W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Przedmiotem monografii są reprezentacje Polski i Polaków w literaturze duńskiej, ze szczególnym wskazaniem na niefikcjonalne formy literackie. W swoich relacjach podróżniczych – będących głównymi źródłami do analizy duńskiego dyskursu literackiego o wskazanej tematyce – pisarze: Georg Brandes (Indtryk fra Polen, 1888), Else Moltke (Polsk September, 1939), Hilmar Wulff (Polen, 1961) i Dea Trier Morch (Polen, 1970) przedstawiają Polskę i Polaków przez pryzmat odmiennych autorskich poetyk, własnych „zasobów wewnętrznych” oraz pod wpływem modelującego ich możliwe rozpoznania zachodnioeuropejskiego dyskursu o Europie Wschodniej.
Książka jako pierwsza w Polsce ukazuje zjawisko funkcjonowania szkoły wśród ludów tubylczych Amazonii. Autor przedstawia w niej szkolę jako zespół codziennych. Cielesnych praktyk kulturowych. Dzięki którym społeczności tubylcze osiągają cele wytyczane przez ich obrazy świata.Praca powstała w oparciu o wieloletnie, pogłębione badania terenowe wśród Indian E'nepa z Wenezueli. Uzyskany obraz działania i znaczenia szkoły jest wyjątkowo kompleksowy. Bogaty w etnograficzne szczegóły, zanurzony w historii i oddający tubylcze sposoby życia w świecie.Książka ma fundamentalne znaczenie dla antropologii szkoły i antropologii edukacji. Jest jedną z niewielu nowoczesnych prac skoncentrowanych na uchwyceniu indiańskiej perspektywy praktykowania szkoły.
Funkcjonowanie zakonów mendykanckich w Prusach Krzyżackich i Królewskich rozpatrywano dotychczas zazwyczaj oddzielnie w odniesieniu do poszczególnych zgromadzeń. Książka stanowi próbę całościowego spojrzenia na znaczenie mendykantów w społeczeństwie średniowiecznym tych obszarów widzianych jako odrębna, a zarazem względnie jednolita forma organizacyjna w ramach struktur Kościoła, która realizowała określone funkcje w życiu religijnym ówczesnych społeczności, zamieszkujących przede wszystkim miasta i ich bezpośrednie zaplecze.
Temat sądu nad Jezusem pojawia się w sztuce i literaturze już w chrześcijańskim antyku. Na wczesnych sarkofagach oraz w iluminatorstwie możemy odnaleźć przedstawienia, ukazujące Piłata jako symbol prawa, nawróconego grzesznika lub zatroskanego mędrca, na niektórych z nich Jezus nie jest nawet obecny. Wśród średniowiecznych przedstawień znalazły się również takie, na których Piłat pozostaje w zmowie z Żydami, a jego żonę, Prokulę, ukazano jako narzędzie diabła..
Jeden z najciekawszych typów ikonograficznych stanowią popularne w nowożytności obrazy i ryciny Iudicium sanguinarium contra Jesum Christum Salvatorem Mundi. Ukazują one scenę sądu, w której uczestniczy Piłat, Kajfasz oraz dziewiętnastu członków Sanhedrynu. Każda z przedstawionych postaci trzyma tablicę z inskrypcją, a w kartuszu zamieszczonym w centrum kompozycji zapisano formułę wyroku Piłata. Te intrygujące obrazy powstały pod wpływem przekonania o istnieniu wyroku Piłata oraz protokołu Sanhedrynu. Wzmianki o aktach Piłata pojawiają się w pismach autorów wczesnochrześcijańskich już od II wieku, a w średniowieczu i u progu nowożytności w licznych źródłach archiwalnych, rękopisach i starodrukach możemy odnaleźć różne wersje wyroku Piłata. Jedną z nich jest wyrok z Vienne, miejscowości, w której sędzia Jezusa miał popełnić samobójstwo. Spisany po łacinie dokument rzekomo został wykopany spod ziemi na początku XVI w. W 1580 roku nieopodal L’Aquili we włoskiej Abruzji, w ruinach starożytnego Amiternum, miasta związanego według lokalnych legend z Poncjuszem Piłatem, odkryto kamienną skrzynię ze starożytnymi dokumentami, wśród których znalazł się wyrok Piłata. Wydarzenie to stało się sensacją w całej Europie. Już w roku odkrycia zaczęto wykorzystywać tekst przeciwko Żydom, zmieniając odpowiednio jego treść i dodając do niego fikcyjny protokół Sanhedrynu zakończony słowami „Krew jego na nas i na nasze dzieci”. Właśnie ten apokryf znalazł się na wspomnianych obrazach Iudicium sanguinarium, które szybko rozprzestrzeniły się w Europie. Także w Polsce mamy zachowanych około 20 takich przedstawień.
Niniejsza książka jest studium na temat niekonwencjonalnych obrazów sądu nad Jezusem oraz źródeł i wydarzeń historycznych, które mogły przyczynić się do ich powstania i kształtowania pod względem ideowym. Dzieła sztuki omówiono w szerokim kontekście historycznym i kulturowym, podejmując próbę ich systematyzacji ikonograficznej.
Zeszyt do muzyki z serii „Elementarz odkrywców" do klasy 2 zawiera różnorodne ćwiczenia reprezentujące wszystkie aktywności muzyczne, 33 piosenki na Kartkach ze śpiewnika, klocki rytmiczne wielokrotnego zastosowania, kurs gry na dzwonkach wraz z utworami.
Proponowane zajęcia muzyczne zawarte w zeszycie:
rozwijają wrażliwość muzyczną dzięki różnorodnym ćwiczeniom reprezentującym wszystkie aktywności muzyczne, takie jak śpiew, gra na instrumentach, świadome i aktywne słuchanie, ruch i taniec, improwizacje, inscenizacje,
wspomagają rozwój psychoruchowy i intelektualny dziecka dzięki ćwiczeniom relaksującym i polisensorycznym opisanym w kąciku Muzyka i zdrowie,
oswajają uczniów z muzyką, rozwijają pamięć, poprawiają dykcję.
zachęcają dziecko do doskonalenia umiejętności opanowanych na lekcjach także w domu, z rodzicami lub rodzeństwem.
Podręcznik „Lekcja muzyki” dla klasy piątej szkoły podstawowej rozwija różnorodne umiejętności muzyczne i przekazuje podstawową wiedzę z teorii muzyki.
Pozwala kształcić umiejętności śpiewu, gry na instrumentach i ruchu przy muzyce dzięki ćwiczeniom oraz zabawom muzycznym.
Umożliwia pogłębianie muzycznych zainteresowań poprzez ćwiczenia Na złota nutę i Moja muzyka.
Zachęca do aktywności na lekcji za pomocą znanego i lubianego repertuaru muzycznego.
Pomaga w utrwalaniu wiedzy i umiejętności dzięki warsztatom muzycznym.
To nazwisko już za życia było legendą. Po śmierci Władimira Wysockiego jego imię otrzymały szczyty górskie, nowa planeta, ulice, statki oceaniczne, teatry. Fenomen Wysockiego opiera się nie tylko na jego niesłychanej popularności jest to następstwo olbrzymiego autorytetu moralnego, reputacji i daru słowa. Na ten fenomen składają się cechy osobowości i wielostronność talentu.Demidowa pracowała z Wysockim w Teatrze na Tagance od 1964 roku: od dnia powstania teatru do jego śmierci. Wiele razem grali, uczestniczyli w próbach, jeździli na koncerty, mieszkali obok siebie na występach gościnnych. Bez teatru nie można zrozumieć indywidualności artystycznej Wysockiego. Jednak w teatrze widziała go bardzo ograniczona liczba osób. Za życia Wysockiego dostać się do Taganki było praktycznie niemożliwe; na sali zasiadali tak zwani prestiżowi widzowie, dla których Wysocki był najczęściej zaledwie modą.Dla aktorów Teatru na Tagance Wysocki był Wołodią, Wołodiczką, z którym można było pogadać o czymkolwiek, którego można się było poradzić, z którym można się było posprzeczać na próbie albo na spektaklu, po czym nie rozmawiać przez tydzień, powybrzydzać z kolegami o jego kolejnych wybrykach. Dla całego kraju był mitem, legendą. Teraz ci, którzy za życia go nie znali, chcą znać najdrobniejsze szczegóły z jego życia. Publikacja jest próbą dotarcia do sedna tej legendy.
Michel Henry (1922–2002) znany jest jako twórca swoistej wersji fenomenologii radykalnej, w której podmiotowość –cielesna żyjąca sobość – góruje nad wszystkim co przedmiotowe i wszystkiemu co przedmiotowe nadaje wartość. Wersja ta zasługuje na uwagę ze względu na interesujące rozwiązanie ważnego dla myśli współczesnej problemu ludzkiej konstytucji świata. Rozwiązanie zaproponowane przez francuskiego filozofa daje możliwość sformułowania satysfakcjonującej odpowiedzi na pytanie o kondycję współczesnej kultury io kondycję człowieka, który dążąc do swoiście pojmowanej doskonałości oraz korzystając z najlepszych umysłów swoich czasów, ogołaca się z tego, co przez wieki uznawał za swą chlubę– z człowieczeństwa. Ten antropologiczny wątek fenomenologii radykalnej jest w książce wyeksponowany i zinterpretowany tak, aby można było z niego wydobyć filozofię mądrościową. Czytelnik znajdzie syntetyczne przedstawienie najważniejszych poglądów myśliciela, odniesienie ich do modnych dziś filozofii transgresji i filozofii „śmierci podmiotu”, rozważania o tym, na czym polega barbarzyństwo współczesnej kultury oraz czym jest sztuka, a szczególnie na czym polega sztuka życia. Fenomenolog Michel Henryjest znakomitym teoretykiem, ale także mędrcem, który namawia nas, byśmy się stali tytułowymi „kulturalnymi barbarzyńcami” – artystami tworzącymi dzieła życia.
Książka prezentuje losy oraz twórczość emigracyjną węgierskich filozofów: Ágnes Heller, Ferenca Fehéra, Györgya Márkusa oraz Mihálya Vajdy, uczniów, wychowanków i współpracowników markisty Györgya Lukácsa. Grupa ta, zmuszona przez władze komunistyczne do wyjazdu z Węgier pod koniec lat 70. XX wieku, przeszła do historii światowej humanistyki pod nazwą szkoły budapesztańskiej. Analizy myśli jej głównych członków pozwalając dostrzec, że wpisuje się ona w szeroko rozumianą tradycję teorii krytycznej, a także umożliwiają uchwycenie charakteru jej ewolucji. Przedmiot zainteresowań budapeszteńskich myślicieli stanowiły kolejne wytwory nowoczesności niosące ze sobą zagrożenia dla wolności jednostki, których spektrum wyznaczają tytułowe kategorie totalitaryzmu oraz postmodernizmu. Rekonstrukcja zawiłych losów bohaterów książki – intelektualistów na wygnaniu par excellence – oraz krytyczna analiza porównawcza ewolucji ich poglądów zostały wzbogacone o obszerne i z rozmachem nakreślone konteksty teoretyczne, historyczne i polityczne, w których owe losy i ewolucja się dokonywały. Dzięki temu książka wnosi również wkład w zrozumienie sensu doświadczeń jednostkowych i grupowych mieszkańców Europy Środowo-Wschodniej w XX wieku.
Opracowanie zawiera wyniki kompleksowych badań nad problematyką absorpcji funduszy wdrażanych w ramach programów finansowanych ze Wspólnej Polityki Rolnej w regionie kujawsko-pomorskim. Walorem pracy jest zastosowanie szerokiego ujęcia problemowego (przyjęto ogół wdrażanych dotychczas programów UE), jak i uwzględnienie długiego horyzontu czasowego (od okresu przedakcesyjnego aż po ostatnią zakończoną perspektywę finansową, tj. lata 2007-2013). Pozwoliło to uchwycić zmiany zachodzące na przestrzeni kilkunastu lat w kierunkach i poziomie absorpcji środków unijnych z poszczególnych programów w każdej jednostce samorządowej (gmina, powiat). Skala przeprowadzonych badań (obejmująca wszystkie dotychczas wdrażane i zakończone programy UE skierowane na rozwój wsi i rolnictwa) oraz forma ich dokumentacji (62 tabele, 161 rycin) sprawiają, że jest to jedno z najpełniejszych opracowań o charakterze lokalnym i regionalnym z zakresu absorpcji funduszy unijnych ukierunkowanych na rozwój obszarów wiejskich.
Przygotowana przez panią dr Annę Granat publikacja jest poświęcona - zgodnie z tytułem - roli badań nad zachowaniami językowymi dzieci w wieku przedszkolnym we wdrażaniu edukacji medialnej. Stanowi ona t. 4 serii redagowanej przez prof. dr hab. Barbarę Boniecką i dr Annę Granat. Seria ta [...] jest ważna i potrzebna jako forum zarówno wymiany myśli badaczy zajmujących się tą stosunkowo nową dziedziną interdyscyplinarnych badań naukowych, jak i popularyzacji bardzo ważnych współcześnie problemów edukacji medialnej wśród edukatorów.
Z recenzji prof. UW dr. hab. Józefa Porayskiego-Pomsty
Uwięzienie Prymasa. Nowe fakty i dokumenty, opracował Marian Piotr RomaniukMateriały z sesji zorganizowanej w 60. rocznicę uwolnienia Prymasa Stefana Wyszyńskiego ukazują nieznane dotąd fakty i dokumenty z lat 1953-1956, kluczowego okresu dla zrozumienia biografii przewodniczącego Episkopatu Polski. W opracowaniu znalazły się artykuły wybitnych znawców historii Kościoła w Polsce: dr. hab. Pawła Skibińskiego i prof. Jana Żaryna opisujące aresztowanie, uwięzienie i inwigilację Prymasa; teksty Mariana P. Romaniuka na temat reakcji prasy watykańskiej na aresztowanie i dziennikarza Pawła Zuchniewicza o przesłaniu edukacyjnym Stoczka, jednego z miejsc izolacji, oraz o. Gabriela Bartoszewskiego na temat błogosławionych skutków uwięzienia Kardynała.
Prezentowane rozważania sygnalizują wiele niepodlegających klasyfikowaniu czy systematyzowaniu problemów, ważkich z perspektywy teorii i praktyki poradnictwa i wsparcia społecznego oraz pomocy, stanowiących kontynuację problemów podejmowanych w pierwszej części („Społeczne i jednostkowe konteksty pomocy, wsparcia społecznego, poradnictwa. Koncepcje – Dyskursy – Inspiracje” pod redakcją Magdaleny Piorunek). Książka została podzielona na trzy obszary tematyczne. Pierwszy z nich porusza problematykę grup defaworyzowanych, w tym młodzieży, wychowanków instytucji pieczy zastępczej, nastoletnich matek oraz osób bezrobotnych. Drugi oscyluje wokół zagadnień związanych ze wspieraniem potencjału rozwojowego jednostek i grup społecznych (studentów, wolontariuszy, imigrantów), ostatni jest próbą uchwycenia przykładów dobrych praktyk w perspektywie mikro – w optyce pomagającego lub wspieranego.
Pokładamy ufność, iż zaprezentowane treści stanowić będą przyczynek do dalszych prac empirycznych, teoretycznych i praktycznych z zakresu pomocy, poradnictwa i wsparcia społecznego.
Problematyka podjęta w książce koncentruje się wokół działań pomocowych i interwencyjnych adresowanych do różnych grup potrzebujących. W warunkach dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości społecznej naturalne wydaje się szukanie wsparcia, pomocy, poradnictwa. W każdej niemal dziedzinie życia obserwujemy przejawy aktywności specjalistów od pomagania – doradców, konsultantów, trenerów, terapeutów, mentorów, tutorów, coachów, zarówno profesjonalistów, jak i osób działających w układach nieformalnych. Wiąże się to często z rosnącym zapotrzebowaniem jednostek nieradzących sobie w różnych wymiarach życia, objętych rzeczywistą czy zagrożonych potencjalną marginalizacją i społecznie wykluczanych oraz aktywnością jednostek zmotywowanych do optymalizowania, z uwzględnieniem posiadanych i rozwijanych zasobów swojego funkcjonowania w różnych obszarach. Autorzy poszczególnych rozdziałów przyglądają się zjawisku pomagania w perspektywie pomagających i wspomaganych. Poddają interdyscyplinarnemu, interparadygmatycznemu oglądowi potrzeby, kompetencje, cechy, właściwości i uwarunkowania wzajemnych relacji między tymi podmiotami. Koncentrują się na koncepcjach teoretycznych, dyskusjach, analizach wyników weryfikacji empirycznych i wynikających z nich inspiracjach istotnych dla dokonywania pogłębionego oglądu rzeczywistości społecznej i miejsca w niej działań z zakresu pomocy, wsparcia społecznego, poradnictwa.
Discover what you can do to save the planet from plastic.
Start now. All it takes is 2 minutes of your time.
'I read this book yesterday and I've done three things today and that is testament to Martin's brilliant vision and ideas. Now it's your turn!' Chris Packham
'Once, plastic was the miracle material. Now it's the monster. We all need to cut down our plastic consumption and join Martin's #2minutesolution anti-plastic movement. I'm in.' Julia Bradbury
Open this book with your children, give it to your friends. Share your #2minutesolution on twitter and instagram and inspire others.
Martin Dorey, anti-plastics expert, has been working to save our beaches from plastic for the past 10 years. His Beach Clean Foundation and global call to arms #2minutebeachclean has been taken up by people all over the world, and has proven that collective small actions can add up to a big difference.
Blisko 1400 spektakli, wśród nich Obywatel Pekoś Mikołaja Grabowskiego, Ballada o Zakaczawiu Jacka Głomba, Made in Poland Przemysława Wojcieszka i Między nami dobrze jest Grzegorza Jarzyny. Sztuki Sławomira Mrożka, Marty Guśniowskiej, Michała Walczaka oraz Pawła Demirskiego; teatry Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, Białostocki Teatr lalek, Republika Usta Usta i lubelskie Provisorium. To zaledwie fragment długiej listy osób i instytucji istotnych zarówno dla najnowszej polskiej dramaturgii, jak i samego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Jak regulowany jest system produkcji i eksploatacji nowych tekstów na polskim rynku teatralnym? Czym jest dziś angażująca dramaturgia i jakie tkwią w niej paradoksy? Do czego jest nam potrzebna kategoria teatru środka? Wreszcie, czym charakteryzuje się polska dramaturgia dziecięca?
Historia powołanego w 1995 roku przez Kazimierza Dejmka Konkursu stanowi pretekst dla krytyków i badaczy teatru do rozmowy na temat kondycji i możliwych kierunków rozwoju współczesnej polskiej dramaturgii. Publikacja dokumentująca dwadzieścia edycji Konkursu została wzbogacona o materiały archiwalne, dane statystyczne, wybór ikonografii oraz fragmentów prasowych.
W części publicystycznej książki znalazły się teksty Jacka Sieradzkiego, Łukasza Drewniaka, Joanny Crawley (Derkaczew), Romana Pawłowskiego, Alicji Morawskiej-Rubczak oraz wywiady z Małgorzatą Dziewulską, Jackiem Kopcińskim, Bartoszem Frąckowiakiem, Maciejem Nowakiem oraz Haliną Waszkiel.
Tytuł patrona nadawany jest przez papieża i odzwierciedla szczególny kult oraz wstawiennictwo świętych na terenie danego kraju. Na przełomie wieków Polska miała wielu patronów, ale szczególnym kultem od zawsze otaczana była Matka Boska.
Bogato ilustrowany album ukazuje postaci świętych, których opiece Kościół zawierzył nasz kraj: Maryję, która jest główną Patronką Polski oraz sylwetki świętych męczenników: biskupów Wojciecha i Stanisława ze Szczepanowa, oraz świętych zakonników Stanisława Kostki i Andrzeja Boboli – którzy za krzewienie wiary w naszym kraju oddali swe życie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
