Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Tematem przewodnim książki jest współczesna cywilizacja Japonii, czasy w których doszło do zmiany starych struktur i budowy nowych. Główny nurt rozważań ma charakter politologiczny i dotyczy władzy, państwa i polityki, to znaczy zdobywania i sprawowania rządów, organizacji społeczeństwa, tworzenia nowego prawa, partii politycznych, kształtowania relacji międzyklasowych i międzynarodowych. W zakres analizy wchodzą również konflikty i wojny, przemiany gospodarcze oraz finansowe.
Jest to swego rodzaju kompendium wiedzy, sylabus złożony z nazw kluczowych, program dla uczących się, a następnie podejmujących bardziej szczegółowe badania wybranych zagadnień.
Mikołaj Melanowicz – emerytowany profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN, honorowy członek EAJS (Europejskie Stowarzyszenie Badań Japonistycznych) oraz Polskiego Stowarzyszenia Badań Japonistycznych (PSBJ). Autor wielu publikacji na temat literatury i kultury japońskiej. Opublikował między innymi:
Japoński dramat telewizyjny: Mukoda Kuniko, Yamada Taiichi i taiga dorama (2009),
Literatura japońska, 3 tomy (1994, 1996),
Formy w literaturze japońskiej (2003),
Japońskie narracje. Studia o pisarzach współczesnych (2004)
Historia literatury japońskiej (2012).
Jest ponadto autorem wielu przekładów literatury japońskiej, w tym takich autorów jak: Akutagawa Ryunosuke, Natsume Soseki, Tanizaki Jun’ichiro, Kawabata Yasunari, Ibuse Masuji, Abe Kobo, Oe Kenzaburo, Dazai Osamu czy Komatsu Sakyo.
W kuchni japońskiej odpowiednia prezentacja i oprawa potraw odgrywa szczególną rolę, jedzenie bowiem jest dla Japończyków doświadczeniem nie tylko kulinarnym, lecz także estetycznym. Przysłowie mówi, że japońska kultura kulinarna jest "smakiem kształtów" (katachi no aji), gdzie kolor, forma i sposób podania potraw są równie ważne jak odbiór smakowy. Kompozycje dań japońskich (moritsuke) to niemal artystyczne impresje, przywodzące na myśl minimalizm ekspresji w malarstwie tuszowym sumie, w którym rolę równorzędną do obrazów odgrywa pusta przestrzeń.
Na naszym rynku wydawniczym nareszcie pojawiała się książka o kulturze kulinarnej Japonii, wnikliwie przedstawionej na szerokim tle kulturowym. Autorka, japonistka, z pasją opowiada nie tylko o mniej lub bardziej znanych w Polsce potrawach współczesnej kuchni Japończyka (np. sushi), lecz także o historii zwyczajów żywieniowych, a więc o kuchni arystokracji dworskiej, o kuchni samurajów, o kuchni mieszczan z Edo. Dowiadujemy się, jakie miejsce w dziejach Japonii zajmowały ryż i soja, ryby i mięso, sake, piwo oraz zielona herbata. Dowiemy się, na czym polega kuchnia odświętna, tak trwale wpisana w tradycyjne obrzędy japońskie.
Spis treści
Część 1 Religia a manga i anime – uwagi metodologiczne
Agnieszka Kozyra, Cechy religijności Japończyków
Agnieszka Kozyra, Wątki religijne w pokulturze Japonii na przykładzie wybranych
mang i anime
Agnieszka Kozyra, Ekologia a duchowa tradycja Japonii. Wizja natury w anime
w reżyserii Miyazakiego Hayao
Część 2 Religie i folklor Japonii w mangach i anime
Karolina Pydych, Wizerunek bogini słońca Amaterasu w wybranych utworach
popkultury
Anna Koike, Wizerunek boga wiatru i burzy Susanoo w kulturze popularnej Japonii
na wybranych przykładach
Anna Śmiałek, Wizja piekieł buddyjskich w mandze Hozuki no reitetsu (Soicki spokój
Hozukiego) autorstwa Eguchi Natsumi
Sergiusz Styczeń, Wątki religijne w mandze Kishimoto Masashiego pt. Naruto
Magdalena Songin, Wpływy rodzimych wierzeń japońskich w mandze Yoshidy Morohe
Inari, kon-kon, koi iroha (Odgłosy lisów bogini Inari, ABC miłości) oraz w grze wideo
Yo-kai Watch (Zegarek przywołujący demony)
Joanna Jadwiszczak, De-demonizacja oni i ich przedstawienia w kulturze popularnej
Marta Jędrysiak, Istoty nadnaturalne w wybranych japońskich komiksach i filmach
animowanych
Paulina Magrzyk, Wizerunek śnieżnej damy (yuki onna) w mandze i anime
Jakub Charyło, „Chrześcijańskie stulecie” Japonii w zwierciadle mangi i anime
Hanna Kelner, Wizerunek władczyni-szamanki Himiko w kulturze popularnej Japonii
Obecnie znaczna część ludzi kojarzy Japonię dzięki jej popkulturze. Czy w mandze, anime, grach i innych podobnych wytworach można doszukać się tradycyjnych elementów kultury Kraju Kwitnącej Wiśni?
„Tradycja w kulturze popularnej Japonii” to pozycja o charakterze naukowym, która przybliża czytelnikowi wpływ tradycji japońskiej na jej kulturę popularną. Na 253 stronach można odnaleźć dziesięć podzielonych na trzy części artykułów. Pierwsza z nich nosi tytuł „Japońska kultura popularna – próba charakterystyki” i składa się z czterech tekstów stanowiących wprowadzenie do dalszych zagadnień. Iwona Kordzińska-Nawrocka oraz Karolina Malinowska wyjaśniają w swoich artykułach kluczowe pojęcia, podejścia badawcze oraz definicje. Teksty te są opatrzone licznymi danymi statystycznymi w postaci wykresów. Druga część książki jest zatytułowana „Tradycja literacka w kulturze popularnej”. Jak sama nazwa wskazuje, artykuły w niej zawarte dotyczą elementów literackich w popkulturze, a pod lupę wzięte zostały „Opowieść o księciu Genjim” Murasaki Shikibu (Agnieszka Klonowska) oraz powieści Ihary Saikaku (Wioletta Zwolak). Trzecia część („Tradycja historyczna w kulturze popularnej”) traktuje o adaptacji postaci oraz wydarzeń historycznych w popkulturze. Znajdują się w niej teksty Anny Zielonko, Pawła Bednarskiego, Marty Dziuby oraz nieco odstający od reszty tematyką artykuł Moniki Nawrockiej, która pisze o zestawie obiadowym bento w tekstach japońskiej kultury popularnej.
'Informative and persuasive enough to rouse the most ardent couch pototo' New Scientist
Walking upright on two feet is a uniquely human skill. It defines us as a species.
It enabled us to walk out of Africa and to spread as far as Alaska and Australia. It freed our hands and freed our minds. We put one foot in front of the other without thinking – yet how many of us know how we do that, or appreciate the advantages it gives us? In this hymn to walking, neuroscientist Shane O’Mara invites us to marvel at the benefits it confers on our bodies and minds, and urges us to appreciate – and exercise – our miraculous ability.
Zamieszczone w książeczce szkice i eseje młodych literaturoznawców i kulturologów są próbami pióra i pogłębionych refleksji. W centrum zainteresowań autorów znajdują się teksty prozatorskie i filmy o proweniencji metafizycznej, pogłosy lektur i obrazów, kontaminacje przeczytanego i obejrzanego z własnymi przeczuciami i wyobrażeniami. Projekt na zbiorek powstał po sześćdziesięciogodzinnym cyklu konwersatoryjnym Poważne i niepoważne gry sztuki z metafizyką, by uchwycić niewypowiedziane koncepty oraz domknąć nigdzie niezapisane rozmowy. Tematyka tekstów jest różnorodna, co dowodzi rozległości zainteresowań autorów, którzy niezależnie od siebie wielokrotnie zadawali to samo pytanie: „co jest za zasłoną?” – zarówno w znaczeniu eschatologicznym, zaczerpniętym ze słynnego monologu Hamleta, jak i mniej dramatycznym – rozważając problem egzystencjalny w ogóle.
Dorota Samborska-Kukuć
„Podstawowym atutem recenzowanej książki jest to, że obszernie i metodami stricte naukowymi (co dotąd nie było regułą) opisano w niej wciąż mało rozpoznane i pod pewnymi względami ulotne zjawisko archiwów społecznych. Nowością wnoszoną przez recenzowaną pracę, widoczną na tle innych polskich opracowań odwołujących się do tej poruszanej od kilku lat problematyki, jest zawarta w niej systematyczna i dokładna charakterystyka szeregu społecznych inicjatyw dokumentacyjnych, oparta na niestosowanym u nas na tym gruncie modelu badawczym wielokrotnego studium przypadku. […]. Sądzę, że tego rodzaju podejście badawcze znajdzie nie tylko uznanie, lecz będzie też wzorcem postępowania naukowego w badaniach nad pokrewną tematyką. Autorka skromnie deklaruje, że jej książka nie ma na celu zmieniania porządku świata (w dziedzinie archiwalnej). Mimo tych słów książka może ów porządek zmienić, choćby dlatego, że w chwili obecnej można o niej myśleć w kategoriach dzieła mogącego pretendować do miana pierwszego monograficznego opracowania zagadnienia archiwów społecznych w Polsce.”
Z recenzji dr. Tomasza Czarnoty (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej)
Publikacja poświęcona fotografii miasta, ukazującej je jako przestrzeń obcą i groźną a zarazem tajemniczą
Miasto nie moje to fotograficzna opowieść o mieście brutalnym, obcym i groźnym, a zarazem niemożliwym i ulotnym, tajemniczym i romantycznym. Tytuł odnosi się do dwóch spojrzeń. Miasto jest nie moje, bo wizja miasta, jego tajemniczość i odrealnienie powodują, że jest ono odległe od tego, co z doświadczenia o nim wiemy oraz co widzimy w reklamach i przewodnikach.
Z drugiej zaś strony, miasto jest nie moje, bo część reporterska ukazuje to, czego, na co dzień nie chcemy widzieć, obrazy miejskich przestrzeni niewygodnych, niechcianych, brudnych. Więc miasto czyje? Publikacja prezentuje wizję miasta jako skomplikowanego żywego organizmu mającego szczególną władzę nad jego mieszkańcami. Punktem wyjścia do tych rozważań są fotografie ukazujące kilka polskich miast. Każda z nich opowie własną historię, czasem dramatyczną i przejmującą, to znów smutną i pełną lęków, melancholijną lub nawet nostalgiczną.
Publikacja towarzyszyła wystawie poświęconej fotografii miasta ""Miasto nie moje"", która miała miejsce w Muzeum Sztuki w Łodzi w 2006 roku.
Książka towarzysząca wystawie o tym samym tytule, dotycząca twórczości polskich awangardowych artystów pochodzenia żydowskiego.Książka niniejsza powstała w wyniku ponad dwuletnich badań i kwerend prowadzonych przez zespół pracowników i współpracowników Muzeum Sztuki w Łodzi w licznych archiwach i zbiorach zarówno polskich jak i zagranicznych.Ich podsumowanie stanowiła wystawa otwarta w listopadzie 2009 roku w nowym budynku Muzeum Sztuki - ms oraz towarzyszące jej sympozjum, które zgromadziło badaczy z Polski, Francji, Kanady, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. W swoim układzie książka odzwierciedla strukturę tego badawczego projektu. W pierwszej części odnajdziemy teksty wygłoszone na sympozjum. Część drugą tworzy materiał ilustracyjny i tekstowy zaprezentowany w ramach wystawy w Muzeum Sztuki. Część trzecia gromadzi artykuły prasowe, wywiady i wypowiedzi o charakterze programowym autorstwa bądź samych artystów, bądź też uważnych obserwatorów ówczesnego życia artystycznego.
Ponad 1000 wzorów motywów, które można wykorzystać do ozdabiania i ulepszania swojego planera.Znajdziesz tu wzory wszystkich elementów dziennika, o jakich zamarzysz - strzałki, przekładki, zwoje, ikony, obramowania oraz elementy kaligrafii. Ta niezwykła książka będzie niewyczerpanym źródłem inspiracji.Dowiesz się, jak zacząć, jakich materiałów i narzędzi potrzebujesz, a potem do dzieła. Możesz po prostu skopiować gotowe wzory lub wykonać proste ćwiczenia, dzięki którym rozwiniesz swoją kreatywność.
Wszyscy swoiście współmieszkamy z naszymi przodkami czy też dosłownie chodzimy po ogromnym cmentarzysku, jakim jest gleba zawierająca nieidentyfikowalne dziś mikroelementy chemiczne i mineralne pochodzące ze zwłok miliardów ludzi, którzy żyli przed nami, a którym przyroda tylko czasowo użyczyła materii do budowy ich ciał.Część z nich została rytualnie potraktowana i pogrzebana. Ta książka jest wynikiem fascynacji ogromną wielorodnością emocji, którymi ludzie reagują, i praktycznych działań, jakie podejmują, kiedy stają wobec materialnych konsekwencji śmierci, tj. zwłok, z którymi trzeba coś zrobić. Jakie było pochodzenie specyficznie ludzkiego traktowania martwych ciał? Jak różne kultury historyczne traktowały materialne szczątki zmarłych? Jakie są współczesne trendy w nieortodoksyjnym traktowaniu zwłok? To tylko niektóre z rozważanych tu zagadnień.
Autor analizuje wybitne dzieło epiki perskiej XI wieku – Garšaspname autorstwa Asadiego z Tusu. Bada dwa porządki eposu: heroiczno-mityczny i relacyjno-opisowy, szczegółowo omawia osobę Garšaspa, bohatera i protagonisty eposu, jego charakter, pełnione funkcje i relacje z innymi postaciami dawnej tradycji irańskiej w różnych etapach rozwoju związanego z nią mitu. Snuje też interesujące rozważania na temat kontekstu geograficzno-podróżniczego mitu o Garšaspie.
Na polskim i światowym rynku nie istnieje monografia poświęcona w całości temu dziełu, stanowiącemu skarb kultury Iranu. Badania, których rezultatem jest monografia, opierały się na oryginalnym perskim tekście eposu oraz tworzących jego kontekst źródłach w językach orientalnych, głównie perskim i arabskim. Została w nich zastosowana autorska i całkowicie nowatorska metoda badawcza, polegająca na zdefiniowaniu porządków narracyjnych (przestrzeni narracyjnych) utworu i badaniu kontekstów kulturowych każdej z nich.
Książką zainteresują się orientaliści, specjaliści z zakresu iranistyki i arabistyki, historycy, historycy kultury, religioznawcy, osoby zainteresowane historią oraz kulturą Iranu i Bliskiego Wschodu w starożytności i średniowieczu.
It was on a Malibu beach in 1988 that Peter Lindbergh shot the White Shirts series, images now known the world over. Simple yet seminal, the photographs introduced us to Linda Evangelista, Christy Turlington, Rachel Williams, Karen Alexander, Tatjana Patitz, and Estelle Lefébure. This marked the beginning of an era that redefined beauty, and Lindbergh would go on to alter the landscape of fashion photography for the decades that followed.
This book gathers more than 300 images from forty years of Lindbergh’s career. It traces the German photographer’s cinematic inflections and humanist approach, which produced images at once seductive and introspective.
In 1980 Rei Kawakubo asked Lindbergh to shoot a Commes des Garçons campaign, one of his earlier forays into commercial photography. Kawakubo gave him carte blanche. The following years brought forth collaborations with the most venerated names in fashion and resulted in a relationship of mutual reverence; Lindbergh’s respect for some of the greatest designers of our time is palpable in his portraits. Among those photographed are Azzedine Alaïa, Giorgio Armani, Alber Elbaz, John Galliano, Jean Paul Gaultier, Karl Lagerfeld, Thierry Mugler, Yves Saint Laurent, Jil Sander, and Yohji Yamamoto.
Widely considered a pioneer in his field, Lindbergh shirked the industry standards of beauty and instead celebrated the essence and individuality of his subjects. He was pivotal to the rise of models such as Kate Moss, Naomi Campbell, Linda Evangelista, Cindy Crawford, Mariacarla Boscono, Lara Stone, Claudia Schiffer, Amber Valletta, Nadja Auermann, and Kristen McMenamy.
Lindbergh’s reach also extended across Hollywood and beyond: Cate Blanchett, Charlotte Rampling, Richard Gere, Isabelle Huppert, Nicole Kidman, Madonna, Brad Pitt, Catherine Deneuve, and Jeanne Moreau all appear in his works. From the picture chosen by Anna Wintour as the cover of her first Vogue issue to the legendary shot of Tina Turner on the Eiffel Tower, it is never the clothes, celebrity, or glamour that takes center stage in a Lindbergh photograph. Each picture conveys the humanity of its subject with a serene melancholy that is uniquely and unmistakably Lindbergh.
From the outset of his career, Lindbergh was well-known in the contemporary art world, where his photographs were exhibited in galleries long before they appeared in magazines. This edition features an updated introduction adapted from an interview in 2016, allowing a glimpse behind Lindbergh’s lens, where the photographer recounts his early collaborations, the tenuous relationship between commercial and fine art, and the power of storytelling.
Od tysiąca lat Polska jest potęgą kulturową na kontynencie europejskim. – Zaskakujące zdanie? – Jeśli tak, to koniecznie trzeba zabrać się za lekturę tej wyjątkowej książki. Znakomity pisarz i filozof Bohdan Urbankowski dokonuje bowiem w „Gnieździe polskim” przeglądu wielkich polskich osiągnięć w dziedzinie sztuki i historii myśli, akcentując mocno wkład Polaków w rozwój cywilizacji łacińskiej, a przede wszystkim – w rozwój idei wolności. Autora fascynuje Rzeczpospolita jako przedmurze chrześcijaństwa, tak dawniej, jak i dziś. Snuje on swą opowieść piórem wrażliwego na piękno słowa prawdziwego mistrza literatury; Bohdan Urbankowski bywa wszak, i to często, również poetą. Argumentuje, że kultura jest dostępną nam formą wieczności. Dzieła i twórcy, zwycięstwa i bohaterowie, triumfy i konspiratorzy istnieją jako twory zbiorowej wyobraźni, ale istnieją też wiecznie, choć nieraz już tylko w formie mitów. Właśnie ludzie – niezwykli – są przewodnikami tej książki; Bohdan Urbankowski skupia swą uwagę na kilkudziesięciu znanych i mniej znanych, acz znakomitych, postaciach polskiej historii. Wydawałoby się, że o niektórych bohaterach wiemy dużo, jednak Autor potrafi odkryć przed nami nieznane wydarzenia z ich życia oraz ich niezwykłe cechy. Podążymy więc np. za burzliwym życiem Stanisława Staszica, obserwujemy powstające w niezmiernym wysiłku arcydzieła Jana Matejki, rozwiązujemy szyfry poezji Zbigniewa Herberta. Pojawiają się też w tej książce ważne pytania: Czy również dziś cień Rejtana kładzie się nad Polską? Jaki wpływ ma na III Rzeczpospolitą propaganda? Czy są wśród nas potomkowie wyznawców romantycznej filozofii czynu (jak niegdyś np. Józef Piłsudski)? Historia łączy się w „Gnieździe polskim” z teraźniejszością, a kultura z tradycją. Narrację spaja wspólna pamięć polskiego narodu. Książkę czyta się z wielką ciekawością. Autor nie stroni od dowcipu, a jego język bywa nieraz wręcz cięty. Dobrze jest, gdy tego rodzaju dzieło przekonuje nie tylko słowem, lecz także obrazem. Stąd opowieści Bohdana Urbankowskiego towarzyszy bogata warstwa ilustracyjna, dzięki której wczuwamy się w klimaty poszczególnych epok i odkrywamy wyjątkowość rodzimej kultury. Kto chce poznać polską duszę, znajdzie w tej książce świetny przewodnik.
Elementarz warmiński stawia sobie za cel ukazanie specyfiki kulturowej południowej Warmii, jej historii, kultury i gwary. Ma równocześnie uczyć o Warmii, której już nie ma, a która powinna zachować się w naszej pamięci. Pierwszą cześć „Elementarza” stanowi opis historii Warmii, jej zwyczajów i obrzędów ludowych, genezy i funkcjonowania gwary warmińskiej na przestrzeni wieków, badań etnograficznych prowadzonych na tym terenie oraz możliwości współczesnego rozwoju zainteresowań gwarowych. Ten fragment ma charakter naukowy i stanowić może materiał dla studentów i badaczy z zakresu etnografii, socjologii, historii i językoznawstwa. Nie wyczerpuje jednak tematu, szczególnie w zakresie historii i etnografii, który ma już odrębną naukową literaturę. Wybrano jedynie te zagadnienia, które są ilustrowane tekstami gwarowymi w kolejnych częściach publikacji. W części drugiej znajdują się teksty gwarowe oraz przynależne im słowniczki z wyrazami i zwrotami przełożonymi na współczesny język polski. Część ta zawiera treści dotyczące życia codziennego, wpływu otaczającego środowiska i pór roku na rytm ludzkiej pracy oraz opisy obyczajowości (zwyczaje, obrzędy, wierzenia). Trzecią część „Elementarza” stanowi zbiór ćwiczeń i zadań przeznaczonych dla uczniów, nauczycieli i uczestników różnego rodzaju warsztatów, a także innych zainteresowanych. Uzupełnieniem całości są zbiór gawęd ze słowniczkiem oraz wybrana literatura. Dodatkową pomoc stanowić będzie płyta audio z nagraniem wszystkich tekstów gwarowych zawartych w „Elementarzu” oraz kilka gawęd - do samodzielnej pracy z tekstem. W klimat kultury warmińskiej wprowadzają piękne ilustracje, które w każdym szczególe odzwierciedlają cechy charakterystyczne dla warmińskiego folkloru”. (Fragment słowa wstępu autorów publikacji)
Aby relacje były poprawne, ważna jest kultura, rozumiana jako odpowiednio wysoki poziom rozwoju społeczeństwa w zakresie nawiązywania stosunków interpersonalnych. I właśnie o kulturze w relacjach, ukazanych z perspektywy różnych środowisk, stanowi prezentowana monografia. Niniejszy tom zawiera trzy spójne części poświęcone tematyce kultury relacji z perspektywy różnych środowisk. Część pierwsza składająca się z ośmiu opracowań została poświęcona rodzinie, związkom partnerskim, znajomym, przyjaciołom oraz sąsiadom. Autorzy działu zwrócili uwagę na kulturę w relacjach z najbliższymi, w tym m. in. na metody rozwiązywania konfliktów w rodzinie, specyfikę i codzienną komunikację społeczności kaszubskiej, zagrożenia występujące w wirtualnym świecie oraz mowę nienawiści, która negatywnie wpływa na jakość stosunków społecznych. W części drugiej monografii, w skład której weszło dziewięć opracowań, kultura relacji została przedstawiona w kontekście państw, narodów i społeczności wielokulturowych. Autorzy skierowali uwagę na pojęcia międzykulturowości oraz edukacji międzykulturowej, które mogą przyczynić się do wzajemnego zachowania kultury pokoju oraz relacji, ukazali wyznaczniki pogranicznego charakteru Górnego Śląska, zwrócili uwagę na przeciwdziałanie konfliktom na tle kulturowym, jak również język interakcji pomiędzy islamem a chrześcijaństwem. Kultura relacji w środowiskach szkolnych i akademickich została przedstawiona w części trzeciej monografii, do której włączono siedem opracowań. Autorzy przedstawili czynniki determinujące relacje interpersonalne, czynniki budujące kulturę relacji w środowisku akademickim z perspektywy studentów, zwrócili uwagę na udział mediów w relacjach społecznych, jak również bezpieczeństwo eksperymentów w procesach edukacyjnych.
Nasza humanistyczna i progresywna kultura dostarcza wielu wzniosłych i uniwersalnych idei, takich jak miłość bliźniego, gościnność, tolerancja, prawa człowieka. Ale czy rzeczywiście są one uniwersalne? Na procesy cywilizowania i emancypacji trzeba spojrzeć okiem obcych i innych, by dostrzec, że jasna strona humanizmu ma swój mroczy rewers. Różnie go można nazwać: barbarzyństwem, kolonializmem, imperializmem, faszyzmem, rasizmem, nihilizmem. Równość jest bowiem projektem, dyskryminacja – faktem. Czy posthumanizm zmieni tę sytuację?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
