Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
yty Naukowe Centrum Badań im. Edyty Stein” to półrocznik naukowy łączący refleksję filozoficzną, religioznawczą i kulturoznawczą. Każdy z tematycznie ukierunkowanych numerów poświęcony jest namysłowi nad wybranym fenomenem życia ludzkiego. Poprzez próbę zintegrowania – wzorem patronki Centrum, św. Teresy Benedykty od Krzyża (E. Stein) – filozoficznej analizy z duchową głębią oraz egzystencjalną troską o godne człowieczeństwo, czasopismo stara się stworzyć przestrzeń dialogu dla badaczy różnych dyscyplin i orientacji metodologicznych, a także przedstawicieli odmiennych tradycji, wyznań czy światopoglądów.
Opracowanie przedstawia efekt prekursorskich badań nad renesansowymi nagrobkami figuralnymi na obszarze historycznego Górnego Śląska, będącymi ważnym świadectwem kultury pogrzebowej tego europejskiego regionu i dokumentującymi zarazem rozwój górnośląskiej rzeźby doby renesansu i manieryzmu.
Nagrobki figuralne zamawiali przede wszystkim przedstawiciele szlachty i duchowieństwa, rzadziej mieszczaństwa. Schemat kompozycyjny tych nagrobków podlegał pewnym regułom, opartym na tradycji średniowiecznej i rozwijanym w dobie nowożytnej. Śląskie całopostaciowe nagrobki są charakterystycznym typem pomnika nagrobnego zamawianego przez fundatorów protestanckich. Na Górnym Śląsku jednak, poza kilkoma przypadkami, trudno jednoznacznie określić przynależność konfesyjną fundatorów.
Mimo że terenem badań jest historyczny Górny Śląsk, praca zawiera też liczne odniesienia do podobnych zabytków z Dolnego Śląska, Wielkopolski oraz Czech i Niemiec.
As the world grows more complex, some of the best stories are told through visuals—infographics.
From election results to catastrophes to wars to scientific discoveries: the stream of data we are exposed to daily becomes ever more complicated. Infographics help make sense of it, transforming difficult to grasp facts and figures into accessible visualizations. Print media are increasingly making successful use of them. Visual Journalismreveals the masters of this discipline and their finest works.
The portraits of studios and individuals within this compendium illustrate how the world of infographics continues to evolve as it informs data and graphic trends. A visual revolution showcases the myriad possibilities of non-verbal communication.
Tom Rośliny jest kontynuacją długofalowej zespołowej pracy badawczej, rozpoczętej w środowisku lubelskim w roku 1976 […] i realizowanej z różnym natężeniem do dziś. Cały Słownik zaplanowano na 7 tomów, które będą dotyczyć kolejno (w porządku biblijnego stwarzania świata) następujących działów: I. Kosmos, II. Rośliny, III. Zwierzęta, IV. Człowiek, V. Społeczeństwo, VI. Religia, demonologia, VII. Czas, przestrzeń, miary, kolory.
Celem Słownika stereotypów i symboli ludowych jest syntetyczne przedstawienie tradycyjnego obrazu świata utrwalonego w ludowym języku, w folklorze, wierzeniach i obrzędach. Kultura ludowa jest integralną częścią polskiego dziedzictwa narodowego, niesie uniwersalne wartości humanistyczne i estetyczne, stanowiące o naszej wspólnotowej tożsamości. Z uwagi na przemiany współczesnego modelu życia i odchodzenie w przeszłość chłopskiej formacji kulturowej, dla zachowania ciągłości pokoleniowej ważne jest jej udokumentowanie i ocalenie od zapomnienia.
Piąty tom Słownika gwar Lubelszczyzny zatytułowany Świat roślin gromadzi 2202 hasła wzbogacone 64 ilustracjami i 46 mapami językowymi. Stanowi odrębną całość tematyczną, poświęconą roślinom dzikim i ogrodowym, w tym chwastom, ziołom, roślinom ozdobnym, doniczkowym kwitnącym i liściastym, polnym, przydrożnym, łąkowym, leśnym, a także drzewom, krzewom, owocom leśnym i grzybom. Wizualna identyfikacja odbyła się poprzez bezpośredni kontakt z rośliną w jej naturalnym środowisku (na łące, w polu, w ogrodzie, w lesie, przy drodze) lub rzadziej przy pomocy fotografii badanego obiektu.Tom V, podobnie jak cały Słownik gwar Lubelszczyzny, ma charakter niedyferencyjny, uwzględnia także słownictwo ogólnopolskie, należące do zasobu leksykalnego mieszkańców wsi, pominięcie którego nie tylko czyni obraz uboższym, ale zatraca istotę desygnatu i wiarygodność oceny otaczającego świata. Gwar ludowych nie można bowiem rozpatrywać tylko pod kątem ich odmienności, a kierowanie się dyferencjalnością w stosunku do języka ogólnego i opisywanie wyłącznie tych słów, które nie są znane polszczyźnie literackiej, może prowadzić do błędnych wniosków. Należy opisywać nie słownictwo gwarowe, ale słownictwo występujące w gwarze, czyli oprócz słów i znaczeń typowo gwarowych, także wyrazy i znaczenia wspólne dla gwary i polszczyzny ogólnej. I takie założenie jest realizowane w tomie Świat roślin. Obok słów i znaczeń typowo gwarowych, zostaną zamieszczone także wyrazy i znaczenia ogólnopolskie, bez przywołania których opis rzeczywistości wiejskiej jest niemożliwy. (Ze Wstępu)
Pisać o Florianie Ceynowie nie jest łatwo. Świadczy o tym brak jego współczesnej, solidnej i całkowicie wyczerpującej biografii, chociaż wielu badaczy jego życia się do pisania zabierało i poświęciło sporo pracy oraz czasu. Niniejsza książka dotyczy, jak sam tytuł wskazuje, życia i działalności Floriana Ceynowy.
Ze Wstępu
To nie teoria spiskowa. To „Akta Odessy” Fredericka Forsytha – w realu.
Gdzie podziała się krakowska „Walka karnawału z postem” Brueghela, za której kopię płacono 20 milionów funtów? Dokąd powędrowały zrabowane płótna Fałata, gotyckie i renesansowe meble, cenne numizmaty?
Historyk, Magdalena Ogórek, prowadzi brawurowe śledztwo tropiące niemiecką grabież dzieł sztuki z okupowanych ziem Rzeczpospolitej. Trafia m.in. do zamku pod Wiedniem, którego właściciel, jeszcze 70 lat po wojnie, podpisywał się „Horst von Wächter, syn gubernatora”.
Otto von Wächter, austriacki baron SS, przyjaciel Himmlera, był prawą ręka Hansa Franka w okupowanym Krakowie. Ideał aryjczyka, koneser sztuki – powiększa swoje kolekcje o dzieła złupione pod Wawelem, a później o trofea ze Lwowa, dokąd przenosi się by założyć Ukraińcom SS-Galizien.
Po klęsce Niemiec, na lewych papierach, trafia na ścieżkę przerzutową nazistów z Europy do Brazylii. Znajduje schronienie w Watykanie. Magdalena Ogórek prezentuje nowoodkryte dokumenty CIA, Centrum im. Szymona Wiesenthala, Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie i archiwów Watykanu. Stara się wyjaśnić, kto stoi za tajemniczą śmiercią nad Tybrem wojennego kolekcjonera polskich zabytków.
Kto oferuje na rynku antykwarycznym skarby zrabowane przez Wächtera?
Kto zdecydował, że polscy urzędnicy nie chcieli przyjąć dzieł sztuki zwracanych Polsce przez syna zbrodniarza?
Wielkie interesy, wielkie pieniądze. Śledztwo prowadzone w 8 krajach na 2 kontynentach.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Polska kultura wizualna wciąż jest obszarem słabo rozpoznanym i niedowartościowanym. Obraz historycznie ustępuje znaczenia słowu, nieczęsto stając się przedmiotem rozważań teoretycznych, wizje i widzenia są raczej domeną literatury, kompetencje wizualne społeczeństwa polskiego są zwykle nisko oceniane, a jego praktyki bywają określane jako estetyczna nędza, nadmiar lub nuda. Dwutomowy zbiór, obejmujący (1) teksty i obrazy źródłowe (od Abramowskiego po Hansena, od Rydet po Leśmiana) wraz z komentarzami oraz (2) autorskie hasła dotyczące praktyk widzenia (od obrazu do widowni, od bilbordu do melodramatu, od Pałacu po podróbkę), jest próbą zmierzenia się z tymi uprzedzeniami.
[...] W dwóch częściach pracy- (1) Zwierzęta jako wartość kulturotwórcza i socjocentryczna-ujęcie etnologiczne oraz (2) Zwierzęta wobec potrzeb człowieka. Edukacja-wychowanie-terapia: ujęcia pedagogiczne-autorzy poszczególnych opracowań zwracają szczególną uwagę na dotychczasowe doświadczenia, problemy oraz inspiracje i perspektywy w zakresie badań dotyczących udziału zwierząt zarówno w dawnej, jak i współczesnej kulturze i wychowaniu.
Kurhany chwały zawierają opis dziesięciu istniejących i nieistniejących kopców krakowskich, dwudziestu jeden kopców podkrakowskich i dwudziestu ośmiu wybranych kopców , położonych na historycznie polskich ziemiach. Autor opisuje każdy kurhan wraz z jego początkami, mniej lub bardziej burzliwymi dziejami, dniem dzisiejszym oraz łączącymi się z kopcem legendami, obyczajami i innymi tradycjami kulturowymi, nie zapominając również o pobliskich obiektach. Najstarsze opisane kurhany mają przedhistoryczne pochodzenie, ale szczególną rolę odegrały krakowskie i podkrakowskie kopce łączone z wczesnośredniowiecznym państwem Wiślan, tworzące monumentalną strukturę kalendarzowo-kultową, które w późniejszych wiekach uznano za mogiły bajecznych władców z rodu Kraka. Ich znaczenie w polskiej tradycji było na tyle przemożne, że w czasach nowożytnych posłużyły Polakom za wzór dla czczenia szczególnie doniosłych historycznych postaci i wydarzeń sypaniem podobnych im ziemnych pomników. Autor, historyk, etnolog i krajoznawca, zaprasza w podróż przez kraj i epoki wraz z prawie sześćdziesięcioma kopcami i ich tajemnicami.
Współcześnie znaczenia i funkcje choreografii niezwykle się rozszerzają i to nie tylko w ramach praktyki artystycznej, lecz także tej wychodzącej poza taniec (choreographing space, choreographing problems czy choreographing empathy). Choreografia to termin pozwalający adekwatnie opisywać zdarzenia kulturowe (ethical choreography, choreography of communication, choreography of consciousness, choreography of multiculture itp.), a nawet zjawiska naturalne (np. choreography of bacteria). Kulturowe, społeczne i polityczne konsekwencje tych metafor są dziś szeroko eksplorowane oraz dyskutowane w przestrzeni praktyk zarówno artystycznych, jak i badawczych.
Zebrane w tej publikacji artykuły odsłaniają kilka możliwych obszarów, w których choreografia okazuje się adekwatnym językiem opisu, strategią działania, matrycą poznawczą lub metodą badawczą. Ponadto są dla siebie nawzajem nielinearnym, sieciowym wprowadzeniem – kładą fundament pod nasze współczesne rozumienie choreografii, a także swego rodzaju choreograficzne myślenie, służące zaistnieniu jej w kolejnych kontekstach.
Interesuje nas wielopoziomowa i wieloaspektowa interakcja heterogenicznych czynników, która staje się możliwa dzięki obecności w każdej z zamieszczonych tu prac odpowiednich strategii choreograficznych. Są one zatem rozpoznawalne w działaniach artystycznych przytaczanych przez autorów, w przyjętych przez nich interdyscyplinarnych metodologiach i nieoczywistych relacjach, jakie pojawiają się pomiędzy kolejnymi rozdziałami.
Ze Wstępu
Teksty dotyczą współcześnie obieranych strategii choreograficznych, nowego podejścia do współczynników tańca i widowiska tanecznego, a także pracy z tancerzem i tworzenia relacji z publicznością. W Polsce publikacja ta jest niezmiernie potrzebna i istotna dla zapoznania się z dokonaniami światowymi oraz przeszczepienia na rodzimy grunt niezbędnych narzędzi badawczych i metodologii do zbadania nowych zjawisk choreograficznych. Głównym kręgiem odbiorców stanie się środowisko polskich tancerzy, performerów, choreografów zajmujących się współczesnymi zjawiskami tanecznymi. Na pewno zainteresują się nią też miłośnicy i krytycy tego typu prezentacji tanecznych.
Z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Nowaka
Druga, pozycja z serii „Estetyka Książki” porusza znaczenie formy i treści książki w komunikacji.Roland Reuß przedstawia i analizuje projekty i rozwiązania typograficzne, metody oprawy i wyroby papiernicze. Bada jak zmieniała się relacja między treścią a formą książki w ciągu ostatnich 200 lat.Niniejszy esej koncentruje się na zagadnieniu właściwej ergonomii książki, która jest i pozostaje najważniejszym elementem przekazu tradycji kulturowej i nie może być zastąpiona przez media cyfrowe ze względu na swój haptyczny i zmysłowy wymiar.Roland Reuß (ur. 1958) studiował germanistykę, historię, filozofię i muzykologię na Uniwersytecie w Heidelbergu. Współzałożył działający w ramach tej uczelni Instytut Krytyki Tekstu. Od 2007 roku jest profesorem literaturoznawstwa na Uniwersytecie w Heidelbergu, a od 2008 roku profesorem honorowym edytorstwa naukowego na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie. Razem z Peterem Staenglem był redaktorem historyczno-krytycznej edycji dzieł Franza Kafki oraz brandenburskiego wydania dzieł Heinricha von Kleista. Szerszej publiczności dał się poznać jako inicjator »apelu heidelberskiego« skierowanego przeciwko Google Books i open access. Jego najnowsze publikacje to: Das Ende der Hypnose. Vom Netz und zum Buch (2012), Fors. Der Preis des Buches und sein Wert (2013) oraz Philologie als Rettung (2016).
Książka Między muzeum a prezbiterium to rozmowa na temat sztuki i jej sakralnej natury. Rozmówcą artysty malarza Piotra Drozdowicza jest człowiek wyjątkowy – ksiądz Marian Lewandowski, konserwator zabytków, wieloletni dyrektor i kustosz Muzeum Archidiecezjalnego w Poznaniu, a także członek Komisji Episkopatu Polski ds. Sztuki Sakralnej. Rozmowa jest podzielona na trzy części: o historii, zdarzeniach i ludziach związanych z Muzeum, o dylematach członków kościelnej komisji artystycznej, wreszcie o współczesnej sztuce sakralnej. W książce zaprezentowano również poznańskie wnętrza sakralne, których twórcy zdołali wykreować harmonijne pod względem estetycznym i funkcjonalnym relacje dzieła sztuki i architektury. Publikacje wzbogacają mistrzowskie fotografie Piotra Łysakowskiego, przedstawiające przykłady dzieł sakralnych, dawnych i współczesnych.
"Mitologia w kulturze to przepiękna pozycja albumowa, szczególnie polecana pasjonatom kultury antycznej. Wewnątrz czytelnik znajdzie wiele informacji m.in. na temat mitologicznej historii stworzenia świata, pozna rodowód, atrybuty i zakres działalności bogów, zamieszkujących wspaniały Olimp. Na kartach Mitologii w kulturze pojawiają się również szczegółowe reprodukcje dzieł sztuki, rzeźb i obrazów, przedstawiających wizerunki
bogów i herosów oraz mitologiczne sceny. Poza tym czytelnik odnajdzie również wiele fragmentów tekstów starożytnych twórców, m.in. Hezjoda i Owidiusza. W końcowej części publikacji umieszczono wykaz związków frazeologicznych wraz z objaśnieniami, które
do dzisiaj są obecne w codziennym życiu, a których zródeł należy doszukiwać się właśnie
w mitologii, tabelaryczny spis bogów wraz z dziedzinami, którymi patronowali oraz ich atrybutami. Ponadto dodano również sumaryczny wykaz najważniejszych zabytków kultury antycznej oraz dzieł powstałych wiele lat po jej zakończeniu, lecz swą tematyką nawiązujących do mitologii."
Wśród amerykańskich filozofów Alphonso Lingis wyróżnia się oryginalnością. To zarówno elokwentny i wnikliwy komentator myślicieli kontynentalnych, jak i fenomenolog, któremu dane było żyć w wielu miejscach.
Autor Niebezpiecznych emocji – książki przenoszącej czytelnika w rejony Wyspy Wielkanocnej, Japonii, Jawy i Brazylii – kontynuuje tę linię poszukiwań, którą zapoczątkował w Abuses. Lingis stawia tu wiele nowych pytań, wykorzystując swe niezwykłe umiejętności opisowe, by zatrzymać się nad kwestiami niewinności i zamiłowania do zbrodni, relacji między pięknem i żądzą czy też radością i przemocą. Bada religię zwierząt, a także siłę obecną w błogosławieństwach i przekleństwach. Kiedy rozpada się sfera pracy i rozumu, w toku katastroficznych wydarzeń łączymy się z czasem kosmicznym, nasz lęk miesza się z podekscytowaniem i ekstazą. Czy filozofia jest w stanie zrozumieć nie tylko pogodzenie ze śmiercią, ale i radość czerpaną z umierania? Niedające spokoju i odważne pisarstwo Lingisa wywołuje silne zainteresowanie i dyskusję wśród teoretyków zajmujących się problematyką płci kulturowej i kulturoznawstwa oraz wśród filozofów. Niebezpieczne emocje bez wątpienia wprowadzają jego dzieło w jeszcze szerszy krąg czytelników.
„Niebezpieczne emocje to pełna równowagi seria filozoficznych rozważań o charakterze fenomenologicznym i osobistym; dotyczą one roli namiętności i uczuć, instynktownych odpowiedzi ciała i ludzkich reakcji, które omijają i przewyższają rozum. Lingis przyjmuje szczególną, dobrze ugruntowaną za sprawą swych wcześniej opublikowanych prac, perspektywę: splata ze sobą fragmenty tekstów filozoficznych (zwłaszcza Heideggera, Hegla, Merleau-Ponty’ego, Lévinasa i Nietzschego) z dziwnymi i intensywnymi doświadczeniami czerpanymi z codziennego życia, zdobytymi w różnych miejscach i w różnych kulturach. Należy on zdecydowanie do najwspanialszych filozofów swego pokolenia. W swoich książkach zgłębia te chwile i wydarzenia, których filozofia zwykle nie zauważa, a które powinna dostrzec, jeśli ma dostarczyć nam sposobu rozumienia życia i tego, jak można dobrze przez nie przejść”.
Elizabeth Grosz, Fluid Bodies: Toward a Corporeal Feminism
Alphonso Lingis jest emerytowanym profesorem filozofii na Stanowym Uniwersytecie Pensylwanii, autorem książek: Excesses: Eros and Culture (1983), Libido: The French Existential Theories (1985), Phenomenological Explanations (1986), Deathbound Subjectivity (1989), Abuses (1994), The Community of Those Who Have Nothing in Common (1994), Foreign Bodies (1994), Sensation: Intelligibility in Sensibility (1995), The Imperative (1998), Body Transformations: Evolutions and Atavisms in Culture (2005), The First Person Singular (2007), Wonders Seen in Forsaken Places: An Essay on the Photographs and the Process of Photography of Mark Cohen (2010), Violence and Splendor (2011).
Epicka powieść biograficzna oparta na wspomnieniach Adama Bromberga, komunisty z zamożnej żydowskiej rodziny, więźnia politycznego, niewolnika sowieckiego obozu pracy, oficera frontowego Pierwszej i Drugiej Dywizji, wybitnego wydawcy na skalę międzynarodową, oskarżonego i więźnia antysemickiej kliki moczarowskiej, a na koniec uchodźcy. Są to równocześnie doświadczenia wykorzenionej, wyobcowanej i zdezorientowanej inteligencji polsko-żydowskiej. Tytuł Memorbuch (księga pamięci) zaczerpnięty z dawnych kronik żydowskich i dygresje historyczne podkreślają niezmienność mentalności i metod prześladowania europejskich Żydów od średniowiecznych do nazistowskich i marcowych. Książka była zakwalifikowana do finału Nagrody Nike 2001.
W publikacji zaprezentowano wyzwania, przed którymi staje prawo regulujące sferę kultury i sztuki. Autorzy poruszają zagadnienia kodeksów etycznych, dziedzictwa kulturowego, digitalizacji i udostępniania dorobku kulturowego, a także opisują bardziej szczegółowe problemy, takie jak promocja kultury i sztuki czy opodatkowanie artystów. Wspólnym mianownikiem wszystkich tekstów jest szeroko rozumiana problematyka kultury i sztuki oraz niektóre aspekty polityki kulturalnej państwa.
W monografii omówiono m.in.:
- europejską perspektywę digitalizacji i udostępniania w internecie dorobku kulturowego,
- ochronę dóbr kultury,
- twórczość artystyczną jako dobro osobiste,
- wykorzystywanie utworów w przestrzeni publicznej,
- promocję kultury i sztuki w radiu i telewizji,
- prawo do dziedzictwa kulturowego w orzecznictwie trybunałów w Strasburgu i Luksemburgu.
Opowieść o Andrzeju Wajdzie i Krystynie Zachwatowicz: najbardziej twórczym polskim małżeństwie. O ich wielkich osiągnięciach w przestrzeni publicznej: muzeum Manggha, pawilonach Wyspiańskiego i Czapskiego. O wspólnych filmach i spektaklach. O społecznych obowiązkach artystów. I o wielkiej miłości.
Wspomnienia przyjaciół. Filmy, które nie powstały. Nieznane zapiski reżysera.
Autorka prezentuje różnorodne aspekty funkcjonowania, roli i znaczenia loterii organizowanych w Królestwie Polskim w latach 1815–1867.
Pierwsze udokumentowane loterie na ziemiach polskich przeprowadzono w 1748 roku. W 1787 roku zarząd nad loterią liczbową przejęło państwo, a loterie zaczęto organizować w celu zwiększenia dochodów skarbowych. Nadzór nad nimi sprawowała Dyrekcja Generalna Loterii Krajowych (od 1844 Urząd Loterii), podlegająca Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu.
Loteria to zagadnienie nie tylko z dziedziny skarbowości. Znacznie ważniejsze były jej funkcje społeczne: dostarczała rozrywki osobom z różnych warstw społecznych, zapewniała zajęcie określonym grupom zawodowym, a przede wszystkim dawała złudną nadzieję na wzbogacenie się. Losowania loterii państwowych, przeprowadzane z zachowaniem odpowiedniego ceremoniału, były widowiskami publicznymi i wydarzeniami towarzyskimi. Jako naturalny element rzeczywistości społecznej Królestwa Polskiego, loterie te były omawiane na łamach prasy, stawały się nawet tematem sztuk teatralnych. Spotykały się jednak z rozmaitymi – częściej negatywnymi – ocenami.
Inny charakter miały loterie fantowe (dobroczynne). Udział w nich pozwalał na włączenie się w życie towarzyskie lokalnej wspólnoty, a pozyskane środki przeznaczano na pomoc dla najbardziej potrzebujących.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
