"Życie po anoreksji... Nie jest łatwe" Kontynuacja historii zawartej w książce "Zabrała mi wszystko... ta podstępna anoreksja".Podczas gdy inni myśleli, że się podnoszę - ja ponownie upadałam. Kolejne decyzje... Kolejne rezygnacje... I kolejny demon, który stanął na mojej drodze.Wszystko, co tutaj opisałam, jest moim osobistym przeżyciem. Chcę przekazać innym to, co ułatwiło mi tę walkę, czego mi brakowało oraz jakie słowa powodowały, że czułam się gorzej i zniechęcały mnie jeszcze bardziej. Tutaj nie ma żadnej teorii. Jest tylko praktyka! A kto nie doświadczył - ten nie zrozumie tej emocjonalnej podróży. Podróży, w której jedna negatywna myśl zmienia się w następną. Podróży po samotnych i ponurych zakamarkach własnego umysłu, z których trudno jest znaleźć wyjście.Czy udało mi się pokonać przeszkody? Czy udało mi się zrozumieć, że mimo wszystko jestem wartościowa? Czy wybrałam życie?A może po prostu skończyły mi się maski...
Geniusz z Barcelony.Zaskakująco różny w kolejnych etapach swego życia – elegancki młody bourgeois; wyniszczony dietą i chorobami zapracowany mężczyzna; przypominający żebraka, wychudzony, zdziwaczały staruszek – zawsze żył architekturą i dla architektury.
Nie był dobrym uczniem ani studentem. Jednak zwracał uwagę otwartością umysłu i zaskakującymi pomysłami. Podczas egzaminu końcowego (na którym przyznano mu tytuł architekta głosami większości, a nie jednomyślnie) jego nauczyciel oświadczył: „Panowie, stoimy tutaj dzisiaj przed obliczem geniusza lub szaleńca!”.
Syn rzemieślnika – zawsze najwyżej cenił rzemiosło. „Dwoma linami i sznurem tworzy się architekturę”, mawiał. I nigdy nie porzucił swych korzeni, z każdym rokiem mocniej podkreślając, że jest Katalończykiem. Już jako młody chłopak z równie romantycznymi jak on przyjaciółmi poznawał najważniejsze zabytki Katalonii, snując marzenia, z których zaskakująco wiele udało im się zrealizować. W każdym kolejnym projekcie coraz głębiej sięgał do tradycji i historii swojej ziemi. Znając dobrze kilka języków, z czasem zgadzał się rozmawiać już tylko po katalońsku.
Coraz częściej – za swą wielką miłość do Ojczyzny – bywa porównywany do wielkiego Katalończyka Ramóna Llulla. Ma zostać błogosławionym – patronem architektów.
Uwielbiany i czczony przez jednych, znienawidzony przez innych – już w dniu swojej śmierci okrzyknięty został geniuszem przez te same barcelońskie gazety, które jeszcze niedawno zamieszczały jego karykatury: niezrozumianego, trochę szalonego, ekscentrycznego.
„Autobiografia Gaudiego została zapisana w kamieniu; w popękanych kaflach, szylkrecie, powykręcanym metalu, witrażach i wypolerowanym złocie; w cemencie i zaprawie murarskiej. Aby stworzyć obraz człowieka, musimy bliżej przyjrzeć się budynkom, które zbudował, w których mieszkał, przedmiotom, które czcił, i źródłom jego wyobraźni: temu, co sam nazwał Wielką Księgą Natury” – napisał Autor książki we wstępie do tej jedynej w swoim rodzaju „biografii architektonicznej”.
Gaudi. Geniusz z Barcelony to barwna i dowcipna ilustrowana biografia artysty (1852–1926), a zarazem portret Katalonii, jej życia kulturalnego i politycznego, napisana wartko, wnikliwie i ze zrozumieniem.
„Rzadko się zdarza, aby biografia architekta była tak ludzka i pełna humoru. Udało się odtworzyć połączenie żartobliwości i powagi, jakie charakteryzowało Gaudiego”, napisał Paul Preston.
Kolejna część naszego bestsellera autorstwa dr Jacoba Nordangarda, Globalny zamach stanu, rozszerza analizę Rockefellera i demaskuje globalną tyranię. Gobalny zamach stanu znacznie ułatwia obserwację, jak siatka kontroli powoli zbliża się do nas. Ułatwia również wyjście z tej siatki w pracy, w wyborze mediów i banków, w inwestycjach oraz w wyborze towarzyszy życia i społeczności. Nie musimy popadać w tyranię, zwłaszcza jeśli widzimy, że nadchodzi. Tak więc weź głęboki oddech i zanurkuj już za chwilę otrzymasz potężną dawkę zachęcającej do działania informacji wywiadowczej, która pomoże ci uniknąć ogromnej liczby pułapek deep state. Jego praca jest fantastyczna. Musisz go poznać. Musisz przeczytać jego książki. Musisz przeprowadzić z nim wywiad w Solari Report. To były słowa mojego wielkiego, szwedzkiego sojusznika solidny człowiek biznesu, mój przyjaciel, zwykle nie jest tak entuzjastyczny. Mówił o odkrytym przez siebie szwedzkim badaczu i pisarzu, dr Jacobie Nordangardzie.
Był najdłużej po świętym Piotrze panującym papieżem (1846-1878) i zarazem ostatnim, który panował jako władca dość sporej części Włoch. Ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu NMP, wydał głośny Syllabus – katalog błędów współczesnych, zwołał Sobór Watykański I, który zdefiniował nieomylność papieską. Swych dni dożył jako „więzień Watykanu”, do końca nie uznając zaboru państwa kościelnego. Popierał dążenia Polaków do niepodległości. W książce znajdziemy biografię Piusa IX, wybór najważniejszych dokumentów jego pontyfikatu, jak też liczne świadectwa, wspomnienia, a nawet utwory poetyckie poświęcone „ostatniemu papieżowi-królowi”.
Czytelnikowi, który u końca pierwszej ćwierci XXI wieku bierze do rąk dosyć obszerny, jakkolwiek z konieczności wyrywkowy, wybór źródeł poświęconych osobie, przekazowi i dziejowym doświadczeniom Piusa IX należy się od twórcy takiej publikacji słowo wyjaśnienia. Wypada, by powiedział on, czemu chce zainteresować odbiorcę problematyką, której refleks publikacja ta ma stanowić. Najpierw więc, dlaczego w ogóle miałoby być dla nas interesujące pochylenie się nad tematyką związaną z Papiestwem szeroko rozumianej połowy wieku XIX? Otóż dlatego, że okres ten, a ściślej mówiąc czas zawarty w granicach lat 1846-1878 wyznaczających ramy pontyfikatu Piusa IX, stanowi swoistą, skondensowaną mikroepokę przełomu – specyficzny moment dziejowy, w którym się dokonało potężne, a nazbyt niestety rzadko rozpoznawane, zerwanie ciągłości w historii Instytucji mającej dla uformowania cywilizacji człowieka znaczenie wyjątkowe.
Ks. dr Sebastian Jerzy Musiał – ur. 23 kwietnia 1983 r. w Dębicy. Kapłan diecezji tarnowskiej. Szkołę podstawową ukończył w Straszęcinie, a szkołę średnią w Dębicy. Święcenia kapłańskie w 2010 r. poprzedził obroną pracy magisterskiej pt. Biskup Jan Paweł Woronicz kaznodzieja narodu polskiego. W roku 2014 na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Tarnowie uzyskał licencjat nauk teologicznych. Tytuł doktora nauk humanistycznych otrzymał na Uniwersytecie Warszawskim w 2022 r. Obecnie pracuje w parafii katedralnej w Tarnowie i pełni obowiązki zastępcy dyrektora Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół życia i działalności biskupa Jana Pawła Woronicza, historii ziemiaństwa, historii diecezji tarnowskiej i ochrony zabytków, czego efektem są prace badawcze oraz publikacje książek i artykułów.
Nie spotkałem się do tej pory w ocenianych publikacjach z takim wkładem pracy włożonej w osiągnięcie należytej kompetencji do realizacji określonych zadań. […] Książka ks. Sebastiana Musiała zasługuje na miano monografii. Wolno przypuszczać, że badacz nakreślił obraz dokonań Woronicza „w obszarze kultury umysłowej i materialnej” na skalę wykluczającą możliwość wprowadzania liczących się uzupełnień. W zdumienie i podziw wprawia mozolna skrupulatność wyłuskiwania z przepastnych zasobów bibliotecznych i archiwalnych setek szczegółowych informacji o najrozmaitszym charakterze. Z satysfakcją śledziłem w trakcie lektury, jak umiejętnie ten spiętrzony i różnoraki materiał autor scala i wprowadza w odpowiednie segmenty budowanego wywodu.
prof. dr hab. Wiesław Pusz
Profesor zwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego
The classic, scandalous, and bestselling tell-all-and-then-some from Andy Warhol—now a Netflix series produced by Ryan Murphy.
This international literary sensation turns the spotlight on one of the most influential and controversial figures in American culture. Filled with shocking observations about the lives, loves, and careers of the rich, famous, and fabulous, Warhol's journal is endlessly fun and fascinating.
Spanning the mid-1970s until just a few days before his death in 1987, THE ANDY WARHOL DIARIES is a compendium of the more than twenty thousand pages of the artist's diary that he dictated daily to Pat Hackett. In it, Warhol gives us the ultimate backstage pass to practically everything that went on in the world-both high and low. He hangs out with "everybody": Jackie O ("thinks she's so grand she doesn't even owe it to the public to have another great marriage to somebody big"), Yoko Ono ("We dialed F-U-C-K-Y-O-U and L-O-V-E-Y-O-U to see what happened, we had so much fun"), and "Princess Marina of, I guess, Greece," along with art-world rock stars Jean-Michel Basquiat, Francis Bacon, Salvador Dali, and Keith Haring.
Warhol had something to say about everyone who crossed his path, whether it was Lou Reed or Liberace, Patti Smith or Diana Ross, Frank Sinatra or Michael Jackson. A true cultural artifact, THE ANDY WARHOL DIARIES amounts to a portrait of an artist-and an era-unlike any other.
The first and only Estate-authorized biography of the legendary artist, Tupac Shakur, a moving exploration of his life and powerful legacy, fully illustrated with photos, mementos, handwritten poetry, musings, and more
*AS SEEN IN THE ACCLAIMED DISNEY + DOCUMENTARY 'DEAR MAMA'*
Artist, Poet, Actor, Revolutionary, Legend- Tupac Shakur
Tupac Shakur is one of the greatest and most controversial artists of all time. More than a quarter of a century after his tragic death in 1996 at the age of just twenty-five, he continues to be one of the most misunderstood, complicated and prolific figures in modern history. Tupac's unapologetic lyrics, for which he was villainized by many at the time, read in these pages as prophecy. His cry of outrage in a country that repeatedly told Black men and women that their lives did not matter, continues to inspire his fans around the world.
In Tupac Shakur, author and screenwriter Staci Robinson-who knew Tupac as a young man and who was entrusted by his mother, Afeni Shakur, to write his biography-peels back the myths and unpacks the complexities that have shadowed Tupac's existence. With exclusive access to his private notebooks, letters, unpublished lyrics and uncensored conversations with those who knew and loved him best, Robinson tells a powerful story of a life defined by politics and art, and a man driven by equal parts brilliance and impulsiveness.
It is a story of a mother and son bound together by a love for each other and for their people, and the relationship that endured through their darkest times. It is a political story that begins in the whirlwind of the 60's Civil Rights Movement, and takes you through a young artist's awakening to rage and purpose in the nineties era of Rodney King. It is a story of dizzying success and its devastating consequences. And, of course, it is the story of his music, his timeless message that will never die as it continues to touch and inspire past, present and future generations.
In December 1935, Zdenek Koubek, one of the most famous sprinters in European women’s sports, declared he was now living as a man. Around the same time, the celebrated British field athlete Mark Weston, also assigned female at birth, announced that he, too, was a man. Periodicals and radio programs across the world carried the news; both became global celebrities. A few decades later, they were all but forgotten. And in the wake of their transitions, what could have been a push toward equality became instead, through a confluence of bureaucracy, war, and sheer happenstance, the exact opposite: the now all-too-familiar panic around trans, intersex, and gender nonconforming athletes.
In The Other Olympians, Michael Waters uncovers, for the first time, the gripping true stories of Koubek, Weston, and other pioneering trans and intersex athletes from their era. With dogged research and cinematic flair, Waters also tracks how International Olympic Committee members ignored Nazi Germany’s atrocities in order to pull off the Berlin Games, a partnership that ultimately influenced the IOC’s nearly century-long obsession with surveilling and cataloging gender.
Immersive and revelatory, The Other Olympians is a groundbreaking, hidden-in-the-archives marvel, an inspiring call for equality, and an essential contribution toward understanding the contemporary culture wars over gender in sports.
Z czeskiego przełożyła Justyna Wodzisławska Ota Pavel zaczął opisywać swoją rodzinę podczas pobytu w szpitalu psychiatrycznym. Trafił tam po olimpiadzie w Innsbrucku, gdzie zobaczył Diabła i podpalił budynek. Mówił, że dzięki pisaniu znów staje się chłopcem. Tak powstała sławna książka 160. Jednak zanim znalazł się w innym świecie, pisał reportaże sportowe. Były bardzo popularne, bo Pavel ubaśniawiał sport. Szukał w sportowcach zwyczajnych ludzi i to sprawia, że opowieści o nich nawet jeśli nazwiska nic nam już nie mówią są ponadczasowe. Czescy krytycy byli zgodni: historią narciarza Raki Ota Pavel wzleciał w niebo jak ptak z rodziny ptaków morskich.
Sublokatorka tylko pozornie jest powieścią. Wszystko w niej, bez wyjątku wszystko, jest prawdziwe. Jest utkane z rzeczywistości.Hanna KrallW tej książce tkanie traktuję jako dominującą metodę postrzegania i opisywania świata. Dodawanie szczegółów, nowych bohaterów i dopisywanie zakończeń do wątków znanych z wcześniejszych publikacji, splatanie ich w ciasną tkaninę okazuje się główną zasadą organizującą teksty. Bohaterowie migrujący między opowieściami współegzystują wewnątrz jednej książki i pomiędzy książkami zapraszają (tak samo jak w życiu) innych znajomych i nieznajomych, którzy przenikają do tekstów. Błąkanie, tułanie się bohaterów, brak przypisanego im na stałe miejsca stanowi o specyfice reportaży Krall. W ten sposób nie tylko znosi ona granice między gatunkami, lecz także między jej własnymi książkami i stara się uchwycić istotę pamiętania. Powtarzanie (historii o osobach) jest matką pamiętania.Z rozdziału Po drugiej stronie ZwierciadłaAutorka, rekonstruując postawę twórczą, elementy biografii Hanny Krall i opowiadając o jej twórczości, naśladuje ją w sposobie podejścia do budowania opowieści; tka z różnych nitek własną narrację o tej wybitnej pisarce. Czytelnik dzięki lekturze otrzymuje fascynujący i osobny wzór: obraz pisarki, która jest opiekunką i strażniczką opowieści porwanych, zniszczonych, a sam akt pisania sakralizuje, traktuje go jako gest uzdrawiający i ocalający pamięć. Kolekcjonując szczegóły, okruchy, sklejając je, tkając z nich opowieść o Zagładzie i ocalonych, Hanna Krall włącza się w naprawę świata określaną w szesnastowiecznym mistycyzmie żydowskim jako tikkun olam, przezwyciężanie nieładu. Pisząc o codziennych wyborach między życiem a śmiercią, podejmuje tematy uniwersalne, ale zarazem oddaje głos swoim bohaterom, ofiarom. Uprawia życiopisanie, pisze zarówno z życia, jak i konsekwentnie po stronie życia.PROJEKT: EGZYSTENCJA I LITERATURASeria poświęcona jest wybitnym polskim pisarzom ich twórczości ujmowanej przez nich samych i interpretowanej przez krytyków jako projekt egzystencjalny, jako próba ustanowienia i zapisania siebie i swojego sposobu odczytywania sensów rzeczywistości, indywidualnego oglądu różnych jej sfer społecznej, politycznej, etycznej, kulturowej, metafizycznej. Istotnymi kategoriami wyjaśniającymi pisarskie dzieło są w tym przypadku biografia, tożsamość oraz kształtujące je szeroko rozumiane doświadczenie: cielesne i zmysłowe, psychiczne i społeczne, historyczne i polityczne, etniczne i estetyczne, religijne i duchowe
The Pzkpfw Ill was the most effective tank available to the German army in North Africa during the battles of 1941. It outnumbered all the other types in service with the Afrikakorps at that time and when compared to the Pzkpfw I and Pzkpfw II designs it was a potent, modern weapons system. Although less heavily armoured than its British opponents it was sturdy and reliable and its main armament was the equal of any enemy anti-tank gun it was called upon to face. This volume of the TankCraft series, the first of two parts, examines the story of the tank's North African service beginning with the arrival of Panzer-Regiment 5 in Tripoli and ending with the advance to El Alamein in late 1942. Dennis Oliver uses archive photos and extensively researched colour illustrations to examine the Pzkpfw Ill and the Panzer units that took part in the early battles in North Africa. A key section of his book displays available model kits and aftermarket products, complemented by a gallery of beautifully constructed and painted models in various scales. Technical details as well as modifications introduced during production and in the field are also examined, providing everything the modeller needs to recreate an accurate representation of these historic tanks.
Renowned for its attention to detail, innovative design and signature 'double F' logo, the family firm has conquered the fashion industry and acquired cult status among celebrities and fashionistas with the iconic Croissant, Peekaboo and Baguette 'It' bags.
Through stunning photographs and expert text, Little Book of Fendi tells the story of one of Italy's oldest fashion dynasties, from the Fendi sisters, early days of fur and Dolce Vita period, to Karl Lagerfeld, Kim Jones and a global empire that remains as deeply embedded in popular culture as it ever was.
Little Book of Louis Vuitton is the pocket-sized and fully illustrated story of one of the world's most luxurious fashion houses.
Louis Vuitton's monogrammed bags have been seen on the arms of celebrities and royals alike for over 150 years. From the young Louis seeking his fortune in Paris through to two world wars, the Great Depression, the Jazz Age and the Swinging Sixties, there is no era in which this most opulent of brands hasn't thrived.
Detailing the global expansion of Louis Vuitton in the 1980s, the creation of the powerful fashion conglomerate LVMH, and the appointment in 1997 of Marc Jacobs, this is the story of a transformation from luggage company to high-fashion label. Louis Vuitton's continued evolution under the creative direction of Nicolas Ghesquière and Virgil Abloh is also depicted through fabulous images and captivating text.
Śladem karykatury jest zbiorem tekstów poświęconych sztuce karykatury publikowanych głównie na łamach prasy w latach 1871–1939, których autorami byli krytycy i teoretycy sztuki, historycy, literaci, estetycy, filozofowie oraz artyści. Wśród artykułów znalazły się zarówno teksty definiujące i sytuujące karykaturę w dziedzinie sztuk plastycznych, zarysy jej historii, recenzje z wystaw, jak i wypowiedzi pisane z punktu widzenia jej twórców.
Antologia pokazuje, w jak zróżnicowany sposób podchodzono wówczas do karykatury, której nadano status sztuki autonomicznej, usytuowanej na przecięciu spraw społecznych, politycznych i artystycznych. Równocześnie przestano postrzegać ją jedynie jako formę artystycznej rozrywki i satyryczny komentarz do rzeczywistości. Publikacja, ilustrowana wybranymi przykładami karykatur i rysunków z kolekcji Muzeum Karykatury, opatrzona obszernym komentarzem Piotra Kułaka stanowiącym zarys historiografii karykatury w wybranych krajach europejskich na tle polskich doświadczeń, jest pierwszym opracowaniem tego tematu w polskim piśmiennictwie.
Książka została napisana po to, by przedstawić festiwal zawiści, jakiego autor - w swojej ocenie - był bohaterem. Jest w pełni subiektywna, jak każde wspomnienia, jak każda podjęta próba opisania wspomnień, wydarzeń, których było się świadkami. Lecz w ramach tej subiektywnej oceny wielu autorów stara się jednak choć w minimalnym stopniu zachować ocenę obiektywną, nie wyrażać skrajnych opinii, nie "podpaść" nikomu. Florian Zieliński o to się nie troszczy. Nie dość, że jego świat w przeważającym stopniu jest czarno-biały, to do tego nie zależy mu zupełnie, by to, co pisze, podobało się większości odbiorców, by to właśnie oni byli zadowoleni. Jest w swych sądach ostry, bezkompromisowy, radykalny. Czy czyni to tylko po to, by jego książka nie była nudna? W mojej opinii nie to jest głównym celem. Bezkompromisowość przynależy do natury autora, charakteryzuje go najlepiej. Więc jeśli tekst, który wychodzi spod jego ręki, także jest bezkompromisowy, to znaczy, że jest szczery. Zatem dla tych, którzy myślą podobnie, wyrażają swe poglądy bez oglądania się na otoczenie, "Festiwal zawiści" będzie odpowiednią lekturą, z pewnością taką, która się spodoba.Anna Kowalska (z recenzji)Florian Zieliński - w latach 1964-1969 studiowałem historię sztuki na UAM w Poznaniu. Długi czas pracowałem w Instytucie Socjologii UAM (1970-2002). Potem na uczelniach prywatnych, w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu i Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy. Kochałem tę pracę i oddawałem się jej na maksa, nie powiem, że zawsze, ale w większości miałem "zwrotne potwierdzenie". Nie wszystkim kolegom się to podobało, przecież jednym z naszych ojców był Kain.Uważam, że Polska i Zachód są na złej ścieżce i na złym kursie. Niby jest fajnie, jesteśmy w Unii i w NATO, mamy niezłe PKB. Ale jeśli w mediach "głównego nurtu" nie ma najważniejszych nazwisk, to co to za media? Wojna toczy się na Ukrainie (marzec 2022), ale równie okrutna wojna toczy się na języku, słowa zmieniają swoje znaczenie, zamiast dwóch płci - nauka dowodzi - mamy ich już kilkanaście, a to przecież nie jest ostatnie słowo naóki (pisownia celowa!).Kurna, czy to nie jest język nienawiści?
Rafał Woźniak-Nędza (ur. 1991 r.) krakowski taksówkarz, od ponad 10 lat kontynuujący rodziną taksówkarską tradycję. Bystry obserwator ludzi, który potrafi zachować dystans i poczucie humoru, mimo wielu własnych chwil zwątpienia, a nawet pytań o sens życia. Na kartach książki, stanowiącej jego debiut literacki, przewijają się aktorzy i celebryci, ludzie ze świata sztuki i medycyny, a także mnóstwo niezwykłych (choć nieznanych) osób, które łączy jedno mieli przyjemność podróżować taksówką Autora. Barwne postaci, żywe opowieści, niecodzienne sytuacje tworzą szczególną kronikę spotkań wpisanych w mapę Krakowa.Pewnego dnia do jego taksówki wsiada skromny, życzliwy i nieco tajemniczy starszy pan o lasce, z teczką formatu A4 w rękach Na kartach książki, stanowiącej jego debiut literacki, przewijają się aktorzy icelebryci, ludzie ze świata sztuki imedycyny, atakże mnóstwo niezwykłych (choć nieznanych) osób, które łączy jedno mieli przyjemność podróżować taksówką Autora. Barwne postaci, żywe opowieści, niecodzienne sytuacje tworzą szczególną kronikę spotkań wpisanych wmapę Krakowa.Pewnego dnia dojego taksówki wsiada skromny, życzliwy inieco tajemniczy starszy pan olasce, zteczką formatu A4 wrękach
On Women brings together Susan Sontag's most fearless and incisive writing on women, a crucial aspect of her work that has not until now received the attention it deserves
Written during the height of second-wave feminism, Sontag's essays remain strikingly relevant to our contemporary conversations. At times powerfully in sync and at others powerfully at odds with them, they are always characteristically original in their examinations of the 'biological division of labour', the double-standard for ageing and the dynamics of women's power and powerlessness.
As Merve Emre writes in her introduction, On Women offers us 'the spectacle of a ferocious intellect setting itself to the task at hand: to articulate the politics and aesthetics of being a woman in the United States, the Americas and the world.'
A seminal text in the history of modern art, from one of the most famous artists of the twentieth century
‘Art is the language that speaks to the soul’
Why do we make art? In Concerning the Spiritual in Art Wassily Kandinsky, one of the earliest and most famous abstract painters, argued against ‘art for art’s sake’. Exploring form and colour, spirituality and tradition, Kandinsky instead predicted a future for painting in its potential to redirect the attention of viewers away from the shallow materialism of the modern world toward the more profound intellectual and emotional concerns of their interior lives. His revolutionary work became a landmark in modern art history, helping to usher in the age of non-representational painting. This new translation also includes Kandinsky’s later essay, ‘The Question of Form’, in which he interrogates and sharpens many of his earlier ideas.
A new translation by Ruth Ahmedzai Kemp
With an introduction by Lisa Florman
"Człowiek podlega wewnętrznej przemienianie i coraz bardziej staje się uczestnikiem Bożej tajemnicy, a Bóg promieniuje przez niego swą obecnością na całe otoczenie. I to jest sama istota mistyki" (o. Mateusz Kolbus EC). Kto wjeżdża do Krakowa od strony zachodniej, ten z daleka widzi lśniące w słońcu i górujące nad miastem białe wieże klasztoru kamedułów. Mnisi noszący charakterystyczny biały habit z kapturem i szkaplerzem mieszkają w eremach nieopodal kościoła i wiodą surowe życie w ciszy i samotności. Dzień rozpoczynają o 3.30 w nocy, gdy dzwon klasztorny wzywa na pierwszą modlitwę. Kolejne godziny dnia upływają kamedułom na pracy, modlitwie, lekturze Pisma Świętego i kontemplacji. Mężczyznom z zewnątrz do klasztoru można wchodzić tylko w określonych godzinach, kobietom - tylko w wyznaczone dwanaście dni roku. O ile - ze względu na szacunek dla reguły mnichów - mało kto ma okazję zajrzeć za mury klasztornej klauzury, o tyle ta książka jest niepowtarzalną okazją, by o życiu krakowskich kamedułów dowiedzieć się bardzo dużo, i to nie od kogo innego, jak od samego ich przeora - ojca Mateusza Kolbusa EC. To jedyny tak obszerny i szczery wywiad rzeka, w którym przełożony eremu na Srebrnej Górze opowiada m. in.: o tym, dlaczego niektórzy mężczyźni decydują się na życie w ciszy i samotności; - o życiu codziennym kamedułów; - o modlitwie, poście, sensie ascezy i milczenia; - o doświadczeniach kryzysu i nocy ciemnej; - o śmierci i życiu wiecznym. W rozmowie z Grzegorzem Sokołowskim przeor krakowskich kamedułów, "uchylając nieco drzwi zakrytego świata eremów, daje nam szansę, aby zaproszony na spotkanie czytelnik zdołał w sobie odmitologizować wyobrażenia o takiej formie życia, a równocześnie pozwala z wielką delikatnością poczuć tchnienie prawdziwej mistyki" (fragment wstępu).
Nowa książka autora bestsellerowej Czarnej owcy medycyny. Schizofrenia. Przez wielu uważana za najbardziej tajemniczą chorobę psychiczną. Dawniej nie znano jej przyczyn, więc chorych uznawano za opętanych przez diabelskie siły. Nie dawało się jej leczyć, więc pacjentów i pacjentki trzymano w zamkniętych ośrodkach i poddawano okrutnym zabiegom. Jednak dzięki dziesiątkom badań, setkom eksperymentów, tysiącom prób i błędów dziś o schizofrenii wiemy już bardzo dużo i wkrótce być może uda się jej zapobiegać. Jeffrey A. Lieberman w przystępny sposób dzieli się swoją bogatą wiedzą psychiatryczną. Wciągające opisy badań naukowców i przypadków klinicznych przeplata z dramatycznymi przeżyciami pacjentów i swoimi doświadczeniami z praktyki medycznej. Jego książka to obowiązkowa, pełna empatii lektura dla zainteresowanych historią medycyny i psychiatrią oraz tych, których życie zostało naznaczone schizofrenią dla bliskich i rodzin osób zmagających się z tym zaburzeniem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?