Spis treści:Wstęp (Maria Kotowska) Jan Kidoń-GabaWspomnienia1. Rodzinna miejscowość2. Matura, praca, rodzina3. Aresztowanie i więzienie4. Podróż i pobyt w łagrach5. W armii Andersa6. Uganda7. Do Polski Maria KotowskaLosy rodziny w czasie wojny1. Opowieść córki Marii2. Nie wszyscy wojnę przeżyli3. Moje starania o prawdę historyczną4. Genealogia. Rodzina Jana Kidoń-Gaby Posłowie (Marian Małecki) O książce:Dnia 11 kwietnia 1940 roku o godzinie drugiej w nocy zostałem aresztowany i zawieziony do rejonu w Hłuboczku na przesłuchanie. Przedtem otoczono szkołę, pod każdym oknem stał striłok z bronią gotową do strzału. Dopiero wówczas zastukano bardzo głośno do drzwi, domagając się natychmiastowego otwarcia. Pożegnałem się z żoną i dziećmi. Żona miała łzy w oczach, a dzieci były jeszcze zaspane i nie orientowały się dobrze, co się właściwie stało. Wyprowadzono mnie z domu. Na furze siedziałem tyłem do kierunku jazdy, a przede mną siedział enkawudzista z karabinem na kolanach. Uprzedził mnie, że gdybym chciał uciekać, to połuczę kulu. Ale nigdzie nie można było uciec, dookoła teren odkryty: łąka przecięta rzeczką, brak drzew, a nieliczne krzaki w tym czasie nie miały jeszcze liści. Po przybyciu do gminy poddano mnie gruntownej rewizji (zabrano na wet kamerton) i zamknięto w byłym gminnym więzieniu była to taka komórka z zakratowanym oknem...(ze Wspomnień Jana Kidonia-Gaby) Gdy mój ojciec ukończył 80 lat, poprosiłam go, aby spisał swoje wspomnienia z okresu wojennej tułaczki. Stały się one zalążkiem tej książki i przesłaniem dla następnych pokoleń. Moja rodzina pochodzi z regionu południowo-wschodniego dawnej Rzeczpospolitej, z Podola.Po zajęciu tych terenów 17 września 1939 r. przez wojska sowieckie, rodzina uległa rozsypce. Rozpoczęła się długa tułaczka mojego taty poprzez łagry i nieludzką ziemię syberyjską do Afryki.Nasza tułaczka prowadziła na zachód do Krakowa, a stamtąd do Gruszowa. Tutaj, po powrocie do Polski w 1948 r., dołączył do mamy tato. Odtąd wspólnie pracowali, ucząc w szkole aż do osiągnięcia emerytury...(ze Wstępu Marii Kotowskiej córki Jana Kidonia-Gaby).
Pokolenie dzisiejszych rodziców, podobnie jak poprzednie w najnowszej historii Europy, staje przed następującymi wyzwaniami dotyczącymi ich dzieci:MANIPULOWANIE UCZUCIAMIUWIEDZENIE IDEOLOGICZNEINSTRUMENTALNE WYKORZYSTANIEPROGRAMOWANIE SOCJOCYBERNETYCZNEMITY POLITYCZNEGrzegorz Górny pokazuje mechanizmy działań ideologicznych oraz politycznych, które sprawiają, ze młodzież jest wykorzystywana jako taran do przeprowadzania rewolucji o charakterze światopoglądowym. Książka "Kto chce ukraść umysły naszych dzieci" Grzegorza Górnego to próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego współczesne ideologie tak chętnie wykorzystują młodzież, zwłaszcza uniwersytecką, do burzenia zastanego ładu kulturowego i politycznego. Autor pokazuje, jak funkcjonuje ten model zarówno na przykładzie XX-wiecznych totalitaryzmów, jak i dzisiejszych ruchów ideologicznych - jak wykorzystują one w tym celu mit ofiary, naukowości czy apokalipsy. Efektem tych działań jest przyjęcie światopoglądu porządkującego świat w postaci walki klas, walki ras, walki płci czy walki o klimat. Kazda z tych koncepcji stanowi rodzaj "mitu politycznego",zdolnego uwodzić umysły młodych ludzi.Gdy zagłębimy się w historie, zauważymy, ze rewolucje zawsze robili ludzie młodzi. Osoby dorosłe nie miały na to czasu, ponieważ ich uwaga zaprzątnięta była tysiącem innych spraw: musieli pracować, utrzymywać rodziny, opiekować się dziećmi, wywiązywać z licznych zobowiązań, których nie miała młodzież. Nie oznacza to, że młodzi byli architektami wydarzeń. Raczej wykorzystywano ich do walki jako mięso armatnie. Działo się tak z prostego powodu. W tym wieku ludzie są naiwni i ufni, w związku z tym mierzą wszystkich swoja własną miara, nie widząc hipokryzji, obłudy, cynizmu, machinacji i braku skrupułów. Za dobra monetę przyjmuję szczytne ideały, wzniosłe hasła, szlachetne slogany, nie dostrzegając ukrytych interesów, indoktrynacji i propagandy. Dla sprawnych socjotechników stanowią zatem łatwy łup, którym można zręcznie manipulować i rzucać do walki.(fragment książki)
Freddie Mercury (1946-1991) niezwykły wokalista, niezrównany showman, skomplikowana osobowość. Lesley-Ann Jones, była dziennikarka muzyczna, obala mity, analizuje pogłoski i odkrywa nieśmiałego, wrażliwego człowieka. Za wszelką cenę stara się zrozumieć, co stoi za fenomenalnym sukcesem Queen i tragiczną śmiercią Mercuryego. Jones bada jego surowe wychowanie oraz pogmatwaną seksualność, która doprowadziła do związków zarówno z mężczyznami, jak i kobietami. Ta pasjonująca biografia oparta na wywiadach z krewnymi, przyjaciółmi, kochankami, muzykami, producentami opisuje nie tylko sposób, w jaki świat patrzył na Freddiego, ale też jak urodzony we wschodniej Afryce chłopiec widział samego siebie. Biografia legendy to pełen współczucia, przykuwający uwagę portret jednej z najbardziej złożonych postaci w historii muzyki. Człowieka, którego muzyczny geniusz i kreatywność sprawiły, że pokochały go miliony.
Czym staje się Estonia, jeśli opowiedzieć ją nie przez historię państwa i miast, lecz przez lasy, mokradła, rzeki, przydomowe ogrody i letnie domy na odludziu?Valdur Mikita tworzy w "Leśtonii" mitogeografię swojego kraju - szuka związków między krajobrazem a językiem, pamięcią i sposobami doświadczania świata. Estoński las jest w tych esejach miejscem zbierania grzybów i ziół, przestrzenią, w której przetrwały dawne wierzenia, rodzinne opowieści i ślady kultury ugrofińskiej, ale też schronieniem przed wojnami oraz ramą dla pracy wyobraźni. Autor swobodnie przechodzi od wspomnień z dzieciństwa do językoznawstwa, etnologii, neurologii, geologii i paleontologii. Erudycję łączy z humorem i wyobraźnią, budując portret Estonii jako kraju, w którym to, co nowoczesne, nadal sąsiaduje z tym, co archaiczne i nieoswojone.Polski tom gromadzi eseje i szkice pochodzące z kilku książek autora. Wyboru dokonała i z języka estońskiego przełożyła Anna Michalczuk-Podlecki.Czwarty tom w serii Ister po redakcją Pauliny Małochleb i Bartosza Sadulskiego.
Rekonstrukcja biografii (1933-1934)Biografia Brunona Schulza, jednego z najważniejszych polskich pisarzy XX wieku, opisuje zaledwie dwa lata jego życia. Są to jednak lata przełomowe, w trakcie których Schulz rodzi się jako pisarz. Wcześniej był artystą znanym zaledwie wąskiemu kręgowi odbiorców sztuki. Debiutancki tom osobliwych opowiadań, zatytułowany Sklepy cynamonowe otwiera przed nim nowe perspektywy i daje mu rozgłos, o którym dotąd mógł jedynie marzyć. W przeciągu następnych miesięcy staje się jednym najczęściej omawianych przez krytykę pisarzy - wyrazistym punktem odniesienia dla innych. Schulz nawiązuje wówczas nowe literackie kontakty, zaprzyjaźnia się między innymi z Witkacym i Gombrowiczem. Z wątkiem literackiej sławy - jak w vie romance - splata się w tych latach wątek uczuciowy. Wiosną 1933 roku Schulz poznaje przyszłą narzeczoną, pracującą w tym czasie w Drohobyczu nauczycielkę Józefinę Szelińską, a wkrótce potem swoją protektorkę Zofię Nałkowską, z którą połączy go przelotny romans. Równocześnie i równolegle rozwijają się w tych miesiącach dwie miłosne historie. Mają one inny przebieg, odmienny koloryt, rytm i tonację emocjonalną - lecz to samo zakończenie: nagły i dramatyczny kres. Autorzy biografii Dzień po dniu rekonstruują fakty i wydarzenia w oparciu o dokumenty i świadectwa, układając z nich pasjonującą i jak najwierniejszą opowieść o życiu i twórczości Brunona Schulza.
Była noc. Błogi sen mieszkańców przerwały nagle głośne krzyki i wściekłe ujadanie psów. Umundurowani, uzbrojeni ludzie wtargnęli do chałup. Ustawili domowników pod ścianą i ogłosili: Decyzją władzy radzieckiej będziecie przesiedleni w inny rejon Związku Radzieckiego. Macie pół godziny! Zbierać się! Przy próbie ucieczki będziemy strzelać!. Tak wyglądały deportacje przez radzieckie NKWD tysięcy polskich rodzin na Kresach Wschodnich w 1940 i 1941 roku. Ich dotychczasowy świat przestał istnieć. Utracili dach nad głową i cały dobytek. Po długiej podróży w towarowych wagonach trafiali w miejsca, które dla wielu okazały się granicą wytrzymałości. Nieludzkie warunki bytowe, głód, przymusowa praca ponad siły, prześladowania, śmierć bliskich, tęsknota stały się ich codziennością w kolejnych latach. Byli zesłańcami. Ta książka powstała na podstawie rozmów z osobami, które jako małe dzieci razem ze swoimi rodzinami zostały deportowane na Syberię i do Kazachstanu. Rozmówcy dzielą się bolesnymi wspomnieniami z zesłania, poruszając w nich, często pierwszy raz w życiu, bardzo osobiste wątki. Pomimo upływu wielu lat relacje są zadziwiająco szczegółowe. Ożywają w nich emocje, jakie przeżywali wtedy, zapamiętane obrazy, miejsca, ludzkie twarze i sytuacje. Historie bohaterów są świadectwem losu całego pokolenia Polaków wyrwanych z rodzinnych stron przez wojnę i sowieckie deportacje. To jedni z ostatnich świadków zesłańczej historii, których można jeszcze zapytać, wysłuchać, spojrzeć im w oczy. Mówią nie tylko we własnym imieniu, ale niosą w sobie historię tysięcy tych, którzy zostali na zawsze w ziemi bez grobu, bez nazwiska wyrytego w kamieniu. To prawda widziana oczami dzieci. Autorka książki Agnieszka Osiak jest Szczecinianką, wnuczką Sybiraków, absolwentką historii oraz studiów podyplomowych z zarządzania projektami na Uniwersytecie Szczecińskim. Popularyzatorka edukacji historycznej. Historia dziadków oraz wieloletnie dokumentowanie wspomnień Sybiraków były inspiracją do powstania tej książki.
W cieniu konfliktów i globalnego chaosu Bliski Wschód fascynuje, niepokoi i nieustannie przyciąga uwagę świata. Przez lata przyzwyczailiśmy się patrzeć na ten region przez pryzmat wojen, terroryzmu i konfliktów religijnych. Tymczasem za medialnymi nagłówkami kryje się rzeczywistość znacznie bardziej złożona, fascynująca i pełna paradoksów. Bliski Wschód to nie tylko ogromne zasoby ropy naftowej i dominacja kultury islamu. To także futurystyczne miasta wyrastające z pustyni, społeczeństwa przechodzące gwałtowne przemiany, kobiety zmieniające swoje miejsce w życiu publicznym, rywalizacja światowych mocarstw i codzienne życie setek milionów ludzi. Wydarzenia rozgrywające się w Gazie, Teheranie, Rijadzie czy Dubaju wpływają na życie ludzi tysiące kilometrów dalej również w Polsce. Dlaczego wojna w Gazie wpływa na ceny paliw w Europie? Czy Arabia Saudyjska naprawdę zmienia świat bardziej, niż nam się wydaje? Czemu miliony ludzi boją się Bliskiego Wschodu, choć tak niewiele o nim wiedzą? Autorzy odpowiedzą nam na te pytania i poprowadzą czytelnika przez mozaikę społeczeństw, polityki, religii, gospodarki, interesów i ambicji, ale i codzienności zwykłych mieszkańców, obalając utarte schematy i ukazując region położony na styku trzech kontynentów i będący kolebką trzech wielkich religii z perspektywy ludzi, którzy znają go nie tylko z publikacji, ale również z wieloletnich badań i osobistych doświadczeń. To książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć wydarzenia kształtujące współczesny świat i odkryć, dlaczego bez zrozumienia Bliskiego Wschodu coraz trudniej zrozumieć rzeczywistość XXI wieku.
Tajne związki to klasyk gatunku klasyk niezwykle rzetelny i bogaty w fakty i źródła.Nesta H. Webster przez lata gromadziła dokumenty, wspomnienia, korespondencję, teksty masońskie i rewolucyjne, akta procesowe, publikacje samych członków tajnych stowarzyszeń oraz prace wcześniejszych historyków. Owocem tej wieloletniej kwerendy jest książka Tajne związki (Secret Societies and Subversive Movements). Autorka prowadzi czytelnika przez niemal dwa tysiące lat dziejów świata zaułkami, których próżno szukać na mapach oficjalnej historii. Na kartach książki pojawia się cały korowód zakonów, lóż, sekt i organizacji rewolucyjnych. Jak wykazuje Webster, wiele z tych formacji więcej łączy niż dzieli, jak gdyby istniał między nimi niewidzialny łańcuch przekazywanego z pokolenia na pokolenie dziedzictwa. Webster stawia trudne pytania i z całą badawczą dociekliwością próbuje znaleźć na nie odpowiedź. Dlaczego gnostycy, kabaliści, asasyni, templariusze, różokrzyżowcy, masoni, iluminaci i karbonariusze tak często, jakby należeli do jednej armii, angażują się w realizację podobnego celu demontażu zastanego ładu? Dlaczego środki, po które sięgają, bywają tak łudząco podobne? Czy idee przyświecające rewolucji francuskiej, socjalizmowi, masonerii, anarchizmowi czy bolszewizmowi mają wspólny mianownik? Czy możliwe, że są kolejnymi ogniwami jednej wielkiej historycznej układanki? Autorka odsłania związki między zjawiskami pozornie od siebie odległymi. Tropi wędrówki idei, podobieństwa metod działania, ciągłość struktur organizacyjnych oraz losy ludzi pojawiających się na styku tajnych stowarzyszeń i wielkiej polityki. Zagląda za kulisy rewolucji i przewrotów, próbując ukazać rolę, jaką w wydarzeniach przedstawianych później jako spontaniczne mogły odgrywać organizacje powoływane właśnie po to, by działać poza zasięgiem opinii publicznej. Wiele źródeł, tropów i ustaleń zostało dzięki ciężkiej pracy Webster po raz pierwszy wydobytych z zapomnienia i do dziś powraca w badaniach nad tajnymi stowarzyszeniami oraz nieformalnymi strukturami wpływu. Od pierwszego wydania w 1924 roku dzieło Webster budzi kontrowersje, doczekało się licznych wznowień i pozostaje jednym z najważniejszych punktów odniesienia w literaturze przedmiotu. Tajne związki to monumentalna podróż przez tę część historii, która miała pozostać w ukryciu.
Z profesorem Markiem Kornatem rozmawia Tomasz D. Kolanek Bardzo dobrze, że książka zawierająca rozmowy Tomasza Kolanka z profesorem Markiem Kornatem, wybitnym również historykiem dziejów Kościoła, ukazuje się na początku pontyfikatu papieża Leona XIV. Jej uważna lektura pozwoli bowiem, jestem przekonany, trzeźwo i roztropnie oceniać obecny stan Kościoła i, przede wszystkim, działania obecnego Biskupa Rzymu. Profesorowi Kornatowi udaje się bowiem opisywać najważniejsze dokumenty przedsoborowego Kościoła tak jak należy, a więc sine ira et studio. Ten obiektywizm i spokój jest dokładnie tym, czego potrzebujemy dzisiaj, w epoce, w której dominują emocje, uprzedzenia i stereotypy. () Dzięki tej książce, w której tak dużą wagę poświęca się stałej i niezmiennej nauce papieży, wyrażających Tradycję Kościoła, zyskujemy to, co dla każdej racjonalnej dyskusji najważniejsze, a mianowicie stałą miarę. Szczególnie obecnie zapomina się, że rozmowa, jeśli ma mieć sens, musi odwoływać się do tego, co nazywa się tertium comparationis a więc do swego rodzaju niezmiennego punktu odniesienia. Jest nim, dla każdego katolika powinna być to rzecz oczywista, niezmienna doktryna Kościoła. To ona zatem powinna być również i dzisiaj miarą, w oparciu o którą będzie można opisywać czyny i słowa Leona XIV. () Kto zatem dobrze życzy Kościołowi, kto wierzy w odrodzenie chrześcijaństwa musi modlić się, żeby jak najwięcej z tego ducha jasności, logicznej trzeźwości i mądrości, tak charakterystycznego dla klasycznego okresu rzymskiego katolicyzmu, przeniknęło do współczesnego nauczania. Musi się modlić o to, by papież Leon XIV jak najczęściej sięgał do wielkich pism swego poprzednika i w oparciu o zawarte tam klasyczne rozumienie wiary próbował przywrócić je współczesnej teologii. Zamiast szukać żywej Tradycji i kreatywnej wierności lepiej jest, idąc za tymi wielkimi nauczycielami wiary, jakimi byli wcześniejsi papieże, przylgnąć po prostu do Tradycji i okazać jej po prostu wierność. (ze posłowia Pawła Lisickiego)
Czy zdarzyło Ci się poczuć, że Twoje ciało wie więcej niż Twój rozum?
"Gdy Dusza wraca do pamięci" to poruszająca i głęboko osobista opowieść o powrocie do samej siebie. O wybaczeniu przeszłości, ukojeniu dawnego bólu i odwadze, by wreszcie zacząć słuchać własnego wewnętrznego kompasu.
Iwona przez lata niosła bagaż, który do niej nie należał. Była siostrą, córką, emigrantką i opiekunką, zawsze stawiając potrzeby innych na pierwszym miejscu. Przełom nastąpił, gdy czas nagle zwolnił, a trudne doświadczenia stały się początkiem najważniejszej podróży – powrotu do domu, który każdy z nas nosi w sobie.
Ta książka nie poucza ani nie daje gotowych recept. Jest cichym, pełnym czułości zaproszeniem do wejścia w głąb własnego serca. Sięgnij po nią, jeśli potrzebujesz chwili wytchnienia, chcesz nauczyć się słuchać intuicji i szukasz ukojenia w historiach, które zamiast oceniać – przytulają.
Iwona Turocha – kobieta, która po latach poszukiwań i trudnych życiowych doświadczeń odważyła się otworzyć serce i opowiedzieć swoją historię. Pisze z potrzeby pamięci Duszy oraz dzielenia się światłem z drugim człowiekiem. Wierzy, że każda trudność niesie w sobie cichą mądrość, a miłość i wyrozumiałość wobec samej siebie mają moc uzdrawiania nawet najgłębszych ran.
Kompendium życia w PRL polecane przez wybitnych profesorów historii Andrzeja Nowaka i Jana Żaryna Jacek Piekara zabiera czytelników w pasjonującą podróż do zaginionego świata PRL. Niczym wnikliwy etnograf opisuje, jak funkcjonował on w sferze polityki, gospodarki, obyczajów i kultury. Uważnie przypatruje się jego mieszkańcom, ich obrządkom, codziennym kłopotom i radościom. Pokazuje, co jedli, co pili, jak mieszkali, pracowali i jak się bawili, jak się ubierali, jak wychowywali dzieci, jakie oglądali filmy i jakiej słuchali muzyki, jakimi dysponowali technologiami. Jak i dokąd podróżowali. Co im się podobało, a czego nie znosili. Książka została podzielona na działy tematyczne, a każdy zawiera kilkadziesiąt rozbudowanych haseł opatrzonych ilustracjami i fotografiami. Świat Zaginiony napisano przystępnym językiem, precyzyjnie tłumacząc zapomniane już dziś pojęcia, tak by lektura była interesująca i w pełni zrozumiała dla pokolenia, które PRL zna tylko z opowieści dziadków czy rodziców. Drugi tom zawiera informacje o technologii, obyczajach i życiu codziennym, wychowaniu dzieci i szkole oraz o rozrywkach i zabawach. Autor przedstawia również najsłynniejszych bohaterów i wydarzenia ze świata sportu oraz kultury. Format albumowy, kilkaset zdjęć i ilustracji
Marci Shore czyni z własnej, amerykańskiej Inności element na wskroś swojski. Z niezrównaną wrażliwością i przenikliwością odsłania przed nami uniwersalny wymiar doświadczeń, które stawały się (i stają także dziś) częścią dziejów Środkowo-Wschodniej Europy. Zgodnie z horyzontalnym spojrzeniem ukazuje je jako nieodłączny składnik historii kontynentu i szerzej – historii świata. Widać to po esejach zebranych w pierwszej części niniejszego zbioru, które łączy chęć zakwestionowania geografii regionów z jej hierarchią politycznych wyznaczników Zachodu, Wschodu, Środka czy Południa. Shore odkrywa tu Europę Wschodnią sprzed Wielkiej Wojny jako najbardziej kosmopolityczny splot Starego Kontynentu, w którym spotykają się i przenikają wpływy Paryża i Berlina, Kijowa i Lwowa, Budapesztu i Wiednia, Moskwy i Petersburga, Pragi i Warszawy. […]Eseje składające się na drugi dział budują zadziwiającą mapę ideowych powiązań między intelektualistkami i intelektualistami Europy, której punkt ciężkości przesunął się na stronę środkowo-wschodnią. Autorka rekonstruuje wielki impuls, jakim była idea fenomenologii zaproponowana przez Husserla i z niespotykaną intensywnością krytykowana (Lew Szestow), reformułowana (Roman Ingarden, Edyta Stein) oraz rozwijana w zaskakujących, bo społeczno-politycznych kontekstach kręgów dysydenckich bloku wschodniego. Mowa tu przede wszystkim o Janie Patočce i Václavie Havlu, Krzysztofie Michalskim oraz Józefie Tischnerze – postaciach, których polityczne zaangażowanie wyraźnie pokazywało, jak dalece filozofia fenomenologiczna przekracza granice akademickiego świata, stając się jedną z kluczowych tradycji intelektualnych demokratycznej opozycji.Jacek Kołtan-
Opowieść o losach Waltera Benjamina, Martina Heideggera, Ludwiga Wittgensteina i Ernsta Cassirera – czterech wybitnych filozofów, których idee ukształtowały XX wiek Rok 1919. Europa otrząsa się po horrorze I wojny światowej, a każdy z bohaterów Czasu czarodziejów znajduje się w przełomowym momencie swojego życia. Już wkrótce ich ścieżki się przetną, a oni sami staną się postaciami o światowej sławie. Wolfram Eilenberger ukazuje losy tych słynnych myślicieli na tle burzliwej historii Niemiec lat dwudziestych. Do swojej opowieści włącza również inne znane postacie tamtych czasów, takie jak John Maynard Keynes, Hannah Arendt i Bertrand Russell. Jego książka to barwny portret czterech wybitnych filozofów, ich błyskotliwych idei oraz pełnej sprzeczności dekady, która stała się okresem bezprecedensowego rozwoju i intelektualnej kreatywności, a zarazem zapowiedzią nadchodzącej katastrofy.
To nie jest prawdziwy reportaż, chociaż wszystko w nim jest mniej więcej prawdziwe. Jest tu za to wszystko, czego można doświadczyć w second handzie - pyskówki nad kaszmirowym swetrem; zblazowani influencerzy, każuale i lumpenmama; ubrania po zmarłych (za to z duszą) i te z nadzieniem, czyli zapomnianymi fantami. A do tego: kulisy fast fashion i góry ciuchów na chilijskiej pustyni - efekt nadprodukcji ubrań i naszego dążenia do taniej wygody. Pewnie myślisz: to tylko ciuchy. Ale ciuchy to wszystko - tylko jeszcze o tym nie wiesz. Przemek Srogosz, znany w sieci jako Lumpsetter, wskakuje między wieszaki i nie cofa ręki, kiedy na dostawie robi się gorąco (a do tego nie gryzie się w język). To prawdziwy gracz, który szybko przestudiuje metkę, sprawdzi skład i oceni, czy ciuch jest legit - czy to nie podróbka, fejk. Który wie, że w lumpeksie nie ma miejsca na sentymenty. Tu trzeba mieć refleks, zimną głowę i twarde łokcie.
LUDZIE, DECYZJE I KULISY POLSKIEGO BIZNESU Dariusz Miłek liczył sprzedaż konkurenta zapałkami odkładanymi na bazarowym stoliku. Igor Klaja ćwiczył przed lustrem pierwsze zdania rozmowy z klientem, a podczas handlowych podróży spał w maluchu wypakowanym towarem. Robert Podleś z Cobi szedł na rozprawę do sztokholmskiego sądu pieszo wprost z taniego hotelu, gdy armia prawników Lego lądowała prywatnym odrzutowcem. Krzysztof i Solange Olszewscy musieli zamieszkać w opuszczonej fabryce amunicji, aby nadzorować rozkręcającą się w niej produkcję autobusów. Michał Duszczyk zagląda za logo m.in. InPostu, CCC, Solarisa, 4F, Cobi, Maspexu czy Dr Ireny Eris i pokazuje osoby stojące za firmami, które dziś zna cała Polska. To opowieść o ludziach szukających rozwiązań w gwałtownie zmieniającej się Polsce. O ambicji, uporze i przypadku, ale też o konfliktach, porażkach i cenie, jaką czasem trzeba było zapłacić za wejście do gry. BIOGRAM Michał Duszczyk to dziennikarz, publicysta, absolwent Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. W mediach pracuje od 1999 r., pisał w takich tytułach jak „Bloomberg Businessweek Polska”, „Dziennik Gazeta Prawna”, „Życie Warszawy”, „Plus Minus”, „Życie” i „Parkiet”. Obecnie publikuje w „Rzeczpospolitej”. Mentor wspierający młode, innowacyjne spółki w ramach programu „PFR Sieć Mentorów”, tworzonego przez Fundację PFR. Laureat IX edycji konkursu organizowanego przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, nagrodzony za artykuły poświęcone ochronie własności intelektualnej. Nominowany do nagrody Grand Press 2023 w kategorii Digital and Technology.
Jak działa Rosja? Co się dzieje za murami Kremla i na dalekiej prowincji? Dlaczego społeczeństwo akceptuje wojnę, dyktaturę i coraz bardziej absurdalną rzeczywistość? Anna Łabuszewska, wybitna znawczyni Rosji, układa z licznych barwnych historii mozaikę stanowiącą tło wielkich procesów historycznych. Powstaje w ten sposób obraz kraju, który nie potrafi zagospodarować własnych wielkich przestrzeni, ale wyciąga ręce po ziemie sąsiadów. Kraju, w którym prawosławni duchowni błogosławią rakiety balistyczne i drony, wysyłane, by zabijać kobiety i dzieci w Ukrainie. Kraju, w którym słucha się na równi szamanów i geopolityków. Gdzie nieprzypadkowo na przywódcę wyrósł ktoś taki jak Władimir Putin. Autorka odkrywa, jak rosyjskie szpieżki przez długie lata przenikały do zachodniego świata polityki i biznesu. Pokazuje zafiksowanie kremlowskiego dyktatora na punkcie nieśmiertelności i przywiązanie rosyjskiego społeczeństwa do talizmanów i wróżb. Przygląda się również współczesnym dysydentom i dysydentkom, którzy za sprzeciw wobec dyktatury płacą najwyższą cenę. Odkryj mrok i groteskę skrywane za parawanem kremlowskiej propagandy. Książka Anny Łabuszewskiej znakomicie pokazuje, że Rosja jest krajem niepodobnym do żadnego innego. Wielkim, pustym i niebezpiecznym ideom towarzyszy tam wielkie kłamstwo, wielkiej korupcji – wielka zbrodnia. Rosja jednocześnie odstrasza i fascynuje swoją odmiennością. Autorka, wytrawna znawczyni rosyjskiego życia politycznego i społecznego, w swoich pasjonujących esejach odsłania na pozór ukryte mechanizmy, pomagając zrozumieć Rosję i Rosjan. Wojciech Konończuk, dyrektor Ośrodka Studiów Wschodnich *** Anna Łabuszewska – publicystka, tłumaczka, blogerka (od listopada 2007 roku prowadzi blog „17 mgnień Rosji”), specjalizuje się w tematyce rosyjskiej. W latach 1992–2019 związana z Ośrodkiem Studiów Wschodnich. Od 1999 r. stale współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym”, w latach 2021-2025 na stronie „TP” prowadziła cotygodniowy cykl „Rosyjska ruletka” poświęcony wydarzeniom w Rosji.
Błogosławiony Fulton J. Sheen był jednym z najbardziej niezwykłych katolickich kaznodziejów XX wieku. Kapłan, biskup, intelektualista, mistrz słowa, a zarazem człowiek, który z rozmachem nieznanym wcześniej Kościołowi wykorzystał radio i telewizję do głoszenia Ewangelii - nie bez powodu nazwano go "mikrofonem Boga". Jego audycje i programy gromadziły miliony Amerykanów, znał prezydentów, gwiazdy kina i estrady, obracał się w świecie wielkiej polityki i mediów - a mimo to nigdy nie próbował dopasowywać wiary do ducha epoki. Przeciwnie: przekonywał, że katolik nie może iść za światem wtedy, gdy świat odchodzi od prawdy. To pierwsza biografia Fultona Sheena przygotowana już z perspektywy jego beatyfikacji - książka, która trafia do czytelników w chwili wyniesienia go na ołtarze. Dwie uzupełniające się perspektywy autorów, ks. Roberta Skrzypczaka i Cheryl C.D. Hughes, pozwalają spojrzeć na jego życie zarówno od strony amerykańskiej, jak i polskiej. Szczególne miejsce zajmują związki Sheena z Polską, jego bezkompromisowy antykomunizm, podziw dla oporu Polaków wobec ateistycznego systemu oraz duchowa bliskość ze św. Janem Pawłem II. Najbardziej fascynujące pozostaje jednak samo życie Sheena i jego niezwykłe oddziaływanie na ludzi. Jego kazania, książki i osobiste spotkania prowadziły do nawróceń artystów, intelektualistów, komunistów, ludzi mediów, polityki i show-biznesu. Potrafił bez półsłówek mówić o grzechu, prawdzie, krzyżu, lewicy, małżeństwie i świętości, a jednocześnie przyciągał miliony. Nie upraszczał katolicyzmu, aby zdobyć publiczność. Zdobywał publiczność, pokazując pełnię katolicyzmu. Książka zachwyca także niezwykłą oprawą edytorską. Ponad sto fotografii - w tym bezcenne archiwalia związane bezpośrednio z Sheenem oraz bogaty materiał ukazujący ludzi, miejsca i wydarzenia jego czasów - pozwala wejść w świat, w którym przyszło mu działać. Historia Sheena jest dziś zdumiewająco aktualna. Pokazuje, że najnowocześniejsze narzędzia swojej epoki można wykorzystać nie po to, by rozwadniać odwieczne nauczanie Kościoła, lecz by głosić je jeszcze szerzej, odważniej i skuteczniej.
W tej książeczce znajdziecie niemało podziwu godnych uczynków, a nadto dużo więcej innych, godnych naśladowania. Napotkacie tu także pewne uczynki i słowa z cnoty wynikające, które wydają się przekraczać możliwości czternastoletniego dziecka. Ale to właśnie ze względu na to, że wykraczają poza przeciętność, wydały się wartymi opisania.
Przedwojenna Warszawa – tętniąca życiem stolica sztuki, literatury i wielkich ambicji – przyciągała niezwykłych gości z Polski i ze świata. „Warszawa i jej niezwykli goście” to fascynująca podróż przez kulturalne oblicze miasta: od artystycznego rozkwitu II Rzeczypospolitej, przez wojenną zagładę, po trudne powroty i wybory ludzi kultury w powojennej Polsce. To opowieść o mieście, które mimo dramatycznej historii nie przestało być ważnym centrum polskiego życia artystycznego.
Aktorka Lída Baarová – kobieta, przez którą płakał Goebbels; rzeźbiarz Otakar Švec – twórca największego pomnika Stalina na kuli ziemskiej, który nim skończył dzieło, postanowił się zabić, Pani Nieimitacja, czyli siostrzenica Franza Kafki, którą Szczygieł odwiedził w jej praskim mieszkaniu; piosenkarka Marta Kubišová, której komunistyczny reżim na dwadzieścia lat zabronił śpiewać i skasował nagrania z radiowych archiwów; legendarny producent obuwia Tomáš Bata, który stworzył kontrolowane przez siebie miasto na dziesięć lat przed pomysłami Orwella; pisarz Eduard Kirchberger, który wymyślił siebie na nowo i został Karel Fabiánem, oraz wielu innych – to bohaterowie tej książki. Poprzez ich barwne życiorysy Mariusz Szczygieł opowiada o czasach, w których przyszło im (i nam) żyć. Pisze o wygórowanej cenie, jaką musieli zapłacić za pozornie nieważne decyzje, o tragicznym splocie przypadku i przeznaczenia, kształtującym życie całych pokoleń. „Mądra, ciekawa i potrzebna książka. Poprzez opowieść o losach ludzkich Szczygieł opowiada skomplikowane dzieje naszych południowych sąsiadów. Zafascynowany niepowtarzalną czeską kulturą i obyczajowością, zmysłem ironii, humorem i sarkazmem, przypomina czeskie spotkania z „historią spuszczoną z łańcucha”. Czytamy te opowieści przez pryzmat własnych losów, co czyni lekturę jeszcze bardziej zajmującą. Losy mieliśmy podobne, a jak bardzo odmienne. Pasjonująca książka.” Adam Michnik „„Gottland” to jedna z tych książek cudownie niepoddających się klasyfikacjom. Szczygieł jest niesamowity i zabawny, wszystko się u niego łączy. Jest niczym Hrabal non-fiction. Książka zaczyna się historią Baty, a kończy olśniewającą podwójną narracją na temat lekarki, specjalistki od oparzeń, która w wolnym czasie przekłada kryminały Dicka Francisa. I wszystko jest prawdą!” Julian Barnes, „The Guardian” „Świetna książka. Potwornie przygnębiająca panorama czeskich losów XX wieku. (Obejmuje też wiek nowy, który równie przygnębia). To, co mnie zawsze w czeskim losie pociągało, to nieustanna, dynamiczna, tragiczna i zarazem śmieszna niejednoznaczność. Mariusz Szczygieł wychodzi z tradycji polskiego reportażu i na tę właśnie niejednoznaczną czeskość nakłada swoją metodę. Efekt jest bardzo mocny, oryginalny, zaskakujący. Od dawna nie odbyłam równie intensywnej podróży do moich młodzieńczych doświadczeń, pytań i fascynacji. Ale ich lektura wprawiła mnie w głęboki smutek. Czekam na drugą część tych reportaży-esejów-opowiadań (bo i gatunek nie jest do końca określony) w nadziei, że możliwe jest jakieś katharsis, że z pułapki tego środkowoeuropejskiego losu można się wyplątać.” Agnieszka Holland „Przy „Gottlandzie” nie sposób nie myśleć o „Procesie” i „Zamku”. Szczygieł śledzi niezrozumiałe zdarzenia i szuka w nich sensu. Ma niezwykły talent do tropienia szczegółów. Jego spojrzenie na dwudziestowieczne totalitaryzmy, które wciąż zatruwają nam umysł, jest godne najwyższej uwagi.” Larry Rother, „The New York Times” „To nie jest książka, to klejnot.” „Le Figaro” „Nadzwyczajny! Ze swoim sposobem opowiadania historii, poczuciem absurdu oraz ironicznym podejściem mógłby drukować u nas, w „The Spectator”.” Victor Sebestyen, „The Spectator” „Mimo humoru książka podejmuje temat cierpienia poważnie i ze współczuciem.” Madeleine LaRue, „Quarterly Conversation” „Wielka literatura pod płaszczykiem reportażu.” „Wiener Zeitung” „Halucynacyjne bajki pełne niepokoju.” „Liberation” „Tę książkę można uznać za czarną komedię, tyle że czarna komedia w wydaniu Szczygła to coś bardzo przygnębiającego.” Mythili Rao, „The Daily Beast” “Emocjonująca, tragiczna, zabawna podróż.” „La Repubblica” „Trauma życia w komunistycznym piekle do tej pory nie została w Europie odreagowana, o czym błyskotliwie zaświadcza ta książka i jej sukces.” „Kommiersant”
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
