje. Nietrudno rozpoznać, dlaczego w spisanych ze Słownika Lindego definicjach słów kojarzących się z nazwiskami krytyków pojawiają się: Csato, Tarn, Raszewski, Jaszcz. W przypadku Raszewskiego źródłem wypisów są pamiętniki Stanisława Krzesińskiego, aktora prowincjonalnego, który wspominał komika Raszewskiego: „z chrapotliwym nosowym głosem, komik dość dobry, ale przesadzający, do poważnych ról niezdatny”. Tak się więc bawił Theatralski dawnymi laty. Ale w książce (jej pomysłodawcą był Paweł Płoski) zebrano nie tylko oryginalne Świstki teatralne, również grono autorów dzisiejszych w podobnej konwencji dołączyło swoje próbki. I ich lektura jest niemniej ciekawa i charakterystyczna. Bo w wielu przypadkach tworzy się osobliwy dialog z Theatralskim i wybór poszczególnych wypisów jest ukłonem dla niego. Oto np. Hanka Baltyn sięga do współczesnych senników, aby wydobyć z nich objaśnienia „teatralnych” snów, tylko jedno zacytuję: Teatr – być w teatrze to przestroga, by być bardziej oszczędnym; dla osób niezamężnych sen taki zwiastuje szczęśliwy i bogaty ożenek; brać udział w sztuce oznacza rozczarowania i kłopoty w interesach; klaskać i śmiać się to ostrzeżenie przed poświęceniem obowiązków dla niemoralnych rozrywek; pożar teatru symbolizuje zaangażowanie w niepewne przedsięwzięcia. Theatralski w 1970 roku również podobną antologię opublikował, zaczerpniętą jednak ze starszych senników. W nich widzieć teatr, znajdować się na przedstawieniu oznaczało: „pogrzeb jakiś i śmierć czyjąś zwiastuje to tobie”. Świstki poszczególnych autorów są też wyrazem ich własnych zainteresowań, temperamentów i nie ma też co ukrywać: poczucia humoru, którym jak wiadomo ludzie nie są równo obdarzeni. Niemniej cała książeczka, starannie wydana w nakładzie 200 numerowanych egzemplarzy, z pewnością może stanąć na półce z wyjątkowo cennymi teatraliami. Świetnie się nadaje do lektury na jesienne chandry i będzie jeszcze jednym powodem do wdzięczności dla Jerzego Timoszewicza. A Theatralskiemu życzę raz jeszcze dobrego humoru, zdrowia i już czekam na następne spotkanie.
Źródło: wojciech-majcherek.blog.onet.pl
Książka Wszystko o św. Janie Pawle II ukazuje się z racji 40. rocznicy pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski. Jest więc okazją do zastanowienia się, jak wykorzystaliśmy dziedzictwo jego pontyfikatu.Pomóc w tym ma nam niniejsza publikacja, w której chcemy ponownie oddać głos Ojcu Świętemu poprzez cytaty z jego autobiograficznych książek, poezji, homilii, encyklik itd. Pragniemy, aby naoczni obserwatorzy życia Jana Pawła II jeszcze raz zaświadczyli o tej niezwykłej postaci. Nie jest to jednak żaden almanach czy obszerna antologia, raczej pojedyncze zdania ilustrujące biografię człowieka, który nieprzerwanie promieniuje swoją świętością i mobilizuje do lepszego życia.Książka jest napisana z myślą o trzech pokoleniach. Najpierw tym, które nazywamy tzw. pokoleniem JP2. Potem tym, co jest już w jesieni życia, a w dorosłość wchodziło, kiedy rozpoczynał się pontyfikat św. Jana Pawła II. Wreszcie dla pokolenia, które nie poznało bezpośrednio Karola Wojtyłę, który został Papieżem. Dla wszystkich zaś wspólnie, niech książka ta będzie przewodnikiem, przygotowującym do pielgrzymowania na grób Wielkiego Polaka św. Jana Pawła II.Dla ułatwienia przyswojenia sobie niektórych szczegółów z przebogatego życia Świętego oraz dla uczynienia swoistego rachunku sumienia z nauczania Jana Pawła II, proponujemy mały quiz. Odpowiedzi na pytania mogą stanowić chwilę zadumy i osobistego zjednoczenia z tym Wielkim Patronem Rodzin. Dla tych, którzy chcą dodatkowo sprawdzić swoją wiedzę umieszczamy odpowiedzi na ostatniej stronie. Całość wzbogacona przepięknymi, unikatowymi zdjęciami.
Przyznam się oddałam głos moim Czytelnikom.Każda taka młoda osoba to skarbnica spostrzeżeń, refleksji, przygód, wyobrażeń i wskazówek.Żebyśmy tylko my, dorośli, zechcieli zatrzymać się: posłuchać, pomyśleć, uśmiać się czy otrzeć łzę Żebyśmy lepiej rozumieli. Pocieszyli. Potrafili poprowadzić, nie ograniczając wielkiej potrzeby wolności i tworzenia. Żebyśmy chcieli pomóc i podać rękę mniejszemu, słabszemu, zależnemu od nas. Te wypowiedzi to nasze lustro; bez trudu odnajdziemy w nim odbicie naszych dorosłych czynów, słów, myśli i zamiarów.Kim są współczesne dzieci?Na to pytanie odpowiada książka Barbary Stenki Hamak ze stanika. Publikacja jest rodzajem dialogu z dziećmi, które dzielą się refleksjami i spostrzeżeniami dotyczącymi ważnych spraw. Mówią o relacjach z rodzicami i rówieśnikami, szkole, pasjach i marzeniach, lęku i radości. Zdradzają sekrety, jakie towarzyszą ich dorastaniu. Ich refleksja nad światem bywa dojrzała i zaskakująca.Autorka zestawia dwa światy. Świat swojego dzieciństwa Anno Domini 1981 (każdy rozdział otwiera wspomnienie dzieciństwa autorki) ze współczesnością dzieci 2017 roku. Można z radością zanurzyć się w tych wspomnieniach i przywołać własne.Rozmowy z dziećmi w gabinecie terapeutycznym i grupach, które prowadzę utwierdzają mnie w przekonaniu, że dzieci bardzo potrzebują naszego zainteresowania. Tak jak wielu dorosłych pragną być wysłuchane, nie oceniane. Chciałyby nie czuć się tak samotne i bezradne wobec trudności, jakie niesie los.Jedno dziecko marzy o morskiej desce klozetowej, inne chciałoby opłynąć na jachcie świat i zabrać w ten rejs przyjaciół. Różnimy się marzeniami ale nie potrzebą miłości, bezpieczeństwa i samorealizacji.Polecam tę lekturę wszystkim, którzy chcą lepiej zrozumieć dzieci i odnaleźć dziecko w sobie. Jak również młodym czytelnikom, aby zobaczyli, że czasem myślą i czują podobnie.Książkę czyta się z zainteresowaniem. Jej lektura nastraja optymistycznie, bo każda wypowiedź to zalążek życia młodego człowieka, pełnego wiary, że wszystko może się zdarzyć.Justyna ŚwięcickaPsycholog
Wizyta w szpitalu była kiedyś najprostszym sposobem, by skończyć w grobie. XIX-wieczni chirurdzy, często niewykształceni, nawet niepiśmienni, kroili swoich pacjentów, nie myśląc o odkażaniu narzędzi. Amputacja była ich ulubioną metodą kuracji, a gangrena nie była niczym niepokojącym. Pacjentów często trzeba było gonić po sali i wiązać, by poddali się leczeniu.Chirurg James Y. Simpson jeszcze w 1869 roku uważał, że żołnierz na polu bitwy pod Waterloo ma większe szanse na przeżycie niż człowiek, który idzie do szpitala.Dopiero Joseph Lister odkrył, że infekcje powodują zarazki, które można pokonać środkami antyseptycznymi. Był za swoje teorie wyśmiewany, ale ostatecznie to jemu nauka przyznała rację. Poznajcie niewiarygodne realia, w jakich leczeni byli pacjenci, i dramatyczną walkę Listera o to, by zmienić rzeźników w lekarzy.Lindsey Fitzharris doktor historii nauki i medycyny, absolwentka Oxfordu. Prowadzi popularną stronę internetową The Chirurgeon's Apprentice i własny kanał na YouTubie Under the Knife. Jej styl to połączenie erudycji godnej Jrgena Thorwalda z błyskotliwym dowcipem Mary Roach. Rzeźnicy i lekarze zyskali entuzjastyczne recenzje w niemal wszystkich czasopismach, m.in. Guardianie, Publishers Weekly, Kirkus Review, i zostali nagrodzeni prestiżową PEN/E.O. Wilson Prize for Literary Science Writing 2018
Wiedeń, 1938 rok. Czternastoletnia Lisa Jura, młoda pianistka zakochana w muzyce klasycznej, obserwuje zmiany zachodzące w jej ukochanym mieście: nazistów przemierzających ulice, prześladowania Żydów, zamieszki. Po nocy kryształowej rodzice postanawiają wysłać Lisę w bezpieczne miejsce. Pociągi ewakuujące żydowskie dzieci (tzw. Kindertransporty) opuszczają stolicę Austrii, kierując się do Holandii i Anglii. Na kilka miesięcy przed początkiem wojny Lisa trafia do Londynu, gdzie wraz z innymi nastoletnimi uchodźcami zostaje umieszczona w internacie na Willesden Lane 243, który wkrótce staje się jej drugim domem. Poznaje Ginę, Aarona, Güntera, Paula i Johnny’ego. Wspólnie zakładają Komitet do Zniesienia Wszelkiego Zła, którego tajnym sygnałem rozpoznawczym stają się pierwsze akordy Koncertu fortepianowego Edvarda Griega. Lisa dojrzewa, przeżywa pierwszą miłość, spotyka ludzi, dzięki którym może realizować marzenie o karierze pianistki koncertowej. Odcięta od rodziny, nigdy nie zapomina słów, którymi pożegnała ją matka: „Musisz mi obiecać… że nie rozstaniesz się z muzyką. Muzyka ci pomoże, dasz sobie radę. Niech będzie twoją najlepszą przyjaciółką, Lisełe”…
Bohaterka książki, Lisa Jura-Golabek, po wydarzeniach opisanych w książce wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie w 1949 roku wyszła za mąż za poznanego w Europie żołnierza francuskiego ruchu oporu o polskim pochodzeniu – Michela Golabek. Para przeniosła się do Los Angeles, gdzie Lisa uczyła gry na fortepianie. Pasję muzyczną przekazała córkom oraz wnuczkom, które zostały pianistkami koncertowymi. W Los Angeles zamieszkały również siostry Lisy: Sonia, wraz z mężem Solem, oraz Rosie, z mężem Leo i córką Ester. Lisa JuraGolabek przez całe życie wspierała działalność charytatywną, uczestnicząc w koncertach na rzecz hospicjów dla chorych na AIDS oraz badań nad rakiem. Zmarła w 1997 roku.
Autorka książki, Mona Golabek, to światowej sławy pianistka nominowana do nagrody Grammy, laureatka wielu plebiscytów i konkursów pianistycznych. Wraz z siostrą Renée GolabekKeye poświęciła się popularyzacji muzyki klasycznej, kontynuując tym samym misję matki, Lisy JuraGolabek.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
