„Mizerna praca, ale ludzie byli zadowoleni. I żeśmy nie stękali”
Miał 18 lat, kiedy pierwszy raz zjechał w Wałbrzychu pod ziemię. Wcześniej podpisał cyrograf: szkoła, stypendium, praca.
Miała 15 lat i jedno pytanie: „co dalej?”. Miejsc w szkołach było mniej niż chętnych, a wybór decydował o całym życiu.
Przyjechali z różnych stron do miasta czarnego i białego złota. Tu praca decydowała, kiedy dorosną, założą rodzinę, gdzie zamieszkają, czy awansują.
Tak wyglądał świat pokolenia urodzonego w latach 50. Trzeba było zdobyć wykształcenie, potem pracę, ustatkować się, czegoś dorobić.
Tak wyglądał Wałbrzych. Rozwijał się w rytmie zakładów pracy. A potem w tym samym rytmie zaczął się zwijać.
W książce „Pokolenie, któremu obiecano przyszłość” Marta Kurkowska-Budzan wraca do tego miasta i ludzi, którzy w wieku 25 lat mieli zaplanowane życie. Po latach zostało pytanie: co z dawanej im obietnicy zostało?
To, co przeżył Wałbrzych, przeżyła cała Polska. Tu działo się to mocniej.
Nieustraszona, nienasycona, bezkompromisowa. Jedyna taka fotografka w XX wieku.
Jak to się stało, że zjawiskowa modelka Vogue’a fotografowała wyzwalanie Dachau, a potem wykonała słynne zdjęcie w mieszkaniu Hitlera?
W dzieciństwie pada ofiarą gwałtu. Jako osiemnastolatka ucieka z Nowego Jorku do Paryża, by zostać uczennicą Mana Raya. Maluje ją Picasso, przyjaźni się z Leonorą Carrington. Ale zamiast być modelką i muzą sama zostaje artystką.
Gdy wybucha II wojna światowa, fotografuje modę w ruinach londyńskich domów. Trafia na front, gdzie dokumentuje pierwsze użycie napalmu przez Amerykanów. Z Dachau i Buchenwaldu wysyła budzące grozę zdjęcia ofiar i katów. A potem w mieszkaniu Hitlera wchodzi do wanny i tak powstaje jedno z najsłynniejszych zdjęć w historii fotografii.
Carolyn Burke miała dostęp do odkrytego dopiero po śmierci bohaterki ogromnego archiwum. Chciała zrozumieć kobietę, która mimo przeżytej w dzieciństwie traumy, nigdy się nie poddawała, robiła wszystko na własnych warunkach i którą nienasycony apetyt na życie pchał do kolejnych odkryć. Na podstawie urywków jej historii powstał film „Lee. Na własne oczy” z Kate Winslet w roli głównej. W książce znajdziecie dużo więcej.
„Była muzą, która swoją energię twórczą zachowywała dla siebie, nie poświęcała jej dla partnerów artystycznych, życiowych, seksualnych. W ten sposób przełamała, jako jedna z nielicznych, konwencję kobiety obracającej się w artystycznych kręgach. Jak udało jej się uciec z tylu stereotypów, na które niejako skazywały ją praca, pochodzenie, uroda? Miller często opisywała siebie jako istotę podwójną: anielski wygląd, szatański charakter”.
Olga Wróbel, Kurzojady
„Porywająca biografia. Miller to zapomniana i wizjonerska fotografka, która była muzą oraz kochanką najbardziej wpływowych artystów początku XX wieku, a jednocześnie jedną z niewielu kobiet, które potrafiły wyjść poza tę rolę i pokazać własną wizję sztuki. (…) Fotografka znajdująca się między horrorem a pięknem, między byciem oglądaną a byciem obserwatorką.”
– New York Times Book Review
Maryja. Ilustrowana biografia tom 2 Od wniebowzięcia do współczesności 408 kolorowych stron, ponad 120 kolorowych ilustracjiPierwszy tom biografii Królowej Nieba i Ziemi okazał się bestsellerem. Autor przygotował jego drugą część ukazująca losy Maryi od Jej chwalebnego wniebowzięcia aż do czasów współczesnych.Ks. prof. Zwoliński przywołuje maryjne modlitwy (w tym różaniec i szkaplerz) a także wielkie interwencje Królowej, objawienia i spektakularne cuda, najróżniejsze nabożeństwa maryjne oraz wizerunki Maryi słynące łaskami.Autor tłumaczy nam znaczenie teologiczne oraz tło historyczne wydarzeń, w których uczestniczyła Najświętsza Maryja Panna, oraz duchowe skutki interwencji maryjnej w różnych częściach świata.Narracji towarzyszą liczne reprodukcje dzieł sztuki.Królowa Nieba i Ziemi, Królowa Polski - to ona zgniecie łeb węża.Najświętsza Maryja Panna
Omówienie geografii Ukrainy - jej położenia w Europie, obszaru, granic lądowych i morskich - oraz opisy przyrody, w których zawarta jest charakterystyka geologii i tektoniki, zasobów bogactw mineralnych, klimatu i jego cech, zasobów wodnych, gleb i ich właściwości, roślinności i świata zwierzęcego. Autorzy zwracają również uwagę na walory turystyczne i zasoby rekreacyjne oraz na problemy ochrony przyrody. Obok charakterystyki środowiska przyrodniczego w ujęciu całościowym, zaprezentowane zostało również omówienie pięciu podstawowych regionów fizyczno-geograficznych. Pracę zamyka omówienie najważniejszych aktualnych problemów geograficznych Ukrainy.
Po zakończeniu II wojny światowej wielu wysoko postawionych funkcjonariuszy SS uniknęło kary. Opuścili Europę zaskakująco łatwo - to od lat skłaniało do mnożenia teorii spiskowych. Poważni historycy dotąd jednak nie zajmowali się tym tematem.
Książka Geralda Steinachera uzupełnia tę lukę. Autor wnikliwie bada okoliczności, w jakich dochodziło do ucieczek, i trasy, którymi zbiegowie podążali. Odpowiada również na pytanie, kto udzielał pomocy zbrodniarzom wojennym. Dowodzi ostatecznie, że Międzynarodowy Czerwony Krzyż organizował dokumenty i ułatwiał zmianę tożsamości. Opisuje także rolę Watykanu i wewnątrzkościelny konflikt pomiędzy moralnością a Realpolitik. Nie pomija również roli aliantów, zwłaszcza amerykańskich służb wywiadowczych, które na początku zimnej wojny werbowały byłych agentów SS.
Fakty opisane przez Steinachera są nie mniej zajmujące niż wytwory wyobraźni Fredericka Forsytha.
Élise podnosi roletę i uchyla okno. Pyta panią Monet, czy dobrze spędziła noc. Pani Monet twierdzi, że noc była niespokojna, bo obudziły ją dwie dziewczynki. Miały długie włosy i nosiły identyczne sukienki.I nie byłoby w tym nic szczególnie niepokojącego, gdyby nie fakt, że jesteśmy w domu spokojnej starości Maison Beausoleil i nie ma tam żadnych dzieci. Tej nocnej wizyty nie można uznać za zły sen lub przywidzenie – podobne historie opowiadają również inni pensjonariusze. Wygląd i zachowanie małych gości wskazują, że to dwie siostry, które prawie pół wieku wcześniej utonęły w pobliskim stawie. Przed pogrzebem ich ciała położono w kostnicy domu opieki.Manon Gauthier-Faure wybrała się do Szampanii, by sprawdzić, czy Maison Beausoleil naprawdę stało się miejscem nawiedzonym. W jej opowieści tajemnicze zjawiska paranormalne zderzają się z potworną realnością – śmiercią dwóch dziewczynek. Autorka stara się zrozumieć, jak tragedia z przeszłości wpłynęła na małą, zamkniętą wspólnotę w północno-wschodniej Francji i dlaczego historia sióstr zniknęła w zbiorowej niepamięci. „„Duchy z jeziora. Tajemnice wsi w Szampanii” to książka zaskakująca. Śledztwo dziennikarskie w sprawie tragicznej śmierci dwóch dziewczynek pod koniec lat siedemdziesiątych na wschodzie Francji stanowi zarazem analizę tego, co można nazwać „zjawiskami paranormalnymi w Szampanii”. Ta historia ujawnia najmroczniejsze oblicze pewnego rejonu i pewnej epoki.” „Le Nouvel Obs” „[Ta książka] to jakby „Pogromcy duchów” w wiejskiej scenerii, tyle że tutaj zrozumienie zmarłych zapewnia spokój ducha żywym.” „Libération” „Ta historia splata z wieloma innymi, relacjonowanymi przez ludzi, którzy wpuścili Manon Gauthier-Faure do swoich domów. To właśnie oni są esencją tej pięknej opowieści – poetyckiej, pełnej blasku i nostalgii, należącej do gatunku zwanego „literaturą "rzeczywistości”.” „Le Parisien”
Po II wojnie światowej jedną z najważniejszych obietnic nowej władzy było wprowadzenie powszechnej opieki zdrowotnej. Medycyna - tak jak prąd i oświata - miała dotrzeć do wszystkich.
Aleksander Bałasz wsiadł do pociągu w Krakowie zimą 1946 roku, gnany ciekawością i poszukiwaniem źródła utrzymania. Konstanty Muraszko zrobił to samo, tyle że w 1945 roku w Bezdanach. Stanisław Bayer do Polski wrócił w 1947 roku. Przypłynął statkiem, jak to bywało w przypadku żołnierzy 2 Korpusu. Krystyna Modrzewska wyruszyła w drogę wiosną 1957 roku.
Wykształceni w dużych miastach, jechali leczyć do miasteczek, osad, osiedli, wsi. Czasem z poczucia misji, czasem z nakazu pracy. Przywozili ze sobą wiedzę, nowoczesne rozwiązania techniczne i nowe standardy higieny. Zaczynali często w warunkach polowych - bez mieszkań, mebli i wyposażenia gabinetów.
Marcin Stasiak fascynująco opowiada o ich losach. Z fragmentów biografii, wspomnień oraz pamiętników lekarzy, stomatologów, felczerów, pielęgniarek i położnych wydobywa nie tylko historię modernizacji, ale także opowieść o przemianach polskiego społeczeństwa w pierwszych dwudziestu pięciu powojennych latach.
Poznaj fascynującą sztukę Japonii –
od figurek dogū z I wieku p.n.e. przez Sto widoków góry Fuji Hokusaia
aż po „kobietę w groszki” Yayoi Kusamę
Legendarne opowieści o heroicznych samurajach i tajemniczych gejszach, obrazy przesycone niekonwencjonalnym erotyzmem i fantastyczne światy zamieszkane przez demony i potwory – Francesco Morena prowadzi czytelnika przez historię i kulturę Japonii od czasów prehistorycznych aż po współczesność.
Wielowiekowa izolacja tego państwa sprawiła, że Zachód traktował je niemal jak miejsce baśniowe. Japońska mitologia pełna yōkai, tradycyjne stroje i ceremonialne naczynia przyciągały uwagę kolekcjonerów i inspirowały artystów z Europy. I choć Japonia XXI wieku jest synonimem nowoczesności, Morena udowadnia, że nawet manga i anime nie boją się korzystać z bogactwa dawnej sztuki japońskiej i nie wstydzą się swoich korzeni.
Odległa, tajemnicza, egzotyczna –
Japonia od zawsze fascynowała ludzi Zachodu.
Poznaj sztukę made in Japan!
Francesco Morena – badacz specjalizujący się w sztuce Azji Wschodniej, autor książek i artykułów o sztuce chińskiej i japońskiej oraz ich wpływie na kulturę i europejskie rzemiosło artystyczne, kurator licznych wystaw.
Nowe, poszerzone wydanie głośnego reportażu o najważniejszych wydarzeniach w Europie w ubiegłym stuleciu
Jaka była Europa XX wieku? Jak//a jest na początku wieku XXI?
Czy da się ją opisać, wybierając jedno miasto na dekadę?
Każde z przedstawianych przez Konstantego Geberta wydarzeń ilustruje ważne procesy politycznej, kulturalnej i społecznej historii Europy: od cesarskiej parady w Wiedniu w 1908 roku, przez artystyczne debaty w Warszawie w latach 80., aż po wojenne spalenie Biblioteki Narodowej w Sarajewie w roku 1992. Początek wieku XXI widzimy w świetle wydarzeń w Kijowie, Mediolanie i Urk. Dokąd zaprowadziła nas burzliwa epoka wielkich wojen, wzlotów i upadków systemów totalitarnych, prób jednoczenia się i tworzenia wspólnot?
Jak mówi autor, w jego XX wieku „więcej jest lewicy niż prawicy, więcej feministek niż Kościoła, więcej artystów niż polityków i więcej paradoksów niż rzeczy pewnych”. Gebert uważnie obserwuje, jak wątki różnych opowieści splatają się ze sobą – choćby losy pewnego bezrobotnego malarza z Wiednia szlifującego bruki, który później walczył pod Ypres i głodem mordował Leningrad.
Do czego doprowadził nas wiek XX?
Jak radzimy sobie z etycznym wyzwaniem przyjmowania uchodźców i co będzie z Ukrainą?
Czy możemy patrzeć w przyszłość z optymizmem i – jak sugeruje autor – „pesymisty ten jeden raz nie dopuścić do głosu”?
Konstanty Gebert zdobył sobie uznanie kompetentną publicystyką polityczną oraz reportażem. Jedno i drugie odnajdujemy teraz w książce o niedawnych losach Europy i Europejczyków, w której barwność opisu reporterskiego idzie w parze z wnikliwością historyka. Ten obraz dziesięciu wydarzeń z życia Europy w XX w. skłania do refleksji i nad współczesnością, i nad miejscem pamięci w świadomości europejskiej. Przekonuje, że jedność Europy takiej wspólnej pamięci wymaga.
Bronisław Geremek w 2004 roku o pierwszym wydaniu Dziesięciu dni Europy
Konstanty Gebert – psycholog, tłumacz, dziennikarz, nauczyciel akademicki. W stanie wojennym, pod pseudonimem Dawid Warszawski, publikował w prasie podziemnej. Współzałożyciel między innymi Żydowskiego Uniwersytetu Latającego i Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. Twórca i pierwszy redaktor naczelny miesięcznika „Midrasz”.
Autor tysięcy artykułów prasowych i kilkunastu książek, między innymi o obradach Okrągłego Stołu, wojnie w Bośni, historii Izraela i polskich Żydach.
Laureat Nagrody Klio oraz nagród im. Marcina Króla, Beaty Pawlak, Józefa Tischnera, Marka Edelmana i Jerzego Giedroycia za książkę Ostateczne rozwiązania. Ludobójcy i ich dzieło (2022).
Dziennikarz „Gazety Wyborczej” od jej powstania do 2022 roku, obecnie stały współpracownik „Kultury Liberalnej”. Od 2023 roku tworzy autorski podcast Ziemia zbyt obiecana.
Nie byłam bohaterką. Byłam kobietą, która po prostu nie chciała przestać żyć Autorka opowiada o swoim życiu po diagnozie guza piersi. Pisze o codziennych chemioterapiach, radioterapii, remisji, przerzutach, a także o przyjaźniach zawieranych na oddziale onkologicznym. Mimo trudnej tematyki zachowuje niezwykłe poczucie humoru, posługuje się trafnymi i zabawnymi porównaniami oraz lekkim, przyjemnym językiem. Podczas lektury przeżywamy prawdziwą karuzelę emocji od śmiechu po łzy. Ale lektura przede wszystkim skłaniałam się do refleksji. Bohaterka i narratorka tej opowieści nie poddała się, odnalazła siłę tam, gdzie niejeden z nas stracił by nadzieję. Książka mówi o tym, jak ważna w życiu jest wdzięczności i jej okazywanie, przypomina o tym, co jest naprawdę ważne. Warto żyć dla siebie, spełniać marzenia i czerpać z życia pełnymi garściami. Jak piszę Autorka Bo życie wcale nie jest po to, aby przeżyć je poprawnie. Magdalena Baran, ur. 1979 w Brzegu. Nie pisze książki, tylko zostawia ślady po własnym życiu, tak prawdziwe, że bolą, i tak absurdalne, że śmieszą. Jej opowieść nie jest o chorobie, ale o tym, jak nawet w piekle można się upierać, że kawa smakuje lepiej z uśmiechem. To nie manifest. To zapis istnienia dla synów, dla bliskich, dla każdego, kto choć raz czuł, że życie jest zbyt kruche, by udawać kogoś innego.
Piąta i ostatnia część powieściowego cyklu o Benicie Mussolinim, przedstawiająca tragiczny koniec dyktatury i początek wolności dla Włoch i całej Europy
28 lipca 1943 roku, krótko po obaleniu Duce przez Wielką Radę Faszystowską, zesłano go na wyspę Ponza, na której reżim od lat przetrzymywał opozycjonistów. Mussolini stracił wszystko, łącznie z nadzieją.
Sytuacja zmieniła się jednak diametralnie, gdy dzięki błyskawicznej akcji komandosów z III Rzeszy został uwolniony. Wkrótce zaś stanął na czele marionetkowej Włoskiej Republiki Socjalnej. W swoim ostatnim zrywie Mussolini pogrąża kraj w jeszcze głębszym mroku. Sześćset dni między wrześniem 1943 a kwietniem 1945 roku to czas nasilającej się przemocy, czas legionu Muti i bandy Kocha, które sieją terror w miastach, czas polowania na Żydów i nalotów dywanowych. Ostatni akt tragedii rozgrywa się w Mediolanie. W toczącej się tam wojnie domowej nienawiść i okrucieństwo sięgają szczytu, zarówno po stronie faszystowskich oprawców, którzy torturują i mordują niewinnych ludzi, jak i partyzantów z Patriotycznych Grup Działania (GAP).
To koniec imperium i koniec człowieka, który naznaczył krwią nowożytne Włochy. Wraz z nim upadają pierwszoplanowe postaci epoki faszystowskiej i ich poplecznicy. Jedni uciekają, inni pozostają u boku Duce do ostatniej chwili, jeszcze inni sprytnie zmieniają barwy, aby po wojnie uniknąć rozliczenia swoich związków z reżimem. W tym apokaliptycznym zmierzchu powoli, acz nieustępliwie kiełkuje demokracja i zupełnie nowy porządek świata.
"Ojciec Redemptorysta TADEUSZ RYDZYK - Wiara, która buduje. Życie, dzieła, misja" to książka wyjątkowa - potrzebna zwłaszcza dziś, gdy o Kościele mówi się często językiem uproszczeń, sensacji i powierzchownych ocen. Autor Lech Tkaczyk proponuje czytelnikowi opowieść spokojną, rzetelną, głęboko ludzką o kapłanie, którego wiara i konsekwencja odmieniły oblicze polskich mediów katolickich.Nie jest to książka polemiczna ani tekst z tezą. To opowieść o drodze - od dzieciństwa w powojennym Olkuszu, przez lata dojrzewania do kapłaństwa, aż po powstanie dzieł, które dla milionów wiernych stały się miejscem modlitwy, formacji i wsparcia. Autor z wielkim wyczuciem pokazuje człowieka, który nigdy nie szukał rozgłosu, lecz służby; który swoją misję budował nie na sile struktur, lecz na ufności Bogu i odwadze podejmowania tego, co wielu uznałoby za niemożliwe. Autor opisuje początki Radia Maryja, Telewizji Trwam, Fundacji Lux Veritatis, WSKSiM oraz świątyni Maryi Gwiazdy Nowej Ewangelizacji. Autor pisze o tym jak rodziły się te dzieła - w ciszy, determinacji, z pomocą ludzi świeckich i duchownych, dla których prawda Ewangelii była ważniejsza niż opinie świata. W opowieści tej odnajdują się tysiące słuchaczy i widzów, którzy przez lata uczestniczyli w modlitwie i wspólnocie tworzonej wokół tych mediów.Autor nie szuka sensacji; szuka prawdy. Pokazuje o. Tadeusza Rydzyka takim, jakim widzą go ci, którzy spotkali go osobiście - człowieka skromnego, pracowitego, wymagającego przede wszystkim od siebie.W czasach, gdy duchowieństwo bywa przedstawiane wyłącznie przez pryzmat pojedynczych błędów, ta książka przypomina, że istnieją kapłani, którzy nie tylko głoszą Ewangelię, ale całym życiem ją realizują.To lektura, która daje nadzieję. Przypomina, że jeden człowiek, jeśli jest wierny swojemu powołaniu, potrafi stworzyć dzieła przekraczające ramy epoki. Dla katolików, dla przyjaciół Radia Maryja i Telewizji Trwam, dla osób poszukujących rzetelnego spojrzenia - jest to książka szczególna, głęboko poruszająca i potrzebna.Lech Tkaczyk oddaje głos nie legendzie, lecz człowiekowi. A w czasach zamętu i zwątpienia taka opowieść ma moc umocnienia wiary i przypomnienia, że Kościół trwa tam, gdzie są ludzie, którzy niezależnie od przeciwności potrafią budować.To książka, którą chce się czytać i do której chce się wracać - jak do świadectwa, które rozświetla drogę.O autorze:Lech Tkaczyk, urodzony w 1956 roku, jest absolwentem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz Międzynarodowych Studiów Doktoranckich z zakresu marketingu i zarządzania na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Autor licznych książek, w tym poezji, literatury dla dzieci oraz publikacji z zakresu komunikacji międzyludzkiej i zdrowego stylu życia. Jego twórczość łączy wiedzę z różnych dziedzin, inspirując czytelników i skłaniając ich do głębszej refleksji.Zapraszam do lektury!
"Kardynał GRZEGORZ RYŚ. Kapłan wiary, dialogu i nadziei na nowe otwarcie" autorstwa Lecha Tkaczyka to więcej niż biografia duchownego. To ciepła, pełna szacunku opowieść o człowieku, który z krakowskich uliczek i dziecięcego zapatrzenia w wieże Mariackie przeszedł do grona najważniejszych głosów Kościoła w Polsce i na świecie. To książka, która szanuje powołanie Grzegorza Rysia - zarówno w roli kardynała, jak i metropolity Krakowa - i jest niezwykle potrzebna w czasach, gdy Kościół często doświadcza hejtu i uproszczeń medialnych.Autor prowadzi czytelnika przez kolejne etapy życia kardynała - od wrażliwego chłopca, przez kleryka zafascynowanego historią Kościoła, po profesora, biskupa i kardynała, który w 2025 roku powrócił do Krakowa jako metropolita. To historia kapłana dialogu, człowieka, który od początku wierzył w Ewangelię i jej przesłanie spotkania z drugim człowiekiem. Kardynał Ryś jawi się tu jako Biskup dialogu i porozumienia, który przekraczał granice, by budować mosty między ludźmi różnych wspólnot, wrażliwości i przekonań.Biografia przywołuje niczym kadry filmu obrazy z jego życia: skromną plebanię, nocne lektury Ojców Kościoła, pielgrzymki na Jasną Górę, studia i wykłady, rekolekcje, spotkania z młodzieżą, pracę w archiwach oraz chwile ciszy i modlitwy. Wszystko to tworzy portret człowieka autentycznego, wiernego swoim korzeniom i powołaniu. Szczególną część książki stanowi okres łódzki, czas dynamicznych zmian i odwagi. Powstanie Szkoły Katechistów, rozwój diakonatu stałego, inicjatywy synodalne, przejrzystość działań i codzienny kontakt z ludźmi - to właśnie w Łodzi kard. Ryś stworzył Kościół otwarty i twórczy. Vatican News wielokrotnie podkreślało wyjątkową energię tej diecezji.Kulminacją opowieści jest powrót do Krakowa - miejsca duchowego początku. Nominacja papieska, odczytana jako wyraz zaufania, ukazuje kardynała Rysia jako pasterza, który łączy wrażliwość i pokorę z odwagą czytania znaków czasu. Książka jest również pochwałą jego codzienności: prostoty życia, wierności modlitwie, miłości do historii oraz troski o Kościół zraniony, ale zdolny do odnowy. W świecie konfliktów i niepewności kard. Grzegorz Ryś przypomina, że najważniejsze pozostają te same cnoty - pokora, przejrzyste intencje i odwaga stawania po stronie człowieka.Powieść biograficzna "Kardynał GRZEGORZ RYŚ. Kapłan wiary, dialogu i nadziei na nowe otwarcie" kończy się refleksją nad siłą, która kryje się w słabości. Jak przypomina św. Paweł w 2 Liście do Koryntian:"Virtus in infirmitate perficitur" - "Moc w słabości się doskonali".To przesłanie doskonale oddaje duchowy wymiar życia kardynała Grzegorza Rysia i jego posługi - pokazuje, że prawdziwa odwaga i siła objawiają się w momentach trudności, w pokorze i zaufaniu wobec własnych ograniczeń.Opowieść dla wszystkich, którzy chcą zobaczyć Kościół oczami pasterza słuchającego człowieka zanim wypowie słowo.O autorze:Lech Tkaczyk, urodzony w 1956 roku, jest absolwentem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz Międzynarodowych Studiów Doktoranckich z zakresu marketingu i zarządzania na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Autor licznych książek, w tym poezji, literatury dla dzieci oraz publikacji z zakresu komunikacji międzyludzkiej i zdrowego stylu życia. Jego twórczość łączy wiedzę z różnych dziedzin, inspirując czytelników i skłaniając ich do głębszej refleksji.Zapraszam do lektury!Format A5,oprawa miękka,stron 380
Książka, której giganci technologiczni woleliby ci nie pokazywać.
Teorie spiskowe, manipulacja, inwigilacja, oszustwa i ściek generowanych przez AI śmieciowych treści zalewają internet. Ku uciesze big techów, które od dawna zarabiają na polaryzacji, uzależnieniu i przykuwaniu naszej uwagi. Dla monopolistów takich jak X, TikTok, Amazon, Meta czy Apple to nie problem. To model biznesowy.
Najpierw platforma przyciąga użytkowników darmowym dostępem i wygodą. Potem monetyzuje ich uwagę, podporządkowuje sobie inne firmy i reklamodawców, a na końcu wyciska ze stworzonego przez siebie ekosystemu maksimum zysków, pogarszając doświadczenie zwykłych użytkowników.
Ten proces Cory Doctorow nazwał gównowaceniem. Termin ten błyskawicznie został okrzyknięty słowem roku. Nie dlatego, że jest zabawny, ale dlatego, że nazywa doświadczenia wielu z nas. Wirtualne przestrzenie, w których kiedyś widzieliśmy szansę na rozwiązywanie globalnych problemów, zamieniły się w ściek pełen nienawiści i przemocy, jaki coraz mocniej wpływa na nasze codzienne życie.
Doctorow nie tylko stawia diagnozę. Wskazuje też, kto odpowiada za ten stan rzeczy i dlaczego rozbicie technologicznych monopoli może być warunkiem odzyskania prywatności i kontroli nad cyfrowym światem. W końcu nikt z nas nie chce żyć w epoce gównowacenia.
Cory Doctorow jest pisarzem science fiction, dziennikarzem i działaczem na rzecz technologii. Współpracuje z wieloma czasopismami, serwisami internetowymi i gazetami. Pełni funkcję specjalnego doradcy w Electronic Frontier Foundation (eff.org), organizacji non profit broniącej praw obywatelskich w cyfrowym świecie. Otrzymał honorowy tytuł doktora nauk prawnych kanadyjskiego York University i honorowy tytuł doktora informatyki brytyjskiego Open University. Za swoją działalność otrzymał liczne nagrody.
ZAMIAST MARZYĆ O LEPSZYM ŚWIECIE – IDĄ PO NIEGO
Młoda chłopka nie uzyskuje w sądzie pomocy, ponieważ „u wieśniaków bicie i znieważania słowne są częstemi zjawiskami”.
Joanna doprowadza do uznania męża za marnotrawnego, bo „jako matołek nie przywiązuje uwagi do wartości grosza”.
Nie godzą się na role ofiar. Gdy stawką jest przetrwanie – czy to ich własne, czy ich dzieci – podejmują działanie. Walczą o bezpieczeństwo i godność. Bronią dobytku, dobrego imienia i prawa do decydowania o własnym losie. Ich świat jest do bólu konkretny, pozbawiony patosu, osadzony w rzeczywistości mierzonej morgą ziemi i kawałkiem chleba.
Aneta Godynia daje wybrzmieć głosowi bohaterek codzienności, których doświadczenia przez długi czas pozostawały niewidoczne. Autorka dociera do źródeł, które pokazują życie chłopek z zupełnie nowej perspektywy. Spisuje historie kobiet, które choć są niewykształcone i niepiśmienne, muszą przemówić, gdy na sali sądowej rozstrzygają się ich los.
To wielogłosowa opowieść o doświadczeniu dawnej polskiej wsi: pełna radości, nadziei, ale też dramatów widzianych z bliska, bez upiększeń.
Margaret Munnerlyn Mitchell Marsh – autorka jednej z najsłynniejszych powieści wszech czasów, która przyniosła jej światową sławę. „Przeminęło z wiatrem”, swoją jedyną książkę, pisała dziesięć lat i przy wydatnym udziale drugiego męża Johna Marsha. Nie miała szczęścia do mężczyzn. Najpierw zakochała się w człowieku, którego tak naprawdę nie znała i którego prawdziwej natury, skrywanej przed światem, nie była świadoma. Jej pierwszym mężem został alkoholik, seksoholik, damski bokser i utracjusz. Była kobietą pełną sprzeczności – wampiryczną uwodzicielką i nienaganną damą z Południa; hojną filantropką i osobą chorobliwie skąpą, wykłócającą się o każdego centa; hipochondryczką cierpiącą na tajemnicze dolegliwości, które wprawiały w zakłopotanie lekarzy; oskarżaną o rasizm antykomunistką i konserwatystką pozującą na kobietę wyzwoloną. Za fasadą celebrytki kryła się zakompleksiona pisarka, która do końca nie wierzyła w siebie i swoje dzieło. Jarosław Molenda – członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, jego teksty ukazywały się m.in. na łamach czasopism „Focus Historia”, „Dookoła Świata”, „Gazeta Wyborcza. Ale Historia”, „Globtroter”, „Mówią Wieki”, „Odkrywca”, „Rzeczpospolita. Plus Minus”, „Wiedza i Życie”, „Voyage”. Członek kolegium redakcyjnego „Encyklopedii Geograficznej Świata”. Autor ponad sześćdziesięciu książek, odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Srebrnym Krzyżem Zasługi za propagowanie historii Polski oraz medalem Zasłużony dla Kultury Polskiej, przyznanym przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego.
Biografia Zygmunta Starego szeroko opisuje sprawy związane z życiem codziennym króla, warstwą materialną, mecenatem, ceremoniałem i osobami z otoczenia. Monarcha ten jest dzisiaj królewską twarzą polskiego „złotego wieku”. Współcześni mu zgodnie określali go jako sympatycznego i dobrego człowieka, a nawet wiele lat po jego śmierci pozytywnie wspominani etyczną postawę władcy. Autor książki koryguje m.in. legendę o „przemożnym” wpływie królowej Bony na władcę, w publikacji nie brakuje także opisu polityki zagranicznej Zygmunta Starego, w tym kwestii wokół hołdu pruskiego oraz działalności króla na Litwie.
Książka jest kolejnym tomem zainaugurowanej w 2025 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy kolekcji „Poczet Władców Polski”. W jej ramach najlepsi specjaliści nauk historycznych w Polsce piszą biografie władców w oparciu o najnowszy stan badań i szeroki zasób źródłowy, również z archiwów zagranicznych. „Poczet Władców Polski” to starannie przygotowane publikacje, które zapewniają najwyższy poziom merytoryczny, wysokiej jakości szatę edytorską z kolorowymi ilustracjami i staranne wykonanie.
Marek Ferenc (ur. 1965), profesor, pracownik Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się historią wczesnonowożytną, a zwłaszcza dziejami Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI w. Swoje zainteresowania badawcze skupia przede wszystkim na dziejach dworów dwóch ostatnich Jagiellonów. Dodatkowym polem jego działalności jest edytorstwo źródeł historycznych.
Życie i dzieło Philipa K. Dicka nigdy nie miało wnikliwszego i bardziej empatycznego portrecisty niż Emmanuel Carrere. Ten niekwestionowany mistrz eseju biograficznego z bogatego materiału stworzył fascynującą narrację o genialnym pisarzu science fiction, wielkim ekscentryku XX-wiecznej (pop)kultury, a zarazem o historii minionego stulecia.
Utrzymując porządek chronologiczny, Carrere opisuje losy swojego bohatera, a zarazem wczytuje się w dzieła powstające w danym okresie. Poznajemy rytm pracy Dicka nad książkami – następstwo pomysłów przeplatających się z epizodami psychotycznymi – historię nałogu, skomplikowanych relacji rodzinnych i kolejnych małżeństw, nieudanej próby samobójczej i odwyku, lecz nade wszystko centralnej obsesji na punkcie realności, objawiającej się w podejrzeniach, że świat jest celowo podtrzymywaną iluzją. Co ciekawe, kwestionowanie natury rzeczywistości od pewnego momentu łączyło się u Dicka z widzeniami mistycznymi, co jego biograf opisuje z zasługującą na najwyższy szacunek bezstronnością i delikatnością.
Philip K. Dick to pisarz, którego genialne intuicje doceniali tak wybitni twórcy jak Stanisław Lem, a zarazem jedna z najważniejszych postaci nowoczesnej kultury literackiej i wizualnej, ikona popkultury oraz ważny punkt odniesienia kontrkultury. Stworzona przez Emmanuela Carrere’a opowieść o jego życiu i twórczości bez wątpienia odpowiada mierze wielkości portretowanego bohatera.
Józef Koffler (1896-1943/1944) - pierwszy polski dodekafonista, jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku i jedna z najbardziej tragicznych postaci muzyki polskiego modernizmu. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego, później jednak przeniósł się na Wydział Filozofii, gdzie podjął studia muzykologiczne. Po uzyskaniu doktoratu (rozprawa o kolorystyce orkiestrowej Felixa Mendelssohna) osiadł na stałe we Lwowie, gdzie nauczał harmonii, form muzycznych, instrumentacji oraz kompozycji. Był twórcą o wyjątkowej wyobraźni, który jako pierwszy odważył się przeszczepić idee szkoły wiedeńskiej na grunt polski, łącząc surową dyscyplinę serii z neoklasyczną przejrzystością i niespotykaną dyscypliną formy. Jego działalność twórczą i pedagogiczną brutalnie przerwała wojna. Po zajęciu Lwowa przez wojska niemieckie w 1941 roku Koffler podjął dramatyczną próbę ocalenia siebie i swojej rodziny, lecz nie zdołał uniknąć Zagłady. Okoliczności jego śmierci nie zostały w pełni wyjaśnione. Pozostawił jednak twórczość, która do dziś intryguje nowoczesnością, dyscypliną formy i odwagą w poszukiwaniu własnego języka dźwiękowego.
"Po prostu za dużo słów" to barwna, pogłębiona rozmowa poświęcona karierze kompozytorskiej i pedagogicznej Lidii Zielińskiej, inkrustowana anegdotami rodzinnymi i towarzyskimi, wydobywanymi przez kompozytora Dominika Puka, absolwenta profesorki, i skrzypaczkę Annę Zielińską, prywatnie córkę kompozytorki Pustynnienia.W tych "słownych pejzażach" przeplatają się wątki z obszarów sztuki, kultury, polityki, socjologii, nauki i technologii. Ostatecznie jednak rozmowa zawsze powraca do muzyki - odczuwanej nawet "przez drgania w organizmie". Obejmuje ona między innymi eksperymenty w zakresie technik, form i idei twórczych, eksplorację nowych technologii, a także poszukiwanie równowagi między tradycyjnymi instrumentami akustycznymi a elektroakustycznymi. W poszczególnych wątkach rozmowy toczą się wokół autorskich instalacji i realizacji projektów intermedialnych, refleksji teoretycznej - szczególnie nad kulturą Dalekiego Wschodu oraz pejzażem dźwiękowym (soundscape) - a wreszcie próby uchwycenia przewartościowań, które odcisnęły piętno na muzyce Zielińskiej w ostatnich dwóch dekadach. To także słodko-gorzka opowieść o byciu kobietą kompozytorką w patriarchalnym świecie, potrzebie dążenia do niezależności twórczej i finansowej, o życiu artystów w PRL-u, wartości otwierania się na inność, zagrożeniach dostrzeganych w aktualnej sztuce i tych płynących z unifikacji kulturowej.Z rozmów wyłania się portret artystki dążącej do niezależności twórczej, artystki osobnej, z radością chłonącej i przetwarzającej wszystko, co życie niesie, otwartej na to, co nowe, na czerpanie "z ogrodu nauk", by przywołać tytuł jednego z jej utworów, a przede wszystkim na drugiego człowieka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
