Osobliwe miejsca. Odwiedzałeś je wiele razy. I za każdym razem, gdy wchodziłeś do jednego z nich, czułeś, że coś jest inaczej. Wieża Perfekcjonizmu, z której tak trudno uciec, Giełda Serc Wartościowych, gdzie wszyscy handlują uczuciami, Friendzone, po której błądzisz zbyt długo – wszyscy odwiedzamy miejsca, które mają w sobie coś osobliwego. Dlatego uznałem, że przydałby się jakiś przewodnik po nich. Dzięki wiedzy, z czym mamy do czynienia, łatwiej nam będzie docenić ich dość mroczne piękno. To po pierwsze. A po drugie, jeśli wpadniemy w nie przypadkiem, co się zdarza niezwykle często, przynajmniej będziemy wiedzieli, jak wyjść. Chyba. No to w drogę! CZASEM DOBRZE SIĘ ZGUBIĆ. Marco Kubiś – ilustrator, youtuber, artysta 3D. Autor książki Koszmarne istoty, które spotykasz każdego dnia. Napędzany kawą. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Głos prawdziwego autorytetu w Twoim domu Jaka przyszłość czeka Kościół w Polsce? Czy da się dziś być prawdziwym katolikiem? Dlaczego dla ks. Adama ważne są drzewa? Jaki jest ksiądz za kierownicą? Jak żyć pełnią życia po 85. urodzinach? Ta książka to wybór zawsze aktualnych tekstów publikowanych na łamach „Tygodnika Powszechnego” w latach 2018–2019. Ks. Boniecki podejmuje w nich tematy szczególnie ważne właśnie teraz: Kościół i wiara po skandalach i napięciach ostatnich miesięcy, kondycja praworządności w Polsce, nieuchronne zmiany klimatu. Pisze również o przygodach, podróżach i małych radościach codzienności. Słowa pełne mądrości, zrozumienia i spokoju są właśnie tym, czego nam teraz potrzeba. Nie obrażaj się. Nigdy się nie obrażaj (chyba że taktycznie). ks. Adam Boniecki Ks. Adam Boniecki – studiował filozofię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Był duszpasterzem akademickim przy uniwersyteckim kościele św. Anny. W 1979 roku Jan Paweł II wezwał go do Rzymu i powierzył mu poprowadzenie polskiej edycji „L’Osservatore Romano”. Członek zespołu „Tygodnika Poszechnego”.

Francis Fukuyama przewidział nadejście naszego obecnego kryzysu. W 2014 roku napisał, że amerykańskie i światowe instytucje są w nieładzie i zbyt słabe, by przeciwstawić się przejęciu państwa przez potężne grupy interesu. Dwa lata później jego przewidywania potwierdziły się wraz z pojawieniem się na scenie politycznych outsiderów, których gospodarczy nacjonalizm i autorytaryzm destabilizują ład międzynarodowy. Ci populistyczni nacjonaliści twierdzą, że utrzymują bezpośrednią więź z narodem, grupą zwykle definiowaną w wąskim i wybiórczym znaczeniu.Wydaje się, że w dzisiejszych czasach świat polityki definiują wymogi związane z kwestią tożsamości. Antyimigracyjny populizm, wzrost znaczenia upolitycznionego islamu, irytujące środowisko wielu uczelnianych kampusów i ponowne pojawienie się białego nacjonalizmu wszystko to wywodzi się z podważania zasady powszechnego uznawaniu ludzkiej godności każdego obywatela, które jest podstawą demokracji liberalnej. Zbyt wielu ludzi skłania się obecnie ku bardziej ograniczającym formom uznania, opartych na przynależności do narodu, do religii, do grupy etnicznej lub jakiejś sekty.Jest to pilnie potrzebna i niezbędna książka. Francis Fukuyama, autor wielu bestsellerów i intelektualista, opisuje rozwój idei tożsamości od Platona poprzez Locke'a i Rousseau aż do feminizmu i współczesnej polityki genderowej. Nawiązuje do tej historii, by przekazać ostre ostrzeżenie: o ile nie wypracujemy powszechnego rozumienia ludzkiej godności, będziemy skazani na nieustający konflikt.Francis Fukuyama jest profesorem w Instytucie Badań Międzynarodowych Uniwersytetu Stanforda i dyrektorem instytutowego Ośrodka Badań nad Demokracją, Rozwojem i Rządami Prawa. Poprzednio wykładał na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa i na Uniwersytecie George'a Masona. Fukuyama prowadził prace badawcze w RAND Corporation i był zastępcą dyrektora Rady Planowania Polityki Departamentu Stanu. Służył także jako członek Prezydenckiej Rady ds. Bioetyki. Francis Fukuyama jest autorem między innymi takich dzieł jak Koniec historii, Ostatni człowiek, Ład polityczny i polityczny regres, Wielki wstrząs, Our posthumen future i Budowanie państwa. Mieszka z żoną w Kaliforni.

Ogłoszony przeszło 30 lat temu w Londynie zbiór ""szkiców literackich i publicystycznych"" - jak go skromnie nazywał Tymon Terlecki - stale zadziwia bogactwem i aktualnością tematyki. Zgromadzone w nim eseje tworzą swoistą panoramę kultury europejskiej, a zarazem jedną z najgłębszych diagnoz polskiej tożsamości. Dotyczą zagadnień pozornie odległych - spraw czysto literackich (studia o Mickiewiczu, Norwidzie, Conradzie, Wierzyńskim, Bobkowskim, Kołakowskim, Valrym, Eliocie i Thomasie), malarstwa (błyskotliwe interpretacje dzieł Kossowskiego i Bohusza-Szyszki), biografii duchowej Kopernika, genezy chrześcijańskiego socjalizmu, okrucieństw drugiej wojny światowej i psychologii zła (wstrząsająca ""modlitwa samotnego chrześcijanina"" spisana wkrótce po upadku powstania w warszawskim getcie), wreszcie i najpilniejszych powinności moralnych Drugiej Emigracji. Łączy jednak te szkice więź trwała i mocno wyczuwalna. Wszystkie wyrastają z potrzeby odnalezienia równowagi między kulturami Europy i całego świata, zwłaszcza między kulturą europejską i kulturą polską. Głoszą konieczność zachowania europejskiej ""jedności w różnorodności"", służenia Europie ""przez swoją odrębność"", wytrwania w kulturze europejskiej ""na przekór jej samej"". W kontekście współczesnych debat na temat kształtu polskiej bytności we wspólnej Europie Szukanie równowagi stanowi lekturę nie tylko ożywczą i inspirującą, ale wprost niezbędną dla zrozumienia ideowego etosu Polaka-Europejczyka.

Kolejny zbiór tekstów dotyczących różnych, często absurdalnych, aspektów rzeczywistości, będący przykładem łamania konwencji literackich. Na pierwszy rzut oka teksty te wydają się groteskowe i humorystyczne, gdy jednak się w nie wczytamy, tracą ten zabawowy wydźwięk. Autor ucieka się do autoironii, raz jest sceptyczny, innym znów razem pełen optymizmu, prowokuje czytelnika, by spojrzał na siebie z dystansu.Tradycję takich narracji odnajdujemy w Oświeceniu, w opowiastkach filozoficznych Woltera, u naszego Ignacego Krasickiego, gdzie naiwny optymizm narratora zderza się z rzeczywistością. Inne źródło to Listy perskie Monteskiusza, Listy marokańskie Jose Cadalso czy Listy chińskiego filozofa Olivera Goldsmitha. Obce pochodzenie narratorów tych utworów pozwoliło autorom na kpiarski opis europejskich obyczajów i codzienności, zakwestionowanie ich oczywistości.Osobliwością opowieści Kozłowskiego jest, że ich narrator zachowuje naiwny optymizm, pozostając kimś całkowicie zanurzonym w świecie, z którego się wywodzi. Nie mamy wątpliwości, że w tym przypadku świat przedstawiony jest światem narratora. Jest to świat mu bliski, ale jednocześnie nie przestaje go zadziwiać. Im bardziej narrator stara się bliskość potwierdzić, tym bardziej zaskakuje go swoją nieoczywistością, kruchością i umownością. Efekt obcości jest wynikiem nie tyle krytycznego, zdystansowanego stosunku do świata życia, ale właśnie naiwnego, upartego przekonania o możliwości przylegania do niego. Im bardziej narrator jest przekonany, że ma świat już oswojony, tym bardziej go zaskakuje.Z recenzji Adama Komorowskiego

W swojej najnowszej książce Yascha Mounk szuka nieoczywistych odpowiedzi na obecny kryzys demokracji liberalnej. Według niego populistyczne spojrzenie na świat kryje w sobie niebezpieczny paradoks. Populizm teoretycznie przywraca władzę ludziom, ale w praktyce tworzy przedziwny twór „demokracji bez praw”. Bez nich zaufanie do polityki wśród społeczeństw będzie z biegiem czasu stopniowo zanikać. To być może ostatnia chwila, twierdzi Mounk, żeby uratować to, do czego wszyscy przywykliśmy i z czego na co dzień, często nieświadomie, korzystamy. Fragment książki: Mamy ogromne szczęście żyć w najspokojniejszej i najbogatszej epoce w historii ludzkości. Choć wydarzenia ostatnich lat sprawiają, że możemy się czuć zdezorientowani albo nawet sparaliżowani, nadal mamy moc, by powalczyć o lepszą przyszłość. Jednak inaczej niż piętnaście czy trzydzieści lat temu nie możemy dłużej uważać tej przyszłości za rzecz oczywistą. Wrogowie demokracji liberalnej wykazują się dziś większą determinacją, żeby kształtować nasz świat, niż jej obrońcy. Jeśli chcemy zachować zarówno pokój, jak i dobrobyt, zarówno rządy ludu, jak i prawa jednostki, musimy uznać, że nie są to zwykłe czasy – i dołożyć wszelkich starań, by bronić naszych wartości. Z przedmowy Tomasza Sawczuka: Mounk sugeruje, że powinniśmy równocześnie robić dwie rzeczy. Z jednej strony, musimy wziąć na poważnie potrzeby i obawy ludzi, którzy głosują na partie antyliberalne. […] Z drugiej strony, w sferze publicznej musimy jasno opowiadać się za liberalno-demokratycznymi wartościami. Zrozumienie źródeł popularności partii antyliberalnych to za mało. Trzeba zachować szacunek wobec obywateli o odmiennych przekonaniach, zastanowić się nad tym, dlaczego liberałowie słabną, a niekiedy wziąć odpowiedzialność za przeszłe błędy – ale nie można oddać pola antyliberałom.

Piarg – to ułomki, które kiedyś były wysoko. Niemal pod każdą większą ścianą skalną znajdujemy piarżyska – piarg uformowany w trójkąt przez czas wygrywający na swoich instrumentach, którymi są woda i śnieg, słońce i mróz, orzeźwiający powiew i przewalający się przez główną grań Tatr halny wiatr. Bloki skalne, istne sarkofagi z granitu lub wapienia, i ruchome głazy, aż po ostry żwir i wreszcie proch. Na tyle żyzny, że zakorzenia się w nim trawa, krzew, a nawet sama upartość kosodrzewina. Oczywiście – mają swoje indywidualne cechy. Jedne są wciąż żywe i tak zachłanne, że wczołgują się do jezior, inne już się ustatkowały i pogodziły ze swoją rolą – z wyniosłości do podnóżka, z twardości w ziemię: ubogą, ale przecież przyjmującą nawet limbę. Obejmując wzrokiem górę – od szczytu po piarg – mamy prawo przypomnieć szczytowi (a przy okazji i sobie!): Spokojnie, poczekaj – i na ciebie przyjdzie kolej. Nie szarp się przeciwko prawu. W naszej materialnej rzeczywistości tak już jest: z góry, w dół, z wysokiej grani otulanej przez mgły rozpoznawalności – w zapomnienie typowe dla zwyczajnego piarżyska. Od mocno posadowionych w historii literatury pisarzy, po kamyki-postaci wydobyte z piarżyska zapomnienia na światło czytelniczej łaskawości. Głównym tematem Piarżyska są wypowiedzi kilkunastu różnych osób o Tatrach i Zakopanem, udostępniane czytającej prasę publiczności począwszy od połowy XIX do początku XX wieku. I na zakończenie esej Kazimierz Przerwa-Tetmajer: echa tatrzańskie – pierwszy przegląd opinii pisarza o tak bliskich mu górach, ale nie w twórczości beletrystycznej i poezji, lecz w innych wypowiedziach o charakterze doraźnych korespondencji prasowych, felietonów, artykułów problemowych oraz szkiców, a nawet listów. Piarg – to ułomki, które kiedyś były wysoko. Niemal pod każdą większą ścianą skalną znajdujemy piarżyska – piarg uformowany w trójkąt przez czas wygrywający na swoich instrumentach, którymi są woda i śnieg, słońce i mróz, orzeźwiający powiew i przewalający się przez główną grań Tatr halny wiatr. Bloki skalne, istne sarkofagi z granitu lub wapienia, i ruchome głazy, aż po ostry żwir i wreszcie proch. Na tyle żyzny, że zakorzenia się w nim trawa, krzew, a nawet sama upartość kosodrzewina. Oczywiście – mają swoje indywidualne cechy. Jedne są wciąż żywe i tak zachłanne, że wczołgują się do jezior, inne już się ustatkowały i pogodziły ze swoją rolą – z wyniosłości do podnóżka, z twardości w ziemię: ubogą, ale przecież przyjmującą nawet limbę. Obejmując wzrokiem górę – od szczytu po piarg – mamy prawo przypomnieć szczytowi (a przy okazji i sobie!): Spokojnie, poczekaj – i na ciebie przyjdzie kolej. Nie szarp się przeciwko prawu. W naszej materialnej rzeczywistości tak już jest: z góry, w dół, z wysokiej grani otulanej przez mgły rozpoznawalności – w zapomnienie typowe dla zwyczajnego piarżyska. Od mocno posadowionych w historii literatury pisarzy, po kamyki-postaci wydobyte z piarżyska zapomnienia na światło czytelniczej łaskawości. Głównym tematem Piarżyska są wypowiedzi kilkunastu różnych osób o Tatrach i Zakopanem, udostępniane czytającej prasę publiczności począwszy od połowy XIX do początku XX wieku. I na zakończenie esej Kazimierz Przerwa-Tetmajer: echa tatrzańskie – pierwszy przegląd opinii pisarza o tak bliskich mu górach, ale nie w twórczości beletrystycznej i poezji, lecz w innych wypowiedziach o charakterze doraźnych korespondencji prasowych, felietonów, artykułów problemowych oraz szkiców, a nawet listów.

Katarzyna Czajka-Kominiarczuk aka Zwierz Popkulturalny, prowadzi jednego z najpopularniejszych blogów popkulturalnych w Polsce. Niemal codziennie zamieszcza recenzje filmów, seriali, rozważania o popkulturze, biografie aktorów i wiele innych kulturalnych treści. Po udanym debiucie beletrystycznym, książce o Oscarach nadszedł czas na „Zwierzenia popkulturalne”. Kasia szczerze i bez znieczulenia pisze o tym, co ciekawe lub co ją boli w popkulturze. Lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów, ale również dla osób, które preferują słowo drukowane nad ekran smartfona czy monitor.

Zbieracz porostów - Wei Zhang

The Book of Symbols combines original and incisive essays about particular symbols with representative images from all parts of the world and all eras of history. The highly readable texts and over 800 beautiful full-color images come together in a unique way to convey hidden dimensions of meaning. Each of the ca. 350 essays examines a given symbol’s psychic background, and how it evokes psychic processes and dynamics. Etymological roots, the play of opposites, paradox and shadow, the ways in which diverse cultures have engaged a symbolic image—all these factors are taken into consideration. Authored by writers from the fields of psychology, religion, art, literature, and comparative myth, the essays flow into each other in ways that mirror the psyche’s unexpected convergences. There are no pat definitions of the kind that tend to collapse a symbol; a still vital symbol remains partially unknown, compels our attention and unfolds in new meanings and manifestations over time. Rather than merely categorize, The Book of Symbols illuminates how to move from the visual experience of a symbolic image in art, religion, life, or dreams to directly experiencing its personal and psychological resonance. The Book of Symbols sets new standards for thoughtful exploration of symbols and their meanings, and will appeal to a wide range of readers: artists, designers, dreamers and dream interpreters, psychotherapists, self-helpers, gamers, comic book readers, religious and spiritual searchers, writers, students, and anyone curious about the power of archetypal images.

The bestselling behind-the-scenes look at the career of the legendary photographer - now in a new, compact format Now in paperback and re-sized for easy reading, Steve McCurry Untold is the only book to tell the fascinating stories behind McCurry's most iconic photographs. It explores the travels, methods, and magic that gave birth to his evocative images, delving deep into the true stories behind McCurry's most important assignments for National Geographic and beyond - including his reunion with the now-legendary 'Afghan Girl'. Each story includes McCurry's first-hand account alongside specially commissioned essays, ephemera, and personal photographs from his private archive. Featuring beautiful reproductions of McCurry's photographs spanning a broad range of themes and subjects and ephemera such as snapshots, journal extracts, maps, and newspaper clippings, Steve McCurry Untold is a living biography of one of the most imaginative documentary photographers working today. More than 50,000 copies of the hardback edition sold worldwide, it was translated into seven languages and became an international bestseller.

Ostatnia podróż, ostatnie spotkanie, ostatni list... Opowiadania i eseje Lipowskiego spaja aura smutku i żalu, przeczucia nieuchronnie zbliżającego się końca – czy to końca życia, czy tylko jego etapu. Ich bohaterowie mierzą się z przeszłością i teraźniejszością, z samotnością i zapomnieniem, z wojną i chorobą, ze starością i śmiercią. Metafizyczny lęk łączy się tu ze strachem o życie, ból przedwcześnie przerwanej miłości z bólem utraty żony, z którą po kilkudziesięciu latach małżeństwa stanowi się jeden organizm. Lipowski opisuje te tragedie z czułością i empatią. Postaci literackie rysuje subtelnie, lecz dobitnie. W postaciach historycznych dostrzega zaś to, czego często nie zauważamy – zwykłych ludzi.

Published in collaboration with WikiLeaks. WikiLeaks came to prominence in 2010 with the release of 251,287 top-secret State Department cables, which revealed to the world what the US government really thinks about national leaders, friendly dictators, and supposed allies. It brought to the surface the dark truths of crimes committed in our name: human rights violations, covert operations, and cover-ups. The WikiLeaks Files exposes the machinations of the United States as it imposes a new form of imperialism on the world, one founded on tactics from torture to military action, to trade deals and “soft power,” in the perpetual pursuit of expanding influence. The book also includes an introduction by Julian Assange examining the ongoing debates about freedom of information, international surveillance, and justice. An introduction by Julian Assange—writing on the subject for the first time—exposes the ongoing debates about freedom of information, international surveillance, and justice. With contributions by Dan Beeton, Phyllis Bennis, Michael Busch, Peter Certo, Conn Hallinan, Sarah Harrison, Richard Heydarian, Dahr Jamail, Jake Johnston, Alexander Main, Robert Naiman, Francis Njubi Nesbitt, Linda Pearson, Gareth Porter, Tim Shorrock, Russ Wellen, and Stephen Zunes

Beautifully written and full of wonderful descriptions and intriguing tales, In Patagonia is an account of Bruce Chatwin's travels to a remote country in search of a strange beast and his encounters with the people whose fascinating stories delay him on the road.

Ines de la Fressange, always one step ahead, shares the secrets for embodying her new style of Parisian chic. In the decade since Ines de la Fressange wrote Parisian Chic, divulging style and shopping secrets for Francophiles and fashion lovers everywhere, readers continue to turn to her New York Times best seller — published in seventeen languages — for inspiration. Even so, she decided it’s time for a makeover. She updated her shoes and added new wardrobe staples, but she has also changed her attitude about fashion and beauty in an age where less really can be more. Some of the core tips and addresses from the original book remain timeless, but Ines now shares her insights on how to be fashionable and eco-conscious, how to curate your closet, and how to update her signature Parisian style. Completely revised and vastly augmented, this new book includes style “equations” that make dressing for every occasion as easy as 1 + 2 + 3, and an expanded section on accessories — brand new shoes and handbags, but also hats, scarves, belts, and glasses. Her favorite beauty products have shifted from the cosmetics counter to the kitchen, where she provides recipes for hair and skin care that are 100% organic. She debunks the myth of the so-called French manicure, and instead offers five pointers for becoming chic right down to your fingertips. She even shares insight on the French diet, which does include pastries, but market fresh vegetables, too! And if you’re looking for the perfect gift, use her guide that’s filled with ideas. A fresh take on this classic style, Parisian Chic Encore is essential reading for fashion lovers and Francophiles who want to get into step with the modern Parisienne.

Ambitious in scope, democratic in nature, Magnum Streetwise> is an unmissable tour through the photographs and practices that have helped define what street photography is and can be. Magnum photographers such as Henri Cartier-Bresson pioneered ‘modern’ concepts of street photography before the term was even coined. But their influence is far from historic. A rich seam of street photography runs through the heart of Magnum to this day, both in the work of recognized masters of street photography – such as Erwitt, Parr, Gilden and Kalvar – and of those who might not even consider themselves street photographers; a continued influence that has not gone unnoticed among the current generation of budding street photographers and fans. Magnum Streetwise is a true visual feast, interleaving insightful texts and anecdotes within an intuitive blend of photographer- and theme-based portfolios, exploring not only the work of outstanding photographers, but how common subject matter (places of leisure, marketplaces, travel) and locations (Paris, New York, Tokyo) have been addressed, conceptually and practically, across the agency and through the ages. Magnum Streetwise is an essential addition to the bibliography of street photography, showcasing hidden gems alongside many of the genre’s most famous images.

Think of this atlas as the beginning of a journey and a kind of island guidebook, a rough guide to far-flung places, a Baedeker of make-believe, and a new page waiting to be filled. The cycle of Crusoes continues Huw Lewis-Jones Islomania is a recognized affliction. But what is it about islands that is so alluring, and why do so many people find these self-contained worlds completely irresistible? Utopia and Atlantis were islands, and islands have captured the imaginations of writers and artists for centuries. Venetian sailors were the first to make collections of them by drawing maps of those they visited in their isolari – literally the ‘island books’. Then in 1719 Daniel Defoe published his tale of a castaway on a desert island, Robinson Crusoe, one of the first great novels in the history of literature and an instant bestseller. Defoe’s tale combined the real and the imagined and transformed them into a compelling creative landscape, establishing a whole literary genre and unleashing the power of an island for storytelling. To celebrate the tercentenary of Robinson Crusoe’s publication, a truly international range of leading illustrators imagine they too have been washed up on their own remote island. In a specially created map they visualize what it looks like, what it’s called and what can be found on its mythical shores. In a panoply of astonishingly creative and often surprising responses, we are invited to explore a curious and fabulous archipelago of islands of invention that will beguile illustrators, cartographers and dreamers alike.

Street Art is a phenomenon and subcultural movement that reaches from the darkest urban backstreets to the most glamorous international art fairs. Simon Armstrong examines how it evolved from its origins in the 1970s New York graffiti scene to embrace many new materials, styles and techniques along the way, tracing how this marginal art form graduated into art galleries and the art market, while also heavily influencing design, fashion, advertising and visual culture. Despite having earned a place in the canon of 20th-century art history, Street Art’s qualifications are often disputed both by the art establishment and practitioners themselves, all concerned with notions of authenticity. Examining Street Art’s controversial history in detail, this book provides a full-colour worldwide journey, taking in all of the movement’s significant artists and artworks, styles, materials and methods, and showcasing the works that have come to define it more than any other. It also examines its close relationship to Pop Art and Digital Art, and explores possible futures for Street Art.

It is often forgotten just how provocative Impressionist canvases seemed when they were first exhibited in 1874. The advocates of the new style rejected the established principles of art prevalent at that time in France. This book traces Impressionism’s origins to its spread to America and Australia. Ralph Skea shows how Impressionist artists transformed everyday subject matter. Daringly using colour and rapid brushstrokes, the Impressionists worked out of doors, creating paintings that captured the transient effects of light and feeling. Impressionism’s initial shock factor gradually gave way to widespread acceptance, but only now can we appreciate how profound its influence has been on modern art.

Książkę dedykuję wyjątkowym ludziom, którzy najbardziej przyczynili się do jej powstania. Dziękuję wszystkim Oszustom, Krętaczom i Złodziejom, którzy każdego dnia pomagali mi dostrzec to, czego wolałbym nie widzieć. Wszystkim Szmaciarzom, o których czasem tylko słyszałem. Wszystkim Sukinsynom, Padalcom i Gnidom. Dziękuję tym Duchownym, Kapłanom i Przywódcom religijnym głoszącym słowo Boże, którzy czynnie przeczą ideom, jakie wielu z nas nosi głęboko w sercach. Gorące podziękowania należą się politykom szczególnie tym, którzy udowadniają nam, że tak naprawdę nie byli warci zaufania, jakie w nich pokładano. Ogólnie dedykuję ją wszystkim Złamasom, bez których świat byłby piękniejszy. Dziękuję, że byliście Jacek Wojciechowski