10. jubileuszowa edycja książki Sukces Jest Kobietą to zbiór wywiadów z kobietami biznesu i ich sposobami na sukces. Motywacja, inspiracja, wytrwałość i wiara w swoje możliwości - zapraszamy do merytorycznej i wartościowej lektury.
- Żeby istnieć w świecie trzeba wiedzieć kim jestem- Najważniejsza jest własna diagnoza i własna prognoza- Będziemy Polakami albo śmieciami- To my możemy być źródłem europejskości- Na niezabliźnionej ranie, nigdy się żadnych pozytywnych układównie zbuduje- Polskość i nowoczesność są do pogodzenia- Każdy totalitaryzm kończy strzelając do ludzi- Czy dzisiejsi rządzący przejdą do historii?- Jesteśmy zachwyceni cywilizacją, która nas całkowicie zniszczy- Instytucje wyzyskujące są przyczyną upadku narodów- Czy jest w Polsce przestrzeń bezkonfliktowa?- Trzeba najpierw zadbać o przyjaciół Polski w samej Polsce- Polityk ma obowiązek mieć na względzie interes własnego państwa- Można w ciszy i na śpiąco stracić niepodległość- Wojna dwóch panów zdominowała polską politykę- Jest moment federalistyczny w Unii Europejskiej- Trzeba nie grać na emocjach, tylko posługiwać się rozumem- Możemy być wzorem dla innych- Jesteśmy tylko dlatego, że jesteśmy Polakami Katarzyna Agnieszka Obłąkowska doktor nauk społecznych,socjolog, politolog, ekonomistka, menedżer, ekspertka badań społecznych,ekonomii behawioralnej, polityk publicznych, sektora publicznego, autorkamonografii i artykułów naukowych publikowanych w Polsce i poza granicą.
Krwawe porachunki za przyzwoleniem strażników, broń palna w celach, handel narkotykami, wszechobecna korupcja – oto La Picota, jedno z najcięższych więzień świata; zakład karny, do którego trafiają największe „gwiazdy” międzynarodowego podziemia kryminalnego, od camorry po Clan del Golfo. Artur Górski, który – po wielu miesiącach starań o zgodę – przybył do tego miejsca, aby spotkać się z osadzonym tu Polakiem, pokazuje świat trudny do wyobrażenia i zrozumienia; rzeczywistość brutalnej walki o przetrwanie, gdzie odkupienie win jest chyba sprawą najmniej istotną. Chociaż Kolumbia kojarzy się wielu z realizmem magicznym Gabriela Garcíi Márqueza, to jednak współcześnie bliższy prawdy o niej jest realizm penitencjarny. Autor relacjonuje również swoje spotkanie z Nicolasem Escobarem, ukochanym bratankiem Pabla, osławionego szefa kartelu z Medellín. Okazuje się, że wszystko, co wiemy na temat kolumbijskich narcos, jest kreacją świata filmu i ma niewiele wspólnego z rzeczywistością. Chcecie wiedzieć, jak jest naprawdę? Sięgnijcie po „Byłem w kolumbijskim więzieniu”. Artur Górski – reporter, autor wielu książek o tematyce kryminalnej, laureat nagrody Bestseller Empiku za pierwszy tom serii „Masa o polskiej mafii”. Od lat zajmuje się problematyką międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, czego efektem są takie książki, jak „Ruska mafia” (wywiad z byłym rezydentem rosyjskiej ośmiornicy w Polsce) czy „Gangi Izraela”. Ma na koncie również pozycje beletrystyczne oparte na faktach, takie jak „Spowiednik mafii”, a także serial audio „Dorwać gangstera”. Niedawno ukazały się trzy tomy jego najnowszej serii „Polscy gangsterzy”. Występuje w programach telewizyjnych, m.in. „Interwencja”, „Miasto gniewu” i „Polska – największe tajemnice”. Jest twórcą podcastu „Zbrodnia 22.05” i jego prowadzącym.
Porywające śledztwo, które pokazuje, jak członkowie Opus Dei – ultrakonserwatywnej sekty katolickiej – forsowali swój radykalny program wewnątrz Kościoła i na całym świecie, wykorzystując miliardy dolarów wyprowadzonych z jednego z największych banków. Przez ponad pół wieku hiszpański Banco Popular był jednym z najbardziej dochodowych banków świata – aż do 2017 roku, gdy nagle, z dnia na dzień, upadł. Kiedy dziennikarz śledczy Gareth Gore został wysłany, by opisać tę historię, spodziewał się znaleźć kolejny przypadek nieokiełznanych kapitalistycznych ambicji zakończonych finansową katastrofą. Zamiast tego odkrył oszustwa, które skrywały jeden z najbardziej niesłychanych przypadków korporacyjnej kradzieży w historii – dokonywanej przez grupę mężczyzn zwanych numerariuszami, żyjących w celibacie i umartwiających się, którzy potajemnie kontrolowali Banco Popular i nadużywali swoich stanowisk, by pomóc rozszerzać wpływy Opus Dei. Korzystając z dostępu do dokumentów bankowych i relacji osób z wewnątrz oraz wypowiedzi sygnalistów z samego Opus Dei, Gore ujawnia, jak pieniądze z banku wykorzystywano do budowania potęgi organizacji i w jaki sposób z kobiet z biednych środowisk robiono darmową siłę roboczą, służącą numerariuszom. Śledzi także wzrost znaczenia Opus Dei w Stanach Zjednoczonych, pokazując jego rolę w finansowaniu wielu prawicowych inicjatyw. Gore opowiada wstrząsającą historię pieniędzy i władzy, rozciągającą się na dekady i kontynenty. Dokumentując po raz pierwszy tajemną historię Opus Dei, ten porywający reportaż śledczy stawia ważne pytania o mroczne siły kształtujące nasze społeczeństwo. Gareth Gore jest brytyjskim dziennikarzem finansowym z niemal dwudziestoletnim doświadczeniem. Pracował dla Bloomberga, Thomson Reuters i International Financing Review.
Projektowały plakaty, okładki książek i płyt winylowych, znaki graficzne, opakowania oraz materiały reklamowe. Okres ich najintensywniejszej aktywności zawodowej przypadł na czasy PRL-u. Dobrze wykształcone, utalentowane, pracowite. Dlaczego ich nazwiska nie zapisały się w historii polskiej grafiki użytkowej?Alicja Kobza przez wiele lat gromadziła materiały archiwalne i rekonstruowała losy projektantek. Rozmawiała z bohaterkami książki, ich współpracownikami i rodzinami. Przyglądała się dorobkowi, próbując zrozumieć powody, dla których ich twórczość była dotąd pomijana lub lekceważona, i dlaczego mówiąc o historii polskiej grafiki, umiemy wymienić wyłącznie nazwiska ich kolegów po fachu, partnerów i mężów. W książce opowiada o dwudziestu siedmiu twórczyniach i przedstawia autorski wybór ich projektów. Przybliża realia ich pracy, dylematy, przed którymi stawały, trudności, z którymi musiały się mierzyć. Pokazuje, jak kształtował się ich styl i co wniosły do świata grafiki.Ta smakowita wizualnie, a zarazem pionierska merytorycznie praca przywraca nam wymazaną część naszej historii – historii PRL-u, historii grafiki użytkowej, herstorii.
Alfred von Tirpitz, niemiecki polityk i admirał, twórca Cesarskiej Marynarki Wojennej, ponad 50 lat służył w pruskiej, a później cesarskiej flocie, w 1897 roku osiągnął najwyższe stanowisko sekretarza stanu marynarki Rzeszy i pełnił tę funkcję 19 lat. Odszedł ze stanowiska w 1916 roku, kiedy nie zdołał przekonać cesarza Wilhelma II do koncepcji nieograniczonej wojny podwodnej. Wspomnienia Tirpitza po raz pierwszy ukazały się w 1919 roku w Niemczech. Dzięki właściwej autorowi szczerości, wywołały prawdziwą burzę. Do dziś jest to bardzo wartościowe źródło wiedzy do okresu pierwszej wojny światowej.
Kiedy czternastoletnia Caitlin odpowiada na ogłoszenie znalezione w gazecie – „Poszukujemy modelek” – nie wie, że w ten sposób podpisuje na siebie wyrok. Od tego czasu jest nieustannie kontrolowana, gwałcona, sprzedawana i przekazywana gangom w całej Wielkiej Brytanii. Jej oprawcy wcale się nie ukrywali: często odbierali ją ze szkoły lub z domu i zabierali do swoich mieszkań, domów rodzinnych lub hoteli, gdzie była systematycznie wykorzystywana. „Pozwólcie mi odejść. Wstrząsająca historia ofiary handlu ludźmi” to opowieść Caitlin o piekle, które udało jej się przetrwać.
Biografia świętej Katarzyny ze Sieny w formie powieści. To książka, traktująca o kobiecie, która wbrew swoim czasom, wbrew temu, że nie miała wykształcenia ani dobrego pochodzenia osiągnęła w polityce szczyty. A przy tym nie o politykę a o dobro Kościoła jej chodziło.Opisane w tej publikacji życie świętej Katarzyny nie epatuje, jak inne biografie mistyczki bólem i krwią. Nie skupia się też na działalności wśród możnych tego świata.
Chodzi do szkoły z rycerskim sercem, pokorą zakonnika i... butami na ramieniu. Po seminarium jako prowincjonalny wikary głosi świetne kazanie w katedrze. Poświęca się jako proboszcz, kanonik, ojciec duchowy, wikariusz oraz biskup. Troszczy się o powołania i nauczanie religii. Będąc kardynałem walczy z rządem o... wiarę.
K2 Kobiety dwie s. Tatiana Studentowa ASC Odkrywanie geniuszu kobiety jest procesem, który chyba można porównać do wspinaczki na wysoką górę potrzeba czasu, cierpliwości, determinacji. S. Tatiana Studentowa ASC rozmawiała z dziesięcioma kobietami. Każda z nich jest inna. Są to kobiety starsze, młodsze, czynne zawodowo, bardzo różne. Rozmowy są o pracy, o pasjach. Wspólnym mianownikiem jest zawsze temat związany z kobiecością i próba odpowiedzi na pytanie o to, co to znaczy dzisiaj być kobietą.
Książka Richarda Aeschlimanna Chwile spędzone z Czapskim to pierwsza polska edycja jego wspomnień, wydanych w języku francuskim w Lozannie w 2010 roku. Autor opowiada o swojej długoletniej przyjaźni z wybitnym polskim artystą, kieruje też specjalne słowo do czytelnika polskiego. Co ciekawe, książka nie jest jedynie monologiem pisarza, lecz swoistą rozmową z Józefem Czapskim, który wypowiada się w niej poprzez kilkanaście swoich listów adresowanych do Aeschlimanna. Materiał ilustracyjny stanowią m.in. udostępnione przez autora fotografie z domowego archiwum, a także reprodukcje dzieł zarówno samego Aeschlimanna, jak i Czapskiego (ofiarowanych Muzeum Narodowemu w Krakowie oraz pozostających w prywatnych kolekcjach). Richard Aeschlimann, urodzony 21 lutego 1944 w Yverdon-les-Bains (Vaud, Szwajcaria), artysta malarz, rysownik, grafik, pisarz i eseista. Najważniejszy kolekcjoner malarstwa Józefa Czapskiego, niestrudzony popularyzator jego sztuki, przyjaciel.
Karol Jaroszyński w 1909 roku rozbił bank w kasynie w Monte Carlo. Jego wygrana w ruletkę stanowiła równowartość prawie ośmiuset kilogramów złota. Dzięki tej fortunie został finansistą i przedsiębiorcą, umiejętnie powiększając majątek, który w 1916 roku szacowano (w przeliczeniu na dzisiejszą walutę) na 200 miliardów złotych. Na drodze jego kariery stanęła rewolucja bolszewicka 1917 roku. Jako jeden z nielicznych próbował ocalić carską rodzinę. Także z przyczyn osobistych. Był bowiem w nieformalnym związku z córką cara. Ta opowieść to również, a może przede wszystkim, historia tragicznej miłości.
Książka Chrisa Stokela-Walkera jest właśnie o tym, o czym mówi jej tytuł: jak AI zjada świat. Możliwe, że już to zrobiła. Jeśli jednak nie chcemy, żeby przeżuła nas wszystkich – i wypluła połamanych, pobitych i zmaltretowanych – musimy działać. I tak trzeba odczytywać przesłanie tej książki – jako uzasadnione, umotywowane i udokumentowane wezwanie do podjęcia dyskusji na temat roli sztucznej inteligencji we współczesnym świecie, niesionych przez nią korzyści i możliwych, bardzo realnych zagrożeń, wezwanie do świadomego uczestniczenia w tej wielkiej rewolucji XXI wieku. W krótkich, konkretnych i zwartych rozdziałach autor kreśli rys historyczny, przywołuje kluczowe postaci z przeszłości, wprowadza na scenę bohaterów teraźniejszości, ale oddaje też głos zwykłym ludziom, którzy weszli w interakcję z AI i odczuli na własnej skórze, czym jest już teraz i czym może stać się w najbliższej przyszłości. Wszystkie te liczne, celnie dobrane i ciekawe przykłady znakomicie pokazują różne aspekty rozwoju AI i skłaniają do refleksji: Jaki będzie świat jutra? Jak się w nim odnajdą ludzie? Jakie zmiany zajdą na wielu płaszczyznach codziennego życia? Z książki wynika wiele różnych wniosków, ale jeden jest uderzający. To nie jest odległe jutro. To już się dzieje. To jutro jest już dzisiaj. Chris Stokel-Walker to brytyjski dziennikarz, którego artykuły regularnie ukazują się w magazynach „The New York Times”, „The Washington Post”, „Wired”, „The Economist”, „Newsweek” oraz „New Scientist”. W centrum jego zainteresowań znajduje się między innymi wpływ sztucznej inteligencji na społeczeństwo, kulturę i media. W swoich artykułach analizuje on, jak rozwój narzędzi opartych na AI – takich jak chatboty, generatywne modele językowe czy algorytmy rekomendacji – zmienia nasze codzienne życie i sposób, w jaki korzystamy z Internetu.
„Lubimy myśleć, że żyjemy w świetle dnia, ale pół świata zawsze tonie w mroku; a fantastyka, jak poezja, przemawia językiem nocy”. Ursula K. Le Guin Opracowane na nowo wydanie pierwszego obszernego zbioru esejów Ursuli K. Le Guin obejmuje rozważania o jej drodze twórczej, pisarstwie oraz literaturze fantasy i science fiction. Opublikowana po raz pierwszy w 1979 roku książka zawiera dwadzieścia cztery eseje opisujące kluczowe tematy dotyczące analizy i interpretacji literatury gatunkowej. Jednak przede wszystkim to opowieści o procesie tworzenia i powstawaniu najważniejszych dzieł pisarki, a zarazem znakomite i twórcze przykłady krytyki literackiej, dzięki którym czytelnik zyskuje wgląd w umysł jednego z największych autorytetów pisarskich ostatnich dziesięcioleci. Może się przekonać, że głos Ursuli K. Le Guin nadal pozostaje aktualny i wybrzmiewa dziś równie mocno, jak w roku pierwszej publikacji „Języka nocy”. Ursula K. Le Guin (1929–2018) – amerykańska autorka, której książki stały się nie tylko klasyką fantastyki, ale i kanonem literatury pięknej. Pisała dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Była autorką scenariuszy filmowych i esejów oraz tekstów piosenek. Została uhonorowana wszelkimi możliwymi nagrodami przyznawanymi twórcom science fiction i fantasy, z Nebulą, Hugo i World Fantasy Award na czele.
Ze wspomnień autora, bezpośredniego uczestnika przedstawionych wydarzeń, wyłaniają się kulisy walki o ZHP w dobie przemian zachodzących w Polsce w ostatniej dekadzie XX wieku. Ryszard Pacławski w latach 1990–2000 kierował największą w kraju organizacją wychowawczą, pełniąc funkcję naczelnika Związku Harcerstwa Polskiego. Doba transformacji stała się przełomowa także dla ZHP. Powstawały wówczas nowe organizacje harcerskie, a Związek Harcerstwa Polskiego musiał mierzyć się z oskarżeniami o wcześniejszą współpracę z komunistycznymi władzami PRL. W tym czasie autor współtworzył proces odbudowy ideowej harcerstwa oraz uczestniczył w kształtowaniu jego apolityczności. Był liderem wewnętrznych przemian w ZHP, które umożliwiły tej organizacji powrót do skautowych korzeni i współczesnej międzynarodowej społeczności skautek i skautów. W okresie, gdy pełnił funkcję naczelnika, Związek Harcerstwa Polskiego został po prawie 50 latach ponownie przyjęty do światowych organizacji ruchu skautowego, co jednoznacznie potwierdziło, że ZHP kontynuuje tradycje skautowej organizacji, która powstała w 1918 roku u progu niepodległej Polski. Jednak kiedy Pacławski i jego współpracownicy dokładali starań, aby zreformować ZHP siłami samej organizacji, musieli stawić czoła innym koncepcjom zmian, takim jak rozwiązanie ZHP lub jego przejęcie przez władze pochodzące z zewnątrz. Konsekwentnie realizowali swoją misję, chociaż w opozycyjne strategie były uwikłane najwyższe harcerskie autorytety, takie jak legendarny naczelnik Szarych Szeregów Stanisław Broniewski „Orsza“. W książce Ryszarda Pacławskiego powracają emocje gry o harcerstwo, sukcesy i porażki sprzed kilkudziesięciu lat, meandry zawiłej drogi powrotu do skautingu, kulisy dążenia do odzyskania przez ZHP powszechnego społecznego poparcia i gorycz niespełnionych starań o przywrócenie jedności harcerstwa podzielonego na wiele organizacji.
Autor, z wykształcenie dr architekt, z zamiłowania historyk filozofii, przedstawia opowieść wielowarstwową, pełną zagadek i mrocznych tajemnic, osadzoną w wyimaginowanym niemieckim księstewku. Warstwę zewnętrzną tworzy diaboliczna intryga, ujęta z różnych perspektyw przez trzech pamiętnikarzy. Stopniowo odsłania się gra pełna mylnych tropów i zakłamań, przypominając skomplikowaną partię szachów. Pod nurtem sensacyjnej fabuły kryją się wątki filozoficzne, w tym wizje świata: Platona, Buddy, Chrystusa i Lucyfera. W najgłębszej, parabolicznej warstwie utworu, wybrzmiewa pytanie o przyczyny najtragiczniejszego w dziejach świata upadku, jakim jest rozgrywająca się na naszych oczach agonia cywilizacji antyczno-chrześcijańskiej. Czy proces ten jest wynikiem praw historii, przypadku bądź błędu ewolucyjnego? Czy raczej planu realizowanego w intencji czystego zła, w celu kultowym, ezoterycznym, niewytłumaczalnym w porządku doczesności?
Tadeusz i Wojciech Kossakowie, synowie znanego malarza Juliusza, byli bliźniakami. Ożenili się z pannami Kisielnickimi, kuzynkami. Tadeusz i Anna byli rodzicami znanej pisarki: Zofii Kossak-Szczuckiej-Szatkowskiej. Wojciech i Maria wydali na świat poetkę: Lilkę (Marię Pawlikowską-Jasnorzewską), satyryczkę: Madzię (Magdalenę Samozwaniec) i malarza: Jerzego Kossaka. Jak to się stało, że domy podobnych do siebie jak dwie krople wody braci, które prowadziły tak podobne do siebie kobiety, prawie siostry – były odległe, jak dwa różne światy? W 1908 roku Wojciech Kossak w krakowskiej pracowni zaczął malować portret Zofii z Lewentalów, żony Ferdynanda Hoesicka – literata i wydawcy. Historia jednego z najgłośniejszych i najdłuższych romansów artysty jest punktem wyjścia opowieści barwnej i pełnej namiętności, snutej na tle niespokojnego czasu przełomu wieków i XX-lecia międzywojennego, kiedy świat się kończył i jedni popełniali samobójstwa, inni szukali nowych doznań. W „Wachlarzu” pojawiają się m.in. Wojciech i Maria Kossakowie, zakochana Lilka (Maria Pawlikowska-Jasnorzewska) i jej siostra Magdalena (Samozwaniec), tym razem w roli nie tylko satyryczki, ale także i matki Reksi (Teresy Starzewskiej), której wojenne i powojenne dzieje dotąd owiane były aurą tajemniczości. „Wachlarz” odpowiada również na pytanie o losy modelki i przyjaciółki Wojciecha Kossaka, Zofii z Lewentalów Hoesickowej i jej rodziny.
To niezwykła, poruszająca biografia Alicji Lenczewskiej szczecińskiej nauczycielki i mistyczki naszych czasów, której duchowe doświadczenia wciąż inspirują tysiące osób w Polsce i za granicą. Książka Ewy Czaczkowskiej to coś więcej niż klasyczna opowieść o życiu to wnikliwa, rzetelnie udokumentowana i jednocześnie głęboko duchowa historia kobiety, która pozwoliła Bogu prowadzić się daleko w głąb serca. Autorka znana z bestsellerowych biografii św. Faustyny, kard. Stefana Wyszyńskiego i bł. ks. Jerzego Popiełuszki odsłania przed czytelnikiem nowe, niepublikowane wcześniej fakty, rozmowy oraz świadectwa osób, które znały Alicję Lenczewską osobiście. Dzięki warsztatowi historyka i talentowi literackiemu Ewa Czaczkowska tworzy opowieść wiarygodną, dynamiczną i pełną emocji. To duchowa biografia, która łączy dokument z doświadczeniem mistycznym. Kim była Alicja Lenczewska? Zwyczajną kobietą nauczycielką, osobą świecką, żyjącą w realiach PRL-u i współczesnej Polski. A jednocześnie osobą obdarzoną niezwykłą łaską dialogu z Jezusem. Jej zapiski duchowe, znane dziś z publikacji takich jak Świadectwo czy Słowo pouczenia, stały się dla wielu drogowskazem na drodze modlitwy, nawrócenia i pogłębienia relacji z Bogiem. Książka ukazuje proces dojrzewania duchowego od ludzkiej samotności i zmagania z codziennością, po głęboką komunię z Chrystusem. To opowieść o tym, jak Bóg przemienia cierpienie w światło, a zwykłe życie w przestrzeń świętości. Czytelnik odkrywa, że mistyka nie jest zarezerwowana dla klasztorów, lecz może rozkwitać w zwyczajnej codzienności. Publikacja prowadzi przez najważniejsze etapy życia Alicji Lenczewskiej, ukazując kontekst historyczny, środowisko Szczecina, relacje rodzinne i duchowe kierownictwo. Jednocześnie odsłania głębię jej doświadczeń mistycznych, pokazując, jak jej przesłanie wpisuje się w nurt współczesnej duchowości katolickiej, nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego oraz wezwania do osobistego nawrócenia. To książka dla osób szukających odpowiedzi na pytania o sens cierpienia, samotność, modlitwę, powołanie świeckich w Kościele oraz realność działania Boga tu i teraz.Dodatkowym walorem książki jest kolorowa wkładka ze zdjęciami, która przybliża postać bohaterki i pozwala lepiej zrozumieć realia jej życia. To lektura, która wstrząsa sercem i prowokuje do refleksji. Po jej przeczytaniu trudno wrócić do dawnego sposobu myślenia. To nie tylko opowieść o niezwykłej kobiecie to zaproszenie do osobistego spotkania z Bogiem i odkrycia, że On naprawdę pamięta o każdym z nas.
Przekład Emilia Zoła, Katarzyna Góral, Magda Heydel, Marta Kurek, Natalia Roguz, Tetiana Sidletska, Wiktoria Wrzesień U źródeł tej książki znajduje się głód rzeczywistości oraz fikcji. Pisanie i czytanie o życiu jest, zdaniem Jamesa Wooda, efektem nigdy nienasycalnego łaknienia, które chwilowo zaspokajamy, zakradłszy się do spiżarni literatury światowej. Sam krytyk głód rzeczywistości karmi właśnie fikcjami, zwłaszcza powieściami n aróżny sposób realistycznymi: Jane Austen, Charlesa Dickensa, Gustavea Flauberta, Henryego Jamesa, Thomasa Manna, Vladimira Nabokova, Lwa Tołstoja i Virginii Woolf.Barwne, pełne humoru i nie oczywistych interpretacyjnych kontekstów eseje stanowią studium zagadnień formy, etyki oraz estetyki dzieła. Wood zastanawia się, jak działają konwencje artystyczne oraz wyobrażone, stwarzane słowem światy jak działa literatura. James Wood (ur. 1965) - krytyk literacki, eseista, powieściopisarz, profesor na Uniwersytecie Harvardzkim. Od 2007 roku publikował szkice na temat literatury najnowszej w The New Yorker, w latach 19921995 prowadził dział krytycznoliteracki w dzienniku Guardian. Za swoje recenzje i omówienia został nagrodzony National Magazine Award (2009). Jego eseje krytyczne zebrano w tomach The Broken Estate. Essays on Literature and Belief(1999),The Irresponsible Self. On Laughter and the Novel (2004),The Fun Stuff: And Other Essays (2012),The Nearest Thing to Life (2015) oraz Serious Noticing. Selected Essays, 1997-2019 (2019).
An astonishing memoir from the Holocaust survivor who oversaw the world’s first genocide trials and has advised the ICC on crimes in Israel and Gaza. When the Second World War began, Theodor Meron was a Jewish-born boy of just 9. He survived ghettos, camps and unimaginable atrocities, but lost most of his family, finding sanctuary in British Palestine after the Holocaust.Now, more than eight decades later, Judge Meron is a recognised world leader in both the scholarship and practice of international criminal justice—having served as the president of three UN tribunals, delivering landmark decisions on genocide and war crimes. This extraordinary memoir revisits Meron’s time as a legal adviser to governments, often swimming against the tide; as a restless diplomat, a boundary-pushing scholar and ultimately a ground-breaking international judge. Meron has given his life to the service of justice.He is famous for his 1967 opinion finding Jewish settlements in the occupied West Bank to be illegal under international law, an opinion he issued as a legal adviser to Israel’s Ministry of Foreign Affairs. More recently, he has advised the International Criminal Court on potential crimes in the Russia–Ukraine war, and in Israel and Gaza since 2023. The founding institutions of international justice today face unprecedented threats.Meron’s life story could not be a better timed reminder of the importance of accountability.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Histeria sztuki [wyd. 2026]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/histeria-sztuki-wyd-2026.jpg "Histeria sztuki [wyd. 2026]. Autor: Sonia Kisza. Dobreksiazki.pl")
