W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Reprint albumu z 1916 r. wydanego staraniem Koła Architektów i Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości w Warszawie. Swoisty katalog zdjęć zabytkowych obiektów architektonicznych, zgromadzonych na wystawie Architektury Polskiej w roku 1915.
Reprint oryginału z 1900 r. Wartościowy dokument dla etnografa, źródło informacji o bogatej polskiej kulturze ludowej: zwyczajach, obyczajach i obrzędach z podziałem na pory roku. "Jak kwiaty są ozdobą roślin i ziemi, tak zwyczaje doroczne są krasą domowego życia ludów. Zwyczaje i obyczaje wypłynęły z warunków tego życia, z obrzędów religijnych i z pojęć wyrobionych w ciągu wielu wieków żywota społecznego przez serce i myśl ludzką. Obyczajem i tradycyami różnią się narody między sobą, one stanowią ich obraz moralny i piętno ich charakteru, któremu nadają wdzięk właściwy, a dla potomnych są spuścizną po ojcach, są dla dobrych i rozumnych dzieci drogą pamiątką po matce, jako ta suknia, w której ona chodziła, a w której się zachował wycisk jej postaci.
Roku naszego "w życiu tradycyi i pieśni" nie zaczynamy równo z kalendarzem od 1 stycznia, ale od Adwentu. Gdy bowiem chrześcijanie liczą lata swojej ery od Narodzenia Chrystusa, a rok ich kościelny zaczyna się także od 25 grudnia, to cały Adwent jest już przygotowaniem i wstępem do tej uroczystości. Rok więc zwyczajny polski, związany tak ściśle ze świętami, musieliśmy zacząć od Adwentu, zwłaszcza że i podział niniejszej książki na cztery pory roku skłaniał do rozpoczęcia jej nie wśród zimy od stycznia ale i z początkiem zimy, która w naszym klimacie przybywa już z Adwentem. Na rok ten w życiu naszem, tradycyi i pieśni złożyły się obok prac autora, liczne utwory i wątki z innych pisarzy i poetów dające poznać wszystkie pory roku i wybitniejsze momenta życia w obyczaju dorocznym, na tle piśmiennictwa polskiego ostatnich czterech wieków, oczywiście, o ile na to ramy jednotomowego dzieła pozwoliły".
Zygmunt Gloger
Jest to encyklopedia ziemiańska, która obejmowała tematykę agrarną, życia codziennego, zwierzęcą, a także obyczajową, przeplatana różnymi dykteryjkami, anegdotami i kuriozami, tworząc tym samym typowe dzieło doby Polski sarmackiej.
Reprint oryginału wydanego nakładem własnym autora w 1888 roku. Książkę, jak sam autor zaznaczył we wstępie, opracował z potrzeby zebrania w jednym woluminie wiadomości o ogrodnictwie, ponieważ o zasadach urządzania ogrodu spacerowego nie przemawiał dotąd z książki żaden z ogrodników Polaków. Dobre rady Czartoryskiej z Myśli różnych o zakładaniu ogrodów i Franciszka Giżyckiego z ""O przyozdobieniu siedlisk wiejskich"" dziś już są przestarzałe, niewystarczające i z obecnym stanem ogrodniczej wiedzy niezgodne. W związku z tym Jankowski książkę ""Ogród przy dworze wiejskim"" uzupełnił o setki rycin, planów, opisów roślin ozdobnych, warzywnych i drzew oraz o sposobach ich uprawy. Dzieło Jankowskiego to kompendium wiedzy nie tylko dla ogrodników, ale również dla tych, co wracają do starych metod upraw i hodowli, dawnych aczkolwiek zapomnianych dziś odmian, dla poszukujących skutecznych wskazówek i inspiracji działkowiczów. Dwa tomy w jednym woluminie.
Książka wydana w Poznaniu w 1896 roku. Podstawowe dzieło, obok Krótkiej nauki budowania dworów, przypisywanej Opalińskiemu, nawołujące do poszukiwania narodowego stylu. Zachęcamy do lektury, szczególnie współczesnych architektów, którzy projektują domy jednorodzinne w stylu jak to nazywają dworkowym.
Reprint wydania z 1925 r. Monografia 4 pałaców i 2 dworów zaprojektowanych przez znanego architekta Jakóba Kubickiego: pałace w Białaczewie, Bejscach, Igołomi, Pławowicach; dwory w Witkowicach i Nadzowie. Na ostatniej stronie faksymile podpisu J. Kubickiego.
Pięknie ilustrowany przewodnik po Tatrach, zawierający malownicze opisy gór, ludoznawcze opisy górali oraz ciekawe historie i tradycje rozpowszechniane wśród rodzimych górali.St. Witkiewicz swym życiem i rozległa twórczością - jako malarz, teoretyk i krytyk sztuki, pisarz, twórca stylu zakopiańskiego, działacz społeczny w Zakopanem itd. wywarł wielki wpływ na współczesnych sobie artystów, pisarzy, dziennikarz, regionalistów, na kulturę Podhala. Z tych powodów nadal budzi zainteresowanie historyków literatury, sztuki i architektury, etnografów i krajoznawców. Zwłaszcza jego prace literackie i plastyczne odnoszące się do Podhala i tatrzańskich górali są nadal cenione i czytane. Wśród nich najsłynniejsza jest publikacja Na przełęczy, nazwana "Ewangelią Tatr". To była i jest obowiązkowa lektura dla wszystkich tych, którzy fascynują się Tatrami i góralami, historią literackich i malarskich przedstawień Karpat, dziejami etnograficznych i artystycznych odkryć góralszczyzny, powstawaniem regionalistycznych programów i ruchów.
Reprint oryginału z 1659 r. ze zbiorów Biblioteki Kórnickiej. Dzieło napisane prawdopodobnie przez Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego i koronnego. Ta licząca sobie 32 strony książka miała być podręcznikiem dla ""możnych panów"", którzy zamierzali budować swoje siedziby na wsi. Są w niej zawarte podstawowe, ponadczasowe zasady budowania i dobre rady. Część pierwsza zawiera reprint oryginału, druga, ten sam tekst drukowany współczesną czcionką z tłumaczeniem staropolskich zwrotów.
Kroje architektury, obejmujące rozmaite jej kształty, uważane jako przedmiot piękności przez Adama Idźkowskiego. Reprint oryginału z 1832 roku. Idźkowski był przedstawicielem eklektyzmu w architekturze z wyraźną predylekcją do stylu gotyckiego. W r. 1832 ukazały się Kroje architektury, obejmujące rozmaite jej kształty, uważane jako przedmiot piękności. Mimo pewnej oryginalności w ujęciu tematu i starannego opracowania Kroje architektury nie zyskały uznania i pozostały w cieniu pracy Marconiego, która rychło doczekała się drugiego wydania. Nie zrażony I. obok publikacji pomniejszych rozprawek, przystąpił do wydawania okazałego dzieła pt. Plany budowli, obejmujące rozmaite rodzaje domów, mieszkań wiejskich różnej wielkości, kościołów, gmachów publicznych, mostów, ogrodów, monumentów i tym podobnych szczegółów w rozmaitych stylach architektury. Wychodziło ono zeszytami i obejmowało przedstawione w pięknych stalorytach znakomicie narysowane projekty I-ego (120 tablic); za pracę tę Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu mianowała I-ego swoim członkiem.
Reprint z oryginału, który ukazał się w Krakowie w 1900 roku, wydanie szóste. Podręcznik dla miłośników Tatr, obejmujący m.in. plan Zakopanego i mapę Tatr, uwydatniającą rzeźbę gór czy gościńce naokoło Tatr na początku XX wieku. Reprint wydania szóstego, wzbogacony mapą Tatr, aktualnymi na początek XX wieku informacjami o miejscowych stosunkach i zmianach, jakie zaszły pod koniec XIX wieku oraz 68-ma illustracjami i planem Zakopanego. Malował olejno i akwarelą - widoki zabytków Krakowa i większe kompozycje o tematach historycznych (np. Żółkiewski pod Cecorą, Obrona Krakowa przed Szwedami, Wjazd Jana III do Wiednia).
Dwór wiejski. Dzieło poświęcone gospodyniom polskim przydatne i osobom w mieście mieszkającym. Trzy tomy w jednym woluminie, opisujące, jak przyjemnie i dobrze żyć na wsi, zawiera mńóstwo ciekawych rad dla gospodyń polskich oraz rady i przepisy kucharskie.
Sam Autor najlepiej wprowadzi nas w świat sprzed wieków, który przedstawia w albumie: ""Podróżując wiele po Księstwie zauważyłem, że pamiątki nasze ""dwory i dworki szlacheckie"" owe świadki dawnej świetności, z dniem każdym uszczuplają się już to przez przebudowywania historycznych siedzib naszych przodków, już to przez rozbieranie i stawianie nowych. Czy pozostały, choćby tylko na papierze, podobizny wszystkich owych dawnych zabytków naszego budownictwa - nie wiem. Tu i ówdzie tylko spotkałem pomiędzy obywatelstwem ziemskim takich, którzy owe podobizny dworów polskich z wielką troskliwością zbierają i jako cenną rzecz przechowują.
Dwory polskie w Wielkiem Księstwie Poznańskiem - Leonard Durczykiewicz
Sam Autor najlepiej wprowadzi nas w świat sprzed wieków, który przedstawia w albumie:
"Podróżując wiele po Księstwie zauważyłem, że pamiątki nasze "dwory i dworki szlacheckie" owe świadki dawnej świetności, z dniem każdym uszczuplają się już to przez przebudowywania historycznych siedzib naszych przodków, już to przez rozbieranie i stawianie nowych. Czy pozostały, choćby tylko na papierze, podobizny wszystkich owych dawnych zabytków naszego budownictwa - nie wiem. Tu i ówdzie tylko spotkałem pomiędzy obywatelstwem ziemskim takich, którzy owe podobizny dworów polskich z wielką troskliwością zbierają i jako cenną rzecz przechowują.
Ponieważ, o ile wiem, nie mamy dotąd osobnego dzieła, któreby zawierało podobizny pamiątek naszych, przeto powziąłem zamiar zebrać i wydać fotografie dworów polskich. Większej chęci i odwagi do tego dodało mi prawo o wywłaszczeniu, przez które owe pamiątki poważnie zostały zagrożone.
Opisy dworów polegają na dokumentach grodzkich, książkach kościelnych oraz na łaskawie przez Szanownych PP. Właścicieli przysłanych mi podkładkach, pamiętnikach i innych opisach. Nie moją rzeczą sądzić, czy wywiązałem się dobrze z zadania podjętego, myślę jednak, że lepiej zacząć i zrobić coś, niż czekać, zbierać przez lata całe i" ostatecznie nie zrobić nic"?"
W skład publikacji wchodzą: Czy mamy polską architekturę? (1916 r.); Jak powinna być odbudowana wieś polska (1915 r.); Nie zatracajmy charakteru chaty polskiej (1915 r.); O attykach polskich i polskich dachach wklęsłych (1909 r.); Tradycya budownictwa ludowego w architekturze polskiej (1917 r.); W obronie budownictwa drzewnego (1915 r.)
Cieślictwo polskie z rysunkami zawiera wzory sztuki ciesielskiej wywodzące się ze sztuki ludowej. Plany, rzuty, zdjęcia, przykłady mieczowań, odrzwia i drzwi staropolskie, wiązania, bramy, stropy drewniane, słupy z mieczowaniem, zdjęcia domów wiejskich i dworów, dachów, szczytnic, okien i okienek. Zbiór 3 zeszytów.
Zbiór 10 zeszytów autorstwa Jana Sasa Zubrzyckiego wydanych w latach: Cieśla 1915-1916; Murarz 1917-1919. Wzory sztuki ciesielskiej wywodzące się ze sztuki ludowej, tradycyjne polskie wykończenia i zabudowy. Plany, rzuty, zdjęcia, przykłady mieczowań, odrzwia i drzwi staropolskie, wiązania, bramy, stropy drewniane, słupy z mieczowaniem, zdjęcia domów wiejskich i dworów, dachów, szczytnic, okien i okienek. Obiekty przedstawione na zdjęciach w większości już nie istnieją. Zawartość: Cieśla polski: Zeszyty I-V - 40 tablic i 20 stron objaśnień; Murarz polski: Zeszyty I-V - 40 tablic i 20 stron objaśnień
Religia i magia
Wiara w boga: panteizm, politeizm, monoteizm
Istoty złe i zło
Spowiedź, pokuta i modlitwa
Królestwo sakralne
Śmierć i pochówek, kult świętych
Powstawanie kanonów pism świętych
Pochodzenie eposu bohaterskiego jest próbą uchwycenia procesu wyodrębniania się literatury z pierwotnej dziedziny mitu. Opierając się na ogromnym materiale faktograficznym, obejmującym najstarsze formy eposu Paleoazjatów Syberii, Aborygenów australijskich, Melanezyjczyków oraz późniejsze dzieła tureckie, fińskie czy indyjskie, autor próbuje dokonać syntezy folkloru narracyjnego i zbadać kryjące się za zmianami typologicznymi zasady konstrukcji eposu. Mieletinski próbuje odnieść się do głównych motywów epickich, takich jak: kwestia herosa kulturowego, boga-stwórcy, trickstera, bohatera zbiorowego, szamana; mity kradzieży, poszukiwań i odzyskania skarbu; wątki walki z wrogami, zdobycia ognia. Autor widzi w nich punkt wyjścia kształtowania dalszych, już religijnych czy literackich wytworów. Praca ze względu na same walory faktograficzne może przy tym pełnić funkcję podręcznika eposu, stanowiąc przy okazji modelowy przykład zastosowania złożenia metod historycznych i komparatystycznych do badań nad mitem, którego to złożenia brak w polskiej literaturze przedmiotu.
Praca Krzysztofa Lisowskiego, mieszcząca się w nurcie badań socjologii miasta, porusza ważny poznawczo i doniosły społecznie problem, jakim jest proces łączenia miasta i gminy Zielona Góra w jeden organizm administracyjno-społeczny. Monografia ma głównie charakter empiryczny i jest nastawiona na udzielenie odpowiedzi na pytanie, jakie czynniki zdecydowały o podjęciu przez mieszkańców decyzji o połączeniu miasta i gminy. Recenzowana praca stanowi nowatorską i interesującą próbę ukazania społecznych uwarunkowań procesów suburbanizacji na przykładzie konkretnych społeczności lokalnych o różnych interesach. W polskiej literaturze socjologicznej nie było dotychczas tego typu monografii, stworzonej na podstawie tak szeroko zakrojonych badań empirycznych.
z recenzji prof. dra hab. Andrzeja Saksona
Krzysztof Lisowski położył nacisk na analizę socjologiczną procesu połączenia miasta z gminą i rolę ich mieszkańców w tym procesie. Pisząc o roli społeczności miasta i gminy, wręcz doskonale zdiagnozował przeplatanie się wzajemnych interesów obu samorządów. Zaczął od kwestii ogólnych i teoretycznych, następnie przeszedł do spraw konkretnych, przyziemnych i lokalnych, które miały przecież największy wpływ na przychylność mieszkańców gminy wobec połączenia z miastem. Dobrze zna temat, o którym pisze, gdyż najważniejszą część materiału empirycznego dostarczył sobie sam poprzez wnikliwe i wielokrotne badania wśród mieszkańców miasta i gminy. Stanowi to podstawowy i oryginalny materiał źródłowy, stąd też praca ma twórczy, a nie odtwórczy charakter.
z recenzji prof. dra hab. Czesława Osękowskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
