Scivias to zbiór wizji Hildegardy z Bingen. Tytuł oznacza: Poznaj drogi Pana. Obok 26 wizji, które stanowią zapis widzeń, znajdują się średniowieczne miniatury, które powstawały razem z tekstem i ilustrują jego odpowiednie fragmenty. Scivias opisuje Boży zamysł stworzenia świata, stanowi także swoistą encyklopedię wiedzy o średniowiecznym świecie: spojrzeniu na Boga, człowieka i kosmos. Jest to pierwsze wydanie w języku polskim tekstów popularnej mistyczki.
1 tom (ZM 57) zawiera wstęp oraz pierwszą i drugą księgę dzieła. 2 tom (ZM 58) zawiera trzecią księgę oraz indeks biblijny.
Hildegarda z Bingen (1098-1179) zwana świętą była benedyktyńską mistyczką. Znana jako „Sybilla Reńska” lub „teutońska prorokini”. Pozostaje jedną z najbardziej intrygujących postaci średniowiecza. Przygotowała wiele pism z zakresu teologii, medycyny i muzyki. Otrzymała dar widzeń, które starała się spisać w kolejnych zbiorach wizji. Prekursorka niemieckiej mistyki średniowiecznej, a przede wszystkim niezwykła osobowość inspirująca także dziś.
Niezwykle celne felietony Ojca Leona Knabita. Autor wspaniale sprawdza się w krótkiej, często żartobliwej formie, wydając swoje sądy... o wychowaniu i patriotyzmie, o Unii Europejskiej, o strojach i pornografii, o miłosierdziu i pojednaniu, o szkole i rodzinie, o tolerancji...
Na zbiór składają się felietony z cyklu „Sądy kapturowe” publikowane w tygodniku „Gość Niedzielny”. Teksty zostały zilustrowane rysunkami Joanny Kościukiewicz.
Od dwóch tysięc lat, ludzie szukający wskazówek życia duchowego udają się do klasztorów aby w ich kontemplacyjnej atmosferze zbliżyć się choć odrobinę do Boga. Jednym z takich miejsc jest słynąca z ortodoksyjnych mnichów Góra Athos. Mimo, że wiele klasztorów z Góry Athos stoi dziś pustych, nadal przybywa tam co roku kilka milionów wyznawców różnych chrześcijańskich wyznań aby zobaczyć, jak powinno wyglądać prawdziwe chrześcijańskie życie. W tej książce spotkamy się ze świadectwem tego życia. Książka powstała na podstawie rozmów autora z mnichami z Athos.
Jean-Yves Leloup - prawosławny teolog, dobrze znany w Europie i Ameryce, jako popularny autor z dziedziny duchowości i psychologii. Jest założycielem Instytutu Studiów Cywilizacji i Międzynarodowej Szkoły Terapeutów. Jest autorem ponad pięćdziesięciu książek, a także tłumaczem apokryfów.
Zamieszczony w tomie przekład obejmuje trzynaście pism Ewagriusza, pierwszego pisarza-mnicha (IV w.) oraz jego żywot, którego autorem jest jego uczeń Palladiusz. Publikowane pisma w przeważającej mierze podejmują temat ascezy, czyli ludzkiego wysiłku wstępowania ku Bogu. Myśl Ewagriusza z Pontu leży u podstaw późniejszych pism z zakresu duchowości.
Prawie niczego nie napisano o tym, co przydarzyło się Jezusowi przez ten długi czas odosobnienia, kiedy był prowadzony przez Ducha Świętego. Równocześnie jednak ten sam Duch mówi nam: zaczerpnijcie z tego źródła wody żywej, której potrzebujecie, żeby stać się wiernymi mieszkańcami pustyni. Nie powinniśmy dopuścić w nas samych lęku przed duchową pustynią, na którą powołuje nas Duch Święty, bo pustynia jest czymś zwykłym. Oddalenie na pustynię nie oznacza po prostu zerwania częstych kontaktów z ludźmi. Jest to przyjęcie postawy, w której wewnętrzny dialog coraz mniej dotyczy nowych, atrakcyjnych myśli, lecz raczej zmierza do skupienia się na jednej Osobie. Przebywamy na pustyni tylko z jednego powodu – jesteśmy tam dla Jezusa.
Scivias to zbiór wizji Hildegardy z Bingen. Tytuł oznacza: Poznaj drogi Pana. Obok 26 wizji, które stanowią zapis widzeń, znajdują się średniowieczne miniatury, które powstawały razem z tekstem i ilustrują jego odpowiednie fragmenty. Scivias opisuje Boży zamysł stworzenia świata, stanowi także swoistą encyklopedię wiedzy o średniowiecznym świecie: spojrzeniu na Boga, człowieka i kosmos. Jest to pierwsze wydanie w języku polskim tekstów popularnej mistyczki.
Sentencje mnichów to pouczające mądrości ubrane w krótkie opowieści z życia religijnych mędrców. Przypowieści pełne są refleksji i przemyśleń, czasem praktycznych porad, które pokazują zagadnienia „miłości” i „przyjaźni” w świetle doświadczenia mnichów.
Słowo, zapomniane trochę jako narzędzie pomocy, w prezentowanych przypowieściach staje się wsparciem dla ludzi szukających porady, rozwiązania problemu, czy wskazania drogi postępowania w konkretnej sytuacji.
Zebrane przypowieści to zbiór mądrości mnichów i pustelników – ich asceza, odrzucenie dóbr życia codziennego, ubogaciło ich życie duchowe, z którego, jak widać, możemy korzystać do dzisiaj.
?Otóż żaden znak nie jest w pełni poznany, jeśli się nie wie, czego jest znakiem? ? św. Augustyn. To prawda, krzyż, na którym umarł Chrystus dla jednych może być wyłącznie elementem dekoracyjnym, dla innych znakiem haniebnej śmierci, dla wielu figurą lub symbolem zbawienia, a jeszcze innych przypomnieniem rzeczywistości zbawczej, która nieustannie się realizuje w historii ludzkości. Erudycyjne opracowanie ks. Stanisława Kobielusa ma na celu wyjaśnienie symboliki krzyża. Autor porusza się zarówno w obszarze historii sztuki, etnografii, jak i teologii. Wyczerpująco ukazuje wiele aspektów krzyża jako znaku od czasów przedchrześcijańskich do późnego średniowiecza.
Pierwsze słowa, jakie wypowiedział Chrystus do uczniów po zmartwychwstaniu brzmiały: "Pokój wam" (J 20,19). To nie było zwyczajne pozdrowienie, ale dar od Boga. Pokój jest w istocie znakiem obecności Ducha Świętego. Aby osiągnąć więc stan pokoju wewnętrznego należy zacząć prawdziwie żyć w Duchu. Wszelki zaś pokój, który nie jest owocem Ducha, nie jest prawdziwy. Takie też wskazanie pozostawił w Regule św. Benedykt: "Skoro chcesz mieć prawdziwe i wieczne życie (...) szukaj pokoju, idź za nim". Szukanie pokoju według św. Benedykta związane było nie tylko z praktykowaniem cnót i szczególnie miłości ale także z budowaniem wokół siebie ładu, który porządkuje życie. Pokoju nie można jednak mylić ze spokojem. Warto bowiem pamiętać, że prawdziwy pokój nie zależy od warunków zewnętrznych.
Pokorę kojarzy się z postawą pomniejszania siebie, ustępowania we wszystkim innym, z zakompleksieniem. Jeżeli ponadto uważa się, że na tym polega oddanie się Panu Bogu i uznaje się to za ideał, dzięki któremu człowiek staje się doskonały, a przez to lepszy od innych, to powstaje coś karykaturalnego. (...)
Pokora natomiast jest przede wszystkim otwartością na prawdę odnoszącą się do naszego życia i jedynie dzięki niej możemy osiągnąć pełnię życia.
Czy rozumiemy dobrze słowa: On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba...? Być może na co dzień zupełnie o nich nie pamiętamy, ale to one są podstawą rozumienia tego dlaczego jesteśmy Chrześcijanami. Bóg wyciągnął do nas dłoń w sposób, który przewyższa nasze możliwości rozumienia. Te krótkie rekolekcje pozwolą nam stać się bliższymi zrozumienia doniosłego faktu Wcielenia.
Jedna z najważniejszych książek angielskiego benedyktyna Laurence?a Freemana, wybitnego znawcy i praktyka medytacji chrześcijańskiej, to wyjątkowa propozycja dla wszystkich, którzy pragną ubogacić swoją duchowość i pogłębić swoje przeżywanie wiary.
Fundamentalne pytanie Jezusa, postawione kiedyś Uczniom: A wy za kogo mnie uważacie? (Mt 16,15), staje się dla nas zaproszeniem do osobistej refleksji nad istotą chrześcijaństwa, do odbycia podróży w głąb siebie i zasłuchania się w głos ?wewnętrznego nauczyciela?. Przywołując przede wszystkim słowa Ewangelii, ale także wielkich chrześcijańskich myślicieli, mistyków i świętych, Freeman zachęca, aby każdy wierzący zadał sobie trud wczytania się w treść Dobrej Nowiny i odważył się odpowiedzieć na zbawcze pytanie Chrystusa. Dzięki zaś bogactwu nawiązań do innych niż chrześcijańska tradycji duchowości, ten katolicki teolog, przyjaciel Dalajlamy, pomaga nam dostrzec istotną, ponadwyznaniową jedność różnych dróg wewnętrznego wzrostu człowieka.
?Skupienie się raczej na wznoszeniu świątyń dobroci we własnym wnętrzu, zamiast na budowaniu wielkich świątyń na zewnątrz, jest prawdziwym celem praktyki duchowej, polegającym na doprowadzeniu do wewnętrznej przemiany. (?) Ojciec Laurence napisał książkę Jezus ? wewnętrzny Nauczyciel w pełni chrześcijańskiej wiary, wyjaśniając z własnego doświadczenia, jak osobiste odniesienie się do Jezusa Chrystusa i jego nauki, połączone z medytacją, wlewa światło w życie duchowe?.
Ze wstępu Dalajlamy
Oto antologia tekstów o acedii, czyli stanie, w którym człowiek pełen jest niechęci, albo wręcz nienawiści, wobec samego siebie, swych zajęć, pracy, miejsca zamieszkania i odczuwa chorobliwą potrzebę zmiany w swoim życiu. Pogrążony w acedii, wedle swego przekonania, jest nienawistny sobie i ludziom...
Mechanizmy tej pokusy, często na podstawie własnego doświadczenia, opisywali starożytni mnisi. Robili to ze szczerością i dokładnością, która do dziś zadziwia. Lektura tekstów, liczących nieraz po kilkanaście wieków, pisanych dla tych, którzy na co dzień zmagają się sami ze sobą, może być przeżyciem wyzwalającym i otwierającym na nowe prądy Bożej łaski.
Gniew, zapalczywość i uraza mają skutki dla wszelkich relacji międzyludzkich. „Żadna bowiem inna wada nie czyni z człowieka demona tak, jak gniew”. Gabriel Bunge, znawca życia duchowego i współczesny eremita, przywołuje naukę Ewagriusza z Pontu, aby zmierzyć się ze źródłem gniewu, który w stanie nieujarzmionym staje się pożywką dla czynów złych i popędliwych, staje się zdradliwym „winem demonów”.
Bunge pokazuje gniew, jako utratę roztropności i wskazuje na tajemniczy, ale i oczywisty, związek między pychą i popędliwością. To pycha zrzuca z nas wędzidła samoopanowania pchając nas w moc złego zacietrzewienia. „Nie ma się co łudzić: gniew „zaślepia” nie tylko tego, kto obiektywnie odszedł od wiary i stał się „heretykiem”, lecz również tego, komu została ona powierzona i kto usiłuje jej bronić”. Gniewne uczynki powodują często rzeczy nieodwracalne, „bo cóż innego z nich wynika, jeśli nie owe „podziały w Kościele Pana”, które także nie są niczym innym jak gorzkimi owocami gniewu?”
Za Ewagriuszem Bunge przeciwstawia nieopanowaniu – łagodność, prezentowaną jako cnotę aniołów. Dzięki temu porównaniu „opanowany gniewem” znajduje obraz dążenia do poprawy. W przeciwnym razie „mało kto też zdobyłby się na odwagę i wytrwałość potrzebną do walki z taką wadą jak gniew, gdyby nie miał przed oczami sympatycznego obrazu prawdziwego ludzkiego bytu, ideału, którego być może nie jest w stanie urzeczywistnić, a który jednak poszerza ciasne horyzonty naszej ziemskiej egzystencji”.
Nie ma nic prostszego niż medytacja. Brak w niej skomplikowanych teorii i nie wymaga umiejętności opanowania trudnych technik. Potrzeba jedynie prostej wierności ? wierności prostocie. Jednak wszyscy, którzy jej spróbowali, odkryli, że proste nie znaczy łatwe. Dlatego potrzebujemy wsparcia i inspiracji, by wytrwać w tym, co jest proste, ale wymagające dyscypliny. Książka ta ma na celu pomóc w organizowaniu grupy osób pragnących wspólnie przeżywać dar medytacji.
Życie religijne i walka duchowa nie polega jedynie na wypełnianiu moralnych zakazów i nakazów. Dobre uczynki i grzechy mają bowiem swoje źródło głęboko w duszy i umyśle człowieka. Ewagriusz z Pontu stworzył koncepcję ośmiu duchów zła, które oddziaływują na człowieka wykorzystując jego naturalne skłonności i popędy. Dziś ta koncepcja znana jest najczęściej jako siedem grzechów głównych. Są one jednak bardzo często rozumiane w sposób moralizatorski i odrywane od właściwego życia duchowego. O. Włodzimierz Zatorski przywraca im właściwe rozumienie aktualizując dla dzisiejszych czytelników starożytną naukę o ośmiu logismoi. Dla pełnego rozumienia tematu książka zawiera także traktat samego Ewagriusza z Pontu „O ośmiu duchach zła”.
Mistrz duchowości - o. Piotr Rostworowski tą lekką w stylu ale bogatą w treść książeczką przekonuje, że: "Człowiek nie jest przede wszystkim pracownikiem o określonym zawodzie, ale jest z natury swej i z powołania adoratorem Boga i znawcą Boga. Musi mieć na to czas, czyli czas na modlitwę." Porusza tematykę problemów na modlitwie, relacji modlitwy osobistej do liturgii, wychowania do życia modlitwą, modlitwy eucharystycznej, oraz wygłada najgłębszy sens modlitwy Ojcze nasz.
Drogie kamienie, oprócz swych naturalnych walorów, mogły stać się znakami przekazującymi określone treści symboliczne. Zyskiwały przez to dodatkową wartość. Posłannictwo znaku cenił sobie bardzo Mikołaj z Kuzy: "Niedostępne nam byty duchowe mogą jednak być przez nas badane poprzez symbole?. Różne właściwości drogich kamieni sprawiły, że nadawano im określone znaczenia symboliczne, z kolei symboliczne wartości kamieni mogły być łączone z symboliką liczb.
Prezentowana książka dzieli się na cztery części. W pierwszej znalazły się interesujące przykłady obecności oraz funkcji drogich i zwyczajnych kamieni w historii biblijnej. Wykład ich symboliki w pismach Ojców Kościoła i pisarzy średniowiecznych zajął zaskakująco wiele miejsca. Część druga zawiera informacje na temat symboliki drogich kamieni występujących głównie w Piśmie Świętym Starego Testamentu i w Apokalipsie św. Jana Apostoła. Widać tutaj bardzo wyraźnie wpływ dziedzictwa antycznej wiedzy o kamieniach na wykład autorów chrześcijańskich. W części trzeciej znalazły się kamienie, co do kwalifikacji których są nadal wątpliwości. Szczególnie chodzi tu kamienie proweniencji niemal mitologicznej. I wreszcie w części czwartej autor ukazuje obraz obecności kamieni w rzemiośle artystycznym będącym w służbie chrześcijańskiej liturgii. Autor pragnie przede wszystkim uświadomić czytelnikowi, jak głęboko tkwi symbolika drogich kamieni w kulturze religijnej chrześcijaństwa.
Osadzona na barwnym tle hiszpańskiego Złotego Wieku, fabularyzowana biografia mistyka, poety i reformatora zakonu karmelitów. Nicią przewodnią snutej przez autora opowieści jest siła miłości: najpierw rodziców bohatera, którzy musieli przezwyciężyć liczne przeciwności, by móc być razem, potem jego owdowiałej matki i wreszcie niezwykła miłość, jaką darzył ludzi sam Jan. Jego szkolne a potem już zakonne przygody, przyjaźń ze św. Teresą z Avila, szykany i tortury, jakim poddawali go jego współbracia czy wreszcie brawurowa ucieczka z miejsce uwięzienia zostały opisane żywym, porywającym stylem, który momentami przypomina powieści płaszcza i szpady.
Książeczka dla dzieci w wieku przedszkolnym, która przybliża im wydarzenia z życia Jezusa. Stanowi doskonałą pomoc dla katechetów pracujących w przedszkolu oraz dla rodziców, którzy pragną wprowadzać swoje dzieci w świat Biblii.
Dzięki niej najmłodsi poprzez zabawę (opowiadanie, zgadywanie, kolorowanie, rozwiązywanie różnych zadań, rysowanie) zdobywają wiedzę na temat postaci biblijnych i wydarzeń opisanych w Ewangeliach. Dzieci rozwijają przy tym swoją kreatywność, wyobraźnię i zdolności manualne.
Nauka religii z tą książeczką to wspaniała przygoda dla każdego dziecka!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
