Głosić Ewangelię, świadczyć o Bogu, dzielić się swoją wiarą, dawać świadectwo. Proste, a zarazem niesamowicie trudne, bo jak mówić, gdy nikt wokół nie słucha, z kim się dzielić, gdy świat pędzi do przodu, gubiąc w tym pędzie nawet cel, do którego wydaje mu się, że zmierza? Z drugiej jednak strony rzeczywistość, w której Bóg wydaje się odległy, bo zamknięty w kościele, z dala od codzienności, rzeczywistość czyniąca normy moralne zbędnym dodatkiem do ludzkiej egzystencji to błogosławiony czas miłosierdzia. Wymarzony czas na ewangelizację, niesienie innym Słowa Bożego, wypełnianie misji powierzonej każdemu z nas. Czas, gdy w pełni można sobą mówić innym prawdę o Bogu.Fabrice Hadjadj (ur. 1971 r.) to francuski filozof i eseista, profesor Uniwersytetu w Tulonie, członek Papieskiej Rady ds. Świeckich. Mąż, ojciec sześciorga dzieci. Mawia, że jest ""katolikiem żydowskiego pochodzenia z arabskim nazwiskiem"". Urodził się w rodzinie żydowskich maoistów. W młodości był anarchistą i wojującym ateistą. Po nawróceniu w 1998 roku przyjął chrzest. Po polsku ukazało się kilka jego książek, m.in.: Antypodręcznik ewangelizacji. Jak dzisiaj mówić o Bogu?; Zmartwychwstanie. Instrukcja obsługi; Rodzina, czyli w transcendencja w majtkach.
W 1397 roku dokonano lokacji klasztoru i konsekracji kościoła pod wezwaniem św. Brygidy w Gdańsku. W 610. rocznicę tego wydarzenia oddano do rąk Czytelnika książkę szwedzkiego badacza prezentującą spojrzenie uniwersalne; autor wnikliwie, z życzliwością kreśli obraz życia świętej na tle szerokiej panoramy średniowiecznej Europy, jej blasków, cieni i paradoksów. Opowiada o wizjach prorokini, jej podróżach peregrynacjach, krewnych, wreszcie o kontaktach z dostojnikami kościelnymi. Barwny życiorys św. Brygidy sprawia, że książka pełna jest ważnych i fascynujących wiadomości o czasach minionych.
Pierwsza pozycja z serii " Sekrety biblijnych liderów" w których autor podejmuje problematykę różnorodnych postaw liderów oraz trapiących ich dylematów.
Biblia jest kopalnią przykładów i pomysłów, które mogą pomóc każdemu liderowi w wypracowaniu jego własnej wizji idealnego przywództwa i osobistego stylu zarządzania ludźmi. W tej książce znajdziemy praktyczne, biblijne podpowiedzi, jak stawać się mądrą i efektywną osobą stojącą na czele wspólnot i ruchów chrześcijańskich , organizacji pozarządowych, przedsiębiorstw i placówek edukacyjnych. Treści zawarte posłużą również ojcom i matkom oraz pasterzom Kościoła.
Bóg zaprosił Adama i Ewę do współpracy w poskramianiu zamętu i porządkowaniu świata. Czy przeliczył się delegując im tak trudne zadanie? Czego możemy nauczyć się z historii opisanych w pierwszych czterech rozdziałach Księgi Rodzaju? Wyjaśniają nam, co jest u zarania każdego stworzenia, co leży u fundamentów wszechświata i stanowi istotę misji człowieka. W przygotowaniu o Abrahamie, Dawidzie, Mojżeszu ...
Odkryj w sobie duchowy potencjał
Przed użyciem tej książki prosimy o dokładne zaznajomienie się z instrukcją, nawet jeżeli używasz podobnego produktu. Instrukcję należy zachować do ewentualnego zastosowania w przyszłości.
Pogłębiarka: najbardziej zaawansowane narzędzie służące dobrej medytacji. Umożliwia lepsze zrozumienie siebie i swoich emocji. Efektem jej działania jest uporządkowanie myśli i działań. Przekazuje użytkownikowi parametry potrzebne do właściwego ustalenia życiowego celu. Pogłębia jego relację z Bogiem.
Instrukcja obsługi Pogłębiarki:
- Przeczytaj wstęp o modlitwie.
- Wykonaj 37 medytacji ignacjańskich.
- Korzystaj ze skróconej instrukcji z trzema modlitwami.
Obserwuj, jak Bóg działa w twojej codzienności.
Daniel Wojda – jezuita. Obecnie studiuje teologię na PWTW Bobolanum w Warszawie. Pracował w Szkole Kontaktu z Bogiem prowadząc rekolekcje ignacjańskie dla młodzieży. Pomysłodawca i założyciel Pogłębiarki – mobilnej wspólnoty. Prowadzi medytacje online i publikuje na Youtube (kanał Pogłębiarka).
Wielcy przyjaciele Jezusa to seria sympatycznych, pełnych radości książeczek przybliżających dzieciom sylwetki świętych – tych znanych i tych nieco mniej popularnych postaci z dziejów Kościoła.
Historia Matki Bożej opowiada losy Najświętszej Maryi panny, Matki Jezusa. Dzięki jej kolorowym stronom dzieci poznają nie tylko najważniejsze informacje biograficzne dotyczące jej osoby, lecz także będą mogły zrozumieć jej duchowość i charyzmat.
Ta książeczka sprawi, że dzieci po prostu zaprzyjaźnią się z Maryją, Matka Jezusa.
W serii „Wielcy przyjaciele Jezusa” ukażą się wkrótce: „Historia św. Józefa”, „Historia św. Jana Ewangelisty”, „Historia św. Łucji”, Historia św. Mikołaja”, „Historia św. Marcina”, „Historia św. Klary”, „Historia św. Antoniego z Padwy”, „Historia Rity z Cascii”, „Historia św. Dominika Savio”, „Historia św. Jana Bosko” „Historia św. Matki Teresy”.
Odbiorcy
- dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym
- katecheci poszukujący pomocy dydaktycznej
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę
- w sympatyczny i przystępny sposób przybliża postać Najświętszej Maryi Panny, Matki Jezusa
- to doskonała pomoc dla katechety i ciekawa lektura dla każdego małego chrześcijanina
- jej kolorowe pełne humoru ilustracje rozbudzają dziecięcą wyobraźnię
Lourdes, La Salette, Fatima czy Guadalupe – te nazwy znane są szerszemu gronu. Ale Gietrzwałd? Gdzie znajduje się to miejsce?Dlaczego powinno być rozsławione na cały świat? Co się tam wydarzyło? Wiele pytań można zadać, a przecież Gietrzwałd to jedyne uznane przez Kościół katolicki miejsce objawień maryjnych w naszym kraju. Życie sanktuarium gietrzwałdzkiego odmierzane jest rytmem dzwonów wzywających wiernych na modlitwę do bazyliki na wzgórzu. Tam trzykrotnie w ciągu dnia odmawiany jest różaniec, na koniec każdej Mszy św. Przybywają
tu pątnicy z różnych zakątków Polski i nie tylko. Nie ma już klonu, na którym sto czterdzieści lat temu Matka Boża ukazała się dwóm dziewczynkom, ale jest niepozorna kapliczka, typowa dla warmińskiego krajobrazu.
Mimo upływu lat i mimo zmienionych warunków społecznych, politycznych i kościelnych Gietrzwałd nie stracił znaczenia. Wartości, jakie wniosły objawienia Najświętszej Maryi Panny, nadal są żywe i w dalszym ciągu owocują. Kustosze sanktuarium maryjnego, księża kanonicy regularni laterańscy, oznajmiają, że w ostatnich latach do Gietrzwałdu przybywa rocznie około miliona pątników ze wszystkich stron świata. Warto zapoznać się z tym miejscem, odkryć jego historię i… powierzyć się Matce Bożej Gietrzwałdzkiej.
Bóg nas kocha: Jemu zależy na was, pisał św. Piotr (1P 5,7). Strzeże nas jak źrenicy oka, kocha i chce nas upodobnić do swego obrazu. Kocha, otwierając przed nami perspektywę komunii zjednoczenia. Rzeczywistość ta wyraża się szczególnie w liturgii poprzez:odczytywanie słowa Bożego,uobecnienie misterium Chrystusa,sakramenty święte, które wchodzą w rytmy życia ludzkiego.W niniejszej książeczce Autor chce wskazać na pewne elementy, by nasze ukochanie Eucharystii pogłębiało się; by przekroczywszy siebie wejść w logikę Boga. U Boga liczy się serce.
Myšlienky zrodené v kňazskom srdci pomocného biskupa krakovskej arcidiecézy oblečené do básnického literárneho rúcha sú vysielané do sŕdc ľudí, aby im pomohli spoznávať Božie tajomstvá prítomné v udalostiach narodenia, umučenia, smrti a zmŕtvychvstania nášho Pána, Ježiša Krista. Charakteristické pre myšlienky, ktoré sú tu obsiahnuté, je nadviazanie na konkrétnosti spojené s rozjímaním nad tajomstvami známymi z Biblie. Tento konkrét je použitý na to, aby pomohol v básnickej meditácii, ktorá má vždy viesť k životným rozhodnutiam potrebným pre prehĺbenie života s Bohom a v Bohu.
V knihe sú použité obrazy, ktoré namaľoval biskup Ján Škodoň, autor knihy.
ks. prof. Tomasz Jelonek
Biskup Ján Szkodoň (nar. 1946), doktor teológie. Kňazskú vysviacku prijal v roku 1970 z rúk kardinála Karola Wojtylu. V roku 1988 sa stal pomocným biskupom krakovskej arcidiecézy. Je autorom mnohých cenených publikácií z oblasti duchovnosti ako aj z oblasti rodinného života. Jeho záľubou je maľovanie – maľuje krajinky, zátišia, kostoly, pašiové motívy. Jeho práce sa tešia neobyčajnému záujmu.
Prezentowana tu pozycja jest dalszą częścią homilii, wygłaszanych w Kaplicy Loretańskiej przy kościele Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie. Obejmuje ona okres od 18 sierpnia 2013 roku do 2 lutego 2014. Zapis homilii może stanowić materiał do różnych rozważań, zarówno związanych z kalendarzem liturgicznym, jak i od niego niezależnych. Poszczególne wypowiedzi nawiązują do czytań liturgicznych, ale bardzo często poruszają tematykę o wiele szerszą i dlatego mogą być pomocne nie tylko w ścisłym okresie kościelnego kalendarza, z którym są związane. Umieszczone tu rozważania nie wymagają znajomości poprzednich tomów, które już ukazały się i mogą służyć zupełnie niezależnie od pozostałych.
Prezentowana tu pozycja jest dalszą częścią homilii, wygłaszanych w Kaplicy Loretańskiej przy kościele Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie. Obejmuje ona okres od 27 stycznia do 11 sierpnia 2013 roku.
Zapis homilii może stanowić materiał do różnych rozważań, zarówno związanych z kalendarzem liturgicznym, jak i od niego niezależnych. Poszczególne wypowiedzi nawiązują do czytań liturgicznych, ale bardzo często poruszają tematykę o wiele szerszą i dlatego mogą być pomocne nie tylko w ścisłym okresie kościelnego kalendarza, z którym są związane.
Umieszczone tu rozważania nie wymagają znajomości poprzednich tomów, które już ukazały się i mogą służyć zupełnie niezależnie od pozostałych.
Barłaam i Jozafat byli czczeni jako chrześcijańscy święci. Są bohaterami opowieści hagiograficznej, bardzo popularnej w średniowieczu, inspirowanej rzekomym nawróceniem się Buddy.
Legenda Buddy była znana chrześcijanom wschodniego Iranu i Azji centralnej, gdzie stykali się z buddystami mazdeistami i manichejczykami.
Pierwsza redakcja tekstu pochodzi z VI wieku, napisano go w języku irańskim, potem przełożono na syryjski i arabski. Później były liczne przekłady na język łaciński i języki narodowe. Najstarszy rękopis tych przekładów pochodzi z roku 1021 i znajduje się w Kijowie, inny jest na górze Atos, a jeszcze inny, z roku 1064 - w Oxfordzie.
Opowieść, która dotarła na zachód w XI wieku jest przypisywana świętemu Janowi z Damaszku, była bardzo znana, uważana za historyczną, a imiona Barłaama i Jozafata zostały włączone do rzymskiego Martyrologium.
Spis treści:
Rozdział 1. Żywot ojca świętego Jana. O jaskini Sapsas /11
Rozdział 2. O ojcu, który we własnej jaskini karmił lwa /12
Rozdział 3. Żywot księdza Conona w klasztorze Penthucus /13
Rozdział 4. Twarz przeora Leo ncja /13
Rozdział 5. Opowieść przeora Polychroniusza o trzech mnichach /14
Rozdział 6. Inna opowieść tego przeora /14
Rozdział 7. Życie i śmierć pewnego ojca, który nigdy nie chciał zostać przeorem w klasztorze Na Wieży /15
Rozdział 8. Żywot przeora Myrogenesa, cierpiącego na puchlinę wodną /15
Rozdział 9. O cudownej miłości pewnego ojca świętego /16
Rozdział 10. Żywot eremity Barnaby /16
Rozdział 11. Żywot przeora Agiodulusa /17
Rozdział 12. Powiedzenie przeora Olimpiusza /18
Rozdział 13. Żywot eremity Marka /18
Rozdział 14. O pewnym bracie, kuszonym przez ducha nieuczciwości i chorującym na trąd /18
Rozdział 15. O cudzie przeora Conona /19
Rozdział 16. Opowieść przeora Mikołaja o sobie i towarzyszach /19
Rozdział 17. Żywot ojca Maknusa /20
Rozdział 18. Żywot innego ojca z klasztoru Laura, który spał z lwami /20
Rozdział 19. Opowieść przeora Eliasza o sobie /21
Rozdział 20. Nawrócenie się żołnierza z powodu zaistniałego cudu /22
Rozdział 21. Śmierć anachorety i jego mordercy /22
Rozdział 22. O innym ojcu, który też nazywał się Conon /23
Rozdział 23. Żywot mnicha Teodulusa /23
Rozdział 24. Żywot ojca mieszkającego w celi w Cuzibie /23
Rozdział 25. O bracie z klasztoru Cuziba, o świętych słowach przemienienia i o klasztornej farze /24
Rozdział 26. Żywot brata Teofanesa, o jego cudownej twarzy /25
Rozdział 27. Życie pewnego kapłana z Mardandos /26
Rozdział 28. O cudownym dziele Juliana Słupnika /27
Rozdział 29. Cud, który wydarzył się przy Najświętszym Sakramencie Ołtarza/28
Rozdział 30. Żywot mnicha Izydora z Malty. O innym cudzie Najświętszego Sakramentu Ołtarza /28
Rozdział 31. Nawrócenie i żywot jawnogrzesznicy Marii /29
Rozdział 32. Nawrócenie i żywot aktora Babilasa oraz jego grzesznic Comety i Nikosy /30
Rozdział 33. Żywot świętego biskupa Teodota /31
Rozdział 34. Żywot błogosławionego patriarchy Aleksandra z Jerozolimy /32
Rozdział 35. Żywot arcybiskupa Eliasza z Jerozolimy i o patriarsze Flavianusie z Antiochii /32
Rozdział 36. Żywot patriarchy Efrema z Antiochii i o tym, jak nawrócił stojącego na słupie serwiańskiego mnicha /33
Rozdział 37. Żywot biskupa, który potajemnie opuścił siedzibę i w przebraniu służył budowniczym w Jerozolimie /34
Rozdział 38. Śmierć bezbożnego cesarza Anastazego /35
Rozdział 39. Żywot pewnego mnicha w klasztorze przeora Seweriana i jak wiejska dziewczyna ustrzegła go mądrze od grzechu /36
Rozdział 40. Żywot przeora Cosmasa Eunucha /37
Rozdział 41. Żywot przeora Pawła z Nazarbus /39
Rozdział 42. Żywot sługi Bożego Anaxonoma /40
Rozdział 43. Okropna śmierć arcybiskupa Thaleleusza z Tessaloniki /41
Rozdział 44. Żywot ojca przebywającego w mieście Antinous; o modlitwie za umarłych /42
Rozdział 45. Żywot mnicha zamkniętego na Górze Oliwnej; o czci wizerunku Najświętszej Matki Boga, Maryi /42
Rozdział 46. Cudowne widzenie przeora z Laura Calamon; o obu księgach Nestoriusza /43
Rozdział 47. Cud Matki Boskiej dokonany przeciwko aktorowi Gajanusowi, który obraził ją w teatrze/45
Rozdział 48. Jak Matka Boska nawróciła Cosmianę, żonę patrycjusza Germanusa /45
Rozdział 49. Cudowna wizja mówiąca księciu Palestyny, aby odrzucił herezję i nawrócił się na wiarę katolicką /46
Rozdział 50. Wizja i opowieść przeora Jerzego /47
Album Tajemnice Nowego Testamentu to doskonałe wprowadzenie w lekturę Pisma Świętego. Pozycja w przystępny wręcz telegraficzny wyjaśnia najbardziej podstawowe kwestie: jak powstawał Nowy Testament? Skąd jego nazwa? Co wiemy o cudach Jezusa? Co to są apokryfy? Dzieje czterech Ewangelii. Jak wyglądało życie w starożytnej Palestynie? Jak narodził się Kościół? Jak mogła wyglądać droga krzyżowa i męka Chrystusa? Dla czego Apokalipsa jest księgą pełną optymizmu?
Album Tajemnice Starego Testamentu to doskonałe wprowadzenie w lekturę Pisma Świętego. Pozycja w przystępny, wręcz telegraficzny sposób wyjaśnia najbardziej podstawowe kwestie:
• skąd nazwa Starego Testamentu,
• dzieje ksiąg natchnionych,
• etap tradycji ustnej i spisywania ksiąg,
• świat symboli biblijnych,
• bohaterowie biblijni,
• geografia Ziemi Świętej,
• biblijne zwierzęta i rośliny, miary i wagi,
• święta hebrajskie,
• jak wyglądała wędrówka Abrahama,
• historia Izraela.
Wilhelm z Saint-Thierry, starszy od św. Bernarda (urodzony prawdopodobnie pomiędzy 1070 a 1090 r.), jest bez wątpienia jedną z tych postaci XII stulecia, która, choć nie zdobyła takiego rozgłosu, jak wspomniany już św. Bernard, czy też Piotr Abelard, Rupert z Deutz albo Jan z Salisbury, to jednak odegrała kluczową rolę w wielopłaszczyznowej transformacji dokonującej się wówczas w Kościele, środowiskach monastycznych czy intelektualnych. Odebrał wszechstronne wykształcenie w szkołach w Leodium i Reims, odegrał niemałą rolę w kształtowaniu się myśli teologicznej i monastycznej XII stulecia. Około 1100 r. wstąpił do benedyktyńskiego opactwa Saint-Nicaise (koło Reims), a kilkanaście lat później (1119) został opatem w Saint-Thierry. W obu tych opactwach obecne były wpływy zarówno tradycyjnego nurtu monastycyzmu, w tym i kluniackiego, jak również „nowego”, zwłaszcza reformy z La Chaise-Dieu. Wilhelm, znając i szanując tradycyjną obserwancję, jednocześnie żywił głęboką sympatię dla nowego ruchu monastycznego, w tym szczególnie wobec kartuzów i cystersów. Z charyzmatycznym opatem Clairvaux poznał się zapewne około 1119 r., a ich relacje stopniowo stawały się coraz bardziej zażyłe i przyjacielskie, co dobrze ukazują zarówno zachowane listy, jak i dedykowane właśnie Wilhelmowi główne dzieło polemiczne Bernarda skierowane przeciwko kluniatom. Niewątpliwie Bernard stał się duchowym kierownikiem Wilhelma, lecz co interesujące, jeszcze w połowie lat 20. XII w. odradził przyjacielowi przejście do cystersów. Ostatecznie dopiero w 1135 r. Wilhelm zrealizował swe dawne marzenia – zrzekł się godności opackiej i przeniósł się do Signy (również koło Reims), gdzie napisał swe ostatnie dzieło – pierwszą księgę Vita prima Bernarda. Zmarł w roku 1147 lub 1148.
Przez wiele długich lat nieodłączną częścią mojego stroju liturgicznego był paliusz arcybiskupi. Wieloletnie studia nad szeroko pojętą nauką chrześcijaństwa zawartą w jego różnych odgałęzieniach zarówno rzymskokatolickich, jak i protestanckich zaprowadziły mnie do pism, których treść w nieco zmienionej formie była mi znana i przeze mnie nauczana. Mogę powiedzieć, że odkrycie ich pochodzenia wprawiło mnie w zdziwienie: były to pisma Zaratustry, które zostały wszczepione w nauki chrześcijańskie. Poruszają one wiele ważnych kwestii dotyczących życia społecznego, religijnego, rodzinnego, politycznego oraz podejmują tematy z zakresu filozofii czy rozwoju osobistego. Filozofia Zaratustry wydaje się idealna dla współczesnej cywilizacji z jej niepokojami społecznymi, kryzysami gospodarczymi i przewrotami religijnymi. Zaratustra i jego nauka mogą stać się ponownie czynnikiem dającym nadzieję naszemu społeczeństwu, podobnie jak to było w odległych historycznie czasach, znanych jako Złoty wiek. Przesłanie Zaratustry jest zawsze świeże i zawsze obecne, a płynąca z niego nauka jest drogą samoodnowy, ponadczasowym przewodnikiem dla ludzkości. Ratu Arkaim uznane zostało przez archeologów rosyjskich za kolebkę cywilizacji Słowian oraz miejsce, w którym spisane zostały święte teksty Awesty. Miasto miast, etymologicznie wywodzące się od między niebem a ziemią, wedle licznych świadectw posiadające moc uzdrawiania. Arkaim to wreszcie miejsce narodzin i działalności Zaratustry stąd udał się w odległe regiony, by przekazać ludziom przesłanie otrzymane od Ahura Mazdy. Przyjaciele Arkaim stawiają sobie za cel rozpowszechniać wiedzę o nim i jego historii. Przyjaciele Arkaim
Trzecia część Drogi do świętości przypomina o potrzebie i sposobach modlitwy, trwaniu w Bożej obecności, o konieczności częstej spowiedzi, właściwym uczestnictwie we Mszy świętej i o tym, czym jest Komunia święta. Zawiera także rozmyślania rekolekcyjne i rozważania o Męce Pańskiej znakomicie nadające się do indywidualnego przeprowadzenia. Wszystkie te zapiski, pełne prostoty i praktycznych wskazówek sprawiają, że tekst pochodzący z XVIII w. jest niezwykle pociągający i wciąż aktualny. Przypomina bowiem o powszechnym powołaniu do świętości i sposobach, które pozwalają do niej dążyć.
Zapraszamy do lektury kolejnego interdyscyplinarnego tomu Ośrodka Badawczego Myśli Chrześcijańskiej Uniwersytetu Łódzkiego, w którym zostały zamieszczone studia badaczy z: Uniwersytetu Śląskiego, Uniwersytetu Warszawskiego, Katolickiego Uniwersytetu Lu belskiego, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Uniwersytetu Łódzkiego.
Podjęta w prezentowanej publikacji dyskusja ma bardzo szerokie ramy, teksty obejmują bowiem zagadnienia z wielu dyscyplin humanistycznych: filozofii religii, antropologii chrześcijańskiej, ekumenizmu, teologicznych inspiracji dawnych i współczesnych utworów literackich, nauczania społecznego Kościoła oraz komunikologii. Jedni z autorów koncentrują się na wybranym aspekcie tytułowych poszukiwań, inni - próbują łączyć te zjawiska. W niektórych studiach podjęto aktualne problemy, np. dramat uchodźców i potrzebę dialogu międzyreligijnego (chrześcijańskomuzułmańskiego), we wszystkich zaś potwierdzono tezy, iż „fundamentem prawdziwej kultury jest poszukiwanie Boga” oraz że „świat rozumu i świat wiary potrzebują siebie wzajemnie” (Benedykt XVI).
Ze Wstępu
W tej publikacji chciałbym podzielić się doświadczeniem osobistych błędów i nieprawidłowości, związanych z modlitwą. Możliwe, że coś z tego, co opiszę, będzie dotyczyło modlitewnej praktyki innych osób, ale opowiem przede wszystkim o własnych błędach.FragmentJeden z moich pierwszych modlitewnych błędów popełniłem, kiedy po raz pierwszy prawdziwie pokutowałem. Było to w 1989 roku, podczas mojej delegacji do Tallina. Tam, za sprawą pewnej estońskiej staruszki, nawróciłem się.Miało to miejsce w kościele Oleviste, gdzie swego czasu nastąpiło przebudzenie, ktore w konsekwencji zostało stłumione przez KGB. Jednak pomimo że przebudzenie w tym kościele dawno wygasło, Duch Święty ciągle był tam obecny (ciekawe, że miejsca, ktore Bog przeznaczył do jakiegoś szczególnego celu, pozostają pod wyjątkową Bożą opieką, ale to troszkę inny temat).Słyszałem o tym kościele już wcześniej, a znalazłem go razem ze swoim niewierzącym przyjacielem Żydem. Trafiliśmy akurat na przerwę między nabożeństwami: po nabożeństwie zielonoświątkowym miało się rozpocząć baptystyczne czy metodystyczne. Działo się to za czasów Związku Radzieckiego i nie było gdzie się spotykać, dlatego w jednym budynku odbywały się nabożeństwa wielu kościołów. Kiedy przyszliśmy, zobaczyliśmy jedynie kilka osób. Wtedy nie tylko nie byłem ochrzczony w Duchu Świętym, ale nawet narodzony na nowo, mimo to mogłem już coś odczuwać. Staruszka zaprowadziła mnie do prezbitera, a następnie diakon tego kościoła podszedł ze mną do ołtarza, gdzie uklęknęliśmy i modliliśmy sięNa czym polegał mój błąd? Prosiłem o przebaczenie za całe swoje przeszłe życie, ale przy tym wymieniałem konkretne wyjątkowe grzechy, za które szczególnie pokutowałem. Dobra rzecz! W czym więc tkwi błąd? ...
Objawienia prezentowane w niniejszym wydaniu to wizje Anny Kathariny Emmerich – obdarzonej stygmatami mistyczki i wizjonerki, która w przejmujący i szczegółowy sposób opisuje wydarzenia po śmierci Jezusa: Jego zstąpienie do otchłani, uwolnienie dusz i Zmartwychwstanie, liczne objawienia się uczniom, Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego, a także życie Maryi aż do Jej zaśnięcia.
Bł. Anna Katharina Emmerich (1774-1824) była niemiecką zakonnicą beatyfikowaną przez Jana Pawła II. Jej wizje, spisane przez spowiednika Klemensa Brentano, dotyczą życia Jezusa, Maryi oraz ich krewnych, Apostołów, a także wydarzeń związanych z Męką i Zmartwychwstaniem. O autentyczności tych wizji świadczy m.in. odnaleziony domek Maryi w Efezie, a podane przez nią szczegóły dotyczące codziennego życia, zwyczajów i ubiorów w Ziemi Świętej za czasów Jezusa zostały potwierdzone przez późniejsze wykopaliska archeologiczne w XIX i XX wieku.
Zbiór komentarzy biblijnych i historycznych opisujących życie codzienne i zwyczaje w czasach Starego Testamentu. Z lektury dowiemy się skąd pochodzi nazwa Stary Testament i kim byli autorzy ksiąg natchnionych. Przeczytamy o symbolach , zwierzętach i roślinach biblijnych oraz poznamy historię i geografię Ziemi Świętej w czasach starożytnych. Poznamy też jak obchodzono święta hebrajskie, a także wyruszymy wraz z Abrahamem do jego Ziemi Obiecanej.Wszystkie komentarze zostały opatrzone odnośnikami do tekstów ewangelicznych. Bogata szata graficzna w postaci dzieł znanych mistrzów malarstwa zachęca czytelnika do głębszej lektury Pisma Świętego a liczne zdjęcia i opisy miejsc pozwalają lepiej zrozumieć, jak wyglądała Ziemia Święta w czasach biblijnych królów i proroków.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
