W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Czy chciałbyś spotkać się z przyjacielem i po kilkugodzinnej pogawędce wstać z fotela z poczuciem, że dużo głębiej rozumiesz neuronaukę, naturę ludzką i zagadnienie wolnej woli? Jeśli tak, przeczytaj tę książkę. - JONATHAN HAIDT, autor bestsellerowgo "Prawego umysłu". Ojciec neuronauki poznawczej i autor Istoty człowieczeństwa przedstawia skłaniające do refleksji argumenty przeciwko powszechnemu przekonaniu, że nasze życie jest w pełni zdeterminowane przez procesy fizyczne, a co za tym idzie – nie jesteśmy odpowiedzialni za swoje czyny. W ostatnich latach upowszechnił się pogląd dominujący w nauce o ludzkim mózgu: ponieważ światem fizycznym rządzą prawa fizyczne, a nasz mózg stanowi część tego świata, prawa fizyczne determinują również nasze zachowanie, a nawet naszą świadomą jaźń. Wolna wola nie ma znaczenia – powtarza się niczym mantrę; żyjemy w „zdeterminowanym” świecie. To nieprawda – twierdzi znany neuropsycholog Michael S. Gazzaniga w swojej wnikliwej, skłaniającej do refleksji książce, opartej na jego wystąpieniach w ramach Wykładów Gifforda – jednej z najważniejszych serii wykładów poświęconych religii, nauce i filozofii. W książce Kto tu rządzi? autor przedstawia pogląd, że umysł, który jest wytworem procesów fizycznych w mózgu, „ogranicza” mózg, podobnie jak samochody są ograniczane przez wytwarzany przez siebie ruch uliczny. Pisząc „we właściwy sobie sposób – dowcipnie i bezpretensjonalnie” – jak to ujął Steven Pinker – Gazzaniga pokazuje, że determinizm niezmiernie osłabia nasze poglądy na temat ludzkiej odpowiedzialności. Pozwala zabójcy twierdzić: „To nie ja go zabiłem – to mój mózg”. Gazzaniga dowodzi przekonująco, że niezależnie od ostatnich odkryć naukowych dotyczących fizycznych mechanizmów umysłu, istnieje niezaprzeczalna ludzka rzeczywistość: Jesteśmy odpowiedzialnymi podmiotami, które winny ponosić odpowiedzialność za swoje czyny, ponieważ źródło odpowiedzialności tkwi w sposobie, w jaki ludzie zachowują się w interakcjach z innymi, a nie w ich mózgach. Ta niezwykła książka porusza problemy z dziedziny neuronauki, psychologii, etyki i prawa i choć czyni to w sposób lekki i przystępny, oferuje głębokie wnioski. Kto tu rządzi? jest ważnym głosem jednego z najwybitniejszych myślicieli naszych czasów. MICHAEL S. GAZZANIGA jest dyrektorem Centrum Badania Umysłu SAGE na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, prezesem Instytutu Neuronaki Poznawczej, pomysłodawcą i dyrektorem projektu „Prawo a neuronauka”, realizowanego przez Fundację MacArthura, a także członkiem Amerykańskiej Akademii Nauki i Sztuki, Krajowego Instytutu Medycyny oraz Narodowej Akademii Nauk. Jest autorem wielu książek popularnonaukowych, między innymi bestsellerowej "Istoty człowieczeństwa". RECENZJE Ważne pytania są specjalnością Michaela Gazzanigi. – „New York Times” Ta fascynująca, inspirująca, a chwilami nawet zabawna książka skłania nas do spojrzenia w nowy sposób na najbardziej tajemniczą część nas samych – tę, która sprawia, iż myślimy, że jesteśmy sobą. – Alan Alda, aktor, gospodarz programu „Scientific American Frontiers” Czy chciałbyś spotkać się z przyjacielem i po kilkugodzinnej pogawędce wstać z fotela z poczuciem, że dużo głębiej rozumiesz neuronaukę, naturę ludzką i zagadnienie wolnej woli? Jeśli tak, przeczytaj tę książkę. Ponieważ opiera się ona na serii wykładów otwartych, jest niezwykle przystępna, a ponieważ jej autorem jest jeden z najbardziej wszechstronnych myślicieli w psychologii – jest prawdziwą ucztą intelektualną. – Jonathan Haidt, autor książek Szczęście i The Righteous Mind Michael Gazzaniga, jeden z twórców neuronauki poznawczej, jest również mistrzem w syntetycznym przedstawianiu jej idei. W tej znakomitej książce autor mierzy się z fundamentalnymi pytaniami neuronauki: Czy jesteśmy tylko zbiorem neuronów? Czy poczucie Ja jest tylko produktem ubocznym bezwzględnego determinizmu?
Rewolucja przestrzeni i czasuBystry umysł i gwiazda fizyki: Albert Einstein ponad sto lat temu na nowo wymyślił wszechświat a jego teoria względności jest wciąż aktualna, jak pokazują pomiary fal grawitacyjnych. Ale co dokładnie odkrył, jak potwierdzona została jego teoria i dlaczego bez niej nie działałaby żadna nawigacja?Einstein sprecyzował i poszerzył język człowieka o słownictwo służące do opisywania wszechświata. A formułowany z matematyczną precyzją język fizyki jest potężnym narzędziem służącym do przedstawiania właściwości i regularności procesów w przyrodzie. Szczególną teorię względności można potraktować jako tłumaczenie i zjednoczenie dwóch języków fizyki, które do tamtej pory wydawały się być nie do pogodzenia.Czy na pewno wiesz, czym są przestrzeń i czas, symultaniczność i teraźniejszość, energia i masa? Na czym polega względność czasu? RdigerVaas wyjaśnia genialne idee tego osobliwego talentu stulecia tak łatwo i przystępnie, jak to tylko możliwe!
Rozważania drogi krzyżowej inspirowane życiem i myślami św. Gerarda MajelliDroga krzyżowa, czternaście stacji, czternaście okazji, by choć przez chwilę być bliżej Boga. Wymagającaczasu i skupienia, zmuszająca do zatrzymania się i wiernego trwania przy cierpiącym Chrystusie.Tak bliska postawie św. Gerarda, dla którego codzienne trudy były drogą do Pana. Ten jedenz największych cudotwórców w historii Kościoła uczy nas spokojnie, z wiarą i ufnością przyjmowaćBożą wolę, współcierpieć z Chrystusem i Go naśladować.Rozważania drogi krzyżowej, które oddajemy do rąk Czytelników, zostały zainspirowane życiem imyślami św. Gerarda. Mogą być traktowane jako pomoc w wypełnieniu warunków dobrej spowiedzi,wszak są zaproszeniem do przeżywania męki i śmierci Chrystusa wraz ze świętym uznawanym zapatrona tego sakramentu.
Święta Rita z Roccaporeny i Cascii prowadzi do Boga drogami cierpienia, zwyczajnej codziennej miłości, prostoty i cichości, daru z siebie i zapomnienia o sobie. Ukazuje piękno wierności Ukrzyżowanemu Panu oraz radość, jaką daje jednoczenie z Nim w modlitwie i tajemnicy krzyża. Niech zatem podróż w miejsca związane ze św. Ritą ożywi w nas pragnienie świętości i umocni w wierze. Niech stanie się pielgrzymką w głąb Miłości. Podążajmy śladami Świętej, by uczyć się żyć Ewangelią.Tak ks. Zbigniew Sobolewski, czciciel Świętej od róż, zachęca czytelników, aby pod jego przewodnictwem ruszyli śladami patronki cierpiących i udręczonych. Zdumiewające, że mimo upływu wieków św. Rita średniowieczna mistyczka i stygmatyczka wciąż pozostaje osobą bliską sercu ludziom współczesnym. Być może to za sprawą przeżytych przez nią doświadczeń i życiowej postawy powierzają jej swoje osobiste i rodzinne troski, krzyż choroby czy gorycz odrzucenia, wypraszając wewnętrzny pokój, nadzieję, przebaczenie i pojednanie. Ośrodki kultu Świętej powstają na całym świecie, również w Polsce, gdzie jest ich już ponad trzydzieści.Autor krok po kroku prowadzi nas do miejsc drogich Ricie, związanych z nią od dnia jej narodzin przez okres życia małżeńskiego i rodzinnego oraz zakonnego aż do chwalebnej śmierci. Upamiętniają one liczne epizody z jej trudnej, lecz opromienionej niezwykłym charyzmatem egzystencji, m.in. utratę męża i synów, wstąpienie do klasztoru, łaskę stygmatu ciernia, cud róży i fig. Piękne fotografie, towarzyszące owej szczególnej opowieści o świętości, ukazują zatopione w górskim krajobrazie, zachowane do dziś domy, kościoły czy klasztory, gdzie przebywała Rita, a także obecne obiekty, jak wspaniała bazylika pod jej wezwaniem. Przybliżają one oglądającym postać tej, którą św. Jan Paweł II nazwał drogocenną perłą Umbrii, zachęcając byśmy naśladowali ją w miłości do Chrystusa.
"(...) W ujęciu Magdaleny Mielnik sztuka ta ma wiele faset, zarówno tych apologetycznych, ukazujących zwłaszcza ideał obywatela i małżonki, jak i satyrycznych, piętnujących przywary, zwłaszcza chciwość, próżność i lubieżność, w szczególności tę obnażoną u mnichów i szlachty polskiej, oraz chłopską gnuśność i pijaństwo.
Tak zarysowaną problematykę autorka w sposób erudycyjny i barwny ukazuje w szerokim kontekście europejskim, poprzez wnikliwe studium bibliologiczne precyzyjnie kreśli antyczne i nowożytne źródła literackie gdańskich dzieł moralistycznych, tropi najistotniejsze motywy, w tym błazna, komedianta, a nade wszystko szeroko zarysowane wątki feministyczne.(...)"
dr hab. Marcin Kaleciński redaktor serii DOCTRINA CORONAT
"Możliwości techniczne polegające na skanowaniu i udostępnianiu on-line materiałów źródłowych, w tym również i dokumentów archiwalnych z dawniejszych epok, mimo całego postępu nie zastąpią umiejętności odczytywania dawnych zapisów neograficznych (...) Z pewnością materiały z uwagi na swoją doniosłość badawczą stanowią istotne uzupełnienie wiedzy na temat środowiska artystów i rzemieślników gdańskich lub działających w Gdańsku, w Prusach Królewskich oraz na Warmii w XVI - XVIII w. W źródłach przyswojonych nauce przez Niego odnaleźć można wiele nazwisk twórców całkowicie zapoznanych nauce i badaczom. Bez znajomości szczegółów ich życia oraz wykonanych prac jakakolwiek synteza dziejów sztuki i jej twórców w Gdańsku i Prusach Królewskich byłaby chybiona. Przedstawione źródłowe wydawnictwo słownikowe wnosi bardzo istotny wkład do wiedzy na temat środowiska artystycznego działającego w nowożytnym Gdańsku, Prusach Królewskich oraz na Warmii. Praca jest wynikiem długotrwałej i cały czas jeszcze trwającej kwerendy źródłowej; świadczy o niezwykłej cierpliwości i wzorowym opanowaniu materiału dokumentalnego przez Autora. Jej wydrukowanie z pewnością zostanie przyjęte z uznaniem przez licznych badaczy problemu i stanie się istotna pomocą w prowadzeniu badań szczegółowych."
prof. dr hab. Edmund Kizik (na podstawie recenzji wydawniczej)
Przełom XIX i XX wieku obfitował, mimo braku niepodległości Polski, w powstawanie w jej przedrozbiorowych granicach nowych zgromadzeń zakonnych. Dotyczyło to przede wszystkim terenów zaboru rosyjskiego i austriackiego, gdzie powstało między innymi kilkanaście honorackich zgromadzeń bezhabitowych. Znacznie gorzej było na terenie zaboru pruskiego, tam przecież od początku XIX wieku trwał proces kasat poszczególnych klasztorów i domów zakonnych, który doprowadził do likwidacji niemalże wszystkich średniowiecznych i nowożytnych fundacji zakonnych.
Fragment wstępu.
Nie martw się, że producent, agent, czy dyrektor artystyczny wyrzuci Twój scenariusz przeczytawszy dziesięć stron. Wykorzystaj listę kontrolna z " Twój scenariusz jest do kitu!", a usuniesz wady w tekście i uzyskasz porywającą lekturę, od której nie będzie można się oderwać.
Dzisiaj, w dobie ogromnej konkurencji na rynku opowiadania historii, to jedyna książka, która niczym pocisk termolokacyjny namierza defekty twojego scenariusza i pokazuje jak się ich pozbyć.
Opracowanie Anny Grzywy Ryty katechumenatu w okresie późnego antyku. W poszukiwaniu analogii i modeli w świecie żydowskim i grecko-rzymskim uznaję za cenne dokonanie badawcze z zakresu kulturoznawstwa i historii religii. Ze względu na zaprezentowane opisy badawcze i wynikające z nich wnioski, książka ta może być pomocna dla patrologów, historyków starożytności chrześcijańskiej czy katechetów.
prof. dr hab. Dariusz Kasprzak OFMCap
Książka została napisana w taki sposób, że jest przystępna dla szerokiego grona osób posiadających wykształcenie humanistyczne, a jednocześnie wnosi do obiegu naukowego kilka interesujących wniosków dotyczących analogii, podobieństw i oryginalności obrzędów składających się na katechumenat w starożytnym Kościele oraz rytuałów, obrzędów i zwyczajów obecnych w otaczającym go świecie.
Dużym walorem pracy jest świadome unikanie uogólniania i rozciągania informacji zawartych w pojedynczych świadectwach na cały obszar starożytnego Kościoła. Szczególnie ciekawe jest pokazanie ewolucji katechumenatu oraz próba jej wyjaśnienia: od pouczenia, któremu towarzyszyły ryty, do cyklu obrzędów, którym nierzadko towarzyszyły pouczenia z reguły ograniczające się do wyjaśnienia ich znaczenia.
ks. prof. dr hab. Jan Słomka
Pierwsze dwadzieścia lat od odzyskania przez Polskę niepodległości było okresem niezwykle dynamicznym, o fundamentalnym znaczeniu dla kształtowania państwowości, a także konstytuowania wspólnoty narodowej. Ważną rolę w tym procesie odegrała kultura i sztuka.W tym krótkim okresie wielu polskim twórcom udało się zaznaczyć swoje miejsce wśród różnorodnych,często przeciwstawnych nurtów i koncepcji sztuki, a polska kultura ponownie zaistniała w świadomości europejskiej i światowej.Publikacja prezentuje wybrane dzieła, kontekst ich powstania, szczegóły dotyczące techniki wykonania, tematyki i formy, zapraszając do odnajdywania i odczytywania różnorodnych kontekstów, zgłębiania szczegółów, stylów i wątków zawartych w obiektach z tego czasu.
Setna rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości była niepowtarzalną okazją do obserwowania aktywności społecznej związanej z obchodami święta państwowego. Jubileusz przypadający w 2018 roku dawał sposobność do uczestnictwa w kulturze oraz wyrażania i (re)konstruowania pamięci i tożsamości.Autorzy, opierając się na wynikach badań socjologicznych (sondażowych, etnograficznych, ilościowej analizie treści i analizie sieci społecznych), nakreślili ciekawy obraz uczestnictwa Polaków w obchodach świąt narodowych. Przybliżyli tło teoretyczne, historię obchodów Święta Niepodległości w Polsce, przygotowania do obchodów wyjątkowej ? setnej ? rocznicy (na poziomie instytucji centralnych, samorządowych czy obywatelskim), sposoby jej fetowania oraz emocje, jakie towarzyszyły w tym dniu Polakom. Pogłębiona analiza postaw wobec obchodów narodowego święta pozwoliła na wyciągnięcie wniosków na temat ich więziotwórczej funkcji.Badacze docierali do dużych, średnich i małych miejscowości. Towarzyszyli respondentom. Analizowali dane z lat wcześniejszych. Są to pierwsze tego typu kompleksowe badania dotyczące świętowania narodowych rocznic. Publikacja ukazuje procesy konstruowania podmiotowości polskich obywateli w codziennym życiu poprzez konieczność refleksyjnego spojrzenia na swój kraj, społeczeństwo, symbole państwowe, historię. To jest publikacja o Polsce, w której trwają społeczne i kulturowe negocjacje dotyczące tożsamości i pamięci. dr hab. Małgorzata Bogunia-Borowska, prof. UJ
Kawaii. Jak narysować naprawdę urocze potrawy?
Witajcie na planecie zwierzaków-przysmaków
GŁODNY nowych wyzwań w rysowaniu?
DOSŁÓDŹ swoje ilustracje!
UCZ SIĘ kawaii.
ŁAP za flamaster i zaczynaj.
Współczesny człowiek odpowiedzi na duchowe problemy poszukuje w ezoteryce, wróżbach, duchowości Wschodu czy systemach imitujących religię. Ojciec Gabriele Amorth często przestrzegał, że taka postawa otwiera demonowi drogę do działania. Ksiądz Pasqualino di Dio, włoski egzorcysta, proponuje specjalny program, który pomoże nam uzdrowić duchowe rany. To cztery tygodnie duchowej drogi do wewnętrznej przemiany. Za jego sprawą nie tylko łatwiej będzie nam przebaczyć samemu sobie czy bliskim, ale także wyzwolić się z sideł zła, by uzyskać duchowe pocieszenie i radość życia ze zmartwychwstałym Chrystusem.
Szukasz odpowiedzi na pytania: Jak być samemu, ale nie czuć się samotnym? W jaki sposób budować i rozwijać więzi z innymi? Jak odnaleźć pisane nam wszystkim szczęście?
Ta książka jest właśnie o tym. Znaleźć w niej można konkretne propozycje św. Tomasza z Akwinu, który źródeł szczęścia upatruje przede wszystkim w wierze, cnotach teologalnych i kardynalnych – tj. umiarkowaniu, męstwie, sprawiedliwości i roztropności.
K. Vost podaje przy tym 30 konkretnych działań, które można podjąć, by złagodzić samotność własną lub innych. Inspiruje tym samym do aktywnego poszukiwania własnych dróg do pełni szczęścia!
Dlaczego nie przystać na to, co nam zgodnie mówią logika (zasada niesprzeczności) i doświadczenie (przeszłe lub teraźniejsze), mianowicie że nic nie stoi na przeszkodzie, by teraźniejszy świat spoczywał na grucie ruchomym, który tego czy innego dnia mógłby ustąpic nam spod nóg?
Publikacja zawiera zapis korespondencji wybitnego polskiego historyka, badacza kultury średniowiecza i dziejów polskiej duchowości, wieloletniego i zasłużonego profesora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, prof. dr. hab. Karola Górskiego oraz jednego z jego najbliższych uczniów i współpracowników, o. dr. Antoniego Bazielicha.
Płyta, na której zespół Piramidy wyszedł obronną ręką z zadania zinterpretowania słynnych utworów największego rosyjskiego barda i poety Bułata Okudżawy. Grupa Piotra Kajetana Matczuka – m.in. Dyrektora Międzynarodowego Festiwalu Piosenki „Szlakiem Bardów” w Warszawie – w tradycyjnych tłumaczeniach wykonała m.in. takie pieśni jak „Wróżba”, „Czarny kot”, „Cudowny walc”, „Modlitwa” oraz „Majster Bułat”.
1. Wróżba
2. Czarny kot
3. List do mamy
4. Pieśń o żołnierskich butach
5. Aleksander Siergiejewicz Puszkin
6. Piosenka o Mozarcie
7. Cudowny Walc
8. Wańka Morozow
9. Piosenka o Arbacie
10. Ballada amerykańskiego żołnierza
11. Piosenka o młodym ułanie
12. Mała orkiestra nadziei
13. Piosenka o otwartych drzwiach
14. Ballada o głupcach
15. Modlitwa
16. Majster Bułat
Ojciec Paweł Florenski odznaczał się nieprzeciętną umysłowością, co przyznają właściwie wszyscy, nawet niechętny mu Bierdiajew. „Był dla mnie – to słowa Siergieja Bułgakowa – nie tylko uosobieniem genialności, ale dziełem sztuki” (przeł. Zbigniew Podgórzec). Jednocześnie bywał fanatycznym wariatem, kolejnym maksymalistą rosyjskim, z którym, jak z pijanym wujkiem na weselu, nie bardzo wiadomo, co począć. Jego pisma polityczne i społeczne dostarczały złych odpowiedzi na poprawnie stawiane pytania: o Boga, ludzką bezdomność, merkantylizm, moc nazywania, maszynowy charakter współczesnego świata.
Rosja z przełomu wieków XIX i XX była najbardziej konserwatywnym państwem na kontynencie europejskim. Wszakże nawet ona nie potrafiła przeciwstawić się idącym z Zachodu prądom i tendencjom. Modernizacja bolszewicka nie tylko podsuwała złe odpowiedzi na „odwieczne rosyjskie pytania”; ona zniszczyła następnie możliwość stawiania takich pytań, zniszczyła Rosję samą, prawdopodobnie nieodwracalnie. A Florenski? Po rewolucji pozwolono mu jeszcze trochę zajmować się elektryfikacją kraju, damską modą i heraldyką. Przez parę lat badał strukturę zlodowacenia podziemnego na dalekiej północy. Zdobył nawet tytuł inżyniera i uznanie towarzyszy radzieckich. Potem go zabito.
Chcesz ograniczyć ilość plastiku w swoim życiu, ale nie wiesz, od czego zacząć? To niełatwe, szczególnie, że plastik to nie tylko widelczyki, słomki i foliowe torebki – robi się z niego także ubrania, meble i wiele innych rzeczy. Chodzimy po nim i prawdopodobnie także go połykamy. Gdziekolwiek spojrzysz, plastik jest w zasięgu ręki – nawet na Antarktydzie i Kole Podbiegunowym.
Nie zrezygnowałyśmy z plastiku w ciągu jednego dnia – jego redukowanie to niekończący się projekt – ale od czasu, gdy uznałyśmy, że chcemy się go pozbyć, wiele się nauczyłyśmy. Wyszukiwałyśmy informacje, rozmawiałyśmy z ludźmi, sprawdzałyśmy, co według nas działa, a co nie. Znalazłyśmy odpowiedź na dręczące nas pytania: „Jak będę myć włosy?”, „Czy mam przestać jeść krakersy?”, „Co z workami na śmieci?” oraz przede wszystkim „Czy to będzie drogie?”.
Kiedy stopniowo pozbywałyśmy się plastiku, odkryłyśmy, że lepiej nam się żyje w lokalnej społeczności, jemy zdrowiej i mamy znacznie mniej sprzątania. To wspaniałe uczucie!
[O AUTORKACH]
Clara Williams Roldan jest młodszą doradczynią ds. polityki i legislacji w Parlamencie Nowej Południowej Walii (Australia). Praca w parlamencie przekonała ją, że wiele pojedynczych, pozornie niewiele znaczących, działań mogą przynieść istotne zmiany w naszym życiu. Clara pisze wraz ze swoją mamą,
Louise Williams, która jest nagradzaną dziennikarką i pisarką. Ochrona środowiska interesuje ją od zawsze. Pełniła służbę w Strategicznej Grupie Referencyjnej ds. Odpadów i Odzyskiwania Północnej Rady Plaż w Sydney. Współzałożycielka społecznego ogrodu Baringa Bush. Autorka książki „A True Story of the The Great Escape” [Prawdziwa historia wielkiej ucieczki] opowiadającej losy Johna Williamsa, australijskiego pilota wojennego, który w 1942 roku uciekł z niemieckiego stalagu.
Dzieje Zakonu Kawalerów Mieczowych, który wśród wszystkich średniowiecznych zakonów rycerskich miał najgorszą sławę. Niewiele też o nim wiadomo bowiem w papieskim otoczeniu traktowany był głównie jako kaprys jednego z niemieckich hierarchów, który ośmielił się sięgnąć po uprawnienia zastrzeżone dla głowy Kościoła katolickiego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
