W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Książek poświęconych psychologii aktorów jest niewiele, i to nawet w skali literatury światowej. Z tego względu z dużym uznaniem oceniam tę propozycję edytorską, pomyślaną jako praca zbiorowa z tego interesującego zakresu. Kompozycja całości książki, zawierającej trzy części, jest dobrze zaprojektowana. (…) Bardzo ciekawa kolekcja oryginalnych wypowiedzi aktorów stanowi doskonałe wsparcie i ilustrację badań psychologicznych. Rekomenduję tę książkę do druku i bardzo pozytywnie oceniam jej zawartość.
prof. dr hab. Czesław S. Nosal, Uniwersytet SWPS – z recenzji
Aktorzy: To nie są błazny (…), lecz ludzie, których na to powołano, by biorąc na się maskę i udanie, mówili prawdy wiecznej przykazanie. Na co stać kogo, tajemnic tych sięga; wieczna w tym siła, groza i potęga. Przedstawione przez Wyspiańskiego standardy sztuki aktorskiej dowodzą, że jest to sztuka zarówno ważna, jak i potrzebna – w perspektywie jednostkowej i społecznej. Z uznaniem należy się odnieść do podjętego przez autorki projektu, analiz, badań i opisu. (…) Książka jest adresowana do profesjonalistów: psychologów, teatrologów, kulturoznawców, a także do szerszego grona czytelników, szczególnie tych, którzy cenią żywe słowo i kulturę narodową.
dr hab. Stanisława Tucholska, prof. Akademii Ignatianum w Krakowie – z recenzji
Barbara Mróz, prof. nadzw. dr hab. w dziedzinie psychologii, jest zatrudniona w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego. Przez 21 lat pracowała w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka we Wrocławiu. Jest autorką pięciu książek, w tym publikacji 20 lat później – osobowość i hierarchia wartości wybitnych aktorów polskich. Badania podłużne, która zdobyła w 2016 r. Nagrodę Teofrasta w kategorii najpopularniejsza naukowa książka psychologiczna.
Jolanta Kociuba, dr hab. w dziedzinie nauk społecznych, zatrudniona w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest autorką książek: Tożsamość aktora (1996), Analityczne ujęcie danych jakościowych. Badanie poczucia tożsamości aktorów (2013), Idea Ja i koncepcja tożsamości. Zmiana znaczenia w nauce i kulturze (2014). Zajmuje się badaniami nad problemem poznania społecznego, nad współczesną tożsamością kulturową i indywidualną oraz jej przemianami w warunkach zmiany społecznej.
Barbara Osterloff, prof. Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, dr nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, historyk teatru i krytyk teatralny. Wieloletnia redaktorka miesięcznika Teatr. Opracowała i wydała monografię naukową Aleksander Zelwerowicz (2011), uhonorowaną Nagrodą Warszawskiej Premiery Literackiej (2013). W latach 2008–2012 i 2012–2016 pełniła funkcję prorektora ds. dydaktyki. Wykłada również historię dramatu na Wydziale Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Książka ma definicyjnie trafny tytuł. I nie dlatego, że jest przedstawieniem dwóch polsko-niemieckich debat: „Narracje postkatastroficzne w literaturze polskiej” (Hamburg 2015) oraz „Muzea, pomniki, miejsca pamięci” (Warszawa 2016), a z nich jedna była o pomnikach, a druga o zapominaniu. Raczej dlatego, że ten tytuł opowiada o rezultacie spotkań badaczy z uniwersytetów w Hamburgu, Warszawie, Poznaniu i z PAN, podczas których uformowała się w dyskusji ważna i trudna materia, dotykająca „historyzacji” tego, co pamiętane. A ściślej pamiętania Zagłady w dwóch, mocno splecionych rodzajach przedstawień. To znaczy w organizowanych wokół dyskursu postkatastroficznego realizacjach memorialnych; w pomnikach, muzeach, osobach-świadkach (ich „pomnikowa” rola), również w literaturze, w plastyce, w filmie – także w swoistych derealizacjach pamięci, tzn. w memorialnych przedstawieniach, które coś ukazując, coś innego (albo to samo) zacierają, wypierają, redefiniują, reorganizują i – w istocie – dokonują zabiegu anestezji/amnezji. Uśpienia prymarnej pamięci, jej u-nieistotnienia. A definicyjnie trafny tytuł, wiążący miejsca pamięci i niepamięci (to coś innego, niż nie-miejsca Marca Augé), wskazuje na rozmaite praktyki historyczne tego pamiętania/uniepamiętniania i na całą sferę osnuwanych wokół zaburzania pamięci takich praktyk-obrządków, motywowanych różnie, psychospołecznie (wyparcie, poczucie winy) i historycznie (tzw. konkurencja pamięci), i religijnie („rywalizacja” martyrologii), ale zawsze ważnych i zawsze też dalekich od politycznej niewinności. (z recenzji Andrzeja Zieniewicza)
Kamil Pawelski znany jako Ekskluzywny Menel zrealizował marzenie o wydaniu autorskiej płyty. Po blisko dwóch latach pracy album wreszcie trafia na rynek.
Pawelski jest współkompozytorem i autorem większości tekstów na płycie. Za produkcję odpowiada Paweł Bzim Zarecki, który współpracował z takimi artystami, jak Anna Maria Jopek czy Pat Metheny. Gościnnie na płycie pojawiają się m.in. Marika Marta Kosakowska, Buslav, Fair Play Quartet, Jan Stokłosa, Mate.O, Maciej Mąka, Przemek Kostrzewa i Kamila Pałasz.
Pawelski nie definiuje jednoznacznie stylu, w jakim zachowany jest album, i zaznacza, że kluczowymi elementami są organiczne brzmienia z domieszką elektroniki.
Lista utworów:
1. Spotkajmy się
2. Free fall
3. Plastikowy spokój
4. Granice
5. Dama
6. Waiting room
7. Wisła
8. Umocnij
9. Horyzont
Czuwać i wyczekiwać przyjścia Chrystusa, jak afrykański farmer, który po okresie upałów i suszy wyczekuje dźwięków spadających kropel deszczu, który jest dla niego synonimem życia.
Trzydzieści krótkich, codziennych rozważań na okres Adwentu – zakorzenionych w Piśmie Świętym, prowadzących nas drogami wiary i wierności, drogami poszukiwania w wierze mocy, ale także radości, zachwytu – po prostu życia.
Zbiór kazań o Matce Bożej autorstwa Jej gorliwego czciciela - św. Bernarda z Clairvaux - średniowiecznego mistyka, ascety i odnowiciela życia monastycznego. Wybitne dzieło mistrza duchowego zostało poprzedzone encykliką Ojca Świętego Piusa XII Doctor Mellifluus o św. Bernardzie z Clairvaux opublikowaną w 800. rocznicę Jego śmierci.
Korespondencja Zdzisława Beksińskiego z Piotrem Dmochowskim, publikowana po raz pierwszy w wersji książkowej, jest nieocenzurowanym zapisem relacji jaka łączyła artystę z propagatorem jego sztuki. Szczerość i otwartość z jaką pisane są listy sprawia, że czytając je, mamy możliwość poznania autentycznych odczuć, przeżyć i poglądów ich autorów. Dodatkową atrakcją dla fanów twórczości wybitnego malarza może być fakt, że książka jest bogato ilustrowana kolorowymi reprodukcjami obrazów, również tych, których bezpośrednio dotyczy korespondencja.
Miłosierdzie stanowi centralny punkt przesłania Jezusa. Grzesznice i grzesznicy zrozumieli to natychmiast i zbiegli się zewsząd, aby ponownie zanurzyć swoje życie i ludzką godność w spojrzeniu i gestach Zbawiciela. Sprawa wyglądała zupełnie inaczej w przypadku skrybów i faryzeuszy. Nawet uczniowie czuli się zaniepokojeni koniecznością wykazywania się tak wielkim „nieumiarkowaniem” w miłości i przebaczaniu.
Aby osiągnąć sukces, dbamy głównie o własny interes, nie licząc się z innymi, którzy mogliby wykorzystać moment naszej słabości. Nawet jeśli zdobywamy się na akty miłosierdzia, przychodzi nam to z wielkim trudem. Autor książki w poszukiwaniu Bożego miłosierdzia sięga do tekstów biblijnych, odwołując się do historii dzieła stworzenia, kluczowych wydarzeń z życia wielkich postaci ze Starego i Nowego Testamentu. Głosowi Biblii obecnemu w rozważaniach odpowiada jak echo głos wielkiej mistyczki z XIV wieku – św. Katarzyny ze Sieny, uzupełniony wszechobecną inspiracją św. Dominika – to przecież nie kto inny, jak on, modląc się do późnej nocy, wołał: „Mój Boże, moje Miłosierdzie, co się stanie z grzesznikami?”.
Książka siostry Marie Curley może posłużyć lekturze duchowej, medytacji lub osobistej modlitwie, będzie też nieocenioną pomocą przy adoracji Najświętszego Sakramentu. Autorka odkrywa bogactwo średniowiecznej modlitwy Anima Christi, na której opiera się tekst tytułowej pieśni. Dzięki odwołaniom do odpowiednich fragmentów Pisma Świętego, a także propozycjom hymnów i pieśni, z których część – w oprawie muzycznej Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego – znalazła się na dołączonej płycie CD, zachęca do osobistej kontemplacji Chrystusa i tajemnic wiary. Duszo Chrystusowa. Rozważania o modlitwie stanowi też praktyczny przewodnik po paulińskiej godzinie adoracji.
Poprzez miłosierdzie sami stajemy się lepsi. Ubogacamy się dobrem dzielonym z potrzebującymi. Miłosierdzie jest prostą drogą do dojrzałości chrześcijańskiej. Dobrze rozumieli to wielcy święci: bł. Matka Teresa z Kalkuty, św. Brat Albert Chmielowski, św. Damian de Veuster, opiekun trędowatych – oni wszyscy dotknęli Chrystusa w bliźnich. W ich twarzach dostrzegli Jego wierne oblicze. Rozpoznali Go i odpowiedzieli na Jego wołanie o pomoc. Święci i błogosławieni mistrzowie miłosierdzia względem bliźnich ukazują, że miłosierdzie jest sposobem wzrastania w świętości. Niniejsze opracowanie pragnie pomóc w owocnym przeżywaniu Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. Prezentuje sylwetki świętych, którzy pełnili dzieła miłosierdzia i są wspaniałymi mistrzami uczynków miłosierdzia względem duszy i ciała.
Odbiorcy:
- pracownicy i wolontariusze Caritas parafialnych oraz innych grup charytatywnych
- wszyscy, którym nieobcy jest los ludzi ubogich, chorych, samotnych i w jakikolwiek sposób potrzebujących pomocy; którzy chcą poszerzyć swą „wyobraźnię miłosierdzia”
- wszyscy, chcący bliżej poznać sylwetki świętych czyniących miłosierdzie
Dlaczego warto przeczytać tę książkę?
Święci uczą nas, że miłosierdzie ma wiele twarzy, a wyobraźnia miłosierdzia jest nieograniczona. Oni, pełniąc uczynki miłosierdzia, upodobnili się do Chrystusa, Miłosiernego Samarytanina ludzkości i nas zapraszają, byśmy podobnie jak oni pozwolili się porwać miłosiernej miłości. Ujęte w publikacji 23 sylwetki świętych i błogosławionych to tylko przykłady, które pokazują, jak różnorodne i pociągające mogą być oblicza chrześcijańskiego miłosierdzia.
"Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o islamie, ale wstydzicie się zapytać.
W ostatnim czasie media bezustannie informują nas o zamachach terrorystycznych i działalności tzw. państwa islamskiego. Strach i pośpiech sprawiają, że w gąszczu informacji mylone są podstawowe pojęcia, a obraz rzeczywistości coraz bardziej się zamazuje. Jak pisze Tahar Ban Jelloun, „nie dostrzega się różnicy między sunnizmem (ryt klasyczny) a szyizmem (ryt rozbieżny, charakteryzujący się bardzo szczególnymi praktykami); myli się talibów afgańskich z egipskim Bractwem Muzułmańskim. Uważa się, że islam irański (szyicki) jest taki sam jak ten, który wyznają niektórzy imigranci w Europie. Mówi się o szariacie, nie precyzując znaczenia tego terminu. Miesza się wszystko: elementy polityczne, łajdacki terroryzm, wojnę opiumową, kamienowanie niewiernych żon, zasłanianie twarzy, noszenie pełnej burki, mowę fanatyków i teksty o duchowości, islam Arabii Saudyjskiej i islam na przykład francuski, islam pakistański i islam krajów maghrebskich itp.”.
Książka Tahara Ben Jellouna w niezwykle przystępny sposób porządkuje te pojęcia, podaje podstawowe informacje na temat historii islamu, jego doktryny i odłamów, zawiera też rzeczowy komentarz do ostatnich wydarzeń związanych z narastającym integryzmem religijnym. Pierwsza wersja książki powstała pod wpływem pytań, jakie dziesięcioletnia córka autora zadawała mu po zamachach z 11 września. Później autor dołączył do tej rozmowy teksty, które w ciągu kolejnych lat pisał dla zachodniej prasy.
Polskie wydanie książki zostało poszerzone o sześć niepublikowanych dotąd tekstów, komentujących m.in. zamachy na „Charlie Hebdo” i koszerny sklep w Paryżu oraz zamachy w Tunezji.
Tahar Ben Jelloun (ur. 1944 r. w Maroku) jest jednym z najbardziej znanych na świecie autorów pochodzenia arabskiego. Opublikował wiele powieści, esejów i tomików poezji. W Polsce ukazały się dotąd: To oślepiające nieobecne światło, Dziecko piasku, Święta noc.
"
Po raz pierwszy po polsku zbiór głośnych esejów amerykańskiej intelektualistki. Opublikowany w 1966 roku, szybko stał się pozycją klasyczną i wywarł wielki wpływ na myślenie o współczesnej sztuce i kulturze. Sontag w oryginalny, a niekiedy i prowokacyjny jak na tamte czasy sposób pisze m.in. o twórczości Sartre’a, Ionesco i Lévi-Strausse’a, analizuje filmy Godarda i Bressona, podejmuje temat wyobrażenia katastrofy w filmach science fiction czy też zagadnienia współczesnej myśli religijnej. W tomie znalazły się także najbardziej znane teksty Sontag – esej tytułowy oraz Zapiski o kampie, dowodzące jej niezwykłej wrażliwości na nowe zjawiska w kulturze. Jak zaznacza we wstępie sama autorka, wartością tych tekstów jest nie tyle krytyka poszczególnych dzieł, co istotność poruszanych problemów. Sontag pisze przenikliwie i z żarem, dając dowód na to, że – cytując zakończenie tytułowego eseju – „nie potrzebujemy hermeneutyki, ale erotyki sztuki
Dom pod biegunem to historia małżeństwa z Krakowa, Dagi i Piotrka, którzy pewnego zwykłego dnia 2012 roku wpadli na niezwykły pomysł wysłania aplikacji na wyprawę pod biegun. Rok pobytu w Polskiej Stacji Polarnej Hornsund na Spitsbergenie wystarczył, by zupełnie przypadkowy wyjazd, spowodowany chęcią przeżycia arktycznej przygody, przerodził się w prawdziwą fascynację i wywołał u nich mityczną gorączkę polarną. Prawie trzy lata usilnych starań zakończyły się udziałem w kolejnej rocznej wyprawie tym razem do Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego. W ten sposób Daga i Piotrek zostali pierwszym małżeństwem, które przezimowało w obu polskich stacjach polarnych. Praca w terenie, przy wyjącym wietrze, niespodziewane wizyty niedźwiedzi, przełamywanie własnych barier i ograniczeń oraz prawdziwy dom stworzony tam, gdzie siła natury góruje nad konwenansem, a zależność od drugiego człowieka jest tak duża jak nigdzie indziej na świecie. To tu, podczas wspólnych rozmów w mesie nad gorącym kubkiem herbaty, powstają polarne przyjaźnie. I nawiązują się kontakty, które rozpoznaje się po mocniejszym niż zwykle uścisku dłoni i błysku w oku.Książka pokazuje życie w obu stacjach od kuchni: codzienne, powtarzalne zajęcia, badania, dbanie o stacyjny sprzęt i najbliższe otoczenie. Autorzy wnikliwie obserwują rzeczywistość, w której się poruszają, a swoją opowieść o małżeńskim wypadzie na koniec świat urozmaicają historią obu stacji, interesującymi dykteryjkami na temat życia polarników oraz wspomnieniami o przygodach, które wspólnie przeżyli.
Spis treści:
Fulgenzio Micanzio - Żywot ojca Paolo 1552-1623
Paolo Sarpi Kronika Soboru Trydenckiego
Księga pierwsza 1500 - sierpień 1544
Księga druga wrzesień 1544 - marzec 1547
Księga trzecia kwiecień 1547- kwiecień 1551
Księga czwarta maj 1551 - sierpień 1552
Księga piąta wrzesień 1552 - grudzień 1561
Księga szósta 1 styczeń - 17 wrzesień 1562
Księga siódma 18 wrzesień 1562 - 15 maja 1563
Księga ósma 17 maj 1563 - 12 marzec 1565
Sesje I - IV 1545-1547
Sesja V 17 czerwca 1546
Sesja VI 13 stycznia 1547
Sesja VII 3 marca 1547
Sesja VIII 11 marca 1547
Sesja IX 21 kwietnia 1547
Sesja X 2 czerwca 1547
Sesja XI 10 maja 1551
Sesja XII 10 września 1551
Sesja XIII 11 października 1551
Sesja XIV 25 listopada
Sesja XV - XVI 1551-1552
Sesja XV 25 stycznia 1552
Sesja XVI 21 kwietnia 1552
Sesja XVII 1562-1563
Sesja XVIII 26 lutego 1562
Sesja XIX 14 maja 1562
Sesja XX 5 czerwca 1562
Sesja XXI 16 lipca 1562
Sesja XXII 17 września 1562
Sesje XXIII -XXIV 1563
Sesja XXIII 15 lipca 1563
Sesja XXIV 11 listopada 1563
Sesja XXV 3-4 grudnia 1563
Głęboko przemawia mi do przekonania sylogizm Józefa Szujskiego (1835-1883), który pisał o „fałszywej historii jako mistrzyni fałszywej polityki”. Anegdotycznie akurat ten cytat zawdzięczam człowiekowi, który w swej politycznej praktyce w sposób wręcz idealny zilustrował tezę Szujskiego - Bronisławowi Geremkowi (1932-2008) - a który tak chętnie posługiwał się może nawet lepszą od oryginału parafrazą: „Zła historia jest matką złej polityki”. Czy zasada ta działa także w przypadku niżej podpisanego – to zechce Sz. Czytelnik rozstrzygnąć na podstawie zamieszczonych tu autorskich interpretacji zarówno wydarzeń odległych w czasie, jak i bliskich, a nawet nieco wybiegających w przyszłość politycznych prognoz.
Grzegorz Braun - ur. 1967, reżyser filmowy, publicysta, kandydat na urząd Prezydenta RP w 2015 roku. Realizował m.in. filmy dokumentalne: „Wielka ucieczka cenzora”, „Plusy dodatnie, plusy ujemne”, „Defilada zwycięzców”, „Towarzysz generał”, „Eugenika w imię postępu” i „Nie o Mary Wagner”, oraz cykl „Transformacja – od Lenina do Putina”. Jego teksty drukowały m.in.: „Polonia Christiana”, „Opcja na prawo”, „Uważam Rze” i „Uważam Rze – Historia”, oraz „Polska Niepodległa”. W wyborach prezydenckich startował pod hasłem: „WIARA – RODZINA – WŁASNOŚĆ”. Do wyborów parlamentarnych szedł z własnym komitetem „SZCZĘŚĆ BOŻE!”. Do akcji „budzenia śpiących rycerzy” powołał organizację „POBUDKA!”, która propaguje program: „KOŚCIÓŁ – SZKOŁA – STRZELNICA – MENNICA”. Więcej informacji na stronie: www.pobudka.org.
Izydor z Sewilli, biskup, pisarz, uczony wychował się i wykształcił w cieniu swego starszego brata Leandra, mnicha, biskupa Sewilli, autora licznych pism apologetycznych i teologicznych, przyjaciela Grzegorza Wielkiego. Po śmierci brata Izydor został ok 600 r. biskupem Sewilli. Jako wzorowy pasterz zajął się organizacją i odnową Kościoła w Hiszpanii, pisał dzieła o rozmaitej tematyce: doktrynalne, poświęcone liturgii i dyscyplinie kościelnej, egzegetyczne, historyczne, gramatyczne, dydaktyczne, nawet poezje. Dziełem, które zapewniło mu sławę były Etymologie - pierwsza średniowieczna encyklopedia, pełne kompendium wiedzy o Bogu, człowieku i wszechświecie, tłumaczone, naśladowane i komentowane przez cały chrześcijański świat. W 1999 r. Papieska Rada do Spraw Środków Społecznego Przekazu ogłosiła Izydora Patronem Internetu.
Zbiór prac Marka J. Siemka poświęconych twórcy Teorii Wiedzy, stanowiący uzupełnienie i rozwinięcie wątków z Idei transcendentalizmu u Fichtego i Kanta. Zawiera swoistą, Siemkowską, interpretację poglądów niemieckiego filozofa oraz sytuuje go w relacji do innych myślicieli – zarówno pokrewnych, tj. transcendentalnych (Kant, Hegel, Husserl), jak i wybierających odmienne drogi myślowe (Schelling). Teksty pochodzą z różnych okresów twórczości Profesora – od drugiej połowy lat sześćdziesiątych XX wieku po pierwsze lata wieku XXI. Zestawienie ich obok siebie pokazuje, jak integralną, konsekwentnie rozwijaną całość stanowiła myśl Marka J. Siemka w całej jego twórczości, przez cztery dekady aktywności naukowej. Autor sam zaplanował zebranie tych artykułów w jeden spójny tom – prezentowana książka stanowi realizację jego zamierzeń.
Publikacja jest pierwszym, tak szerokim, polskim opracowaniem problematyki empatii z punktu widzenia socjologii, stanowiącym interesujące wprowadzenie do bardziej szczegółowych zagadnień z pogranicza socjologii moralności, historii idei moralnych i socjologii emocji.Autorzy prezentują kwestie teoretyczne i metodologiczne dotyczące badania empatii oraz przedstawiają wyniki własnych studiów nad funkcjonowaniem empatii w powiązaniu z różnymi zjawiskami ze sfery moralności, literatury, sztuki, z sytuacją osób niepełnosprawnych, nieheteroseksualnych, Żydów czy imigrantów. Rozpatrują kulturowo-strukturalne przyczyny wykluczania pewnych kategorii osób i doświadczeń z empatycznej wspólnoty, a także opisują mechanizmy społecznego konstruowania takich wspólnot na przykładzie tzw. mrocznej turystyki do miejsc zagłady i miejsc narodowej pamięci.Empatia wiąże się moralnością. W ujęciu filozoficznym i teologicznym empatię zbyt często traktuje się jako stan i przeżycie naturalne, uniwersalne i spontaniczne, za mało miejsca zaś poświęca się analizowaniu jej jako dyspozycji poddanej socjalizacji, zróżnicowaniom o charakterze międzykulturowym, historycznym i społecznym, wiążącej się z funkcjonowaniem ludzi w ich rolach społecznych i zawodowych. W ujęciu socjologicznym, reprezentowanym przez Autorów, empatia analizowana jest jako cecha o charakterze społecznym, tzn. podlegająca społecznemu uczeniu, kontroli społecznej i interpretacji kulturowej, której ramy wyznaczają uwarunkowania kulturowe, religijne, światopoglądowe, polityczne, instytucjonalne i sytuacyjne.
Album przedstawia najważniejsze centra kultu chrześcijańskiego w Europie i na świecie. Opisuje słynne miejsca Ziemi Świętej, maryjne sanktuaria, ośrodki poświęcone kultowi Jezusa oraz świętych, najbardziej znane klasztory i katedry. Całość uzupełniają bogate ilustracje.
Coraz częściej słyszymy o nieuchronnym nadejściu wojny i o podobieństwie naszych czasów do sytuacji w Europie z lat 30. XX w. Odrodzenie nacjonalizmów i nastrojów ksenofobicznych, kryzys instytucji międzynarodowych, mowa nienawiści i rosnąca przemoc sprzyjają budowaniu napięć i wyobrażeń o wojnie. Nie bez znaczenia są też fantazje o bohaterstwie i niewinne, zdawałoby się, zabawy, które mogą się nam wymknąć spod kontroli.
Jaki obraz wojny mają Polacy?
Czym jest doświadczenie wojenne?
Co skłania ludzi do przemocy?
W Temacie Miesiąca:
Kultura wojny w czasach pokoju
Andrzej Leder
Spojrzenie w stronę śmierci
Tomasz Majewski w rozmowie z Urszulą Pieczek
Dotyk wojny
Anna Pawłowska
Ponadto w numerze:
Patrycja Sasnal o zmierzchaniu orientalizmu i szansie Niemiec na skończenie z fikcyjnym myśleniem o Bliskim Wschodzie
Charles King: Opowieść o wielokulturowości musi uwzględniać skomplikowaną relację między małymi a wielkimi ojczyznami, uznawać, że lokalne patriotyzmy często konstruowane są jako przeciwieństwa kultur narodowych.
Historia jednej tabletki. Jak przemysł farmaceutyczny wpływa na naukowców, lekarzy i polityków?
Tadeusz Gadacz i Neham Verbin o tym, kim jest Hiob: człowiekiem pokornym i wiernym czy buntującym i spierającym się z Bogiem? Czego uczy nas jego doświadczenie? Jakie postawy możemy przyjąć wobec cierpienia?
Opowiadanie Bronki Nowickiej, laureatki Nike 2016 pt. Confetti funeralne z ilustracjami Patrycji Podkościelny
Najlepsi ludzie na świecie są wszędzie – o lokalnych aktywistach, którzy tworzą domy kultury jak z bajki piszą Joanna Orlik i Grzegorz Broniatowski
MIEJSCE skupia się na sztuce i architekturze polskiej i środkowoeuropejskiej od 1945 r. do współczesności, zbierając teksty, które promują badania źródłowe i studia przypadków, a także proponują nowe ramy metodologiczne i kontekstowe dla analizy wybranych fragmentów praktyk artystycznych.
Miejsce jest periodykiem skierowanym do środowiska akademickiego, historyków sztuki i kultury, teoretyków architektury i urbanistyki, artystów i architektów.
Miejsce nr 3 to aż 15 materiałów: 12 tekstów naukowych, arcyciekawe "Inedita" oraz dwa eseje wizualne.
AUTORZY: Waldemar Baraniewski, Ewa Toniak, Maria Jastrzębska, Julia Kozakiewicz, Piotr Rypson, Magdalena Wróblewska, Luiza Nader, Karolina Majewska-Güde, Elżbieta Błotnicka-Mazur, Konrad Schiller, Filip Pręgowski, Wiktoria Kozioł , Krzysztof Pijarski oraz Wilhelm Sasnal.
REDAKCJA: Jakub Banasiak (red. nacz.), dr hab. Waldemar Baraniewski, dr Filip Burno, dr Jakub Dąbrowski, dr hab. Andrzej Leśniak, dr hab. Wojciech Włodarczyk, Piotr Słodkowski (sekretarz redakcji).
RADA NAUKOWA: prof. Ewa Lajer-Burcharth (Harvard University), prof. Marta Leśniakowska (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk), prof. Michał Paweł Markowski (University of Illinois at Chicago), prof. Sergiusz Michalski (Universität Tübingen), prof. Maria Poprzęcka (Artes Liberales UW).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
