W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Czy aby na pewno wiemy, skąd wzięły się znane i powszechnie kultywowane zwyczaje typowe dla Bożego Narodzenia?
Książka ta zawiera tradycje i zwyczaje poszczególnych regionów Polski.
W IV wieku jedności Kościoła poważnie zagroziła schizma donatystów, bezwzględnie potępiających tzw. traditores, czyli biskupów, którzy w czasie prześladowań wydali na spalenie święte księgi, i uznających, że znaleźli się oni poza Kościołem i utracili władzę udzielania sakramentów. O chrzcie to jeden z najważniejszych traktatów teologicznych św. Augustyna, w którym polemizuje on z donatystami, uważając, że ważność chrztu nie zależy od dyspozycji szafarza czy intencji przyjmującego chrzest, a jedynie od tego, czy został udzielony w imię Trójcy Świętej, chociaż może pozostawać nieskuteczny; Kościół zaś jest święty bez względu na to, że należą do niego grzesznicy. To stanowisko biskupa Hippony stanowi jego istotny wkład w rozwój myśli eklezjologicznej.
Lata 30. XX wieku to dla krakowskich studiów afrykanistycznych okres przełomowy, w którym rozwijające się zainteresowanie Afryką zaowocuje pierwszymi niezależnymi projektami badawczymi realizowanymi w terenie – na kontynencie afrykańskim. Najlepszym przykładem są badania prowadzone przez Romana Stopę (1895-1995), uważanego za ojca polskiego językoznawstwa afrykańskiego, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, światowej sławy eksperta od języków mlaskowych (click languages). W 1935 roku przez kilka miesięcy Roman Stopa prowadził badania językoznawcze na obszarze dzisiejszych Namibii i Botswany wśród ich rdzennych mieszkańców: San i Khoikhoi, przy okazji których zebrał również pokaźny materiał etnograficzny dotyczący kultury ludów San. Dziś te unikalne zbiory znajdują się w krakowskim Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli.
Dorobek profesora Romana Stopy stanowi nie tylko ważną część polskich badań afrykanistycznych, ale zajmuje również ważne miejsce w światowej afrykanistyce. Niestety dziś, ponad 20 lat po jego śmierci, w Polsce jest on praktycznie zapomniany. O wiele bardziej ceni i pamięta się Romana Stopę poza granicami kraju.
Maska jest echem tożsamości własnej podmiotu. Ulega wyobcowaniu w rytuale używającym jej po to, by rozdwojona tożsamość podmiotu wtargnęła, wbiła się w naturę jako obcy element, ale przecież w samej naturze tkwiący od początku. Rytuał jest bowiem przestrzenią wyobcowania, dlatego dotyczy zawsze tego, co było, a nigdy tego, co ma się zdarzyć. Powtórzenie nie jest czarodziejstwem i magią, ale ugruntowaniem podstawowego komponentu natury, czyli mimesis, która w rytuale staje się już zasadą (teorią mimesis). Jest to zarazem wiedza o rytuale, który jednocześnie jest wiedzą. Podobnie jak we fragmentach o maskach części dotyczące rytuału mają charakter schizomorficzny: charakteryzuje je wieloperspektywiczne przedstawianie różnych rytuałów, co jest równocześnie dowodem na to, że rytuał, mimo że jest wiedzą, sam nie wytwarza języka, który go ustanawia, ponieważ rytuał nie może sam się wyobcować.
Peter L. Berger (amerykański socjolog, wykładowca uniwersytetu w Bostonie, autor wielu ksiązek w tym jednego z najlepszych wprowadzeń do socjologii) oraz Anton C. Zijderveld (holenderski filozof i socjolog związany z rotterdamskim Uniwersytetem im. Erazma) napisali książkę, której największą zaletą jest przypominanie rzeczy najważniejszych i dlatego - tak łatwo zapomnianych. Przede wszystkim obrona uniwersalnych, ponadczasowych osiągnięć myśli ludzkiej przed z jednej strony fundamentalizmem (zarówno religijnym jak i świeckim)a z drugiej przed wszechogarniającym relatywizmem i tak modnym dzisiaj postmodernizmem. Jak piszą autorzy Każdy światopogląd jakoś umiejscawia człowieka. Fundamentalizm czyni to zarówno w wersji rekonkwisty, jak i w wersjach subkulturowych. Tożsamość ma być uważana za rzecz oczywistą, wyposażoną w oczywistą słuszność. Fundamentalizm czy to religijny czy świecki jest zawsze wrogiem wolności. Ale z drugiej strony czeka na nas pułapka sceptycyzmu, relatywizmu czy postmodernizmu, a wszystkie postacie relatywizmu przeczą zdroworozsądkowemu doświadczaniu codziennego życia. Jakie mamy zatem wyjście z pułapki zastawionej na nas przez z jednej strony fundamentalizm a z drugiej relatywizm. Tym wyjściem jest Pochwała wątpliwości
„Sobątańczenie to książka krytyczna z mocnym fundamentem teoretycznym – i zapewne udane połączenie tych dwóch żywiołów ujmuje szczególnie. Najbardziej lubię, kiedy tak właśnie używa się teorii teatru: pomysłowo, sprawnie i dyskretnie. Alicja Müller dysponuje bogatym instrumentarium, ale nie obnosi się z nim. Sięga po narzędzia, których w danej chwili potrzebuje, i trafnie przykłada je do konkretnej rzeczywistości artystycznej w całym jej bogactwie, które dzięki nim można lepiej poznać i zrozumieć. Lektura tej publikacji wzmacnia wiarę w wartość teorii”.
Z recenzji dr. hab. Tomasza Kubikowskiego
Alicja Müller – doktorantka w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych na Uniwersytecie Jagiellońskim, krytyczka tańca i recenzentka teatralna. Jest redaktorką naczelną Internetowego Magazynu „Teatralia”; jej teksty można znaleźć także w Miesięczniku „Teatr” oraz na portalu taniecpolska.pl. W 2014 roku została laureatką I edycji Ogólnopolskiego Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego na Recenzje Teatralne dla Młodego Krytyka. Stale współpracuje z Fundacją Performat oraz z Fundacją Off Camera.
Wciągające wspomnienia Kate Betts o Francji – paryskich klubach nocnych lat 80., polach lawendy w Prowansji, wielkich pokazach na dziedzińcu Cour Carrée w Luwrze – magicznie przywołują ten moment w życiu, gdy młoda kobieta odkrywa, co jest jej przeznaczeniem.
Jedyny taki przewodnik po modzie, Paryżu i tym, co Francuzi lubią najbardziej
Bezpieczeństwo jest wartością, ale i dynamicznym procesem podlegającym ewolucji w warunkach zmiany rzeczywistości społecznej. Zagrożenia stwarzają najczęściej państwa lub podmioty niepaństwowe o stwierdzonych wrogich zamiarach wobec innych państw bądź organizacji, dysponujące środkami ich realizacji. Zagrożenia w sferze teleinformatycznej są coraz częściej trudne do identyfikacji dążąc do dezorganizacji kluczowych systemów informacyjnych instytucji rządowych, elementów infrastruktury krytycznej w tym baz danych. Czynnikami sprzyjającymi powstawaniu tego typu zagrożeń są niskie koszty przygotowania operacji oraz ogromna skala zniszczeń. Cechą charakterystyczną tych działań jest globalny ich zasięg.
Każdy z nas ma swoją drogę, którą – czy chce tego, czy nie – wędruje przez życie. Piętrzą się na niej przeszkody. Co chwilę stajemy na rozstajach i dokonujemy wyboru. Pielgrzymowanie zostało wpisane w tę drogę życia człowieka niezależnie od religii i wyznawanych wartości. Wędrujemy więc do miejsc wyjątkowych związanych z osobą czy wydarzeniem. Chrześcijanie, prawosławni i Żydzi do Jerozolimy, muzułmanie do Mekki, buddyści do Bodh Gaja. Dla chrześcijan celem pielgrzymek są także sanktuaria związane z objawieniami bądź miejscem spoczynku świętych. Jednym z takich sanktuariów, do którego od ponad tysiąca lat podążają pielgrzymi – a obecnie każdego roku dociera ich pieszo ponad 200 tysięcy – jest grób świętego Jakuba Apostoła, Syna Gromu, w Santiago de Compostela w Hiszpanii. Autor książki dwukrotnie wędrował z Francji, różnymi drogami, przez całą Hiszpanię do miejsca spoczynku Apostoła, a plonem tych pielgrzymek jest zbiór dwunastu krótkich opowiadań zamieszczonych w książce. Do Santiago de Compostela wierni pielgrzymują najczęściej samotnie. W drodze, która może liczyć od stu do kilku tysięcy kilometrów, jest czas na wyciszenie, oderwanie od nerwowej rzeczywistości, czas na kontemplację, na spojrzenie na siebie i otaczający świat z dystansem, którego tak często brakuje w zabieganej codzienności. Ta książka nie jest przewodnikiem po Camino. Nie jest także poradnikiem dla chcących się udać na kilkusetkilometrową pielgrzymkę. Jest natomiast swoistą refleksją nad życiem, drogą i przemijaniem.
Bohdan Gumowski – dziennikarz Radia Kielce, reportażysta radiowy, autor i reżyser słuchowisk, wydał zbiór opowiadań i słuchowisk „Gniazdo”. Dwukrotnie pielgrzymował z Francji do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela drogami: Camino Francaise oraz Camino Norte. Był także szybownikiem, żeglarzem i maratończykiem.
Odbiorcy:
- osoby, które oczekują czegoś więcej niż tylko relacji z drogi pielgrzymkowej
- czytelnicy, którzy chcieliby zrozumieć, czym jest Camino
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?
- by odnaleźć duchowość pielgrzymowania
- aby spróbować doświadczyć przeżyć niesionych przez Camino.
Ryszard Kapuściński wysoko cenił dzieło Herodota i to właśnie on zauważył, że "[...]zawsze mówi się o nim jako o historyku, o tym, czy było dokładnie tak, jak on pisał, czy może inaczej. Nikt nie zwrócił jednak uwagi, że Herodot był przede wszystkim pierwszym, wspaniałym reporterem....". Podróże z Herodotem są pochwałą Ryszarda Kapuścińskiego dla zasług starożytnego historyka i podróżnika, ale też autoportretem samego autora Szachinszacha, ogarniętego pasją podróżowania i poznawania świata.
„Elia jest dokładnie jak ojciec Pio, dokładnie taki sam…”
FRAGMENT
We Włoszech ściągają do niego tłumy wiernych i proszą o modlitwę wstawienniczą. Posługuje charyzmatem uzdrawiania, a jego bliscy mówią także o darze bilokacji. Najważniejsza jest jednak jego niezwykła relacja z Chrystusem: brat Elia jest stygmatykiem oraz człowiekiem, któremu Chrystus pozwolił utrwalić swoje oblicze na fotografii. Brat Elia to najbardziej niezwykły współczesny mistyk, porównywany przez wielu z potężnym świętym XX wieku – ojcem Pio. Jego bliskość z Jezusem jest tak głęboka, że każdego roku w Wielki Tydzień obficie krwawi, fizycznie przeżywając pasje.
Fiorella Turolli, biograf brata Elii, nie tylko daje przejmujące świadectwo swojego spotkania z mistykiem, ale także opowiada o jego fascynującym życiu. Historia ta nie zostałaby zapisana, gdyby sam anioł nie wskazał autorce, że właśnie brat Elia jest tym, którego posłannictwo należy przekazać całemu światu.
Anioł ze stygmatami to opowieść o bliskim współpracowniku Boga, świadku licznych objawień oraz wielkich cudów, a także skromnym i niezwykle ciepłym człowieku, który z właściwą sobie prostotą zachęca: „Rozmawiaj z Panem. Jeśli nie powiesz mu o swoich problemach, w jaki sposób ma cię usłyszeć?”.
Niniejsza książka jest pierwszą z trzech poświęconych bratu Elii. Kolejne, przygotowywane do druku, to Tajemnica Światła oraz Boża Opatrzność i najemnik Boga.
Doświadcz pokoju w obecności Jezusa, który zawsze jest z tobą! Wszystko zaczęło się od wielkiego bestsellera Jezus mówi do ciebie, a potem kolejne tytuły zawierające przejmujący dialog Sarah Young z Chrystusem podbijały serca czytelników, wlewając w nie pokój, nadzieję i miłość. Kolorowanka stanowi niezwykłe uzupełnienie piękna, dobroci i duchowej przemiany, których mogliśmy doświadczyć za sprawą książek tej autorki. Pozwala ona się wyciszyć, uciec myślami od zgiełku tego świata i kontemplować dobro, którym obdarzył nas Pan Jezus. Kolorowanka zawiera także najpiękniejsze cytaty z Jezus mówi do ciebie, które pozwolą ci zbliżyć się do Pana i odpocząć w Jego cudownej obecności.
Podręcznik T. Fullera i J. Haymana "Chwyty gitarowe" prezentuje 150 podstawowych chwytów durowych i mollowych. Każdy chwyt przedstawiono na kolorowej fotografii i przejrzystym diagramie. Szczegółowe instrukcje ułatwiają prawidłowe ustawienie palców na chwytni. Ted Fuller jest gitarzystą i aranżerem z długoletnim doświadczeniem w zakresie różnych stylów muzycznych, takich jak rock, blues, jazz folk. Julian Hayman koncertował z wieloma formacjami muzycznymi. Obecnie gra na basie i gitarze w dwóch zespołach.
Oto jedno z „najważniejszych i zarazem najodważniejszych dzieł współczesnej kultury naukowej” – zaznaczył w przedmowie ks. prof. dr hab. Tadeusz Guz. Książka ta porusza zagadnienie globalnej rewolucji kulturowej, której celem jest – jak określiła Autorka we wstępie – „rozprzestrzenienie na całym świecie (...) nowej etyki, która ma (...) charakter sekularystyczny; jest ona wynikiem rewolucji feministycznej, seksualnej i kulturowej”. Niezwykle więc to cenna książka, tym bardziej, że współcześnie „panuje ogromna niewiedza na temat problemów antropologicznych związanych z rewolucją kulturową i nową etyką”. Publikacja ta wychodzi naprzeciw tym potrzebom. Dzięki znajomości problemu możliwe jest rozeznanie, które „nie polega na wyrywaniu chwastów rosnących razem z pszenicą, lecz na uczeniu się ich rozpoznawania oraz na zbieraniu pszenicy”. To praktyczne oraz wyczerpujące opracowanie kierujemy nie tylko do pedagogów i wychowawców, ale do wszystkich tych, którzy pragną mieć świadomość problematyki rewolucji kulturowej.
Książka, dzięki której można stworzyć wyjątkowe, papierowe ozdoby na Boże Narodzenie. Nie trzeba w tym celu wykorzystywać kleju czy nożyczek, wystarczy tylko kawałek kolorowej wstążki i możesz się cieszyć pięknym stroikiem, niepowtarzalnymi zakładkami do książek, choinkowymi ozdobami, biletami do prezentów czy przestrzenną szopką betlejemską w 3D.
W numerze [Contents]
Artykuły [Articles]
Adriana Rosocha, Robert Balas: Warunkowanie ewaluatywne: czy można mieć niespójne postawy? Próba częściowej replikacji badań Rydella i współpracowników [Evaluative conditioning: Can we have inconsistent attitudes? An attempt of partial replication of Rydell et al.], doi 10.7366/1896180020174201, s. 256–267;
Maciej Kościelniak, Przemysław Kubaszewski, Jarosław Piotrowski, Magdalena Żemojtel-Piotrowska: Zmiana w wyglądzie zewnętrznym polityka a jego wizerunek [The effect of changes in the facial appearance on politician image], doi 10.7366/1896180020174202, s. 268–279;
Dagmara Gawron: Jawna i ukryta konfrontacja z upiększoną wersją własnej twarzy a ocena własnego wyglądu i nastrój [Explicit and implicit confrontation with beautified face images and its impact on appearance and mood], doi 10.7366/1896180020174203, s. 280–292;
Joanna Sokołowska, Patrycja Śleboda: Zależność odwrotna: znaczenie afektu i wiedzy eksperckiej [The inverse relation: Affect vs. expertise], doi 10.7366/1896180020174204, s. 293–303;
Magdalena Szubielska, Kamila Dziopa: Media a rozwój pojęciowy: badanie nazywania zwierzęcych bohaterów filmów animowanych przez dzieci [Mass media and conceptual development: A study of naming animal cartoon characters by children], doi 10.7366/1896180020174205, s. 304–318.
Metody [Methods]
Karolina Świst: Skala opinii uczniów (Student Opinion Scale): analiza właściwości psychometrycznych [The analysis of psychometric properties of Student Opinion Scale], doi 10.7366/1896180020174206, s. 319–346.
Książka Julii Kluzowicz, chociaż podzielona na dziewięć rozdziałów, w rzeczywistości składa się z dwóch części. Pierwsza – teoretyczna – stanowi konieczne wprowadzenie do teatru codzienności. Poprzez zaproponowany przez Autorkę dobór tematów odsłania się strategia Kluzowicz: antropologia może być dziedziną nauki przydatną animatorom kultury, codzienność ma być nurtem, w którym zanurzają się działania animacyjne, a narzędziem służącym do tego ma być teatr. Wybór czterech wektorów: antropologia – animacja – codzienność – teatr w naturalny sposób doprowadza do drugiej części, do specyficznego opisu twórczości wybitnych współczesnych reżyserów, czyli Alvisa Hermanisa i Stefana Kaegiego. Kluzowicz w wyborze opisywanych spektakli i przedstawianiu strategii wybranych reżyserów szczególnie mocno skupia się na jednym aspekcie, który określany bywa wieloznacznym terminem „codzienność”. Właśnie w tym punkcie zbiegają się wszystkie linie książki. Autorka pisze w drugiej części o „teatrze codzienności”. Rzeczywiście to na tym poziomie twórczość Hermanisa oraz Kaegiego może być wzorem i dać instrumenty do skutecznej pracy pedagogicznej, animacyjnej czy samokształtującej osobom niezwiązanym lub tylko pośrednio związanym z teatrem.
Z recenzji dra hab. Tadeusza Kornasia
Jak rysować koty? to wyjątkowa propozycja dla wszystkich, którzy czują w sobie duszę artysty! Dzięki tej książce nauczysz się krok po kroku, jak narysować kota dowolnej rasy. A ponadto zawiera ona wiele ciekawych i przydatnych informacji: krótka charakterystyka rasy, praktyczne wiadomości, dotyczące pochodzenia, wagi czy typu futra oraz wiele ciekawostek, które z pewnością zainteresują każdego miłośnika kotów.
Jak rysować psy? to wyjątkowa propozycja dla wszystkich, którzy czują w sobie duszę artysty! Dzięki tej książce nauczysz się krok po kroku, jak narysować psa dowolnej rasy. A ponadto zawiera ona wiele ciekawych i przydatnych informacji: krótka charakterystyka rasy, praktyczne wiadomości, dotyczące pochodzenia, wagi czy typu sierści oraz wiele ciekawostek, które z pewnością zainteresują każdego miłośnika czworonogów.
Fascynujące opowieści, bogactwo wyjątkowych zadań i twórcza aktywność
Kreatywna Biblia dla dzieci wprowadzi twoje dziecko w świat Pisma Świętego poprzez zabawę i twórczą aktywność. Podczas czytania historii ze Starego i Nowego Testamentu biblijne obrazy ożyją w jego wyobraźni. Dzięki wciągającym zadaniom ta zabawna i niezwykła książka sprawi, że spotkanie z Biblią będzie dla niego wspaniałą przygodą.
„Wprowadzaj syna w prawidła drogi, a nie zejdzie z niej i w starości”. (Prz 22,6)
Dzielenie się z dziećmi opowieściami z Biblii odgrywa ważną rolę w pielęgnowaniu ich wiary. Kolorowanie, rysowanie i rozwiązywanie zadań będzie wspierać proces ich duchowego dojrzewania. Kreatywna Biblia dla dzieci rozbudzi zainteresowanie młodych czytelników Pismem Świętym, wiążąc ich pomysłowość z opowieściami i naukami zaczerpniętymi z Biblii. Książka ta stanie się pamiątką i kroniką drogi najmłodszych z Bogiem.
Kreatywna Biblia dla dzieci to zabawna i twórcza przygoda z biblijnymi historiami. Uruchamia twórczą wyobraźnię, a dzięki wielu pomysłowym zadaniom pomaga przyswajać wiedzę. Kreatywna Biblia dla dzieci to wiele godzin wypełnionych zabawą i nauką.
Pismo Święte: czytajcie fascynujące opowieści ze Starego i Nowego Testamentu.
Kolorowanie: podczas kolorowania pięknych biblijnych ilustracji świetnie sprawdzą się kredki ołówkowe, woskowe lub flamastry.
Łączenie kropek: liczenie to świetna zabawa! Dzieci z zapałem będą łączyć ołówkiem ponumerowane kropki.
Przyjrzyj się i znajdź: szukajcie robaczków i innych stworzonek ukrytych na ilustracjach! Uwaga, ich kształty wtapiają się w tło!
Szkicuj, rysuj i koloruj: połączenie pięknych ilustracji i inspirujących cytatów zachęca do szkicowania, rysowania i kolorowania.
Szukanie różnic: porównajcie ilustracje, aby przekonać się, czym się różnią.
Kreatywna Biblia dla dzieci:
Wspiera twórczy rozwój dzieci.
Pomaga zapamiętać przesłanie opowieści biblijnych.
Pobudza wyobraźnię i kreatywność dzięki pomysłowym zadaniom.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
