W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
"LeoPolka" jest tomem wspomnieniowym Marii Woś (z domu Cząstka) urodzonej w marcu 1934 roku we Lwowie, z którego w czerwcu roku 1946 ekspatriowano ją do zrujnowanego Wrocławia, gdzie w roku 1955, po czteroletnich studiach na tamtejszym uniwersytecie, ukończyła polonistykę. Ogromnie zasłużona dziennikarka Radia Wrocław dopiero teraz ujawnia skalę swego talentu. Ta autobiografia jest książką literacko wyjątkową, a historycznie bezcennym źródłem wiedzy o przeszłości. Jej lektura wywołuje wzruszenie i trwogę.
Sylwia Łukaszkiewicz-Dudek ur. w Piotrkowie Trybunalskim, doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, nauczyciel, oligofrenoterapeuta, instruktor języka migowego, konsultant ds. Polonii i Polaków za granicą. W kręgu jej zainteresowań naukowych pozostaje historia języka, a zwłaszcza zagadnienia dotyczące semantyki. Prywatnie optymistka, miłośniczka przyrody, wolontariuszka na rzecz ludzi i zwierząt. W niniejszym opracowaniu analizie językowej poddano wybrane staropolskie wyrazy i połączenia wyrazowe dotyczące narodzin oraz śmierci. Przy opisie materiału leksykalnego nieodzowne okazało się nawiązanie do antropologii, historii, kulturoznawstwa []. Analiza zebranego i omówionego materiału pokazuje, że staropolskie słownictwo związane z narodzinami i śmiercią jest bardzo obfite, niejednokrotnie zaskakuje swoim bogactwem: semantyką, obrazowością, metaforycznym ujęciem i różnorodnością form językowych. Zabytki językowe ukazują znaczne zasoby leksykalne naszych przodków, udowadniają ich wysoką świadomość społeczną, stanowią skarbnicę wiedzy o sprawach ludzkich, o kulturze i obyczajowości doby staropolskiej. Fragment książki
NOWE TŁUMACZENIE KLASYCZNEGO PRZEWODNIKA DUCHOWEGO! De imitatione Christi Tomasza a Kempis to jedna z najpopularniejszych książek chrześcijańskich. Doceniana przez wielu świętych i błogosławionych Kościoła. Sięgali po nią, między innymi, św. Franciszek Salezy, św. Ignacy Loyola, św. Karol Boromeusz, św. Josemaría Escrivá, św. Teresa od Dzieciątka Jezus czy św. Jan XXIII. Wśród czytelników tego dzieła znaleźć można również Adama Mickiewicza, Stefana Żeromskiego, Gottfrieda Leibniza czy Ludwiga van Beethovena. To obowiązkowa pozycja dla wszystkich, którzy chcą pogłębiać swoje życie duchowe. Seria „Perły Duchowości”, zainicjowana przez Wydawnictwo Esprit, to zbiór klasycznych tekstów w nowych, przystępnych tłumaczeniach. Tomasz a Kempis (ok. 1380- 1471) – niemiecki zakonnik, teolog i mistyk zwiazany z nurtem devotio moderna. Nie uważaj się za lepszego od innych, żebyś przypadkiem nie został uznany za gorszego w oczach Boga, który wie, co jest w człowieku. Nie przechwalaj się dobrymi uczynkami, ponieważ osąd Boga jest inny niż ludzi i często nie podoba Mu się to, co podoba się ludziom. Jeśli masz w sobie coś dobrego, to, żeby zachować pokorę, uważaj, że są inni lepsi od ciebie. Nie poniesiesz szkody, stawiając się niżej wszystkich. Ogromną stratę poniesiesz zaś, przedkładając się nad jedną choćby osobę. Serce pokornego człowieka zamieszkuje trwały pokój, natomiast serce pyszałka nawiedzają co chwila gniew i zazdrość. FRAGMENT
An uplifting part-memoir, part-guide from the UK's most popular vicar on how her modern view of faith can help us live a more fulfilled life
In her first book, the nation's favourite vicar Kate Bottley reveals the surprising truth about what faith means to her and how, ultimately, it is the key to happiness. As a vicar she is often greeted with the phrase 'I'm not religious, but... I love that hymn', or '... I want a church wedding', but the truth is having faith isn't an all-or-nothing situation and we all deserve to enjoy the parts that bring us comfort.
Kate is not your average vicar, in fact, she says herself that believing in the resurrection is 'a bit bonkers' so, whether you believe in God, the universe's plan or simply the goodness of humanity, Kate argues that having belief equals having hope, and we all deserve to feel hopeful.
With chapters about what she's learned about life's challenges, including Love, Death, Loneliness and Conflict, along with simple tips for us all to find more joy in our everyday lives, this insightful, warm and joyous book shows that believing in something is what makes us human.
Why do we wear what we wear? To answer this question, we must go back and unlock the wardrobes of the early twentieth century, when fashion as we know it was born.
In Bring No Clothes, acclaimed fashion writer Charlie Porter brings us face to face with six members of the Bloomsbury Group-the collective of creatives and thinkers who were in the vanguard of a social and sartorial revolution. Each of them offers fresh insight into the constraints and possibilities of fashion today: from the stifling repression of E. M. Forster's top buttons to the creativity of Vanessa Bell's wayward hems; from the sheer pleasure of Ottoline Morrell's lavish dresses to the clashing self-consciousness of Virginia Woolf's orange stockings; from Duncan Grant's liberated play with nudity to John Maynard Keynes's power play in the traditional suit. As Porter carefully unpicks what they wore and how they wore it, we see how clothing can be a means of artistic, intellectual and sexual liberation, or, conversely, a tool for patriarchal control.
As he travels through libraries, archives, attics and studios, Porter uncovers new evidence about his subjects, revealing them in a thrillingly intimate, vivid new light. And, as he begins making his own clothing, his own perspective on fashion-and on life-starts to change. In the end, he shows, we should all 'bring no clothes', embracing not just a new way with fashion but a new philosophy of living-one which activates the connections between the way we dress and the way we think, act and love.
We are facing a species emergency. With every degree of temperature rise, a billion people will be displaced from the zone in which humans have lived for thousands of years. From Bangladesh to Sudan to the western United States, and in cities from Cardiff to New Orleans to Shanghai, the quadruple threat of drought, heat, wildfires and flooding will utterly reshape Earth's human geography in the coming decades.
In this rousing call to arms, Royal Society Science Book Prize-winning author Gaia Vince describes how we can plan for and manage this unavoidable climate migration while we restore the planet to a fully habitable state. Drawing on a wealth of eye-opening data and original reporting, Vince shows that migration is not the problem - it's the solution. We will need to move northwards as a species, into the habitable fringes on Europe, Asia and Canadas Canada and the greening Arctic circle.
While the climate catastrophe is finally getting the attention it deserves, the inevitability of mass migration has been largely ignored. In Nomad Century, Vince provides, for the first time, an examination of the most pressing question facing humanity.
Opowieści o świętach są przesycone listami, marzeniami, ciepłem i magicznymi zapachami Przeczytajcie o nich z mamą lub zupełnie sami! Na biegunie północnym w grudniu chyba nikt nie może narzekać na nudę. A to Bruno przyśle list z nietypową prośbą, a to sam Mikołaj zachoruje. Kiedy elfy psocą i przejmują dowodzenie w składzie z zabawkami, dzieją się prawdziwe dziwy! Na szczęście nie tylko święty dba o dzieci, ale również one dbają o niego - na przykład Zosia postanowiła obdarować go czymś szczególnym Ponieważ w przedświątecznym galimatiasie Mikołaj nie dałby rady zjawić się wszędzie, na miejskich skwerach możecie - tak jak Diana - spotkać jego zastępców. A z takiego spotkania nieraz wynikają różne konsekwencje. Wspólnie zawsze uda się wyczarować tę świąteczną atmosferę, której tak potrzebują i dorośli, i dzieci! Zamknij oczy i zasłuchaj się w magicznych opowieściach!
Chcesz zaprosić Boga i Jego słowo do swojego życia? Pragniesz zrobić to świadomie, zgodnie z kalendarzem liturgicznym? Skorzystaj z kolejnej edycji Ewangelii, która przez lata zyskała stałe grono wiernych i zadowolonych czytelników. To doskonała inspiracja do przemiany własnego życia.Bogata zawartość Publikacja zawiera: pełny tekst Ewangelii na każdy dzień 2024 roku, krótkie rozważanie do każdego fragmentu, modlitwę do każdego fragmentu, przypomnienia o uroczystościach i świętach kościelnych, a także o liturgicznych wspomnieniach świętych i błogosławionych, dodatek z różnymi modlitwami (litanie, modlitwa różańcowa, nabożeństwo Drogi krzyżowej, tekst Gorzkich żali oraz Komplety).
Jedynie filozofowie wyprawiają się w niebezpieczną podróż ku ostatecznym granicom istnienia. "Świat Zofii" przetłumaczono na czterdzieści pięć języków, a w samej Polsce książka sprzedana została w blisko ćwierćmilionowym nakładzie. Opowiada ona o czternastoletniej Zofii Amundsen, która podążając śladami największych uczonych Europy Platona, Sokratesa i Heideggera odkrywa nie tylko piękno i prostotę filozoficznych nauk, ale przede wszystkim dociera do głębin własnej duszy. Tam znajduje niezwykły i zupełnie niespodziewany skarb... Jostein Gaarder (ur. 1952 r.), z zawodu nauczyciel filozofii, z zamiłowania zaś pisarz; jest autorem wybitnych i niezmiernie popularnych powieści dla dorosłych i młodzieży, prezentujących ogrom dziedzictwa kulturowego Europy.
Jeep - Moja wielka przygodaDługą serię przygód rozpoczął żart. Nasz plan przewidywał 180 000 kilometrów po drogach wśród selwy i pustyń Ameryki Południowej, Środkowej i Północnej. Przez ten czas gazety trzy razy zamieściły notatkę o naszej śmierci, a w osiemnastu przypadkach niewiele brakowało, żebyśmy zginęli. Wyjechaliśmy we dwoje, a wróciliśmy we troje. Właśnie podczas tej podróży urodził się nam syn. Podróż trwała ponad cztery lata. Była zatem najdłuższa licząc ją tak w czasie, jak w kilometrach. Dostarczyła mi moc emocji. Była to zatem moja Wielka Przygoda. Z kamerą i strzelbą przez Mato Grosso(...) książki Toniego (...) to były to nadal są fascynujące książki, nie tylko ciekawe z powodu tematu , ale pisane barwnym soczystym językiem, pełnym metafor i wyrafinowanych skojarzeń. Ale też książki poznawcze, wnikające głęboko w problemy antropologii, etnografii, kultury. Zawsze pozostaną opowieściami z pierwszej ręki, z własnego doświadczenia. Jestem pewna, że podróże i książki Toniego wniosły dużo do poznania świata zwłaszcza tego, który jest zagrożony zanikiem tożsamości a bywa, że nawet istnienia.Z ukochanego przez niego świata indiańskiego, którym się utożsamiał, dumny, że był białym Indianinem niewiele dziś pozostało. Tony odszedł, ale... ten świat w jego książkach pozostał zatrzymany na klatkach filmu, zawarty w barwnym słowie, kwiecistej metaforze...Mam nadzieję, że wciąż jeszcze fascynuje Czytelników. 180 000 kilometrów przygodyTony Halik, znany najbardziej jako autor programów telewizyjnych realizowanych z Elżbieta Dzikowską. Podróżnik i łowca przygód. Urodzony w Toruniu. W roku 1939 przedziera się do Anglii, gdzie wstępuje do RAF-u. Zestrzelony nad Francją, zostaje uratowany przez młodą dziewczynę Pierrette. Przez Hiszpanię i Portugalię wraca do Anglii. Po wojnie odnajduje Pierrette i razem ruszają w świat w poszukiwaniu swojej wielkiej przygody.Największą z nich była wyprawa jeepem z Ziemi Ognistej na Alaskę.Rozpoczęła się w Buenos Aires, gdzie Halik osiadł po wojnie. Trwała cztery lata i trzy miesiące. W tym czasie jeep przebył 182 000 kilometrów i 21 krajów; relacje z trasy ukazywały się w telewizji, prasie codziennej i kolorowej; światowe agencje trzykrotnie donosiły o śmierci uczestników ekspedycji.Po dotarciu za krąg polarny na Alasce Tony wbił w ziemię dwie flagi: argentyńską (był wówczas obywatelem tego kraju) i polską. A potem, tym samym jeepem, lecz trochę inną trasą, wrócił do Buenos Aires. Niniejsza książka zawiera jego relacje z tej najdłuższej wyprawy życia.
Książka stanowi formę pomocy dla tych, którzy chcą w bardziej pogłębiony sposób przeżyć czas Wielkiego Postu. Dotyczy to zarówno kapłanów, jak i osób świeckich. Kaznodzieje znajdą w niej kazania pasyjne (w których ukazane są różne postacie z bolesnej drogi Jezusa), homilie na wielkopostne niedziele (rok A) oraz nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Osoby świeckie będą miały okazję do podjęcia osobistej refleksji nad znaczeniem tego wyjątkowego okresu..
Spotkać się w Słowie to seria medytacji do tekstów Ewangelii przewidzianych w liturgii Mszy Świętej na wszystkie dni roku liturgicznego. Tom czwarty przynosi komentarz do Ewangelii pierwszych dziewięciu tygodni okresu zwykłego, w których w dni powszednie czytana jest Ewangelia według Świętego Marka. Dzięki zastosowaniu narracyjnego klucza lektury można się przekonać, iż ewangelie są opowiadaniami nie tylko o słowach i czynach Jezusa, ale również o nas samych, o naszym życiu, w które wchodzi Jezus. Medytacje Spotkać się w Słowie służą pomocą w osobistej lekturze Ewangelii, w praktykowaniu codziennej lectio divina, jak również w przygotowaniu homilii.
Książka jest kolejną już, podejmowaną przez Autora, ambitną i wielowątkową próbą opisu nocnego kosmosu. Wypada zgodzić się z nim, że nocna odsłona miasta to obszar wciąż nieopisany, a z całą pewnością słabo opisany w polskich studiach kulturoznawczych. Nie będzie więc wielkim ryzykiem powiedzenie, że ta pozycja jest jedną z pierwszych w szeroko pojętej polskiej literaturze humanistycznej, które odkrywają terra incognita nocnych przestrzeni. Dotychczasowe badania miejskie (podejmowane z najróżniejszych punktów widzenia od urbanistycznego po socjologiczne i ekologiczne), o ile wiem, uprawomocniały jako oczywistość obraz dzienny miasta, nie dostrzegając zmiany jakościowej, nieomal ontologicznej, jaka zachodzi w mieście ogarniętym ciemnościami, funkcjonującym w sztucznym świetle lamp. To naprawdę nie jest ten sam świat, który widzimy w świetle dziennym. Zasługą Autora jest to, że tę różnicę zauważył i przedłożył nam przed oczy. Z recenzji prof. Dariusza Czai Osiągnięcia Autora wyróżniają się oryginalnością i antropologicznym rozmachem. Co ważne, nie jest to oryginalność powielana: styl, czyli poetyka narracji, w jego kolejnych książkach co prawda nie ulega zmianie co do istoty, lecz wzbogaca się, ukazuje lepiej, bo głębiej, analizowane tematyczne wątki. Dopiero przy lekturze tej publikacji widoczne stało się dla mnie powiązanie przez Autora trybów badania i opisywania miasta-nocy, w tym pojawiających się na tym tle problemów epistemologicznych, z refleksją ontologiczną: o kulturowej materii nieokiełznanej, niepodległej, rozmytej, płynnej oraz wyrywającej się ze sztywnego gorsetu formalnych matryc pojęciowych i teoretycznych. Fenomen miasta-nocy, ze swej natury nieokiełznany, umyka badaniu i broni się przed zamknięciem w opowieści, woli przybrać postać uwrażliwiającego, migotliwego cienia. Z recenzji prof. Andrzeja Pawła Wejlanda
From cultural icon Margaret Atwood comes a brilliant collection of essays -- funny, erudite, endlessly curious, uncannily prescient -- which seek answers to Burning Questions such as:
Why do people everywhere, in all cultures, tell stories?
How can we live on our planet?
What do zombies have to do with authoritarianism?
In Burning Questions Atwood aims her prodigious intellect and impish humour at our world, and reports back to us on what she finds. The roller-coaster period covered in the collection brought an end to the end of history, a financial crash, the rise of Trump and a pandemic. From debt to tech, the climate crisis to freedom; from when to dispense advice to the young (answer: only when asked) to how to define granola, we have no better questioner of the many and varied mysteries of our human universe.
INCLUDES NEW ESSAYS FOR PAPERBACK
'Brilliant and funny' Joan Didion
'She's taken our times and made us wise to them' Ali Smith
'Lights a fire from the fears of our age . . . Miraculously balances humor, outrage, and beauty' New York Times Book Review
'All over the reading world, the history books are being opened to the next blank page and Atwood's name is written at the top of it' Anne Enright, Guardian
'The outstanding novelist of our age' Sunday Times
Ceniony za błyskotliwe i oryginalne spostrzeżenia dotyczące świata fizycznego, laureat Nagrody Nobla, Richard Feynman, miał niezwykły talent do wyjaśniania ogółowi społeczeństwa trudnych pojęć. Używając codziennego języka, koncepcji przestrzennych, wizualizacji i swoich słynnych "diagramów Feynmana", w jasny i humorystyczny sposób przekazywał laikom i znawcom tematu zarówno treść, jak i ducha elektrodynamiki kwantowej (QED).Ta zredagowana wersja czterech wykładów na temat QED, które Feynman wygłosił na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, jest prawdopodobnie najlepszym przykładem jego zdolności komunikowania zarówno istoty, jak i ducha nauki dla laika. I nie miała sobie równych od czasu jej publikacji.
Muzyka w świecie chińskim, zdominowanym, jak wiemy, przez światopogląd taoizmu przenikniętego jak to również wiemy duchem panteizmu, a nawet animizmu, funkcjonuje odmiennie i zajmuje stanowisko odmienne niż w cywilizacji Zachodu (choć ceniona jest tam równie wysoko). Jej funkcje estetyczne są drugoplanowe, przede wszystkim bowiem jest ona potężnym narzędziem oddziaływania magicznego, rozciągającego się na sferę zarówno psychologii jednostkowej, jak i stosunków społecznych i wreszcie kosmicznego porządku. Jest tak, ponieważ między tymi sferami zachodzą istotowa tożsamość i funkcjonalna ekwiwalencja. Dlatego muzyka nie pełni tu roli pośredniczącej nie musi tego czynić, skoro sfery naturalna, ludzka i boska są dla Chińczyka zbieżne, nie zaś, jak dla człowieka Zachodu, rozdzielone czy nawet rozbieżne.
W ostatnim czasie na gruncie teorii politycznej możemy obserwować rosnące zainteresowanie pojęciem postliberalizmu. Termin ten pozostaje jednak dalece niejasny – niekiedy wyraża nadzieję na nadejście ponowoczesnego spadkobiercy projektu oświeceniowego, kiedy indziej zaś obawę przed populistycznym i autokratycznym reakcjonizmem. Można wręcz odnieść wrażenie, że stanowi on jedynie nazwę zastępczą dla teorii, która ma dopiero nadejść po rzekomo nieuchronnym zmierzchu pogrążonego w kryzysie liberalizmu.
Niniejsza praca przybliża polskiemu czytelnikowi bodaj najpełniejszy wyraz idei postliberalizmu, który można znaleźć w twórczości Johna Milbanka – angielskiego teologa oraz teoretyka polityki. Z jednej strony kontynuuje on tradycję teologii postliberalnej, wydobywając na pierwszy plan narracyjny oraz polityczny charakter chrześcijaństwa, z drugiej zaś przedstawia wielowymiarową krytykę liberalizmu i proponuje szeroki program reform instytucjonalnych, ustrojowych i gospodarczych. Tym samym sprawnie łączy abstrakcyjną teorię z rozwiązaniami praktycznymi, dostarczając spójnej i niebywale oryginalnej wizji społeczno-politycznej. Radykalność i bezkompromisowość owej wizji sprawiają jednak, że Milbank uchodzi za niezwykle kontrowersyjnego i polaryzującego autora, a kreślona przez niego przyszłość postliberalna nie jest wolna od ciemnych stron. W konsekwencji można mieć wątpliwości, czy rzeczywiście stanowi ona pożądaną alternatywę dla liberalizmu, czy też raczej wpisuje się w niebezpieczne trendy współczesnej polityki.
Piotr Niemcewicz
Ocalić od zapomnienia… / 11
Arkadiusz Wagner
Kolekcjonerstwo a rodzina. Rzecz o unikaniu konfliktu / 15
MOSIĘŻNICTWO
Paula Śwituszak
Powiedz mi, ile masz w sobie cynku, a powiem ci, czym jesteś / 29
Świecznik, XVI – początek XVII w.
Prace konserwatorskie: Paula Śwituszak, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 32
Świecznik, 2. połowa XVII w.
Prace konserwatorskie: Paula Śwituszak, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 34
Misa norymberska, koniec XVI – początek XVII w.
Prace konserwatorskie: Alina Tomaszewska-Szewczyk / 36
KONWISARSTWO
Paula Śwituszak
Stara cyna i człowiek / 41
Świecznik ołtarzowy, około 1700 r.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Paula Śwituszak, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 44
Świecznik ołtarzowy, 1. ćwierć XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Paula Śwituszak, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 46
Wazonik ołtarzowy, 1. połowa XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Paula Śwituszak, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 48
Dzban samowarowy (Dröppelminna), 1. połowa XIX w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Agata Ogińska / 50
GALWANOSTEGIA
Agata Ogińska
Od stosu Volty do fabryki Minterów / 55
Świecznik ołtarzowy – neobarokowy, XIX w.
Prace konserwatorskie: Agata Ogińska / 58
Patera secesyjna na podstawie figuralnej, około 1900 r.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Agata Ogińska / 60
ZŁOTNICTWO
Aleksandra Gralińska-Grubecka
Nie wszystko złoto, co się świeci / 65
Okładzina relikwiarza ołtarzowego lub retabulum, około połowy XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Aleksandra Gralińska-Grubecka / 67
Świecznik domowy, około połowy XVIII w.
Prace konserwatorskie: Agata Ogińska / 70
KOWALSTWO I ŚLUSARSTWO
Andrzej Podgórski
W żarze i z precyzją / 75
Nadświetle bramy, około 1700 r.
Prace konserwatorskie: Karolina Witkowska / 78
Świecznik ścienny, 2. połowa XVII w.
Prace konserwatorskie: Andrzej Podgórski, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 80
Świecznik domowy, tzw. stoczek, XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Andrzej Podgórski, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 84
Zamek do szafy, koniec XVII – początek XVIII w.
Prace konserwatorskie: Andrzej Podgórski, Alina Tomaszewska-Szewczyk / 86
POZŁOTNICTWO
Adam Kaźmierczak
Szlachetne przyodzienie / 91
Krucyfiks ołtarzowy, około połowy XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Adam Kaźmierczak / 94
SNYCERSTWO
Adam Kaźmierczak
Dialog formy i drewna / 101
Aniołek polichromowany, 1. połowa XVIII w.
Prace konserwatorskie: Aleksandra Gralińska-Grubecka / 104
SZTUKATORSTWO
Aleksandra Gralińska-Grubecka
Pomiędzy rzemiosłem a twórczością artystyczną / 109
Konsola – fragment późnobarokowej dekoracji sztukatorskiej, 2–3. ćwierć XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Aleksandra Gralińska-Grubecka / 112
CERAMIKA
Anna Zaręba
W ogniu malowane / 119
Kafel piecowy malowany kobaltem, 1. połowa XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Anna Zaręba / 122
Talerz fajansowy (schotel), 2. połowa XVIII – początek XIX w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Anna Zaręba / 124
Talerz porcelanowy, lata 60. XVIII w.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Anna Zaręba / 126
KALIGRAFIA
Agata Ogińska
Sztuka pięknego pisania / 131
Płyta epitafijna Marianny Heleny von Bünau, 1732 r.
Prace konserwatorskie i restauratorskie: Hanna Rubnikowicz-Góźdź i Karolina Witkowska / 134
BIBLIOGRAFIA TEMATYCZNA / 139
SPIS POZOSTAŁYCH FOTOGRAFII / 144
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
