W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Kto odnalazł ukryty przez niemieckich nazistów krakowski ołtarz mariacki w podziemnym bunkrze w Norymberdze? Jakie prowadziły do niego tropy? Jaka była rola polskiego eksperta Karola Estreichera? Dlaczego ołtarzem interesował się generał Eisenhower? Jaki dramat spotkał amerykańskich konwojentów ołtarza? Odpowiedzi na te pytania kryły europejskie i amerykańskie archiwa. Zostały zapisane na kartach raportów wojskowych, prywatnych listów i oficjalnych dokumentów, utrwalone na taśmie filmowej i kliszy fotograficznej, zapamiętane przez świadków wydarzeń. Z tego ogromu materiałów wyłoniła się historia pełna pasji i niezłomnej wiary w tryumf sprawiedliwości nad zbrodnią i sztuki nad niegodziwością. Agata Wolska – niezależna badaczka, wiceprezes do spraw merytorycznych Fundacji im. Zofii i Jana Włodków. Do 2018 roku wieloletnia kierownik Archiwum i Zbiorów Bazyliki Mariackiej w Krakowie. Stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej oraz Fundacji Lanckorońskich. W swoich badaniach koncentruje się na historii oraz kontekstach grabieży i restytucji dzieł kultury. W ramach współpracy Fundacji im. Zofii i Jana Włodków z Instytutem Historii Sztuki UJ organizuje cykl interdyscyplinarnych wykładów poświęconych problemom badań proweniencyjnych. Otrzymała tytuł magistra historii sztuki oraz doktorat z historii na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Każdy z nas potrzebuje wzorców oraz osób, które ze względu na ich mądrość i doświadczenie można uznać za przewodników życiowych, zarówno w rozwoju duchowym, jak i życiu codziennym. Bywa tak, że osoby takie znajdujemy w naszym bliższym, lub nieco dalszym otoczeniu, ale także i tak, że wokół nas osób takich nie ma. Nie tylko w tej drugiej sytuacji, ale także w pierwszej, rozsądnie jest sięgnąć wstecz - do dawnych mistrzów. {...}.Rozmowy Kathrin ze świętą Hildegardą, nawiązują do zmieniającego się wraz z porami roku otoczenia i odnoszą się do problemów, które nurtują młodych ludzi.Książkę urozmaicają przepisy kulinarne pochodzące z kuchni Hildegardy, a zdobią urocze ilustracje.Książka może być bardzo miłym a przy tym naprawdę pożytecznym upominkiem, dlatego gorąco polecam...Prof. dr hab. Małgorzata Kowalewska, Ze Słowa wprowadzającego
MAŁE KOBIETKI. ORYGINALNY ALBUM FILMOWY
Oryginalny, pięknie wydany album ze zdjęciami z filmu „Małe kobietki” ma premierę 15 stycznia.
Bohaterowie książki ożywają w najnowszej filmowej adaptacji powieści według scenariusza i w reżyserii nominowanej do Oscara® Grety Gerwig. W superprodukcji zobaczymy: Meryl Streep, Emmę Watson, Laurę Dern, Saoirse Ronan i Timothée Chalameta. Oryginalny album towarzyszący filmowi to niezbędnik każdego fana i zaproszenie za kulisy tej superprodukcji: przewodnik po planie filmowym zawierający wywiady przeprowadzone z członkami obsady i ekipy produkcyjnej, zdjęcia miejsc, w których kręcono poszczególne sceny, przepisy rodem z dziewiętnastowiecznej Nowej Anglii, a także migawki przedstawiające przygotowania aktorów do swoich ról i prezentacje rekwizytów oraz kostiumów.
Pod lakonicznym tytułem książki kryje się próba sproblematyzowania i usystematyzowania współczesnej refleksji miejskiej. Czym jest miasto? Jak je czytać, oglądać, jak go doświadczać? Intuicyjnie znamy odpowiedzi, ale autorka je werbalizuje i porządkuje, pokazując jednocześnie, że w zależności od przyjętej perspektywy odpowiedzi te mogą – i mają prawo – być różne. Przybliża miasto codzienne, nocne, emocjonalne; przygląda się jego globalności od strony ekonomicznej i społecznej. Pokazuje jako przestrzeń przepływu kodów kultury. Opisując różne aspekty miejskiej przestrzeni, Stevenson analizuje kategorie pamięci, gentryfikacji, przesiedleń, nocnego życia, nierówności oraz roli społeczności lokalnych w jej kształtowaniu. Praca Stevenson jest skierowana zarówno do specjalistów i studentów zajmujących się miastem, przestrzenią miejską i socjologią miasta, jak i do amatorów zainteresowanych tą tematyką. Publikacja zawiera materiał ilustracyjny, który w polskim wydaniu został skonfrontowany z obrazami polskich miast. To znamienne, że praca australijskiej badaczki, wydana pierwotnie w brytyjskim wydawnictwie, w tak ścisły sposób koresponduje z procesami, które możemy obserwować w polskich miastach.
Deborah Stevenson pracuje na Western Sydney University (Australia). Zajmuje się między innymi socjologią i miejskimi badaniami kulturowymi, a jej badania koncentrują się na polityce artystycznej i kulturalnej, miastach i życiu miejskim oraz miejscu i tożsamości.
Książka w której dwójka oświeconych Mistrzów, Arten i Pursach, opowiada o tym jak wyglądały wcześniejsze wcielenia osób, które znamy z ich finalnych wcieleń jako Jezusa i Buddę. Mnóstwo fascynujących informacji, które pomogą nam zrozumieć w jaki sposób następuje rozwój duchowy i co możemy zrobić, aby też iść ścieżką Mistrzów...
Ta książka szokuje i właśnie to w niej lubię. W jaki sposób Jezus stał się Chrystusem i jak Buddzie udało się osiągnąć oświecenie? Czy ich historie są w jakiś sposób powiązane? To tylko niektóre z pytań, które padają w tej książce. Niniejsza lektura rzuci ci wyzwanie i skłoni do przemyśleń. Przygody i doświadczenia mistrzów w ich różnych inkarnacjach, z pewnością staną się inspiracją i motywacją dla wielu…
– James Twyman, autor bestsellerów Kod Mojżesza i Emissary of Light
Arten i Pursah znowu nadają! Jak zawsze ciekawie i bez kompromisów uczą nas o konieczności patrzenia na wszystko poprzez perspektywę czystego nondualizmu. Dodatkowo, mają dla nas bardzo intrygującą i zaskakującą historię o wzajemnych historycznych powiązania pomiędzy Jezusem i Buddą, o których świat do tej pory nic nie wiedział! Oprócz tego, jak zwykle z humorem i wdziękiem, Gary opowiada nam o swoich okazjach do przebaczania, z których i my możemy się wiele nauczyć. Głowa do góry!
– Mike Lemieux, autor Dude, Where’s My Jesus Fish?
Five centuries of fascinating female creativity presented in more than 400 compelling artworks and one comprehensive volume
The most extensive fully illustrated book of women artists ever published, Great Women Artists reflects an era where art made by women is more prominent than ever. In museums, galleries, and the art market, previously overlooked female artists, past and present, are now gaining recognition and value. Featuring more than 400 artists from more than 50 countries and spanning 500 years of creativity, each artist is represented here by a key artwork and short text. This essential volume reveals a parallel yet equally engaging history of art for an age that champions a greater diversity of voices.
"Real changes are upon us, and today one can reel off the names of a number of first-rate women artists. Nevertheless, women are just getting started."—The New Yorker
A visual exploration of the world's most extraordinary and inspiring concrete architecture - in a stylish and compact format.
"Yes, concrete can be cold and imposing - but as the structures in the book attest, it can also be colourful, playful, and delicate." —Wall Street Journal
In this new, reimagined, and easy-to-use stylish size, Concrete takes a fresh look at the world's most versatile and abundant building material. Collating fascinating and beautiful concrete buildings by some of the most celebrated architects of the last century, it features familiar projects from Le Corbusier and Frank Lloyd Wright alongside work from some of the leading lights of contemporary architecture including Zaha Hadid, Herzog & de Meuron, and many lesser-known newcomers.
Książka w przystępny sposób przedstawia:
1) podstawowe zagadnienia definiujące zdrowie psychiczne, zaburzenia psychiczne oraz choroby psychiczne (w tym charakterystykę wybranych jednostek chorobowych, zgodnie z klasyfikacją ICD-10)
2) opis funkcji, celów i zadań pracowników socjalnych oraz innych profesjonalistów społecznych w pracy z osobami chorującymi psychicznie i ich rodzinami,
3) syntetyczną charakterystykę instytucji leczenia, terapii, rehabilitacji oraz wsparcia środowiskowego dla tej grupy osób potrzebujących,
4) zasady pracy metodą indywidualnego przypadku, grupową, z rodziną, z sąsiedztwem oraz środowiskiem,
5) opis dyskutowanych współcześnie w Polsce zagadnień z zakresu polityki ochrony zdrowia psychicznego, odnosząc je do podobnych kwestii w wybranych krajach Unii Europejskiej.
Książka adresowana jest do pracowników socjalnych oraz innych profesjonalistów społecznych zajmujących się problematyką wsparcia dla osób chorujących psychicznie.
Bywały czasy, kiedy świętych ogłaszano w kilka lat po ich śmierci i w ten sposób stawali się oni świadkami działalności Boga już w swoim pokoleniu. Oddalenie dat beatyfikacji lub kanonizacji od dat śmierci oddala świętych od życia. Beatyfikacja stu ośmiu Męczenników Polskich, zamordowanych za wiarę przez Niemców w czasie II Wojny Światowej, nastąpiła wprawdzie ponad pół wieku po ich śmierci, jednak żyje jeszcze wielu ludzi, którzy ich znali. Wśród tych beatyfikowanych jest, niestety tylko, nieliczna grupa ludzi świeckich, a w niej Stanisław Starowieyski. Żyje jeszcze dwoje z jego sześciorga dzieci, bratankowie (do których należy piszący ten tekst) a także bratanice oraz wnuki i prawnuki. O nim właśnie, o moim Stryju-męczenniku, pragnę napisać tych kilka słów.
Publikacja jest pracą bardzo różnorodną tematycznie, już choćby z uwagi na uwzględnienie szerokiego kontekstu kulturowego, który wychodzi poza Europę i kieruje uwagę Czytelnika także na grunt afrykański czy azjatycki. Bogaty jest też materiał empiryczny badany w poszczególnych przyczynkach, bo należą do niego zarówno teksty stricte literackie, jak też filozoficzne, publicystyczne czy literatura dokumentu osobistego. Autorzy artykułów wywodzą się z różnych ośrodków akademickich i reprezentują jak pokazują ich artykuły różnorodne dyscypliny naukowe.Celem projektu są badania, które obejmują swoim zakresem dziedziny naukowe zaangażowane w studia nad kobietą w ramach dziedzictwa kulturowego Europy w okresie od średniowiecza po narodziny feminizmu. Okres ten jest charakterystyczny dla wielowiekowej polemiki, która obecnie nosi miano querelle des femmes (spór o kobiety). Z zasady swej projekt ten stanowi pluridyscyplinarne studia oraz badania komparatystyczne skupiające się na śledzeniu historii odnoszącej się do wspomnianej debaty wokół roli i miejsca kobiet w społeczeństwach europejskich. Projekt naukowo-badawczy Kobieta epok dawnych wpisuje się w europejski nurt studiów nad kobietą i stanowi ich polski odpowiednik.
Pracownie, warsztaty, pawilony. Uczniowie, czeladnicy, mistrzowie. Prywaciarze, chałupnicy, rękodzielnicy. Autorka Zręcznych chodzi ulicami rzemieślniczej Warszawy. Rejestruje nieobecność przedwojennych żydowskich warsztatów. Bada losy powojennej „prywatnej inicjatywy”. Opisuje załamanie branży po 1989 roku. Szuka pracowni, które przetrwały transformację i mają się coraz lepiej. Odwiedza nowych rzemieślników.
Zręczni to zapis osobistych rozmów autorki z warszawskimi rzemieślnikami i mapa spacerów szlakiem ich pracowni i warsztatów. Historia warszawskiej sceny rzemieślniczej i wciągający reportaż.
Ta książka powoduje w czytelniku rozdarcie. Bo z jednej strony jest wspaniale napisana – chciałoby się więc ją czytać bez końca. Z drugiej kusi by już, teraz, od razu wybrać się śladem jej bohaterów – przemierzyć Warszawę nie tylko w przestrzeni, ale i w czasie. Uwielbiam takie teksty, dzięki którym odkrywam nowe klucze do rzeczywistości, nowe sposoby odkrywania miasta. Udało się tutaj wszystko, a przede wszystkim uniknąć ckliwego sentymentalizmu za tym, co minione. Historie stołecznych rzemieślników pokazują, że jest inna droga niż korporacyjny turbokapitalizm – wyboista, ale możliwa.
Filip Springer, reporter, pisarz, fotograf
Dla zainteresowanych dawnymi metodami pracy i historią warszawskich przedmiotów lektura obwiązkowa. Jest tu solidna porcja wiedzy i odpowiedzi na pytania: jak rzemiosło działało w Warszawie po wojnie? Jak w latach osiemdziesiątych? Jak dziś? Dlaczego upadło? I najważniejsze: czy się odrodzi?
Magdalena Stopa, autorka książek o Warszawie
Dzieje filozofii polskiej,słabo zbadane i upowszechnione,szczególnie w trudnym okresie stalinizmu,stanowią skarbnicę wiedzy historycznej.Autorzy ukazują w jaki sposób państwo totalitarne zdewaluowało filozofię w imię ideologii,a naukę spauperyzowało narzucając jej rolę polityki.
Niech Czytelnika nie zmyli duża (może nawet zbyt duża) liczba przypisów i odniesień do „literatury przedmiotu”, towarzyszących tekstowi zasadniczemu. Biorą się one z irytujących doświadczeń autora, któremu zdarzyło się parę razy znajdować w rozmaitych publikacjach nader intrygujące i inspirujące cytaty, nieopatrzone jednak stosownymi adresami bibliograficznymi. Źródeł kilku tych cytatów poszukuje zresztą daremnie do dziś i dlatego chciałby podobnej irytacji (i straty czasu) zaoszczędzić Czytelnikowi, który być może takie wyimki i przytoczenia uzna za najbardziej użyteczny owoc swojej lektury. Mimo obecności owego „aparatu naukowego” teksty składające się na niniejszy tom nie chcą być tak naprawdę niczym więcej niż esejami, i to w najbardziej podstawowym i pierwotnym znaczeniu tego słowa, to znaczy „próbami”, a mianowicie próbami odczytania kilku utworów literackich, powstałych głównie w XVIII i XIX wieku, oraz myśli w nich zawartych, które – jak się wydaje – wciąż są godne uwagi i zastanowienia. Bo też, jak zauważył Schiller, „w życiu wszystko jedynie się powtarza”. Jeśli więc, co chyba nieuchronne, Czytelnik tu i ówdzie zaduma się nad dość przygnębiającym kołowrotem głupstw popełnianych w dziejach wciąż na nowo, autor nie weźmie mu tego za złe.
Tadeusz Zatorski (1960) – tłumacz, eseista. Tłumaczył m.in. Lichtenberga, Winckelmanna, Heinego, Overbecka, Cassirera i Blumenberga. W 2011 r. wydał zbiór esejów o Goethem, zatytułowany Goethe mniej znany. Mieszka w Krakowie.
Czym była sztuka krytyczna w Polsce? Jakie emocje wzbudzały wystawy prezentowane w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski? Co mogą powiedzieć o życiu artysty materiały prasowe? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w pierwszym z trzech tomów Art of Liberation. Studium prasoznawczego 1988–2018, monumentalnego projektu Zbigniewa Libery. Pierwszy tom, obejmujący lata 1988–1997, ukaże się w październiku 2019, kolejne dwa tomy (1998–2007, 2008–2018) w 2020 roku.
Autorski wybór tekstów prasowych, książka artystyczna, praca z zakresu dziennikarstwa i krytyki, dokumentacja działań twórcy i przemian instytucji sztuki w Polsce – studium prasoznawcze trzydziestu lat działalności Zbigniewa Libery ukazuje nie tylko jego sylwetkę, ale również świat sztuki na tle przemian społecznych Polski okresu transformacji.
Trzytomowa publikacja gromadzi wycinki artykułów prasowych z Polski i zagranicy dotyczących twórczości Zbigniewa Libery. Dowiemy się z nich, wokół jakich tematów toczyły się dyskusje w świecie sztuki, co wzbudzało największe kontrowersje, a kto był ulubieńcem krytyków. Pośrednio ukażą one stan polskiej krytyki artystycznej oraz zaplecze instytucjonalne sztuki w Polsce.
Proces powstawania sieci społecznych jest funkcją oddziaływań formalnych i nieformalnych. Studia na temat zasad współpracy transgranicznej wskazują, że zazwyczaj prowadzone w jej ramach projekty są inicjowane przez niewielką liczbę osób mocno zmotywowanych, przy raczej słabym instytucjonalnym umocowaniu ram tej działalności. Funkcjonowanie euroregionów jest skierowane na wspólnie podejmowane działania, których celem jest poprawa i rozwój kontaktów sąsiedzkich pomiędzy społecznościami lokalnymi oraz lokalnymi władzami reprezentującymi dwa lub więcej państw w takim samym stopniu, jak podpisanie umów i zgoda na porozumienie, niezbędne dla osiągnięcia tego celu. Jakość działania tych instytucji można mierzyć poprzez analizę ich aktywności w budowaniu sieci społecznej widzianej w inicjowaniu projektów partnerskich, częstotliwości i charakterze kontaktów oraz trwałości więzi między członkami społeczności z obu stron granicy i poziomie wypracowanego zaufania, ale również opinii mieszkańców na temat ich funkcjonowania. Rola euroregionu w kształtowaniu więzi ponadgranicznych jest tu szczególnie interesująca. Jest to ważny przypadek instytucji budowanej oddolnie, w której nastąpiło przesunięcie działań wspierających rozwój sieci współpracy transgranicznej z peryferii zadań do centrum funkcjonowania i zdefiniowania ich jako jednej z podstawowych ról.
Publikacja stanowi próbę poznawczego spojrzenia na przedstawioną kwestię. Jej celem jest prezentacja procesów integracyjnych, zachodzących na pograniczu polsko-niemieckim w kontekście działań podejmowanych na rzecz tworzenia i animowania sieci współpracy euroregionalnej. Autorki zastanawiają się nad rolą euroregionu w powstawaniu sieci współpracy (inicjowaniu partnerstw transgranicznych) oraz tworzeniu zasad jej funkcjonowania. Opis tego procesu dokonany został poprzez analizę funkcjonowania Euroregionu Sprewa-Nysa-Bóbr, powołanego zgodnie z przyjętym statutem dla stymulacji, inicjowania i umacniania współpracy mieszkańców, instytucji i organizacji na pograniczu polsko-niemieckim.
Tytuł ten podsumowuje seminarium Naukowo-Techniczne, które odbyło się we Wrocławiu w dniach 28-29 listopada 2019 roku, organizowane przez Katedrę Mostów i Kolei Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej.Wstęp:W ostatnim trzydziestoleciu budowana jest w Polsce sieć autostrad i dróg ekspresowych, modernizowane są linie kolejowe oraz układy komunikacyjne miast. W tym okresie zbudowaliśmy znaczną liczbę nowatorskich i udanych architektonicznie konstrukcji, które, co jest naturalne, przewyższyły osiągnięcia poprzednich epok. Sytuacja ta, porównywalna z okresem budowy linii kolejowych w drugiej połowie XIX wieku, spowodowała wielki rozwój inżynierii mostowej w Polsce.To u nas powstały dwa największe mosty typu ekstradosed w Europie (w Kwidzyniu i Ostródzie), oraz nowatorskie konstrukcje zespolone i łukowe. Coraz częściej do Polski przyjeżdżają specjaliści z zagranicy by obejrzeć polskie mosty.Można uznać, że podstawowe potrzeby zostały już w dużej mierze zaspokojone, więc powinniśmy budować rozważnej, zwracając większą uwagę na ochronę środowiska i krajobrazu.Tym problemom poświęciliśmy 15-tą edycję Seminarium Wrocławskie Dni Mostowe.Pragnę w tym miejscu, w imieniu Komitetu Organizacyjnego, podziękować Autorom za przygotowanie referatów, Komitetowi Programowemu za merytoryczną ocenę zgłoszonych prac oraz Sponsorom za wsparcie finansowe.Uczestnikom Seminarium życzę, aby treści prezentacji oraz wzajemnych spotkań były pomocne w działalności zawodowej i naukowej w obszarze inżynierii mostowej.
Publikacja jest efektem projektu realizowanego w Muzeum Sztuki w Łodzi w kooperacji z Zakładem Literatury XX iXXI wieku UŁ. Badania, prowadzone w duchu case studies, koncentrowały się na zjawiskach świadczących o przywiązaniu artystów do rozmaitych wariantów awangardowo pojętej zasady integracji sztuk. Akcentowały one także zbieżność dążeń twórców w Polsce po 1945 roku w różnych kontekstach społeczno-politycznych, instytucjonalnych czy nawet towarzyskich.Książka dotyczy sojuszy i analogii w obrębie sztuk wizualnych i literatury - zarówno ponad ich zwyczajowo respektowanymi formułami, jak i w umownie przestrzeganych i honorowanych granicach. Autorzy zgromadzonych tekstów starają się uchwycić wzajemne artystyczne stymulowanie w rozprzestrzenianiu konkretnych idei, a zarazem interesuje ich zmiana usytuowań i optyk w postrzeganiu pozornie dobrze znanych zagadnień; innymi słowy - wszystko to, co kryje się w semantycznym potencjale tytułowych ""(dy)fuzji"".""Tom ma wyraźny rys nowatorski - i to zarówno w płaszczyźnie rewelatorskiej (tam, gdzie mowa jest o zjawiskach słabo zbadanych), jak i w obszarze repetycji (tam, gdzie poruszane są zagadnienia nie najgorzej opracowane). [...] Wyłania się też w nim pewien dział by tak rzec, poznawczy. Po jednej jego stronie sytuują się przyczynki do twórczości bardzo znanych i znanych artystów (Białoszewski, Brzozowski, Buczkowski, Czycz, Haupt, Kantor, Peiper, Strzemiński, Themerson), z drugiej natomiast strony otrzymujemy kompetentne teksty, poświęcone artystom i zjawiskom znanym mniej lub niemal wcale (Bruszewski, Dłużniewski, Kryszkowski, Partum czy też sztuka artzinów). Siłą rzeczy, te pierwsze przyczynki wymagają podjęcia swoistego agonu z badaczami-poprzednikami, te drugie zaś stanowią nowość intelektualną niejako same przez się. Takie zestawienie wydaje się bardzo ożywcze dla wymowy całej publikacji"".Z recenzji dr. hab. Piotra Łuszczykiewicza, prof. UAM
Doświadczenia związane z naukowym opracowaniem listów Oficyny Poetów i Malarzy były i są zachętą do podejmowania refleksji nad metodologią wydawania korespondencji. Jak każdy rodzaj działalności naukowej, tak i ten wymaga namysłu nad sposobami postępowania, które by jak najlepiej służyły osiągnięciu sukcesu. Wydaje się, że listy są na tyle szczególnym przedmiotem zainteresowania edytorów, a jako forma piśmiennicza mają tyle cech wyróżniających, iż trzeba myśleć o ich wydawaniu w kategoriach nieco innych niż stosowane na przykład do literatury pięknej. Po paru latach dość intensywnych prac nad korespondencją Krystyny i Czesława Bednarczyków wydało się pożytecznym skonfrontowanie owych doświadczeń z sądami innych edytorów, nie tylko wydających listy emigrantów, a nawet nie tylko zajmujących się epistolografią II połowy XX wieku.
Katowice najczęściej kojarzone są z węglem, kopalniami i hutami. Owszem, panował tu niegdyś przemysł ciężki, lecz to tylko część bogatej historii stolicy Górnego Śląska. Miasto jest również największym ośrodkiem kulturalnym regionu, pełnym muzeów, kin, teatrów oraz galerii sztuki. Przechadzając się jego ulicami, nie zobaczymy już huty, zamku, ani Pałacu Ślubów. Latem nie zasiądziemy w restauracji Grünfelda, a zimą nie udamy się na Torkat. Zapraszamy na spacer po Katowicach, których już nie ma. Zobaczmy, jak zmieniło się miasto i odkryjmy je na nowo.
Kożdy myśli, co Katowice to ino wongel, gruby i huty. Prowda, hań downo tak było i nojwiyncy my samkej mieli bergmonow kerzi musieli bakać coby wykustować familjo. A do tyjatrow i kinow łaziyły byamtry i bogoce. Ale to ino konsek prowdy, bo proste ludzie, same z siebie, malowały łobrozy, robiyły se tyjater, ucyli sie śpiywkow i cytali buchy. Terozki kożdy może se lajstnońć bilet do kina abo na muzyka, a niykere fajery som za darmo. Trocha żol, że kej szpacerujymy po Katowicach, niy widać grubow, zomkow ani chałpy kaj modzioki sie żyniyły. Zaś coby se dychnońć, niy zicnymy se już w gasthałzie u Gruenfelda ani w Caffe Otto. No i niy pokełzomy se w zima na ajsplacu kery sie mianowoł Torkat. Toż zaproszomy Wos na szpacer po Katowicach kerych już niy ma. Bydzie tak choćby pokazowali nom je nasze starziki. Książka wydana w jezyku polskim i śląskim.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
