W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
2 października 2014 roku w Domu Zakonnym Księży Sercanów w Lublinie-Czechowie odbyło się sympozjum naukowe W misji wynagradzania Bogu przez Serce Jezusa. Wpisuje się ono w cykl obchodów 250. rocznicy ustanowienia liturgicznego święta Najświętszego Serca Pana Jezusa (1765-2015). Obchody te skłaniają do refleksji nad kultem Bożego Serca. Jednym z istotnych wymiarów tego kultu jest aspekt wynagrodzenia. Dla wielu zgromadzeń zakonnych związanych z Boskim Sercem Jezusa stanowi on podstawowy wymiar ich charyzmatu i duchowości. Duchowością wynagradzającą żyje również wiele osób świeckich, które starają się praktykować to nabożeństwo. Stąd wydaje się celowe podejmowanie refleksji nad tym wymiarem kultu Serca Jezusowego, czemu wychodzi naprzeciw temat lubelskiego sympozjum.
Zwykło się nazywać Schopenhauera twórcą pesymizmu filozoficznego. Jak pisze Jan Garewicz jego pesymizm nie miał nic wspólnego z katastrofizmem, a negacja postępu z zaprzeczeniem rozwoju nauki i techniki. Uczył rezygnacji bez pokory, współczucia bez miłości bliźniego, buntu bez działania.Schopenhauer z jednej strony neguje świat, ale z drugiej strony uznaje ten świat za jedyny z możliwy. I czyni tak z powodu przyjęcia pewnych zasad aksjologicznych, przy czym jak w innym miejscu pisze Garewicz etyka Schopenhauera jakkolwiek normatywna, nie posługuje się pojęciem obowiązku. Powiada czym jest dobro, ale nie usiłuje nikogo skłonić do dobrego postępowania.Cóż zatem jest podstawą moralności skoro wedle Schopenhauera nie ma wartości obowiązujących powszechnie, ale są różnorodność, indywidualność, a wreszcie wiedza podpowiada niemiecki filozof.
Ależ tam w niebie musi być ciekawie! No bo pomyśl tylko: wszyscy są tam już wprawdzie świętymi, ale każdy doszedł do tej świętości całkiem inną drogą. Jest więc wśród nich i dawny łotr Dyzma, i uwikłany w astrologię Augustyn, były satanista Bartłomiej Longo i zatracający się w polowaniach Hubert. Jedni z nich, jak na przykład Dominik Savio, Maria Goretti czy Imelda Lambertini, przeżyli na ziemi zaledwie kilkanaście lat. Inni, jak Alfons Liguori czy Józef Kalasancjusz, przeszło dziewięćdziesiąt.Jedni, jak Faustyna Kowalska czy Jan Bosko, znali swoje powołanie mając zaledwie kilka lat. Inni, jak Albert Chmielowski czy Karol de Foucauld (czytaj: fuko), musieli przejść długą drogę, zanim je odkryli. Jedni, jak Bernadetta Soubirous (czytaj: subiru) czy Jan Vianey, pochodzili z rodzin ubogich. Inni, jak Elżbieta Portugalska czy Alojzy Gonzaga, z królewskich i książęcych rodów. Jedni byli wysokiego wzrostu, jak choćby Jadwiga wawelska (180 cm) czy Antoni Padewski (prawie 190 cm). Inni niskiego, jak Ignacy Loyola (158 cm). Wszyscy oni usłyszeli kiedyś głos Jezusa. Poszli za Nim, ukochali Go ponad wszystko i jak On dokonywali cudów.Mają więc teraz w niebie o czym mówić. Mają też się z czego pośmiać. Bo życie Świętych, jak życie każdego człowieka jest trochę smutne, a trochę wesołe. Jeśli chcesz wiedzieć, co się w niebie święci i skąd tak naprawdę biorą się Święci, zapraszam Cię do przeczytania mojej książki.Znajdziesz w niej także - uwaga - Quiz dla spostrzegawczych!Ewa Skarżyńska
Jak pisał Aleksander Camus w "Człowieku zbuntowanym", umiejętność mówienia "nie" może mieć wydźwięk pozytywny, bunt jest źródłem "aktywności i energii", z tego rodzaju postaw rodzi się świadomość, a "człowiek walczy o nienaruszalność swojej istoty". Rozległy obszar refleksji w tomie "Opór - protest - wykroczenie" wytyczony został przez zagadnienia filozoficzno-metafizyczne, antropologiczno-kulturowe, kwestie z dziedziny polityki oraz historii, a także dociekania psychologiczne i socjologiczne, wtajemniczenia w eksperymenty sztuki niepokornej, opisy literatury sprzeciwu, postaw pisarzy wobec nowych intermedialnych środków artystycznego komunikowania (wraz z przekroczeniem tradycyjnych norm i gatunków). Znawcy przedstawili ambitne próby porządkowania, zaprezentowali ciekawe pomysły naukowe oraz zróżnicowane, często nowatorskie metody badań.
prof. dr hab. Wojciech Ligęza
Co szczególnego i ważnego dzieje się od stycznia do grudnia? Jak lepiej rozumieć znaczenie obchodzonych świąt, okazji, rocznic? Co zrobić, by się do nich przygotować? Jak pełniej je przeżyć? Na te pytania pomaga odpowiadać ks. Jan Twardowski (1915-2006), który jest tu nauczycielem, przewodnikiem i przyjacielem.
Teksty zebrane w książce Na ostatni guzik. Rok z księdzem Janem Twardowskim (niektóre publikowane po raz pierwszy) tworzą serdeczną, życzliwą, mądrą opowieść – taką, która trafia zarówno do dzieci, jak i do dorosłych; taką, która i przygotowuje do świąt, i przypomina o ważnych rocznicach, ale też otwiera oczy na otaczający świat, uczy wrażliwości i dobroci. Jednym słowem: pomaga przygotować się do ważnych dni całego roku i zapiąć wszystko na ostatni guzik.
Cuda Polski to oparta na wzorach francuskich seria Wydawnictwa Polskiego Rudolfa Wegnera wydawana w latach 19281939. Każdy z czternastu tomów opowiada o innym zakątku Polski, o jego historii, geografii, kulturze, przedstawia pełny obraz niezwykłych miejsc widzianych oczyma znawców tych terenów. Seria ta okazała się wielkim sukcesem edytorskim dwudziestolecia międzywojennego i choć w PRL była usuwana z bibliotek, powróciła po roku 1989 w postaci reprintów, które cieszyły się niemałą popularnością. Dzięki bogatej treści, wielu ilustracjom i kunsztownemu układowi graficznemu stanowi ona edytorską perełkę.Prezentowany tom jest reprintem książki Polesie A.F. Ossendowskiego z roku 1936. Dokładnie odwzorowuje pisownię, układ graficzny i ilustracje wydania pierwszego.
Zasady, śluby, formacja, życie duchowe, życie wspólnotowe, apostolat zakonników – to sześć podstawowych części książki.
Całość przedstawiono w formie katechizmu (pytanie – odpowiedź).
Książka bardzo użyteczna dla domów formacyjnych.
Praktyczne wademekum i podręcznik dla każdej osoby konsekrowanej.
Untitled documentKsiążkaPodróż w pustcejest zapisem kilkunastu spotkań z zainteresowanymi praktyką zazen, wzbogaconych o refleksje z podróży, wiersze i nauki wygłoszone podczas odosobnień. Każdy z rozdziałów powstał w innym miejscu i czasie i każdy wprowadza odmienną atmosferę. Dzięki formie notatek z podróży nauki są różnorodne, a jednocześnie stanowią całość - sprawiają, że dostrzegamy uniwersalność pytań, które każdy z nas sobie zadaje. Książka ta oddaje żywą i autentyczną rozmowę, prowokuje do poszukiwania odpowiedzi na najważniejsze pytania, nie tylko dotyczące praktyki zen.
Komentarze do przypowieści sufickich
Przypowieści od zarania historii są najlepszą pomocą w nauce. Są żywe i zajmujące. W bardzo prosty sposób przekazują najważniejsze nauki życia. W tej książce znajdziesz specjalny wybór komentarzy Osho do niezrównanych przypowieści ze świata sufizmu. Osho zachęca do poznawania świata sufich wspaniałą przypowieścią o strumieniu, który na swej drodze napotkał pustynię. W obliczu tej pustyni pojawiają się w strumieniu lęki – nie wie on, jak ma pokonać nieznaną mu przeszkodę. W tej chwili wahania strumień słyszy tajemniczy głos, który zachęca go do oddania się wiatrom, które przeniosą go na drugą stronę pustyni. Osho ukazuje, jakie znaczenie w świecie sufich ma ufność, mądrość serca i powierzenie się. Podkreśla, że sufizm nie objaśnia egzystencji, zamiast tego zaprasza do poznawania jej tajemnic. Dlatego przypowieści sufickie, które Osho komentuje, nie mają charakteru filozoficznego. Są gestem wskazującym świat istniejący poza filozofią.
Zobacz Zestaw: Mądrość Piasków Cz. 1 i 2 OSHO.
Razem taniej! Oszczędzasz 15%
Fragment książki
Pewien strumień, płynący ze źródeł w dalekich górach, przepływał przez wszelkiego rodzaju tereny, aż wreszcie dotarł do piasków pustyni. Już miał przeprawić się przez nie, tak samo jak przez wszelkie inne przeszkody, gdy stwierdził, że wody jego znikają pochłaniane przez piasek. Strumień był przekonany, że przebycie pustyni jest jego przeznaczeniem, jednak nie widział na to sposobu.
- Wiatr pokonuje pustynię, więc i strumień może tego dokonać - w pewnej chwili dobiegł go szept z pustyni. Strumień widział, że gdy tylko rzucał się w piasek, znikał pochłonięty przez niego. Wiatr zaś unosił się w powietrzu i dzięki temu przeprawiał się przez pustynię.
- Nie pokonasz pustyni płynąc tak, jak zawsze płynąłeś. Znikniesz albo staniesz się bagniskiem. Musisz pozwolić wiatrowi, by przeniósł cię do celu twej wędrówki.
- Ale jak mam to uczynić?
- Pozwól, by wiatr cię wchłonął.
Strumień nie mógł zaakceptować tego sposobu. Nigdy jeszcze nie został przez nic wchłonięty. Nie chciał tracić swej indywidualności. A gdyby ją stracił... skąd miał wiedzieć, że ją w ogóle odzyska?
- Taka jest rola wiatru -szeptały piaski. - Wiatr unosi wodę i przenosi ją nad pustynią, a potem pozwala jej opaść. Woda opada deszczem i na powrót staje się rzeką.
- Skąd mam wiedzieć, że tak jest naprawdę?
- Tak jest. Jeśli nie wierzysz, staniesz się co najwyżej grzęzawiskiem. Nawet to zająć może wiele, wiele lat. Bycie grzęzawiskiem to nie to samo co bycie strumieniem.
- Czy nie mogę pozostać strumieniem takim, jakim jestem dzisiaj?
- W żadnym razie takim nie pozostaniesz - szeptały piaski. - Twoja istota zostanie uniesiona i z niej znów powstanie strumień. Nazywają cię dziś tak, jak cię nazywają, ponieważ nie wiesz, co jest twoją istotą.
Gdy strumień usłyszał te słowa, w jego myślach odezwały się dalekie echa. Przypomniał sobie, jak przez mgłę, pewien stan, w którym obejmowały go - a może tylko jakąś jego część - ramiona wiatru. Przypomniał też sobie, że było to prawdą, choć nie było takie oczywiste. I strumień wzniósł się w oparach w witające go ramiona wiatru, który delikatnie i z łatwością uniósł go i przeniósł przez pustynię, pozwalając opaść miękko, gdy tylko dotarli do szczytu góry, oddalonej o wiele, wiele mil. Ponieważ strumień miał wątpliwości, mógł lepiej sobie przypomnieć i zapamiętać szczegóły tego przeżycia.
- Tak, teraz poznałem moją prawdziwą tożsamość. Strumień uczył się. Piaski szeptały:
- My to wiemy dlatego, że widzimy to co dnia, i dlatego, że my - piaski - rozciągamy się na całej drodze, od rzeki aż po górę.
To dlatego powiadają, że bieg strumienia życia zapisany jest w piaskach pustyni.
Mądrość piasków 1Spis treści
Opowieść o piaskach 7
Zaufaj Allahowi 37
Podróż sama w sobie jest celem 63
Wbrew oczekiwaniom 87
Oaza istnieje w twojej uważności 115
Bądź totalny - wtedy jesteś 143
Idol obłąkanego króla 169
Drabina nie istnieje 197
Doświadczenie jest istotą 227
O autorze 249
Kurort Medytacyjny Osho International 250
Więcej informacji 251
Jacques Le Goff wielki historyk francuski, mediewista, współtwórca sławnej szkoły "Annales", jeden z pionierów antropologii historycznej i historii mentalności. Wszechstronny znawca historii Europy, twórca oryginalnej historii kultury, znakomity pisarz i popularyzator.
W książce "Historia i pamięć" Le Goff przedstawia własne idee oraz inne współczesne koncepcje historii. Pisze o teorii historii i historii historii, wpisując ich problematykę w dzieje sporów ideowych i naukowych. Poszukuje ciągłości i podobieństw w przemianach wiedzy historycznej - od starożytności po nowożytność, w całych dziejach cywilizacji.
Książka ta wyprzedziła jedną z najważniejszych współczesnych dyskusji - o pamięci i historii. W dyskusji tej nadal uczestniczy i przyczynia się do lepszego rozumienia samej historii.
Po zakończeniu II wojny światowej w znaczący sposób wzrósł autorytet Kościoła w społeczeństwie, co było konsekwencją traumatycznych doświadczeń wojennych oraz nowej sytuacji politycznej w Polsce związanej z przejęciem władzy przez komunistów. Opierające się na ideologii marksistowsko-leninowskiej państwo w zderzeniu z silnym organizacyjnie i mającym znaczne poparcie społeczne Kościołem doprowadziło wkrótce do otwartej konfrontacji. Jednym z jej istotnych elementów była polityka państwa zmierzająca do pozbawienia Kościoła materialnych podstaw jego funkcjonowania. Polityka ta jest przedmiotem analizy w niniejszej publikacji. Zagadnienie to nie było, jak dotychczas, przedmiotem odrębnych badań. Dlatego też - w zamierzeniu autora - niniejsza praca może stać się wartościowym uzupełnieniem dotychczasowego stanu wiedzy dotyczącego istoty i charakteru polityki wyznaniowej państwa w okresie PRL.
Ramajana to sanskrycki epos, którego zachowane wersje pochodzą z okresu od IV w. p.n.e. do II w. n.e. Jego autorstwo przypisuje się legendarnemu poecie Walmikiemu. Pierwotnie dzieło recytowane na dworach, z czasem nabrało wymowy religijnej, w miarę jak zaczęto głównego bohatera Ramę uważać za awatara (boską inkarnację) boga Wisznu. Szczególnego znaczenia nabrała parafraza Ramajany na język hindi dokonana przez R. Tulsidasa (Tulsiego) pt. Ramaćaritmanas (Jezioro czynów Ramy), powstała w XVI w. Dzięki niej Ramajana stała się świętą księgą hinduizmu, zwłaszcza dla wyznawców Kryszny, wisznuitów, ruchu bhakti i innych. Wywarła znaczący wpływ na literaturę i sztukę Indochin oraz Indonezji.
Autor, rozwijając dalej tematykę z tomu pierwszego, opisuje pracę nad światem roślin istot elementarnych przyrody – istot korzeni, wody, powietrza i ognia. Omawia również tajemnice ludzkiego organizmu, procesy przemiany materii i krążenia oraz choroby i proces zdrowienia. Porusza aspekt przemiany mineralności w stan cieplny w człowieku. Omawia moralno-ducho-we impulsy ludzkości, a także moralne zimno i moralną nienawiść człowieka oraz pracę nad przemianą duchowej postaci człowieka.
Doskonałe połączenie
biblijnych historii,
modlitewnika i pamiątki dzieciństwa.
Praktyczny prezent
z okazji narodzin dziecka,
a także jako pamiątka przyjęcia
sakramentu Chrztu Świętego.??
Święta Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, zwana Małą Arabką, była mistyczką, urodzoną w Palestynie w chrześcijańskiej rodzinie należącej do katolickiego Kościoła melchickiego. Wstąpiła do zakonu karmelitanek we Francji. W tym czasie zaczęła doświadczać ekstaz, wizji i lewitacji. Ujawnił się też u niej dar proroctwa oraz stygmaty. Zmarła w karmelitańskim
klasztorze w Betlejem. Została beatyfikowana przez Jana Pawła II, a jej kanonizację zatwierdził Papież Franciszek. Maria doświadczyła w swoim życiu wielu ciężkich prób i cierpień, ale mimo to nawet w najtrudniejszych chwilach potrafiła powiedzieć Bogu „tak”. Idąc jej śladem, możemy wraz z nią rozważać i przeżywać najświętsze tajemnice
naszej wiary w modlitwie różańcowej.
W swojej najnowszej książce Janusz Odrowąż-Pieniążek wspomina przyjaciół, znajomych i ludzi, z którymi zetknął go los. Z poczuciem humoru, ale i refleksyjnie, często bardzo subiektywnie, ale z dozą obiektywizmu. A ma o czym pisać, bo w życiu zetknął się z najwybitniejszymi, wśród których byli Adam Grzymała-Siedlecki, Alina Świderska, Dwight E. Eisenhower, Zygmunt Herbert, Jerzy Andrzejewski, Jerzy Putrament, Zbigniew Lutosławski, John Steinbeck, Maja Berezowska, Maria Dąbrowska i Zygmunt Mycielski.
Błogosławiony, kto zaufał Panu, to najbardziej aktualny modlitewnik dla dorosłych na te czasy. Znajduje się w nim wiele pięknych modlitw i pieśni na różne okazje, między innymi: Wieczorny rachunek sumienia, Modlitwa pięciu palców papieża Franciszka, Litania do Świętego Jana Pawła II oraz Telegram do Świętego Józefa.
Modlitewnik będzie służyć pomocą każdemu, kto szuka spotkania z Panem Bogiem.
Adaptacja do rodzicielstwa zakłada złożoność doświadczeń i wymaga dojrzałości – podobnie jak empatia. Oba te zagadnienia budzą w ostatnich latach szczególne zainteresowanie. Prezentowane badania ukazują specyfikę i znaczenie wymiarów empatii dla jakości stawania się rodzicami w kontekście obrazu siebie oraz doświadczeń pochodzących z rodziny pierwotnej. Formułowane wnioski dotyczą funkcjonowania par i zwracają uwagę na skłonności obojga partnerów do empatii.
Książka jest adresowana do osób zainteresowanych problematyką rodziny i rodzicielstwa, w tym do specjalistów pracujących z przyszłymi rodzicami przygotowującymi się na narodziny dziecka, jak również interesujących się zagadnieniem empatii.
Pracę przeczytałem z zainteresowaniem, poszerzając w sposób istotny swoją wiedzę na temat empatyzującego rodzicielstwa. Rekomendując książkę do druku jako dzieło kompletne, z całym przekonaniem stwierdzam, że znajdzie ona czytelników zarówno wśród nielicznych w Polsce badaczy tego problemu, jak i praktyków oraz studentów, nie tylko psychologii, lecz także innych nauk społecznych.
z recenzji prof. dr. hab. Janusza Trempały
Empatia w badaniach psychologicznych jest uwzględniana rzadko,co sprawia, że analizy przedstawione w recenzowanej pracy nabierają istotnego znaczenia. Ze względu na rozważaną w badaniach grupę, którą stanowią rodzice oczekujący narodzin dziecka i wychowujący niemowlę – ich wyniki, obok wartości teoretycznej, mogą mieć także walor aplikacyjny. W szczególności mogą zostać wykorzystane w działaniach profilaktycznych, ukierunkowanych na promowanie adaptacji do rodzicielstwa w okresie okołoporodowym.
z recenzji prof. UŁ, dr hab. Eleonory Bielawskiej-Batorowicz
Maria Kaźmierczak – psycholog, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Gdańskiego. Prowadzi badania nad zagadnieniem empatii, współautorka Skali Wrażliwości Empatycznej. Jej zainteresowania naukowe obejmują również problematykę relacji w rodzinie, kwestię roli osobowości i różnic indywidualnych dla jakości relacji interpersonalnych oraz zagadnienia kobiecości i męskości. Autorka i współautorka ponad siedemdziesięciu publikacji naukowych, w tym dwóch monografii Oblicza empatii w relacjach małżeńskich. Perspektywa psychologiczna (2008) i Komunikacja w bliskich związkach. Teoria i metoda badania (2012). Laureatka m.in. Nagrody Prezesa Rady Ministrów za wyróżnioną rozprawę doktorską. Otrzymała Stypendium Naukowe „Start” Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (FNP). Zasiadała w zarządzie międzynarodowego stowarzyszenia psychologicznego the International Association for Relationship Research. Pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego Current Issues in Personality Psychology.
Takiej Biblii jeszcze nie było! Co decyduje o jej wyjątkowości? Z pewnością bogaty wybór historii ze Starego i Nowego Testamentu, piękne ilustracje, ciekawostki, list bł. Matki Teresy z Kalkuty, a także wesołe zadania do wykonania – to wszystko spodoba się naszym dzieciom. Ale księga ta może również stać się programem formacyjnym dla całej rodziny, gdyż jak przekonuje Heidi Hess Saxton, „Bóg chce, żebyśmy wzrastali w wierze… razem!”. Autorka podpowiada mnóstwo pomysłów na to, by słowo Boże stawało się naszym życiem. W tej szczególnej szkole biblijnej dzieci razem z rodzicami czytają Pismo Święte, modlą się, dyskutują na tematy związane z wiarą, podejmują różne dzieła. Uczą się rozpoznawać Boga w przyrodzie, w wartościowym filmie i często dobrze się bawią. Układ treści księgi pozwala korzystać z niej na różnych poziomach trudności. Można przeczytać tylko historię biblijną, a można też sięgnąć dodatkowo po komentarz z Katechizmu Kościoła katolickiego. Rozwijając się duchowo, wzmacniamy więzi rodzinne. Czy nie warto zatem przeżyć tej przygody?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
