Kręgi przemocy Gdy w 1900 roku w różnych punktach Chojnic, niewielkiego miasteczka w Prusach Zachodnich, zostają znalezione fragmenty ciała gimnazjalisty Ernsta Wintera, lokalna społeczność przeżywa wstrząs. Podejrzenie szybko pada na żydowskiego rzeźnika, który według pogłosek zabił osiemnastolatka i wykorzystał jego krew do wypieku macy. Z czasem nastroje antysemickie nabrzmiewają do tego stopnia, że rząd ogłasza najwyższą w historii Cesarstwa Niemieckiego nagrodę za pomoc w schwytaniu sprawcy. Helmut Walser Smith w swojej pasjonującej książce, sytuującej się na przecięciu reportażu historycznego i eseju antropologicznego, analizuje rytualny wymiar przemocy wymierzonej w Żydów i przygląda się rozwojowi dyskursu antysemickiego, składającego się z plotek przekazywanych z ust do ust, artykułów w prasie oraz innych materiałów inspirowanych ówczesnymi wydarzeniami. Autor "Kręgów przemocy" z detektywistyczną skrupulatnością rekonstruuje wypadki w Chojnicach, wpisując je w szerszy kontekst historyczny, społeczny i kulturowy. Efektem tej próby jest fascynujące studium przypadku, które dzięki wielości perspektyw rzuca nowe światło na mit mordu rytualnego - jeden z najmroczniejszych składników europejskiej wyobraźni. Helmut Walser Smith - profesor historii na Uniwersytecie Vanderbilta specjalizujący się w tematyce antysemityzmu, nacjonalizmu i Zagłady. Stypendysta Fundacji Guggenheima. Za "Kręgi przemocy" otrzymał Nagrodę Fraenkela. Mieszka w Nashville w stanie Tennessee.
To pierwsza na polskim rynku rzetelna biografia sensu stricto Józefa Czapskiego, napisana przez zafascynowanego nim Amerykanina. (w 2007 r. Zeszyty Literackie wydały „Portet Józefa Czapskiego” Wojciecha Karpińskiego.) Józef Czapski – żołnierz, postać publiczna, świadek historii, pamiętnikarz, pisarz i malarz. Jego życie objęło niemal cały wiek dwudziesty. W czasie Rewolucji był studentem w Petersburgu, w szalonych latach dwudziestych – malarzem w Paryżu. Jako polski oficer rezerwy wróciwszy do ojczyzny walczył z Niemcami na początku II wojny światowej, przez Sowietów został wzięty do niewoli i cudem ocalał z masakry tysięcy jego towarzyszy broni. Potem nie wrócił do Polski, pracował w powojennym Paryżu, zdając relacje z tragicznego położenia swojego kraju niszczonego przez totalitarny ustrój. Wydane tuż po wojnie, choć mniej znane, wspomnienia Czapskiego z sowieckiego obozu „Na nieludzkiej ziemi”, wyprzedzają „Archipelag Gułag” Sołżenicyna o ćwierć wieku. Czapski narzucił sobie również ścisłą dyscyplinę jako malarz – twórczość ta nadawała sens jego życiu i przez dziesięciolecia zajmował się nią codziennie. Ze wstępu autora: Mój pierwszy kontakt z życiem i twórczością Józefa Czapskiego nastąpił całkowicie niespodziewanie. Do pewnego czerwcowego dnia nigdy o nim nie słyszałem, a nazajutrz byłem nim zafascynowany. Dzięki wspaniałomyślnemu odruchowi starego znajomego, który lubi zaspokajać mój apetyt na krytyczne myślenie, pewnego ranka otrzymałem pocztą z Paryża niewielką francuską książkę na temat Marcela Prousta. Nazwisko autora, Józefa Czapskiego, nie było mi znane. Nie bardzo pamiętam, co się stało po otwarciu paczki. Niczym stworzenie zagrzebujące się w swoim naturalnym siedlisku, opadłem na fotel i zacząłem ją od razu czytać. (…) Byłem wdzięczny za to nieoczekiwane pojawienie się książki Czapskiego w moim życiu. Następnego dnia wielokrotnie, niemal bezustannie myślałem o tym, co Czapski napisał o Prouście i jak to napisał. (…) Józef Czapski, postać na ogół nieznana czytelnikom i artystom anglojęzycznym, przeżył swoich dziewięćdziesiąt sześć lat w wielu życiowych rolach – jako żołnierz, postać publiczna, świadek historii, pamiętnikarz, eseista i malarz. Jego życie objęło niemal cały wiek dwudziesty. Mimo gorliwego zaangażowania w walkę z totalitaryzmem i pomoc innym Czapski uważał się przede wszystkim za malarza. Malowanie, jak dowie się czytelnik, nadawało sens jego życiu. (…) Według jednego z przyjaciół Czapskiego „ bardziej podziwiano go za charakter niż za twórczość malarską. Ci, który kupowali jego prace, robili to głównie z przyjaźni dla tego człowieka. Jego malarstwo pozostaje praktycznie nieznane”. I tak jest nadal. Obrazów Czapskiego prawie nie ma w zbiorach publicznych, większość znajduje się w prywatnych kolekcjach w różnych miejscach Europy. Wiele dziesięcioleci temu obrazy Czapskiego zostały zakupione i oficjalne zarejestrowane w narodowych zbiorach w Polsce i Francji, ale ich tytuły pojawiają się jedynie z numerami inwentaryzacyjnymi przyporządkowanymi pracom przechowywanym w magazynach. Tylko nieliczne płótna są wystawiane publicznie. (…) Zapis w jego dzienniku ukazuje rezultaty kilkudniowej pracy poświęconej rysowaniu różnych kwiatów. Czapski, potrafiący wykraczać poza własne dostrzeżone niepowodzenia, odnotowuje zniechęcenie faktem, że zdołał uchwycić tylko odrobinę ich witalności. „Kiedy rysujesz, czujesz każdą kreskę prowadzoną na papierze jako coś żyjącego, nieodwołalnego, i naraz rysunek zaczyna żyć. (…) Potem dwie – jedną kreską – notatki tulipanów wydały mi się nagle żywiej istniejące. Dlaczego? Bo je czułem podczas rysowania, czułem ten związek niezdarnego, niepewnego, zdeformowanego trochę rysunku, jakby między końcem mojego ołówka a mną nie było żadnej przerwy. Ja byłem na końcu ołówka.” Mam nadzieję ożywić Czapskiego w sposób, w jaki opisuje rysowanie tych tulipanów. On i ja spotykamy się na końcu mojego ołówka.
Czym są wierzenia religijne, jak powstają i jaka jest ich treść, w szczególności moralna? Te kwestie są dyskutowane zarówno przez osoby wierzące jak i niewierzące w istnienie Boga. W tej książce Autor odpowiada na powyższe pytania w sposób rzeczowy, niezależny od swego ateizmu deklarowanego jako postawa światopoglądowa. Eseje w niej zawarte są interesujące dla każdego, kto rozważa, profesjonalnie lub potocznie, problemy filozofi i religii. Jej lektura na pewno przyczyni się do krytycznego spojrzenia na własne i cudze przekonania światopoglądowe.
Jan Woleński
Autor określa swoje stanowisko jako naturalizm i ateizm, a przeciwstawia je rygoryzmowi, fundamentalizmowi i dogmatyzmowi, właściwym zwłaszcza dla monoteizmu. Gdyby mierzyć tę książkę pewnym słynnym aforyzmem literackim, to przybierałby tu on postać, iż „Boga nie ma, ale nie wszystko wolno” oraz że w sprawach moralnych radzić musimy sobie sami i jest to w pełni w naszej dyspozycji.
Janusz Dobieszewski
„Życie i dzieło księdza kanonika Józefa Schulza (1884–1940)” autorstwa Michała Gołaty to fascynująca opowieść o niezłomnej postaci, która swoją wiarą, oddaniem i działalnością duszpasterską na trwałe wpisała się w historię Bydgoszczy oraz polskiego Kościoła. Ksiądz Schulz, proboszcz Fary bydgoskiej, był nie tylko gorliwym duszpasterzem, ale także społecznikiem, patriotą i męczennikiem, który oddał życie w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie podczas II wojny światowej.
Autor wnikliwie przedstawia losy bohatera, począwszy od jego dzieciństwa i młodości, przez lata formacji kapłańskiej, aż po okres owocnej pracy w parafiach w Poznaniu i Bydgoszczy. Dzięki bogatym materiałom archiwalnym, zdjęciom oraz wspomnieniom rodzinnym, książka ukazuje pełnię życia i dzieła ks. Schulza – człowieka, który łączył miłość do Boga z miłością do Ojczyzny, inspirując pokolenia Polaków.
To nie tylko biografia, ale także poruszający hołd dla wszystkich duchownych, którzy oddali życie w obronie wiary i wartości w czasach wojennego terroru. Dla każdego, kto pragnie poznać historie prawdziwego bohaterstwa i duchowej siły, ta książka stanie się niezapomnianą lekturą.
Nowe wydanie światowego bestsellera – najsłynniejsza książka Davida Icke’a Rasa krzyżujących się rodów, a w zasadzie rasa wewnątrz rasy, stworzyła sieć tajemnych szkół i tajnych stowarzyszeń, które miały na celu umysłowe i emocjonalne zniewolenie mas i pogrążenie ich w wojnie. Przez wieki wykorzystywała tę samą technikę „problem – reakcja – rozwiązanie”: stwórz problem, wywołaj reakcję: „coś należy z tym zrobić” i zaoferuj rozwiązanie, by przywrócić porządek. ICH porządek. Dlatego jedynym zwycięzcą każdej wojny, nie wyłączając dwóch wojen światowych, jest Babilońskie Bractwo. Jego członkowie zajmują główne pozycje pozornej władzy na świecie – są królami, królowymi, prezydentami, premierami rządów, ministrami, kierują globalnymi ośrodkami politycznymi, biznesu, bankowości, wojska i mediów. Umieszczają niczego nieświadome społeczeństwo w mentalnych więzieniach, zaciskając je w pęta religii i oficjalnej wersji nauki pod tytułem „ten-świat-to-wszystko-co-istnieje”. Pora, byś wyszedł z nieświadomości i poznał NAJWIĘKSZY SEKRET: od tysięcy lat ludzkość kontroluje gadzia rasa z niższego czwartego wymiaru, Reptilianie. Są wśród nich pedofile, sataniści, sadyści i zabójcy. Nie czują i nie okazują uczuć. Urządzają rytualne polowania na ludzi, znęcają się nad kobietami i dziećmi i mordują. Wszystko to dla wypełnienia Agendy – rozłożonego w czasie planu scentralizowania kontroli nad całą planetą. CHCESZ POZNAĆ ICH NAZWISKA? *** „Książka zawiera ogromną dawkę prowokujących informacji. Proszę więc, nie kontynuuj czytania, jeśli jesteś zależny od swojego obecnego systemu wierzeń albo czujesz, że emocjonalnie nie zniesiesz tego, co się naprawdę dzieje na świecie. Jeśli jednak wybierzesz lekturę, pamiętaj, że nie ma się czego obawiać. Życie jest wieczne i wszystko jest doświadczeniem na drodze oświecenia.” – David Icke
Leszek Orłowski zabiera nas w sentymentalną podróż do czasów, kiedy Liga Mistrzów stawiała pierwsze kroki i z marszu stała się ulubionymi rozgrywkami kibiców w całej Europie. A trzydziestolecie tych rozgrywek to świetny moment, by posumować to, co się w tym czasie wydarzyło. Od zwycięstwa Olympique Marsylia nad Milanem w 1993 roku przez finały z Ajaxem Amsterdam, Juventusem Turyn, Borussią Dortmund, Manchesterem United, FC Barceloną czy w końcu Liverpoolem – pierwszy tom 30 lat Ligi Mistrzów to kompleksowa dawka wiedzy o rozgrywkach, które śledzi cały Stary Kontynent. W tej książce nie brakuje oczywiście polskich wątków. Występy Legii i Widzewa Łódź w fazie grupowej pozostają wszak w pamięci polskich kibiców aż do dziś. A po boiskach Ligi Mistrzów w latach 1992–2007 biegali też Roman Dąbrowski, Emanuel Olisadebe, Tomasz Rząsa czy Michał Żewłakow, Jerzy Dudek zaś zaczarował na linii bramkowej swoim słynnym „Dudek Dance” wielki AC Milan. Dzięki tej książce przeżyjesz cofniesz się w czasie – to okazja, by przeżyć legendarne mecze jeszcze raz. *** Prawdziwa historia największej europejskiej sceny piłkarskiej, czyli Ligi Mistrzów, opowiedziana słowami człowieka ciekawego nawet najmniejszych jej szczegółów. Ta książka to idealny przewodnik po tych rozgrywkach, prezentujący wielkie postaci, niezapomniane mecze i nieznane historie związane z tym turniejem. To cały obraz Ligi Mistrzów od powstania aż do obecnych czasów. Gorąco polecam. - Michał Żewłakow Wielkie rywalizacje, historyczne mecze, najlepsi piłkarze i piękne bramki. Smak zwycięstwa i gorycz porażki. Piłkarze, trenerzy i kibice, którym od 30 lat towarzyszy hymn Ligi Mistrzów. Autor zabiera nas w pełną nostalgii podróż, opisując najważniejsze wydarzenia pierwszych 15 sezonów tych wyjątkowych rozgrywek. Ta podróż to czysta przyjemność! – Bartłomiej Matulewicz, Retrofutbol.pl Liga Mistrzów to najbardziej prestiżowe rozgrywki piłkarskie w Europie, które są zmienne, fascynujące i nieprzewidywalne jak kobiety. Spadkobierczyni Pucharu Europy rozpala wyobraźnię kibiców. Dzięki niej odczuwamy niepohamowane pragnienie, by znów zasiąść przed telewizorem i przeżyć niezapomniane emocje, podobnie jak Leszek Orłowski, autor niniejszej książki. - Marcin Mendelski, Nieobiektywny kibic BIOGRAM Leszek Orłowski - Z wykształcenia jest historykiem, z zawodu dziennikarzem i komentatorem piłkarskim. Od 1997 roku pracuje w tygodniku „Piłka Nożna”, a od 2003 roku także w stacji Canal+ Sport. Jego specjalnością jest futbol hiszpański. Jako wysłannik „Piłki Nożnej” obsługiwał finały mistrzostw świata w 2006 roku oraz finały mistrzostw Europy w 2008 i 2012 roku. Wielokrotnie odwiedzał Hiszpanię, także jako komentator meczów Primera División, Ligi Mistrzów i Pucharu Króla. Autor książek „Barça. Złota dekada”, „Real Madryt. Królewska era Galacticos”, „Atlético Madryt. Cholo Simeone i jego żołnierze”, „Sevilla FC. Dzieci Monchiego”, „Hiszpańskie drużyny, które zadziwiły świat”.
Śledztwo, propaganda, tajemnica i mity, które przyćmiły nieznaną historię największej katastrofy nuklearnej XX wieku.Nikołaj Fomin nie miał pojęcia o energii jądrowej i fizyce nuklearnej - tej ostatniej uczył się na kursie korespondencyjnym. Anatolij Diatłow trzymał się swoich tez nawet wtedy, gdy zostały bezceremonialnie obalone. Wiktor Briuchanow, pierwszy dyrektor, chciał zrezygnować ze swojej funkcji, ale podanie zostało podarte na jego oczach.Nikt nie wiedział, że do budowy elektrowni kazano użyć materiałów, które nawet nie były produkowane w ZSRR, a wcześniejsze nuklearne wypadki i incydenty kwalifikowano jako ściśle tajne. Prawda nigdy nie ujrzała światła dziennego - aż do teraz.Takiej książki jeszcze nie było. Adam Higginbotham dzięki licznym wywiadom, a także dostępowi do odtajnionych akt i nieopublikowanych dotąd wspomnień, przedstawia nieznaną historię Czarnobyla. Wątek społeczny przeplata się z naukowym, opowieści o zwykłych ludziach rozgrywają się na tle wyścigu technologicznego. Wstrząsające wydarzenia ożywają na nowo widziane przez naocznych świadków, mężczyzn i kobiety, ofiary i niemych bohaterów.Przejmujący reportaż, który czyta się jak thriller. Ostateczne świadectwo wydarzenia, które na zawsze zmieniło świat. Opowieść o heroizmie, desperacji i rozpaczy. Historia, która jest bardziej złożona, bardziej ludzka i bardziej przerażająca niż wszystkie sowieckie mity.O północy w Czarnobylu to zwieńczenie ponaddziesięcioletniej reporterskiej pracy nad nieznaną historią czarnobylskiej katastrofy - nieopowiedzianą i ukrywaną przez ponad trzy dekady.
Dlaczego niektóre firmy triumfują a inne upadają?iPhone kontra BlackBerry. Adidas kontra Puma. Fender kontra Gibson. H&M kontra Zara. David Brown, autor jednego z najpopularniejszych podcastów, "Business Wars", przedstawia największe rywalizacje biznesowe w historii. Co stoi za sukcesami i porażkami marek, które wpływają na nasze życie?David Brown wykorzystując kultowe strategiczne zagrywki i rady Sun Zi pokazuje, jak potężne firmy wyrastają, pokonują rywali, tworzą innowacyjne plany i dostosowują się do zmiennych oczekiwań społeczeństwa. Ich cel? Być o kilka kroków przed resztą i pozostać triumfalnym tytanem swojej branży.Opowieści zawarte w Wojnach biznesowych ekscytują, ale jednocześnie dają bezcenne lekcje: determinacji, kreatywności, cierpliwości, finezji, wytrwałości i innych cech, które prowadzą do stworzenia zwycięskiej firmy. Te wnioski przydadzą się wszystkim: od freelancerów po dyrektorów międzynarodowych korporacji.
Szczera rozmowa dwóch doświadczonych duchownych o wyzwaniach, jakie niesie współczesność. Książka, oparta na listach św. Jana Pawła II, przypomina, kim jest kapłan w oczach Chrystusa i jaką rolę pełni we wspólnocie wierzących. To także hołd dla ks. Edwarda Stańka w 60. rocznicę święceń, ukazujący piękno służby Bogu. Poprzez komentarz do papieskich listów na nowo odkrywa znaczenie duchowej misji i podkreśla wartość papieskiego nauczania w czasach pełnych wątpliwości. Stanowi kontynuację rozmów z książki Być jak Chrystus i przypomina o niezatartej spuściźnie Jana Pawła II.
Z nizin społecznych do koszykarskiego raju. Inspirująca droga Carmelo Anthony’ego do NBA. Dorastał na Brooklynie, w dzielnicy nazywanej w latach 80. „amerykańską stolicą cracku”. Jako dziecko codziennie z okna mieszkania obserwował, jak jego bracia i kuzyn Luck toczą boje na boisku. Ale ze względu na środowisko, w którym się wychowywał, zawodowa gra w koszykówkę wydawała mu się niedosięgłym marzeniem. Nie lepiej było po przeprowadzce do Baltimore, gdzie królowały przemoc, narkotyki i bezprawie. Wyrwanie się z takiego miejsca graniczyło z cudem. Jemu się udało. Mimo przedwczesnej śmierci ukochanych osób, problemów w liceum, w którym miał przeciwko sobie dyrektora, przetrwał i dołączył do koszykarskiej elity. Swoje wysiłki spuentował mocnymi słowami: „Wielki sukces trzeba osiągnąć wbrew statystyce i jednocześnie nie dać się zabić”. Wielokrotnie odarty z godności i pozbawiony nadziei na lepsze jutro, Carmelo Anthony dostał się do NBA w tym samym czasie, co m.in. LeBron James, Dwyane Wade i Chris Bosh. Dokonał tego na własnych warunkach. W Bez obietnic opowiada o pokonywaniu przeciwności losu, o kozłowaniu między większymi i silniejszymi rywalami oraz unikaniu błędów ojczyma, kuzyna i rówieśników, uzależnionych od heroiny i alkoholu. Koszykówka okazała się dla „Melo” azylem i trampoliną do lepszego świata. A on sam stał się inspiracją dla milionów dzieciaków. BIOGRAM Carmelo Anthony – lider, pionier, wirtuoz na koszykarskim parkiecie. Kariera Carmelo Anthony’ego zaowocowała dziesięciokrotną nominacją do prestiżowego Meczu Gwiazd, trzema złotymi medalami olimpijskimi i miejscem na liście 76 najwybitniejszych koszykarzy w historii NBA. Dzięki niej może także spełniać się na innych polach jako biznesmen i filantrop. Mniej wiadomo o tym, z czym musiał się zmagać, dorastając w środowisku, w którym powszechne były bieda, rasizm, przemoc, problemy emocjonalne czy nierówna walka z kulejącym systemem edukacji. Naznaczona problemami młodość Anthony’ego przełożyła się na jego potrzebę pomagania potrzebującym. W 2005 roku założył The Carmelo Anthony Foundation. W ten sposób angażuje się w wiele programów pomagających lokalnym społecznościom czy inicjatyw wspierających ofiary kataklizmów. Dziś Anthony jest liderem walki o sprawiedliwość społeczną, wspierającym aktywne dążenie do zmian, które pomogą kolejnym pokoleniom. D. Watkins – wielokrotnie nagradzany autor książek, takich jak The Beast Side, The Cook Up czy We Speak for Ourselves. Jest wykładowcą na Uniwersytecie w Baltimore i scenarzystą serialu HBO We Own This City. Jego teksty były publikowane w „New York Times”, „Esquire”, „New York Times Magazine”, „The Guardian” i „Rolling Stone”. Na co dzień z żoną i córką mieszka w Baltimore w stanie Maryland. *** Carmelo Anthony opowiada o dorastaniu i o wyboistej drodze do NBA, a przy okazji dzieli się swoimi spostrzeżeniami, traumami i ciężkimi do przełknięcia wspomnieniami. Robi to jednak w optymistycznym, pełnym nadziei tonie.
Dla fanów gier wideo nazwa Blizzard Entertainment kiedyś oznaczała perfekcję. Renomowane studio stojące za klasykami takimi jak World of Warcraft i Diablo słynęło z tego, że stawiało radość z grania ponad wszystko. To, co zaczęło się jako marzenie dwóch studentów UCLA - tworzenie gier, w które sami chcieli grać - przerodziło się w gamingowe imperium z tysiącami pracowników, milionami fanów i miliardowymi przychodami.Oparte na ponad 300 wywiadach z obecnymi i byłymi pracownikami, Play Nice odsłania kulisy 33-letniej historii Blizzarda - historii pełnej kreatywności, frustracji, piękna i zdrady. To opowieść o tym, co tak naprawdę znaczy krwawić na niebiesko i jak wygląda starcie bezlitosnej pogoni za zyskiem z artystycznym idealizmem.BIOGRAMJASON SCHREIERJest autorem Krwi, potu i pikseli i reporterem Bloomberg News, gdzie pisze o branży gier. Poprzednio przez osiem lat pracował dla Kotaku, jednego z największych portali internetowych o grach na świecie. O grach pisał wcześniej dla Wired, współpracował także z różnymi tytułami prasowymi, takimi jak "New York Times", "Edge", "Paste", "Kill Screen" i The Onion News Network. Mieszka z żoną i córką w Nowym Jorku.Przełomowe dziennikarstwo śledcze Jasona Schreiera zapewniło mu miejsce pośród wybitnych reporterów zajmujących się światem gier wideo. W swojej niecierpliwie wyczekiwanej i pieczołowicie przygotowanej nowej książce Schreier przygląda się badawczym okiem nieprzewidywalnej branży oraz wytrwałości pracujących w niej ludzi.***Zręczna analiza giganta branży gier, Play Nice to nie tylko rzetelnie udokumentowana historia, lecz także świetna opowieść. () To historia firmy, która przeszła drogę od ukochanego studia do branżowego wyrzutka - ale jest też głęboko ludzka. Schreier nigdy nie traci z oczu ludzi, którzy zbudowali Blizzarda i walczyli o jego duszę.NPR, Books We Love 2024Burzliwa historia studia Blizzard Entertainment okazuje się równie wciągająca, co jego flagowe produkcje. () Jason Schreier prowadzi czytelnika przez trzy dekady spektakularnych sukcesów i dramatycznych upadków, ujawniając kulisy powstawania takich hitów jak StarCraft, Diablo czy World of Warcraft.AV ClubSchreier umiejętnie wplata komentarze od pierwszych programistów Silicon & Synapse, ekspertów technologicznych, menedżerów i pracowników Blizzarda, tworząc pełny obraz firmy oraz błędów, które pogrążyły jej reputację Rzetelny i dogłębny raport o ewolucji Blizzard Entertainment.Kirkus Reviews
„Za drutami Murnau” Stefana Majchrowskiego - i jej swoiste dopowiedzenie w postaci „Przed drutami Murnau” Jana Majchrowskiego - to dwie całkowicie unikalne, niezwykłe, autentyczne historie związane ze sobą tajemniczą, mistyczną więzią łączącą ojca z synem i syna z ojcem. Pierwsza to opowieść o jeńcach niemieckiego oflagu VII A w Bawarii ujrzanych w laboratoryjnie sterylnej przestrzeni, jaką paradoksalnie stwarzał obóz. To zbiorowy obraz polskich przedwojennych oficerów, tym ciekawszy, że napisany przez jednego z nich, zawodowego rotmistrza kawalerii, ale jednocześnie pisarza, po wojnie autora wielu książek. Nie są to jednak wspomnienia, bo brak tego charakterystycznego dla wspomnień „ja”. Nie ma też patosu, wielkich słów, płaczliwych tonów, martyrologicznego rozwodzenia się nad własnym jenieckim losem. Jest natomiast autentyczna „Rzeczpospolita Jeniecka”, która pozwoliła zniewolonym ludziom pozostać wolnymi, rozwijać się, kształcić, tworzyć awangardowy teatr, znakomitą orkiestrę symfoniczną, unikalny „uniwersytet w Murnau”... Skupiały one jednostki nieprzeciętne, które po wojnie odegrały znaczącą rolę w rozwoju polskiej nauki i kultury. Druga to zupełnie nieprawdopodobna, choć prawdziwa, opowieść jego syna o wyprawie po sześćdziesięciu latach do Murnau śladami ojca. O mistycznym, choć przecież rzeczywistym, spotkaniu, którego tam doświadczył. Ta druga historia nadaje wszystkiemu inny wymiar, przekonuje, że nic nie mija, wszystko trwa, a jedynie się oddala…
Z przedmową Marii Fredro-Smoleńskiej i posłowiem dr hab. Agnieszki PolakTrąd w Indiach to ciągle wyrok. Choć od dawna wiadomo, jak go skutecznie leczyć, społecznie ta choroba jest gorsza niż śmierć. Osoba zarażona i jej bliscy zostają wykluczeni, dzieci nie mogą chodzić do szkoły, a krewni tracą pracę.W 1969 roku polski pallotyn kupił w Indiach kilkanaście akrów ziemi z myślą o niesieniu pomocy cierpiącym. Nazwał to miejsce Jeevodaya - Świt Życia. Wieści o osadzie szybko się rozeszły, zaczęli do niej przybywać zarówno chorzy z okolicy, jak i z bardzo daleka. Ojciec Wiśniewski odnotowywał ich losy w swoim dzienniku. Zapisywał także porażki i sukcesy w rozwoju ośrodka.Chorzy funkcjonowali tu według rytmu wyznaczanego przez kościelne dzwony i pracę na rzecz osady. Jedną z tych czynności było czyszczenie ryżu. Trędowate kobiety wysypywały go na płaskie słomiane palety i podrzucały w górę tak długo, aż ryż gubił plewy. Każdego dnia były w stanie oczyścić w ten sposób kilkadziesiąt kilogramów ziaren.Ta praca przynosiła spokój. Zmieniło się to jednak wraz z przybyciem pallotyńskich następców ojca Wiśniewskiego. Księża dostrzegli w osadzie szansę na wykorzystanie swojej władzy i wzbogacenie się - na wiele różnych sposobów. W mieszkańcach społeczności stopniowo zaczęła dojrzewać świadomość, że jeśli się im nie przeciwstawią, wkrótce mogą na zawsze utracić miejsce do życia.W swojej ostatniej książce Paweł Smoleński z reporterską wnikliwością stara się pokazać całą złożoność historii ośrodka Jeevodaya. Nie podsuwa wygodnych interpretacji, nie pozwala czytelnikowi na komfort łatwego oburzenia. Zostawia nas raczej z pytaniem: czym jest prawdziwa pomoc i jaka jest jej cena?
Jakie to uczucie, zostać pogrzebanym głęboko pod ziemią na sześć długich lat, bez cienia szansy na ratunek czy ucieczkę? W 1945 roku sześciu niemieckich żołnierzy dowodzonych przez kapitana Hansa von Rotha zostaje zasypanych w rozległym podziemnym bunkrze w gdyńskim porcie. Z początku są przekonani, że ktoś ich wkrótce uratuje, ale tygodnie odosobnienia przechodzą w lata i staje się dla nich jasne, że szansa na to, iż jeszcze kiedyś ujrzą światło dzienne, jest bliska zeru. Tymczasem w Berlinie żona Hansa von Rotha, Erika, próbuje za wszelką cenę przetrwać upadek miasta i inwazję rosyjskich oddziałów. I choć zmaga się z głodem, bombardowaniami i radzieckim atakiem, cały czas próbuje też odkryć co się stało z jej zaginionym mężem. Oparta na faktach i nieznana dotąd niesamowita historia z czasów II wojny światowej.
Czarna księga masonerii nie jest kolejną pozycją z gatunku "spiskowej teorii dziejów". Autor, znany niemiecki dziennikarz, proponuje poddać ruchy masońskie rutynowym, empirycznym badaniom, próbując dowiedzieć się, kim są ich uczestnicy, do jakich partii należą, jak zdobywają pieniądze, dlaczego działają w ruchu wolnomularskim i dlaczego tak bardzo zależy im na tajności. Odpowiedzi na te pytania pokazują, że organizacje masońskie, wbrew deklaracjom, nie są wcale apolityczne. Przeciwnie, ich podstawowym celem okazuje się wywieranie zakulisowego wpływu na rządy. Przykładem takich działań są nie tylko rewolucja amerykańska i rewolucja francuska, w których wolnomularze odegrali niepoślednią rolę, ale również zabójstwo Aldo Moro, afera Banco Ambrosiano, kariera polityczna Berlusconiego czy śmierć Uwe Barschela. O tym, jaką rolę w tych oraz innych politycznych wydarzeniach odegrali członkowie lóż, opowiada, między innymi, ta książka.
Edyta Stein – filozof i święta – wpisuje się w dzieje myśli ludzkiej ze swą niezwykłą propozycją badawczą i życiową. Jej refleksja budziła i nadal budzi zaciekawienie, ale też wiele kontrowersji. Próba poznawczego zmierzenia się z tą refleksją i przesłaniem w niej zawartym przyciągała i przyciąga wielu badaczy, a także „zwykłych śmiertelników” poszukujących życiowych busoli. Stąd zamysł tej książki – aby konfrontować spuściznę Edyty Stein z rozmaitymi wizjami człowieka i świata oraz tendencjami filozoficznymi i światopoglądowymi, zarówno historycznymi, jak i współczesnymi. Metoda paraleli, rozwijana kontekstowo, może przybliżyć fenomen Edyty Stein biograficznie i filozoficznie – osadzić jej życie i myśl zarówno na tle panoramy burzliwych czasów, w których przyszło jej działać, jak i naszych, nie mniej burzliwych i katastroficznych, w których jej spuścizna zostaje zaktualizowana z uwagi na różne zapotrzebowania: indywidualne, społeczne i cywilizacyjne.
(fragment Wstępu)
Wiele dróg prowadzi ku szczęściu.Jak odnaleźć własną?Czy istnieje przepis na szczęście? ""Często jestem o to pytana. Nie wiem jak inni, ale ja po prostu lubię życie i nauczyłam się akceptować rzeczy, na które nie mam wpływu"" mówi dr Ewa Woydyłło.W książce Szczęścia można się nauczyć dr Ewa Woydyłło i dziennikarka Agnieszka Radomska poruszają tematy, z których utkana jest nasza codzienność. Mówią o miłości i przyjaźni, radości i troskach, pracy i odpoczynku. Zastanawiają się, kiedy warto dawać z siebie wszystko, a kiedy lepiej odpuścić, jak budować relacje z innymi, by były trwałą wartością, a także jak zatroszczyć się o własny dobrostan.Być może właśnie te rozmowy staną się dla ciebie inspiracją, zachętą do najciekawszej z możliwych podróży w głąb siebie. I ku szczęściu.***EwaWoydyłło-dr psychologii, terapeutka uzależnień, publicystka i autorka wielu książek pełnych porad oraz wiary w to, że nasze szczęście zależy od nas samych, w tym bestsellerowych Zakrętów życia(Wydawnictwo Zwierciadło). Propagatorka ruchu, miłośniczka tenisa na korcie i na trybunach.Agnieszka Radomska -dziennikarka. Fascynuje ją wszystko, co związane z emocjami i ludzką psychiką. Prywatnie mama nastolatki i miłośniczka kundelków.
Kompendium wiedzy na temat współcześnie wytwarzanej żywności. Książka będąca rezultatem trwającego wiele lat śledztwa dziennikarskiego.
Autorka z dociekliwością bada tajniki przemysłowo produkowanego jedzenia. Na podstawie wielu cytowanych badań naukowych i innych źródeł odkrywa zaskakującą prawdę o produktach żywnościowych sprzedawanych w sklepach, m.in.:
• Kwasek cytrynowy jest robiony z czarnej pleśni hodowanej na genetycznie modyfikowanej kukurydzy w Chinach.
• Emulgatory dodawane do przetworzonej żywności mogą uszkodzić jelita i zaburzyć mikrobiom.
• Chiński cynamon, kasja, zawiera duże ilości kumaryny, która może wywołać uszkodzenie wątroby i nowotwory.
• Jak obliczyła Najwyższa Izba Kontroli, przeciętny Polak wraz z żywnością kupioną w sklepie zjada w ciągu roku 2 kilogramy chemicznych dodatków.
• W sokach i napojach dla dzieci benzoesan sodu pod wpływem obecności witaminy C ulega przekształceniu w rakotwórczy benzen.
• Słodziki dodawane do przetworzonej żywności pobudzają niezaspokojone uczucie głodu i tłumią poczucie sytości.
• Syrop z agawy jest bardziej szkodliwy niż cukier i syrop glukozowo-fruktozowy.
• Dzieci są najbardziej narażone na szkodliwy wpływ dodatków do żywności, ponieważ mają małą masę ciała i chętnie sięgają po najbardziej toksyczne jedzenie, takie jak słodzone napoje gazowane, parówki, batony i inne słodycze. W niektórych przypadkach przekroczenie dziennego limitu uważanego za bezpieczny sięgało 681%.
• Jak podaje NIK, azotynów w produktach mięsnych w Polsce jest tak dużo, że u większości osób przekracza 100% dopuszczalnej dziennej dawki, a u dzieci 562%.
Biografia jednej z najbardziej charyzmatycznych postaci brytyjskiego teatru i kina, napisana przez Michaela Coveneya, to wnikliwy portret Maggie Smith, który ukazuje nie tylko jej niezwykły talent, ale także osobowość, która na trwałe wpisała się w historię sztuki aktorskiej. Zaczynając od skromnych początków, artystka zyskała uznanie dzięki wyjątkowym umiejętnościom, które pozwalały jej na przekazywanie emocji za pomocą drobnych gestów i mimiki. Jej charakterystyczne, lekko ironiczne spojrzenie oraz figlarne przekrzywienie głowy stały się znakiem rozpoznawczym, które przyciągało uwagę widzów.Wyjątkowe osiągnięcia artystyczne W ciągu swojej sześciodekadowej kariery, Maggie Smith zdobyła wiele prestiżowych nagród, w tym dwa Oscary, trzy Złote Globy oraz nagrody Emmy, BAFTA i Tony. Choć jej największa sława przyszła pod koniec życia, kiedy to zagrała profesor Minerwę McGonagall w ekranizacjach Harry'ego Pottera oraz hrabinę Violet Crawley w popularnym serialu Downton Abbey, jej talent był dostrzegany i doceniany przez całe dziesięciolecia. Co ciekawe, nigdy nie obejrzała żadnego odcinka Downton Abbey, co pokazuje jej podejście do pracy i życia artystycznego.Osobowość i podejście do pracy Maggie Smith była osobą, która potrafiła łączyć poczucie humoru z powagą. Uwielbiała plotkować, a jednocześnie do każdej roli podchodziła z niezwykłą starannością, niczym naukowiec w laboratorium. Jej wyczucie absurdu oraz umiejętność żartowania sprawiały, że była nie tylko utalentowaną aktorką, ale także osobą, która potrafiła zjednać sobie sympatię innych. Współpracowała z największymi nazwiskami w branży, takimi jak Laurence Olivier, Judi Dench czy Richard Burton, co tylko potwierdza jej status w świecie sztuki.Portret artystki w biografii Biografia stworzona przez Michaela Coveneya to nie tylko zbiór faktów i osiągnięć, ale także głęboki wgląd w życie i karierę Maggie Smith. Autor z ogromną sympatią przedstawia jej drogę zawodową, ukazując zarówno blaski, jak i cienie życia artysty. To książka, która z pewnością zainteresuje nie tylko fanów aktorki, ale także wszystkich, którzy pragną poznać historię brytyjskiego teatru i kina z perspektywy jednej z jego najwybitniejszych postaci. Sięgnij po tę biografię, aby odkryć fascynującą historię życia Maggie Smith, która na zawsze pozostanie w pamięci miłośników sztuki. To lektura, która zainspiruje i dostarczy wielu emocji, a także pozwoli lepiej zrozumieć, jak wielki wpływ na kulturę miała ta niezwykła aktorka.
Pierwsza naukowa biografia legendarnego lidera NSZZ „Solidarność” ze Szczecina. Autor opisuje drogę życiową Mariana Jurczyka od dzieciństwa, aż po wycofanie się z życia publicznego w 2006 roku. Koncentruje uwagę na opozycyjnej, związkowej i politycznej aktywności bohatera, nie uciekając od tematów trudnych i kontrowersyjnych. Czy Jurczyk był tajnym współpracownikiem komunistycznej Służby Bezpieczeństwa? Dlaczego w 1981 roku stanął do walki o fotel przewodniczącego związku jako kontrkandydat Lecha Wałęsy? I co sprawiło, że zyskał poparcie aż jednej czwartej delegatów na I krajowy zjazd Solidarności? Czy był antysemitą i chciał stawiać szubienice dla komunistów? Jak znalazł się w gronie jedenastu „szczególnie niebezpiecznych” opozycjonistów, którym władze PRL planowały wytoczyć proces o próbę obalenia przemocą ustroju socjalistycznego? Jak odnalazł się w nowej, demokratycznej rzeczywistości III RP? Jak zarządzał miastem i czy sprawdził się jako prezydent Szczecina?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Marian Jurczyk [1935-2014]. Biografia polityczna szczecińskiej legendy 'Solidarności'](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/marian-jurczyk-1935-2014-biografia-polityczna-szczecinskiej-legendy-solidarnosci.jpg "Marian Jurczyk [1935-2014]. Biografia polityczna szczecińskiej legendy 'Solidarności'. Autor: Siedziako Michał. Dobreksiazki.pl")
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
