Niniejsze opracowanie przedstawia czołg lekki (Light Tank) M24, który w Wielkiej Brytanii otrzymał nazwę Chaffee. Podobnie jak w przypadku starszego brata Medium Tank M4 Sherman, nazwa się przyjęła i w znacznym stopniu wyparła tę oficjalną. W książce zostanie omówiona tylko podstawowa wersja Light Tank M24, skonstruowana w latach 1943-1944 i wprowadzona do jednostek pancernych US Army na froncie europejskim (ETO, MTO) pod koniec 1944 roku, a ponadto modyfikacje czołgu M24 i wersje specjalne powstałe w okresie II wojny.
Krótkie kompedium zawierające rzetelne informacje na temat czołgów Wojska Polskiego, liczne plany (ponad 90% opisywanych pojazdów z planami), sylwetki barwne.
W opracowaniu przedstawiono historię powstania, opis konstrukcji oraz zastosowanie czołgów szybkich Mk V (A13 Mk III) Covenanter. Pojazdy te pojawiły się w armii brytyjskiej w okresie wojny (od 1941 roku), jako wersja rozwojowa czołgów szybkich Mk III, Mk IV i Mk IVA (odpowiednio A13 Mk I, A13 Mk II i A13 Mk IIA)
W czasie II wojny światowej miał miejsce niesłuchany rozwój kołowych i gąsienicowych pojazdów transportowych. Wśród nich, szczególnie niezbędne okazały się transportery półgąsienicowe. Największym użytkownikiem pojazdów półgąsienicowych była armia niemiecka. Do jednostek Wehrmachtu, Waffen-SS oraz Luftwaffe trafiły zarówno pojazdy nieopancerzone jak i opancerzone, gdzie służyły jako transportery, ciągniki, pojazdy inżynieryjne, jak również jako działa samobieżne. Do końca wojny do armii trafiło prawie 94 500 pojazdów półgąsienicowych wszystkich typów.
Na polach bitew II wojny światowej znalazły zastosowanie bojowe nie tylko czołgi z uzbrojeniem klasycznym, tj. armatą lub haubicą i karabinami maszynowymi, lecz także czołgi uzbrojone w miotacze płomieni. Tak wyposażone czołgi były przeznaczone do niszczenia umocnionych stanowisk wojsk nieprzyjacielskich. Zarówno ziemnych umocnień polowych, jak i żelbetonowych umocnień stałych (np. bunkrów). Czołgi z miotaczami płomieni były też przydatne podczas walk w rejonach miejskich. W czasie ostatniej wojny światowej czołgi wyposażone w miotacze płomieni znajdowały się też w uzbrojeniu armii niemieckiej.
Najliczniej wytwarzanym w czasie II wojny światowej czołgiem w Niemczech był PzKpfw IV Sd Kfz 161. Na bazie jego podwozia (i czołgu PzKpfw III) i kadłuba zostało skonstruowanych wiele pojazdów pancernych o różnorodnych zastosowaniach. W niniejszym opracowaniu przedstawione zostanie ciężkie działo samobieżne: 8,8 cm Pak 43/1 L/71 Fgst auf Geschutzwagen III und IV Sf - Sd Kfz 164 `Nashorn/Hornisse`.
Włoskie tankietki C.V.33 i C.V.35 stanowią interesujący przykład rozwoju tego rodzaju pojazdów. Początkowo pomyślane jako tani i masowy sprzęt pancerny, mogący łatwo zmotoryzować armię. Potem setki tankietek stały się symbolem potęgi sił pancernych faszystowskiej Italii, by wreszcie na polach walki II wojny światowej okazać się nieskuteczne w starciu z nowoczesnymi czołgami Wielkiej Brytanii.
Nowymi czołgami rozpoznawczymi, którymi planowano zastąpić w jednostkach Wojska Polskiego tankietki, miały być: lekki czołg rozpoznawczy 4TP (PZInż 140) i czołg pływający oznaczony PZInż 130. Wbrew temu, co się powszechnie sądzi, PZInż 130 nie był rozwinięciem brytyjskiego czołgu pływającego Vickers-Armstrong Light Amphibious Tank Model 1931, bowiem reprezentował wyższy poziom techniczny i odpowiadał pojazdom, klasy sowieckich czołgów pływających T-38.
Krupp L 2 H 43 i L 2 H 143* niemiecki e lekkie wojskowe samochody ciężarowe produkowane przez przedsiębiorstwo Friedrich Krupp AG , używane przez Wehrmacht podczas II wojny światowej , głównie w roli ciągnika artyleryjskiego oraz do transportu piechoty.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
