Nieufność do słów, kultury i Boga każe autorowi marzyć o przedsłownym "raju otępienia", o świecie "radosnego osłupienia". Są to więc tyleż sylogizmy goryczy, zgorzknienia, co zachwytu. Nie służą do wywodzenia, lecz do zestawiania jak w przesłankach sylogizmu, bo zdaniem autora filozof nie ma dyskutować świata, lecz go wyrażać.

Krótki zarys dziejów tańca i baletu pozostaje nadal w swym drugim, poprawionym i rozszerzonym wydaniu próbą zebrania rozproszonego po licznych publikacjach materiału historycznego i opracowania go w formie podręcznika. Forma ta dyktowała konieczność wybrania tylko najważniejszych faktów i zjawisk z uwzględnieniem elementów o mniejszym znaczeniu, tych, których znajomość konieczna jest dla zrozumienia całokształtu rozwoju historycznego sztuki tanecznej. Do elementów tego rodzaju zaliczam też, pominięte w pierwszym wydaniu, krótkie informacje o początkach baletu w Ameryce, Niemczech, Austrii, Czechach i na Węgrzech jego rozwój w tych krajach w XX w. wymaga wyjaśnienia narodowego tła historycznego tych zjawisk. Mimo selekcji materiału treściowego jego obfitość zmusza do ujęcia w bardzo skondensowanej formie, nie pozwalającej na urozmaicenie anegdotą czy bardziej swobodną impresją literacką. Celem moim było jedynie przygotowanie zwięzłego kompendium wiadomości historycznych o tańcu i balecie, w nadziei, że zarówno treść podręcznika, jak i zamieszczona na końcu bibliografia przedmiotu rozbudzą zainteresowanie czytelników i staną się wskazówką do dalszego samodzielnego uzupełniania wiedzy o tej gałęzi sztuki.

Książka jest zapisem rozważań nad problemami, które wciąż są aktualne: Czy Pan Bóg zbankrutuje? Czy Jezus jest mitem? Od małpy czy od Boga? - problem ewolucji na właściwym miejscu. Chrystus Zmartwychwstał - i co z tego? Czy religię wymyślili ludzie? Co przyroda mówi o Bogu? Fragment książki       Czy Pan Bóg bankrutuje?       Pytanie postawione w tytule tego rozważania jest prowokacyjne. Można je jednak tak sformułować w obliczu obserwowanego wycofywania myśli o Bogu z życia ludzkiego i filozoficznych twierdzeń o śmierci Boga. Czy rzeczywiście w dzisiejszym świecie nie ma miejsca dla Boga, czy jest On niepotrzebny i może odejść?       Obserwujemy postęp nauki i techniki. Człowiek coraz więcej potrafi sobie wytłumaczyć i coraz bardziej sobie wystarcza. Dlatego zachłysnął się swoją wiedzą i swoją mocą. Czasem wręcz uważa, że Bóg nie jest mu potrzebny ani do tłumaczenia świata, ani do obrony przed niebezpieczeństwami.       Tymczasem rozwój nauki obalił niesłuszne mniemanie o poznawalności całego świata. Okazuje się, że świat stanowi niezgłębioną tajemnicę, a rozum, stale ją odkrywając, nie potrafi jej przeniknąć do końca. Pod koniec XIX wieku ludzie mniemali, że ich obraz świata jest doskonały i poznanie wszystkich tajników jest tylko kwestią czasu. Odkrycia Alberta Einsteina przekonały nas, że ten XIX-wieczny obraz świata nie był ostateczny, co więcej, dziś wiadomo, że każdy obraz stworzony przez naukę jest tylko kolejnym przybliżeniem, ale nie oddaje całej rzeczywistości. Twierdzenie Kurta Godła w matematyce i zasada nieokreśloności Wernera K. Heisenberga w fizyce są naukowymi stwierdzeniami niezdolności ludzkiego rozumu do przeniknięcia całej tajemnicy świata przyrody.       Równocześnie postęp techniki doprowadza ludzkość do groźby zagłady, samounicestwienia. Okazuje się, że człowiekowi przede wszystkim potrzebna jest moralność, której brak - przy dzisiejszych możliwościach technicznych - czyni człowieka groźnym dla siebie samego.       A zatem ani nauka, ani technika nie potrafią zastąpić Boga. Poznanie istnienia głębokiej tajemnicy rzeczywistości i złożoności mechanizmu, jaki stanowi ten świat, pokazuje coraz lepiej wielkość Boga, który przenika tę tajemnicę i stworzył ten mechanizm. Człowiek potrzebuje Boga także jako oparcia dla zasad moralnych, które w dzisiejszym świecie są tak konieczne.       Dlatego pragniemy poznawać Boga i temu będą służyć nasze rozważania. Na temat katechizacji mówił kardynał Karol Wojtyła w Kalwarii 5 czerwca 1977 roku:       Nie można się zadowolić jakimś elementarnym nauczaniem, jakąś podstawową tylko katechizacją. Gdybyśmy się tym zadowolili, skazalibyśmy się na tzw. wtórny analfabetyzm religijny, który, niestety, dzisiaj w szerokich kręgach chrześcijan, mało odpowiedzialnych, pojawia się. Nauczanie musi iść w parze z różnymi stopniami i kierunkami wykształcenia. Dlatego Kościół święty prowadzi katechizację nie tylko dzieci i nie tylko młodzieży, nie tylko dorosłych, ale również prowadzi katechizację o różnych profilach.       Katecheza jest zadaniem całego Kościoła: duszpasterzy, sióstr zakonnych, które nam bardzo pomagają, ale także i rodziców, i świeckich. Trzeba nam, zwłaszcza w czasach, w których żyjemy, jeżeli mamy być wierni temu, co nam Pan Jezus powiedział, rozstając się z nami, temu, na czym oparł posłannictwo Kościoła - jeżeli temu mamy być wierni, trzeba nam sprawę katechezy, katechizacji przyjąć jako sprawę powszechną, która wszystkich nas zobowiązuje i do której wszyscy na swój sposób musimy przykładać ręce.       Trzeba, ażeby w parze z katechizacją dzieci i młodzieży szła katechizacja dorosłych. O Bogu i człowiekuSpis treści Czy Pan Bóg bankrutuje? 7 „Niebo w płomieniach" 9 Może Jezus jest mitem? - Co to jest mit? 12 Pismo Święte a Mity 15 „Kamienie wołać będą" 19 Jeżeli Jezus nie jest mitem, to co ma nam do powiedzenia? 22 Religia krzyża a sens życia 25 Krzyż a moralność człowieka 28 Krzyż a porządek społeczny 32 Czy Kościół jest ogranizacją? 36 Problem historii Kościoła 39 Papieże XX wieku 44 „Wszystkie drogi Kościoła prowadzą do człowieka" 49 „Człowiek istota nieznana" 54 Od małpy czy od Boga? 57 Problem ewolucji na właściwym miejscu 60 Skończmy z przeciwstawianiem nauki i religii 65 Horyzonty ewolucji 70 Krzyż Chrystusa moim znakiem 73 Chrystus zmartwychwstał - co z tego wynika? 77 Ciało człowieka, które ma zmartwychwstać 80 Nas dwoje i to trzecie 84 Otwarcie się na dar życia 88 Czy religię wymyślili ludzie? 92 CO TO JEST RELIGIA? 97 Rozwój religii na świecie 101 Jestem świadkiem Chrystusa 105 Istotne cechy rodziny 108 Sakrament małżeństwa 111 Etyka małżeńska 115 Małżeństwo drogą do doskonałości 118 Cały świat mówi o Bogu 121 Wiara i niewiara uczonych 125 Kosmologia i jej głos 130 Myślenie filozoficzne 133 Z rozwoju myśli filozoficznej 136 Chrześcijaństwo a filozofia 139 Święty Justyn 142 Święty Augustyn 146 Święty Anzelm 150 Wprowadzenie w myśl św. Tomasza z Akwinu 153 Ontologiczne składniki bytu 157 Ku samoistnemu istnieniu 160 Pierwsza droga św. Tomasza 163 Druga i trzecia droga św. Tomasza 166 Czwarta i piąta droga św. Tomasza 168 Degradacja pojęcia Boga 170 Przyroda mówi o Bogu 173 Problem cybernetyki 175

Jeszcze kilka lat temu wybierający kremację byli uważani zasadniczo za wrogów Kościoła, a samo spopielenie zwłok stanowiło najwyższy wyraz tej wrogości. Obecnie górę wzięły racje publiczne lub prywatnego pożytku, a rozporządzenia Kościoła nie sprzeciwiają się kremacji, jeśli osoba wyraziła wolę bycia poddaną kremacji. - rozwój i ewolucja problemu spopielania zwłok - wypowiedzi Ojców Kościoła i papieży na temat kremacji - przedstawienie norm Kościoła dotyczących obrzędu pogrzebu tych, którzy wybrali kremację - omówienie jedynego przypadku kremacji, który opisano w Biblii, a któremu nie poświęcono żadnego opracowania - przedstawienie prawodawstwa wybranych krajów, w których zalegalizowano kremację - prezentacja norm prawodawstwa kościelnego i cywilnego.

Książka Indie i Europa: próba porozumienia na gruncie filozoficznym jest znakomitym studium historyczno-porównawczym kontaktów Europy z Indiami i przynosi nowe spojrzenie na relacje między myślą Zachodu i Wschodu (Indii). Autor oparł swe przemyślenia i uwagi na wnikliwej analizie tekstów indyjskich i europejskich, od starożytności aż po czasy nowożytne. Dużo uwagi poświęcił recepcji myśli indyjskiej przez romantyków i myślicieli niemieckich połowy XIX wieku. Erudycja Autora w połączeniu z żywym stylem narracji sprawia, że lektura tomu staje się fascynującą przygodą intelektualną. Włączenie tej książki w nurt refleksji nad porównawczą historią obiegu idei będzie dla polskiego czytelnika ważnym wydarzeniem literacko-naukowym.

Frédéric Martel przedstawia politykę kulturalną Stanów Zjednoczonych i próbuje odpowiedzieć na pytanie, dlaczego amerykański rząd nie odgrywa w niej bezpośredniej roli. Opisuje również, w jaki sposób szeroka koalicja prywatnych przedsiębiorstw, agencji i instytucji pożytku publicznego, bogatych filantropów, uniwersytetów i lokalnych wspólnot, które działają autonomicznie, konkurując ze sobą lub współpracując, wspiera wszechstronny rozwój kultury w Stanach Zjednoczonych. Poznanie tego systemu pozwoli, według autora, lepiej bronić narodowe kultury przed amerykańską dominacją.

Książka ta jest przewodnikiem po świecie bogatym w talizmany i amulety. W wielu kręgach kulturowych symbole te przemawiają do dnia dzisiejszego zgodnie z pragnieniem osoby je noszącej: chronią, dają miłość lub uzdrowienie, obdarzają magicznymi mocami, służą uwodzeniu, przynoszą sukces, siłę i odwagę. Talizmany i amulety posiadają moc, która – dzięki ogromnej wierze w ich działanie – była wzmacniana energetycznie przez stulecia, ba, nawet tysiąclecia. Skorzystaj i ty z tej mocy – znajdź spośród podanych tu ponad 200 talizmanów i amuletów znak, który w danym momencie najbardziej jest ci potrzebny. Zdaj się na swoje odczucia. SŁOWO WSTĘPNE Od wieków ludzie nosili przy sobie przedmioty, którym przypisywali magiczne właściwości. Miały one chronić przed różnymi wpływami, przyciągać określone wydarzenia, takie, które przynosiły miłość i szczęście, lub obdarzać ludzi siłą i charakterem, które mogłyby przynosić im korzyści na drodze życia. Talizmany i amulety mają ratować i służyć pomocą przy „przywoływaniu" określonych wydarzeń. My, ludzie, żyjący w materialnym świecie, potrzebujemy materialnych symboli, by nie przestać w siebie wierzyć i nie stracić do siebie zaufania. Nie ma to nic wspólnego z przesądami, lecz z naszą materialną istotą. W książce tej chcę przedstawić wybór talizmanów i amuletów, zarówno dawnych, jak i współczesnych, które w większości są do zdobycia również dzisiaj. Prawie każdy opisany przedmiot może być użyty albo jako talizman, albo jako amulet. Dla lepszego rozeznania: talizman przynosi szczęście, amulet chroni. Można posiadać wiele talizmanów i amuletów, pochodzących z różnych czasów i z różnych kultur, a także przeznaczonych dla różnych celów, jednak każdy z nich powinien być związany tylko z jednym celem. Życzę ci miłości, szczęścia, sukcesu i samopoznania w obcowaniu z talizmanami i amuletami. Poruszaj się radośnie na drodze harmonii.

Święta, które Bóg nazywa swoimi, są pięknym obrazem Jego łaski i miłosierdzia. Są obchodzone przez wierny lud w celu wyrażenia Bogu wdzięczności i uwielbienia. Każde z tych świąt składa świadectwo o Mesjaszu.Książka ta, napisana w formie wywiadów z Kazimierzem Barczukiem ? znawcą kultury żydowskiej, jest wspaniałą pomocą w zapoznaniu się z prawdziwym przesłaniem świąt biblijnych.

Faza Księżyca, pozycja zajmowana przez Księżyc w znaku Zodiaku posiada przemożny wpływ na ludzkie życie. Wybór właściwego momentu postępowania częstokroć decyduje o sukcesie albo porażce. Autorzy wychowali się w środowisku, w którym wiedza ta pozostała przez stulecia żywa i jako pierwsi zaprezentowali ją milionom ludzi. W książce znajdziecie rady oraz porady dotyczące m.in.: Lecznictwa holistycznego, Zdrowego odżywiania się, Skutecznych sposobów wykonywania prac w gospodarstwie domowym, Pracy w ogrodzie i na polu - bez użycia chemii i nawozów sztucznych

Święta chrześcijańskie wprowadzają pewien ład i porządek w nasze życie, ponieważ regularnie przypominają nam o najważniejszych momentach z życia Chrystusa. Jednak celem powracających co roku świąt liturgicznych nie jest tylko upamiętnienie przeszłych wydarzeń. Prawdziwym celem jest przeżywanie dzisiaj tajemnicy zbawienia, którą te święta nam przekazują i którą przed nami otwierają. Książka Barbary Jakimowicz-Klein jest próbą odpowiedzi na pytania dotyczące genezy świąt chrześcijańskich, ich historii i liturgii. Opisuje tradycje i obyczaje związane ze świętami kościelnymi. Przedstawia zarówno zwyczaje, które już zanikły, jak i te, które przetrwały do naszych czasów i wciąż są kultywowane. Przede wszystkim jednak jest zachętą do głębszego spojrzenia na porządek roku kościelnego i do bardziej świadomego przeżywania świąt.

Drugi z trzech tomów składających się na ATLAS ZABYTKÓW. Obejmuje ponad tysiąc haseł, poświęcony został sztuce Europy A-K. W doborze tematów obowiązywało kryterium uniwersalnego znaczenia obiektu, jego rangi artystycznej i typowości dla danego kręgu kulturowego. Chodziło przy tym o zabytki istniejące do dziś w ich naturalnym otoczeniu. Trzeba było natomiast pominąć dzieła niegdyś słynne, ale znane obecnie tylko z przekazów historycznych, a także to wszystko, co przechowują muzea. Zrozumiałe więc, iż wyraźną przewagę mają w ATLASIE zabytki architektury oraz zespoły urbanistyczne, choć wyodrębniono również niektóre rzeźby o charakterze monumentalnym, zwłaszcza zachowane na miejscu pomniki, a także najsłynniejsze malowidła ścienne.

W 1888 roku, z okazji 25. jubileuszu wydawanej w Łodzi niemieckojęzycznej gazety Lodzer Zeitung, jej wydawca Jan Petersielge przygotował albumową edycję jubileuszowego numeru gazety. Jest ona dla dzisiejszych badaczy dziejów miasta oraz dla rosnącej z każdym rokiem rzeszy jego miłośników niezastąpionym źródłem wiedzy. Obszerne artykuły łódzkich dziennikarzy oraz mnogość ilustracji przybliżają obraz XIX-wiecznej Łodzi, jej problemy i mało znane fakty. Dotychczas jedyną trudnością w odczytaniu zawartych w albumie treści był użyty w nim język niemiecki zapisany gotycką czcionką. Problemy translatorskie sprawiły, że treść albumu, mimo ogromnej wartości poznawczej postawała do dzisiaj nieznana. Dopiero niniejszą publikację możemy traktować jako pierwsze polskie wydanie jubileuszowego numeru Lodzer Zeitung z 1888 roku. Czytelnicy odnajdą w nim wiele ciekawostek z życia dawnej Łodzi, a także Pabianic i Zgierza. Obejrzą piękne litografie oparte na zdjęciach najlepszych łódzkich fotografików, otrzymają obszerną książkę adresową wszystkich firm i znanych osób, poznają także urok ówczesnych reklam.

Zbiór mitów, rytuałów oraz symboli związanych z zawodami górnika, hutnika i kowala widzianych oczami historyka religii, system ideowy i techniki alchemii są głównym tematem części drugiej.

Dziś budzą pobłażliwy uśmiech lub nostalgiczną zadumę. Są zabytkami przeszłości, obiektami kolekcjonerskimi, często turystyczną atrakcją. A przecież niecałe sto pięćdziesiąt lat temu kareta, dorożka, tramwaj konny, automobil były w powszechnym użyciu. Świat żył wtedy w innym tempie. Podróż `do wód` trwała kilka dni, a zwykły wypad do podmiejskiego kurortu stawał się prawdziwą wyprawą. Wróćmy do tamtych czasów, poddajmy się nastrojowi stwarzanemu przez stukot końskich kopyt i gazowe latarnie, wsłuchajmy się w muzykę kół wagonów Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, pozwólmy, by owiał nas wiatr historii.

W filmach i książkach o tematyce orientalnej często można spotkać się z nietypowymi określeniami „godzina psa”, „urodzony pod znakiem świni” czy „rok konia”. Wszystkie te pojęcia związane z zodiakiem chińskim. Jest on ważnym element nie tylko kultury Kraju Środka, ale również Japonii. Niniejsza książka prezentuje głównych bohaterów zodiaku czyli zwierzęta widziane oczami mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni. Publikacja przeniesie czytelnika w świat pełen mitycznych stworzeń, duchów, potworów i przybliży wyobrażenia oraz przesądy związane z poszczególnymi znakami. Podobnie jak w poprzedniej książce autorki nie zabraknie również odniesień do religii, sztuki czy nawet pop kultury japońskiej.

Pomiędzy Biblią a kulturą człowieka zachodzą liczne relacje, które najogólniej możemy podzielić na dwie kategorie. Do pierwszej należy to wszystko, co Biblia czerpała od kultury w zakresie swego powstawania, druga natomiast odnosi się do oddziaływania Biblii na szeroko pojętą działalność kulturową. W prezentowanej monografii część pierwsza, ukazując to, co ludzka kultura wniosła w powstanie Biblii, prowadzi do wniosku, że Biblia, nie bez podstawy uważana za słowo Boże, nie spadła z nieba, ale przez ludzką kulturę słowo Boga zostało odziane w ludzką szatę literacką. Część druga ukazuje, że Biblia dług zaciągnięty wobec ludzkiej kultury spłaciła z nawiązką, inspirując wiele dzieł ubogacających kulturę człowieka. Informacje zawarte w tej książce mogą okazać się bardzo pożyteczne zarówno dla tego, kogo interesuje Biblia albo wielorakie aspekty kultury świata.

Autor Religii Nuerów jest jednym z klasyków antropologii brytyjskiej. Jego zainteresowania skupiają się przede wszystkim na ludach Afryki zamieszkujących teren Sudanu. Książka jest dopełnieniem wcześniejszych badań Evans-Pritcharda nad Nuerami, lecz jednocześnie pozostaje dziełem samodzielnym, będącym analizą zarówno tytułowej religii Nuerów, jak i krytyką dotychczasowych badań antropologicznych nad "religiami prymitywnymi". Autor prezentuje własny program badań nad religią, rezygnując z czynionych przez jego poprzedników uogólnień oraz redukcji. Najsilniej sprzeciwia się sprowadzaniu religii do fenomenu społecznego, w zamian pokazuje niezwykle istotny aspekt indywidualny w religijności Nuerów.

W trakcie rozwoju swej myśli teoretycznej Radcliffe-Brown doszedł do wniosku, że spekulatywna historia nie wnosi nic istotnego do zagadnień antropologicznych ani też nie proponuje istotnych rozwiązań z zakresu wiedzy o kulturze. To właśnie te nowe idee umożliwiły Radcliffe’owi-Brownowi porzucenie zainteresowania pochodzeniem danej instytucji i zajęcie się strukturą i funkcją systemów społecznych. Stąd właśnie wynikało również jego poszukiwanie funkcji dla elementów składowych kultury. Należało więc odnaleźć funkcję i określić jej rolę w podtrzymywaniu systemów społecznych. Wtedy to możliwe stało się wytłumaczenie znaczenia mitów i rytuałów w kontekście pełnionej przez nie funkcji społecznej, która polegała na podtrzymaniu i przeka- zywaniu z pokolenia na pokolenia dyspozycji emocjonalnych, owych sentymentów, od których to zależało istnienie danej społeczności. W Wyspiarzach z Andamanów Radcliffe-Brown zapropo- nował więc model interpretacji znaczenia rytuałów poprzez pełnione przez nie funkcje i wartości dla społeczeństwa jako całości, a nie poszczególnych jednostek. (fragment Przedmowy do wydania polskiego Arkadiusza Bentkowskiego)

To arcydzieło, zamykające tak wiele na tak niewielu stronach. Doskonale ukazuje najważniejsze aspekty liczących dwa tysiące lat sztuki, kultury i religii (np. ceremonię herbacianą) jednego z najbardziej kulturalnych narodów świata. Nie pomija żadnej znaczącej osobistości, żadnej sekty religijnej, rodzaju i stylu w sztuce, formy literackiej, teatralnej czy obcego wpływu, który ma jakiekolwiek znaczenie. Równocześnie autor skupił się na wyznaczonym celu, nie ulegając pokusie pisania sprawach niemających bezpośredniego wpływu na kulturę. Co więcej, Paul Varley pisze doskonałą, przejrzystą prozą i unika rozbudowanych przypisów. (...) Jest to doskonałe jednotomowe wprowadzenie do japońskiej kultury. Booklist Kultura japońska Varleya nadal jest najlepszą dostępną na rynku książką z tej dziedziny. (...) Jest warta polecenia każdemu, kto interesuje się Japonią. Chanoyu Quarterly Od niemal trzydziestu lat Kultura japońska funkcjonuje w świadomości czytelników jako trafne i dobrze napisane wprowadzenie do japońskiej historii i kultury. Podstawą tej edycji jest czwarte jej wydanie; tekst został dokładnie przejrzany i uzupełniony, tak że znajdą w nim Państwo dodatkowe informacje na wiele różnych tematów, między innymi systemu wartościach samurajów, buddyzmu zen, ceremonii picia herbaty, konfucjanizmu w epoce Tokugawa, zemsty czterdziestu siedmiu roninów, uczonych z Mito działających na początku XIX wieku, współczesnej kultury masowej i komiksów. Paul Varley studiował na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, tam też uzyskał tytuł doktora, po czym przez wiele lat prowadził wykłady z zakresu języków i kultur Wschodniej Azji. Jest autorem między innymi następujących publikacji: The Onin War. Imperial Restoration in Medieval Japan; The Samurai. A Chronicle of Gods and Sovereigns; Tea in Japan (wraz z Kumakuro Isao) oraz Warriors of Japan. As Portrayed in the War Tales. Jest emerytowanym profesorem Uniwersytetu Columbia oraz profesorem historii kultury japońskiej na Uniwersytecie Hawajskim.

Dyskusje na temat kształtu Europy, stylu życia, aborcji, eutanazji, homoseksualizmu itp. są w gruncie rzeczy sporem o człowieka. Żyjemy w czasach - pisał Karol Wojtyła - "wielkiego sporu o człowieka, sporu o sam sens jego istnienia, a przez to samo o naturę i znaczenie jego bytu". Pytam: Kim jestem: wiązka genów, czy kimś więcej? Jakie jest moje miejsce w kosmosie: takie jak innych istot, czy wyróżnione? Czy jestem czystym faktem czy jakimś dobrem? Jakie znaczenie ma dla mnie więź z innymi osobami: nieistotne czy fundamentalne? Na czym polega sens mojego istnienia i moje spełnienie? Czy mam szansę na szczęście?