Niewiele w Europie wiemy o islamie i niewiele o muzułmanach, a jednak z łatwością ulegamy psychozie islamofobii. Mimo deklarowanej ciągle tolerancji otwartości na inne kultury z trudem wychodzimy poza ramy judeochrześcijańskiej tradycji. Strach przed islamem utożsamianym z terroryzmem muzułmańskim, zamknął nas w twierdzy własnej kultury. Szkoda
Islam nie jest już tematem wewnętrznym poszczególnych krajów, a problemem cywilizacji europejskiej.
Skąd wziął się w Europie islam? Jakimi drogami do nas dotarł? Kiedy? Dlaczego, wydaje się, ma się tak dobrze w porównaniu ze słabnącym chrześcijaństwem – przecież Europa się ateizuje? Jacy są europejscy muzułmanie – ci napływowi i ci rdzenni? Czym różnią się wyznawcy islamu na Bałkanach i w Europie Środkowo-Wschodniej lub Południowej od muzułmanów we Francji, Niemczech czy Wielkiej Brytanii? Jaka jest ich aktualna liczebność, struktura społeczna i zawodowa? Na te i wiele innych pytań odpowiadają w książce orientaliści, znawcy islamu europejskiego.
Książka dotyczy opowieści mitycznych o początkach miejsc uznawanych w tradycji biblijnej za święte. Nie jest to jednak studium archeologiczne mające na celu prześledzenie dziejów i form kultu. Praca łączy elementy biblistyki, historii oraz religioznawstwa. Analiza wątków mitycznych, znajdujących się w Starym Testamencie i wykorzystanych do opisu początków takich miejsc świętych, jak: Beer-Szeba, Betel, Dan, Ofra czy Sychem, pozwoliła autorowi na wyciągnięcie ogólnych wniosków dotyczących gatunku i funkcji mitów opowiadających o początkach miejsc świętych. Autor poświęca również dużo miejsca analizie mitów, rekonstrukcji rytuałów i pierwotnego panteonu bóstw czczonych w starożytnej Palestynie. Omówienie wątków mitycznych, związanych z początkiem miejsc świętych, wnosi nowe argumenty do dyskusji o istnieniu w starożytnej Palestynie - poza Jerozolimą - wielu miejsc kultu.
Paryż – nazywany stolicą świata – od wieków był celem podróży emigrantów z wielu zakątków globu, dlatego też miasto ma wyjątkowy,
kosmopolityczny charakter. Swój skrawek ziemi znaleźli tu również liczni
muzułmanie, których kolejne pokolenia uczestniczą w kształtowaniu paryskiego pejzażu. W niektórych dzielnicach orientalne sklepiki, kawiarnie, palarnie fajek wodnych, ruch, gwar i zapachy tworzą niepowtarzalny klimat miast Orientu.
Proponujemy spacer ulicami nieznanego – muzułmańskiego – Paryża meczetów, arabskich księgarń i bazarów.
Proponowany album jest nie tylko doskonałym prezentem z okazji Pierwszej Komunii św., ale także cenną pamiątką tego szczególnego dnia. Są w nim miejsca na zdjęcia, życzenia, zaznaczenie ważnych wydarzeń tej uroczystości oraz teksty modlitw, które towarzyszą dziecku każdego dnia.
Wielu mężczyzn w naszym społeczeństwie prowadzi głębokie życie duchowe. Szukają czegoś więcej. Poszukują głębszego, duchowego znaczenia swego życia i bardziej osobistej relacji z Bogiem.
Definiując duchowość jako wszystko, co pozwala nadać sens i znaczenie naszemu życiu, brat Martin Pable daje mężczyznom rady, jak umacniać swą relację z Bogiem. Chcąc opisać sześć etapow duchowego rozwoju mężczyzny, autor — zainspirowany książką Roberta Hicksa pt. The Masculine Journey — odnosi się do sześciu hebrajskich słow. Ukazuje czytelnikom rożne aspekty duchowości. Mowi o mężczyźnie jako o kimś stworzonym na obraz Boga, obdarzonym seksualnością; jako o kimś, kto posiada odwagę wojownika, doświadczył zranienia, rozwija swe umiejętności sprawowania władzy i coraz lepiej poznaje, czym jest mądrość.
Martin Pable, kapucyn, przez 10 lat pomagał mężczyznom wzrastać duchowo — poprzez swe książki, konferencje i odczyty. Brat Pable uzyskał doktorat z zakresu psychoterapii na Catholic University of America i przez wiele lat pracował jako terapeuta oraz kierownik duchowy. Uczył psychologii duszpasterskiej oraz psychoterapii, a obecnie pełni funkcję dyrektora Wellness Program swej prowincji zakonnej.
Hasła omówione w niniejszej ENCYKLOPEDII BIOETYKI dzielą się na problemowe i przeglądowe. Hasła problemowe prezentują określoną technikę stosowaną w biologii lub medycynie, która niesie ze sobą określone dylematy moralne. Hasła przeglądowe nie zawierają problematyki moralnej oraz rozstrzygnięć normatywnych, lecz są istotnie ważne w bioetyce.
Portrety zakonnych braci i ojców ukazują bowiem współczesne i zarazem odwieczne paradoksy wiary, nieprzystawalność ludzkiej i Boskiej logiki zbawienia i ślepe zaułki na drogach...
Jean-Dominique Dubois - ojciec franciszkanin ze Zgromadzenia Braci Mniejszych - pełnił liczne odpowiedzialne funkcje w służbie franciszkańskiego zakonu i Kościoła w Strasburgu, na Korsyce i w Awinionie. Jego szczególną uwagę przykuwa od lat postać świętego Ojca Pio. Ojciec Jean-Dominique między innymi głosi rekolekcje, prowadząc swoich słuchaczy śladami Franciszka z Asyżu i Ojca Pio.
W pracy podjęto problemy dyskutowane wielokrotnie w poważnej literaturze naukowej. Związki między rozwojem kapitalizmu i dziedzictwem etyki protestanckiej podejmowane były, wśród wielu innych, jeszcze przez Maxa Webera. Dlatego, między innymi, nie jest rzeczą łatwą przedstawić w tej długiej i wielowątkowej debacie nowe wątki i argumenty. Praca W. Pawnika jest w znacznym zakresie nawiązaniem do tej wieloaspektowej debaty. [...] Wpisuje się w istotne dyskusje nad kierunkami przemian współczesnych społeczeństw i nad czynnikami sprawczymi tych przemian.
Z recenzji prof. Grzegorza Babińskiego Wartości tej książki upatruję w kilku aspektach: w odniesieniach jej Autora do bogatej wiedzy historycznej dotyczącej relacji między religią i ekonomią; w gruntownych analizach interdyscyplinarnych tych zależności; w przejrzystych założeniach metodologicznych badań Autora i samej jego publikacji. Dodatkowo książka ta ma ważny walor dydaktyczny, będzie więc potrzebna studentom wielu dyscyplin humanistycznych i ekonomicznych, jak i religioznawczych, w tym również teologom. Z recenzji prof. Józefa Baniaka
Intrygującą kwestią jest to, iż Niklas Luhmann, inaczej niż wielu innych socjologów, w odniesieniu do funkcji religii używa liczby pojedynczej. Co zatem jest ową najważniejszą, tytułową funkcją? W opinii Luhmanna jest to transformacja „nieokreślalnego w dające się określić”, niewyrażalnego w dające się wyrazić. A zatem religia jest rodzajem języka, sytuującego się na granicy widzialnego i niewidzialnego świata - czyli w terminologii Luhmanna w odniesieniu do religii - na granicy systemu religijnego i jego środowiska. Religia oferuje narzędzia do przetworzenia i przyswojenia swoistej nicości tego co nieokreślalne poprzez rytuały, a współcześnie w nowoczesnych społeczeństwach zachodnich przede wszystkim dzięki dogmatyce. Zracjonalizowana dogmatyka, której abstrakcyjny rozwój dostosowuje się do wzrostu złożoności społeczeństwa, oferuje w ramach religijnego systemu interpretację przeżyć i działań odnoszących się do sfery nieokreślalności, interpretację, która niesie ze sobą znaczenie. Wymogiem tej nośności jest wiara.
Irena Borowik
Trudno, może poza Lévi-Straussem, znaleźć antropologa, który bardziej niż Victor Turner (1920-1983) wpłynął na kształt współczesnej humanistyki w tak wielu dziedzinach. Zrewolucjonizował on funkcjonalistyczną refleksję antropologiczną, przestawiając ją na badania symboli i procesów społecznych. Turner wykorzystuje teorię pól Kurta Lewina, który traktuje rzeczywistość jako obszar częściowo przenikających się pól sił, ograniczonych w czasie i przestrzeni, co pozwala mu uniknąć odrębnego traktowania psychiki jednostkowej i układów społecznych. Religia jest tworzona przez działania obrzędowe stanowiące akt komunikacji z sacrum. Jest ona uporządkowanym chronologicznie zbiorem artykułów z kluczowych dla dojrzewania orientacji naukowej autora lat 1958-1964, ukazującym jego ewolucję metodologiczną i podstawy nowego podejścia do obrzędów.
Przedmiotem niniejszego opracowania są ośrodki monastyczne powstałe w Dolinie Nilu. Niezwykle istotne jest skrupulatne zestawienie egipskich ośrodków monastycznych w układzie topograficznym: Dolny Egipt, oaza Fajum, Środkowy Egipt, Wybrzeże Morza Czerwonego, Górny Egipt. Autorka uwzględniła zarówno stanowiska wzmiankowane nieraz jedynie przed laty jak też wyniki badań, uzyskane na kilkunastu czołowych stanowiskach (np. Kellia). Praca stanowi nawiązanie do ważnych prac uważanych wręcz za klasyczne.
Z recenzji prof. Joachima Śliwy
Na podstawie wniosków z przeprowadzonych badań socjologicznych i religioznawczych książka prezentuje specyfikę narodu ormiańskiego, którego losy, pomimo wielowiekowej obecności w Polsce, wciąż pozostają mało znane. Spojrzenie na przytoczone fakty na gruncie wydarzeń historycznych ma na celu przybliżenie wkładu Ormian w kulturę polską oraz przełamanie negatywnych stereotypów funkcjonujących w odniesieniu do tych diaspor. Religia, a zwłaszcza religijność, jest dla Ormian biorących udział w badaniach sprawą indywidualną, jednak rozmówcy chętnie poruszają wątki religijne, zwłaszcza akcentując daty chrystianizacji Armenii. Wart podkreślenia jest z pewnością fakt pozytywnego i otwartego stosunku Ormian do wszystkich chrześcijan. Zastanawiając się nad przyczynami wyraźnie deklarowanego pozytywnego i otwartego stosunku do wszystkich chrześcijan, określonego na potrzeby pracy jako religijność chrześcijańska, stwierdzano, że podstawą religijnej więzi z innymi chrześcijanami jest biblijne uzasadnienie własnej genezy.
Dr hab. Kazimierz Urban pracował w Katedrze Nauk Politycznych Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół zagadnień związanych z historią mniejszości religijnych i narodowych w Europie Środkowo-Wschodniej, zwłaszcza w Polsce, polityką wyznaniową PRL, prawem wyznaniowym, ekumenizmem, geografią i statystyką religii. Był autorem m.in. monografii Mniejszości religijne w Polsce 1945-1991. Zarys statystyczny (Kraków 1994); Kościół Prawosławny w Polsce. Rys historyczny (Kraków 1996); Z dziejów Kościoła Prawosławnego na Dolnym Śląsku 1945-1956 (Białystok 1998); Kościół Prawosławny w Polsce w latach 1944--1956. Studia i materiały (Kraków 1998); Ks. Stefan Biegun 1903-1956. Wybór materiałów (Kraków 2000); Luteranie i metodyści na Mazurach 1945-1957. Wybór materiałów (Kraków 2000); Zbory niemieckie Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce 1948--1970.
Teoretyczną stronę rozprawy należy uznać za wzorcową i ocenić na bardzo wysokim poziomie. M. Zawiła posłużyła się we własnym projekcie badawczym ankietą wywiadu pogłębionego. Ten sposób kontaktu z respondentami okazał się zasadny, trafny i owocny dla badań, gdyż ułatwił „dotarcie” do wnętrza specyficznych respondentów i zachęcił ich do szczerych wypowiedzi na ten tak trudny i osobiście ich dotykający temat. Wyniki tych badań należy opublikować ze względów poznawczych, ponieważ dają one świeże i ciekawe spojrzenie na postawy ludzi umierających w hospicjach, na zjawisko śmierci, jak i na rolę religii w kształtowaniu właściwych postaw ludzi wobec umierania i śmierci.
Z recenzji prof. dr. hab. Józefa Baniaka
Bunt i nikczemność: grzech i grzesznicy w dawnych katechizmach
Kazania Wielkopostne jako lekcja religii moralności
Grzech w konfesjonale. O spowiedziach Polaków w świetle wywiadów z księżmi katolickimi
O grzechu aborcji i porządku prawnym w dyskursie kościelnym
Między nomosem a anomią. Grzech a świat relatywizmu moralnego młodzieży
Współczesne nauki humanistyczne, dążąc do wiernego opisu zmieniającej się rzeczywistości społecznej, także w zakresie przeżyć duchowych zbiorowości nowoczesnych i ponowoczesnych, szukają adekwatnych terminów, za pomocą których zmiany można by wyjaśnić w możliwie wyczerpujący i pełny sposób. Religioznawcy, którym bliska jest funkcjonalna definicja religii, zauważyli, że współczesny człowiek znacznie częściej posługuje się terminem 'duchowość' na oddanie swoich przeżyć, dawniej sytuowanych przez niego w sferze religijnej. Coraz częściej pojęcie religii kojarzone jest raczej z doświadczeniem sacrum zapośredniczonym przez instytucje, podczas gdy duchowość obejmuje sferę duchowych doświadczeń człowieka dokonujących się także poza Kościołem, czy szerzej poza sferą transcendentnego sacrum. Liczni badacze wskazują, iż w pojęciu tym znajduje swoje odzwierciedlenie proces prywatyzacji religii i indywidualizacji religijnych światopoglądów. Prezentowany tom wpisuje się w debatę naukową na temat nowej duchowości, odzwierciedlając różnorodność definicyjną, która została zarysowana we wstępie. Przedstawione teksty omawiają główne problemy związane ze specyfiką nowej duchowości we współczesnych społeczeństwach przynależnych do kręgu kulturowego Zachodu.
Sekularyzacja: trzy poziomy analizy jest jedną z niewielu publikacji systematycznie prezentujących zagadnienia dotyczące zjawiska sekularyzacji. Na podstawie istniejących opracowań teoretycznych autor proponuje wyróżnienie trzech, względnie niezależnych wymiarów procesu sekularyzacji: społecznego, organizacyjnego i indywidualnego. Wątkiem przewodnim książki pozostaje analiza specyfiki poszczególnych wymiarów zjawiska sekularyzacji oraz zależności pomiędzy nimi, przy czym autor dowodzi swoich tez, odwołując się do licznych danych empirycznych. Polskie wydanie zostało dodatkowo uzupełnione o dyskusję na temat losów religii w społeczeństwach Europy Środkowo-Wschodniej w warunkach transformacji. Książka dobitnie pokazuje, iż teorie sekularyzacji nadal mają znaczny potencjał wyjaśniający, a formułowany przez wielu socjologów religii postulat odesłania ich do "socjologicznego lamusa" jest zdecydowanie przedwczesny.
To książka w której przedmiotem analizy są wzajemne powiązania pomiędzy religią a zmieniającym się w warunkach globalizacji światem. Jedną z najbardziej zasadniczych konkluzji Beyera jest ta, że na różne sposoby religie dążą do utrzymania swego znaczenia w przestrzeni publicznego dyskursu. Owe sposoby mieszczą się w kontinuum dwóch typów idealnych: opcji liberalnej i konserwatywnej, wyrażających reakcje religii i Kościołów na globalny świat.
W stronę ogólnej teorii religii
Ewolucja bogów
Kapłani i magowie
Sekty. Rozwój odszczepieńczych ruchów religijnych
Ewolucja ruchów religijnych
Socjologia religii
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
