Tajny podręcznik z XVIII wieku, instruujący księży, jak spowiadać z grzechów przeciw szóstemu (Nie cudzołóż) i dziewiątemu (Nie pożądaj żony bliźniego swego) przykazaniu. Współczesnemu czytelnikowi wywody biskupa Jean-Baptiste Bouviera wydadzą się zapewne zdumiewające, a przecież snuł je zaledwie niespełna dwieście lat temu i uznawany był w tej kwestii za autorytet jeszcze na początku XX stulecia.
Autor rozważań rekolekcyjnych znajdujących się w tej książce - Karol de Foucauld patrząc po ludzku, niczego nie osiągnął. Nic mu się nie udawało. Marzył o założeniu wspólnoty, zmarł samotny jak palec, pisząc dramatyczne słowa: „Ziarno umiera, nie przynosząc owocu. Ja, który tylko potrafi ę marzyć, niczego w życiu nie osiągnąłem”. Nie widział owoców swojej pracy. Bóg wysłuchał jego gorących modlitw i zrealizował marzenia, ale uczynił to dopiero po jego śmierci. Jak grzyby po deszczu powstają malutkie wspólnoty zafascynowane drogą, którą szczegółowo opisał. Duchowość Karola de Foucauld uczy czekania. Piach Sahary okazał się niezwykle żyzną glebą. Paradoks? Dla Ducha, który przychodzi jednocześnie jako ogień i strumienie wody żywej i łączy w sobie wszystkie żywioły świata, to absolutnie normalne!
Marcin Jakimowicz
Modlitwa była niejako pędzlem, którym posługiwał się Pan, tworząc to piękne dzieło, oraz narzędziem, za pomocą którego udzielał św. Teresie zadziwiających dóbr i łask, którymi się odznaczała. Zarówno osoba Teresy, jak i jej słowa są modlitwą. To długa i głęboka historia przyjaźni. Teresy nie można zrozumieć bez modlitwy. Prawdopodobnie również modlitwy nie można już w pełni zrozumieć bez Teresy. Teresa i modlitwa przywołują się nawzajem i podążają razem. Przesłanie Matki Teresy od Jezusa, rozeznane słowo życia, wywołujące długotrwałe i sięgające głęboko poruszenie, przekazuje czystą istotę ewangeliczną: modlitwa jest przy-jaźnią. To osobiste zaangażowanie w miłość.
Trzeci tom Pedagogii katolickich zgromadzeń zakonnych. Historia i współczesność jest kontynuacją tomów pierwszego i drugiego, ale jest też wyjątkowy z paru względów. Po pierwsze tworzą go głównie pedagogie zgromadzeń żeńskich, po drugie wszystkie opisane zgromadzenia mają swoje domy między innymi w Małopolsce. Po trzecie tom niniejszy powstawał już przy wyraźnej i głębokiej aprobacie dla tego projektu, udzielonej przez wiele środowisk zarówno świeckich, jak i zakonnych, co znacznie ułatwiło pracę.
Niniejszy tom niesie pewne nadzieje na dokonanie w miarę całościowej, chociaż wstępnej rekonstrukcji pedagogicznej spuścizny i roli wychowawczej katolickich zgromadzeń, przynajmniej z terenu Polski. Zamyka on serię i projekt naukowo-wydawniczy. Czy wyczerpany został temat tego dziedzictwa? Z pewnością nie, lecz powstałe tomy pokazują ogromne, niemożliwe do zmierzenia w swych oddziaływaniach społecznych i kulturowych dzieło sprawstwa wychowawczego zgromadzeń zakonnych. Należy dodać, że każde ze zgromadzeń uzyskało jedną szansę zaistnienia w naszej serii, w takim sensie, iż danemu zgromadzeniu poświęcono tylko jeden rozdział.
Niniejsze opracowanie jest zaproszeniem do udziału w jednej z najpiękniejszych pielgrzymek duchowych, jakie można zaproponować uczniom Chrystusa. Jest to wędrowanie do dwudziestu miejsc bezpośrednio związanych z dziełem odkupienia człowieka i rozważanie dwudziestu zbawczych wydarzeń, które mają przemienić życie człowieka. Są to wydarzenia z życia Jezusa i Maryi, opowiedziane i przeżywane w kolejnych tajemnicach różańca świętego [...].
ks. Stanisław Szczepaniec
Harald Eckert opisuje niezwykle istotne przesłanie dla Kościoła i narodów, które przez wieki było zakryte dla wielu. To, co Boże Słowo mówi o relacji Boga z narodami, ma wielkie i dalekosiężne znaczenie. Narody odgrywają dla Boga określoną rolę, również w Nowym Testamencie. Zapowiedziany sąd będzie udziałem nie tylko poszczególnych osób, ale też całych narodów. Czy zatem jako chrześcijanie możemy pozostać obojętni? Czy interesujemy się przyszłym losem naszego narodu? Warto poznać Boże obietnice z tej perspektywy, odkrywać w Bożym Słowie, co Bóg zapowiada, co pragnie uczynić, oraz w jaki sposób modlić się o narody. Publikacja jest bezcenną pomocą w tym temacie. Ukazuje, jaka jest nasza, ludzi wierzących, odpowiedzialność oraz jakie znaczenie ma każda decyzja podjęta w „Dolinie Decyzji”.
"Autor, Harald Eckert, przekazuje na kartach tej książki ważne dla Kościoła i narodów objawienie. Ufam, że po jej przeczytaniu wzrośnie nasz poziom zrozumienia i płynącej z serca motywacji, by stanąć w modlitwie wstawiennictwa za Izrael, Kościół, narody oraz za nasz własny, polski naród.
Warto w tym miejscu powołać się na słowa Chucka Pierce’a: „Moment naszej decyzji dzisiaj stanie się naszą rzeczywistością jutro!”. Módlmy się, byśmy jako naśladowcy Jezusa Chrystusa lepiej rozumieli, jaka jest dzisiaj nasza odpowiedzialność oraz zadania w kontekście czasów ostatecznych. Wierzę, że Bóg poprzez słowa tej książki otworzy oczy naszych serc i pokaże, jak potężne znaczenie ma rodzaj każdej decyzji podjętej w „Dolinie Decyzji”.
Ufam, że każdy, kto sięgnie po tę publikację, doświadczy potężnego Bożego objawienia, które będzie jednocześnie wezwaniem do modlitwy."
Henryk Wieja - dyrektor Chrześcijańskiej Fundacji Życie i Misja w Ustroniu
Jest to zbiór modlitw oraz małego katechizmu w wersji polsko-angielskiej.
Posiada imprimatur Kurii Metropolitalnej Gdańska.
Opracowałam go w celach duszpasterskich, dla młodzieży szkolnej i studentów, duszpasterzy, katechetów oraz wszystkich którzy chcą się modlić.
"Niezbędnik katolika" będzie pomocny dla tych którzy potrzebują tłumaczenia modlitw, gdy znajdują się z dala od swoich bliskich, domu i kraju. Będzie pomocą dla tych, którzy wierzą w moc słów, którymi rozmawiają z Bogiem, gdziekolwiek są.
Przedmiotem niniejszego studium jest tradycja artystyczna Żydów z okresu Drugiej Świątyni i czasów rabinicznych do VII wieku.
W tym czasie rozwija się specyficzny język motywów i symboli, które zostały wodrębione z tradycji judaistycznej, a także grecko-rzymskiej i wschodniej, kształtując tożsamość narodową i religijną Żydów w sferze wizualnej.
Leksykon wszystkich osób i postaci, występujących w Biblii zarówno Starym jak i Nowym Testamencie. Osoby, w formie leksykonu omówione zostały bardzo gruntownie. Hasła zawierają pochodzenie imion, etymologie, symbolikę oraz znaczenie tych osób na kartach Biblii.
Leksykon stanowi wielką pomoc w czytaniu Pisma Świętego, objaśnia bowiem wszystkie postaci, o których czytamy, zarówno konkretne osoby, jak i nazwy zbiorowe oraz imiona symboliczne. O bogactwie treści tego leksykonu świadczą prawie cztery tysiące haseł, które nie tylko opisują daną postać, ale również informują o miejscu występowania jej w tekście biblijnym.
Autor tego leksykonu problematyką postaci biblijnych zajmuje się od dawna i publikował już pozycje dotyczące tego tematu. Podstawową z nich było dziewięciotomowe wydanie, ukazujące się w ciągu dwunastu lat, stanowiące doskonałą pomoc dla specjalistów. Wydanie prezentowane obecnie przeznaczone zostało dla zwykłych czytelników, którym dostarcza solidnej wiedzy, ale w rozsądnych dawkach, pomagających w lekturze, a nie obciążających balastem informacji, która nie każdemu jest potrzebna.
ks. prof. Tomasz Jelonek
Pytanie: Kim jestem? jest niezmiernie ważne w naszym życiu. Trzeba sobie bowiem zdać sprawę z tego, kim jesteśmy i o co chodzi w naszym życiu, gdyż kiedy tego nie wiemy, szukamy czegoś, nie wiedząc czego właściwie. To podobnie jak gdybyśmy dostali jakieś wspaniałe urządzenie, o którym nie wiemy, jak działa. Możemy je wówczas bardzo łatwo zniszczyć, próbując używać niezgodnie z jego przeznaczeniem. Podobnie jest z nami, jeżeli nie wiemy, kim i dlaczego jesteśmy, wciąż nie znajdujemy swojego miejsca i popadamy w niezadowolenie, które prowadzi do rozpaczy.
O. Włodzimierz Zatorski OSB, benedyktyn z Opactwa świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tyńcu. Urodzony w 1953 r. Do klasztoru wstąpił po ukończeniu fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1980 r. Uroczystą profesję złożył w 1984 r., a w 1987 r. został wyświęcony na kapłana. W latach 1991–2007 dyrektor Wydawnictwa Benedyktynów.
Katarzyna Mechtylda de Bar (1614–1698) – założycielka Instytutu Benedyktynek od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu (zwanych sakramentkami). Wybitna postać odrodzenia religijnego we Francji XVII wieku. Charakterystycznym rysem jej duchowości jest skoncentrowanie na misterium paschalnym Chrystusa, w które zostaliśmy wszczepieni przez chrzest i które uobecnia się podczas każdej Eucharystii.
Uważam, że powinnyśmy mieć szczególne nabożeństwo do Jezusa, Początku i Źródła Życia. Powinnyśmy trwać ustawicznie w tym stanie śmierci w Jego obecności, aby tchnął w nas tchnienie swego boskiego Życia. O, jak to życie jest godne uwielbienia i pełne mocy! Jedna jego chwila w nas bardziej się liczy niż wszystko, co tylko największego jest w niebie i na ziemi. Chciałabym, abyśmy były o tym przekonane, abyśmy z większą wiernością umierały, bo to najdroższe życie nastaje w nas dopiero po śmierci naszego własnego życia. Umierajmy więc i to umierajmy z radością, bo ta śmierć sprawia dla nas dobro nieskończenie doskonałe i trwałe. (z rozdz. Rekolekcje 1661/1662)
Weronika Andral (1923–2001) – francuska benedyktynka-sakramentka. Wielka znawczyni pism i duchowości matki Mechtyldy, autorka licznych publikacji poświęconych osobie i dziełu założycielki.
Teatr w Biblii omawia biblijne „instrukcje sceniczne” dotyczące czasu, przestrzeni, przemieszczeń bohaterów, kostiumów, rekwizytów, oświetlenia i innych elementów teatralnych, które zawarte są w tekście ksiąg i współtworzą ich treść. Książka zajmuje się także zagadnieniem „pozascenicznej” obecności Boga. Prezentując postaci Debory, Tamar, Rut, Estery, Elizeusza, Jonasza, Ezechiela, Mojżesza, Jehu oraz Dawida i Batszeby analizuje między innymi problematykę ciała kobiety, jako rekwizytu scenicznego (Nałożnica w Gabaa), „edukacyjnego” teatru Księgi Przysłów, i wiele innych.
,,Jeżdżąc latami po Afryce, spotkałem wielu polskich misjonarzy, zazwyczaj cudownie szurniętych ludzi. Aż mi czasem trudno było uwierzyć, że to naprawdę polscy księża katoliccy. Przypomniałem sobie te spotkania, czytając arcyciekawą książkę Kazika Sowy o fascynujących ,,bożych szaleńcach"". Jest lepsza niż sensacyjna fikcja, bo te historie wydarzyły się naprawdę, a ci ludzie chodzą sobie gdzieś po dziwnych zakątkach globu""Marcin MellerNiemal każda historia życia misjonarza to gotowy scenariusz filmu sensacyjnego. Raz będzie to opowieść w rodzaju katolickiego ""Indiany Jonesa"" , innym razem historia jak najlepszy dokument z kanału Discovery. Pracując dla religia.tv odwiedziłem polskich misjonarzy pracujących w amazońskiej dżungli i na afrykańskiej sawannie, towarzyszyłem księdzu nielegalnie przebywającemu na Kubie i zakonnikowi próbującemu odrodzić ewangelicznego ducha w najbardziej zateizowanym kraju Europy, czyli w Czechach. Zjeździłem tysiące kilometrów syberyjskimi szlakami i wokół Kilimandżaro. Z polskimi zakonnicami, które prowadzą szkołę dla niewidomych dziewcząt zbierałem herbatę w okolicach Madrasu w Indiach i bylem świadkiem dziwnych, a nawet przerażających ceremonii związanych z kultem zmarłych na Madagaskarze.
Podróż, w tym również droga, jak przyjmują niektórzy badacze, była i jest nośnikiem kultury. Podróżnik - duchowny, wybierający się na wędrówkę, nie był tylko zwykłym turystą podziwiającym zabytki oraz piękno natury.Wyróżnić można kilka powodów skłaniających go do zaplanowania i zrealizowania wędrówki, a to: religijny, dyplomatyczny, naukowo-poznawczy oraz artystyczny. Chcąc przybliżyć i opisać podjętą podróż, autorzy artykułów niniejszego tomu, zatrzymali się na trzech podstawowych jej aspektach. Pierwszym był niewątpliwie sam podróżnik, decydujący się dobrowolnie i z ochotą, ale także pod przymusem, na rozkaz władzy zwierzchniej lub na zasadzie skazującego go wyroku sądowego, podjąć wędrówkę.Droga z wszystkimi jej konsekwencjami, a więc ryzykiem i niebezpieczeństwami czyhającymi na lądzie, morzu i w górach, to drugi aspekt podjętego problemu. Trzecim elementem było osiągnięcie zamierzonego rezultatu. A więc dyplomata wypełni podjęte zadanie, pielgrzym dotrze do miejsca uznanego za święte, duchowni artyści zrealizują zaplanowane dzieło sztuki, studiujący zakonnicy wzbogacą swą wiedzę, a wszyscy podróżujący z ciekawością turysty i z wiarą pielgrzyma odkryją nowy i nieznany świat.
Autentyczny tekst Fama Fraternitatis R. C. zachował się dla nas przez stulecia w prawie niezmienionej formie, z wyjątkiem stosunkowo nieznacznych zniekształceń. Wydaje się, że nadszedł i dostatecznie dojrzał już czas, aby objawić ten wspaniały duchowy testament Braterstwa Różokrzyża, odsłonić jego cudowne głębie i zacząć pracować za pomocą tych magicznych sił, w celu przygotowania pionierów ludzkości do nowego zadania.?
Nic na niebie i na ziemi nie może mnie powstrzymać przed miłością do Ciebie, moje dziecko! – Jezus Chrystus
Sarah Young usłyszała w swoim sercu słowa Jezusa, które, przekazane dalej, stawały się dla wielu chrześcijan źródłem siły i wielką pomocą w modlitwie. Autorka wiedziała, że Jezus mówi nie tylko do niej, ale swój głos kieruje do wszystkich ludzi. W sposób szczególny zaś, każdego dnia, mówi do dzieci. Opracowane przez nią opowieści biblijne i słowa Jezusa skierowane do nas, to najlepszy sposób by pokazać najmłodszym czytelnikom, że sercem Pisma Świętego jest Boża miłość.
Jezus mówi do dzieci w wyjątkowy sposób pozwoli poznać Chrystusa i Jego plan wobec każdego z nas. Ta książka nie tylko przybliża Biblię, dzięki niej usłyszymy żywy głos Jezusa w naszych sercach.
Kanony Ojców Greckich stanowią zbiór powstały z pism i listów adresowanych najczęściej przez biskupów wielkich metropolii do różnych osób w najrozmaitszych sprawach dotyczących wspólnoty chrześcijańskiej i jej życia. Prawdopodobnie w VI wieku kanoniści wschodni zebrali w jedną kolekcję kanonów wskazania dyscyplinarne Ojców Kościoła. Na synodzie Quinisexta (692-692) w kanonie 2 wymieniono je wszystkie, nadając im moc obowiązującego prawa. Nawiązuje do nich także Sobór Nicejski II (787).
Kanony prezentowane są w tradycyjnym układzie chronologicznym. Są to w zasadzie kanony powstałe przed Soborem w Chalcedonie w 451 roku. Późniejsze są tylko dwa kanony biskupów Konstantynopola zamieszczone na końcu: pierwszy Gennadiusza działającego w drugiej połowie V wieku; drugi zaś Tarazjusza z przełomu VIII i IX wieku. Kanony przedchalcedońskie w ogromnej większości wywodzą się od biskupów Aleksandrii oraz biskupów Kapadocji, z których kanony Bazylego Wielkiego są najliczniejsze w całym zbiorze.
Zbiór zawiera kanony Dionizego biskupa Aleksandrii, Grzegorza Cudotwórcy biskupa Neocezarei, Piotra biskupa Aleksandrii, Atanazego Wielkiego, Bazylego Wielkiego, Grzegorza z Nyssy, Grzegorza z Nazjanzu, Amfilocha z Ikonium, Tymoteusza biskupa Aleksandrii, Cyryla biskupa Aleksandrii, Gennadiusza patriarchy Konstantynopola, Cypriana z Kartaginy i rozbudowany kanon Tarazjusza patriarchy Konstantynopola. Zbiór ten uzupełniają kanony arabskie Hipolita i Atanazego.
Kard. Gianfranco Ravasi, jeden z najbliższych współpracowników papieża Franciszka, w książce pt. „Gdzie mieszkasz, Panie?" wyjaśnia współczesnemu czytelnikowi znaczenie i funkcję biblijnych symboli przestrzeni. Czyni to w sposób żywy i przystępny, wykorzystując do tego fragmenty światowej literatury. Obszerny wstęp do tej książki napisał abp Henryk Muszyński.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
