Książka Od papirusu do hipertekstu jest ?mediocentrycznym? spojrzeniem na historię kultury. Autor analizuje zmiany społeczno-kulturowe na świecie ? od starożytności, aż po czasy współczesne ? zachodzące pod wpływem pojawienia się nowego rodzaju medium.
*
W 1999 ? roku pierwszego wydania tej książki ? wiele osób mogło żywić przekonanie, że ingerencja informatyki w nasze życie ograniczy się do takich zjawisk, jak poczta elektroniczna, zakupy online, bazy danych, ewentualnie wspomaganie projektów technicznych i że świat książki jeszcze długo pozostanie od niej wolny. [?]
Dziś nie mamy już wątpliwości: rewolucja cyfrowa objęła swym zasięgiem również książkę i piśmiennictwo we wszystkich możliwych przejawach, bezlitośnie usuwając niewzruszone podstawy, na których od wieków spoczywała nasza cywilizacja. Jest tak, gdyż zmiana nośnika pisma nieuchronnie powoduje przemiany w dziedzinie treści, a także w sposobie czytania, wymuszając dostosowanie się do wymogów przekaźnika, któremu tekst powierzono. Wpływ technik pisarskich na odbiór społeczny i działalność poznawczą, dostrzeżony już przez Platona w Fajdrosie, stał się tematem licznych publikacji, z których za pionierską można uznać sztandarowe dzieło Marshalla McLuhana z 1962 roku ? Galaktykę Gutenberga. [?]
Tym radykalnym novum w dziedzinie kontaktu z tekstem jest interaktywność. Możliwość wyrażenia własnej opinii i komentowania tekstów, programów czy filmów, jaką każdemu stwarza cyberprzestrzeń, urzeczywistnia pradawne sny o powszechnej, demokratycznej partycypacji.
Gdyby przyszło nam opisać w skrócie dzisiejszy stan rzeczy, należałoby określić go mianem stanu po orgii. Orgia stanowi eksplozywny moment nowoczesności, moment wyzwolenia dokonującego się we
wszelkich możliwych sferach. Wyzwolenia politycznego, seksualnego, wyzwolenia sił wytwórczych, wyzwolenia mocy destrukcyjnych, wyzwolenia kobiet, dzieci, nieświadomych popędów czy sztuki. (?)
Była to epoka orgii totalnej, orgii realności, racjonalności, seksualności, krytyki i kontrkrytyki, wzrostu i jego kryzysów. Tym sposobem przemierzyliśmy wszelkie możliwe drogi produkcji i wirtualnej nadprodukcji przedmiotów, znaków, przekazów, ideologii i przyjemności. Dzisiaj wszystko już wyzwolono, kości zostały rzucone, wszystko się dokonało, jako zbiorowość zaś stanęliśmy ostatecznie przed jednym z najbardziej zasadniczych pytań: CO CZYNIĆ PO ORGII?
Zbiór esejów antropologiczno-literackich o kobiecości, rozumianej jako wartość psychologiczna i kulturowa (mitologiczna). Wśród tematów m.in. bestiarium oniryczne, symbolika nocy, wilka, jednorożca, kwestia kobiecości ?nadmiernej?, surrealistycznej (nadkobiecość) oraz kobiecości uwikłanej, błądzącej po meandrach świata wyobraźni, uczuć i norm, które nadają jej ramy, inspirują, straszą, zwracają w stronę świata mężczyzn i tego, co męskie.
Co nam zostało z Nowej Ery?
Jak można by określić duchowość człowieka postnowoczesnego? Czy Bóg jest trendy? Anna Sobolewska, krytyk i badaczka literatury, stwierdza, że symptomatyczne dla naszych czasów są indywidualne i pozawyznaniowe poszukiwania religijne. Autorka Mistyki dnia powszedniego wskazuje m.in. na zafascynowanie ludzi Zachodu duchowością Wschodu. Podróż do Indii niejednokrotnie traktuje się jako pielgrzymkę, „wyprawę w głąb siebie”. Przybysze z Zachodu, z innej cywilizacji i innego świata, zaczynają stosować praktyki zalecane przez mistrzów-joginów. Sobolewska jednak nie opisuje tego fenomenu jedynie z perspektywy badacza kultury. Dzieli się własnym doświadczeniem „podróży nieturystycznej” do Indii. Autorka oddaje klimat uroczystości związanych z rytuałami inicjacyjnymi. Relacjonuje spotkania z okolicznymi guru i ich współwyznawcami. Mapy duchowe współczesności to zbiór esejów poświęconych różnym przejawom religijności człowieka współczesnego. Spectrum zainteresowań Sobolewskiej jest niezwykle szerokie. Autorka analizuje zarówno zjawiska kultury elitarnej (utwory poetyckie, spuściznę filozofów religii), jak masowej (podręczniki popularyzujące wiedzę ezoteryczną).
Chciałbym, aby ta książka była zbawiennym wyzwaniem dla biskupów, kapłanów, wychowawców, aby nie byli obojętni na prośbę - być może wypowiadaną nie słowami, ale cierpieniem - wielu wiernych, a także niewierzących, którzy czują się dręczeni.
Książka stanowi dogłębną analizę kryzysu cywilizacji Zachodu i szczegółowy program społecznej i psychologicznej rewolucji mającej uratować zagrożoną planetę. I choć dzieło to ukazało się po raz pierwszy ponad trzydzieści lat temu, wciąż pozostaje aktualne wobec problemów, z którymi boryka się człowiek XXI wieku jako jednostka i jako członek społeczeństwa, niezależnie od tego, w jakiej kulturze żyje.
(...) przeobraża się w rozważania ogólne o przemijaniu, pracy pisarza, niespełnionej miłości, tęsknocie i kobiecej samotności, jak w życiu. Sam tytułowy Behemot to demon nowoczesny, posługujący się laptopem i brylujący w sieci (...)
Winnica w Toskanii to opowieść o marzycielach, którzy postanowili przemienić opuszczoną ruinę w dom z bajki, a na zaniedbanej ziemi stworzyć najbardziej romantyczną winnicę zdolna oczarować cały świat.
Jak zatem doszło do tego, że Grotowski został tu powtórzony?
Rzecz tak się miała: 20 marca 1981 roku Jerzy Grotowski przyjechał do Gdańska i spotkał się z grupą osób współtworzących „Transgresje”. Najpierw odczytywał, komentując, fragmenty z Fałszywych proroków Martina Bubera, później odpowiadał na zadawane mu pytania. Magnetofon nie rejestrował tego, co wówczas mówiono. Prosił o to przed rozmową Grotowski.
Nie wszystkie ważne słowa ze spotkania z Grotowskim zostały tu powtórzone „z pamięci”. Inne – te, o których pamięć nie pamiętała – pochodzą z notatek robionych pospiesznie przez niektórych
uczestników rozmowy. Tak oto dwie zbieżne formy przetrwania – pamięć i pismo – przedłużyły czas istnienia wypowiedzianych niegdyś słów. A przedłużając – przemieniły.
2. Fragmenty
O umiejętności bycia samym
Istnieją takie chwile, kiedy ludzie, nawet będąc razem, nawet
będąc w grupie, są samotni, są osobno. I istnieją takie, kiedy
nawet zamknięci pojedynczo w swoim pokoju są ludźmi zbiorowymi.
Chwile, w których człowiek indywidualny jest człowiekiem
zbiorowym, są chwilami zakrętów historii. A właśnie wtedy, kiedy
historia ma zakręty, bardzo jest ważne, żeby człowiek umiał
być sam: żeby umiał nie być zbiorowy i żeby umiał być samym
sobą. Być samym: nie iść ślepo za falą.
Jakie są ? jeśli w ogóle są ? granice muzycznego romantyzmu? Czy można mówić o romantyzmie bez granic? Pytania nabierają szczególnej wagi przy założeniu ? co jest tezą naczelną tych szkiców i czego prawdziwości usiłują one dowieść ? że muzyka jest tą sztuką, którą duch romantyzmu przeniknął najgłębiej i poruszył najsilniej. Ona właśnie, ze wszystkich sztuk najżywsza, stanowi gorące centrum romantyzmu; w niej też romantyzm przejawia się ? historycznie rzecz biorąc ? najwcześniej, trwa najdłużej i wygasa najpóźniej.
Punktem wyjścia tej opowieści jest swego rodzaju zakład Pennaca z jego przyjacielem reżyserem, Pierre'em Bourtonem; otóż obaj twórcy postanowili sobie, że nie konsultując nawzajem swoich fabularnych pomysłów, opowiedzą historię na zadany temat. A temat jest następujący: "Budzicie się pewnego ranka i odkrywacie, że w ciągu nocy zostaliście zmienieni w dorosłych. Zupełnie oszołomieni pędzicie do pokoju rodziców. A oni zmienili się w dzieci. Co było dalej?".
Szanowne dzieci to znakomita lektura dla całej rodziny. Rodzice nie powinni jej jednak czytać razem z dziećmi, tylko po kryjomu: jedni przed drugimi. Rezultat takiego rodzinnego eksperymentu może się okazać naprawdę niespodziewany.
Kultura w dialogu stanowi podsumowanie kampanii 1001 działań na rzecz dialogu, a zarazem swoisty apel o zmianę postrzegania kwestii tolerancji i dialogu w Polsce.
Troska o Innego, próba waloryzacji jego odmienności w dyskursie publicznym, uznanie wielokulturowości za jeden z najbardziej aktualnych i palących problemów współczesności – to niektóre z wątków poruszanych w tej książce.
Z zamieszczonych w niej esejów, wywiadów, artykułów i raportów wyłania się obraz świata początku XXI wieku, w którym tolerancja pozostaje postulatem niezrealizowanym. Jest jednakowoż wyzwaniem, z którym nie tylko warto, ale i trzeba się zmierzyć.
Wśród autorów: Czesław Robotycki, Krzysztof Czyżewski, Magdalena Ujma, Avishai Ehrlich, Paolo dall’Oglio, Samar Maakaron.
Kimże jest skłonny do przyjmowania wszystkiego za dobrą monetę narrator DOSKONAŁEJ PRÓŻNI? Patrzę nań jeszcze jedną wersję wszędobylskiego Ijona Tichego, który na każdej planecie czuje się niemal swojsko, a w każdym razie umie tam sobie radzić. Takim ""Ijonem Tichym"" - podróżującym tym razem po nieobjętym oceanie tekstów - jest ten, kto nam streszcza książki w DOSKONAŁEJ PRÓŻNI.Z posłowia prof. Jerzego Jarzębskiego
Książka jest próbą rozpatrzenia zasadności jednego z głównych argumentów przeciwko przerywaniu ciąży – argumentu potencjalności. Jego zwolennicy uważają, że każda aborcja jest moralnie zła, ponieważ prawo do życia przysługuje nie tylko istotom samoświadomym, ale i potencjalnym, które własności psychicznych nabędą dopiero w toku rozwoju. Pogląd ten rodzi jednak wątpliwości natury biologicznej i etycznej. Czy takie samo prawo co ludziom przysługuje gametom, komórkom somatycznym albo plemnikom? Każde z nich przecież – przynajmniej teoretycznie – może się stać początkiem nowego życia. Drugi problem dotyczy moralnego znaczenia potencjalności. Jeżeli płód jest tylko osobą potencjalną, to czy nie jasno z tego wynika, że prawa moralne (np. prawo do życia) mogą mu przysługiwać tylko potencjalnie?
Msza okrucieństwa układa się w opowieść o zapomnianej sakralności praktyk libertynów i o rozkoszy, której warunkiem jest cierpienie. Praktyk, które niepokojąco przypominają ćwiczenia cielesne i duchowe średniowiecznych ascetów…
Uwikłani w płeć to najważniejsza praca w historii intelektualnej ruchu feministycznego. Książka, która w latach 90. XX wieku zapoczątkowała teorię queer, przekształcając całą scenę filozoficznych i feministycznych dyskusji dotyczących kwestii różnicy seksualnej. Judith Butler polemizuje z najważniejszymi twórcami z dziedziny teorii feminizmu, psychoanalizy i poststrukturalizmu: Simone de Beauvoir, Julią Kristevą, Zygmuntem Freudem, Claudem Levi-Straussem, Jacquesem Lacanem, Jacquesem Derridą i Michelem Foucaultem. Klasyka w swej dziedzinie i lektura obowiązkowa nie tylko na Gender Studies. Pierwsza książka Judith Butler po polsku!
Książka jest owocem bogatego doświadczenia Autora – ojca duchownego i wykładowcy.
W pierwszej części Lucio Casto przedstawia krótki zarys historii kierownictwa duchowego: omawiając kolejne wieki dziejów Kościoła, ukazuje myślicieli chrześcijańskich, którzy najbardziej przyczynili się do rozwinięcia praktyki kierownictwa duchowego.
W drugiej części Autor próbuje zmierzyć się z podstawowymi pytaniami dotyczącymi omawianego zagadnienia: Czy kierownictwo duchowe jest dziś potrzebne? Jaka jest jego rola we współczesnym duszpasterstwie i w życiu Kościoła?
Od pierwszych stron książki Casto stara się ukazać wartość kierownictwa rozumianego jako relacja duchowego ojcostwa. Autor ma nadzieję, że tak wśród księży i zakonników, jak i wśród osób świeckich znajdą się tacy, którzy odważą się sięgnąć do starej tradycji duchowości chrześcijańskiej, by czerpać w pełni z mądrości Kościoła.
Ks. Lucio Casto (ur. 1975r.) – rektor Wyższego Instytutu Nauk Religijnych w Turynie, wykładowca duchowości i historii Kościoła, kapłan diecezji turyńskiej.
Kobieta Warta Królestwa to książka głównie dla kobiet i głównie o kobietach. Osnowę dla jej treści stanowi biblijna Księga Rut. Jednak główną bohaterką tej książki jest każda z czytelniczek, bo każda z nich może w tej książce odnaleźć siebie. Książka nie tylko porusza głębokie prawdy duchowe, ale odnosi się także do praktycznych spraw życia codziennego. Można ją potraktować jako przewodnik do osobistej refleksji lub do dyskusji w grupie kobiet. Pytania w niej zawarte mogą być świetnym kluczem do rozmowy, zachęcania, budowania i wzajemnego pomagania sobie, gdyż nie chodzi tylko o samą przyjemność poznawania nowych treści, ale o to, byśmy miały siłę zmieniać nasze życie. Byśmy stawały się coraz piękniejsze, dojrzalsze, lepsze. By poprawiały się nasze relacje z ludźmi, z samymi sobą i oczywiście z Bogiem. By każda z Czytelniczek mogła stać się Kobietą Wartą Królestwa.
Ciepło, mądrość i humor cechujące cykl powieściowy "Jeżycjada" odnaleźć można i we "Frywolitkach" - felietonach dla młodzieży, ukazujących się na łamach "Tygodnika Powszechnego". Mowa jest tu przede wszystkim o książkach i o radości czytania, ale nie tylko: Małgorzata Musierowicz zwierza się ze swoich marzeń i obaw, opowiada o radościach i troskach, a także o swoim hobby.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
