14. numer rocznika "Zagłada Żydów. Studia i Materiały" przynosi tekst prof. Jehudy Bauera, jednego z największych historyków Zagłady, napisany specjalnie dla naszego pisma z okazji 75. rocznicy powstania w getcie warszawskim. W numerze znalazły się studia poświęcone zwalczaniu szmalcownictwa (Dariusz Libionka), akcji pomocy Żydom prowadzonej przez PPR (Barbara Engelking), polskich artystach - świadkach Zagłady (Luiza Nader), powojennej przemocy antyżydowskiej (Adam Kopciowski) czy prawnym i archeologiczno-kryminalistycznym aspektom niedokończonej ekshumacji w Jedwabnym (Krzysztof Persak). Niezwykły jest biograficzny szkic Krzysztofa Czubaszka, który odkrył tożsamości polskiego świadka Stanisława Żemisa, autora wstrząsającej relacji z likwidacji getta w Łukowie. Jego losy pozostawały dotychczas nieznane. Obecną politykę historyczną i administrowanie pamięcią o Zagładzie komentuje Maciej Janowskie Andrzej Leder, a Stanisław Obirek zastanawia się nad postacią Jana Tomasza Grossa.
13. numer rocznika naukowego "Zagłada Żydów. Studia i Materiały" wydawanego przez Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN. To prawie dziewięćset stron pionierskich studiów, materiałów, omówień i opracowań nieznanych tekstów źródłowych. Wątkami przewodnimi numeru są dwie rocznice. Pierwsza z nich to 75 rocznica akcji "Reinhardt" czyli eksterminacji Żydów na ziemiach polskich, druga zaś - 70-lecie powstania Żydowskiego Instytutu Historycznego. Tematom tym poświęcono szereg tekstów, które - jak artykuły dotyczące struktur Żydowskiej Samopomocy Społecznej czy badań nad Zagładą prowadzonych w ŻIH w okresie stalinowskim - przedstawiają nieznane szerzej nowe ustalenia historyków. Numer uzupełniają teksty dotyczące m.in. roli formacji pomocniczych w Zagładzie w Galicji Wschodniej i na Litwie czy wyników prowadzonych od lat 70. pionierskich badań etnograficznych nad pamięcią, Znalazły się tu również recenzje najnowszych publikacji oraz komentarze do bieżących wydarzeń.
We wstępie redakcja zwraca uwagę na niebezpieczeństwo wynikające z coraz śmielej artykułowanych zapowiedzi radykalnych działań w obszarze tzw. polityki historycznej, a zwłaszcza zagrożenia dla prowadzenia badań naukowych oraz groźbę instrumentalizowania problematyki Holokaustu. Spośród tekstów zamieszczonych w dziale "Studia" na szczególną uwagę zasługuje artykuł Karoliny Panz poświęcony fenomenowi powojennej przemocy na Podhalu. Autorka analizuje przebieg i mechanizm tych zbrodni, lecz przede wszystkim przypomina ich ofiary. Kolejne opracowania dotyczą szerokiego pojętej problematyki pomocy i ratowania: ewakuacji dzieci żydowskich z terenu ZSRR do Palestyny w latach 1942-1943, warunków przetrwania w okupowanej Belgii, Holandii i Francji, pomocy Żydom na terenie Vichy, paradoksów związanych z ukrywaniem Żydów w Warszawie. Dział ten uzupełnia studium o holenderskim naziście prowadzącym zorganizowaną grabież dzieł sztuki. W dziale "Sylwetki" prezentujemy biografię i dorobek kolejnego historyka Zagłady - Filipa Friedmana, zaś w sekcji "Materiały" nieznany dziennik o ukrywaniu po "aryjskiej stronie".
Dziesiąty numer rocznika ,,Zagłada Żydów. Studia i Materiały" łączy bilans dekady badań nad Zagładą z szerokim spojrzeniem na Warszawę jako przestrzeń kluczowych doświadczeń, debat i odkryć historycznych. W tomie znalazły się zarówno analizy literatury i historiografii ostatnich lat, studia nad funkcjonowaniem miasta w czasie wojny, jak i portrety wybitnych badaczy oraz wspomnienie o zmarłym koledze Robercie Kuwałku.pełny opis produktu:Do rąk czytelników oddajemy, 10. już numer rocznika naukowego "Zagłada Żydów. Studia i Materiały" wydawanego od 2005 roku przez Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN. Te 10. lat skłania do syntez, bilansów i podsumowań. W numerze staramy się szukać odpowiedzi na pytania, które rodzi refleksja nad ostatnimi 10. laty badań dot. zagłady Żydów w Polsce - o literaturze i historiografii Zagłady ostatniej dekady piszą Justyna Kowalska-Leder i Bartłomiej Krupa; o obchodach kolejnych rocznic powstania w getcie warszawskim - Piotr Forecki. 10. numer rocznika, prócz podejmowania refleksji wywołanych okrągłą rocznicą rozpoczęcia edycji pisma, poświęcony jest w dużej mierze Warszawie. Jan Grabowski w swoim studium odkrywa ciekaw i nieznane fakt o warszawskim kripo rozpracowującym ukrywających się Żydów; Dariusz Libionka pisze o reakcjach ,,polskiego Londynu" na powstanie w getcie, Nawojka Cieślinska-Lobkowicz o działającym pomiędzy gettem a stroną aryjską swoistym "antykwariacie" zaś Elżbieta Janicka o symbolicznej topografii terenu dawnego getta. Przypominamy także sylwetki związanych z Warszawą, a zmarłych niedawno prof. Israela Gutmana (pióra Havi Dreyfuss) oraz dr Ruty Sakowskiej (pióra Tadeusza Epszteina) oraz Hersza Wassera Katarzyna Person) i Józefa Kermisza (David Silberklang). W numerze żegnamy także naszego zmarłego nagle kolegę Roberta Kuwałka.
5902490428836Zasadniczą tematyką przewijającą się w zawartości tego numeru są źróda historyczne wykrzystywane w badaniach nad Zagładą. Problematyki tej dotyczą studia o snach (B. Engelking), archiwach histori mówionej (P. Filipkowski) oraz piśmiennnictwie religijnych Żydów (H. Drefus). Kolejne teksty dotyczą powojennych rozliczeń w Polsce (A. Prusin pisze o sądzeniu zbrodniarzy nazistowskich przez Naczelny Trybunał Narodowy, A. Kornbluth o postępowaniach sądowych z tzw. dekretu sierpniowego), Francji (J. Grabowski o rozliczeniach w paryskiej policji) i Niemczech (J. S. Legge analizuje traktowanie zbrodni nazistowskich na przykładzie sprawców zbrodni na amerykańskich żołnierzach w Malmdy).Z okazji 70. rocznicy powstań w getach i obozach zamieszamy specjalny blok materiałów. Składają się nań opracowanie Icchaka Cukiermana "Antka" na temat ŻOB i zapiski Chajki Klinger członkini Haszomer Hacair w Będzinie, a z drugiej strony zeznania Jrgena Stroopa złożone w lipcu 1951 r. przed sądem wojewódzkim w Warszawie. Tematyki oporu dotyczy w dużej części rozmowa ze zmarłym niedawno Israelem Gutmanem.
Czytałem i recenzowałem wiele opracowań o polskim wojennym i powojennym podziemiu niepodległościowym. Książka dr Ireny Kozimali wyróżnia się pod wieloma względami. W pasjonujący sposób odtwarza wycinek historii powiatu przeworskiego. Jestem przekonany, że stanie się mistrzowskim wzorem dla innych monografii małych ojczyzn. Autorka za sprawą stylu, ale też swoją profesjonalną, iście detektywistyczną pracą historyczną spowodowała, że poznajemy mało dotąd znane wydarzenia z trudnej, właściwie tragicznej przeszłości powiatu przeworskiego. Kreśląc losy żołnierzy niezłomnych, dr Irena Kozimala sięgnęła po nowe źródła, pozyskała unikalne fotografie. Sprawiła, że otrzymujemy książkę, do której będą sięgać kolejne pokolenia i która długo jeszcze będzie budzić gorące dyskusje.[Prof. dr hab. Grzegorz Ostasz]
Węgry - historia nieoczywista - od Wiosny Ludów po upadek komunizmu, od marzeń o nowoczesnym państwie po dramatyczne konsekwencje wielkiej polityki - ta książka prowadzi czytelnika przez 150 lat burzliwych dziejów Węgier, ukazując ich historię na tle przemian Europy Środkowej.Autor wnikliwie analizuje kolejne próby modernizacji kraju: rewolucję 1848-1849, epokę dualistycznej monarchii austro-węgierskiej, traumę traktatu w Trianon, rządy regenta Miklosa Horthyego, katastrofę II wojny światowej, eksperyment komunistyczny czy przełom 1989-1990. Szczególną uwagę poświęca kształtowaniu się elit politycznych, konfliktom tożsamościowym, relacjom między centrum a prowincją oraz miejscu Węgier w regionie i Europie.To nie tylko synteza historii państwowości, lecz także opowieść o społeczeństwie, ideach, kulturze i pamięci zbiorowej, pozwalająca lepiej zrozumieć współczesne Węgry - podziały w tym kraju, aspiracje i wybory. Książka stanowi niezbędną lekturę dla wszystkich, którzy chcą pojąć, dlaczego historia nad Dunajem wciąż tak silnie oddziałuje na teraźniejszość.
W niniejszej publikacji zaproszono polskiego czytelnika, by zbliżył się do świata prezentowanego w antycznych powieściach greckich gatunku, który ukształtował się w okresie cesarstwa rzymskiego, a zatem w epoce dość już odległej od czasów, gdy powstawały monumentalne dzieła, uznawane po dziś dzień za kanon antycznej literatury greckiej. Owo późne dzieciństwo było, jak się wydaje, jednym z powodów braku zainteresowania ze strony starożytnych filologów. Do naszych czasów nie dotarły bowiem żadne ślady systematycznej refleksji teoretycznej na temat gatunku ani poszczególnych tekstów, które, ze względu na nietypowe połączenie języka prozatorskiego opowiadania ze światem fikcji, odbiegały od dominujących w kulturze antyku grecko-rzymskiego nawyków literackich i czytelniczych.
W opracowaniu tym przedstawiono rozwój idei naukowej organizacji pracy wdrażanych na polskich kolejach w okresie międzywojennym. Analizy zawarte w tekście umożliwiają lepsze zrozumienie procesów kształtowania się zarządzania transportem kolejowym po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Wskazano tym samym na łączność polskich środowisk organizatorskich z podobnymi ośrodkami na świecie, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych. Pozwala to lepiej zrozumieć wzorce zarządzania propagowane w tym czasie na polskich kolejach, które legły u podstaw współczesnego zarządzania transportem kolejowym.
Niewielu "pacjentom" poddanym nieludzkim eksperymentom doktora Josefa Mengele udało się przeżyć. Tym bardziej cenne są wspomnienia ich uczestnika, które uzupełniają obraz medycznych zbrodni nazistów popełnianych w imię pseudonauki.Rozmowa z Lszló Kissem to niezwykle ciekawe i cenne źródło historyczne. Należał on do nielicznego grona świadków badań prowadzonych przez "Anioła Śmierci" - jak nazywano doktora Mengele w Auschwitz. Kiss z całą brutalną bezpośredniością i wstrząsającą precyzją właściwą swojej profesji - długoletniego wykładowcy akademickiego nauk ścisłych chemii - opowiada o tym, co widział i czego doświadczył. Jego losy stały się udziałem wielu Żydów mieszkających na Węgrzech.Ostatni świadkowie odchodzą i wielu poruszanych tu wątków nie da się już rozwinąć. Pozostaje jednak pamięć o losach rodziny Kissów i społeczności żydowskiej, którą trzeba podtrzymywać.
Historia 14. Dywizji Grenadierów SS, znanej jako SS Galizien formacji złożonej z ukraińskich ochotników, odpowiedzialnej za liczne zbrodnie na ludności cywilnej. Autor demaskuje bolesną prawdę o jej ideologii, mechanizmach działania i tragicznych konsekwencjach, jakie pozostawiła w Europie Środkowo-Wschodniej, szczególnie na ziemiach polskich. Książka powstała na podstawie dokumentów oraz relacji świadków.
Jak dobrze znamy historię, szczególnie tę, która odcisnęła najsilniejsze piętno na naszej wspólnocie? Czy jesteśmy w stanie wskazać w naszych dziejach ważne i węzłowe wydarzenia z tej przeszłości i czy rozumiemy ich kontekst? Co z tej przeszłości przenika do naszej świadomości, źródłem jakich postaw jest historia i jak kształtuje współczesne imponderabilia?Wszystkie te zagadnienia znajdują w ostateczności wspólny mianownik w kluczowym problemie odniesień do historii i pamięci jako żywego depozytu, który jest użyteczny w naszym życiu codziennym. Monografia jest rezultatem trzech ogólnopolskich reprezentatywnych badań zrealizowanych w 2022 r. na próbie ponad 6 tys. Polaków z trzech kategorii: młodzież szkół średnich, nauczyciele historii szkół średnich oraz osoby powyżej dwudziestego roku życia.
Książka opisuje źródła wiedzy historycznej i pamięci o przeszłości, na podstawie których kształtowane są przez Polaków zbiorowe wyobrażenia o minionych wydarzeniach z przeszłości narodowej, wspólnot lokalnych oraz rodzinnych. Obejmuje zatem problematykę "filtrów", przez które w różnym stopniu przeobrażony obraz historii przesącza się do społecznej świadomości. Szczególne miejsce w pracy poświęcono mediom i miejscom pamięci oraz szkolnej edukacji historycznej. Opracowanie jest rezultatem trzech ogólnopolskich reprezentatywnych badań zrealizowanych w 2022 r. na próbie ponad 6 tys. Polaków z trzech kategorii: młodzież szkół średnich, nauczyciele historii szkół średnich oraz osoby powyżej dwudziestego roku życia.
Pamięć rodzinna to wspólne dziedzictwo narracji, rytuałów, emocji, wartości oraz materialnych świadectw przeszłości w postaci wspomnień, dokumentów czy fotografii, przekazywanych w kręgu rodziny poprzez kontakty międzypokoleniowe. To w rodzinie, będącej podstawową komórką społeczeństwa, padają pierwsze pytania o przeszłość i kształtują się najwcześniejsze wyobrażenia o minionych wydarzeniach, a codzienne wspomnienia o losach przodków nadają nową perspektywę spojrzeniu na kulturę i historię narodową. Monografia jest wynikiem trzech ogólnopolskich reprezentatywnych badań zrealizowanych w 2022 r. na próbie ponad 6 tys. Polaków, obejmującej trzy grupy: młodzież szkół średnich, nauczycieli historii oraz osoby dorosłe powyżej dwudziestego roku życia.
Książka ukazuje dzieje polskiego wywiadu na wychodźstwie w latach II wojny światowej. Zgodnie z oczekiwaniami współczesnego czytelnika ma przystępną formę, jest wciągająca i bogato ilustrowana, a jednocześnie spełnia wymogi stawiane pracom o charakterze akademickim, naukowe i dydaktyczne. Dla jej autora kluczowym celem było poszukiwanie w historii polskiego wywiadu instytucjonalnych i osobowych patronów dla naszych współczesnych służb specjalnych (ABW, AW, SKW, SWW), a także wsparcie kształtowania dojrzałych postaw zawodowych ich funkcjonariuszy, obecnych i przyszłych. Dlatego książka jest adresowana także do studentów historii, nauk politycznych, studiów międzynarodowych i nauk o bezpieczeństwie – myślących o podobnej karierze. Mamy dość własnych bohaterów i własnych doświadczeń, osadzonych w naszej kulturze i tradycji, nie musimy ich pożyczać od innych. Niewątpliwie też lepiej się uczyć na własnych, a nie na cudzych błędach.
Termin „zbrodnia pomorska 1939” oznacza eksterminację przez Niemców na terenie przedwojennego województwa pomorskiego, polskiej ludności cywilnej (głównie inteligencji, ale także rolników i robotników), osób chorych psychicznie, a także pomorskich Żydów, której dokonano w pierwszych miesiącach okupacji. Pierwsza monografia zbrodni pomorskiej udziela nowej, pełniejszej odpowiedzi na pytanie dlaczego skala zbrodni niemieckich na terenie przedwojennego województwa pomorskiego była znacznie większa niż w każdym innym regionie okupowanej Polski. Pokazuje znaczenie Pomorza Gdańskiego („artykuły pierwszej potrzeby”) w myśleniu geopolitycznym najpierw państwa pruskiego, a potem niemieckiego na przestrzeni ostatnich dwóch wieków. Uwzględnia czynnik ideologiczny (antypolonizm kulturowy i antypolonizmem eksterminacyjny) jako jeden z czynników umożliwiających eksterminację jesienią 1939 r. polskiej ludności cywilnej na masową skalę. Analizuje znaczenie problemu „«korytarza pomorskiego» vs województwo pomorskiego” w relacjach bilateralnych niemiecko-polskich. Nieschematycznie i niejednostronnie przedstawia stosunki polsko–niemieckie na Pomorzu w międzywojniu oraz podczas pierwszych dni okupacji. Realizuje postulat oszacowania liczby ofiar na podstawie imiennych list ofiar i dokumentacji ekshumacyjnej dla wszystkich 23 powiatów przedwojennego województwa pomorskiego. Jest pierwszym od lat 70. XX w. opisem mechanizmu wszystkich zbrodni na terenie przedwojennego województwa pomorskiego z pierwszych miesięcy okupacji niemieckiej, uwzględniającym zarówno aktualną literaturę przedmiotu jak i do tej pory niewykorzystane źródła historyczne (materiały Centrali Badania Zbrodni Narodowosocjalistycznych w Ludwigsburgu). Przedstawia jakościowy i ilościowy porter zbiorowy ofiar oraz analizuje pozytywne zachowanie Niemców w czasie zbrodni niemieckich. Wykorzystuje teorię genocydu Rafała Lemkina do badań nad okupacją niemiecką w Polsce podczas II wojny światowej. W znacznie większym stopniu niż do tej pory uwzględnia perspektywę sprawców w badaniach nad zbrodniami z 1939 r. opisując ich sądzenie w PRL, NRD i RFN. Analizuje znaczenie wydarzeń na Pomorzu Gdańskim z jesieni 1939 r. w ujęciu regionalnym, ogólnopolskim i powszechnym.
Pakiet: Z nieludzkiej ziemi do krainy maharadżów T.1-2Tysiące Polaków z Kresów Wschodnich jednej nocy 1940 lub 1941 r. utraciło swoje dotychczasowe życie, ciężko zarobiony majątek, a niekiedy również rodzinę. Zostali zmuszeni do wyruszenia w niechcianą i bolesną podróż na wschód - w głąb Związku Sowieckiego. Po podpisaniu układu Sikorski-Majski część Polaków z zesłania do ZSRS trafiła do Indii. Ich wojenne losy przedstawiono w niniejszym albumie.Publikacja powstała w głównej mierze na podstawie dokumentów i fotografii, które trafiły do Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie w ramach projektu "Archiwum Pełne Pamięci".Autorzy pragnęli pokazać nie tylko świadectwo tragedii przeżytych przez bohaterów książki - zesłanych na Sybir i do Kazachstanu, lecz przede wszystkim - ogromnej życzliwości i wsparcia, jakich doznali oni na Półwyspie Indyjskim. W wielu przypadkach zdecydowano się oddać głos uczestnikom opisywanych wydarzeń - liczne cytaty urozmaicają tok opowieści i są jej ważnym dopełnieniem. W aneksie przedstawiono wybrane sylwetki znanych Polaków, którzy w latach 1942-1948 przebywali w Indiach.Publikacja ma charakter popularnonaukowy. Celem autorów było sprawienie, aby wiedza o pobycie Polaków w Indiach podczas II wojny światowej wyraźniej zaistniała w zbiorowej pamięci, a także zachęcenie do dalszych badań i poszukiwania informacji na temat tego jakże ważnego fragmentu naszej historii.
Karol Libelt napisał: "Naród żyje, dopóki język jego żyje, bez języka narodowego nie ma narodu". Ta myśl przyświecała Polakom na przestrzeni naszej dramatycznej historii i dlatego pomimo 123 lat zaborów przetrwał naród i przetrwał język. Pamiętały o tym zagrożeniu polskie władze emigracyjne w Wielkiej Brytanii. Z inicjatywy Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie we wrześniu 1944 r. powstał Komitet Ochrony Czystości Języka Polskiego, w skład którego weszli pisarze, dziennikarze, tłumacze, językoznawcy i literaturoznawcy, a nawet przedstawiciele wojska. Efektem ich aktywności była realizacja różnych projektów mających na celu ochronę języka i szerzenie wiedzy na jego temat. Komitet działał niecały rok, ale zawarte w Archiwum Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie dowody podejmowanych działań są imponujące. Czas przypomnieć tę zapomnianą kartę historii
Publikacja ukazuje funkcjonowanie Polskiego Narodowego Komitetu Demokratycznego pod przewodnictwem Stanisława Mikołajczyka w szerokim kontekście rzeczywistości emigracyjnej, międzynarodowej, jak i krajowej. Przez cały okres działalności PNKD zdecydowanie zabiegał o odzyskanie przez Polskę niepodległości. Jego liderzy przy każdej sposobności przypominali politykom i społeczeństwom zachodnim o sprawie polskiej, a także o sytuacji w pozostałych krajach za żelazną kurtyną, czyniąc starania, aby problematyka ta była stale obecna na forum międzynarodowym. Służyły temu liczne wypowiedzi w prasie, radiu, spotkania z politykami i dziennikarzami oraz oświadczenia i memoranda. Komitet podtrzymywał wizję Polski demokratycznej, sprzeciwiając się wszelkim odmianom autorytaryzmu. Konsekwentnie odrzucał przedwrześniowy system rządów sanacyjnych, jak również dyktaturę komunistyczną i niewątpliwie wywarł znaczący wpływ na postrzeganie sprawy polskiej oraz wschodnioeuropejskiej na Zachodzie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?