Czym właściwie jest przeszłość? Obiektem badań, konstruktem językowym, zasobem pamięci, a może polem nieustannych negocjacji społecznych? Jarosław Syrnyk przypomina, że nie należy ona wyłącznie do historyków - funkcjonuje w nauce, polityce, sztuce i codziennych praktykach społecznych, wpływając na nasze myślenie o świecie. Zaproponowane tu rozumienie przeszłości prowokuje do polemik i uświadamia, że każda interpretacja jest aktem twórczym: wyborem, który może porządkować teraźniejszość albo ją radykalnie podważać.Książka jest wyraźnym zwrotem w dorobku autora, lecz zwrotem przemyślanym i dojrzałym. Syrnyk nie rezygnuje z perspektywy "praktykującego historyka", przeciwnie - wykorzystuje ją, by z namysłem przyjrzeć się mechanizmom pamięci, budowania narracji i władzy nad przeszłością. Powstała praca, która nie jest ani abstrakcyjnym traktatem teoretycznym, ani prostym wprowadzeniem, lecz zapisem intelektualnej drogi i metodologicznej samoświadomości. Ujęcie wolne od dogmatyzmu i sporów "szkół" pozwoliło na poprowadzenie refleksji otwartej, ukazującej, jak mocno wyobrażenia o minionym zakorzenione są w pamięci, emocjach i kulturze.O wartości publikacji decyduje także jej interdyscyplinarność. Autor łączy filozofię, historiografię, psychologię, socjologię i studia nad pamięcią, proponując własną typologię interpretacji przeszłości oraz refleksję nad ich przyszłą ewolucją. Oparta na rozległych źródłachi wieloletnich badaniach książka skierowana jest do studentów i badaczy nauk humanistycznych i społecznych oraz wszystkich zainteresowanych refleksją nad statusem przeszłości we współczesnej kulturze.RECENZJATa książka powstawała jako owoc prowadzonych przez lata wykładów dla studentów historii, podczas których pytania o rozumienie przeszłości, jej obecność w naszym życiu i sposoby jej konceptualizacji w historii/historiografii były zapewne wspólnie stawiane, a Jarosław Syrnyk poszukiwał na nie odpowiedzi. Dla siebie, dla swoich studentów, dla innych historyków wreszcie. Walor dydaktyczny jest oczywiście jednym z głównych atutów tego dzieła. Podobnie jak przemyślana jego struktura. Konstrukcja jest przejrzysta i spójna: kolejne rozdziały pojawiają się jako efekt namysłu uprzedniego i stawianych tam pytań.Zaletą książki [] jest, że nie jest ona zniewolona przez myślenie w paradygmacie metodologii czy teorii historii. To w tym wypadku atut, bo głos nie pochodzi z "sekty" metodologiczno-historiograficznej, ale jest wyrazem autentycznej potrzeby głębszego namysłu nad przedmiotem poznania i badania historycznego praktykującego historyka, jak sam autor o sobie pisze.A bez wątpienia jest to książka w pewnym sensie unikatowa, świetnie wpisująca się w klimat pogłębionej refleksji nad historią, a nawet szerzej, bo - moim zdaniem - powinna stać się obowiązkową lekturą także na pokrewnych historii kierunkach studiów, ze względu właśnie na swój interdyscyplinarny przedmiot badania, czyli rozmaite interpretacje przeszłości, które nam towarzyszą na co dzień. [] Praca broni się znakomicie, dobrze się czyta i płynnie podąża za myślą autora.Z recenzji prof. dr. hab. Jana Pomorskiego,UMCS w Lublinie
Spór o to, kim są Łemkowie, mieszkańcy osad położonych na terenie Beskidu Sądeckiego i Beskidu Niskiego, rozpoczął się w drugiej połowie dziewiętnastego wieku i trwa do dziś. Czy są oni tylko grupą etniczną, czy może narodem - już od rewolucji francuskiej, jak pisał Frederico Chabod "nowym bóstwem współczesnego świata"?A jeśli są narodem, to jakie wynikają z tego dla Łemków prawa?Nie przerwało tych sporów nawet fizyczne unicestwienie łemkowskiej Arkadii i brutalne wysiedlenia w latach 1944-1947 do Związku Sowieckiego i na tak zwane Ziemie Odzyskane powstałej po II wojnie światowej ludowej Polski. Szczególnie ważnym argumentem w sporach o tożsamość i prawa Łemków stała się ich przeszłość. Sprawy będące dotąd tematem legend i baśni zaczęła zastępować Historia, próbująca wymusić jednomyślność o przeszłości. Łemkowie stali się jej ofiarą, a pamięć o ich dziejach elementem politycznych gier.Dziś, w zależności od tego kto i w jakim celu mówi o Łemkach, jedne elementy ich historii nagłaśnia, inne przemilcza. Książka Łemkowskie rozdroże ukazuje ten problem skupiając się na wydarzeniach lat 1944-1947 i opisując późniejsze próby ich mitologizacji na użytek określonych ideologii.
Aparat bezpieczeństwa wobec mniejszości narodowych w Polsce w latach 1944-1956, red. Jarosław SyrnykProblematyka związana z funkcjonowaniem mniejszości narodowych w okresie Polski Ludowej stanowiła przez wiele lat jeden z wyodrębnionych kierunków badań prowadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej. Podsumowaniem tych badań jest synteza działań aparatu bezpieczeństwa wobec mniejszości narodowych w latach 19441957. Rozpoczyna ją tekst Jarosława Syrnyka, w którym autor przypomniał główne elementy realizowanej po II wojnie światowej polityki narodowościowej. Kolejne artykuły dotyczą działań aparatu bezpieczeństwa wobec poszczególnych grup narodowościowych Żydów (autorstwa Bożeny Szaynok z Uniwersytetu Wrocławskiego i Magdaleny Semczyszyn z OBBH IPN w Szczecinie), Niemców (autorstwa Sebastiana Rosenbauma z Oddziałowego Biura Badań Naukowych IPN w Katowicach), Ukraińców (autorstwa Arkadiusza Słabiga z Akademii Pomorskiej w Słupsku), Białorusinów i Litwinów (artykuł przygotowany przez Krzysztofa Sychowicza z Państwowej Wyższej Szkoły Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży oraz OBBH IPN w Białymstoku), Romów (autorstwa Piotra Krzyżanowskiego z Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim) oraz Greków i Macedończyków (autorstwa Izabeli Sienkiewicz z IPN). Całość znalazła swe krótkie podsumowanie w kończącym tom artykule Jarosława Syrnyka. Intencją towarzyszącą powstaniu książki było wzbogacenie istniejącego już dorobku naukowego o opracowanie ogólne, uwzględniające słabo lub w ogóle niewykorzystany przed 2000 r. zasób archiwalny.
Czy Europa jest dziś projektem wyłącznie politycznym, czy także wspólnotą doświadczeń, pamięci i odpowiedzialności? Publikacja Zjednoczeni w Europie: Ukraina, Polska, Czechy wychodzi od symboliki Dnia Europy, by pokazać, że integracja kontynentu nie jest abstrakcyjną ideą, lecz procesem kształtowanym przez historię, konflikty i wybory cywilizacyjne. Tom powstał we współpracy środowisk akademickich tytułowych krajów i zawiera w większości teksty osób rozpoczynających swoją naukową karierę, którzy dyskretnie wsparci zostali merytoryczną opieką uznanych badaczy.Książka pozwala zrozumieć, jak Europa w momencie próby postrzegana jest przez młodych ludzi. Zebrane teksty często w sposób nieszablonowy i niekanoniczny interpretują przeszłość, analizują teraźniejszość i stawiają pytania o przyszłość wspólnoty europejskiej w cieniu wojny rosyjsko-ukraińskiej. Pokazują, że Europa nie rodzi się w deklaracjach, lecz w realnych działaniach: we współpracy naukowej, dialogu kultur i wspólnym namyśle nad wartościami budującymi jej jedność.Głos młodych naukowców, którzy - obok doświadczonych profesorów - analizują zagadnienia tożsamości, integracji europejskiej, pamięci historycznej i współczesnych wyzwań geopolitycznych, jest niewątpliwie walorem tomu. Książka opiera się na materiałach międzynarodowego forum naukowego i jest rzadkim przykładem akademickiego dialogu prowadzonego w czasie wojny. To lektura dla historyków, politologów, europeistów, studentów oraz wszystkich czytelników zainteresowanych Europą Środkowo-Wschodnią i sensem europejskiej jedności.RECENZJAMiędzynarodowe sympozjum Zjednoczeni w Europie: Ukraina, Polska, Czechy, które odbyło się w 2024 roku na Uniwersytecie Wrocławskim, z założenia było miejscem wymiany myśli młodych naukowców.[] zbiór, będący pokłosiem tego spotkania, nie jest do końca tradycyjną pokonferencyjną "zbiorówką". Nie zawiera rozbudowanych, opatrzonych aparatem naukowym tekstów. Publikowane tu materiały raczej można nazwać tezami czy też zarysami zagadnień, które wyrażone zostały w tytułach. Nie jest to jednak zarzut, tylko prosta konstatacja. Jak zaznaczono, taki też był - jak się wydaje - zamysł organizatorów: chodziło przede wszystkim o osobiste spotkanie, dyskusję, wskazanie pewnych perspektyw.Ogólnie stwierdzić można, że wrocławskie sympozjum zgromadziło młodych adeptów różnych dziedzin nauki z szeroko rozumianej humanistyki. Sądząc z tekstów prezentowanych w omawianym zbiorze, poruszali oni kwestie wykraczające nierzadko poza tradycyjnie rozumianą historię, literaturoznawstwo czy politologię. Na większości z nich - co jest zupełnie zrozumiałe - swe piętno odcisnęła tocząca się wojna rosyjsko-ukraińska. Dlatego też zbiór ten może być swoistym świadectwem czasu, w którym powstał. Należy więc tylko mieć nadzieję, że uczestnicy spotkania i autorzy opublikowanych w zbiorze tekstów w przyszłości nadal będą rozwijać swe zainteresowania w tytułowej "zjednoczonej Europie".Z recenzji prof. Igora Hałagidy, UG
Spór o to, kim są Łemkowie, mieszkańcy osad położonych na terenie Beskidu Sądeckiego i Beskidu Niskiego, rozpoczął się w drugiej połowie dziewiętnastego wieku i trwa do dziś. Czy są oni tylko grupą etniczną, czy może narodem — już od rewolucji francuskiej, jak pisał Frederico Chabod „nowym bóstwem współczesnego świata"?
A jeśli są narodem, to jakie wynikają z tego dla Łemków prawa?
Nie przerwało tych sporów nawet fizyczne unicestwienie łemkowskiej Arkadii i brutalne wysiedlenia w latach 1944-1947 do Związku Sowieckiego i na tak zwane Ziemie Odzyskane powstałej po II wojnie światowej ludowej Polski. Szczególnie ważnym argumentem w sporach o tożsamość i prawa Łemków stała się ich przeszłość. Sprawy będące dotąd tematem legend i baśni zaczęła zastępować Historia, próbująca wymusić jednomyślność o przeszłości. Łemkowie stali się jej ofiarą, a pamięć o ich dziejach elementem politycznych gier.
Dziś, w zależności od tego kto i w jakim celu mówi o Łemkach, jedne elementy ich historii nagłaśnia, inne przemilcza. Książka Łemkowskie rozdroże ukazuje ten problem skupiając się na wydarzeniach lat 1944–1947 i opisując późniejsze próby ich mitologizacji na użytek określonych ideologii.
Spór o to, kim są Łemkowie, mieszkańcy osad położonych na terenie Beskidu Sądeckiego i Beskidu Niskiego, rozpoczął się w drugiej połowie dziewiętnastego wieku i trwa do dziś. Czy są oni tylko grupą etniczną, czy może narodem już od rewolucji francuskiej, jak pisał Frederico Chabod nowym bóstwem współczesnego świata?A jeśli są narodem, to jakie wynikają z tego dla Łemków prawa? Nie przerwało tych sporów nawet fizyczne unicestwienie łemkowskiej Arkadii i brutalne wysiedlenia w latach 1944-1947 do Związku Sowieckiego i na tak zwane Ziemie Odzyskane powstałej po II wojnie światowej ludowej Polski. Szczególnie ważnym argumentem w sporach o tożsamość i prawa Łemków stała się ich przeszłość. Sprawy będące dotąd tematem legend i baśni zaczęła zastępować Historia, próbująca wymusić jednomyślność o przeszłości. Łemkowie stali się jej ofiarą, a pamięć o ich dziejach elementem politycznych gier. Dziś, w zależności od tego kto i w jakim celu mówi o Łemkach, jedne elementy ich historii nagłaśnia, inne przemilcza. Książka Łemkowskie rozdroże ukazuje ten problem skupiając się na wydarzeniach lat 19441947 i opisując późniejsze próby ich mitologizacji na użytek określonych ideologii.
Obok pytań o to, co zrobiła bezpieka, niezbędna jest refleksja dotycząca kwestii motywacji aktywności jednostek oraz grup lub środowisk, pracujących i współpracujących z policją polityczną. Równie istotne jest wskazywanie, jak na skuteczność funkcjonowania oddziaływały takie kwestie jak struktura organizacyjna, obieg dokumentów, hierarchia władzy, wewnętrzne relacje interpersonalne, zakres autonomii pojedynczych ludzi czy jednostek organizacyjnych.
Dwujęzyczny tom studiów jest pokłosiem konferencji naukowej zorganizowanej przez Instytut Pamięci Narodowej i Instytut Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, a zatytułowanej Propaganda w PRL i NRD tematy, instytucje, kampanie. Konferencja odbyła się we Wrocławiu jesienią 2015 r.Propaganda jest z natury rzeczy zagadnieniem wymagającym badań interdyscyplinarnych, wykorzystuje bowiem wszystkie media i wszystkie kanały oddziaływania na odbiorcę. Dlatego też publikacja oddawana w ręce czytelnika zawiera rozważania o różnorodnej tematyce, począwszy od ujęcia historycznego przez kulturoznawcze, aż po językoznawcze i politologiczne. Autorzy podjęli się opisania problemu propagandy zgodnie ze swoimi zainteresowaniami badawczymi, każdy z artykułów stanowi więc ciekawą historię, a zbiorczo składają się na szczególnie interesującą retrospekcję. Publikacja ukazała się w ramach wrocławskiej serii wydawniczej Inne strony historii.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
