W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Przedmiotem pracy jest ewolucja idei ochrony uchodźców w ramach urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR). Głównym celem jest zwrócenie uwagi na instytucjonalne problemy pomocy humanitarnej oraz kryzys motywacji pracujących w niej urzędników inspirowanych wartościami prawnymi i ogólnoludzkimi. Autor szuka odpowiedzi na liczne pytania, m.in.: dlaczego system ochrony i pomocy humanitarnej dla uchodźców nie funkcjonuje zgodnie z założeniami planistów ONZ? Dlaczego ochrona i pomoc dla uchodźców, która z założenia ma być humanitarna, zazwyczaj nie spełnia oczekiwanych standardów? Prowadząc dociekania, Autor porusza tak różnorodne kwestie, jak antropologia prawa i kontrola społeczna, obrzędy i przekonanie o wysokim morale międzynarodowych urzędników służby cywilnej, którzy mają pomagać uchodźcom i otaczać ich opieką. Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds.. Uchodźców , ustanowiony w 1950 r. w celu sprawowania nadzoru nad zachowaniem przez państwa standardów ustanowionych w międzynarodowych konwencjach, ukazany jest w książce jako rodzaj antropologicznego plemienia, zamkniętej sekty z kręgu cywilizacji McŚwiata. Opisując egzotycznego obcego, Autor koncentruje się na „plemieniu UNHCR”, mającym swój język, sposoby gospodarowania, system kontroli społecznej, wierzenia i obrzędy. Badania etnograficzne prowadzone na Północnym Kaukazie, a następnie w Azji Środkowej, Turcji, Donbasie oraz Rogu Afryki były swoistym rytuałem przejścia dla Autora rozprawy, który z prawnika stał się antropologiem stosującym metodę badawczą autoetnografii w odniesieniu do zjawiska ochrony uchodźców.
Autorka odważnie i z pełnym przekonaniem sięga do wypowiedzi dzieci na temat podręczników – najpopularniejszych środków dydaktycznych.
Traktuje uczniów – bezpośrednich uczestników, najważniejsze ogniwo procesu nauczania oraz odbiorców oferty podręcznikowej – jako bezcenne źródło informacji.
Opinie dzieci na temat merytorycznej zawartości podręczników oraz wykorzystania ich w procesie nauczania i uczenia się są krytyczne, dojrzałe i refleksyjne – mało tego, zgodne z opiniami pedagogów i psychologów zajmujących się wczesną edukacją. Zdanie uczniów nie jest jednak uwzględniane ani przez twórców podręczników szkolnych, ani przez nauczycieli, co wydaje się jedną z głównych przeszkód w podnoszeniu jakości polskiej edukacji.
Książka jest dopełnieniem publikacji Ewaluacja podręczników zintegrowanych do edukacji wczesnoszkolnej. Perspektywa dorosłych. Umożliwia zestawienie dwóch dyskursów: osób dorosłych – autorów, wydawców i nauczycieli, oraz dzieci – codziennych użytkowników podręczników i materiałów edukacyjnych i ich najlepszych recenzentów.
******
Evaluation of Integrated Textbooks for Early Education. Children’s Perspective Education Studies Series
The book contains children’s comments on textbooks. Their opinions on the content of textbooks, their use in the teaching and learning process are critical, mature and reflective. They also correspond to the opinions of early education teachers and psychologists.
Autorka opisuje rolę i miejsce podręcznika we współczesnej edukacji wczesnoszkolnej:
• Objaśnia czytelnikom podstawową terminologię związaną z książkami do nauki, przybliża historię stosowania podręczników, przedstawia funkcje spełniane przez pakiety edukacyjne, charakteryzuje zmiany na rynku publikacji do kształcenia wczesnoszkolnego spowodowane kolejnymi reformami systemu oświaty.
• Analizuje najpopularniejsze podręczniki zintegrowane wykorzystywane podczas zajęć w klasach I–III szkoły podstawowej w zakresie kształtowania umiejętności językowych, matematycznych i przyrodniczych dzieci.
• Wyniki badań zestawia z rzeczywistymi potrzebami rozwojowymi uczniów w wieku wczesnoszkolnym, opisywanymi zgodnie ze współczesną wiedzą psychologiczną i pedagogiczną.
• Udowadnia, że podręcznik powinien zawierać tylko najważniejsze, przedstawione poglądowo, aktualne treści, odsyłać uczniów do innych środków dydaktycznych, w tym także do nowoczesnych pomocy medialnych.
• Wskazuje, że twórcy pakietów edukacyjnych muszą kłaść zdecydowanie większy nacisk na zadania problemowe, dywergencyjne i kreatywne, aktywizujące dzieci.
Książka jest lekturą obowiązkową nie tylko dla wydawców, autorów i recenzentów „elementarzy”, lecz także dla pedagogów, którzy w dobie powszechnej kartomanii borykają się z problemem prawidłowej oceny merytorycznej pakietów edukacyjnych. Stanowi dopełnienie publikacji Ewaluacja podręczników zintegrowanych do edukacji wczesnoszkolnej. Perspektywa dzieci.
******
Evaluation of Integrated Textbooks for Early Education. Adults’ Perspective Education Studies Series
The author analyses the most popular integrated textbooks for the 1st–3rd grade primary school students with regard to developing language, mathematical and natural sciences skills of children. The research results are compared with the real development needs of students. The author proves that a textbook should provide only an overview of the most important subject matter, and it should refer students to other teaching aids, including modern media aids. It is indicated that the authors of educational packages must place great emphasis on engaging problem-solving, divergent and creative tasks.
Rozważania Autorki tyczą nie tylko dorobku omawianych zespołów, ale są także przyczynkiem do rozpoznania bardziej ogólnych mechanizmów kulturowych, inspirowanych życiem społecznym, polityką i... lokalną już specyfiką miejsca. Będący legendą ruch artystyczny młodej polskiej inteligencji lat 50. i 60. XX wieku, złożony z różnorodnych tendencji i elementów, wyłania się z rozważań Barbary Świąder-Puchowskiej rozpatrywany przez nią z oddali już jako całość fascynujący performans społeczno-kulturowy. Zakotwiczony w szeroko zakrojonej przez Autorkę perspektywie zjawisk. Prowadzący do rozumienia pełnej sprzeczności polskiej odmiany realnego socjalizmu. Książka jest bardzo interesującym, wartościowym, porządkującym przewodnikiem po historii pięciu scen studenckich, mocno posadowionym w rozproszonych wcześniej badaniach źródłowych, rozpoznającym i przybliżającym w czytelny, klarowny sposób jeden z najważniejszych rozdziałów w polskiej kulturze alternatywnej.
Oddajemy czytelnikom kolejny tom będący efektem spotkań z twórcami gdańskimi i pomorskimi, w którym uwadze interpretacyjnej związanej z wybranymi tekstami towarzyszą rozmowy/dyskusje z kolejnymi bohaterami spotkań: Tadeuszem Dąbrowskim, Andrzejem Kasperkiem, Kazimierzem Nowosielskim, Jerzym Limonem, Teresą Ferenc i Zbigniewem Jankowskim, Aleksandrem Jurewiczem oraz Adamem Kamińskim. Ich tematykę w dużym stopniu zdominowały zagadnienia związane z tajemnicą, źródłami aktu twórczego, przemianami konwencji literackich, formami uczestnictwa w kulturze, problemami swojskości i obcości, ale rytmem przewodnim okazała się specyfika obecności/nieobecności w przestrzeni kulturowej poezji (literatury) jako sztuki słowa i tworzonych przez nią znaczeń o wymiarze niejednoznacznym, poddającym w wątpliwość funkcjonujące potocznie sensy.
Eschatologia w naszych czasach jest częścią pośmiertnej spuścizny Hansa Ursa von Balthasara.
Powstała jeszcze w latach poprzedzających II Sobór Watykański, doczekała się publikacji dopiero po śmierci Autora. Choć nie jest obszernym traktatem, zawiera większość podstawowych wątków rozważań dotyczących śmierci i zmartwychwstania, które Balthasar rozwijał w swoich kolejnych, znacznie lepiej znanych publikacjach.
Niniejsze opracowanie jest wspólnym dziełem autorów, będących członkami Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN. Jest swoistym podręcznikiem pisania tekstów naukowych. Ma przygotować studenta do stworzenia eseju, stanowiącego główną część pracy magisterskiej na kierunku architektura oraz gospodarka przestrzenna. Książka może także służyć słuchaczom studiów doktoranckich i podyplomowych.
Celem publikacji jest również podniesienie poziomu naukowego dyskursu o Architekturze i Urbanistyce w całej architektonicznej społeczności, przez co powinna wpływać na jakość dzieł architektonicznych i urbanistycznych.
W książce autorzy wyraźnie podkreślają odrębność Architektury i Urbanistyki jako nauki. Negują rozumienie jej jako bezrefleksyjnie tworzonej sztuki albo wyuczonej umiejętności, pozbawionej intelektualnego zaplecza. Próbują także uporządkować chaos pojęciowy pojawiający się w dyskusjach oraz tekstach naukowych z tej dziedziny nauki. Zbyt często bowiem bez zrozumienia używa się przypadkowo wybranych terminów z warsztatu innych dyscyplin, takich jak: filozofia, psychologia, etyka.
Dla uporządkowania treści książki teksty zostały podzielona na cztery grupy. Pierwsza dotyczy metodologii działania w przestrzeni architektonicznej i urbanistycznej, druga mówi o nauce w twórczości architektonicznej i urbanistycznej, trzecia o eksperymencie (pytając jednocześnie, o ewentualne miejsce architektury i urbanistyki w odpowiednim dla niej laboratorium). W części czwartej autorzy zajmują się paradygmatem architektury i urbanistyki, a w zasadzie powodami jego zmiany.
Publikacja porusza ważny i aktualny temat, jakim jest postrzeganie architektury jako nauki – posiadającej swój własny aparat pojęciowy i metodykę pracy. Książka warta przeczytania zwłaszcza teraz, gdy toczą się dyskusje na temat roli architektury, warunków jej uprawiania i nauczania. Wśród pojawiających się licznych poglądów i pomysłów na zmiany w tym zakresie warto pamiętać, że dawni mistrzowie arcydzieł podziwianych do dziś tworzyli dzięki swoim umiejętnościom i mądrości mecenasów, którzy zaufali ekspertom, nie próbując ingerować w ich warsztat.
Z recenzji prof. dra hab. inż. arch. Aleksandra Böhma, Kraków
Takiej książki jeszcze nie było: wspomnienia powstańca warszawskiego i aktora, panicza z dworu i dyrektora teatru, komedianta i inteligenta. Kilkadziesiąt lat XX-wiecznej polskiej historii, w której mieszają się melancholia i satyra, patriotyzm i kpina, okupacja hitlerowska, stalinizm i stan wojenny. A nade wszystko parada największych sław teatralnych - Kazimierza Dejmka i Leona Schillera, Elżbiety Barszczewskiej i Romana Wilhelmiego, Tadeusza Łomnickiego i Niny Andrycz – widzianych z bliska, opisanych bez pardonu, z ich tajemnicami, słabościami i kulisami ich sławy. W sumie: Polska wielka i śmieszna, Polacy wspaniali i mali. A refleksje zaskakująco współczesne.
Tom okolicznościowy poświęcony prof. Anieli Dylus w siedemdziesiątą rocznicę urodzin.
Zbiór prac wielu autorów z zakresu różnych nauk społeczno-politycznych i ekonomicznych.
Jakub Tabaczek - pisarz, psycholog. Studiował na Uniwersytecie Wrocławskim i Jagiellońskim. Prowadzi zajęcia z psychologii. Mieszkał w Hiszpanii, ostatnio jeździ do Indii.
Publikował w Twórczości, Odrze i innych pismach literackich.
Trzykrotny finalista konkursu w ramach Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania.
Badaniami nad konfliktami kulturowymi w mniejszym lub większym stopniu zajmują się wszystkie nauki społeczne, w tym nauki o bezpieczeństwie. Z tego wynika konstrukcja poszczególnych rozdziałów pracy, w których autorzy niniejszej monografii analizują konflikty kulturowe przez pryzmat bezpieczeństwa politycznego, społecznego i kulturowego, będących dla nich nie tylko przedmiotowymi wymiarami bezpieczeństwa, lecz także subdyscyplinami nauk o bezpieczeństwie.
Ze Wstępu
Autorzy monografii włączyli się w nurt badań nad konfliktami kulturowymi oraz ich wpływem na bezpieczeństwo na obszarze postradzieckim i postjugosłowiańskim. Wskazali na istniejące w warunkach nierówności podmiotów — państw i jego organów oraz grup etnicznych — główne źródła zagrożeń społecznych, politycznych, ekonomicznych w zróżnicowanej kulturowo rzeczywistości.
Z recenzji prof. dr hab. Krystyny Skurjat
Akademia Wojsk Lądowych im. gen. Tadeusza Kościuszki
Praca jest zbiorem tekstów pięciu autorów, które są rozszerzonymi przekładami opracowań ukazujących się równolegle w języku angielskim w większym tomie — Contemporary Influences of C.G. Jung’s Thought, tekstami zmienionymi lub nowymi, podejmującymi problem wpływu koncepcji Carla Gustava Junga na postrzeganie wielu zjawisk i problemów we współczesnych naukach humanistycznych i społecznych. Autorzy przedstawiają relację, jaka zachodzi pomiędzy tą koncepcją a ideami Martina Heideggera, Maxa Webera, Aby’ego Warburga czy Ericha Fromma, oraz analizują jej znaczenie dla ujęć dynamiki wyobraźni zbiorowej, procesu twórczego, kształtowania się „ja”, masowych procesów społeczno-politycznych, aktywności obrazu czy pewnych aspektów dzieła literackiego.
Zbiór tekstów dotyczących związków pomiędzy kazaniem a literaturą, prezentujący rozmaitość form kaznodziejskich w Kościele rzymskokatolickim, a także utrakwistycznym i prezbiteriańskim.
Autorki podejmują problematykę filozofii wyobraźni Gastona Bachelarda — tę sferę całości koncepcji, o której rzadko pisze się w naszej literaturze filozoficznej, choć jest to bardzo znaczna część jego twórczości. W książce przedstawione zostają jej aspekty antropologiczne, psychologiczne, związki z koncepcjami obrazu, nieświadomości i archetypu oraz miejsce na tle różnych ujęć funkcji obrazu w jego aktywności psychoterapeutycznej, społecznej, politycznej. Podjęte zostają problemy formowania się obrazu, obrazowości, transcendentalności obrazu, ekspresyjności, mimetyzmu i „mito-logiki polityczności”. Autorki zauważają, że Bachelard zajmuje się głównie znaczeniami obrazów literackich, lecz na ich podstawie tworzy pewne antropologiczno-filozoficzne ujęcie wyobraźni jako podstawowej władzy umysłu człowieka oraz mającej prymarne znaczenie dla całości jego psychiki.
Starożytne herezje nigdy nie umarły
W oczach ludzi współczesnych herezje uchodzą za relikt czasów dawno minionych – za coś, czym Kościół nie musi się już zajmować. Henryk Pietras SJ, ceniony patrolog i autor wielu książek poświęconych chrześcijaństwu antycznemu, dowodzi jednak, że nie jest to takie oczywiste. Jego książka rzuca nowe światło na herezje, które pojawiły się u początków chrześcijaństwa, jednocześnie trafnie pokazując, że idee uznane za heretyckie są nadal żywe. Tak naprawdę do tej pory nie udało się ich ostatecznie odrzucić.
Jakie są współczesne przejawy magicznego myślenia, które potępiono już wieki temu? Co z odstępcami od wiary mają wspólnego perfekcjoniści? Czy każdy może zostać heretykiem?
Ta książka to znakomity przewodnik po najważniejszych herezjach, demaskujący ich przejawy we współczesnym świecie.
Henryk Pietras SJ (ur. 1954) – profesor patrologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie i w PWT Collegium Bobolanum w Warszawie. W Wydawnictwie WAM opublikował m.in. Początki teologii Kościoła, Eschatologię Kościoła pierwszych czterech wieków, Sobór Nicejski (325). Jest współredaktorem serii Źródła Myśli Teologicznej oraz Synody i Kolekcje Praw.
Książka Stanisława Bednarskiego jest najlepszą książką XX wieku na temat szkół jezuickich w Polsce. Wywołała ona prawdziwą rewolucję w poglądach na nauczanie w szkołach gimnazjalnych od XVI do XVIII wieku. Stąd PAU nadało autorowi prestiżową nagrodę im. Probusa Barszczewskiego na najlepszą książkę historyczną z 1933 roku. Wszystkie późniejsze studia na temat polskiego szkolnictwa opierały się głównie na ustaleniach Bednarskiego. Tym bardziej, że wiele źródeł rękopiśmiennych przez niego wykorzystanych, zaginęło w czasie drugiej wojny światowej. Książka Bednarskiego nic nie straciła na swojej aktualności i również dziś może stanowić podstawową lekturę akademicką i naukową.
Słownik języka i kultury jezuitów polskich jest dziełem niezwykłym, pierwszym tego rodzaju na świecie. Opisując zjawisko języka wewnątrz zakonnego, odkrywa dla świata kulturę i duchowość jezuitów, stając się pożytecznym źródłem informacji dla wszystkich pragnących zrozumieć historię i współczesność polskich jezuitów. Zbiera i wyjaśnia słownictwo używane wewnątrz Towarzystwa Jezusowego, począwszy od pierwszych tekstów źródłowych, przez długą historię zakonu, aż do naszych czasów. Zawiera odniesienia do terminologii łacińskiej, wspólnej dla jezuitów na wszystkich kontynentach.
Profesor Jerzy Starnawski należy do najbardziej znanych historyków literatury polskiej. Jego prace charakteryzuje doskonały warsztat, gruntowna metodyka naukowa i wyjątkowa zdolność tworzenia syntez. Jak wskazuje jego bogaty dorobek naukowy, jest przede wszystkim historykiem polskiej tradycji literackiej opartej na wzorach klasycznych.
Publikacja ukazuje się w serii "Klasycy jezuickiej historiografii" obejmującej opracowania czołowych historyków zajmujących się dziejami kultury i literatury jezuickiej.Wśród nich znajdują się takie słynne nazwiska, jak Jakub Wujek czy Piotr Skarga. Na ich twórczości opierały się następne pokolenia Polaków, czerpiąc obficie wartości katolickie i narodowe. Książka prezentuje również twórczość Macieja Kazimierza Sarbiewskiego, który wszedł do literatury europejskiej i stanowi ciągle wzór łacińskiego poety; Adama Naruszewicza, klasyka oświeceniowego, jednego z ostatnich poetów szukających swojej tożsamości w literaturze klasycznej i starających się przenieść jej wartości na polski grunt; poetów nowołacińskich XIX wieku: Alojzego Rusnatiego i Mikołaja Spiehalskiego - mniej znanych twórców, lecz wpisujących się w dzieje literatury polskiej; Rajmunda Brzozowskiego, pracowitego bibliografa i historyka. Prezentują oni ośrodek jezuicki Połocka, gdzie rodziły się nowe talenty poetyckie i literackie.
U progu XXI wieku człowiek staje wobec gwałtownych przemian cywilizacyjnych, pytając o ich sens i celowość. Obejmują one wszystkie sfery życia, zarówno osobistego, jak i społecznego, budują sieć powiązań, które, z jednej strony, stwarzają nieosiągalne dotychczas możliwości kontaktu i wymiany informacji, a z drugiej – tworzą labirynt niwelujący fundamentalne dla rozwoju ludzkiej osobowości poczucie niezależności i wolności. Przemiany te dotykają również sfery obyczajów, relacji międzyludzkich, etyki, a także duchowości. Sławomir N. Goworzycki, wychodząc od obserwacji wielkomiejskiego ruchu, warszawskiej ulicy, formułuje w swoich szkicach intrygujące tezy o wyższości tradycji nad nowoczesnością, o zagubieniu współczesnego człowieka w pozorach wolności, o potrzebie refleksji nad niezmiennością ludzkiej natury, jej potrzeb i wymagań niezależnych od zmieniających się okoliczności zewnętrznych. Stawia pytania o sens odrzucenia tego, co dawne, odwieczne, w imię wymagań nachalnego marketingu nowoczesności i tolerancji. Z ulicy wchodzi także do kościołów, poddając krytycznemu oglądowi te kierunki kaznodziejskiego nauczania, które unikają stawiania jasnych wymagań na drodze duchowego rozwoju. Pryzmatem, poprzez który autor ogląda współczesność, jest przede wszystkim sytuacja kobiet, której przemiany mają obecnie kształt prawdziwej rewolucji obyczajowej, społecznej i kulturowej. Czy w tym zbiorowym pędzie do zmian nie warto ochronić i ocalić sprawdzone już źródła ludzkiego szczęścia?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
