Publikacja Peak China? Dokąd zmierzają Chiny stanowi zbiór artykułów naukowych nawiązujących do referatów wygłoszonych podczas ogólnopolskiej konferencji naukowej, która odbyła się w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu UJ. Pozycja łączy interdyscyplinarne podejście autorów reprezentujących szereg dyscyplin, od nauk o kulturze i religii, poprzez politologię i stosunki międzynarodowe, aż do ekonomii. Na kartach monografii poruszono wiele tematów związanych z przemianami zachodzącymi we współczesnych Chinach, takich jak ewolucja systemu politycznego, perspektywy rozwoju sytuacji w Cieśninie Tajwańskiej czy znaczenie ChRL w kontekście bilateralnych oraz multilateralnych stosunków międzynarodowych. Szeroki przekrój przeanalizowanych tematów oraz interdyscyplinarne podejście sprawiają, że publikacja będzie przydatna dla wszystkich osób pragnących lepiej zrozumieć skomplikowane i wielowątkowe zjawiska zachodzące w omawianym państwie. Droga do budowy mocarstwowej pozycji ChRL rozpoczęła się na dobre w 1978 roku, kiedy to Den Xiaoping (1904–1997), polityk chiński i mąż stanu, wygłosił zdanie, iż „nieważne, czy kot jest biały, czy szary, ważne, by łowił myszy”. Wraz z dojściem do władzy Xi Jinpinga państwo chińskie niemal całkowicie wyszło z cienia międzynarodowych relacji politycznych, starając się kształtować te ostatnie razem z innymi mocarstwami, a nawet samodzielnie o nich decydować. Stąd też nieuchronny okazał się konflikt na linii Pekin–Waszyngton o globalny prymat, którego kolejne etapy obserwujemy z rosnącym niepokojem, zwłaszcza gdy cel zaczyna uświęcać środki. Właśnie o tym wszystkim traktują poszczególne rozdziały pracy monograficznej, będącej efektem Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Peak China? Dokąd zmierzają Chiny”, która odbyła się w styczniu 2024 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Ocena sytuacji zawarta w poszczególnych artykułach jest zwięzła i charakteryzuje się dobrym fundamentem w postaci odpowiedniej literatury przedmiotu. Wnioski wynikające z analizy przeprowadzonych badań naukowych są jasno skonkretyzowane i pozostają zgodne z rzeczywistością, świadcząc o wiedzy w podjętym przez autorów obszarze tematycznym. dr hab. Robert Kłaczyński, prof. UKEN Instytut Dziennikarstwa i Stosunków Międzynarodowych UKEN Dr Magdalena Grela-Chen – asystent w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Do jej zainteresowań należą zagadnienia związane z tradycyjnym strojem w Azji, a w szczególności relacje między strojem a polityką, jak również rola przekazu pozawerbalnego w działalności politycznej. Jest autorką monografii Hanfu: wskrzeszając splendor cesarskich Chin ze wzrokiem skierowanym w przyszłość. W 2022 roku obroniła rozprawę doktorską zatytułowaną Relacje pomiędzy strojem a polityką. Przekaz pozawerbalny w działalności politycznej kobiet w Chinach i Indiach. Przypadki wybitnych przedstawicielek życia politycznego obu krajów. Karolina Krupa – doktorantka w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończyła sinologię i studia strategiczne nad Azją na UJ, w ramach wymiany semestralnej studiowała międzynarodowe nauczanie języka chińskiego i stosunki międzynarodowe na Pekińskim Uniwersytecie Języków Obcych. Obecnie jest związana z Ośrodkiem „Instytut Konfucjusza w Krakowie” UJ, gdzie prowadzi zajęcia z języka chińskiego i odpowiada za organizację wydarzeń z zakresu kultury i historii Chin. Jej zainteresowania badawcze obejmują teorię stosunków międzynarodowych, współczesne relacje chińsko-amerykańskie oraz przemiany systemu politycznego ChRL.
Niniejsza książka w pierwszorzędny sposób przedstawia środkowy etap wojny na Pacyfiku - okres między połową 1942 a połową 1944 roku. Wtedy to równoległe alianckie ofensywy na północ i południe od równika na kształt "zwycięskiej fali" zalały rozległe wyspiarskie imperium Japonii, doprowadzając do nieodwracalnej strategicznej klęski Tokio na Marianach. Były to największe, najkrwawsze, najkosztowniejsze i najbardziej skomplikowane pod względem logistycznym kampanie morsko-lądowe w historii. W ich trakcie doszło do gorzkich sporów między rodzajami amerykańskich sił zbrojnych. Zostawiły one rany, jakich nie zdołało zagoić nawet zwycięstwo.Te lata i kampanie, choć często przeoczane, zadecydowały o rezultacie wojny na Pacyfiku. Sceny walk w powietrzu, na morzu i w dżungli, kreślone przez Iana W. Tolla, są wprost porywające. Autor zabiera czytelnika na rady wojenne w Waszyngtonie i Tokio, gdzie zderzały się ze sobą kwestie polityki i strategii. Przedstawia też wysiłki w celu zmobilizowania przemysłu wojennego, co stanowiło sekret alianckiego sukcesu. Opartą na dogłębnych badaniach opowieść ożywiają i ubarwiają relacje z pierwszej ręki - listy, dzienniki, raporty czy wspomnienia. To one stanowią źródło istotnych detali, trafnych ocen i przenikliwych spostrzeżeń, jakie można znaleźć na kartach tej monumentalnej historii.Niniejszy tom, stanowiący kontynuację Pacyfiku. Próby ognia, "niezwykle wciągającej, dramatycznej opowieści" (San Francisco Chronicle), jest drugą częścią trylogii będącej pierwszą od ćwierćwiecza historią całej wojny na Pacyfiku."Opowiedziana z werwą historia porywa czytelnika fascynującym, szczegółowym przedstawieniem postaci i strategii po obu stronach zmagających się ze sobą w serii okrutnych starć na morzu i w powietrzu". - Library Journal"Opartą na drobiazgowych badaniach () wciągającą pracę Tolla czyta się płynnie i szybko, w czym pomagają anegdoty i historie z udziałem zarówno walczących, jak i przywódców politycznych po obu stronach". - Si Dunn, Dallas Morning News"[Toll] z niezmiennie dużą swobodą opisuje wielką strategię, operacje, taktykę, postacie przywódców i osobiste doświadczenia uczestników przedstawianych wydarzeń. Wszystko to umieszcza w kontekście pozwalającym zrozumieć bitwy lotniskowców, desanty morskie i działania okrętów podwodnych, w wyniku których Japończycy zostali zepchnięci na swą wewnętrzną linię obrony". - Richard R. Burgess, Seapower"Na kartach Zwycięskiej fali Ian Toll poświadcza, iż potrafi opowiadać o wojnie jak mało kto. W równie umiejętny i sugestywny sposób opisuje nocne lądowanie na lotniskowcu, debaty nad wielką strategią w Waszyngtonie czy burdę w australijskim barze. Oddaje ogrom wojny na Pacyfiku z jej grozą i odmiennością, nigdy nie zapominając o dziwactwach i osobliwościach, upadlającym okrucieństwie, ale też o momentach człowieczeństwa, które pozwalały ludziom po obu stronach kontynuować walkę". - Evan Thomas, autor Sea of Thunder i Ike's Bluff"Absorbująca książka (). Tak obrazowa, iż ma się wrażenie, że się tam jest (). Toll ma talent do wyłapywania istotnych szczegółów". - Roger Hainsworth, Adelaide Review"Przystępny i pouczający obraz wielkiego meczu szachowego naczelnych dowództw w środkowych latach wojny na Pacyfiku, barwnie ukazujący odwagę i determinację, chwile grozy i trumfów. Narracja jest ambitna pod względem rozmachu i prowadzona w doskonałym tempie. Wydarzenia od bitwy o Guadalcanal do odbicia Guamu przedstawione są w najwyższej rozdzielczości, zarówno w maksymalnym przybliżeniu, jak i z oddali". - James D. Hornfischer, autor Neptune's Inferno: The U.S. Navy at Guadalcanal"Toll pisze w ujmującym stylu, sprawnie wplatając rysy biograficzne najwyższych dowódców pomiędzy opisy walk i osobiste relacje z pól bitew". - Publishers Weekly Opis pochodzi od Wydawcy
Ta książka jest tak polityczna, że w ogóle nie wydano jej w PRL; nadal jest politycznie aktualna, a może nawet jeszcze bardziej w czasach, gdy brunatna chmura zbliża się do nas coraz szybciej. Powstanie w Wandei wybuchło 10 marca 1793 r. Bezpośrednią przyczyną wybuchu był dekret Zgromadzenia Narodowego z lutego powołujący pod broń 300 tysięcy mężczyzn w wieku od 18. do 40. roku życia tuż przed rozpoczęciem prac wiosennych w polu. Przeciwko buntownikom wysłano kolumny piekielne Krwawe stłumienie powstania przez wojska rewolucyjne uznawane jest często za pierwszy nowożytny przykład ludobójstwa. Podaje się najczęściej liczbę ok. 300 tysięcy zabitych, czyli około 40-44% ludności Wandei (wliczając w to również deportacje, z których prawie nikt nie wracał). Rozkaz gen. Turreau, głównodowodzącego działaniami w Wandei, brzmiał: Obnoście wszystkich na ostrzach bagnetów. Wsie, zagrody, lasy, zagajniki, w ogóle wszystko, co może spłonąć, będzie wydane płomieniom. Ta straszna tragedia wojny domowej nie jest jednak opisem wydarzeń, ona niesie autora do rozmyślań nad fenomenem rewolucji, terroru, zagłady To rozprawa o próbie ustanawiania porządku społecznego terrorem i siłą, o jego tragicznych konsekwencjach, to rozprawa nad fenomenem władzy, która zdolna jest posunąć się do ludobójstwa w imię ideałów wolności.
Hrabia Adam Ronikier, autor Pamiętników, został w polskiej historii postacią nieco zapomnianą. W czasie II wojny światowej ten konserwatywny działacz społeczny i polityczny odgrywał bardzo ważną rolę. Kierowana przez niego w latach 1940 – 1943 Rada Główna Opiekuńcza niosła pomoc głodnym, wypędzonym, aresztowanym, a opieką w różnych formach objętych było
– wedle szacunków historyków – od kilkuset tysięcy do prawie 2 milionów ludzi. Aby jego organizacja charytatywna mogła normalnie działać, musiał współpracować z hitlerowskimi władzamu i urzędnikami. Kierowała nim myśl zawarta w haśle: „Naszym najważniejszym obowiązkiem winno być bronienie substancji Narodu, Opatrzności pozostawiając opiekę nad państwem”.
Niektórzy, w tym także działacze Polskiego Państwa Podziemnego mieli mu za złe zbyt bliskie kontakty z okupantem, musiał utrzymywać bowiem kontakt m.in. z generalnym gubernatorem okupowanych ziem polskich Hansem Frankiem. Jednak już w końcu 1940 roku rząd polski na uchodźstwie zbadał zasadność tych zarzutów i stwierdził, że Ronikier działa odważnie i patriotycznie.
Osobiste powiązania Adama Ronikiera pomogły wyciągnąć z więzień i aresztów hitlerowskich w Polsce bardzo wiele osób. Wielokrotnie występował też w obronie Żydów. Domagał się wstrzymania budowy gett i deportacji. Po rozwiązaniu Żydowskiej Samopomocy Społecznej przechowywał w swym mieszkaniu poszukiwanego przez Niemców prezesa tej organizacji Michała Weicherta.
Protestując przeciwko terrorowi okupanta, pacyfikacjom i egzekucjom ulicznym, odmówił udziału w uroczystych dożynkach na Wawelu w październiku 1943 r. Doprowadziło to do odwołania go z funkcji szefa RGO. Gestapo na trzy tygodnie aresztowało wtedy Ronikiera i przesłuchiwało w Krakowie w lutym 1944 roku. Kiedy go zwolniono, hitlerowcy podjęli za jego pośrednictwem próbę nawiązania kontaktu z rządem emigracyjnym i powstrzymania wybuchu powstania warszawskiego.
Hrabia Adam Ronikier opuścił Polskę 18 stycznia 1945 r., tuż przed wkroczeniem Armii Czerwonej do Krakowa, zagrożony aresztowaniem i karą śmierci, które zapowiedziała w grudniu 1944 r. nadająca po polsku sowiecka rozgłośnia Kościuszko. Zmarł na emigracji w USA w 1952 roku, gdzie został pochowany.
Filozof i historyk idei prof. Bronisław Łagowski, napisał: „Gdyby trzeba było wskazać osobę, która podczas wojny zrobiła dla Polaków najwięcej, moim nominatem byłby Adam Ronikier”.
Materiały do tej książki Kazimierz Garbacz ps. Orlik zbierał latami. Odwiedzał byłych partyzantów Józefa Kurasia „Ognia”, a także osoby, które go spotkały na swojej drodze. Uporczywie i skutecznie namawiał do wspomnień, do swoich relacji ze spotkań, do opowiedzenia o wydarzeniach, których byli świadkami. Autor nie boi się trudnych tematów, wywołujących ciągle wiele emocji. Wraca do tematu zbrodni na żydach z Krościenka, którą według jego rozmówców niesłusznie przypisano "Ogniowi". Wspomina akcje przeprowadzone przez jego partyzantów, wyroki na osobach, które podszywały się pod partyzantów i obrabowywały okoliczną ludność.
Książka opracowana na podstawie wydania dywizyjnego z Brukseli z 1947 roku.Praca nie jest żadnym studium operacyjnym czy taktycznym, nie jest nawet historią dywizji. Choć przygotowana została przez komitet redakcyjny, to tak naprawdę napisali ją sami żołnierze. I to ich wspomnienia są główną treścią tej książki.Publikacja opowiada, w jaki sposób żołnierze 1. Dywizji Pancernej, będąc poza granicami kraju, starali się uczciwie wypełnić swój obowiązek względem ojczyzny. Ich relacje zebrane w pracy pozwoliły odtworzyć cały szlak bojowy 1.DP.Opisano go w następujących rozdziałach: Normandia; Pościg; Od Skaldy do Mozy; Nad Mozą; Od Bredy do Wilhelmshaven.
Brygada Świętokrzyska NSZ była jedną z największych formacji partyzanckich działających na ziemiach polskich. Jej żołnierze walczyli równocześnie z okupantem niemieckim i z podziemiem komunistycznym, odrzucającym legalne polskie władze na wychodźstwie i stanowiącym awangardę nowej, sowieckiej okupacji. Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności i umiejętnej dyplomacji dowódców całej jednostce udało się przedostać na Zachód, unikając rozbicia i ze strony Wehrmachtu czy Waffen SS, i Armii Czerwonej.W styczniu 1945 r., w obliczu sowieckiej ofensywy, dowództwo brygady w obawie przed jej zniszczeniem przez zbliżającą się Armię Czerwoną i NKWD podjęło próbę wycofania się na zachód i uratowania jednostki jako siły zdolnej do walki o wolną Polskę. Dzięki lokalnym, doraźnym i taktycznym, porozumieniom z jednostkami niemieckimi Brygada rozpoczęła marsz ku zachodowi, ku jednostkom alianckim. Podczas przemarszu Dowódca Brygady nie zgodził się na podporządkowanie i współpracę wojskową z Niemcami. Nie pozwolił też rozbroić jednostki.Brygada Świętokrzyska była jedynym polskim oddziałem partyzanckim w czasie II wojny światowej, który jako jednostka partyzancka oswobodził więźniów obozu koncentracyjnego poza granicami Polski. Był to obóz kobiecy w Holiszowie, podobóz KL Flossenburg, w którym osadzono ponad 1000 więźniarek różnej narodowości. Atak polskiej jednostki na ten obiekt uratował od śmierci żydówki węgierskie, które niemiecka załoga obozu miała spalić żywcem. Następnie oddziały Brygady nawiązały kontakt taktyczny z jednostkami 3. Armii Amerykańskiej gen. George’a Pattona.Amerykanie dokonali sprawdzenia polskiej jednostki pod względem kontrwywiadowczym, uznając ją za jednostkę niekolaborującą z Niemcami, uznali ją jako jednostkę aliancką.Jerzy Jaxa-Maderski przedstawia dzieje Brygady Świętokrzyskiej NSZ w zgromadzonych relacjach i wspomnieniach żołnierzy, sylwetki ich dowodców, działania poszczególnych oddziałów, osławiony "marsz na Zachód", wspomnienia skoków spadochronowych do okupowanej Polski, kronikę 202 pp Ziemi Sandomierskiej, opisowy indeks pseudonimów i nazwisk dopełnia całość.
Amunicja i jej produkcja to temat dla wielu niszowy, wręcz egzotyczny. Dr Marcin Wilczek opowiada w swojej książce, jak i dlaczego Polska w latach 50. XX wieku zbudowała liczący się przemysł amunicyjny. Przypomnijmy jednak za Cyceronem, że historia jest nauczycielką życia. Nauka płynąca z przeszłości pozwala nam lepiej zrozumieć świat, sensowniej postępować i unikać błędów, które popełniali nasi poprzednicy. Nieraz w przeszłości zabrakło nam amunicji albo groziło nam, że możemy jej nie mieć wtedy, kiedy będziemy jej potrzebować. Abstrahując od ram ustrojowych czy systemu politycznego, siły zbrojne zawsze będą potrzebować siły ognia. Bardzo często jednak różnej maści analitycy skupiają się na systemach uzbrojenia lub innych wyznacznikach siły bojowej. Wojny jednak nie toczy armia tylko państwo, a krótkie i zwycięskie wojny są zazwyczaj mirażem. Żeby móc wygrywać konflikty zbrojne, trzeba umieć przygotować społeczeństwo, gospodarkę, przemysł, by w momencie próby móc je zmobilizować i wytwarzać uzbrojenie oraz amunicję, cały czas zasilając front. Bez amunicji nie ma efektywnej walki – widzimy to przecież od 2022 r. w Ukrainie. Może warto za namową Cycerona zastanowić się, czego możemy się z tamtych czasów nauczyć i jakich błędów nie popełniać.Dotychczasowe prace dotyczące wytwarzanej w Polsce amunicji skupiają się zaś na parametrach i specyfice samego produktu, niewiele dodając na temat przemysłu odpowiedzialnego za jego powstanie. W związku z powyższym brak jest odpowiedzi na najbardziej podstawowe pytania dotyczące polskiego przemysłu amunicyjnego w latach 1950–1955. Wyraźnie widoczne są cztery problemy badawcze. Pierwszym jest kwestia rzeczywistego potencjału polskiego przemysłu amunicyjnego i jego możliwości produkcyjnych. Drugim poziom jego zależności od przemysłu sowieckiego oraz jakie straty i korzyści zależność ta powodowała. Trzeci problem to skala rozbudowy przemysłu amunicyjnego w odniesieniu do rzeczywistych potrzeb państwa i sowieckiej polityki zbrojeniowej. Czwarty problem to porównanie potencjału odbudowanego po II wojnie światowej polskiego przemysłu amunicyjnego z jego przedwojennym odpowiednikiem.Zapraszamy do lektury.
Krwawa klęska naszego wojska we wrześniu 1939 r. dotknęła również i lotnictwo. Jednak jego charakter – bazowanie w głębi kraju, możliwość przemieszczania się i wycofywania, spowodowała, że granicę z Rumunią przekroczyła duża, bo kilkutysięczna grupa pilotów i, nie mniej ważnych, żołnierzy obsługi naziemnej.Dla naszych sojuszników, na tym etapie wojny, był to niezwykle cenny zasób. Zarówno Francja, jak i Anglia rozbudowywały swoje lotnictwo i wiedziały, że będą go potrzebować. Polski rząd stanął przed wieloma dylematami. Jak rozwijać lotnictwo? Ile ma go być? Jak za nie zapłacić? Z kim je rozwijać? Związanie się z jednym partnerem (Wielka Brytania) miałoby więcej sensu, bo nie rozpraszałoby zasobów, ale wojska lądowe tworzono we Francji – a nasze dywizje będą przecież potrzebować osłony i wsparcia z powietrza. Jeśli dodamy do tego wyścig z czasem przed kolejną niemiecką agresją, polityczno-biurokratyczne przepychanki wielu aktorów instytucjonalnych i państwowych otrzymamy fascynującą historię, którą opisuje dr hab. Wojciech Mazur.Akurat tego autora, nie trzeba przedstawiać nikomu, kto interesuje się sprawami Wojska Polskiego, a w szczególności lotnictwa w 20-leciu międzywojennym. Jest on autorem wielu monografii i artykułów naukowych – a wszystkie one zostały zbudowane na bardzo bogatej bazie archiwalnej. Nie inaczej jest i w Zamglonych horyzontach. Zapraszamy do lektury.
Simo Hyh - bohater wojny radziecko-fińskiejPonad 500 potwierdzonych trafieńKarabin bez celownika optycznegoZapytany, co uczyniło z niego tak dobrego strzelca, odparł krótko: ćwiczenieWojna zimowa 1939-1940 stała się starciem Dawida z Goliatem. Mimo miażdżącej przewagi w ludziach i sprzęcie Armia Czerwona napotkała zajadły opór oddziałów fińskich bohatersko broniących swej ojczyzny. Walki toczone w ekstremalnie trudnych warunkach, przy temperaturach osiągających nierzadko 40 stopni Celsjusza poniżej zera, ujawniły wszystkie słabości armii radzieckiej.Simo Hyh, który walczył w szeregach Finów, zyskał wśród czerwonoarmistów miano "Białej Śmierci" - ukrytej wśród śniegu i gotowej uderzyć w każdej chwili.
""Czymże jest człowiek? Igraszką w rękach losu. Nie człowiek stwarza los, lecz los stwarza człowieka. Powstanie sztucznych legend nie potrzebuje. Z kilkoma takimi się rozprawiam - nawet o samym sobie. Rozmaitych ""upiększaczy"" wydarzeń jest wielu. Nie zamierzam powiększać ich grona. Próbowałem żyć - nie potrafię. Wszystkim, którzy mi choć trochę okazali serca - dziękuję.Zbigniew Blichewicz ""Szczerba"". To najbardziej prawdziwe wspomnienia z Powstania Warszawskiego, jakie kiedykolwiek się ukazały.
Niniejsza monografia jest czwartym tomem w serii „Pomoc Żydom na Ziemiach Polskich podczas Okupacji Niemieckiej” powstającej w ramach Centralnego Projektu Badawczego IPN „Dzieje Żydów w Polsce i stosunki polsko-żydowskie w latach 1917–1990”. Prezentowane opracowanie ukazuje działania podejmowane w latach 1939–1945 przez mieszkańców przedwojennego województwa pomorskiego na rzecz ludności żydowskiej. Odsetek mniejszości żydowskiej w okresie międzywojennym był tu niewielki, a Niemcy już na początku okupacji ogłosili, że znaczna część tego terytorium została przez nich „oczyszczona z Żydów”. W monografii uwzględniono losy Żydów zarówno miejscowych, jak i europejskich, którzy trafili do KL Stutthof i jego licznych podobozów. Zbadano różne formy udzielanej im pomocy, starając się możliwie szeroko ukazać jej kontekst i uwarunkowania, motywacje przyświecające pomagającym oraz konsekwencje ich działań.
Jaka myśl przyświecała i stale przyświeca każdemu z głównodowodzących podczas wielkich operacji czy też kampanii wojennych prowadzonych w górach? Znaleźć najbardziej dogodne miejsce do ich sforsowania a następnie opanować teren leżący po drugiej ich stronie! Idąc za tym punktem widzenia, w Karpatach przez ponad dziesięć wieków, miejscem, które uważane było za najlepszą bramę w głównym grzbiecie Karpat była najniższa w głównej części Beskidu Niskiego a także w łuku karpackim Przełęcz Dukielska, położona 498 m n.p.m. Rozpoczyna ją liczący kilkanaście kilometrów tzw. przesmyk dukielski, który kończy się w Dukli, przez stulecia wraz z właściwą przełęczą uważany za najdogodniejsze przejście drogowe wiodące z Europy Północnej na południe Europy, w rejon Kotliny Panońskiej oraz dalej w głąb Półwyspu Bałkańskiego. Obecnie prowadzi tędy międzynarodowa trasa, którą tak jak i w innych wiekach można dostać się na południe Europy via terytorium słowackie i węgierskie. Ukształtowanie terenu Przełęczy Dukielskiej jako najniższej przełęczy w głównym łańcuchu Karpat, ma charakter podgórski (wysokości rzadko przekraczają 700 m n.p.m.), zaś wejście do niej od południa chronione jest wzgórzem o wysokości 1070 m n.p.m., dającym dobre warunki do obrony i obserwacji. Głębokość przełęczy to ponad 20 km, a ponadto na całej długości była i jest ona wąska (miejscami dochodzi do 300 m szerokości)...
(opis wydawcy)
WIERZYLIŚCIE, ŻE WOLNOŚĆ JEST DANA RAZ NA ZAWSZE? MYLILIŚCIE SIĘ. TRACIMY JĄ. TU, TERAZ.
Wierzyliśmy, że koniec zimnej wojny przyniesie ostateczne zwycięstwo demokracji i zapewni wolność przyszłym pokoleniom. Byliśmy naiwni. Autorytaryzm powrócił do Rosji i Putinowska oligarchia bogaczy znalazła sojuszników na całym świecie.
Nacjonaliści, separatyści, radykałowie i kasta najbogatszych z pomocą cyberarmii dyktatora z Kremla oraz chciwych zachodnich technokratów potrafią skutecznie zagospodarować niezadowolenie – wydawałoby się – dojrzałych i odpornych na populizm zachodnich społeczeństw. Pierwsze rosyjskie cele zostały osiągnięte: brexit osłabi Unię Europejską, a Donald Trump odwrócił wzrok w najważniejszym momencie. Rodzi się pytanie, jaki będzie następny krok.
Timothy Snyder wskazywał te zagrożenia w swojej niezrównanej książce O tyranii. Dzięki doskonałej analizie zarówno współczesności, jak i historii przejrzyście uświadamia, dokąd zmierzamy: ku wolności czy oligarchii, ku indywidualizmowi czy totalizmowi, ku prawdzie czy fałszowi.
Którą drogą pójdziemy?
WYDANIE UZUPEŁNIONE O NOWĄ PRZEDMOWĘ AUTORA
SUWERENNOŚĆ – NIEPRZEWIDYWALNOŚĆ – MOBILNOŚĆ – FAKTY – SOLIDARNOŚĆ
Snyder wraca w wielkiej formie. Rozpatrując historię, współczesność i przyszłość – od nazistowskich Niemiec, przez ZSRR, po Amerykę Trumpa i Rosję Putina – buduje mapę myślenia o wolności. Nie jako braku ograniczeń, lecz jako zrywie do działania, ćwiczeniu bliskości społecznej i pielęgnowaniu życia w prawdzie.
Suwerenność, nieprzewidywalność, mobilność, fakty i solidarność – to pięć filarów refleksji Snydera. Są one nie tylko filozoficznymi kategoriami, ale także konkretnymi narzędziami ułatwiającymi zrozumienie współczesnych zagrożeń i odzyskiwanie sprawczości.. Co to znaczy być suwerenną osobą? Czemu przewidywalność oznacza zniewolenie? Kto przeciera nam szlaki, a komu przecieramy szlaki my? Fakty oznaczają życie w prawdzie, a solidarność łagodzi trudną logikę życia. Wolność nie istnieje w oderwaniu od innych.
O wolności to śmiała intelektualna i moralna propozycja, jak odzyskać sprawczość w epoce dezinformacji, dryfu w stronę autorytaryzmu i obywatelskiego zmęczenia. To książka o odpowiedzialności – i głęboko humanistyczna wizja przyszłości.
Timothy Snyder to jeden z najbardziej oryginalnych i przenikliwych współczesnych myślicieli zajmujących się historią Europy, amerykańską polityką, a teraz także wolnością. Każdy, komu zależy na tej ostatniej – kto rozważa, czym wolność jest i czego trzeba, by ją ocalić – powinien przeczytać tę książkę.
Anne Applebaum
PRAWO DOSKONAŁE, RELIGIA BEZ HEREZJI, PAŃSTWO BEZ GRANIC
Peter Sarris, wybitny historyk Bizancjum, w swojej barwnej i rzetelnej biografii przywraca pamięć o Justynianie I Wielkim – cesarzu owładniętym wizją zjednoczenia świata pod sztandarem prawdy, prawa i ortodoksji. Justynian tej idei podporządkował wszystko: odbudowę imperium (żelazną wolą i ostrzem miecza), spisanie kodeksów, nawet wzniesienie kościoła Hagia Sophia.
U boku cesarza stała Teodora – wpływowa partnerka i współtwórczyni jego polityki. Razem budowali państwo, które miało być obrazem boskiego ładu. Ale im większą władzę skupiali w swoich rękach, tym silniej powracało pytanie: czy można rządzić w imieniu Boga i pozostać człowiekiem?
Autor błyskotliwie analizuje, co się dzieje, gdy władza spotyka się z religijnym absolutyzmem. Jego Justynian jest portretem człowieka rozdartego między duchową misją a politycznym przymusem, studium psychologii władzy, ale też opowieścią o dramacie jednostki wyprzedzającej swój czas. To wybitna książka o naturze przywództwa, cenie idei i dziedzictwie, które od stuleci kształtuje Europę.
PRAWDA O SOWIECKICH ZBRODNIACH POPEŁNIONYCH NA POLAKACH JEST WIELOKROTNIE BRUTALNIEJSZA I PRZERAŻAJĄCA NIŻ WYOBRAŻENIA O NIEJ. TYMCZASEM JEST TO TEMAT WCIĄŻ BARDZIEJ OWIANY MITEM NIŻ RZECZYWIŚCIE POZNANY.Pierwsze oznaki bolszewickiego zezwierzęcenia przyniosły już masakry 1920 roku. Powrót Armii Czerwonej na ziemie polskie u progu i krańca II wojny światowej uwidocznił jeszcze mocnej, że pomimo upływu lat bestialstwo "zwycięskiej Armii Czerwonej" nie uległo zmianie.To ludzie stanowią centrum tej książki - zarówno okrucieństwo zbrodniarzy, jak i niewysłowione udręki ofiar - i to oni zabierają głos poprzez relacje, wspomnienia czy listy. Owe rozliczne przykłady ukazują mechanizm działania Sowietów, a zarazem stanowią hołd złożony cierpiącym i pomordowanym.Mówiąc o zabójstwach, grabieżach, gwałtach, operujemy często bezduszną statystyką, która nie oddaje w najmniejszym stopniu stojących za nimi prawdziwych dramatów. Zresztą nawet przytaczane liczby uznać należy często za mocno niedoszacowane.Bestialstwo czerwonoarmiejców przedstawione w tej książce to wciąż jedynie wycinek prawdy, część okrucieństw, których dopuścili się na Polakach na przestrzeni lat. Być może więcej mówią o nich niedostępne moskiewskie archiwa, a może o niektórych nie dowiemy się nigdy. Dlatego też pamięć i przestroga płynące z tych, o których wiemy, stają się cenniejsze, nie tylko w kontekście przeszłości.
Szalejące tłumy, pożary, walące się domy, fetor Tybru - życie w antycznym Rzymie było intensywne, a nierzadko zwyczajnie niebezpieczne. Rzymianie relaksowali się i plotkowali w łaźniach, kradli cenną wodę z akweduktów, a także ucztowali i bawili się do utraty tchu. Od senatorów po niewolników - wszyscy tłoczyli się w teatrach i cyrkach, by oglądać walki gladiatorów, występy ulubionych śpiewaków, aktorów pantomimy i komików, wyścigi rydwanów. Bogatsi wieńczyli swoje życie okazałymi grobowcami. W świecie przesiąkniętym brutalnością i nierównością rozkwitało jednak piękno - w architekturze, poezji i sztuce.Od woni kadzideł w świątyniach i przypraw w ulicznych garkuchniach, po krzyki skazańców i liczne śmiertelne ofiary zamieszek wyborczych - książka Guy de la Bdoyre'a, oparta na bogatych źródłach historycznych i literackich, przenosi nas w samo serce tętniącego życiem Rzymu u szczytu jego potęgi.Guy de la Bdoyre jest brytyjskim dziennikarzem. Studiował historię i archeologię na uniwersytetach w Durham i Londynie, a następnie uzyskał tytuł magistra archeologii na University College London. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych pracował dla BBC. Autor książek poświęconych starożytności: "Pretorianie. Rozkwit i upadek gwardii cesarskiej"; "Roman Britain: A New History"; "Domina: The Women Who Made Imperial Rome"; "The Fall of Egypt and the Rise of Rome"; "Gladius: Living, Fighting and Dying in the Roman Army" oraz "Pharaohs of the Sun".Recenzje:Niezwykle zajmująca książka "Populus" czerpie z archiwów codzienności, ukazując starożytny Rzym jako miejsce zarazem osobliwe i zaskakująco autentyczne Książka obfituje w liczne obrazy Rzymu "od kuchni", inne od tych przedstawianych oficjalnie Najlepiej sprawdza się jako swoisty szwedzki stół tematów, a jest to uczta nadzwyczaj smakowita. Dzięki ogromnemu wachlarzowi źródeł, wyczuciu szczegółu i lekkiemu stylowi de la Bdoyre nieustannie rozbudza ciekawość czytelnika, który nie może się doczekać, jaką osobliwość życia rzymskiego autor zaserwuje mu w kolejnej odsłonie."Wall Street Journal"Dzięki szczegółowości i swobodnemu stylowi książka w atrakcyjny sposób przedstawia codzienne życie przeciętnego Rzymianina. Miłośnicy historii będą zachwyceni."Publishers Weekly"De la Bdoyre maluje barwny obraz, oferując czytelnikowi nowatorskie spojrzenie na życie w starożytnym Rzymie."Booklist"Życie w starożytnym Rzymie - w całej swej znajomej zwyczajności i absurdzie - stanowi temat porywającej książki de la Bdoyre'a. Opierając się na listach, inskrypcjach, sztukach teatralnych, poezji, architekturze, monetach, a nawet zachowanej zawartości kanalizacji, autor rekonstruuje codzienność ludzi ze wszystkich warstw społecznych. Co jedli, co czuli, co widzieli i w co wierzyli; jak się wspierali, bawili, chronili i postrzegali samych siebie starożytni Rzymianie Liczne anegdoty nie tylko ożywiają narrację, ale też wnoszą mnóstwo ważnych treści. Zasady rządzące życiem Rzymian, podobnie jak nasze normy społeczne, nie zostały spisane raz na zawsze. Były elastyczne, podatne na reinterpretacje, będące wynikiem nieustannych negocjacji między ideałami przeszłości a realiami teraźniejszości. Dzięki de la Bdoyre'owi ukazują się nam tak, jakbyśmy sami je odczuwali - jako suma tysięcy decyzji podejmowanych codziennie przez jednostki."The Telegraph" (wyd. brytyjskie)
Atlas historii Polski zawiera wyjątkowy zbiór map oraz komentarzy tekstowych opisujących dzieje ziem polskich. Profesjonalne mapy i - niespotykany w innych wydawnictwach - zakres tematyczny uczynią tę pozycję wartościowym elementem domowego księgozbioru.Atlas obejmuje zakres czasowy, od momentu pojawienia się człowieka, aż do wydarzeń zupełnie współczesnych, czyli głosowania w wyborach powszechnych polskiego społeczeństwa od 1989 roku do teraz. Mapy prezentują rozkład przestrzenny preferencji wyborczych, widoczny w każdym rodzaju głosowania: do polskiego parlamentu, do Parlamentu Europejskiego, w wyborze prezydenta RP oraz w ważnych (wiążących referendach). Ciekawie wygląda też analiza frekwencji wyborczej.W III RP zmieniał się układ sił politycznych. Nie było ani PiS ani PO - duopolu, który odciska silne piętno na polityce w ostatnich dwudziestu latach. Koalicje partii politycznych powstawały i się rozpadały. To wszystko można znaleźć w końcowej części opracowania.Atlas pozwalana na śledzenie długotrwałych procesów historycznych i ich poszczególnych elementów na przestrzeni wieków. Przykładowo, obok mapy podziału politycznego Europy w 2. połowie XV w. umieszczono rozwój rosnącego w siłę Zakonu Krzyżackiego (na przestrzeni ponad 200 lat), a nieco dalej wojnę trzynastoletnią Polski z Zakonem i przebieg najważniejszej bitwy tego konfliktu. Lapidarny i celny historyczny komentarz (obejmujący przyczyny konfliktu, jego przebieg i skutki - nie tylko polityczne, ale także gospodarcze) wraz z rycinami, które mogłyby ilustrować wydawnictwa stricte albumowe, dopełniają całości tego dzieła. Takie całościowe ujęcie, z dbałością o szczegóły, to rozwiązanie przyjęte w całej pozycji.Książka ukazuje nie tylko wydarzenia i procesy polityczne (odmierzane wojnami, potyczkami, zmianami granic, wpływów i sojuszy), lecz także rozwój społeczny, kulturalny, ekonomiczny i religijny naszego kraju. Stale obecne są w nim wątki gospodarcze. Można go czytać na wiele sposobów i ciągle odkrywać nowe zależności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?