Publikacja poświęcona jest genezie, ewolucji i wielofunkcyjności ZUS w całej historii jego funkcjonowania, a także roli tej instytucji w polityce społecznej państwa polskiego. Stanowi naukową monografię poświęconą ZUS oraz systemom ubezpieczenia społecznego od momentu odzyskania przez Polskę niepodległości w roku 1918, do roku 2025. Dysertacja bazuje na bogatym materiale źródłowym i wskazuje na ogromny wpływ ZUS na jakość życia obywateli w Polsce, także w jego funkcjach pozaubezpieczeniowych.Opracowanie podejmuje próbę kompleksowego i wielowymiarowego ukazania historii wszystkich przemian systemów ubezpieczeń społecznych na ziemiach polskich, na tle wydarzeń społecznych, politycznych i gospodarczych. Jest także próbą określenia roli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w trakcie całej historii jego istnienia, w polityce społecznej państwa. Ubezpieczenia społeczne od początku swojego istnienia są jednym z instrumentów polityki społecznej państwa. Współczesne procesy, takie jak starzenie się społeczeństwa, kwestie odpowiedniego zabezpieczenia społecznego starych i nowych ryzyk socjalnych, a także rozwój technologii cyfrowych, przeobrażenia instytucji, ujawnianie się nowych paradygmatów welfare state, wymagają redefinicji systemu ubezpieczeń społecznych, a od instytucji takiej jak ZUS ciągłych zmian. Dziś Zakład jest jedną z najnowocześniejszych instytucji państwowych, która nie tylko realizuje coraz więcej zadań wykraczających poza ustawowe ramy ubezpieczeń społecznych, ale także aktywnie włącza się w kreowanie polityki ubezpieczeniowej i społecznej. Czy w przyszłości stanie się instytucją zabezpieczenia społecznego?
This book stands out as one of the first Hausa grammars designed explicitly with pedagogical purposes in mind. It offers a clear, user-friendly structure, supported by well-organized tables and illustrative examples that make even complex rules easier to grasp. The layout allows quick access to key grammatical patterns, which is especially valuable for learners navigating the intricacies of the language.A key strength is its contrastive approach, highlighting structural differences between Hausa and European languages - especially English - while also addressing mismatches in grammatical terminology. This helps learners better understand not only how Hausa works, but also why certain structures may not align with what they already know.Each chapter adopts a focused, selective treatment of topics such as adjectives, non-verbal sentences, noun plurals, verb conjugation, and word formation. Rather than aiming for exhaustive coverage, the book emphasizes practical challenges, exceptions, and alternative perspectives, which are often overlooked in traditional grammars. This approach encourages more flexible and creative language use.In its compact and accessible form, the book fills a significant gap in Hausa language learning resources. It is an invaluable tool for students seeking both clarity and depth, as well as for anyone interested in understanding the language beyond surface-level communication.
Publikacja eksploruje funkcjonowanie systemów wsparcia w dynamicznie ewoluującej rzeczywistości. Publikacja stanowi egzemplifikację nowoczesnych podejść teoretyczno-empirycznych, ukierunkowanych na poznanie zmieniającego się otoczenia kulturowego i technologicznego. Problematyka poruszana w dziele ma fundamentalne znaczenie dla współczesnej polityki społecznej i pracy socjalnej, która musi reagować na głębokie przeobrażenia demograficzne, społeczno-ekonomiczne oraz kulturowe. Zjawiska takie jak starzenie się społeczeństw, narastające nierówności społeczne, migracje czy wzrost znaczenia zdrowia psychicznego wymuszają redefinicję tradycyjnych form wsparcia. Zmiany te determinują konieczność odchodzenia od modelu interwencyjno-instytucjonalnego na rzecz nowoczesnych podejść zintegrowanych, środowiskowych i profilaktycznych. Priorytetem tak ukształtowanych działań społecznych jest dziś wzmacnianie sprawstwa odbiorców pomocy oraz wdrażanie modelu pracy socjalnej, który w centrum stawia indywidualne potrzeby i godność człowieka. Ponadto kluczowa staje się ścisła integracja działań różnych sektorów - pomocy społecznej, ochrony zdrowia, edukacji i rynku pracy - co sprzyja holistycznemu rozwiązywaniu złożonych problemów społecznych.Atutem monografii jest holistyczne i interdyscyplinarne spojrzenie na problemy integracji działań pomocy społecznej, edukacji i ochrony zdrowia. Analizowane teksty stanowią komplementarne studium nad ewolucją i współczesną kondycją profesji pomocowych, osadzone w kontekście dynamicznych przeobrażeń strukturalnych i systemowych. Autorzy słusznie zauważają, że jedynie holistyczne i interdyscyplinarne podejście do edukacji oraz praktyki zawodowej pozwoli skutecznie reagować na dysfunkcje systemu i rosnące oczekiwania społeczne, zachowując przy tym niezbędną równowagę między empatią a profesjonalnym dystansem i obiektywizmem instytucjonalnym.Książka jest rekomendowana dla kadr pomocowych - pracowników socjalnych, asystentów rodziny, psychologów i pedagogów, dostarczając im empirycznie zweryfikowanych, innowacyjnych narzędzi niezbędnych w procesie pomocy i wsparcia. Publikacja posiada duże znaczenie również dla studentów kierunków społecznych, oferując im wszechstronną wiedzę o współczesnych kierunkach działań kładących nacisk na podmiotowość, profilaktykę i współpracę międzyinstytucjonalną.
W monografii podjęty został problem normatywności algorytmicznej w kontekście rodziny. Autor łączy tradycję familiologiczną z nowym polem badawczym, w którym przedmiotem analizy są mierzalne wzorce w odpowiedziach wielkich modeli językowych, dotyczące tych samych wymiarów wartości rodzinnych, na których mierzy się postawy populacji ludzkich.Narzędziem badawczym jest Kwestionariusz Reprezentacji Rodziny dla Sztucznej Inteligencji (KRR-AI), adaptacja stwierdzeń ISSP do formatu dialogowego uwzględniającego specyfikę interakcji z modelem językowym. Badaniem objęto dziesięć systemów konwersacyjnej sztucznej inteligencji z trzech kontynentów: cztery amerykańskie (GPT-5.2, Claude Opus 4.6, Gemini 3 Pro, Grok 4), trzy europejskie (Mistral Large 3, Bielik 11B v3.0, PLLuM 12B) i trzy azjatyckie (Qwen 3-Max, DeepSeek V3.2, Kimi K2.5).Główne pytanie badawcze brzmiało: jakie wzorce normatywne dotyczące rodziny występują w odpowiedziach konwersacyjnej sztucznej inteligencji i jak mają się one do postaw populacji ludzkich?Wkład opracowania w dziedzinę i dyscyplinę nauk o rodzinie ma charakter trójpoziomowy: na poziomie pojęciowym wprowadza do aparatu familiologicznego kategorię normatywności algorytmicznej, na poziomie narzędziowym dostarcza KRR-AI jako pierwszego kwestionariusza familiologicznego zastosowanego do badania systemów AI, na poziomie empirycznym dokumentuje profil normatywny odpowiedzi dziesięciu modeli z trzech kontynentów.W czasach, gdy sztuczna inteligencja wchodzi w coraz głębsze obszary codzienności, pytanie o to, jakie wartości rodzinne komunikują te systemy, staje się pytaniem o kształt przyszłego społeczeństwa. Monografia Tomasza Bierzyńskiego jest pierwszą próbą systematycznej odpowiedzi na to pytanie w ramach nauk o rodzinie.Monografia nie tylko wypełnia lukę w literaturze poświęconej problemom pojawiającym się na styku nauk o rodzinie i sztucznej inteligencji, ale również stanowi cenne opracowanie zagadnień związanych z oceną odpowiedzi generowanych przez narzędzia konwersacyjnej sztucznej inteligencji w kontekście normatywnych wzorców dotyczących rodziny. Tak precyzyjne przedstawienie metodologii badań pozwala odtworzyć badania lub wykorzystać zaproponowaną metodologię w innych obszarach.
Celem opracowania jest próba ukazania różnorodnych czynników kształtujących tożsamość narodową w procesie integracji europejskiej oraz wynikające stąd i rysujące się na horyzoncie poważne dla niej zagrożenia.Tożsamość jest przy tym pojmowana szeroko i analizowana przez pryzmat takich elementów jak naród, język, kultura, czy np. prawo. Zgromadzone w tomie teksty ukazują kreowanie tożsamości narodowej, jej poszczególne determinanty oraz elementy wzmacniające czy też potęgujące tożsamość i wreszcie zjawiska oraz procesy, których wspólnym mianownikiem jest kwestionowanie tożsamości narodowej jako kategorii nieprzydatnej, anachronicznej, sztucznej czy wręcz szkodliwej.Struktura monografii jest interesująca, a jej podział na cztery części zabiegiem niezwykle trafnym. Wyodrębnienie rozważań dotyczących kreowania tożsamości narodowej, determinantów jej kształtowania, elementów ją wzmacniających oraz zagadnień związanych z podważaniem tożsamości narodowej wskazuje jednoznacznie, że publikacja nie jest zbiorem przypadkowych opracowań w mniejszym lub większym stopniu związanych z tytułem publikacji.Wskazać można na postrzeganie tytułowej problematyki tożsamości narodowej co najmniej z pięciu punktów obserwacji i odpowiadających obranemu punktowi postrzegania pięciu pespektyw oglądu: 1) historycznego, 2) socjologicznego, 3) ustrojoznawczego i prawno-konstytucyjnego, 4) prawno międzynarodowego i charakterystycznego dla analiz procesów integracyjnych w Europie, 5) kulturoznawczego z elementami socjolingwistyki
Monografia podejmuje aktualne i niezwykle istotne dla współczesnej Europy tematy dotyczące zagrożeń dla bezpieczeństwa kontynentu. W obliczu dynamicznie zmieniającej się sytuacji geopolitycznej, związanej przede wszystkim z agresją Rosji na Ukrainę, autorzy przedstawiają przerażające prognozy dotyczące przyszłości Europy i architektury jej bezpieczeństwa. Jest to znacząca publikacja, która wnikliwie analizuje zmieniający się kontekst bezpieczeństwa w Europie w obliczu rosyjskiej agresji. "Ukraina w nowej geopolityce bezpieczeństwa" to ważna lektura, która rzuca światło na aktualne wyzwania dla bezpieczeństwa Europy w kontekście agresji Rosji. Książka, mimo pesymistycznych prognoz, nie jest jedynie zbiorem przerażających wizji, lecz także zachętą do podjęcia działań prewencyjnych. Każdy z autorów wnosi coś unikalnego do dyskusji, umiejętnie łączy analizy z danymi, co sprawia, że książka jest nie tylko informacyjna, ale również angażująca oraz i inspirująca do dalszej refleksji i analizy.Opracowanie jest dojrzałą próbą odpowiedzi na zawarte w niej pytania badawcze. Nie ulega wątpliwości, że przyczynia się do przybliżenia problematyki szeroko rozumianego bezpieczeństwa międzynarodowego. Zawarte ustalenia zostały poprawnie uzasadnione w toku wykładu. Publikacja stanowi zarazem podsumowanie, jak i punkt wyjścia dla wszystkich zainteresowanych kwestiami zagrożeń i bezpieczeństwa w środowisku kształtowanym przez współpracę państw europejskich.
Autorka w nowatorski sposób łączy analizę dyskursów tożsamościowych z teorią narracji strategicznych i przeprowadza czytelnika przez ponad dwie dekady komunikacji Władimira Putina, badając przemówienia, dokumenty i eseje, w których otwarcie zapowiadał swoje zamiary względem Ukrainy.
Putin używał narracji utylitarnie dopasowując je do zmieniających się okoliczności i potrzeb, tak by osłabiać tożsamość i podmiotowość Ukrainy w stosunkach międzynarodowych. Programowany przez Putina typ tożsamości ukraińskiej zakładał jej "małorosjanizację" - osadzenie w ramach wspólnoty "Russkiego Miru", której przewodzić miała Rosja. Próby modyfikacji tożsamości Ukrainy nie były celem samym w sobie, lecz miały być podstawą wyborów politycznych Ukraińców - integracji euroazjatyckiej kosztem euroatlantyckiej, powiększając zasięg oddziaływania Rosji.
Ten konstytutywny aspekt narracji - potencjał wpływu nie tylko na zachowanie, ale przede wszystkim na redefiniowanie tożsamości podmiotu - stanowi punkt wyjścia do centralnego pytania tej monografii: dlaczego narracje Putina tak głęboko osadzone w dyskursach tożsamościowych, długotrwale i konsekwentnie projektowane, poniosły fiasko? Odpowiedź kryje się w ukraińskiej tożsamości - silniejszej od kremlowskich manipulacji. To opowieść o sile narracji, ale także o ich ograniczeniach.
Książka jest bardzo dobrym i aktualnym ukazaniem personalizacji treści współczesnych mediów, w których odbiorca pełni kluczową rolę we współtworzeniu przestrzeni medialnej. Niezwykle cennym i nowatorskim akcentem publikacji jest wskazanie przez autorów perspektyw dwóch światów kreujących media: praktyczny i teoretyczny. Poszczególni współautorzy dostarczają bardzo rzetelnej wiedzy, która poparta jest przemyśleniami i własnym doświadczeniem w pracy nad współczesnym przemysłem mediowym.Książka stanowi wieloaspektowe opracowanie jednego z kluczowych procesów transformujących współczesne media audiowizualne. Redaktorzy naukowi tomu ukazują personalizację jako zjawisko obejmujące jednocześnie sferę technologiczną, prawną, kulturową, biznesową i społeczną, podkreślając jej systemowy charakter. Publikacja akcentuje przejście telewizji od modelu masowego ku modelowi usługowemu, w którym treści są dynamicznie dopasowywane do preferencji odbiorców. Autorzy wskazują, że personalizacja nie jest wyłącznie narzędziem efektywności marketingowej, lecz nowym językiem komunikacji między nadawcą a widzem, opartym na danych, ale również na zaufaniu. Do najmocniejszych stron książki należy jej wyraźnie zaznaczony charakter interdyscyplinarny, który pozwala uchwycić zjawisko personalizacji w perspektywie medioznawczej, technologicznej, prawnej, kulturowej i ekonomicznej jednocześnie. Publikacja wyróżnia się spójną kompozycją, w której kolejne części prowadzą czytelnika od kontekstów teoretycznych, przez zagadnienia technologiczne i architektoniczne, aż po analizę treści, odbiorcy oraz problematykę bezpieczeństwa i odpowiedzialności społecznej. Istotną przewagą tomu jest połączenie refleksji akademickiej z analizą realnych procesów rynkowych, co sprawia, że książka zachowuje równowagę między poziomem teoretycznym a aplikacyjnym. Na szczególne podkreślenie zasługuje szerokie ujęcie roli sztucznej inteligencji i danych w personalizacji, nieograniczające się wyłącznie do opisu technologii, lecz obejmujące także konsekwencje społeczne, etyczne i regulacyjne. W rezultacie tom można uznać za jedną z bardziej kompleksowych i dojrzałych propozycji badawczych poświęconych personalizacji telewizji w polskim piśmiennictwie naukowym.
Systemy do monitorowania aparatury badawczej ICT w badaniach naukowych stanowią potężne i niezastąpione narzędzie pracy współczesnego naukowca, gwarantujące wysoki poziom bezpieczeństwa analizowanych i przetwarzanych danych. Prawidłowe przetwarzanie informacji w badaniach naukowych to nie tylko kwestia etyki, ale również wymóg zgodności z obowiązującymi przepisami i regulacjami takimi jak RODO (GDRP), normy ISO 27000, plan zarządzania danymi czy stosowanie bibliotek dobrych praktyk IT. Warto podkreślić, że inwestycja w rozwój i doskonalenie systemów monitorowania procesów badawczych przynosi długofalowe korzyści dla całego zespołu naukowego, zwiększając jego efektywność i pewność prowadzonych badań. W świecie nieustannie rosnącej złożoności infrastruktury ICT i algorytmów, ciągłe udoskonalanie i rozbudowa narzędzi monitorujących stają się koniecznością. Celem niniejszej monografii jest przedstawienie korzyści, jakie daje monitorowanie systemów ICT w badaniach naukowych oraz zainspirowanie czytelników do szukania nowych, własnych metod nadzorowania przebiegu procesów badawczych.
Współczesne środowisko bezpieczeństwa państwa charakteryzuje niezwykła dynamika zachodzących zmian, która swoją skalą przewyższa dotychczasowego rekonfiguracje od czasów zakończenia zimnej wojny. Swoista dekompozycja architektury bezpieczeństwa sprawia, że dotychczasowy porządek światowy już nie funkcjonuje.
W monografii przedstawiono wybrane modele przeznaczone do analizy globalnych zmian. Założeniem autora jest ich kompleksowa charakterystyka wraz z egzemplifikacją zastosowania w realizacji zadań przez NATO i Unię Europejską. To stanowi uzasadnienie przeprowadzonej analizy dynamiki zmian w latach 2004-2024. Analiza ostatnich dwóch dekad została dokonana w wybranych aspektach, jednak zachowano w niej obraz pełnego spektrum zmian i wzajemnych powiązań.
W publikacji przedstawiono badania nad czterema modelami analitycznymi tj.: - VUCA, megatrendy w bezpieczeństwie, trójkąt bezpieczeństwa oraz czarne łabędzie. Prezentacja powyższych modeli ma posłużyć jako wykaz narzędzi gotowych do użycia, wraz z rekomendacjami w procesie adaptacji i reagowania na zachodzące zmiany.
Celem monografii jest analiza historyczno-systemowa stanowiska Polski wobec euroatlantyckich aspiracji Ukrainy oraz próba pokazania szans i zagrożeń istniejących na jej drodze do członkostwa w Unii Europejskiej i NATO. Ponadto w pracy tej Autor próbuje ukazać skomplikowane stosunki polsko-ukraińskie w przeszłości i obecnie oraz determinanty polityki Polski wobec Ukrainy przed i po rozpoczęciu wojny rosyjsko-ukraińskiej 24 lutego 2022 roku.Podmiotem badań jest więc Polska i jej stanowisko wobec akcesji Ukrainy do Unii Europejskiej i NATO, ze szczególnym uwzględnieniem jego ewolucji po agresji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 roku. Natomiast przedmiotem jest analiza i opis całokształtu polityki zagranicznej Polski na rzecz członkostwa Ukrainy w Unii Europejskiej i NATO, którą Autor przeprowadza w ujęciu historycznym i na szerokim tle sytuacji międzynarodowej w Europie i na świecie.Monografia autorstwa prof. dr. hab. J.M. Fiszera wypełnia lukę w literaturze przedmiotu, oferując wielopłaszczyznową analizę stanowiska Polski wobec euroatlantyckich aspiracji niepodległej Ukrainy. Ponadto przedstawia szereg aspektów historycznych i systemu międzynarodowego, powiązanych z aspiracjami Ukrainy do UE i NATO. W ten sposób prezentuje ważne tło, na którym aspiracje Ukrainy i polityka Polski w tym względzie są bardziej zrozumiałe. Wykorzystanie interdyscyplinarnych teorii i metod badawczych oraz wnikliwa analiza dostępnych źródeł pozwoliły Autorowi na ukazanie polityki Polski na rzecz członkostwa Ukrainy w Unii Europejskiej i NATO.
Głównym problemem badawczym podjętym w publikacji jest obecność w polskim systemie prawa publicznego instytucji, jaką jest Komisja do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa.
Pytaniem stawianym w niniejszej pracy jest: jakie jest miejsce Komisji w systemie organów państwa oraz jaki jest właściwie charakter tego ciała. Próbą odpowiedzi na podstawowe pytanie badawcze jest hipoteza o następującej treści: Komisja weryfikacyjna ds. reprywatyzacji pozostaje instytucją wymykającą się zasadom podziału władzy oraz rozdziału administracji (jako neutralnej politycznie) od poszczególnych władz i jest organem nadzwyczajnym umożliwiającym wzruszać decyzje administracyjne w trybie ustawowym uznane za ostateczne. Analizy prowadzące do weryfikacji ww. tezy prowadzone były od 2017do końca 2019 roku - do czasu publikacji uzasadnienia do wyroku WSA w sprawie nieruchomości przy ul. Nabielaka.
Sygnet Rakszasy czyli Mudrarakszasa Wiśakhadatty to sztuka sanskrycka w Polsce dotychczas właściwie nieznana, choć ciesząca się olbrzymim zainteresowaniem zarówno w Indiach jak i poza nimi.O autorze tego dzieła wiemy tylko tyle, ile on sam o sobie powiada w krótkim prologu do sztuki, że był synem króla Bhaskaradatty i wnukiem księcia Wateśwaradatty.Można jednak z dużą dozą prawdopodobieństwa przyjąć, że autor był raczej nadwornym dramaturgiem Ćandragupty II Wikramadiji (przełom IV i V w. n.e.)Jest to jedyny znany jak dotąd dramat doby klasycznej osnuty na tle wypadków historycznych. Chodzi mianowicie o upadek dynastii Nandów, rządzącej Magadhą ze stolicą w Pataliputrze i o intronizację Ćandragupty Maurji, (ok. 321 - ok. 297 p.n.e.) dziada słynnego cesarza Aśoki. Wypadki te były mniej więcej współczesne indyjskiej kampanii Aleksandra Wielkiego.Akt I tego obszernego siedmioaktowego dramatu dobrze wprowadza w bardzo skomplikowaną, misternie uknutą intrygę. Otóż zlekceważony przez panującego władcę z dynastii Nandów uczony bramin o imieniu Ćanakja zwany także Wisznuguptą z przydomkiem Kautilja - Krętacz poprzysięga zemstę. Posługując się więc jednym z nieprawych synów tego władcy, spłodzonym z kobietą z warny śudrów, niejaką Murą (dlatego też mówi o nim Wryszala (Chłystek), co jest określeniem właściwym wobec człowieka z tej warny), doprowadza do przewrotu, w rezultacie którego giną prawie wszyscy członkowie panującej tam do owych czasów dynastii. Wśród żywych pozostaje jeden z dalszych krewnych, książę Malajaketu oraz minister dynastii Nandów o imieniu Rakszasa - Demon. Minister Rakszasa, pozostając wierny dynastii Nandów postanawia walczyć o tron dla pozostałego przy życiu księcia z tej dynastii - Malajaketu. Bezwzględna rozgrywka taktyczna przy użyciu wszelkich, najpodlejszych chwytów walki politycznej jak zdrada, podstęp, oszustwo i szantaż, przynosi jego przeciwnikowi Ćanakji ostateczny triumf w postaci zmuszenia ministra Rakszasy do kolaboracji z nową władzą.
Ramy czasowe pracy wyznaczył początek panowania Katarzyny II w 1762 roku a zakończyła abdykacja Mikołaja II w 1917 roku. Ponieważ stosunek carskiej Rosji wobec Żydów był w zasadniczej mierze pochodną sposobu rozumienia i kształtowania absolutyzmu przez panującego monarchę oraz kierunków jego polityki, konsekwencją tych założeń stały się ramy konstrukcyjne pracy podzielonej na 7 rozdziałów, odpowiadających okresom panowania poszczególnych cesarzy.
W pracy przyjęto założenie opisania stosunku caratu wobec Żydów na tle gruntownie naświetlonej specyfiki absolutyzmu w Rosji. Ponieważ procesy modyfikowania lub reformowania systemu samodzierżawia przez poszczególnych władców, a także kryzysy, którym one podlegały, często istotnie rzutowały na obchodzenie się przez władze z Żydami, również te kwestie zostały szeroko zaprezentowane jako tło pozwalające właściwie zrozumieć politykę władz wobec tej grupy.
Intencją pracy bazującej na istniejącym stanie wiedzy jest próba poglądowego zarysowania zasadniczych tendencji, charakteryzujących stosunek caratu do Żydów w Rosji. Zamysłem opracowania jest także syntetyczne zrekapitulowanie i wyeksponowanie specyfiki tej polityki przez pryzmat stylu i konwencji panowania poszczególnych władców i konsekwencji z tego wynikających dla Żydów. Przyjętej koncepcji pracy towarzyszy w toku wywodu ścisłe skorelowanie omawianych procesów z kluczowymi przejawami zmian ustrojowych zachodzących w państwie rosyjskim oraz jego polityką. Autor koncentruje się na nakreśleniu zasadniczych trendów determinujących politykę władz carskich wobec Żydów na kanwie procesów politycznych i społecznych jej towarzyszących.
The volume was written in response to the wide range of challenges - political, social, economic and environmental - that Europe faces today.
The volume examines the evolving significance of Europeanness in an era of profound uncertainty, marked by turbulence in global politics, social upheaval, and environmental crises such as climate change, war, migration, and economic volatility. These overlapping crises have placed unprecedented strain on Europe's institutions, values, and sense of shared belonging, while simultaneously highlighting the urgent need to reflect on what it really means to be European and on how Europe can sustain its role as a relevant, credible, and inclusive project.
The contributors to this collection are young scholars affiliated with the 4EU+ Alliance, doctoral candidates and early-career researchers, who critically examine the challenges and transformations of Europeanness in their research. Their insights were first presented and debated during a workshop organised under Flagship 2 of the Alliance, held at the University of Warsaw on 10-11 June 2024, and were subsequently developed into the analyses presented here.
Monografia stanowi interesujący i spójny w swojej wymowie zbiór dociekań nad dialogiem kultur i komunikowaniem międzykulturowym prowadzonym poprzez media, rozumiane jako bardzo szeroki zbiór narzędzi wykorzystywanych w świecie rzeczywistym i wirtualnym. Publikacja dostarcza również cennych informacji na temat samych mediów, ukazując ich złożoną naturę. Media są tu przedstawione zarówno jako zjawisko społeczne, jak i jako narzędzie aktywnie wpływające na kształtowanie rzeczywistości. Szczególną uwagę przykuwa uwagę ich wielowymiarowa rola - są nośnikiem treści, czynnikami kształtującymi percepcję, oddziałują na emocje, w końcu także determinują sposób komunikacji, w tym i tej międzykulturowej.Książka może stanowić cenną lekturę zarówno dla osób badających czy obserwujących zmiany zachodzące w mediach, kulturze, sferze szeroko pojmowanej polityki, nawet pedagogiki, jak i dla osób zainteresowanych po prostu poznawaniem współczesnego świata, jednym zdaniem - zaintrygowanych tematyką dialogu kultur w mediach.
Monografia stanowi pogłębione studium przemian w zakresie bezpieczeństwa w państwie liberalno-demokratycznym. Autorka w sposób wnikliwy przedstawia, jak holenderskie instytucje, w tym Krajowy Koordynator ds. Zwalczania Terroryzmu i Bezpieczeństwa (Nationaal Cordinator Terrorismebestrijding en Veiligheid), a także Strategia Antyterrorystyczna Niderlandów na lata 2022-2026, łączą skuteczność działań z ochroną praw obywatelskich oraz budowaniem zaufania społecznego. Ukazując proces adaptacji, legitymizacji i współzależności międzynarodowej Autorka dowodzi, że Niderlandy stały się swoistym laboratorium europejskiej polityki bezpieczeństwa.Przypadek Niderlandów, łączących silne tradycje wolności obywatelskich z koniecznością podejmowania zdecydowanych działań wobec zagrożeń bezpieczeństwa, pozwala lepiej zrozumieć napięcia pomiędzy demokracją a bezpieczeństwem we współczesnych państwach liberalnych.Celem głównym monografii jest ukazanie, w jaki sposób różnorodne zagrożenia - zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne - wpływały na kształtowanie się polityki antyterrorystycznej Niderlandów od momentu pojawienia się pierwszych poważniejszych form terroryzmu aż po czasy współczesne. Monografia ma charakter interdyscyplinarny, łącząc podejście politologiczne, prawnicze i socjologiczne. Jej celem jest nie tylko rekonstrukcja procesu kształtowania się polityki antyterrorystycznej w Niderlandach, lecz także refleksja nad jej konsekwencjami dla systemu demokratycznego i społeczeństwa obywatelskiego. W ten sposób praca wpisuje się w szerszy nurt badań nad relacją między bezpieczeństwem a wolnością we współczesnych państwach europejskich.Monografia zasługuje na szczególne polecenie wszystkim badaczom problematyki bezpieczeństwa, polityki antyterrorystycznej oraz współczesnych wyzwań liberalnej demokracji.
Celem pracy jest zbadanie miejsca, które technologie cyfrowe zajmowały w polityce bezpieczeństwa USA w latach 2017-2024. Rozważania obejmują porównanie działań rządu federalnego w okresie urzędowania prezydentów Donalda Trumpa oraz Joe Bidena w przedmiotowym zakresie.
Dynamika rozwoju technologicznego wywiera wpływ na coraz więcej obszarów aktywności jednostek i społeczeństw, a w konsekwencji całych systemów politycznych. Dokonujące się przemiany można odmierzać kolejnymi przełomami i innowacjami. Są one rezultatem kaskadowości współczesnych procesów technologicznych i pojawiają się tak szybko, że mogą uchodzić uwadze opinii publicznej, która ma ograniczoną zdolność do uchwycenia ich znaczenia. To, co wyróżnia obecne zmiany to nie tylko tempo ich następowania, ale także potencjał transformacyjny. Jedną z płaszczyzn, na której rola technologii wzrasta jest polityka bezpieczeństwa. Na jej parametry oddziałują procesy zachodzące w otoczeniu międzynarodowym, a docelowo także kształtujący się nowy, globalny model dystrybucji siły, którego centralną osią jest rywalizacja USA i ChRL. Jednym z jej najistotniejszych elementów jest wyścig technologiczny, przybierający formę, która jest określana jako "technologiczna zimna wojna".
Szczególną zmienność środowiska bezpieczeństwa dostrzega się w wewnętrznym wymiarze państw wysokorozwiniętych. Odnotowywane tu zmiany są wielopłaszczyznowe i jakościowo bardziej zróżnicowane. Dotyczą one wielu sfer jak chociażby ekonomicznej, społecznej czy technologicznej. Bez wątpienia na zakres tych zmian istotny wpływ mają procesy o szerokim zasięgu, jak na przykład postępująca globalizacja życia społecznego i gospodarczego oraz niezwykle dynamiczny rozwój technologii informacyjno-komunikacyjnych.
Znaczna dynamika zmian zachodzących we wspomnianych obszarach powoduje, że sfera bezpieczeństwa publicznego poddawana jest silnym turbulencjom. Wydaje się, że system bezpieczeństwa państwa, przez wzgląd na swoją inercję, ale i brak pogłębionej wiedzy o wpływie nowych procesów społecznych na sferę bezpieczeństwa publicznego, funkcjonuje w tym wymiarze w większości w trybie reaktywnym, nie uruchamiając potencjału do działań o charakterze proaktywnym. W wyniku takich zmian kształtuje się sfera bezpieczeństwa publicznego, którą cechuje niepewność i nieprzewidywalność. Współcześnie poważnym wyzwaniem w sferze bezpieczeństwa publicznego, w zakresie zmieniających się zagrożeń, jest ich intensywność, różnorodność, zmienność i transgraniczny charakter, a zarazem trudność w ich identyfikacji.
Z dużą dozą prawdopodobieństwa można przyjąć, że obrany kierunek rozwoju wysokorozwiniętych społeczeństw będzie się utrzymywał, a rola zaawansowanych technologii informacyjno-komunikacyjnych będzie stale rosła, oferując coraz szerszy wachlarz możliwości. Nie przewiduje się zmniejszenia dynamiki trwających już i rozpoczynających się zmian. Trend ten jest widoczny w ujęciu globalnym jako pożądany kierunek rozwoju współczesnych społeczeństw. Znajduje także szeroką akceptację wśród państw członkowskich Unii Europejskiej. Mając na uwadze, że kształt bezpieczeństwa publicznego ma charakter zmienny, niezbędne jest stałe monitorowanie kluczowych dla społeczeństwa procesów właśnie w tym kontekście. Zdobywanie aktualnej wiedzy umożliwia racjonalne kształtowanie mechanizmów zapobiegania oraz minimalizowania pojawiających się zagrożeń, co przyczynia się do zracjonalizowanego doskonalenia systemu bezpieczeństwa państwa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
