Zapraszamy po szeroki wybór literatury z dziedziny filozofii: systemy filozoficzne, kultura, sztuka, socjologia, historia filozofii, dzieła wielkich myślicieli. Szczególnej uwadze polacamy tutaj książki współczesnego nauczyciela duchowego, autora książek i wykładów z dziedziny duchowości czyli Eckhart Tolle. Jego bestsellery to Nowa ziemia, Strażnicy istnienia, Mowa ciszy, Praktykowanie potęgi teraźniejszości, Diament w twojej kieszeni i wiele innych, po które zapraszamy na Dobreksiazki.pl
Książka w sposób przystępny i jasny ukazuje z jednej strony podstawowe i pierwotne rozumienie metafizyki, podstawowej dyscypliny filozoficznej fundującej poznanie mądrościowe, z drugiej przedstawia źródła odchodzenia od jej pierwotnego rozumienia. Pociągnęło to za sobą deformację metafizyki i jej rugowanie z podstawowych dyscyplin filozoficznych na rzecz tzw. nowożytnych i współczesnych ontologii, w których filozofia przestaje dostarczać rozumienia świata i człowieka, zrywając przez to ze swym podstawowym zadaniem. Książka składa się z trzech części. W pierwszej Autor ukazuje dzieje powstania metafizyki. W drugiej omawia dzieje powstania różnorodnych ontologii. Zaś w trzeciej omawia kwestie sporne pozwalające odpowiedzieć na postawione w tytule pracy pytanie: metafizyka czy ontologia? Książka, której autorem jest prof. Piotr Jaroszyński, kierownik Katedry Filozofii Kultury KUL, doskonały znawca tej problematyki, jest bardzo cenna poznawczo i ważna kulturowo. Jest czymś wyjątkowym wśród polskich prac filozoficznych, a także światowych.
Nowa książka znanego w Polsce włoskiego filozofa Vittorio Possentiego nosi w oryginale tytuł Il nuovo principio persona, zaś w języku polskim: Osoba nową zasadą. Tytuł ten wyraża głębokie przekonanie Autora, że należy podjąć na nowo refleksję nad człowiekiem, jego odmiennością i wyjątkowością na tle całej przyrody, chodzi o ukazanie miejsca człowieka w świecie i przywrócenie prawdy o specyfice ludzkiej osoby.Książka składa się z trzech części oraz epilogu. W części I Autor ukazuje status bytowy osoby w metafizyce, jego podstawowe wyznaczniki i przejawy oraz proces dekonstrukcji metafizycznego rozumienia osoby w filozofii nowożytnej i współczesnej, prowadzący ostatecznie do zjawiska określanego mianem nihilizmu antropologicznego. Wskazuje konsekwencje współczesnego materializmu i naturalizmu dla rozumienia człowieka jako osoby. Część II dotyczy dyskusji bioetycznych sprowokowanych rozwojem współczesnej techniki, umożliwiającej ingerencje w naturalne procesy zachodzące w ludzkim organizmie i podjęte przez biotechnologię próby transformacji natury człowieka. Część III opisuje problemy związane ze społecznym wymiarem bytowania człowieka, jak: pokój i wojna, globalizacja polityczna i suwerenność, demokracja i świeckość a religia, przyszłość idei praw człowieka itp. We wszystkich częściach, a także w epilogu Autor wydobywa osobę jako zasadę, proponując kryterium antropologiczne dla oceny występujących w filozofii i w kulturze prądów i zjawisk. Książka jest ważnym głosem w dyskusji, jaka się toczy we współczesnej filozofii i kulturze, zdominowanej przez naturalizm i materializm. Autor proponuje głęboki namysł nad problematyką osoby ludzkiej, podjęty z perspektywy metafizyki i antropologii filozoficznej. Ta perspektywa pozwoli uniknąć błędu w rozumieniu człowieka i jego skutków w poszczególnych dziedzinach kultury: w nauce, w etyce, polityce i ekonomii, sztuce i technice. Postawa nihilizmu antropologicznego, stanowiąc konsekwencję błędnej koncepcji człowieka, zagraża nie tylko egzystencji pojedynczego człowieka, ale i całych społeczności ludzkich, dehumanizując całą kulturę. Autor pyta czy oprócz postępu technicznego nie powinien zachodzić również postęp w mądrości i o taki postęp apeluje, on bowiem pozwoli uchronić człowieka przez zgubnymi skutkami manipulacji technicznych i genetycznych.
Powszechna encyklopedia filozofii to pierwsza polska encyklopedia filozofii. Zawiera hasła omawiające problemy filozoficzne, systemy filozoficzne, które wywarły wpływ na współczesną kulturę, oraz biogramy filozofów, ze szczególnym uwzględnieniem filozofów polskich. W PEF umieszczono hasła dotyczące różnych odmian filozofii zachodniej, szczególnie filozofii klasycznej - arystotelesowsko-tomistycznej, jak też hasła wprowadzające w dziedzictwo filozofii krajów Wschodu: Chin, Japonii, Indii i in.
Książka otwiera nową serię wydawniczą Polskiego Towarzystwa Tomasza Z Akwinu pod nazwą Vademecum filozofii. Autor, kierownik Katedry Filozofii na Wydziale Teologii Uniwersytetu w Paderborn, zabiera głos w starej dyskusji o kompetencje poznania naturalnego i poznania z wiary. Pisze o roli filozofii w uprawianiu filozofii oraz roli rozumu w życiu wiarą w przekonaniu, że rozum i wiara, filozofia i teologia dopełniają się, a nie przeciwstawiają się sobie. Książka zawiera wybór tekstów filozoficznych na temat relacji teologia i filozofia oraz listę lektur pomocniczych.
Nauka i jej rozumienie ma swoje dzieje i doniosłe przełomy, a ich ukazanie pozwala lepiej rozumieć rolę nauki dzisiaj - jej autonomię lub jej służalczość. Na uświadomienie sobie tego pozwala uważna lektura niniejszego dzieła. Autor sięga do samych źródeł i oryginalnych sformułowań różnych filozofów, myślicieli, a także mącicieli ludzkiej myśli. Są to niekiedy olśniewające odkrycia, jak np. dotyczące magii, kabały, ideologów czy pseudo-mistyków, antymetafizycznych i antyreligijnych postaw w konstruowaniu samej koncepcji nauki w myśl stanowienia ""nowego porządku świata"" novus ordo rerum - poprzez utajnione związki elit, przepojone gnozą, pseudo-mistyką i ideologią, mającą za zadanie społeczne rewolucyjne reformy. Szczególnie czasy nowożytne i współczesne, kreujące wielkie utopijne ideologie socjalistyczne, a więc: liberalizmy, nazizmy, komunizmy etatystyczne i globalistyczne, niekiedy podnoszone do godności religii, a nawet kreujące przez ludzi nowe religie - wykorzystywały naukę, czyniąc z niej narzędzie instrumentalizacji człowieka. Tymczasem człowiek jest celem ludzkich działań - także naukowo poznawczych.
Publikacja zawiera materiały z III i IV Międzynarodowego Sympozjum Metafizycznego z cyklu ""Zadania współczesnej metafizyki"", organizowanego przez PTTA. III Międzynarodowe Sympozjum Metafizyczne pt. ""Osoba ludzka i sposoby jej spełniania się w kulturze"" poświęcone było rozumieniu człowieka jako osoby. IV Międzynarodowe Sympozjum Metafizyczne pt. ""O realizm w uprawianiu filozofii"" podjęło ważny dla filozofii i kultury problem sposobu uprawiania filozofii. Pozycja zawiera też materiały z obchodów jubileuszu 50-lecia pracy naukowo-dydaktycznej w KUL o. prof. Mieczysława A. Krąpca.
Książka Problem Absolutu w filozofii Arystotelesa stanowi jedyną w polskiej literaturze naukowej monografię poświęconą jednemu z najważniejszych problemów w filozofii Arystotelesa, mianowicie jego koncepcji Absolutu. Koncepcja Absolutu jest przedstawiona na tle przedarystotelesowskich ujęć Absolutu - w jońskiej filozofii przyrody oraz w nurcie parmenidejsko-platońskim, w których absolut jawi się jako przyczyna materialna, formalna, sprawcza i wzorcza. Następnie została przedstawiona płaszczyzna epistemologiczna i metodologiczna i uwarunkowania wartościowego poznania, następnie koncepcja fizyki i metafizyki Arystotelesa, wraz z koncepcją kosmosu i ruchów w nim występujących oraz koncepcją bytu jako substancji. Ostatni rozdział dotyczy koncepcji Absolutu w aspekcie jego natury i jako przyczyny celowej. Książka stanowi przewodnik po najważniejszych zrębach filozofii Arystotelesa, upowszechniając dorobek największego myśliciela starożytności. Książka Problem Absolutu w filozofii Arystotelesa obejmuje cztery rozdziały, bibliografię, appendix z ks. XII Metafizyki Arystotelesa w języku greckim i polskim, służące jako pomoce dydaktyczne.
Książka jest dziewiątą pozycją w serii BFR. Nawiązuje w swej treści do pracy zatytułowanej: Metafizyka w ekologii. U jej genezy leży troska o studiujących kierunki niefilozoficzne, zwłaszcza nauki humanistyczne oraz matematyczno-przyrodnicze, by zapoznać ich z podstawami metafizycznej (realistycznej) interpretacji rzeczywistości. Tego typu studium ma dopomóc usunąć swoisty brak w wykształceniu, a mianowicie brak całościowego i ostatecznościowego rozumienia świata osób, zwierząt, roślin i rzeczy. Powyższa monografia przybliża źródła i wskazuje na skutki najbardziej nośnych filozoficznych interpretacji świata (monizm, dualizm, pluralizm, realizm); ukazuje jego racjonalność i celowość; zwraca uwagę na konieczne (tzw. subontyczne) złożenia bytów realnych, które pozwalają zrozumieć ich naturę; ujawnia związki przyczynowe jakie występują pomiędzy bytami i ich wewnętrznymi elementami oraz zwraca uwagę na analogiczny sposób bytowania rzeczy, który jest charakterystyczny dla świata realnego. Wszystko to prowadzi do uświadomienia sobie, że od rozumienia świata, a szczególnie człowieka, zależy sposób ludzkiego działania. Stąd mały błąd popełniony na początku w rozumienie świata osób, zwierząt, roślin i rzeczy wielkim staje się w skutkach kulturotwórczej działalności człowieka (w nauce, etyce, polityce, sztuce i technice).
W książce został podejmuje się i wyjaśnia problem sztuki w aspekcie historycznym i systematycznym. Analizuje się także spór o teorię sztuki na płaszczyźnie przedmiotowej i metaprzedmiotowej. W pracy zaakcentowane zostały antropologiczne aspekty problemu sztuki. Autor bowiem przypomina, że celem sztuki i kryterium jej sensu oraz jej sprawcą jest człowiek. W związku z tym jakość sztuki czyli jej wartość ujmowana jako zgodność z celem ostatecznym życia ludzkiego zależy od jakości rozumu ludzkiego. Jego ideologizacja lub deprawacja prowadzi do absurdu i sztuki antyludzkiej.
Książka została poświęcona filozoficznemu rozumieniu osoby ludzkiej. Wśród zagadnień poruszonych w książce znalazły się m.in. opis faktu bycia człowiekiem dokonany od strony jego poznania i postępowania moralnego, twórczości artystycznej i technicznej, od strony jego życia religijnego i społecznego. Ponadto, został poruszony problem śmierci i przeznaczenia człowieka oraz ukazana rola ciała w bytowej strukturze człowieka. Osoba ludzka jawi się w aktach swego działania jako jednostkowy podmiot rozumnej natury przekraczający świat przyrody. Refleksja nad dziedzinami ludzkiej aktywności prowadzi do wskazania, że wszechstronny rozwój osoby ludzkiej następuje w oparciu o prawdę, dobro i piękno bytów. Jak podkreśla Autor, właściwe rozumienie osoby ludzkiej jest konieczne dla prawidłowego rozwoju kultury i społeczności. Tylko człowiek zanurzony w świat prawdy, dobra i piękna tworzy wokół siebie cywilizację miłości.
Książka zawiera wykład realistycznej filozofii religii (metafizyki religii). Perspektywa ta pozwala odpowiedzieć na dwa podstawowe pytania czym religia jest i dlaczego istnieje, czyli jakie są racje jej istnienia. Autorka wskazuje, że religia jest drogą spełnienia człowieka. Istotny dla religii świadomy i wolny wybór Boga rzutuje na całe życie i staje się podstawą wszelkich innych wyborów nadając egzystencji człowieka i jego wszelkim działaniom ostateczny sens. Prawda o istocie i źródłach religii, które wskazuje realistyczna filozofia jak podkreśla Autorka ma znaczenie szczególne w obecnej sytuacji kulturowej, w której zderzają się dwa niekorzystne dla człowieka zjawiska: kryzys prawdy o człowieku i kryzys dostrzegania sensu życia ludzkiego.
Książka Język i świat realny jest trzecim wydanie klasycznej jak na czasy współczesne rozprawy z dziedziny filozofii języka, a ściślej z metafizyki języka. Język odgrywał i ciągle odgrywa bardzo ważną, jeśli wręcz nie zasadniczą, rolę w życiu i kulturze społeczeństw ludzkich. Autor wskazuje na nierozerwalną triadę: świat poznanie język, w której język jest narzędziem komunikacji rezultatów poznania świata osób i rzeczy. Zwraca uwagę Czytelnika, że we współczesnej komunikacji społecznej, język zamiast informować o rzeczywistości czy naprowadzać na jej widzenie, często rzeczywistość tę przysłania, a niekiedy i kreuje. Skutkiem tego, zamiast być środkiem porozumienia się pomiędzy ludźmi, staje się narzędziem manipulacji. W nowym wydaniu zostały zweryfikowane cytowane teksty zapisy bibliograficzne oraz usunięte zauważone błędy redakcyjne. Została też zaktualizowana literatura oraz sporządzony indeks osobowy i przedmiotowy.
Książka pt. Człowiek i polityka o. Mieczysława A. Krąpca dotyczy filozoficznego rozumienia polityki. Namysł jest prowadzony w nurcie europejskiej tradycji, która umieszczała politykę na polu działań moralnych człowieka. Autor wskazuje, że polityka jako ludzkie działanie społeczne a więc działanie w stosunku do drugiego człowieka (czy to indywidualnego, czy zrzeszonego w organizacjach) jest działaniem ze swej natury moralnym. Politykę definiuje jako roztropne realizowanie dobra wspólnego, podkreślając, że dobro to jest racją bytu państwa i społeczności, oraz, że wymaga szczególnej roztropności w rozumnym dobieraniu środków. Wśród zagadnień poruszonych w książce znajdują się także: natura i przymioty społeczności i państwa, dobro wspólne, prawa człowieka i ich zagrożenia, praca, własność, podstawy tożsamości narodu polskiego.
Książka stanowi poprawione i rozszerzone wydanie O rozumienie kultury M. A. Krąpca. Jest znakomitą podstawową monografią z dziedziny filozofii kultury rozumianej jako przejaw działalności człowieka uprawiającego naturę. Na tak rozumianą kulturę składają się dziedzina poznania naukowego i przednaukowego, moralność wraz z obyczajowością, sztuka z techniką i religia w jej aspekcie indywidualnym i wspólnotowym. Autor odwołuje się do ideałów greckiej paidei, rzymskiej urbnitas, chrześcijańskiej sanctitas, renesansowej urbanitas, by ukazać różnorodne cele życia ludzkiego i ludzkiej kultury. III rozdział książki stanowi specyficzną wyodrębnioną całość, którą można określić metafizyką moralności (działania ludzkiego). Książka zawiera indeksy: osobowy i przedmiotowy.
Książka omawia proces kształtowania się ludzkiego losu na podstawie wcześniejszych inkarnacji. Autor opisuje życie pośmiertne w duchowych sferach planetarnych oraz sposób budowania karmy następnego życia ziemskiego. Na konkretnych przykładach znanych postaci historycznych wyjaśnia różne zagadnienia dotyczące ludzkiego losu jako następstw zdarzeń z wcześniejszych inkarnacji.
Niniejszy zbiór rozpraw stanowi rezultat konferencji naukowej ,,Etyka a polityka. Pamięci profesora Miłowita Kunińskiego (1946-2018)"", która odbyła się w Krakowie, w Collegium Broscianum, 7 czerwca 2019 roku, pod auspicjami Zakładu Historii Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego i Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Konferencja zgromadziła filozofów z wielu ośrodków akademickich w Polsce; wśród Referentek i Referentów znaleźli się badacze rekrutujący się z uczelni krakowskich, z niewielką przewagą Uniwersytetu Jagiellońskiego, na którym przez lata pracował i wykładał prof. Miłowit Kuniński, oraz z innych wiodących ośrodków akademickich - z Warszawy, Torunia oraz Poznania.Czytelnik otrzymuje do rąk zbiór prac, których powstaniu przyświecała idea zbadania związku między etyką a polityką z wykorzystaniem narzędzi teoretycznych wypracowanych w filozofii nowożytnej oraz w filozofii współczesnej. Podejmują więc one temat ważny, a czynią to w sposób nowoczesny, sięgając do wciąż aktualnej myśli filozoficznej i politycznej,niemającej jedynie charakteru nobliwego początku ani wyłącznie postaci klasycznego, tradycyjnego odniesienia.Fragment Od Redaktorów
Religię można uznać za przedsięwzięcie niemożliwe; z jednej bowiem strony jej celem jest oddanie należnej czci temu, co absolutnie święte i nieskończone, z drugiej cel ten można realizować wyłącznie dzięki posłużeniu się skończonymi i materialnymi obiektami, należącymi do sfery profanum. Ukierunkowana na to, co nieskończone religia osiąga zawsze tylko to, co skończone; mimo to wnosi do życia orzeźwiający powiew nieskończoności i absolutu, nadając wszystkim ludzkim upadkom i klęskom specyficzny chciałoby się powiedzieć święty (boski) blask.Idole religijne funkcjonują w ludzkim życiu podobnie do metafor, niezbędnych w myśleniu, także naukowym. W korzystaniu z nich nie ma nic zdrożnego dopóty, dopóki człowiek zdaje sobie sprawę, że nie powinien ich rozumieć dosłownie. Idole religijne stają się niebezpieczne dopiero wtedy, gdy wierzący zaczyna je utożsamiać z obiektem religii, oddając im niezasłużoną cześć. Dopóki jednak ludzie są świadomi ich nieadekwatności względem sacrum, dopóty idole mogą służyć jako wygodne narzędzie nawiązywania z nim kontaktu. Przy takim rozumieniu idolatrii nie tylko nie musi ona niszczyć religii, lecz wydaje się jej niezbywalnym elementem. Bardziej groźna idolatria okazuje się dopiero wtedy, gdy zostanie odniesiona do niektórych osób czy instytucji religijnych, które nie tylko przysłaniają Boga, lecz - uzurpując sobie prawo do występowania w Jego imieniu - w gruncie rzeczy Go detronizują i zastępują.
Celem niniejszej książki jest przeprowadzenie rekonstrukcji i gruntownej analizy krytycznej tej części ogromnego dorobku intelektualnego Hayeka, która wydaje się mniej znana szerszemu gronu odbiorców i nieco zaniedbana w literaturze poświęconej myśli uczonego. Nie przywykliśmy na ogół łączyć austriackiego noblisty z filozofią prawa, z pewnością zaś nie jest to skojarzenie natychmiastowe. Zasłynął on przede wszystkim jako jeden z twórców doktryny neoliberalnej oraz najwybitniejszych ekonomistów i filozofów politycznych ubiegłego stulecia. Był też zdeklarowanym obrońcą gospodarki wolnorynkowej i wolności indywidualnej.
Monografia pod tytułem ""Obraz między sacrum i profanum"" [] jest trzecią z cyklu ""Obrazy i poznanie"" i niewątpliwie wpisuje się w problematykę podjętą w całym tym cyklu. W obecnym tomie [...] stawiane są następujące pytania badawcze: Czy i jak jest możliwe objawienie się Boga w stworzonym świecie? Czy przez obraz może objawić się świętość? Czy świętość w ogóle może się ujawnić, jeśli jest z ""innego"" świata? Czym jest świętość i świeckość i gdzie możemy je odnaleźć? Czy obrazy mają jakąś wartość poznawczą, gdy usiłujemy zbliżyć się do poznania sfery sacrum? Jak się ma kontemplacja obrazów do poznania dyskursywnego, opartego na pojęciach: ""niekoherencja"", ""niedopowiedzenie"" czy ""tajemnica""? Wydaje się, że w [...] artykułach recenzowanego tomu znajdujemy przynajmniej zarysy odpowiedzi na wszystkie sformułowane pytania. Z tego punktu widzenia tom realizuje postawione przed nim zadanie. Co więcej, mimo różnorodności tematów reprezentuje wyrównany poziom naukowy. Wszystkie stanowiące go artykuły [...] oceniam jako odpowiedzialne naukowo, opracowane zgodnie z warsztatem badacza idei. Teksty są oryginalne, inspirujące intelektualnie i przez to warte opublikowania.- z recenzji Prof. dr. hab. Artura Andrzejuka
Konsekwentna radykalizacja zapytywania o dzieje jest swoim własnym przepełnieniem, okazującym się zniesieniem problematyzowanego zagadnienia w formie, w jakiej było wyjściowo problematyzowane. Dokonująca się w ramach filozofii dziejów substancjalizacja historii, osiągająca swój kumulatywny punkt u Hegla, załamuje się, a nadzieja pokładana w dziejowości zostaje unieważniona, ponieważ jej właściwym przedmiotem nie powinny być zewnętrzny los, konieczność lub przeznaczenie, lecz wolny, aktywny i żyjący w społeczeństwie człowiek. Dekonstrukcja filozofii dziejów przez historiozofię Cieszkowskiego przeobraża się zatem w nowatorską propozycję nienaturalistycznej antropologii. Krystian Pawlaczyk (1989) – doktor filozofii, absolwent Wydziału Filozoficznego UAM. Zajmuje się filozofią historii, filozofią polską i niemiecką, myślą postsekularystyczną oraz związkami refleksji filozoficznej i teologicznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
