W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Któż nie słyszał o męczenniku niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, ojcu Maksymilianie Marii Kolbem, który dobrowolnie oddał życie za współwięźnia? Jest to wiedza niemal powszechna, gorzej z głębszą znajomością obfitującego w niezwykłe zdarzenia życia tego świętego. Był to człowiek o nadzwyczajnej sile wewnętrznej i niezwykle przenikliwym umyśle. Rajmund Kolbe, późniejszy ojciec Maksymilian, pochodził ze starej mazowieckiej rodziny. Ubogiej, ale ufającej bezgranicznie Panu Bogu. Obdarzony wielkimi zdolnościami przyszły męczennik posiadł gruntowne wykształcenie; nauki pobierał w kraju i w Rzymie. Niewiele brakowało, a zostałby wynalazcą – opracował już nawet szkice rakiety kosmicznej! Ostatecznie Niepokalana skierowała go na drogę zakonną, gdzie jego pęd do nowoczesności technicznej oraz geniusz organizacyjny nie tylko bardzo się przydały, ale okazały się wprost opatrznościowe.
Już jako niespełna 12-letni chłopiec miał przed cudownym obrazem Maryi w Pabianicach prorocze widzenie, które po latach tak opisał: „Matka Boża pokazała mi się trzymając dwie korony: jedną białą, a drugą czerwoną. Spytała, czy chcę tych koron; biała miała oznaczać, że wytrwam w czystości, a czerwona, że będę męczennikiem. Odpowiedziałem, że chcę…”. Tak też się stało. Korony miały symbolizować głęboką wiarę i ofiarę (aż po oddanie życia) o. Maksymiliana, ale także jego olbrzymi patriotyzm.
Niby nie żył długo, bo tylko 47 lat, ale zdziałał tyle, że jego dorosłe lata można liczyć podwójnie albo i potrójnie. Czesław Ryszka, znakomity, doświadczony pisarz, autor tej książki, nie koncentruje się tylko na męczeństwie o. Maksymiliana, choć oczywiście opisuje je w sposób dramatyczny i przejmujący. Przekonuje nas także, że ten skromny polski franciszkanin ogarniał swoją myślą i wizją całą ludzkość, której upadek moralny i intelektualny dostrzegał. Zakonnik widział ratunek dla człowieka w oddaniu się pod opiekę Niepokalanej, w zaufaniu bez zastrzeżeń Bogu. Dlatego potępiał masońskie ruchy oraz inne utopijne teorie i ideologie mające jakoby „zbawić” świat.
Już wówczas spostrzegł, że bezbożne siły od połowy XIX wieku usiłują przejąć w swoje ręce światowe media, bo to była – i jest! – droga do władzy. Przeciwstawił się temu; w Polsce bardzo skutecznie. Wielka szkoda, że dziś nie znajduje naśladowców swojej miary. Ojciec Maksymilian, choć słabego zdrowia, toczył bez przerwy walkę ze złem. Niektórzy myśleli, że pokonało go ono w niemieckim obozie Auschwitz. Zastrzyk z fenolem uśmiercił jednak tylko ciało; myśli i dzieło o. Kolbego żyją nadal i nic nie straciły na swej aktualności!
Wielkim walorem „Wiary i ofiary” są unikatowe ilustracje (w sumie 160) dostarczające dodatkowej wiedzy zwłaszcza o epoce, której dotyczy książka.
W czasach ostatecznych Bóg powierzył Maryi szczególną rolę sprowadzenie człowieka na drogę zbawienia. Poprzez objawienia Matka Boża chce uświadomić każdemu z nas, jak ważne jest natychmiastowe nawrócenie.Od czterdziestu lat Maryja objawia się sześciu widzącym z Medjugorje. Wyjawiła im dziesięć tajemnic dotyczących przyszłości Kościoła i świata. Na ich temat powstało wiele hipotez i domysłów. Livio Fanzaga i Diego Manetti badają orędzia Maryi z Medjugorje oraz już zauważalne na świecie znaki szerzący się ateizm, wojny i przemoc, które świadczą o zbliżającym się momencie wyjawienia treści tajemnic. Dlaczego Maryja przekazała tajemnice właśnie w Medjugorje? Jak mamy przygotować się na ich wypełnienie? Kiedy rozpocznie się i co przyniesie czas tajemnic?o. Livio Fanzaga dyrektor włoskiego Radia Maryja, autor licznych książek religijnych, znawca objawień w Medjugorje. Od 1985 r. spotyka się i przyjaźni z widzącymi z Medjugorje.Diego Manetti profesor historii i filozofii w szkole średniej, autor książek o tematyce religijnej. Współpracuje z włoskim Radiem Maryja. Jest współautorem licznych książek wywiadów z o. Livio o objawieniach Matki Bożej w Medjugorje.
Księga Dwunastu (Prorocy mniejsi) to początek monumentalnego dzieła ks. prof. Waldemara Chrostowskiego. Ten autorski przekład protokanonicznych ksiąg Starego Testamentu realizowany jest w oparciu o Biblia Hebraica Quinta (BHQ) najnowsze wydanie krytyczne Biblii Hebrajskiej oparte na Kodeksie Leningradzkim. W zamyśle tłumacza całość będzie przekładem zwracającym szczególną uwagę na chrystologiczne zapisy obecne w Biblii Hebrajskiej. Wszystkie dotychczasowe przekłady protokanonicznych ksiąg świętych Starego Testamentu na język polski opierały się na dwóch starszych wydaniach krytycznych, znanych jako Biblia Hebraica Kittela (BHK) i Biblia Hebraica Stuttgartensia (BHS), które również opierały się na Kodeksie Leningradzkim, lecz były zaopatrzone w znacznie uboższy aparat krytyczny.To niezwykłe dzieło zawiera:wprowadzenia ukazujące historie najważniejszych przekładów Biblii, postaci i nauczanie dwunastu proroków mniejszych na tle historii biblijnego Izraela oraz chrystologię Księgi Dwunastuprzegląd cytatów i aluzji do Księgi Dwunastu w pismach Nowego Testamentuzasady przekładu Księgi Dwunastuobszerne wstępy do każdej księgimarginalia z odniesieniem do odpowiednich miejsc w Nowym Testamencie, w których występują cytaty z Księgi Dwunastu.
7 czerwca 2020 r. odbędzie się beatyfikacja kardynała Stefana Wyszyńskiego.Z tej okazji wydaliśmy album przedstawiający życie Prymasa Tysiąclecia. Książka zawiera mnóstwo zdjęć i ciekawych informacji biograficznych.Słowo wstępne do albumu napisał kardynał Gerhard Ludwig Mller.Pięknie wydany album ze złotym tłoczeniem na okładce i folią soft touch.
Na tom składa się ponad 400 obszernych biogramów księży katolickich dziewięciu różnych narodowości (najliczniej reprezentowani są księża polscy) i trzech obrządków (łacińskiego, ormiańskiego i greckokatolickiego) represjonowanych w ZSSR. Większość biogramów wyposażona jest w fotografie. Książka zawiera liczne reprodukcje niedostępnych do niedawna dokumentów z archiwów b. ZSSR (oskarżenia, wyroki, pisma urzędowe, listy z zesłania i in.), wykresy ukazujące losy więzionych, zesłanych i rozstrzhalasnych duchownych katolickich, indeks osób i nazw geograficznych i administracyjnych oraz streszczenia i spis treści w języku rosyjskim, niemieckim i angielskim. Ukazanie się książki ks. prof. R. Dzwonkowskiego jest wydarzeniem niezwykle ważnym. Jest to bowiem pierwsze tych rozmiarów i tak solidnie udokumentowane dzieło poświęcone martyrologii duchowieństwa katolickiego w ZSSR. Dzięki zmianom politycznym, jakie dokonały się na Wschodzie, archiwa w b. ZSSR stały się od kilku lat dostępne dla badaczy. Stanowi to całkowite i bardzo ważne novum w porównaniu z dotychczasowymi zachodnimi publikacjami na temat Kościoła katolickiego w ZSSR. Ks. Roman Dzwonkowski w sposób wyjątkowy przyczynił się do opisania dziejów Kościoła katolickiego w ZSSR i losów katolików na Wschodzie w epoce władzy komunistycznej. Za całokształt dorobku naukowego, utrwalonego w licznych publikacjach ogłaszanych w kraju i zagranicą, pod własnym nazwiskiem i pseudonimami, otrzymał Nagrodę Specjalną "Przeglądu Wschodniego" 1997.
Pozostaje nam mistyka
Chrześcijanin przyszłości będzie musiał być mistykiem – stwierdził kiedyś słynny teolog katolicki Karl Rahner. Nam jednak rzadko udaje się „widzieć” Boga w sobie i wokół siebie.
Autor zaprasza do podjęcia modlitwy kontemplacyjnej, która prowadzi do całkowitego poddania się miłości Bożej. Jest przekonany, że to jedyna droga do świętości. Zachęcając do tego, błyskotliwie cytuje Pismo Święte i wielu mistrzów duchowości, dzięki czemu pokazuje rozpiętość naszego wewnętrznego życia.
Tytułowa Manna to Chrystus, z którym człowiek dokonuje zjednoczenia, oddalając się w swym wnętrzu od zgiełku świata. Na pustyni naszej codzienności Jego obecność jest prawdziwą Manną niebieską, dającą życie wieczne.
George A. Maloney (1924–2005) – jezuita, teolog. Założył i prowadził Instytut Jana XXIII przy Uniwersytecie Fordham. Z jego inicjatywy ukazywało się ekumeniczne pismo „Diakonia”, podejmujące dialog między prawosławiem a katolicyzmem. Autor artykułów, haseł encyklopedycznych oraz książek z dziedziny teologii i duchowości.
Jeden z najlepszych badaczy i znawców Biblii odkrywa dla nas ewangeliczne sceny, które mają swe odzwierciedlenie w tajemnicach różańcowych. Wielką siłą książki jest zrozumiały przekaz tych wydarzeń, które ludzką miarą są niewytłumaczalne i niepojęte. Autor, odkrywając przed nami znaczenia Bożego objawienia, formułuje pytania o naszą osobistą relację z Bogiem i podsuwa odpowiedzi na nie. To publikacja, która zmusza do głębokiej refleksji, a jednocześnie pokazuje, jaka jest nasza wiara.
Absolutnie unikatowym atutem książki jest jej część będąca rozmową, którą z ks. Edwardem Stańkiem przeprowadził Piotr Podlecki. Trudno byłoby znaleźć badacza, który z równym znawstwem, ale i łatwością potrafiłby wskazać wytłumaczenie szeregu wątpliwości rodzących się wokół wiary w jej niezrozumiałych, paradoksalnych zdawałoby się prawdach ukazanych w tajemnicach różańca świętego.
Przecież to my potrzebujemy Boga, a nie Bóg nas.
Błędny pogląd. To On mnie stworzył, dlatego że mnie potrzebuje. Precyzyjnie określił godzinę i miejsce moich narodzin oraz czas, w jakim jestem Mu potrzebny na ziemi. Przestawienie życia z tego, że ja potrzebuję Boga, na to, że On mnie potrzebuje, to godzina nawrócenia. Nie ja stworzyłem Boga, nawet w swoich myślach, dlatego że jest mi potrzebny, lecz On mnie stworzył, bo jestem Mu potrzebny teraz i w wieczności.
Książka stanowi swoiste podsumowanie dotychczasowych zainteresowań Autora papieskimi dyspensami zarówno z punktu widzenia ukazania aspektów prawnych, obowiązujących przy ich udzielaniu dla duchownych, jak i – a może przede wszystkim – opisu różnych obszarów życia codziennego duchowieństwa, które zostały zawarte w ich treści. Badania aspektów prawnych związanych z udzielaniem papieskich dyspens pozwoliły na pokazanie, w jaki sposób kler podchodził do tego typu dyspens w kontekście rozumienia i przestrzegania przezeń obowiązującego go prawa kanonicznego. Rozważaniom prawnym towarzyszyły oczywiście barwne opisy średniowiecznej codzienności, w którą uwikłali się duchowni. Dyspensy papieskie należą bowiem do takiej kategorii źródeł, które pokazują – poza wspomnianymi aspektami prawnymi – wiele ciekawych i różnorodnych sytuacji z życia szeroko rozumianego średniowiecznego społeczeństwa, wzbogacając nierzadko swoją narrację niezwykle interesującymi dialogami.
Książka składa się z trzech rozdziałów, z których dwa pierwsze mają charakter prawno-dyplomatyczny. W rozdziale pierwszym zostały omówione, głównie na podstawie dotychczasowej historiografii, geneza, organizacja oraz działalność Penitencjarii Apostolskiej jako jednego z trzech ważnych trybunałów Kurii Rzymskiej obok Roty Rzymskiej i Sygnatury Apostolskiej. Został ponadto przedstawiony rozwój systemu rezerwatów papieskich, a także działalność Penitencjarii Apostolskiej poprzez pryzmat jej organizacji, kompetencji oraz zasad obiegu dokumentów. Szczególne kompetencje tego urzędu zostały zilustrowane przykładowymi dyspensami dla polskiego duchowieństwa. W rozdziale drugim, który ma charakter dyplomatyczny, zostały przedstawione zagadnienia źródłoznawcze: kancelaryjna typologia dyspens papieskich, ich formularze pokazane na przykładach konkretnych dokumentów kierowanych do Penitencjarii. W rozdziale tym zostały ponadto opisane konwencje formularzowe zawarte w tych dokumentach oraz charakter i rola zamieszczanych w nich dialogów. Rozdział trzeci zawiera prezentacje różnych obrazów z życia codziennego duchowieństwa. Pokazują one codzienne sytuacje, np. w klasztorach, szkołach, kancelariach i karczmach, ale także bójki i konflikty zbrojne, w których brał udział kler, czy też relacje duchownych z kobietami. Na końcu znalazł się aneks źródłowy, w którym znajduje się edycja wspomnianej wyżej prowizji papieskiej oraz przykładowe, publikowane już, dokumenty pochodzące z Penitencjarii Apostolskiej, dodatkowo w tłumaczeniu na język polski.
Reguła św. Benedykta jest punktem dojścia kilkuset lat tradycji monastycznej i monastycznych eksperymentów. Czerpie też z nich obficie i nieraz wykorzystuje obszerne partie tekstów wcześniejszych – zwłaszcza Reguły Mistrza – ale to się dzieje nie przez mechaniczne kopiowanie, tylko na zasadzie świadomego wyboru. Benedykt wycina, co uważa za zbędne (a już zwłaszcza za zbyt drobiazgowe); łączy, przestawia, dodaje – inaczej mówiąc, bierze z tradycji to i tylko to, do czego jest rzeczywiście przekonany i co uzupełnia własnym doświadczeniem i przemyśleniem. Dlatego jego tekst jest całością spójną, autorską, i tak też będziemy go tutaj traktować; o ewentualnych źródłach jest sens wspominać tylko w wypadku, jeśli mogą one pomóc w interpretacji konkretnych przepisów albo naświetlić ich historię. Czasem także przez zestawienie kontrastowe można uwydatnić cechy umysłu i charakteru Autora naszej reguły.
Nadto, św. Benedykt ma rzymskie wyczucie prawa i dlatego kodyfikuje przede wszystkim zewnętrzne działanie osób prawu poddanych. Nie daje natomiast pełnego wykładu duchowości, oprócz tego, co konieczne dla uzasadnienia prawa. Nie tworzy tego, co byśmy nazwali teologią życia wewnętrznego, nie podaje praw rządzących rozwojem życia modlitwy, nie mówi o wielu sprawach dla tego życia kluczowych (choćby o Eucharystii). To nie znaczy, że nic o tym nie wie; wie dobrze, z doświadczenia i z lektury, ale w tych sprawach, przynajmniej poza prologiem, odsyła swojego ucznia do innych tekstów, raczej ascetycznych i modlitewnych, niż prawnych. A więc do „naszego świętego ojca Bazylego” (który, Rzymianinem nie będąc, w swoich Regułach te dwie dziedziny wyraźnie miesza), do Kasjana, do Augustyna… Oczywiście, jak mówię, potrafi swoje przepisy uzasadnić teologicznie i ascetycznie, i te uzasadnienia tworzą już pewien wyraźny zestaw priorytetów i dążeń, który przywykliśmy nazywać duchowością benedyktyńską. Nie bójmy się jednak uzupełniać ten zestaw nauką tych, których on wylicza jako swoich mistrzów. Jesteśmy do tego zaproszeni / Małgorzata Borkowska OSB
Małgorzata (Anna) Borkowska OSB, ur. w 1939 r., benedyktynka, historyk życia zakonnego, tłumaczka. Studiowała filologię polską i filozofię na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, oraz teologię na KUL-u, gdzie w roku 2011 otrzymała tytuł doktora honoris causa. Autorka wielu prac teologicznych i historycznych, felietonistka. Napisała m.in. nagrodzoną (KLIO) w 1997 roku monografię „Życie codzienne polskich klasztorów żeńskich w XVII do końca XVIII wieku”. Wielką popularność zyskała wydając „Oślicę Balaama. Apel do duchownych panów” (2018). Obecnie wygłasza konferencje w ramach Weekendowych Rekolekcji Benedyktyńskich w Opactwie w Żarnowcu na Pomorzu, w którym pełni funkcję przeoryszy.
Książka o. Adama Szustaka o Kobiecie jego życia. Pozwól Miriam, by poprowadziła Cię do Jezusa. Mnie znalazła, mnie poprowadziła i dalej przyciąga mnie swoim pięknem ku Źródłu wszelkiego piękna, jakim jest Bóg.
„Szczerze przyznam, że gdy zabieram się do mówienia o Maryi, mam w sobie sprzeczne uczucia – z jednej strony nie mam najmniejszej ochoty opowiadać o naszej relacji, z drugiej strony natomiast mam w sobie ogromne pragnienie podzielania się tym, jak niesamowitą kobietą jest Maryja i jak wiele dla mnie znaczy. Nie przeszkadza mi, że mogę narazić się na śmieszność. Miriam jest dla mnie kimś tak wyjątkowym, że mimo to chcę o niej godzinami opowiadać i opowiadać” – otwarcie wyznaje o. Adam Szustak. I dodaje: „Miriam” to zapis Jej niezmordowanego znajdowania mnie na krańcach świata oraz mojego ciągłego uczenia się Jej sposobów szukania Boga.
Książka ma bardzo osobisty charakter, jest jak pamiętnik opisujący proces zaprzyjaźniania się z Maryją i budowania krok po kroku relacji z Nią. Składa się z dwóch części zatytułowanych „Kobieta mojego życia” i „Czułe słówka, czyli czym jest litania”.
„W pierwszym rozdziale znajdziesz kilka refleksji osnutych wokół tekstów biblijnych opowiadających o tym, kim Miriam jest dla mnie, a także moją osobistą historię przyjaźni z nią. Kolejny rozdział to zbiór komentarzy do poszczególnych wezwań Litanii loretańskiej – jednej z moich ulubionych modlitw – w których na podstawie własnych poszukiwań i doświadczeń opowiadam o tym, jak przez Maryję dojść do Tego, który jest źródłem i szczytem wszelkiego dobra oraz piękna.” – wyjaśnia o. Adam Szustak, podkreślając jednocześnie, że nie zamierza nikogo namawiać, a tym bardziej zmuszać do szukania relacji z Maryją. „Po prostu dzielę się tym, czego sam doświadczyłem, a co radykalnie zmieniło moje życie i w nowy sposób otworzyło mnie na Bożą łaskę”- zaznacza. I dodaje: Jeśli czyta te słowa ktoś, kto czuje się zagubiony, potrzebuje, by ktoś wziął jego życie w czułe ręce i krok po kroku rozplątywał wszystkie jego supły i węzły, to Miriam jest tą, która potrafi to zrobić. Pozwól Miriam, by poprowadziła Cię do Jezusa. Mnie znalazła, mnie poprowadziła i dalej przyciąga mnie swoim pięknem ku Źródłu wszelkiego piękna, jakim jest Bóg.”
Książka, którą trzymasz w ręku, to zapis mojej osobistej drogi zaprzyjaźniania się z Maryją – budowania krok po kroku relacji z Nią, czyli Jej niezmordowanego znajdowania mnie na krańcach świata oraz mojego ciągłego uczenia się Jej sposobów szukania Boga. Adam Szustak OP
Szczęśliwi, którzy odkrywają piękno - Zeszyt ćwiczeń dla klasy VI szkoły podstawowej do podręcznika nr AZ-22-01/20-KI-4/21- Odzwierciedla tok katechezy zawarty w przewodniku metodycznym.- Zawiera różnorodne zadania skorelowane z podręcznikiem ucznia.- Jest pomocą dla ucznia w utrwaleniu materiału.- Daje uczniowi możliwość samodzielnego sprawdzenia swojej wiedzy w krótkim quizie.- Może być pomocą w nauczaniu indywidualnym.
Rzadko który kościół w dyecezyi Łucko-Żytomierskiej posiada skarb taki, jak kościół oo Berardynóww Zasławiu na Wołyniu!
Uratowawszy od szczurów i myszy (manuskrypta) pamiętniki-dyaruysze zakonne, ten przepiękny skarb pełen niezwykłych opisów, pamiątek, zwyczajów, zadarzeń itd., z nich przeważnie czerpię treść tej broszury, której nadaję tytuł, może i nie zupełnie ścisły i właściwy: „Z kronik klasztory i kościoła O.O. Bernardynów w Zasławiu.
Opis dokładny życia klasztoru i kościoła mógłby całe tomy zająć, bo gdyby tylko z samych manuskryptów pamiętników, znajdujących się w archiwum zakonnem, skorzystać i przepisać wszystko, to byłoby tego do dziesięciu tomów. Zwracałem się do ludzi „uczonych”, jak mi się zdawało, interesujących się przeszłością kraju, proponując skorzystanie z tych pamiętników.
Niestety, „czasu im zabrakło”.
Fragment z kroniki klasztoru
Rządy rodu Konstancjusza Chlorusa, które trwały ponad pół wieku, stanowiły moment przełomowy w historii zarówno państwa rzymskiego, jak i całej Europy. Zmiany ustrojowe, gospodarcze, nasilające się wędrówki plemion, okres gwałtownych tarć religijnych i zmiany wprawie – te wszystkie wydarzenia miały miejsce wciągu zaledwie jednego półwiecza. Na tych dwóch ostatnich zagadnieniach koncentruje się niniejsza praca, a dokładniej – badany jest w niej wpływ rozwoju Kościoła, ze szczególnym uwzględnieniem jego instytucji prawnych, jaki w mojej opinii zaznaczył się od początku IV w. na rzymskie ustawodawstwo cywilne. Analiza taka przeprowadzona została w oparciu o przepisy księgi XVI Kodeksu Teodozjusza. Wpływ ten skutkował także powolnym odejściem od dawnych wyznań państwowych, zakończonym w efekcie słynną ustawą TeodozjuszaIz380r., ustanawiającą religię chrześcijańską jako państwową w całym Imperium Rzymskim
Tomasz Szeląg (1980). Doktor nauk prawnych, absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskał również licencjat z zakresu prawa kanonicznego na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie w Instytucie Prawa Kanonicznego. Adiunkt w Instytucie Prawa i Ekonomii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Członek Stowarzyszenia Kanonistów Polskich.
Autor monografii Bitwa pod Adrianopolem. 9 sierpnia 378 r. (2006), Kampanie galijskie Juliana Apostaty. Argentoratum 357 r. (2007) oraz Cesarz Julian Apostata i jego ustawa szkolna (2017) wydanych nakładem wydawnictwa Infort Editions oraz Amida 359 (2021), która ukazała się w popularnonaukowej serii Historyczne Bitwy wydawnictwa Bellona. Współautor podręczników z prawa rzymskiego Prawo rzymskie. Repetytorium (2002, wyd. II 2004), Prawo rzymskie. Zestaw ćwiczeń dla studentów prawa (2004) oraz kilkunastu artykułów naukowych i popularnonaukowych. Publikuje również na portalach WielkaHistoria.pl, TwojaHistoria.pl i Ciekawostkihistoryczne.pl
Takiej książki o Maryi jeszcze nie było!
To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą poznać niezwykłą prawdę o Matce Bożej.
Czy da się pisać o Maryi w taki sposób, że czytelnik – wciągnięty w wir opisywanych wydarzeń, osób i świadectw – traci poczucie upływającego czasu i chce tylko jednego: by ta lektura trwała jak najdłużej? Małgorzata Forysiak udowadnia, że to możliwe. Czytając tę książkę, dowiesz się m.in.:
- kim jest Pneumatofora i na czym polega fenomen Jej ikony;
- co miał na myśli św. Maksymilian Kolbe, gdy mówił, że „istotą” Maryi jest Niepokalane Poczęcie;
- co o narodzinach Jezusa mówią apokryfy i mistyczki: św. Brygida, bł. Katarzyna Emmerich czy Maria z Ágredy;
- dlaczego Maryja była obecna pod krzyżem, a zabrakło jej przy grobie;
- dlaczego Maryja przeżyła aż trzy Pięćdziesiątnice;
- dlaczego dogmat o Wniebowzięciu Maryi przez wieki wzbudzał tak wielkie dyskusje i kontrowersje;
- dlaczego czasy ostateczne będą należały do Ducha Świętego i Maryi.
Autorka doskonale odnajduje się w roli zarówno detektywa tropiącego i odkrywającego niesamowite fakty z przeszłości, jak i kogoś, kto uważnie czyta i objaśnia współczesnym językiem duchowe bogactwo dogmatów, wypowiedzi papieży, pism świętych i mistyków, a także współczesnych teologów. Jednak przede wszystkim ta książka jest pięknym, przejmującym i osobistym świadectwem – świadectwem miłości do Maryi, która światu niesie Ducha.
O Maryi napisano niezliczoną liczbę książek, ale ta jest naprawdę niezwykła. Mamy tu połączenie świetnego reportażu, pełnej ciekawostek wyprawy po różnych epokach chrześcijaństwa, sporą dawkę teologii napisanej lekkim piórem, ale przede wszystkim bardzo osobiste świadectwo i szczerze ukazaną fascynację autorki tej książki osobą Matki Bożej. Bardzo serdecznie polecam!
Ks. Michał Olszewski SCJ
Od lat jedno z najważniejszych pytań, jakie sobie zadaję, brzmi: „Co mówi dziś Duch do Kościoła?”. Odpowiedź znajduję w tych zapiskach. To pełna ognia opowieść o Pięćdziesiątnicy, Małej Arabce śpiewającej hymny uwielbienia... ponad drzewami, Bogu schodzącym do pastuszków, a przy tym prawdziwa kopalnia wiedzy o Kościele i mały poradnik „Jak przylgnąć do serca Jezusa?”.
Marcin Jakimowicz, dziennikarz
Książka opisuje wiele ciekawych spotkań człowieka z Bogiem i Maryją. W jednych momentach zaskakuje, w drugich daje nowe spojrzenie na rzeczy znajome. A wszystko to zanurzone w nauczaniu Kościoła oraz w żywotach świętych. Czyta się ją z ogromnym zainteresowaniem. Porusza, uczy i zbliża do Maryi.
Inga Pozorska, liderka zespołu Mocni w Duchu
Małgorzata Forysiak z wykształcenia jest muzykologiem. Należy do Odnowy w Duchu Świętym działającej przy Parafii pw. św. Józefa Oblubieńca w Obornikach Wielkopolskich oraz współtworzy wspólnotę małżeństw Dzieci Jezusa i Maryi. Jest mężatką, ma dorosłą córkę Mariannę Berenikę, autorkę obrazu „Pneumatofora” wykorzystanego na okładce niniejszej książki.
Duchowy przewodnik na czas kryzysuSzatańskie kuszenia, których doświadczył Jezus, opisane są w Biblii bardzo wyraźnie. Pierwsze miało miejsce na Pustyni Judzkiej, ostatnie na krzyżu. Obecnie Kościół wciąż poddawany jest podobnej próbie. Przychodzi ona nie tyle z zewnątrz, ile w dużej mierze ze środka, ze strony jego synów i córek. Klerykalizm, nadużywanie władzy i łamanie sumienia to trzy główne przyczyny bolesnego kryzysu w Kościele.Jak rozpoznać moment, w którym zaczynamy być kuszeni? Jak nie dać się zwieść i przezwyciężyć w sobie pokusy? Nie jest to takie proste i oczywiste. Kuszenie Szatana w Kościele - jak pisze o. Maciej Biskup OP - dokonuje się bowiem w sposób bardzo subtelny, za pomocą religijnego języka i kościelnej narracji, powołującej się na rzekomy duchowy autorytet. Odpowiedzią jest kontemplacja Chrystusa. Nie ma bowiem w Jego obliczu i zachowaniu cienia pychy, władczości, przemocy czy manipulacji. I to jest droga Kościoła.Aby ta szczególna noc Kościoła ustąpiła, jego ludzie muszą zdobyć się na odwagę zstąpienia na dno grzechu w Kościele, tak aby rozpoczął się proces oczyszczenia i odnowienia wszystkiego w Chrystusie.Maciej Biskup OP
Od zarania dziejów w trudnych chwilach ludzie szukali pomocy i wsparcia duchowego w przezwyciężaniu trapiących ich trosk. Biblijny potop, powodzie, pożary, trzęsienia ziemi, epidemie, wojny, niewole i ludobójstwa dotknęły i dotykają nadal setek tysięcy osób, przynosząc masową śmierć i cierpienie.Święci Kościoła katolickiego pozostawili nam świadectwa swojego życia , udowadniając, jak godnie i skutecznie przezwyciężać troski i problemy. Służą również pomocą, jaką jest ich wstawiennictwo u Boga.
„Głupcy, jeśli mnie wkrótce nie odwrócicie, nie upiekę się do końca”, miał upomnieć swoich oprawców święty Wawrzyniec, męczony w 258 roku na rozpalonym ruszcie. Czarny humor świętego doskonale ilustruje siłę wiary chrześcijan podczas prześladowania za panowania cesarza Decjusza. Ulrich
Nersinger zebrał całe tuziny podobnych historii i anegdot, osadzając je w szerszym kontekście historycznym. Jak i tę o Leonie XIII, który wybudzony po operacji polecił przekazać wszystkim oczekującym na informację o jego śmierci następujące oświadczenie: „Jego Świątobliwość nie zamierza dzisiaj osobiście stawić się w raju”.
Do Canossy i z powrotem to zbiór ciekawostek i dykteryjek zaczerpniętych z dwóch tysiącleci historii Kościoła, przedstawiających ją w żywy i frapujący sposób. To jednocześnie dwa tysiące lat Kościoła opowiedziane z przymrużeniem oka i zgodnie z prawdą historyczną. Publicysta i teolog Ulrich Nersinger przytacza anegdoty i niezwykłe epizody z dziejów tej wyjątkowej instytucji. Splata talenty człowieka, jego słabości, śmieszność czy próżność z tym, co najistotniejsze – przekonaniem o stałej i uświęcającej obecności Boga. Prowadzi czytelnika przez wydarzenia z życia papieży i władców, kapłanów i sióstr zakonnych, mnichów i świętych. Czyni to lekko, lecz nie powierzchownie; z humorem, choć nie bez powagi. Daje nam opowieść, która poucza, bawi, wzrusza i... oburza.
Duch Święty nadal działa z mocą w Kościele, a Jego działanie wydaje obfite owoce, jeśli jesteśmy skłonni otworzyć się na Jego odnawiającą moc. Dlatego jest ważne, aby każdy z nas Go poznał, nawiązał z Nim relację i poddał się Jego przewodnictwu.
Droga do integralności Benedykt XVI, odwołując się do Augustynowego określenia Societas Spiritus, przypomina o nierozerwalnym związku między Duchem Chrystusa a Jego mistycznym Ciałem, którym jest Kościół. Związek ten nie jest tylko pewną abstrakcją, ale ma wymiar praktyczny. Człowiek otwierający się na Ducha dostrzega wspaniałą perspektywę, jaka się przed nim roztacza: perspektywę jedności, miłości oraz wolności.
Przyjście Ducha Świętego, Jego posłanie przez Ojca i Syna, jest uleczeniem katastrofy rozpadu społecznego. Duch Święty zostaje posłany do Kościoła, aby przynieść w świat nowy wymiar wspólnoty i komunikacji.
ks. prof. Robert J. Woźniak
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
