Marcin Kruszyński i Katarzyna Kot przygotowali edycję listów Michała i Marii Zamoyskich do najbliższych - Adama i Jadwigi Zamoyskich w Kozłówce, z lat 1929-1935. Korespondencja pochodzi z Archiwum Państwowego w Lublinie oraz Archiwum Muzeum Zamoyskich w Kozłówce. Autorzy przywołaną w pracy korespondencję poprzedzili dwoma tekstami wprowadzającymi. Pragnę podkreślić, że omawiany tom jerst przygotowany z dużą znajomością dziejów polskiej emigracji oraz historii rodziny Zamoyskichz Kozłówki.
Lato 1915 roku. Armia rosyjska pod naporem wroga wycofuje się z Królestwa Polskiego i zachodnich krańców Imperium. "Niemiec będzie babom cycki obcinał" - niesie się po wsiach. Spod Lublina, Chełma, Łomży, Ostrołęki, a nawet Warszawy obładowane wozy ruszają w głąb Rosji. Z obszarów na wschód od Białegostoku wyjeżdża nawet osiemdziesiąt procent mieszkańców. Wędrują w skwarze, bez wody i jedzenia. Niemieckie samoloty bombardują wojsko, nie szczędząc uciekinierów. Przy drogach zostają mogiły, część ciał leży niepogrzebana. Wybuchają epidemie. Masowo umierają dzieci.
Bieżeńcy - tak po rosyjsku nazywają uciekinierów carskie władze - są rozwożeni po całej Rosji. Gdy we wsiach gdzieś na Syberii czy nad Donem z trudem budują nowe życie, wybucha rewolucja, niszcząc pozostałe filary "odwiecznego porządku": carską władzę i religię. Bieżeńcy znowu ruszają w drogę, teraz w drugą stronę, do odrodzonego Państwa Polskiego. Powrót przynosi kolejne "końce świata".
Z terenu Polski wyjechać mogły ponad dwa miliony osób, ale o bieżeństwie milczą podręczniki. Opowieść ocalają potomkowie bieżeńców. To historia, którą można opowiadać z wielu perspektyw: ludzi postawionych w ekstremalnej sytuacji, chłopów, których świat ginie na ich oczach, wreszcie - uchodźców, uciekinierów, ofiar kolejnych wojen.
"To znakomite opracowanie losów poszczególnych ludzi i całej zbiorowości doświadczonych kataklizmem wojny i towarzyszącej jej polityki." prof. dr hab. Eugeniusz Mironowicz
Dnia 25 listopada 1764 r. kolegiata Świętego Jana Chrzciciela w Warszawie była miejscem wspaniałych uroczystości koronacyjnych. Równo 31 lat później, 25 listopada 1795 r., Stanisław August Poniatowski podpisał wymuszony akt abdykacji. Państwo polskie przestało już istnieć, podzielone między siebie przez trzech zaborczych sąsiadów.
Ostatni król Polski to fascynująco i przystępnie napisana biografia, będąca wynikiem wieloletnich studiów źródłowych w bibliotekach i archiwach europejskich: polskich i zagranicznych. Opowiada o Polsce drugiej połowy XVIII wieku i Stanisławie Auguście – człowieku Oświecenia i polityku, który pomimo niezwykle trudnego położenia międzynarodowego Rzeczypospolitej zmierzył się z zadaniem podźwignięcia jej pod względem gospodarczym i kulturowym oraz wydobycia z politycznego zastoju.
Jego panowanie przeobraziło kraj i polskie społeczeństwo, ale zakończyło się polityczną katastrofą. Stanisław August przegrał walkę. A działalność i postawa króla budziły odtąd w Polakach różne, radykalne emocje i oceny.
Był na pewno wspaniałym mecenasem sztuki, człowiekiem o żywym umyśle, licznych zainteresowaniach, bogatym życiu prywatnym. Lecz jakim był politykiem, mężem stanu? Czytelnicy tej książki otrzymują obszerny i rzetelny materiał, by poznać ostatniego monarchę niepodległej Polski i wyrobić sobie o nim własne zdanie.
Obecne wydanie uzupełniają: drzewa genealogiczne, mapy, kalendarium, kolorowe ilustracje, bibliografia oraz indeks osób.
Pora poznać wikingów od podszewki. Pomoże nam w tym grzebień wydobyty z torfowiska, pogańska świątynia skryta głęboko pod powierzchnią pola lawowego, wiadomość przesłana przez rozzłoszczoną żonę do męża, który zasiedział się w tawernie, a także dziecięce rysunki na brzozowej korze.Eleanor Barraclough zbiera drobinki żaru z dawnych ognisk i rozdmuchuje go na tyle, by znów zapłonął żywym ogniem opowieści o rozległym, bogatym i złożonym świecie wikingów. Nie ogranicza się do historii królów, najeźdźców i bohaterów, o których opowiadają sagi. Przede wszystkim opisuje los zwykłych ludzi: kupców, dzieci, rzemieślników, niewolników, wieszczek, podróżników i bajarzy ponieważ bez nich obraz średniowiecznego nordyckiego świata byłby niekompletny.Ta książka umożliwi nam zapoznanie się z niezwykłą kulturą, która rozwijała się przez wieki na rozległym obszarze obejmującym początkowo tylko Skandynawię, ale z czasem również odległe fiordy Grenlandii i pustkowia Arktyki, a szlakami wodnymi i stepami Eurazji dotarła nawet do Bizancjum i islamskiego kalifatu.Eleanor Rosamund Barraclough mieszka w Londynie i wykłada na Uniwersytecie Bath Spa. Jest profesorem historii, studia rozpoczynała w Cambridge, a następnie kontynuowała w Oksfordzie i Durham. Spod jej pióra wyszło wiele artykułów prasowych i recenzji, a także dwie książki poświęcone czasom wikingów. Udziela wywiadów, występuje w podcastach i programach historycznych, realizowanych między innymi przez BBC.Odwiedziła na końskim grzbiecie pozostałości po osadach wikingów na Grenlandii i szukała runicznych napisów w okolicach kurhanów na Orkadach.W 2013 roku została zaliczona przez BBC/AHRC w poczet dziesięciorga najwybitniejszych naukowców nowego pokolenia, w uznaniu wysiłków na rzecz popularyzacji koncepcji akademickich wśród szerszej publiczności.
Starożytny Egipt bez XVIII dynastii byłby znany z takiego fenomenu architektonicznego jak piramidy, czy gigantyczna rzeźba Wielkiego Sfinksa, ale prawdopodobnie nie doczekałby się w podręcznikach historii miana jednego z mocarstw światowych. XVIII dynastia zapoczątkowała najznamienitszy okres w dziejach Egiptu, zwany Nowym Państwem, który śmiało można nazwać jego „złotym wiekiem”. Wiele spośród imion tej dynastii stało się na swój sposób sławne nawet dla osób nieinteresujących się dziejami Egiptu, jak chociażby Hatszepsut (kobieta-faraon), Amonhotep III, Achenaton (Echnaton) i jego małżonka Nefertiti, czy Tutanchamon. Innymi słowy: trudno w pełni pojąć historię starożytnego Egiptu bez głębszego zapoznania się z epoką, w której krajem nad Nilem rządzili faraonowie XVIII dynastii.
Książka EGIPT STAROŻYTNY W CZASACH XVIII DYNASTII w sposób chronologiczny prezentuje wszystkich władców tamtej epoki.
Zenon Gołaszewski – historyk, tłumacz, pisarz, autor wielu książek popularnonaukowych, jak i powieści historycznych.
Historia zdobycia Berlina widziana oczami zwykłych ludzi, żołnierzy i cywilów, targanych rozpaczą i zawiedzionymi marzeniami.Nikt nigdy nie pisał o wojnie tak jak Ryan."Bitwa o Berlin rozpoczęła się punkt czwarta rano w poniedziałek 16 kwietnia 1945 roku W tej właśnie chwili niecałe trzydzieści osiem mil od stolicy Niemiec na nocnym niebie nad wezbraną Odrą rozbłysły czerwone rakiety, wywołując - jak za ściągnięciem spustu - zapierającą dech nawałę ogniową i natarcie Rosjan14 kwietnia generał Eisenhower postanowił zatrzymać alianckie natarcie przez Niemcy Kiedy oddziały amerykańskie otrzymały ten rozkaz, niektóre z nich dzieliło od Berlina zaledwie czterdzieści pięć mil.Gdy rozpoczęło się natarcie, berlińczycy zaszyli się w gruzach swego zbombardowanego miasta, odrętwiali i przerażeni, trzymając się kurczowo jedynej polityki, jaka się teraz liczyła - polityki przetrwania".
Rok, który przypieczętuje los nazistów
Rok, w którym Stalin niczym kolos rzuci cień na Europę
Czerwiec 1944 roku. W trakcie operacji Bagration ponad 2 miliony żołnierzy Armii Czerwonej staje naprzeciw 500 tysięcy żołnierzy niemieckich. Sowieci mszczą się za swoją porażkę w operacji Barbarossa w 1941 roku. W tym samym czasie zachodni alianci triumfują na plażach Normandii, ale to wydarzenia na froncie wschodnim przypieczętują los Hitlera i doprowadzą do zniszczenia nazizmu.
Najnowsza książka bestsellerowego historyka to oparta na nieznanych na Zachodzie źródłach niemieckich, rosyjskich i polskich analiza uwzględniająca aspekty wojskowe, polityczne i dyplomatyczne ostatniego roku II wojny światowej. Ukazuje wyrafinowane formy oszustwa i podstępu, okrucieństwa wojny partyzanckiej i triumfy militarne Sowietów, które umożliwią Stalinowi okupację Europy Wschodniej, narzucenie warunków powojennego porozumienia i położą fundamenty pod Zimną Wojnę.
Rok 1944 jest pełen okrucieństwa, podstępów, militarnych triumfów i klęsk. Stalin wykorzysta szansę, by stać się jedynym zwycięzcą tej wojny. Po trupach wrogów i sprzymierzeńców dotrze do miejsca, z którego będzie decydował o przyszłości świata.
Ta książka wydobywa prawdę z mroku mitów. Odrzuca powszechne błędy w postrzeganiu europejskiego średniowiecza. Zamiast stereotypów pokazuje piękno i braterstwo, które rozkwitły pośród tych krwawych czasów. Opisuje, jak średniowiecze, które w rzeczywistości było czasem innowacji, utorowało drogę do renesansu i oświecenia. Słowo „średniowieczny” przywodzi na myśl mroczne skojarzenia: łączymy je z przesądami, stagnacją, barbarzyństwem i kiepską higieną. Mit panującego wówczas „mroku” zaciemnia prawdę, a przecież średniowiecze to wyjątkowy czas w historii ludzkości. Autorzy przedstawiają jego rzeczywisty obraz – jako epoki skomplikowanej, pięknej i brutalnej. Książka obejmuje dziesięć wieków i dotyczy rozległego obszaru – od Europy przez Azję do Afryki, rzucając nowe światło na znane postacie i wydarzenia historyczne. Autorzy pozwalają nam inaczej spojrzeć na upadek Rzymu, rządy Karola Wielkiego, wikingów, krucjaty i epidemię dżumy, wzbogacając narrację o wieloreligijną Iberię, początki Bizancjum, a także geniusz św. Hildegardy i rządy królowych. Naszą podróż zaczynamy pod gwieździstym sklepieniem stworzonym na życzenie cesarzowej o germańskich, romańskich, hiszpańskich, bizantyjskich i chrześcijańskich korzeniach. Kończymy ją niemal tysiąc lat później, gdy zainspirowany tymi samymi gwiazdami poeta Dante tworzy ponadczasową, epicką sagę o niebie i piekle. Autorzy przypominają nam, jak zmieniały się tworzone przez ludzi granice i jakie możliwości odsłoniło przed nami poznanie przeszłości. Średniowiecze było epoką ognia, który jednocześnie rozświetlał zachwycające witraże w katedrach i rozpalał stosy, na których płonęli heretycy. Książka stanowi rewizjonistyczne ujęcie historii średniowiecznej Europy i skutecznie obala mit średniowiecznego barbarzyństwa. Autorzy zachęcają czytelnika, by stawił czoła stereotypom, uproszczeniom i uprzedzeniom dotyczącym przeszłości. Dzięki temu ma szansę dostrzec szerszy, bardziej otwarty obraz tysiąca lat, które nastąpiły po upadku Rzymu.—Peter Frankopan, „The Guardian”, autor książki Nowe jedwabne szlaki. Teraźniejszość i przyszłość świata Książka rzuca światło na okres znany nam głównie z mitów, legend i baśni, przypominając, że nasza cywilizacja nie upadła wraz z Imperium Rzymskim, a nowożytność nie wybudziła jej z tysiącletniej hibernacji.
Totalna opowieść o globalnym konflikcie.Wciąż żyjemy w świecie, który stworzyła. Druga wojna światowa była największą z dotychczasowych, konfliktem prawdziwie powszechnym w swojej skali. Nowe było też jej okrucieństwo: życie straciło od 60 do 75 milionów ludzi, pierwszy raz w historii więcej cywilów niż żołnierzy. Amerykański pisarz Kurt Vonnegut jeniec wojenny w Dreźnie nazwał ją próbą samobójczą ludzkości. Rany, które otworzyła tamta wojna, jeszcze się nie zabliźniły, mimo że wybuchła prawie sto lat temu. Jak w jednej opowieści zawrzeć wydarzenia na wszystkich frontach, od Europy po Azję, od Afryki Północnej po Bliski Wschód? Olivier Wieviorka, wybitny historyk, podjął się tego wyzwania i stworzył dzieło, które już teraz uznawane jest za klasyczne. Jego książka to nie tylko synteza światowego konfliktu, ale także mistrzowska opowieść o ludziach i ich decyzjach, pokazująca jednocześnie, w jakim stopniu o przebiegu wojny zadecydował przypadek i nieokiełznana dynamika zdarzeń, która raz uruchomiona, stała się niemożliwa do zatrzymania. To efekt czterdziestu lat badań i blisko dziesięciu lat pisania. Prawdziwe arcydzieło nowoczesnego opowiadania o historii.Mistrzowska synteza konfliktu. Le Monde
Wieczorem 1 marca 1951 r. w więzieniu na warszawskim Mokotowie wykonano wyrok śmierci na siedmiu członkach IV Zarządu Głównego Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość". Dziś rocznica ich śmierci obchodzona jest jako Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Kiedy we wrześniu 1939 r. Łukasz Ciepliński, młody oficer Wojska Polskiego, stawał do walki w obronie Polski, nie przypuszczał, że będzie ją prowadził aż do końca swojego życia. Nie pogodził się z utratą niepodległości kierując lokalnymi strukturami Armii Krajowej i szkoląc jej żołnierzy do walki - najpierw z najeźdźcą niemieckim, a potem z "wyzwolicielem" sowieckim. Jego działalność w szeregach organizacji NIE, potem Okręgu Krakowskiego Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, a następnie Obszaru Południowego Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość" zawiodła go na stanowisko prezesa IV Zarządu Głównego tej największej tajnej organizacji antykomunistycznej. Aresztowany przez UB w listopadzie 1947 r., przeszedł trzyletnią katownię na Rakowieckiej 37. Zapłacił najwyższą cenę, ale stał się symbolem walki Polaków z reżimem komunistycznym w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej. Niniejsza książka jest współczesną próbą przybliżenia formacji i wyborów tej heroicznej postaci - od domu rodzinnego, poprzez Korpus Kadetów i wojnę, do rozwiązania Armii Krajowej i decyzji o drugiej, antysowieckiej konspiracji.
Spis treści:WprowadzenieI. Przygotowanie dyplomatyczneII. Mobilizacja saksońskiego korpusu wsparciaIII. Saski korpus wsparcia w Czechach. Październik-grudzień 1744ZakończenieAneksWykorzystane źródłaSpis map O książce:Wśród konfliktów zbrojnych, w które tak bogata była epoka Starego Porządku, szczególne miejsce zajmuje wojna o sukcesję austriacką (1740-48). Spór o spadek ostatniego Habsburga nazywany jest najbardziej skomplikowanym konfliktem XVIII wieku (Anderson), a przedziwne sploty interesów zaangażowanych stron dał nawet powód do twierdzenia o jego anormalności (Lodge). Wieloaspektowy charakter tego konfliktu naprawdę sprawia, że jest on o wiele bardziej złożony niż zwykłe starcie dwóch koalicji. W istocie wojna o sukcesję austriacką służy jako ogólne określenie szeregu konfliktów, z których niektóre nie są bezpośrednio związane z samą sukcesją (wojna angielsko-hiszpańska). Rywalizacja anglo-francuska, hiszpańskie roszczenia do terytoriów włoskich, dawny antagonizm Burbonów i Habsburgów oraz szereg innych sprzeczności znalazły ujście w konflikcie lat 40. XVIII wieku. Jedno z głównych miejsc w tym cyklu zajmuje konfrontacja Prus z Austrią, którą od nazwy spornej prowincji nazwano Wojnami Śląskimi (1740-42, 1744-45, 1756-63). Właśnie lawinę tych sprzeczności uruchomił król pruski Fryderyk II. Pierwszy cios zadał nieco ponad miesiąc po śmierci cesarza Karola VI Habsburga, szybko zajmując bogaty Śląsk. W wyniku dwóch lat intensywnych walk monarcha pruski zdołał obronić swój nowy nabytek, który był zabezpieczony postanowieniami traktatu we Wrocławiu z czerwca 1742 roku. Aneksja tej prowincji znacznie zwiększyła zasoby Królestwa Prus i, co nie mniej ważne, ograniczyła możliwości monarchii Habsburgów. Ale to był tylko finał pośredni...
Babki, matki i córki. Mistrzynie drugiego planu, żyjące w cieniu artystów malarzy.Buntowniczki, literatki, malarki. Artystki, chcące za wszelką cenę pokazać własny talent.Uparte, ambitne i nieodgadnione. Kobiety z rodu Kossaków.Zofia z Gałczyńskich Kossakowa w Paryżu zachwyci urodą, w Krakowie stworzy rodzinie dom - słynną Kossakówkę. Zofia z Kossaków Romańska, niezwykle utalentowana, zrezygnuje z kariery malarskiej i poświęci się rodzinie. Jadwiga z Kossaków Unrużyna, której córka wyjdzie za Witkacego, zdecyduje się odejść od męża i poprowadzi własny pensjonat. Kuzynki: Maria i Anna z Kisielnickich Kossakowe będą trwać u boku braci bliźniaków obdarzonych temperamentem, przystojnych i oryginalnych. Zofia z Kossaków Szczucka-Szatkowska zapisze się na kartach historii jako wybitna konspiratorka i autorka bestsellerów. W końcu najmłodsze i najbardziej zbuntowane - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska i Magdalena Samozwaniec - wejdą na stałe do artystycznej bohemy i będą rozwijać swój talent.Dzieje kobiet z rodu Kossaków są filmowe. Piękne i dramatyczne. A saga widziana z ich perspektywy - fascynująca.Joanna Jurgała-Jureczka powraca do opowieści o kobietach z rodu Kossaków. Na nowo maluje ich portrety, dopełnia, uzupełnia i koryguje.Wydobywałam je z niebytu. Odkrywałam materiały nowe i nieznane. Zaskakiwały mnie, wzruszały, zachwycały i denerwowały. Mozaika, wielobarwność, różnorodność, dynamika - oto słowa, jakie mi się z nimi kojarzą.Od Autorki
Wielu mieszkańców państwa polskiego posiada obecnie podstawowe informacje na temat pomocy udzielanej Żydom przez Polaków. Znikoma jest natomiast wiedza polskiego społeczeństwa o pomocy udzielanej przez organizacje żydowskie Polakom po zakończeniu II wojny światowej. Jedną z organizacji, która udzielała im wsparcia był Centralny Komitet Żydów w Polsce. W podaniach kierowanych do CKŻwP zarówno ze strony polskiej, jak i żydowskiej znajdują się opisy przeżyć ratujących i ich podopiecznych. W niektórych przypadkach są to jedyne informacje o ludziach, którzy starali się ratować życie skazanych na Zagładę. Tylko część z ratujących, z różnych powodów, została uhonorowana przez stronę żydowską tytułem ""Sprawiedliwy wśród Narodów Świata". Obaj recenzenci byli zgodni, że prezentowany wybór dokumentów [] to cenny przyczynek do pogłębienia naszej wiedzy na temat relacji polsko-żydowskich w warunkach terroru kreowanego przez przedstawicieli tzw. Trzeciej Rzeszy. Są to materiały [] ważne do poznania szeregu aspektów stosunków polsko żydowskich w latach wojny i okupacji.
„Książka dotyczy konstytucji i ustrojów konstytucyjnych, ale nie stroni od kwestii politycznych. Innymi słowy, jest cenna przez to, że łączy podejście konstytucjonalistyczne z politologicznym. To zatem praca interdyscyplinarna, co czyni ją atrakcyjną naukowo, a także rynkowo. Sięgną po nią zarówno prawnicy, jak i politolodzy. Autor korzysta z bogatej bibliografii w języku czeskim i słowackim. Ogarnia ona literaturę konstytucjonalistyczną, politologiczną oraz literaturę z zakresu historiografii, włączając w to pozycje najnowsze. Wzmacnia to już wspomniane wyżej interdyscyplinarne podejście oraz głębokość analizy, czyniąc tę publikację wyjątkową w kontekście polskim i interesującą dla rodzimego odbiorcy”. Z recenzji prof. dr. hab. Michala Kubáta, Uniwersytet Karola w Pradze Debaty nad stanem i jakością porządku konstytucyjnego Czech i Słowacji toczące się nieprzerwanie na poziomie politycznym, jak i naukowym w państwach będących przedmiotem rozważań, a także pojawienie się w ostatnich latach wielu nader istotnych merytorycznie pozycji w języku czeskim i słowackim, otwierających nowe perspektywy analityczne – wszystkie te czynniki skłoniły autora do pogłębienia skali prowadzonych od lat badań, poszerzenia horyzontów poznawczych, przeprowadzenia bardziej zaawansowanych analiz i interpretacji regulacji konstytucyjnych, ugruntowanych na znacznie bogatszej podstawie źródłowej niż uprzednio, aby na końcu móc przedstawić nowe, możliwie jak najbardziej innowacyjne, ustalenia i wnioski. Dobrym asumptem do przygotowania niniejszej publikacji stał się niedawno przypadający jubileusz 30-lecia obowiązywania konstytucji Republiki Czeskiej i Republiki Słowackiej. Prowadzony wywód odwołuje się do paradygmatu hermeneutycznego, łącząc opis regulacji konstytucyjnych z ich rozbudowaną interpretacją. Analiza ma zasadniczo charakter konstytucjonalistyczny, aczkolwiek nieco odbiegający od modelu klasycznego, ponieważ została ona zdynamizowana, a także na swój sposób uelastyczniona podejściem politologicznym. W badaniach wykorzystana została metoda instytucjonalno-prawna, dająca sposobność ujęcia specyfiki systemu politycznego międzywojennej Republiki Czechosłowackiej, komunistycznej Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej, współczesnej Republiki Czeskiej, Państwa Słowackiego z okresu II wojny światowej oraz współczesnej Republiki Słowackiej poprzez materiał źródłowy, jaki dostarczają ich konstytucje. Uzupełnieniem podstawowej metody badawczej okazała się metoda systemowa, która umożliwiła sportretowanie i ocenę konstytucyjnych systemów ustrojowych poprzez eksplorację funkcji spełnianych przez organy państwa oraz wyjaśnianie mechanizmów ich wzajemnych powiązań i oddziaływań. Kompozycja pracy przyjmuje w pełni klarowne i jednocześnie koherentne do zastosowania w tym przypadku kryteria organizujące proces badawczy i umożliwiające wszechstronne przedstawienie jego wyników, a są nimi w pierwszej kolejności odwołanie się do układu państwowego, zaś w drugiej – zastosowanie w jego obrębie ujęcia chronologicznego. Prof. dr hab. Marek Bankowicz – politolog, profesor z tytułem honorowym profesora zwyczajnego w Instytucie Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kieruje Katedrą Współczesnych Systemów Politycznych i Partyjnych, przewodniczy Radzie Dyscypliny Nauki o polityce i administracji UJ. Ostatnio opublikowane książki to: Demokracja według T.G. Masaryka (2015) oraz Maestro politologii. Eksploracje polityki Giovanniego Sartoriego (2018).
Jeden z najważniejszych na świecie specjalistów od dezinformacji napisał brawurową biografię buntowniczego propagandysty II wojny światowej Seftona Delmera.Delmer, utalentowany dziennikarz, mieszkający wcześniej w Niemczech, uruchomił w Wielkiej Brytanii eksperymentalną stację radiową GS1, która nadawała w III Rzeszy. Zamiast kierować poważne odezwy, tworzył on groteskowe i kabaretowe audycje, uważając, że właściwą odpowiedzią na propagandę Goebbelsa jest więcej Goebbelsa. Jego celem było podkopanie nazizmu od wewnątrz, poprzez odwrócenie zwykłych obywateli od nazistowskich zwierzchników. Książka Pomerantseva to nie tylko biografia człowieka, który próbował oszukać Hitlera, ale i analiza narzędzi do współczesnej walki informacyjnej z tyranami i dyktatorami.
Czternaście wieków wojny między islamem a Zachodem.Obszerna historia obfitującego w okrucieństwa konfliktu pomiędzy islamem a chrześcijaństwem, która rzuca nowe światło na ich współczesne antagonistyczne stosunki.Zachód i islam, czyli miecz i bułat, ścierają się ze sobą od VII wieku - prorok Mahomet wezwał wówczas cesarza bizantyjskiego Herakliusza do zrezygnowania z wiary chrześcijańskiej, a kiedy ta propozycja została odrzucona, rozpoczął dżihad.Miecz i bułat to kronika przełomowych bitew stoczonych w wyniku islamskiej świętej wojny, od pierwszego wypadu na terytorium chrześcijan w VII wieku po przełomową bitwę pod Wiedniem w 1683 roku i europejską kolonizację świata muzułmańskiego w XIX wieku. Korzystając z oryginalnych źródeł arabskich i greckich, Raymond Ibrahim drobiazgowo opisuje kolejne starcia, objaśniając, w jaki sposób wojny i szersze historyczne prądy epoki odzwierciedlają linie podziału między dwiema religiami. Większość tych bitew - na przykład nad rzeką Jarmuk, pod Tours czy Manzikertem - została zapomniana lub z czasem zlekceważona przez badaczy. Jednak w obliczu odrodzenia się dżihadu Miecz i bułat przedstawia niezbędny kontekst historyczny do zrozumienia obecnych relacji między Zachodem a islamem.
Tom IX serii zawiera pierwszy polski przekład ""Historia Bohemica"" Eneasza Sylwiusza Piccolominiego (1405-1464) wraz z przedmową Františka Šmahela i aneksem do przedmowy autorstwa Haliny Manikowskiej. Dzieło Piccolominiego obejmuje dzieje Czech od ich legendarnych początków aż do wyboru Jerzego z Podiebradów na króla w roku 1458 (tym samym, w którym humanista został papieżem, przybierając imię Pius II). Najwięcej uwagi autor poświęca współczesnym wypadkom, wyczuwając ,,doniosłość kwestii czeskiej w szerszym kontekście chrześcijańskiego świata"" (F. Šmahel). Jak stwierdza w dedykacji dzieła - ,,nie ma obecnie innego królestwa, w którym pojawiłoby się tyle gwałtownych zmian, tyle wojen, tyle rzezi, tyle zdumiewających wydarzeń, ile widzimy w Czechach"".******The Czech HistoryThe first Polish translation of ""Historia Bohemica"" (""History of Bohemia""), the work of the prospective Pope Pius II along with the foreword by František Šmahel and the annex to the foreword by Halina Manikowska. It includes the history of Czechia from its legendary beginnings to the election of George of Poděbrady as king in 1458.
The appearance of the audiovisual series as a dominant genre on the broadcast entertainment scene was preceded by the millennia-long evolution of episodic narration. The book begins with an inquiry into the history and development of episodic narration to later provide a chronological survey of almost five hundred 21st-century audiovisual series (films are included for context) inspired by classical Antiquity. The data gathered in the survey are then analyzed from the point of view of the variety and frequency of the used myths and classical references, as well as compared with the significant scholarship on the reception of Antiquity (until recently, traditionally focused on cinema). The last chapters pull together a coherent image of the main themes and trends in the 21st-century audiovisual serial narratives inspired by Graeco-Roman mythology.******Ta pieśń nie kończy nigdy się. Mitologia klasyczna w XXI-wiecznych serialach telewizyjnych dla młodzieżyZanim seriale zdominowały telewizję rozrywkową, poprzedziła je dobrze ponad tysiącletnia ewolucja narracji w odcinkach. Książka nakreśla najpierw historię i rozwój epizodycznej narracji, a potem przechodzi do chronologicznego przeglądu prawie pięciuset nakręconych w XXI wieku seriali telewizyjnych dla młodzieży zainspirowanych mitologią starożytną (z dodanymi dla kontekstu filmami). Tak zgromadzone dane zostały następnie zbadane pod względem różnorodności i częstotliwości użytych w serialach mitów i odniesień do starożytności, jak również porównane z literaturą naukową na temat recepcji antyku (do niedawna zajmującej się raczej kinem). Dalsze rozdziały książki przedstawiają spójny obraz głównych tematów i tendencji w serialach telewizyjnych XXI wieku powstałych pod wpływem mitologii grecko-rzymskiej.
Od samego początku II wojny światowej niemieckie U-Booty udowodniły swoją wartość, atakując żeglugę atlantycką i ustanawiając blokadę alianckich szlaków zaopatrzeniowych. Zakłócenie szlaków dostaw do Wielkiej Brytanii miało wpływ na ograniczenie możliwości prowadzenia przez nią wojny. Z kolei na obszarze Pacyfiku okręty podwodne US Navy stanowiły poważne zagrożenie dla japońskich okrętów i statków, zatapiając przeszło 1000 jednostek, w tym jeden pancernik, osiem lotniskowców i jedenaście ciężkich krążowników.Niniejsza leksykon stanowi szczegółowy przewodnik po okrętach podwodnych II wojny światowej, uporządkowany według poszczególnych uczestników konfliktu. Czytelnik dowie się o śmiałym rajdzie U-47 na bazę Royal Navy w Scapa Flow, w wyniku którego w październiku 1939 roku zatopiony został pancernik Royal Oak. Książka zgłębia także konstrukcję Elektrobootów Typu XXI, czyli pierwszego typu okrętów podwodnych, który z założenia miał operować głównie pod powierzchnią wody. Można też podziwiać japońskie krążowniki podwodne typu I-400, wyposażone w wodnosamoloty pływakowe, a także zapoznać się z nietypową francuską jednostką Surcouf, uzbrojoną w działa kal. 203 mm i mogącą teoretycznie zmierzyć się z ówczesnymi okrętami liniowymi.Książka zawiera 140 szczegółowych ilustracji barwnych oraz fotografii, prezentujących m.in. rozmaite wzory kamuflażu, oraz precyzyjne informacje techniczne.
Ustalenie zachodnich granic Polski, które nastąpiło w 1945 roku, oznaczało Przyłączenie ziem III Rzeszy położonych na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej. W porównaniu z ziemiami II Rzeczypospolitej przejętymi przez Związek Radziecki Na wschodzie były to tereny znacznie lepiej uprzemysłowione, pokryte Gęstą siecią komunikacyjną, z kilkoma dużymi ośrodkami przemysłowymi. Ziemie Te zostały w znaczącym stopniu zniszczone w wyniku szeroko pojętych działań Wojennych. Wyposażenie wielu fabryk zostało zdewastowane, wywiezione za Odrę lub do Związku Radzieckiego, rozszabrowane czy po prostu bezmyślnie Zniszczone.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?