W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Małe królewny pokochają opowieści o kobietach z Biblii. Poznają lojalną Rut, mądrą Deborę, śmiałą Esterę… i wiele innych.
Co najważniejsze, dzięki tej książce odkryją, że one też są królewnami – córkami Króla. Czytając te historie, nauczą się kochać Boga i zachowywać Jego słowa.
Lustereczko, powiedz przecie,
Kto jest najbardziej wyjątkową królewną na świecie?
I ty, dziewczynko, możesz być jak królewna,
Bo jesteś córką Króla, bądź tego pewna.
Otwórz książkę i poczytaj córce, aby zapragnęła być prawdziwą królewną Boga.
„Puszcza Białowieska umiera. Bezwzględny las – zadbany, czysty, produkujący drewno i użytki uboczne – nienawidzi puszczy, pożera więc miejsce po miejscu dziką i wolną przyrodę. Z każdym zgrzytem piły usuwającej nieprzydatne dla lasu drzewo, z każdym konarem spalonym, by nie zakłócał porządku w lesie, z każdym rzędem równo posadzonych sosenek, z każdym wypielęgnowanym młodnikiem – puszcza słabnie”. Saga Puszczy Białowieskiej to fascynująca historia regionu od czasów prehistorycznych po wydarzenia najnowsze. Łowcy mamutów, Jaćwingowie, plemiona prasłowiańskie, sokolnicy, królewskie polowania, powstania narodowe, intensywna gospodarka leśna, batalia o powstrzymanie zakusów eksploatatorów. Ludzie schodzą w tej opowieści na dalszy plan. Tu króluje przyroda – piękna, fascynująca i niestety zagrożona. To nie tylko zapis wspaniałości natury, lecz także piętnowanie ludzkiej głupoty i pazerności, które ten wyjątkowy obszar zamieniają krok po kroku w plantację drzew. To wołanie o opamiętanie, póki jeszcze nie wszystko stracone. Mimo że w minionym tysiącleciu niejeden raz groziło jej unicestwienie, w cudowny nieomal sposób przeżyła do naszych czasów, a wraz z nią tysiące gatunków roślin i zwierząt, z królewskim żubrem na czele. Czy przetrwa również XXI wiek? Są książki, o których mawia się, że należy je przeczytać. O Sadze Puszczy Białowieskiej bez wahania powiem, że wstyd jej nie czytać. To opowieść ważna nie tylko dla miłośników Puszczy, fascynatów przyrody czy działaczy ekologicznych. To także książka, która powinna wejść w skład polskiego kanonu kulturowego, połączenie refleksji humanistycznej w jej najlepszym wydaniu z troską o dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe. Jednym słowem lektura absolutnie obowiązkowa. Remigiusz Okraska Simona Kossak (1943–2007) – biolog, leśnik, profesor, popularyzator nauki. Znana z bezkompromisowych poglądów i działań na rzecz ochrony przyrody, zwłaszcza Puszczy Białowieskiej, gdzie w starej leśniczówce Dziedzinka mieszkała ponad 30 lat. Urodziła się w artystycznej rodzinie Kossaków, była prawnuczką Juliusza Kossaka i wnuczką Wojciecha Kossaka. Skończyła studia biologiczne na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2000 otrzymała tytuł profesora nauk leśnych. Pracowała w Zakładzie Badania Ssaków Polskiej Akademii Nauk w Białowieży oraz w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Zakładzie Lasów Naturalnych, gdzie od stycznia 2003 pełniła stanowisko kierownika. Była pomysłodawcą unikatowego na skalę światową urządzenia ostrzegającego dzikie zwierzęta przed przejazdem pociągów. Jej dorobek twórczy obejmuje ogółem kilkaset opracowań naukowych, niepublikowanych dokumentacji naukowych, artykułów popularnonaukowych i filmów przyrodniczych oraz trzy książki: Opowiadania o ziołach i zwierzętach, Wilk – zabójca zwierząt gospodarskich? i Saga Puszczy Białowieskiej. Od 2001 prowadziła codzienne audycje (Dlaczego w trawie piszczy) w Radiu Białystok i innych regionalnych oddziałach Polskiego Radia. Radio Gdańsk za popularyzowanie wiedzy przyrodniczej na antenie radiowej przyznało jej nagrodę „Osobowość Radiowa Roku 2003”. W uznaniu zasług na polu nauki i popularyzowania ochrony przyrody w 2000 została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi.
Ekwatoria (2009) to kolejna książka Patricka Deville’a łącząca cechy zapisków z podróży, powieści autobiograficznej i eseju historycznego. Tym razem celem wyprawy francuskiego pisarza jest Afryka Równikowa, a inspiracją — wydarzenia z 2006 roku, kiedy szykowano się do uroczystych przenosin zwłok Pierre’a Savorgnana de Brazza (1852–1905) z Algieru do Brazzaville w Kongu, gdzie wzniesiono mauzoleum na jego cześć. Ta decyzja budziła ogromne kontrowersje, bo choć Brazza był przeciwnikiem kolonializmu i jeszcze za życia zyskał przydomek Ojca Niewolników, to jednak powszechna jest też opinia, że jego wyprawa otworzyła drogę do francuskiej kolonizacji Afryki. Deville rusza zatem szlakiem sławnego podróżnika, jednocześnie poznaje niezwykle skomplikowane dzieje regionu od drugiej połowy XIX wieku aż po początek obecnego stulecia. Przed oczyma czytelników przeciąga cała parada afrykańskich przywódców politycznych i wojskowych – „bohaterów, zdrajców i niezdecydowanych”, a wśród nich Tippu Tip, który pływał po rzece Kongo w tym samym czasie co Brazza, choć nigdy się z nim nie spotkał. Ten urodzony na Zanzibarze czarnoskóry kupiec i awanturnik zbija wielki majątek na handlu kością słoniową i niewolnikami. Bezwzględny, żądny władzy i bogactwa, jest zaprzeczeniem szlachetnego Brazzy. Obaj jednak ci mężczyźni u schyłku życia poznają gorzki smak rozczarowania.
AMAZING WALKS IN WROCŁAW to angielska wersja znakomitego przewodnika "Spacerownik Wrocławski 2" wydanego przez Agorę w ubiegłym roku. Spacerownik w oryginalny i atrakcyjny sposób przedstawia miasto z perspektywy 10 tematycznych tras, pozwalając czynnie zaangażować się w poznawanie stolicy Dolnego Śląska.
Książka Beaty Maciejewskiej, wrocławskiej dziennikarki i publicystki, która na łamach lokalnego wydania Gazety Wyborczej zajmuje się popularyzacją historii Wrocławia, zajęła pierwsze miejsce w kategorii Przewodniki podczas XXIV Ogólnopolskiego Przeglądu Książki Krajoznawczej i Turystycznej Tour Salon’2015.
Wersja angielska poszerzona została o kilka zdjęć oraz opisów nowych atrakcji turystycznych Wrocławia.
Wrocław is full of adventure. Steven Spielberg used Wrocław to recreate 1950’s Berlin in his oscar-winning film, Bridge of Spies. “We had a blast in Wrocław and we will surely be back” – declared the director in the guest book of the trendy, Monopol Hotel.
Wrocław is inspiring. Tom Hanks was delighted with Wrocław and its seasonal Christmas market and said that he would love to spend more time here.
Wrocław is a place for keeping up appearances. Winston Churchill was invited to Wrocław in 1906 to watch manoeuvres of the German army in Silesia. Word has it that he was highly worried about what to wear for the occasion. He arrived in the city with a leopard skin parade uniform of the Queen’s Royal Hussars and a hat feathering of the Duke of Marlborough.
Wrocław has many attractions. Giacomo Casanova, the famous master of seduction, was himself seduced by the city. He fell in love here with a pretty, ‘demoissele’.
Wrocław is waiting for you. Take a stroll around and let the city amaze you. The walk could be the beginning of a beautiful friendship, but perhaps much more.
99 modlitw dla dzieci to nie jest zwykła książka. To modlitewnik. To zaproszenie na wyjątkowe spotkanie. Spotkanie z samym Panem Bogiem. Tak właśnie, prezentowana książka to zbiór 99 pełnych ufności i prostoty modlitw, napisanych językiem dzieci i im dedykowanych. To przepiękny zbiorek „pogawędek” z Panem Bogiem, które zachwycą każdego malucha i zachęcą go do codziennej rozmowy z Panem Bogiem. Dzieci i ich rodzice znajdą tu modlitwy na rozmaite okazje – modlitwy na początek i koniec dnia, modlitwy na czas świąt, modlitwy przed podróżą, w czasie posiłku i wiele innych. Z nimi każdy dzień stanie się wyjątkowy, bo opromieniony modlitwą. Czy możemy podarować naszym dzieciom coś piękniejszego? Chyba tylko wspólnie spędzony czas i… wspólną modlitwę, do której zaprasza nas ta wyjątkowa książeczka.
Bartłomiej Józef Kucharski, karmelita bosy. Urodził się 31 stycznia 1966 roku w Sochaczewie. Mieszka w Krakowie. Jest redaktorem „Głosu Karmelu" oraz autorem kilku książek z dziedziny duchowości chrześcijańskiej pisze także wiersze. Wydał pięć tomików poezji: „Notes grecki i inne wiersze" (2006), „Zachwyt na pustyni"(2008), „Greckie spotkanie ze św. Pawłem" (2009), „Spacery, twarze i obrazy"(2010), „Łaska świtu"(2014). Publikował na łamach Zeszytów Karmelitańskich" oraz „Toposu".
W salonie i w kuchni Elżbiety Koweckiej przenosi nas w świat XIX-wiecznych polskich pałaców i dworów. Przybliża zapomniane zwyczaje i obrzędy, wyjaśnia i opisuje rzeczy, których znaczenie niekiedy dla wielu jest już niezrozumiałe.
Przystępnym stylem, a jednocześnie z rzetelnością badawczą, autorka maluje obraz życia ziemiańskiego, świat zarówno codziennych, jak i odświętnych wydarzeń.
W czasach, gdy powraca moda na odkrywanie świata naszych pradziadków, odnajdywanie sensu nie zawsze zrozumiałych obrzędów, gdy odkrywamy na nowo smak dawnych potraw i napojów, książka Elżbiety Koweckiej jest interesującym i niezastąpionym kompendium wiedzy, przewodnikiem po zapomnianym, a jakże wspaniałym świecie naszych przodków.
Podobnie jak w przypadku osoby św. Józefa (Józef. Ojciec Jezusa, Jedność 2015) kard. Gianfranco Ravasi ukazuje nam postać Maryi, Matki Jezusa. Z charakterystyczną dla siebie kompetencją i polotem wybitny biblista, komentując wybrane fragmenty Starego i Nowego Testamentu, wprowadza czytelnika w tajemnicę dziewictwa oraz macierzyństwa Maryi. Autor pochyla się nad wszystkimi tekstami ewangelicznymi, w których ukazana jest Matka Jezusa – od Zwiastowania aż po Golgotę. W ostatniej części książki – co stanowi cenne dopełnienie tego wyjątkowego portretu Maryi – autor przywołuje obrazy Maryi obecne w pismach apokryficznych.
Stewardesa i autorka dobrze przyjętej książki Etat w chmurach, opisuje swoje wspomnienia z kontynentu azjatyckiego. Spędziła tam łącznie prawie pięć miesięcy. Jej główną bazą był Singapur, dlatego najwięcej wspomnień pochodzi właśnie z tego miasta-państwa, ale odwiedziła także inne miejsca - Wietnam, Malezję, Chiny, Sri Lankę, Indonezję…
Wysłana służbowo, miała sporo wolnego czasu. Wędrowała więc ulicami, kursowała miejską komunikacją, podsłuchiwała rozmowy, z ukrycia albo zupełnie jawnie obserwowała ludzi i ich życie, jednocześnie starając się nie wyróżniać z tłumu, co zazwyczaj ze względu na wygląd i drobne wpadki nie było łatwe. Robiła notatki, żeby później w zaciszu hotelowego pokoju spisywać na gorąco wrażenia albo, już po powrocie do Polski, odtworzyć klimat azjatyckich podróży.
„Polska i jej święci. 966–2016”, to publikacja z okazji rocznicy chrztu Polski – leksykon świętych i błogosławionych w Roku Bożego Miłosierdzia.
Święty Jan Paweł II powtarzał, że człowieka nie da się zrozumieć bez Chrystusa. Podobnie historię naszej Ojczyzny można zrozumieć tylko wtedy, gdy pozna się sylwetki ludzi najściślej z nią związanych, gotowych poświęcić dla niej wszystko, zaangażowanych na jej rzecz, aż do oddania własnego życia – jak Chrystus. Kim byli? W jakich czasach żyli? Co ukształtowało ich osobowości, że potrafili tak bezkompromisowo, bez oglądania się na własne korzyści, ofiarnie służyć innym?
Milenium jest dla nas nie tylko przeżyciem historycznym i oddaniem czci tym, którzy przed nami żyli, a dziś śpią snem pokoju. Milenium jest zarazem wielką uroczystością wszystkich spadkobierców pierwszych pokoleń Polski chrześcijańskiej (Stefan kard. Wyszyński, Wrocław, kościół św. Wojciecha, 15 X 1966).
Fasolki, Tik-Tak, Teleranek, Mała Syrenka, Taniec z Gwiazdami, Jak oni śpiewają, Na Wspólnej, Agent. Gwiazdy, a na dokładkę kilkudniowe maratony rowerowe i błyskotliwa kariera radcy prawnego Wspólny mianownik dla tych wszystkich przedsięwzięć brzmi Joanna Jabłczyńska. Historia zwykłej dziewczyny, która dzięki nadzwyczajnej przebojowości, sprytowi i urokowi osobistemu, nie wie, co to nuda i przekonuje, że jak się chce, wszystko jest możliwe.
Kerygmat to istota chrześcijaństwa, te prawdy, w których nasza wiara ma swoje bezpośrednie źródło. Pierwotnie głoszony był tym, którzy nigdy nie słyszeli o Jezusie. Obecnie kierowany jest również do ochrzczonych, aby ożywić czy odnowić ich wiarę, zaprosić ich do nawiązania prawdziwej relacji z Bogiem. Bez kerygmatu chrześcijaństwo jest bowiem pustą, pozbawioną swej treści skorupą.
W tej książce ks. Michał, którego posługa od początku jest poświęcona głoszeniu prawd stanowiących treść kerygmatu, zebrał w skondensowanej, poręcznej formie to podstawowe przesłanie, dobrą nowinę chrześcijaństwa o Bogu, który nas kocha tak, że umarł za nasze grzechy, aby nam dać wieczne życie ze sobą.
Dlaczego restauracja Carnivore w Nairobi jest znana na całym świecie? Gdzie w Kenii żyją najbardziej fotogeniczne lwy? Która miejscowość jest ucieleśnieniem marzeń o tropikalnych wakacjach? Dlaczego w Lesie Kakamega zawsze panuje półmrok? Proszę Państwa! Okazuje się, że tak konkretnie to pochodzimy, my ludzie biali i czarni, żółci i rudzi, łysi i garbaci, wszyscy jak leci pochodzimy z Kenii. To nasza praojczyzna. To tu znajdują się jedne z najstarszych ślady Hominidów. To tu znaleziono odciśnięte i zaschnięte w błocie ślady pierwszej rodziny sprzed paru milionów lat. Czyż można jej nie odwiedzić? Kiedyś jakiś spotkany podróżnik, którego z Kenii właśnie zagnało do Mozambiku, gdzie go spotkałem, opowiedział mi o Lamu – tajemniczej wyspie u brzegów Kenii, ze średniowiecznymi budynkami, szmaragdowym oceanem i plażami po horyzont, którym kłaniają się palmy kokosowe. No i bez turystów! Nieodkryte cudo! Marcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca coli
Czy słynny wrak to Czarna Skała? Kto wygra batalię o żółwie? Jak trafić na plan filmowy? Wycieczka: na Itakę czy Kefalonię? Wpływając do portu Zakinthos, widzi się zielone wzgórza o żółtych urwiskach, poniżej intensywną zieleń sosen i ogrodów, a nad samym morzem jasne zabudowania miasta. Nad zabudową górują wyniosłe dzwonnice przypominające weneckie kampanile. Przy bliższych oględzinach okaże się, że i one, i wszechobecne łukowate lodżie, są architektoniczną wizytówką całej wyspy. Siedemnastotysięczne Zakinthos, zwane też z włoska „Zante”, z bliska okazuje się ruchliwym ośrodkiem, jednak wystarczy wejść w boczne uliczki, by pogrążyć się w spokoju i prowincjonalnej senności. Główną atrakcją wyspy pozostają plaże osłonięte klifami oraz liczne jaskinie, na czele z Błękitną Jaskinią. Najczęściej fotografowana plaża Zakintos, Navagio, w zatoce Wraku, znajduje się w północnej części zachodniego wybrzeża.
Jaki jest najdłuższy budynek w Warszawie? Pod Bazyliszkiem czy Pod Lwem? Dla koneserów: jak na trzeźwo opuścić wytwórnię wódek? Do której istniejącej wciąż kawiarni chodził Chopin? W Warszawie życie toczy się szybciej niż w innych częściach kraju. Sznury samochodów paraliżują centrum i główne drogi wylotowe. Pojawiają się wciąż nowe biurowce oraz wielkie centra handlowe. Na szczęście ostało się też sporo parków i romantycznych zakątków. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie ich szukać, gdyż główną cechą zabudowy stolicy jest niespójność – odrestaurowane historyczne fragmenty miasta i perełki nowoczesnej architektury są wciśnięte w szarą masę blokowisk i placów niewiadomego przeznaczenia. Nie ma jednego określonego centrum. Turystów interesuje przede wszystkim historyczny ciąg Starówki i Traktu Królewskiego, natomiast wielkomiejskie życie koncentruje się nieco na zachód od tej linii, w okolicy ulic Marszałkowskiej i Jana Pawła II.
Gdzie znajdują się sztuczne letnie plaże nad Szprewą? Która kawiarnia umieszczona jest 250 metrów nad ziemią? W jakiej restauracji w karcie jest sto potraw z ziemniaków? Czy Wasseruhr – zegar wodny – chodzi punktualnie? Berlin to dla mnie miasto melancholii. Od razu dodam, że nie mam nic przeciwko – lubię słuchać Nicka Cave’a, nierozerwalnie skojarzonego dla mnie z Niebem nad Berlinem Wima Wendersa. Wojciech Orliński, „Gazeta Wyborcza” Nie wiem, jak to się stało, że wcześniej tu nie byłem... Berlin jest przyjazny. W Warszawie czuję się zagubiony i wyalienowany, a w Berlinie czułem się jak w domu. Trochę dlatego, że to miasto jest bardzo podobne do Szczecina. Michał R. Wiśniewski, pisarz i publicysta, autor powieści Jetlag i God Hates Poland
Ile kwiatów należy wręczyć Bułgarce? Czy delfiny w Warnie grają w piłkę? Dlaczego w Sofii zbudowano Słomiany Most? Ile ton płatków róży potrzeba, by otrzymać litr olejku? Stolica Bułgarii, Sofia, miasto dziwne, niby brzydkie, ale okropnie ciekawe, jest dobrym miejscem na przygodę. Pełne bocznych uliczek, zakamarków, pustych w nocy straganów, których ławki są idealnym miejscem do picia rakiji. Na rakiję trzeba uważać. Dobrym miejscem na przygodę jest również Sozopol, perła Morza Czarnego, miasto założone jeszcze w epoce brązu, niemożliwie zabytkowe i niemożliwie upstrzone straganami, kebabami, całodobowymi sklepami, w których można nabyć olejki do opalania i przeciwsłoneczne okulary. W Sozopolu, pełnym wąskich, starych niczym cywilizacja uliczek, jadłem przepyszne ryby i owoce morza w dobrych i tanich restauracjach. Jakub Żulczyk, pisarz
Gdzie w Paryżu jest najlepsza lodziarnia? Romans jakiej słynnej Polki zbulwersował stolicę Francji? Który z hoteli był domem Coco Chanel i Marcela Prousta? Jak trafić do ostatniej winnicy Montmartre’u? W drodze z lotniska Orly najpierw zobaczyłem – i rozpoznałem – Tour Montparnasse, potem złotą kopułę pałacu Inwalidów, na koniec wieżę Eiffla. Była połowa lutego, a na Polach Elizejskich kwitły bratki. Wieczorem, przy Rond-Point, pod tabliczką z napisem Avenue des Champs-Elysées ujrzałem perspektywę drogi triumfalnej, po prawej świeciły kandelabry na placu Zgody, po lewej wznosił się pięknie oświetlony Łuk Triumfalny. Byłem w moim Paryżu. Po wielu latach marzeń i przygotowań po raz pierwszy. Maciej Pinkwart, dziennikarz, publicysta
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
