W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Nadchodzi koniec aborcji...
Shawn Carney, bohater filmu Nieplanowane, szef kampanii „40 dni dla życia”, w pełnej pasji książce zabiera czytelnika w pouczającą podróż wraz z bohaterami opowieści, którzy znaleźli się w najmroczniejszym zakątku współczesnego świata, ale dzięki Opatrzności oraz pomocy Shawna i jego przyjaciół szczęśliwie odnaleźli nadzieję.
Carney ma prawo uważać, że znalazł skuteczny sposób, dzięki któremu może ogłosić początek końca aborcji. Jego „40 dni dla życia”, największy na świecie ruch powstrzymujący aborcję, tylko w jednym roku odwiódł od zabicia dziecka 17 226 kobiet (tylko udokumentowane przypadki).
Co jest siłą tej kampanii antyaborcyjnej? Podstawowym środkiem działania, którego używa Shaw i jego organizacja, jest... modlitwa. Jeśli ktokolwiek miałby wątpliwości, czy może być ona skutecznym narzędziem walki z realnym złem, to właśnie w ręce trzyma dowód...
Shawn Carney, współzałożyciel i lider akcji „40 dni dla życia”, jeden z największych mówcówchroniących życie nienarodzonych dzieci. Jego inspiracją jest nauczanie św. Jana Pawła II. Wraz z żoną Marilisą, z którą mają siedmioro dzieci, byli bohaterami filmu Nieplanowane. Mieszkają w Teksasie.
Na co dzień Shawn jest producentem nagradzanych dokumentów pro-life, a także autorem książek ocenianych jako najlepsze publikacje chrześcijańskie zaangażowane w akcję ratowania ludzkiego życia.
REKOMENDACJE
Początek końca aborcji daje nadzieję na zwycięstwo dobra, ale i nieocenioną lekcję, jak wielka walka o bezbronnych jeszcze przed nami.
Paulina Guzik, „Między ziemią a niebem”, TVP 1
Każdy, kto odczuwa bezsilność wobec strasznej aborcyjnej machiny, powinien przeczytać tę książkę.
Weronika Kostrzewa, szef publicystyki Radia Plus
To publikacja, po którą sięgnąć powinien każdy obrońca życia.
ks. Tomasz Kancelarczyk. prezes Fundacji Małych Stópek
Odważne stawanie w prawdzie, głęboka modlitwa i podchodzenie z miłością zarówno do matek rozważających tzw. aborcję, jak i ludzi pracujących w aborcyjnych klinikach, sprawiają, że Pan Bóg czyni cuda.
Magdalena Korzekwa-Kaliszuk, żona, mama, prawnik i psycholog
Keller pokazuje, jak duch hojności połączony z duchem sprawiedliwości może dogłębnie zmienić nie tylko pojedynczych ludzi, ale całe społeczeństwo. Pełnia sprawiedliwości to prawdziwa kopalnia diamentów. W świeckim społeczeństwie panuje powszechne przekonanie, że Biblia to jedna z największych przeszkód w pełnieniu sprawiedliwości.Czy nie propaguje zacofanych poglądów? Czy nie popiera niewolnictwa? Dlaczego właśnie w Biblii mielibyśmy poszukiwać wytycznych, jak zbudować bardziej sprawiedliwe społeczeństwo? Timothy Keller stawia wyzwanie tym stereotypowym przekonaniom i udowadnia, że Biblia to podstawowe źródło zachęty do pełnienia sprawiedliwości i okazywania współczucia potrzebującym. Pełnia sprawiedliwości to kompendium biblijnej wiedzy o sprawiedliwym życiu, które wynika z doświadczenia obfitej łaski. Autor proponuje nowe spojrzenie na współczesną ideę sprawiedliwości i praw człowieka, które zainteresuje zarówno wierzących, jak i sceptyków.Timothy Keller urodził się i wychował w Pensylwanii. Studiował na Bucknell University, ukończył również Gordon-Conwell Theological Seminary oraz Westminster Theological Seminary. Pierwszym zgromadzeniem, któremu przewodził, był Kościół w Hopewell w stanie Wirginia. W 1989 roku z żoną Kathy i trzema synami przeprowadził się na Manhattan, gdzie założył Kościół Redeemer Presbyterian Church, który dziś liczy ponad pięć tysięcy członków, a w różnych miejscach świata zrzesza wiernych w ponad stu nowych Kościołach. Autor książek pt. Fałszywi bogowie, Bóg marnotrawny oraz bestsellera New York Timesa pt. Bóg: Czy są powody, by wierzyć?. Wraz z rodziną mieszka w Nowym Jorku.Pełnia sprawiedliwości to najlepsza książka o przekłuwaniu chrześcijańskiej wiary w działanie, jaką czytałem. Gdyby wszyscy chrześcijanie kierowali się takim rozumieniem biblijnej sprawiedliwości, jakie prezentuje Keller, to mielibyśmy nie tylko więcej programów socjalnych i schronisk dla bezdomnych, ale cały świat wypełniałby szalom wszechogarniający pokój. W takim świecie każdy człowiek doświadczałby życia w pełni rozkwitu.
Bułgarzy szczycą się pewną legendą. Według niej, Bułgar podczas rozdawania krain pracował pieczołowicie cały dzień i nie słyszał, kiedy Bóg wzywał go do siebie. Spóźnił się i usłyszał, że Stwórca zdążył już rozdać wszystkie tereny. Smutny już miał odchodzić, kiedy Bóg zawołał go z powrotem i w nagrodę za pracowitość ofiarował mu kawałek raju, który chciał zostawić sobie. Tym rajem miała być Bułgaria.Czy tak jest rzeczywiście? O Bułgarii, o podróżach po jej krańcach, o bułgarskiej mentalności, kulturze, tradycjach i zwyczajach opowie Wam w swojej relacji podróżniczej, przeplatanej opowieściami o spotkaniach z mieszkańcami, humorem i ciekawostkami - Marta Gajęcka - z wykształcenia i zamiłowania bułgarystka, pasjonatka podróżowania, bushcraftu i urban exploringu.
W dwudziestą rocznicę śmierci Jerzego Giedroycia autorzy tomu przywracają pamięci społecznej postać i dzieło Redaktora, koncentrując się na skatalogowaniu pojęć i wartości, które zachowały walor wektorów współczesności. Nie tyle bowiem istotne jest badanie aktualności koncepcji politycznych, te jak wiadomo Giedroyc modelował w zależności od zmiennych parametrów polityki światowej (i to samo zalecał swoim współpracownikom), ile podkreślenie przesłanek ideowych i moralnych, które wyznaczyły horyzont Jego działalności.Kultura jako dzieło życia Redaktora może i powinna być odczytywana z perspektywy powinności państwowca wobec obywateli. I z perspektywy edukacji obywatelskiej
Tytuł ""Chamy i Żydy"" jest oczywiście nawiązaniem do bardzo głośnego w swoim czasie artykułu autorstwa Witolda Jedlickiego opublikowanego na łamach paryskiej ""Kultury"" w grudniu 1962 roku. Autor kilka miesięcy wcześniej wybrał wolność i wyjechał do Tel-Avivu.W swojej pracy, która jak się później okazało pewnie ku zaskoczeniu jego samego stała się dziełem jego życia, opisał frakcyjne walki i podziały w łonie, wydawać by się mogło, jednolitej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej czyli komunistycznej mono-partii, która decydowała o wszystkim w komunistycznym kraju nad Wisłą. Autor, który zresztą wiedział co pisze sam był bowiem pochodzenia żydowskiego wskazał na duży wpływ działaczy komunistycznych pochodzenia żydowskiego na ówczesną polską politykę. To wtedy właśnie pojawiły się określenia Chamy i Żydy. Oczywiście, autor przytaczał te określenia z pewną odrazą, jako funkcjonujące w potocznym obiegu. Co to ma wspólnego z naszą książką? Jak się okazuje bardzo wiele. Pozornie mogłoby się wydawać, że określenia Jedlickiego mają charakter czysto historyczny. Jest to jednak założenie błędne, bo wpływ osób o tej określonej proweniencji jest bardzo silny także i współcześnie. Tak więc nadal to lobby ma silne i wyraźne wpływ w Polsce A.D. 2020. I temu właśnie poświęcone są Chamy i Żydy we współczesnych czasach.
Czas, czas – w jednostkowych biografiach tej książki przegląda się często. W przerzucaniu się sądami, wartościami, istnieniem i nieistnieniem, niezgodą na niesprawiedliwość losu i – w pogodzeniu się z rzeczywistością… Czytając rozmowy, włączałem się do nich, dyskutowałem, nie zgadzałem się lub aprobowałem. Ale na tym polega energia tej książki. Przynajmniej dla mnie. Nie pozostawia obojętnym.
Z Posłowia Józefa Żuka Opalskiego
KRZYSZTOF ORZECHOWSKI
Aktor, reżyser, dyrektor teatrów. Urodził się w Toruniu 6 września 1947 r. Ukończył PWST – obecnie Akademia Sztuk Teatralnych – w Krakowie (Wydział Aktorski) i PWST – obecnie Akademia Teatralna – w Warszawie (Wydział Reżyserii), w 2012 r. otrzymał tytuł profesora sztuk teatralnych. Zagrał wiele ról aktorskich i zrealizował ponad 40 spektakli, m.in. w Krakowie i Warszawie oraz w TVP. W latach 1997–1999 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Bagatela, a w 1999–2016 – Teatru im. Juliusza Słowackiego. Dzięki jego staraniom powstał Małopolski Ogród Sztuki, a także zrewitalizowano magazyn kostiumów i rekwizytów (dzisiejszy Dom Rzemiosł). W 2002 r. otworzył, wspólnie z Anną Dymną, Krakowski Salon Poezji, w którym sam wielokrotnie występował. Od 1981 r. zajmował się dydaktyką. Prowadził zajęcia na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej. Nie stronił od działalności charytatywnej. Za swoje osiągnięcia był wielokrotnie nagradzany odznaczeniami branżowymi, samorządowymi i państwowymi – m.in. Krakowską Złotą Maską, Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Nagrodą I st. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Krzyżem Oficerskim OOP, Złotym Krzyżem Małopolski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem św. Brata Alberta. Autor wspomnień Podróż do kresu pamięci (Wydawnictwo BOSZ 2015), dwóch zbiorów felietonów: Teatr świata – świat teatru (2017) i Zapiski z niełatwych czasów (2018) oraz książki W trzech zdaniach. Notatki z lat 2018–2019 (2019) wydanych przez TAiWPN Universitas.
ŁUKASZ MACIEJEWSKI
Filmoznawca, krytyk filmowy i teatralny, wykładowca akademicki. Absolwent filmoznawstwa UJ, asystent na Wydziale Aktorskim w Szkole Filmowej w Łodzi, dyrektor artystyczny festiwalu „Kino na Granicy” w Cieszynie oraz „Grand Prix Komeda” w Ostrowie Wielkopolskim. Członek Europejskiej Akademii Filmowej, Światowego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych „Fipresci”, Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych AICT oraz Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Recenzent i felietonista m.in. „Onetu”, „Kalejdoskopu Łódzkiego”, „Krakowa”. Ambasador projektu „Kultura Dostępna w Kinach”, członek kapituły „Paszportów Polityki”, stały komentator „Tygodnika Kulturalnego” w TVP Kultura. Dwukrotny laureat Nagrody Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej w kategoriach „Książka roku” i „Krytyk roku” (czterokrotnie nominowany do tej nagrody), laureat „Złotej Róży”, statuetki „Uskrzydlonego”, „Dziennikarskiej Weny”, „ArtKciuka” dla osobowości roku oraz medalu województwa małopolskiego Polonia Minor za szczególne zasługi w upowszechnianiu kultury. Autor lub współautor kilkudziesięciu książek, m.in.: Wszystko jest lekko dziwne – wywiad rzeka z Jerzym Radziwiłowiczem (2012), Aktorki. Spotkania (2012), Flirtując z życiem – wywiad rzeka z Danutą Stenką (2013), Aktorki. Portrety (2015), Aktorki. Odkrycia (2018) oraz Krystian Lupa. Koniec świata wartości. The end of the world of values (2017).
W moich badaniach nad literaturą i kulturą śląskiego (i niemieckiego) baroku szczególną uwagę poświęcam dyskursom antropologicznym epoki, współkształtującym światy codzienności, a także ich literackiemu przedstawianiu. [] Literatura baroku pokazuje wyraźnie, jak antropologia strachu współokreślała ludzkie życie oraz historię relacji płci w owym czasie. Pod pojęciem antropologii strachu rozumiem obraz człowieka i koncepcje płci, jakie rozwinęły się w epoce zdominowanej wojną trzydziestoletnią tudzież towarzyszącymi jej egzystencjalnymi doświadczeniami i przeżyciami. [] Ramę moich rozważań w niniejszym studium stanowią z jednej strony dyskurs płci, w którym werbalizuje się strach przed kobietą oraz z drugiej dyskurs autorstwa, w którym eksponuje się wyraźnie strach kobiet przed pisaniem. W tak oznaczonym polu badawczym znalazły się dyskurs starości i ciała, śmierci i miłości. Aktualne interdyscyplinarne badania nad wczesną nowożytnością jasno pokazały konieczność re-wizji wielu dotychczasowych ustaleń, interpretacji i stanowisk wobec dyskursów epoki. Najważniejszym dezyderatem badawczym jest przy tym pluralistyczne spojrzenie na zjawiska i procesy zachodzące we wszystkich obszarach kultury tej epoki, aby w napięciu i kontrowersji pomiędzy autorytatywnością i pluralizmem dotychczasowych pozycji ukazać jej dynamikę. Szczególnie interesujące są dla mnie w tym kontekście tzw. przestrzenie nieuwagi, zatem obszary traktowane dotąd jako historycznie irrelewantne dla kultury. Pozwalają one bowiem poznać i opisać procesy uznawane za normatywnie i autorytarnie regulowane, a które w perspektywie pluralistycznej jawią się jako otwarte i kontrowersyjne.ze WstępuProf. dr hab. Mirosława Czarnecka germanistka, literaturoznawczyni, kierownik Zakładu Literatury Niemiec, Austrii i Szwajcarii XIX i XX w. w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest autorką 5 monografii, 2 antologii, 16 monografii zbiorowych i ok. 200 artykułów naukowych. Wypromowała 13 doktorów. Zagraniczne profesury gościnne na uniwersytetach w Dreźnie, Moguncji, Graz, Arras i Bolonii. Najważniejsze obszary badawcze: literatura i kultura śląskiego i niemieckiego baroku, dawna i współczesna literatura kobiet w Niemczech w kontekście europejskim, niemiecki modernizm, twórczość Carla i Gerharta Hauptmannów, kultura i literatura kobiet w Republice Weimarskiej.
Książka podejmuje bardzo aktualny problem rozwoju turystyki jako gałęzi gospodarki w powiązaniu z ochroną środowiska przyrodniczego. Głównym jej założeniem jest propagowanie turystyki zrównoważonej, usiłującej godzić sprzeczne interesy turysty, który pragnie przebywać w środowisku przyrodniczym jak najmniej zdegradowanym, a jednocześnie sam to środowisko niszczy, zarówno bezpośrednio, jak i wymagając coraz liczniejszych udogodnień cywilizacyjnych – dróg, hoteli itp.
Książka napisana przystępnie, z dużą znajomością przedmiotu i osobistym zaangażowaniem. Podano w niej liczne przykłady rozwiązań proekologicznych w turystyce krajowej i zagranicznej.
Pozycja przeznaczona dla studentów i wykładowców na kierunkach turystyka i rekreacja, geografia, ochrona środowiska oraz akademii rolniczych i ekonomicznych, na których omawiane są zagadnienia ekoturystyki.
The starting point of the exhibition British British Polish Polish. Art from Europe's Edges in the Long '90s and Today presented in 2013 at the CCA Ujazdowski Castle was to show the unique simultaneous bloom of contemporary art in the UK as well as in Poland at the turn of the eighties and nineties, often associated with Young British Artists and Polish Critical Art. Their representatives, in a direct manner, undertook basic human questions - life and death, sex and violence, ethics and politics - thereby provoking lively and important discussions in their countries, also involving the media, which helped to transform contemporary art in the UK and Poland from a niche field - arousing interest only for the privy as it would seem into the broader popular culture. This process was taking place during rapid economic and social changes in both countries: in Britain it was the Big Bang, caused by the sudden deregulation of financial markets in 1986, the same year in which Damien Hirst began his studies at Goldsmiths' College; in Poland, there was the turbulent process of political transformation after the fall of communism in 1989.The presentation of the most important works of British and Polish art from the nineties was complemented with the works of young artists from the UK and Poland, who appeared after the global financial crisis of 2007/2008. From this, the question was asked: do eminent contemporary artists refer to the legacy of their predecessors, or do they reject it, or perhaps simply ignore it? And are we still stuck in the ""long-nineties,"" or are we already living in new, yet unnamed times?Along with the exhibition British British Polish Polish, work began on an extensive publication (in English and Polish) containing the texts of the curators - Tom Morton and Marek Goździewski as well as J.J. Charlesworth, Isobel Harbison, Izabela Kowalczyk, Paweł Możdżyński, and Jakub Bąk. The book also contains interviews with all the artists who partook in the exhibition, as well as rich calendar - developed by Oliver Basciano and Maryla Sitkowska - of British and Polish cultural and political scenes from the nineties and a selection of excerpts from the British and Polish press commenting on the achievements of Young British Art and Polish Critical Art. Appended later to the book was documentation depicting activities related to the controversy around one of the works displayed in the exhibition as well as a rich collection of press releases divulging the varied reception of the exhibition, which was recorded both as an important event in the history of modern art in Poland, as well as an expression of the reflection on the specificity of art from the nineties, arousing more and more interest today. The completion of this publication became an important task of the CCA Ujazdowski Castle as an institution, which was notably active in its participation in shaping the face of contemporary Polish art in the nineties.
Katalog wystawy Mirosława Bałki Fragment to retrospektywne podsumowanie ponad dwunastu lat działalności wideo artysty, obejmujące prace wideo od najstarszych, z 1998 roku, do po raz pierwszy pokazywanych publicznie.Katalog przybliża wyjątkową rolę, jaką wideo odgrywało w twórczości Bałki. Dzięki niemu artysta wprowadził do swojej rzeźby zarówno nowe formy artystyczne, jak i obrazy i tematy, które stanowiły nieoczekiwane przedłużenie jego dotychczasowej działalności.
Książka Manifest Nooawangardy. Sztuka w Dobie Kapitalizmu Kognitywnego, Posthumanizmu i Nauk o Złożoności zawiera szereg tekstów analizujących manifest nooawangardy i nowej autonomii sztukinapisany przez grupę artystów (Agnieszka Kurant, Janek Simon, Oskar Dawicki), naukowców (Andrzej Nowak), kuratorów (Łukasz Ronduda), teoretyków kultury (Edwin Bendyk) i architektów (Aleksandra Wasilewska) w sierpniu 2009 roku. Manifest powstał w kontekście wystawy ""Niezwykle rzadkie zdarzenia / Dystrybucja Nooawangardy"", stanowiącej wynik interdyscyplinarnej interakcji pomiędzy sztuką a nauką, i był bez wątpienia najżywiej dyskutowanym tekstem artystycznym ostatnich lat, wywołującym skrajne emocje i interpretacje. Prezentowana książka oddaje temperaturę sporów i dyskusji, które wywołał. Autorzy tekstów analizują manifest nooawangardy w odniesieniu do kategorii posthumanizmu, kapitalizmu kognitywnego i nauk o złożoności, wspólnie z autorami manifestu podejmują refleksję nad obecnymi przemianami sztuki w kontekście najaktualniejszych pojęć i kategorii opisujących współczesny, złożony świat.
Człowiek w drodze to pełna ciepła opowieść o poznaniu i zmianie dokonującej się w człowieku spotykającym się z innymi kulturami, ludźmi, punktami widzenia. Składają się na nią refleksje, dygresje, sny, wspomnienia Autora z licznych egzotycznych podróży do Indii oraz w najwyższe góry… W górach można łatwiej poczuć się częścią kosmosu. Nie wynika to tylko z faktu bycia kilka kilometrów bliżej niego niż nad morzem, lecz z dostrzegania zjawisk kosmicznych w ich astronomicznej formie, a następnie interpretacji zwizualizowanej rzeczywistości. Ale spojrzenie nie musi wędrować jedynie w górę przez szczyty aż po odległe planety, ale również w głąb, w skalę mikro, w świat atomów, jakbyśmy byli w połowie odległości pomiędzy cząstkami a gwiazdami. * Czuję się nieważki, lekki, a właściwie żaden. Zlewam się z otoczeniem. Jestem skałą, lodem, jestem górą, którą nie tyle zdobyłem, ile się nią stałem.(…) Poczucie jedności z naturą nie opuszcza mnie. To mój świat. Nie, to n a s z świat. * Lubię patrzeć na góry. Dają mi poczucie bycia w kosmosie. Może przez cień, który rzucają, przez światło, które obmywa je o świcie i przesuwa się metr po metrze, unaoczniając relacje z naszą Gwiazdą. Normalnie chodząc po mieście nie czuję, że jestem na obracającej się planecie pędzącej przez przestrzeń, aby okrążyć Słońce. * Pstryk, pstryk. Koniec dnia, ostatki słońca, zmierzch. Jeszcze światła samochodów na drodze i oświetlone okna w domach, trochę jakby ludzie zabrali okruchy dnia ze sobą.
Zatrzymaj się, jedz i błogosław!
Garść czasu, szczypta życzliwości, dużo, dużo miłości i jeden stół – oto przepis na najpiękniejsze spotkania z rodziną, przyjaciółmi i z Bogiem. Sposób na wspaniałe świętowanie i odnowienie bliskiej relacji ze Stwórcą.
Boskie świętowanieto wyjątkowa opowieść o tym, jak bardzo w dzisiejszych czasach brakuje nam spotkania przy stole, rodzinnego doświadczenia tego, że wspólne jedzenie i gotowanie buduje i umacnia więzi. To także zaproszenie do niezwykłego bycia z Bogiem oraz do naśladowania ludzi Biblii, dla których posiłki w gronie najbliższych były wyrazem głębokiej przyjaźni i miłości.
Maria Miduch – biblistka oraz Szymon Żyśko – dziennikarz i kucharz z zamiłowania w pasjonujący i osobisty sposób opowiadają o tym, jak ważne i symboliczne jest zasiadanie do wspólnego stołu. Przypominają historie z Pisma Świętego, w których jedzenie traktowano nie tylko jako dar od Boga, ale także jako Jego błogosławieństwo.
***
Czytając Biblię, pewnie wyobrażałeś sobie, jak pachną jęczmienne chleby rozmnożone nad brzegiem Jeziora Galilejskiego lub podpłomyki, którymi posilał się Eliasz. Śniłeś o mannie i zastanawiałeś się nad smakiem potrawy, którą Abraham przywitał Aniołów. A może ciekła ci ślinka na samą myśl o plackach z rodzynkami z Pieśni nad pieśniami? Biblia jest bardzo zmysłową opowieścią. Teraz możesz jej skosztować – dosłownie.
Czy jesteś gotowy na najpiękniejsze spotkania przy wspólnym stole?
W książce znajdziesz 27 przepisów inspirowanych Biblią, . na: Potrawkę, którą Abraham ugościł Aniołów, Podpłomyki proroka Eliasza, Mannę, Placki z rodzynkami, Ryby Apostołów, Garnek błogosławieństw Tobiasza i Chlebki jęczmienne Jezusa.
Wystarczy chcieć!
Można odnieść wrażenie, że modlitwa jest trudną sztuką - ale to nieprawda. Czasami za szybko się poddajemy i zniechęcamy, zapominając, że tak naprawdę nie potrzebujemy wiele, żeby spotkać się z Bogiem. Jak więc zobaczyć dobre strony niechcianych rozproszeń i znaleźć pozytywną motywację do codziennej modlitwy?
W tej książce znajdziesz odpowiedź na pytanie, skąd biorą się najczęstsze problemy z modlitwą. Przekonasz się, że nawet niedoskonałość można wykorzystać do zbudowania głębokiej więzi z Bogiem. Modlitwa jest bowiem częścią naszego codziennego życia i tylko dzięki walce o czas na nią nasze działanie będzie owocne i zmieniające świat.
Nasza modlitwa zależy od codziennego życia, ale też jakość codziennego życia zależy od modlitwy. Nie da się odseparować tych dwóch rzeczywistości od siebie. One się przenikają.
Dariusz Piórkowski- jezuita, duszpasterz, doświadczony kierownik duchowy i rekolekcjonista. Autor publikacji poświęconych duchowości, rozwojowi osobistemu i Biblii, . O duchowości z krwi i kości, Książeczka o miłosierdziu, Spodziewaj się Dobra oraz Nie musisz być doskonały. Chrześcijański sposób na perfekcjonizm. Publikuje w Życiu Duchowym, W Drodze i na portalu .
Nihil Obstat:
Przełożony Prowincji Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego, ks. Jakub Kołacz SJ, prowincjał, Kraków, dn. 27 lipca 2020 r., . 27/2020
Ciekawe zagadki, trochę prostych obliczeń i mnóstwo niespodzianek wszystko to znajdziemy w najnowszej książce Iana Stewarta, w której powraca do fascynującego problemu niepewności w nauce i sposobów radzenia sobie z tym, co nieprzewidywalne. ""Czy kości grają rolę Boga?"" to niezwykła podróż od rachunku prawdopodobieństwa, teorii chaosu, aż po zadziwiający świat mechaniki kwantowej, lektura pełna intelektualnych przygód, wspaniała opowieść przesycona tak cenionym przez czytelników na całym świecie charakterystycznym stylem Iana Stewarta. Znajdziemy tu nieoczekiwane zwroty akcji, gwałtowne skoki naprzód, ślepe uliczki nauki i matematyczne idee, które okazały się fałszywymi tropami, a także perły geniuszu, które przez lata pozostawały niezauważone, zanim ktokolwiek docenił ich doniosłe znaczenie. Dziś mamy świadomość, iż niepewność przyjmuje wiele różnych form, ale każda z nich jest do pewnego stopnia zrozumiała. Potrafimy przewidywać przyszłość o wiele lepiej niż dawniej. Jednak niepewność wciąż pozostaje jedną z najbardziej tajemniczych i fascynujących właściwości naszego Wszechświata.Ian Stewart - światowej sławy matematyk i autor bestsellerowych książek popularnonaukowych. Jest emerytowanym profesorem Uniwersytetu w Warwick, gdzie wciąż prowadzi aktywną działalność naukową. W roku 2001 otrzymał nagrodę Towarzystwa Królewskiego im. Michaela Faradaya za popularyzację nauki. Jest autorem licznych książek poświęconych matematyce, z których na język polski przetłumaczono dotychczas m.in.: ""Oswajanie nieskończoności"", ""Histerie matematyczne"", ""Listy do młodego matematyka"", ""Krowy w labiryncie i inne eksploracje matematyczne"", ""Jak pokroić tort i inne zagadki matematyczne"", ""Dlaczego prawda jest piękna"", ""Stąd do nieskończoności"", ""17 równań, które zmieniły świat"", ""Matematyka życia"", ""Podstawy matematyki"", ""Obliczanie Wszechświata"" oraz ""Krótka historia wielkich umysłów. Genialni matematycy i ich arcydzieła"".
Książka jest analizą koncepcji zielonej gospodarki oraz zrównoważonego rozwoju. Autorzy skupiają się na określeniu stopnia i poziomu przenikania się obu tych idei, opisując przemiany strukturalne. Omawiana problematyka dotyczy niezwykle istotnych aktualnie tematów badawczych, stanowiących obszar wspólnych zainteresowań nauki i polityki.
Nowa Huta jest kobietą
Nazywano ją perłą pięciolatki i młodszą siostrą Magnitogorska – nawet propaganda lat 50. nie miała wątpliwości, że Nowa Huta jest kobietą. Dlaczego więc jej symbolem został półnagi murarz, mężczyzna? Gdzie podziały się nowohuckie murarki i architektki, przodowniczki pracy i artystki, działaczki i opozycjonistki?
Zaglądamy na budowę najmłodszego polskiego miasta, do nowohuckich hoteli robotniczych i na stołówki, do pracowni architektonicznych i izby porodowej. Jesteśmy świadkami bicia rekordów i antyreżimowych demonstracji. Poznajemy dziewczyny: te, które kładły cegły, i te, które rzucały petardy.
Zofia Włodek jest pierwszą murarką Nowej Huty, przodowniczką pracy, gwiazdą propagandy, a potem… przepada bez śladu. Marta Ingarden projektuje nowe miasto na desce kreślarskiej, ale nie poświęca mu ani słowa. Jadwiga Beaupré uczy nowohucianki rodzić bez bólu w jednej z pierwszych polskich szkół rodzenia. Krystyna Skuszanka tworzy dla robotników teatr, gdzie proletariatu nie karmi się szmirą. Wiesława Ciesielska słyszy, jak ubek mówi do jej męża, działacza "Solidarności": Z wami to jeszcze można jakoś wytrzymać, gorzej z waszymi żonami!. Zofia Fugiel ma w latach 80. osiemnaście rewizji mieszkania, dziś nie potrafi uwięzić nawet kanarka w klatce. Czas na poznanie historii robotnic, które na własnym przykładzie doświadczały emancypacji poprzez pracę. Zwykle przedstawia się ludzi PRL-u jako otumanionych i zmuszanych do niewdzięcznej pracy. Tymczasem dla wielu osób, w tym właśnie kobiet, współzawodnictwo czy przekraczanie norm budowlanych było elementem odzyskiwania godności. Bywały też przykre konsekwencje rywalizacji oraz osobiste dramaty. Dzięki Katarzynie Kobylarczyk poznajemy fascynującą historię nowohucianek: zanurzonych w pyle cegieł i wystrojonych w socrealistyczne perły.
Sylwia Chutnik
Katarzyna Kobylarczyk – autorka kilku reporterskich książek (Baśnie z bloku cudów. Reportaże nowohuckie czy Strup. Hiszpania rozdrapuje rany, za którą otrzymała Nagrodę im. R. Kapuścińskiego), dziennikarka (publikowała w Gazecie Wyborczej, Tygodniku Powszechnym czy Dzienniku Polskim). Laureatka nagrody krakowskiego środowiska dziennikarzy Zielona Gruszka oraz nagrody Za różnorodnością. Przeciw dyskryminacji. Pochodzi z Nowej Huty i do dziś tam mieszka.
Biografia Audrey Hepburn autorstwa jej syna.Słynna aktorka, ikona kina, jako matka, żona i córka.I jako kobieta, której nie wystarczyło bycie legendą postanowiła wykorzystać swoją sławę, aby pomagać biednym i pokrzywdzonym.Opowieść o dziewczynce i jej stanowczej matce, która uczyła ją, jak być uczciwą i cenić ciężką pracę. Opowieść o dziewczynce, która przeżyła II wojnę światową i na zawsze zapamiętała, czym jest nędza, głód i cierpienie. Opowieść o dziewczynce, która nie bała się pracować i osiągnęła w życiu niezwykłą sławę. Opowieść o wielkiej gwieździe, która nie dostrzegała własnego blasku. Opowieść o żonie, która dwukrotnie nie zaznała szczęścia w małżeństwie, bo ciągle cierpiała po odejściu ojca. Pełna ciepła opowieść o wspaniałej aktorce, gwieździe światowego kina i niestrudzonej działaczce UNICEF-u. O dziewczynie ukochanej przez miliony ludzi Audrey Hepburn.Książka, będąca czymś więcej niż hollywoodzką biografią, napisana przez syna Hepburn, zawiera blisko 300 unikatowych zdjęć z prywatnych archiwów rodziny aktorki oraz reprodukcje kilku jej obrazów.Audrey Hepburn nigdy nie napisała autobiografii, choć prosiło o to wielu przyjaciół. Zawsze powtarzała, że jej życie było zbyt zwykłe, by być ciekawe. Ale jej syn, Sean Hepburn Ferrer, udowadnia, że to nieprawda. Audrey Hepburn. Uosobienie elegancji to napisana z gracją, przejrzysta i uczciwa książka, która opisuje życie Hepburn od dzieciństwa w rozdartej wojną Holandii, przez kulisy filmowych sukcesów, aż po niestrudzoną działalność na rzecz UNICEF-u. Jest pełna osobistych wspomnień, również tych poświęconych chorobie.BookPage
In the classic Women Who Run With The Wolves, Clarissa Pinkola Estes tells us about the 'wild woman', the wise and ageless presence in the female psyche that gives women their creativity, energy and power. For centuries, the 'wild woman' has been repressed by a male-orientated value system which trivialises women's emotions. Using a combination of time-honoured stories and contemporary casework, Estes reveals that the 'wild woman' in us is innately healthy, passionate and wise.
Thoughtfully written and compelling in its arguments, Women Who Run With The Wolves gives readers a new sense of direction, a self confidence and purpose in their lives.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
