WYJĄTKOWE ROZMOWY MARCINA DOROCIŃSKIEGO
O PIĘKNIE POLSKIEJ PRZYRODY, MIŁOŚCI DO ZWIERZĄT I WALCE O ICH OCALENIE
Marcin Dorociński – jeden z najlepszych polskich aktorów, gwiazda Pitbulla, Paktu i Jacka Stronga – od lat pomaga zwierzętom i broni natury, której zagrażają ludzki egoizm i bezmyślność. W tej książce rozmawia z ludźmi, którzy poświęcili życie badaniu i ratowaniu zagrożonej przyrody. Słucha opowieści prawdziwych bohaterów, którym nie jest wszystko jedno: badaczki zwyczajów wilków i eksperta od zmian klimatu, opiekunów z ośrodka, gdzie leczy się ranne jeże, specjalistów od żubrów i nietoperzy, szefów schronisk i azylów.
Co zrobić, gdy znajdziemy rannego ptaka lub jeża?
Dlaczego nie powinniśmy pozbywać się dzikich zwierząt mieszkających na naszych osiedlach?
Jak globalne ocieplenie wpłynie na życie każdego z nas?
Spotkania Marcina Dorocińskiego z obrońcami natury to pełne pasji rozmowy o niezwykłym świecie przyrody. To także inspirujące wezwanie do działania. Bo żeby ruszyć na ratunek naszej planecie i jej mieszkańcom, musimy przestać być obojętni na ich los. Też możemy zostać bohaterami, którzy chcą coś zmienić!
„Jesteśmy dziećmi naszej planety, nie jej właścicielami. Zwierzęta to nasi mniejsi bracia. Nigdy nie będziemy mogli przetrwać bez nich. One również nie przetrwają, jeśli im nie pomożemy. Dowiedzmy się, jak to robić skutecznie i świadomie. A przede wszystkim poznajmy ich niezwykły świat”.
Marcin Dorociński
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Bogato ilustrowana książka o różnych wcieleniach torby od średniowiecznych sakiewek po współczesne torebki znanych projektantów.Co można spakować do ananasa? Jak bezpiecznie przewieźć granaty? W czym najlepiej wynieść śmieci? Gdzie przechować sztuczną szczękę?Listonosze i królowe, pielgrzymi i gospodynie, letnicy i biegaczki wszyscy coś ze sobą noszą. Nie tylko pieniądze, telefon czy klucze, ale też klejnoty, granaty albo psie ciasteczkaTorba, torebka czy teczka to dla niektórych także ważna część stroju. Po ubraniach i dodatkach można odgadnąć, czym człowiek się zajmuje, czy jest kimś ważnym, czy jest biedny czy bogaty. Dlatego wielu ludzi używa toreb także po to, by pokazać, kim są. I często aby pokazać, że nie byle kim.Zajmującą opowieść Joanny Bojańczyk uzupełniają dowcipne ilustracje Adama Wójcickiego, na których można obejrzeć nie tylko same torebki, walizki i plecaki, ale także ich właścicielki i właścicieli oraz to, co ze sobą noszą.
Przez pięć kontynentów śladem objawień maryjnych
W swojej najnowszej książce Daniela Del Gaudio zabiera czytelników w wyjątkową podróż. Próbując odkryć tajemnicę objawień maryjnych, podąża śladem tych, którym było dane zobaczyć Maryję. Barwnie kreśli tło każdego spotkania z Matką Boską, starannie przybliża towarzyszące im emocje, szczegółowo odwzorowuje realia epoki. Wprowadza czytelnika w świat niedających się objąć rozumem wydarzeń. Z reporterską rzetelnością przytacza relacje wiernych, a następnie z głęboką wiarą próbuje odsłonić znaczenie Boskich interwencji w życie całych narodów i pojedynczych osób.
Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie to piękny hołd oddany Maryi i wiernym Kościoła katolickiego, którzy dostąpili widzenia. To także religijna opowieść na miarę czasów, w których niezachwiana wiara staje się ważniejsza niż kiedykolwiek.
Daniela Del Gaudio, włoska zakonnica, członkini Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Immacolatine. Jest wykładowcą teologii dogmatycznej w Instytucie
Nauk Teologicznych (ISSR) w Benevento, związana z Papieskim Uniwersytetem Antonianum.
Barwna biografia genialnego Toskańczyka, który do dziś pozostaje doskonałym wyobrażeniem człowieka renesansu: świadomego swej wartości wszechstronnego humanisty, skupionego na pracy i szlifującego rozliczne talenty, ale także towarzyskiego i nie stroniącego od wykwintnego dworskiego życia. Z pasją oddawał się tak odmiennym dziedzinom, jak obserwacja i studiowanie fauny i flory, malowanie obrazów i projektowanie budowli, konstruowanie machin oblężniczych i latających, tworzenie map czy poświęcanie się zagadnieniom odwracania biegu rzek i melioracji rowów... Na trwałe odmieniły oblicze sztuki europejskiej i ukształtowały nasze postrzeganie świata i obrazowania rzeczywistości.
A może tak rzucić wszystko i zostać grabarzem? Obcując na co dzień ze śmiercią, oswoić ją i uodpornić się na jej powagę, kosząc przy tym niezły hajs? Tak trzeba żyć!
Podczas czytania tej książki przypominamy sobie najlepsze momenty z kultowego serialu Sześć stóp pod ziemią. Lektura NEKROSYTUACJI wywołuje lekki dreszczyk, ożywczy śmiech i szczyptę kontemplacji. Wszystko w idealnych proporcjach, jak starannie skomponowane menu na stypie.
To literacki fenomen – sprzedano cały nakład i zrobiono cztery dodruki w ciągu pięciu tygodni. [...] Bailly opowiada o codziennej pracy w frmie pogrzebowej, nie używając białych rękawiczek.
„Le Figaro”
Historie, które wywołują śmiech lub łzy wzruszenia, opowiedziane z życzliwością.
„Le Parisien”
Zaskakująca w nieznanych szczegółach z najnowszej historii i niezwykła w interpretacjach znanych wydarzeń opowieść o Polsce ostatniego półwiecza. Rafał Grupiński - polityk, a zarazem historyk kultury, krytyk literacki i wydawca, w latach 80. współpracownik paryskiej "Kultury" i założyciel podziemnego czasopisma "Czas Kultury" - opowiada o czasach opozycji demokratycznej, stanie wojennym z poznańskiej perspektywy, by chwilę potem odsłaniać kulisy sejmowej i rządowej polityki po 1989 roku. Sekretarz stanu w rządzie premiera Donalda Tuska, doradca polityczny i szef największego klubu parlamentarnego Sejmu VII kadencji, a chwilę wcześniej wydawca takich pisarzy jak Andrzej Stasiuk, Marcin Świetlicki czy Natasza Goerke, łączył zawsze dwa światy, które wydają się przy obecnej brutalizacji polityki nie do pogodzenia: politykę i kulturę. O tym jest także ta książka ważnego świadka epoki, który angażując się w PRL w walkę o niepodległość czy późniejsze przemiany polityczne kraju, nigdy nie porzucił kultury i świata jej nieprzemijających wartości.
Fascynujące kobiece losy w niezwykłej fotograficznej odsłonie
Pierwsza kobieta, która przejechała konno ze wschodu na zachód Amerykę, aby wygrać prestiżowy zakład z mężczyzną. Polka, która pobiła rekord świata w rzucie dyskiem po zaledwie kilku miesiącach treningu. Wspaniała artystka powszechnie potępiona za porzucenie córki w imię własnej wolności.
Ponad 130 znanych i nieznanych fotografii skrywa najbardziej pasjonujące momenty kobiecej historii. Wśród bohaterek spotkacie władczynie atomowych imperiów i żebraczki, święte i zmysłowe kochanki, kobiety umiejące rozkochać w sobie miliony i te wzbudzające zwierzęcy strach, autorki przełomowych wynalazków i potulne żony, które całe swoje życie oddały niewłaściwym mężczyznom.
Odkryj, jak powikłane i różnorodne potrafi być kobiece życie. Spójrz na wydarzenia z odległej i bardzo bliskiej przeszłości od ciekawszej, często przemilczanej strony. Niech Historia wreszcie stanie się także Kobietą!
Książkowe rozwinięcie fanpage’a Krótka Historia Jednego Zdjęcia, który na Facebooku śledzi ponad 100.000 osób!
Paulina Tyczkowska – lifestyle'owa dziennikarka telewizyjna. Łodzianka w Warszawie, kocha seriale kryminalne, obrazy Hoppera i wiersze Kofty. Mama wszędobylskiej Zośki.
Jakub Kuza – zdeklarowany feminista, od lat w branży zdominowanej przez kobiety. Wielbiciel socjologii Jadwigi Staniszkis, aktorstwa Grażyny Szapołowskiej i charyzmy Margaret Thatcher.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Żyjemy w miastach zalanych betonem, otoczeni ekranami, nieustannie podłączeni do sieci. Stopniowo tracimy umiejętność korzystania z dobroci natury.
Nie wszystko jednak stracone. Okazuje się, że naszej więzi z przyrodą nie zniszczyły negatywne zjawiska i ciągle jest niezwykle silna.
Peter Wohlleben na podstawie najnowszych badań naukowych oraz własnych wieloletnich obserwacji otwiera nam oczy i uszy. Zaprasza, by widzieć, słyszeć i czuć mocniej. Zachęca, by uświadomić sobie potęgę swoich zmysłów i wsłuchiwać się we własne ciało. W nagrodę otrzymamy od natury dużo dobrego – w otoczeniu drzew nasze ciśnienie się znormalizuje, kolor zielony nas uspokoi, a las wyostrzy nam zmysły.
Ukojenie, jakie daje natura, jest nie do przecenienia.
Pozwólmy jej na to.
Bruce Lee – Mały Smok, mistrz sztuk walki, legenda kina.
Pierwsza wiarygodna biografia gwiazdy Wejścia smoka. Oparta na ponad setce rozmów, ilustrowana nieznanymi fotografiami i rozwiązująca zagadkę tajemniczej śmierci.
W Hongkongu był dziecięcą gwiazdą kina, przywódcą szkolnego gangu chuliganów i mistrzem cza-czy. Ciosem pięści wymierzonym z odległości jednego cala posyłał dorosłego mężczyznę na drugi koniec pokoju. Bruce Lee miał niezwykłe umiejętności i wdzięk przydatne w Hollywood – świecie, który postanowił podbić, choć nie było w nim ról dla Azjatów. Trenował, przyjaźnił się i rywalizował z największymi gwiazdami tamtych lat. Jak wyprowadzić kopniak z półobrotu uczyli się od niego Roman Polański, Steve McQueen i Chuck Norris. Stał się pomostem łączącym show-business z kulturą Dalekiego Wschodu. Choć jego karierę przerwała zaskakująca śmierć, której okoliczności zrodziły wiele teorii spiskowych, to elektryzująca kreacja w Wejściu smoka uczyniła Bruce’a Lee nieśmiertelnym.
Ta książka pokazuje, jak niepozorny chłopak, którego na hollywoodzkich przyjęciach często mylono z kelnerem, choć jeden cios jego pięści mógł powalić niemal każdego, odmienił na zawsze oblicze kina. Opisuje trudną drogę Małego Smoka, który wprowadził na ekran sztuki walki, podbił serca widzów na całym świecie i stał się legendą. Jednocześnie pozwala zobaczyć niedoskonałego i inspirującego człowieka, który się za nią kryje. Bruce Lee. Życie to porywająca biografia wypełniona nowymi faktami, nieznanymi wspomnieniami i niesamowitymi historiami wprost z serca Hollywood.
Matthew Polly jako pierwszy opowiada prawdziwą historię życia i śmierci Bruce’a Lee.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Wanda Boniszewska – stygmatyczka, na własnym ciele przeżywała mękę Chrystusa. W sowieckim łagrze poznała piekło. Kaci pod jej wpływem nawracali się.
Alicja Lenczewska – nauczycielka, nawróciła się jako pięćdziesięciolatka. Przez ponad 20 lat prowadziła z Jezusem dialogi, które zapisała.
Wanda Malczewska – ciotka malarza Jacka Malczewskiego, społecznica – uczyła wiejskie dzieci, otwierała szpitale, pomagała powstańcom styczniowym. Widziała drogę krzyżową i śmierć Chrystusa. Zapowiedziała odzyskanie przez Polskę niepodległości i jej dalszą przyszłość.
Maria Franciszka Kozłowska – miała objawienia, które doprowadziły do schizmy. Założycielka Kościoła mariawitów. Watykan obłożył ją klątwą.
Ewa K. Czaczkowska opisuje zadziwiające historie czterech polskich mistyczek. Niezwykłych kobiet, które nie mieściły się w schematach , często szokowały swoje otoczenie. Spotykały się z niedowierzaniem, podejrzeniami i odrzuceniem. Czy wszystkie umiały rozeznać, co chce powiedzieć im Bóg, i być temu wierne?
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Lis nie jest dużym drapieżnikiem, ale efektownym: smukła ognista sylwetka, gruba kita z białą końcówką i dzikie, ale przenikliwie inteligentne oczy. Poza tym potrafi zjeść niemal wszystko (poluje na gryzonie, zające, wydry i ptaki, wyjada jaja z gniazd, nie pogardzi dżdżownicami, padliną ani owadami, a jesienią zdarza mu się przejść na dietę owocową) i zasiedlić niemal każde terytorium – od Afryki aż po krąg polarny. I coraz częściej przenika do miast.
Od wieków wzbudza też kontrowersje. W mitologii greckiej był potworem, jednym z dzieci Echidny. W folklorze francuskim zapisała się postać Renarta, uosobienia przebiegłości i sprytu. W arabskim uważane są za stworzenia tchórzliwe, słabe i przebiegłe, ale wierzy się, że potrafią oszukać śmierć. W Biblii lisami nazywano fałszywych proroków.
Lucy Jones, zgłębiając prawdę o lisach, musi konfrontować się z różnymi postawami – także z własną historią rodzinną. Rozmawia z myśliwymi i przeciwnikami polowań, z obrońcami praw zwierząt i tępicielami szkodników, a także z weterynarzami leczącymi dzikie zwierzęta. Bierze udział w pogoni za lisem i z grupą sabotażystów przerywa polowanie.
Ta pasjonująca historia opowiada nie tylko o fascynującym stworzeniu, ale i o tym, co nasz stosunek do lisa mówi o nas i o naszym związku ze światem przyrody.
Jones z prawdziwym uczuciem pisze o lisach realnych i tych zasiedlających ludzką wyobraźnię, a także o jej szczerej fascynacji do uwodzicielskich stworzeń.
Jane Shilling, „Daily Mail”
Lisom przez stulecia przypisywano niezbyt miłe cechy, jak przebiegłość, chytrość i okrucieństwo. Jednak tym, co najsilniej wyłania się z książki Lucy Jones, jest ich niejednoznaczność. To intrygujące kompendium wiedzy o lisach.
Michael Prodger, „The Times”
Odważna, śmiała i szczera książka – wreszcie naga prawda o lisach!
Chris Packham, prezenter telewizyjny i przyrodnik
Wrażliwe i pouczające studium na temat naszego złożonego i nieustannie ewoluującego związku z najbardziej intrygującym, niesamowitym i trudnym do zniesienia ssakiem. Bystrym okiem Jones śledzi tropy lisa poprzez historię, mit i aktualne debaty, w pięknym stylu odkrywając korzenie naszej miłości i nienawiści. To piękna książka, która zmieni wasz sposób myślenia o lisach, nawet jeśli dotąd o nich nie myśleliście wcale.
Rob Cowen, autor Common Ground i Skimming Stones
Lucy Jones jest pisarką i dziennikarką z Hampshire w Anglii. Wcześniej pracowała w magazynie „NME” i w „The Daily Telegraph”. Jej teksty o kulturze, nauce i naturze ukazywały się w „BBC Earth”, „BBC Wildlife”, „Guardianie”, „Time” i „New Statesmanie”. Prowadzi blog Wildlife Daily. Za Lisy otrzymała nagrodę Roger Deakin Society of Authors.
Kobieta, społeczeństwo, miłość.Wobec tego co dzieje się w Polsce, bunt staje się naturalną reakcją. Ale Ruch, który współtworzy główna bohaterka, prowokuje również brutalną ingerencję obcych ludzi w jej starannie odseparowane życie. Czy oddanie prywatności jest ceną, którą trzeba zapłacić za wątpliwy przywilej bycia długo wyczekiwaną liderką?Co przytrafiło się mnie i światu analizuje narratorka-kronikarka, podążając do źródeł swojego niesprecyzowanego lęku. Próbując zrozumieć proces zanikania relacji i poczucia jakiejkolwiek wspólnoty społecznej, bezustannie powraca do pogmatwanych rodzinnych wspomnień oraz analizuje swoje nieudane związki.Napisane pełnym smutku i ironii językiem Kroniki oporu i miłości są bardzo osobistą książką w dorobku Ingi Iwasiów. Impulsem do stworzenia tej rozsypanej kroniki stało się uczestnictwo w demonstracjach, które angażowały dziesiątki tysięcy Polek i Polaków. Efektem jest przejmująca diagnoza stanu naszego społeczeństwa i kobiecego ducha w obliczu dramatycznie nabrzmiewających konfliktów politycznych.
Podczas analizowania funkcjonowania rzeczywistości, pogłębiania naukowych zainteresowań i szukania sensu życia niechcący odkryłem 3 dowody na istnienie Boga, 24 dowody, że jesteśmy duszami chwilowo posiadającymi ciało oraz 7 dowodów na to, że życie tutaj jest czymś w rodzaju holograficznej symulacji – gry komputerowej (patrz ostatni rozdział). Koncepcja tej publikacji jest taka, by spróbować opisać to, co ważne i ma na nas wpływ, opierając się na nauce. Poruszam na przykład takie tematy, jak: prawa fizyki i biologii, systemy religijne, ateizm, satanizm, świadomość, miłość, szczęście, problemy, sny, wrażenie piękna, wiara, muzyka, poczucie humoru, seks i pieniądze. Wszystko udokumentowałem 594 przypisami. Nad książką pracowałem ponad 8 lat i włożyłem w nią ogrom wysiłku i zaangażowania, więc mam nadzieję, że będzie ona inspiracją i wiele wyjaśni.
W latach 2001-2003 w miesięczniku miłośników starej motoryzacji – AUTOMOBILISTA – publikowany był cykl moich artykułów p.t. „Samochody i rajdy w mojej Polsce” oraz wspomnienie o pilocie i rajdowcu, pułkowniku Wojciechu Kołaczkowskim.
Moja Polska, to Międzywojnie. Małe wyjaśnienie, dlaczego tak je nazwałem. Nie dlatego, że się wtedy urodziłem (w 1931 roku). Po prostu w dwudziestoleciu międzywojennym dokonano czynów heroicznych. To wtedy nastąpiło ujednolicenie prawa, które w każdym z trzech zaborów było inne. To wtedy między innymi powstała Gdynia i magistrala węglowa, by uniezależnić się od portów niemieckich. To wtedy powstał Centralny Okręg Przemysłowy, to wtedy nastąpił rozwój przemysłu lotniczego, rozwój motoryzacji i sportu samochodowego, że tylko wymienię tych kilka z wielu naszych osiągnięć.
„Samochody i rajdy w mojej Polsce” publikowane w miesięczniku AUTOMOBILISTA i ich wersja książkowa powstały głównie na podstawie moich materiałów archiwalnych uzupełnionych „studiami” w Bibliotece Miejskiej, w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego i w Bibliotece Narodowej. Zdaję sobie sprawę, że moja publikacja nie wyczerpuje tematu samochodów i rajdów w dwudziestoleciu międzywojennym.
TADEUSZ HUBERT JAKUBOWSKI
Architekt, pisarz, publicysta. Urodzony w 1931 roku, w Pruszkowie, aresztowany 1953 roku, więziony w Pałacu Mostowskich, w więzieniu przy ul. Rakowieckiej i w Rawiczu.
Pracował w biurze projektów w Warszawie. Od wielu lat publikuje swoje wspomnienia w prasie codziennej i periodycznej. Od 8 grudnia 2012 roku jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jego debiutem literackim była książka „Znakiem tego oskarżony” (Świat Książki”, 2008). Książnica Pruszkowska Wydała koleje tytuły: „Lata prawie bezgrzeszne
(I wydanie 2009, II wydanie 2014), „Obrazki, przeważnie miniatury” (2011), „Migawki, zdarzenia etcetera...” (2012) i „Kram rozliczanego gatunku” (2015). Jest współautorem, razem z Jerzym Kazimierzem Blancardem” (2015).
Za działalność pisarską uhonorowany medalem medalem „Pamięci Krystyny Krahelskiej Pamięci Powstania Warszawskiego 1944” przez Towarzystwo Przyjacół Warszawy, przez Towarzystwo Przyjaciół Warszawy”, medalem „PRO PATRIA” przez Urząd do Spraw Kombatantów i osób Represjonowanych oraz statuetką „Urbs Nova” – nagrodą Prezydenta miasta Pruszkowa w kategorii Kuhura.
Słowa, słowa Nasi sprzymierzeńcy, świadkowie, sędziowie; żyjemy z nimi, obok nich, widzimy, jak się rodzą, jak żyją, jak umierają. Jedne, choć czas ich minął, opierają się, walczą o przetrwanie, inne odchodzą cicho, niezauważenie. Ileż słów odprowadziliśmy na zawsze, ile pogrzebaliśmy na cmentarzyskach pamięci. Słów, które umarły, nie da się przywrócić do życia, można je tylko opłakiwać. Ale cudem i tajemnicą jest to, że w ich miejsce rodzą się nowe. Prawdziwym dramatem jest śmierć języka, bo razem z nim w otchłań niepamięci zapada część naszej tożsamości, naszej historii, nas samych. Płacząc nad taką śmiercią, opłakujemy własne przemijanie.
Ilekroć wysiadam z pociągu w Krakowie, czuję się jak Thomas Hutter u wrót zamku hrabiego Orloka. Duchy wyzierają z każdego kąta, tyle że mniej groźne niż u Murnaua. Nie żywią się krwią, a jedynie bezgłośnie towarzyszą przyjezdnym.Zaczęłam regularnie przyjeżdżać do Krakowa jako nastolatka. Jeździliśmy z tatą, którego rodzina się stamtąd wywodziła. Potem przyjeżdżałam z koleżankami i przyjaciółmi, ale to jesienne podróże z tatą ukształtowały moje uczucia do tego miasta. Podczas naszych wojaży nigdy nie spytałam ani gdzie jego rodzice mieszkali, ani kiedy i dlaczego przeprowadzili się do Warszawy. Takie pytania rodzą się dopiero w głowach osób po drugiej stronie smugi cienia. Znacznie więc później dowiedziałam się, że na początku lat dwudziestych ubiegłego wieku dziadek, prawnik i urzędnik bankowy, podjął pracę w stolicy, gdzie powstawały centralne urzędy nowego państwa. Taką drogę odbyło wielu młodych ludzi wykształconych w Wiedniu i Galicji. Pozostałością owych zamierzchłych dziejów jest fakt, że tata z galicyjska myli kotlet ze sznyclem. Choć dla mnie wegetarianki nie ma to najmniejszego znaczenia.Nie wiem, dlaczego wyruszaliśmy zwykle w listopadzie. W latach siedemdziesiątych zeszłego stulecia listopady były ciemniejsze, zimniejsze, bardziej deszczowe, mgliste, ciągnące się dłużej, niż ciągną się teraz. Naznaczone piętnem Nocy listopadowej. Kto dziś, prócz polonistów, zna tę sztukę, która wówczas wywoływała u mnie dreszcze na plecach? Listopad dla Polaków niebezpieczna pora itd.Listopady zdawały się mi się wówczas tak długie, bo życie potrzebuje czasu na rozbieg. Wtedy jeszcze nie gnało na złamanie karku. Jak w przypowieści o młodym mnichu, który wstaje o świcie, modli się, po czym cierpliwie brnie przez dzień bez końca, aż wreszcie gdy stracił wszelką nadzieję, że kiedykolwiek zapadnie noc przychodzi czas wieczornej modlitwy. Chwilę później młody mnich jest starym mnichem. Dalej zrywa się wcześnie, klepie pacierze bo nic innego nie potrafi robić, żaden inny pomysł nie przychodzi mu do głowy po czym jest już pora na modły przed snem. Tak czy owak, kilkudniowe wypady do Krakowa stanowiły miły przerywnik w listopadowej monotonii.
Hans Asperger był uznanym wiedeńskim psychiatrą, który w uniwersyteckiej klinice dziecięcej badał osoby z zaburzeniami umysłowymi. Brał również udział w nazistowskiej akcji mordowania niepełnosprawnych dzieci. Dbał o „higienę rasową” w III Rzeszy.
Reżim nazistowski sortował ludzi według rasy, religii i kondycji fizycznej. Nazistowscy psychiatrzy wybierali dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju, zwłaszcza z autyzmem. Asperger i jego koledzy starali się je „przekształcać” w produktywnych obywateli Rzeszy. Te, które uznali za nieuleczalne, wysyłano do kliniki Spiegelgrund, a następnie zabijano.
„Dzieci Aspergera” to przejmująca książka o tym, co człowiek może zrobić drugiemu – słabszemu. To również opowieść o człowieku wplątanym w morderczą ideologię i historia początków badań nad autyzmem, która zmusza do rozważań nad dziedzictwem hitlerowskiej nauki.
***
Edith Sheffer jest historyczką zajmującą się Niemcami i Europą Wschodnią. Pracuje w Instytucie Studiów Europejskich na University of California w Berkeley.
Podwójna perspektywa to książka o subiektywizacji ? o myślach, emocjach i odczuciach bohaterów wyrażanych przez wieloznaczną i często zaskakującą formę filmową. Przedmiotem badań są filmy, w których zabiegi audiowizualne tworzą różnorodne wariacje dotyczące stanów psychicznych postaci. Wewnętrzna perspektywa bohaterów i zewnętrzna perspektywa narracyjna nakładają się na siebie i wchodzą w rozmaite relacje, angażując widza emocjonalnie i zachęcając do interpretacji. Autor pokazuje, jak za pomocą niezwykle złożonych środków stylistycznych twórcy filmowi kreują wielowymiarowy świat wewnętrzny.
Znakomite filmy – Palacz zwłok Juraja Herza, Konformista Bernarda Bertolucciego, Tańczący jastrząb Grzegorza Królikiewicza, Urodzeni mordercy Olivera Stone’a i Requiem dla snu Darrena Aronofsky’ego – stają się polem badań subiektywizacji zapośredniczonej. Figura ta pozwala odbiorcy niemal dotknąć doświadczeń bohatera – jego nieświadomych pragnień, emocji, doświadczeń społecznych, wgranych w umysł schematów kulturowych i doznań cielesnych.
Publikacja ta nie tylko przynosi nowe teoretyczne rozpoznania dotyczące subiektywizacji, lecz także dostarcza praktycznych narzędzi do analizy filmów, w których narracja została przefiltrowana przez perspektywę postaci.
„Książka Roberta Birkholca posiada wszystkie zalety, które powinny charakteryzować inspirującą intelektualnie naukową rozprawę z humanistyki: trafne znalezienie nieopisanego dotąd szerzej obszaru badań, intelektualny horyzont, wyrażający się choćby w bogatej literaturze i umiejętnym jej stosowaniu, pojęciową precyzję, ciekawość poznawczą, logiczną klarowność i stylistyczną elegancję wywodu. (…) Analizy są znakomite i naprawdę odkrywcze, odsłaniając, nazywając i interpretując aspekty raczej tylko intuicyjnie i powierzchownie odczuwane przy «normalnym» oglądzie owych filmów”.
dr hab. Tomasz Kłys, prof. uczelni, Uniwersytet Łódzki
„Terenem badań autora jest obszar narracji filmowej, rozumianej przede wszystkim jako złożona forma wyrazu artystycznego, umożliwiająca artykulację różnorodnych (percepcyjnych, psychicznych, cielesnych), a przy tym często ambiwalentnych doznań, które z zasady opierają się logicznemu uspójnieniu czy werbalizacji. (…) Książka budzi uznanie ze względu na precyzję metodologiczną, intelektualną przenikliwość oraz zniuansowanie analiz. Jest dokonaniem rzetelnym i odkrywczym, inicjującym na polskim gruncie naukowym pogłębione studia komparatystyczne nad poetyką oraz możliwościami poznawczymi wielosemiotycznej narracji filmowej jako medium reprezentacji doświadczeń antropologicznych”.
dr hab. Brygida Pawłowska-Jądrzyk, prof. uczelni
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Najsłynniejszy kot wśród celebrytów, największy celebryta wśród kotów
Trudno uwierzyć, że charakterny i złośliwy kot Iwan nie jest wytworem literackiej fantazji Tadeusza Konwickiego, lecz pełnoprawnym członkiem rodziny Konwickich, przez osiemnaście lat zamieszkałym przy ulicy Górskiego w Warszawie. O jego względy zabiegali Dygat i Holoubek, w stanie wojennym dostawał zagraniczne paczki ze smakołykami, a całkiem niedawno jego życie stało się podstawą musicalu-horroru Zwierzoczłekoupiory.
„Ja się o niego troszczyłem, a on się troszczył o mnie. Jakaś jego obecność nadal trwa. I w tym nie ma żadnej bujdy".
Kultowe teksty Tadeusza Konwickiego i ilustracje Danuty Konwickiej układają się w zupełnie nową książkę, ukrytą przez Tadeusza Konwickiego w jego najsłynniejszych powieściach. Genealogię Iwana rekonstruuje prawnuczka Jarosława Iwaszkiewicza Ludwika Włodek, a o tym, jak Iwan sprawił, by jego biografia wreszcie ujrzała światło dzienne, opowiada córka autorów Maria Konwicka.
Tadeusz Konwicki – pisarz (autor m.in. Małej apokalipsy), scenarzysta i reżyser (m.in. filmów Ostatni dzień lata, Jak daleko stąd, jak blisko, Salto).
Danuta Konwicka – graficzka, ilustratorka książek. Żona Tadeusza Konwickiego, córka Alfreda Lenicy i siostra Jana Lenicy.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Piosenki, które nuci cała Polska.
Ludzie, których nigdy nie zapomnimy.
Czas, który pozostał w naszych sercach.
Dobry autor tekstów to ktoś, kto słowami odmienia ludzkie dusze. Można by rzec – odnawia je. Nikt nie wie tego lepiej niż Jacek Cygan, który odnawia dusze, pisząc inspirujące, dowcipne i wzruszające teksty. Wszyscy je znamy, ale za ich powstaniem często kryją się tajemnice, które teraz możemy odkryć.
W książce znajdziemy bardzo osobiste wspomnienie o Zbyszku Wodeckim, niezwykłe historie o tym, jak na prośbę Anny Dymnej pan Jacek napisał piosenkę specjalnie dla Ewy Błaszczyk albo jak dla Grzegorza Markowskiego w jedną noc stworzył jeden z największych przebojów Perfectu. Poznamy też historię Edyty Górniak, która nie obawiała się pewnej nocy sama wyruszyć w podróż pociągiem pełnym rezerwistów.
Wymarzona lektura dla wielbicieli książki Życie jest piosenką Jacka Cygana.
W zabawnych i wzruszających opowieściach kryje się prawda o niezwykłych artystach, ich osobowościach i talencie. O ludziach bardzo nam bliskich, jak starzy, dobrzy znajomi.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
