Z pewnością twoje dzieci nie chciałyby, byś przeczytał tę książkę. Dzięki niej zdobędziesz umiejętności, poznasz techniki i nauczysz się sposobów pokonywania dzieci w jedynej grze, którą opanowały do perfekcji: jak być dziećmi. Oczywiście, są od ciebie mniejsze i teoretycznie nie tak sprytne jak ty. Zgadza się, to ty jesteś dorosły i, jeśli podejmujesz decyzję, to ma być tak, jak postanowisz, bez względu na okoliczności. Ale w rzeczywistości jest zupełnie inaczej. Każdy rodzic ci to powie. Dzieciaki nie rozgrywają tego meczu zgodnie z twoimi życzeniami. Głównie dlatego, że nie znają reguł. Czasami uważają też, że to one je wymyślają. Dla szkrabów każdy dzień to walka między desperackim pragnieniem sprawowania kontroli nad swoim życiem a chęcią pozostania twoim „bobaskiem". Jeszcze nie dorosłe, ale już nie są niemowlętami. To musi być dla nich niezwykle męczące, ale pewnie to rozumiesz. Bądź co bądź, kiedy były bobasami, musiały tylko zapłakać, a ty biegiem zjawiałeś się u ich boku. Czemu więc i teraz ma to nie zadziałać, nawet jeśli już potrafią mówić i (teoretycznie) wykazują się empatią i rozumem? Dlaczego zatem nie mogą spędzić całego dnia na golasa? Czemu nie dostają lodów na obiad? Twoje pociechy nie wiedzą, że trzeba się ubrać przed wyjściem z domu, a cukierek nie należy do podstawowych grup pokarmów. Nie orientują się też, że trzeba płacić za rzeczy, które chcesz zabrać ze sklepu, a najwybitniejsi prawnicy nie negocjują warunków umowy za pomocą ataków złego humoru. Nie zdają sobie sprawy, że mycie głowy to nie starożytna forma tortur, obcinanie paznokci nie boli i rzeczywiście istnieje coś takiego jak ściszony głos. I tu masz pole do popisu. Trzeba je wszystkiego nauczyć. Dzieci można edukować na wiele sposobów. Wystarczy, że położysz podwaliny: niech czasem wątpią w to, co mówisz. Traktuj je jak odpowiedzialne, inteligentne jednostki i naucz, dlaczego niektóre rzeczy muszą dziać się tak, a nie inaczej. Innym razem jednakże będziesz musiał wykazać się sprytem, czyli omamić, zwieść lub przechytrzyć dziecko, by zaczęło postępować zgodnie z twoją wolą. Dzięki tej książce zyskasz potrzebne ci do lego narzędzia. Umiejętności, które tu poznasz, dostarczą ci niezbędnych informacji, dzięki którym twoje dziecko postąpi tak, jak ty tego chcesz i kiedy chcesz. Poznasz techniki klasyczne, takie jak stosowanie „Krótkich trików" (dawanie dziecku wyboru, co sprawia, że czuje ono swoją władzę, gdy tymczasem to ty pociągasz za sznurki) i zamiana znienawidzonych czynności w zabawę i gry. Opanujesz sztukę odwracania uwagi i nauczysz się odwiecznych rodzicielskich wybiegów, dzięki którym nagniesz dzieci do swojej woli, a one nawet się, w tym nie zorientują. Podsumowując tę książkę: udostępniamy ci nie tylko solidny zapas rodzicielskiej broni, którą przez całe lata wypróbowywaliśmy na j naszych dzieciach, ale też przepytaliśmy dziesiątki innych rodziców, a niekiedy i lekarzy, byś dysponował wszechstronnym podręcznikiem, zawierającym najlepsze rodzicielskie triki. Wszystkie triki zostały poddane próbie czasu i skuteczności. W każdych okolicznościach proponujemy kilka sztuczek, byś mógł wybrać tę, która najlepiej pasuje do sytuacji, potrzeby i twojego dziecka. Używaj tej książki mądrze. Trzymaj ją w bezpiecznym miejscu, poza zasięgiem małych rączek. Przekaż ją innym rodzicom, gdy twoje dzieci w końcu nauczą się rozsądnego i samodzielnego postępowania. (A jeszcze lepiej, kup przyjaciołom ich własny egzemplarz, by mogli z niego korzystać). My, rodzice, musimy zwyciężyć w tej odwiecznej walce. To kwestia przetrwania. Albo oni, albo my. David i James  Jak przechytrzyć dziecko Spis treści:   Wstęp Jak przechytrzyć dziecko podczas codziennej pielęgnacji Jak sprawić, by dziecko pozwoliło się uczesać Jak sprawić, by dziecko myło zęby Jak zachęcić dziecko do mycia rąk Jak sprawić, by dziecko dało się ostrzyc Jak sprawić, by dziecko zażyło lekarstwo Jak przechytrzyć dziecko podczas przygotowań do wyjścia Jak sprawić, by dziecko się ubrało Jak sprawić, by dziecko się nie rozbierało Jak sprawić, by dziecko się pospieszyło Jak sprawić, by dziecko poszło do lekarza lub dentysty Jak sprawić, by dziecko poszło do szkoły Jak sprawić, by dziecko posmarowało się kremem przeciwsłonecznym Gdy pojawia się problem z zachowaniem Jak sprawić, by dziecko zapoznało się z nieznajomą osobą Jak sprawić, by dziecko pozwoliło ci wyjść Jak sprawić, by dziecko zostało na noc u rodziny lub przyjaciół Jak sprawić, by dziecko siedziało na swoim miejscu Jak sprawić, by dziecko przeżyło podróż samolotem Jak sprawić, by dziecko mówiło cichym głosem Jak sprawić, by dziecko przestało płakać Jak sprawić, by dziecko przestało jęczeć Jak powstrzymać napady złego humoru Jak sprawić, by dziecko odkładało rzeczy na miejsce Jak przechytrzyć dziecko w środowisku domowym Jak sprawić, by dziecko zaczęło się dzielić z innymi Jak sprawić, by dziecko przestało się drażnić z innymi dziećmi Jak sprawić, by dziecko pomagało w obowiązkach domowych Jak sprawić, by dziecko sprzątało Jak sprawić, by dziecko wyłączyło telewizor Jak sprawić, by dziecko bawiło się samodzielnie Jak przechytrzyć dziecko podczas jedzenia i w porze spania Jak sprawić, by dziecko zaczęło jeść Jak sprawić, by dziecko się wykąpało Jak sprawić, by dziecko umyło włosy Jak sprawić, by dziecko poszło spać Dodatki O autorach Podziękowania

Zabawy i ćwiczenia logiczne zawarte w tej książeczce wpływają na rozwój podstawowych i szczególnie przydatnych w okresie szkolnym sprawności intelektualnych dziecka, takich jak: spostrzeganie, koncentracja uwagi, zapamiętywanie, analiza i synteza wzrokowa. Do korzystania z książeczki niezbędny jest "Zestaw Kontrolny PUS"

Małgorzata Zabłocka prezentuje autorski program wspomagania rozwoju psychospołecznego dzieci nieśmiałych oraz wyników badania jego skuteczności. Program ten adresowany jest do dzieci w wieku 10–12 lat. Jego podstawę stanowi poznawcze podejście do rozwoju i zmiany rozwojowej. Opiera się na założeniu, że przyczyny nieśmiałości tkwią zazwyczaj w specyficznym ukształtowaniu struktur poznawczych, co oznacza, że u podstaw nieśmiałości leżą niewłaściwe nawyki myślenia o sobie, o innych, o zadaniach. Pokonywanie nieśmiałości jest możliwe dzięki stworzeniu dzieciom nieśmiałym warunków umożliwiających nabywanie odmiennych od dotychczasowych doświadczeń. Autorka przedstawia teoretyczne podstawy programu, cele i sposoby ich osiągania, wykorzystywane w trakcie zajęć metody pracy, scenariusze zajęć, jak również wskazówki metodyczne dla realizatorów programu. Książkę adresuje do pedagogów, socjoterapeutów, nauczycieli i wychowawców poszukujących sposobów pracy z tymi właśnie dziećmi.

Poradnik zawiera wiele praktycznych rad dla rodziców, przede wszystkim uczy, jakie objawy mogą sugerować ból głowy u dziecka i kiedy należy zwrócić się do lekarza. Cennym uzupełnieniem jest wykaz podstawowych leków przynoszących ulgę w cierpieniu.

Książka skłaniająca do refleksji, uzasadniona konceptualnie i praktyczna z klinicznego punktu widzenia. Model rozwiązywania problemów przez współdziałanie pozwala przyjrzeć się gamie powszechnych poważnych problemów powstających w kontakcie dzieci i rodziców oraz proponuje rozsądne i trafne strategie indywidualne i rodzinne, innowacyjnie ujęte w kontekście deficytów dzieci w obszarach funkcji wykonawczych, komunikowania się i regulowania emocji. To oraz wiele opisów przypadków sprawia, że jest to niezbędna lektura dla wszystkich, którzy pracują z dziećmi przejawiającymi zachowania eksternalizacyjne.

Czy szkoła przygotowuje dzieci do życia w prawdziwym świecie? - Jeśli będziesz pilnie się uczyła i uzyskasz dobre stopnie, znajdziesz bardzo dobrze płatną pracę z dodatkowymi świadczeniami - mieli zwyczaj mawiać moi rodzice. Ich życiowym celem było zapewnienie mojej starszej siostrze i mnie wyższego wykształcenia, abyśmy miały jak największe szansę na życiowy sukces. Gdy w 1976 roku otrzymałam na Florida State Uni-versity dyplom z wyróżnieniem z zakresu rachunkowości, okazując się być jedną z najlepszych studentek, moi rodzice osiągnęli swój cel. Było to ukoronowanie osiągnięć ich życia. Zgodnie z założeniami „mistrzowskiego planu" zostałam zatrudniona przez firmę należącą do czołowej ósemki firm rozrachunkowych i widziałam moją przyszłość jako długą karierę zwieńczoną bardzo wczesną emeryturą. Mój mąż, Michael, szedł podobną ścieżką. Oboje pochodziliśmy z ciężko pracujących rodzin posiadających skromne środki, ale reprezentujących wysoką etykę zawodową. Michael również ukończył naukę z wyróżnieniem i to na dwóch kierunkach: najpierw na studiach inżynierskich, a potem prawniczych. Zaraz po studiach został zaangażowany przez mającą wysoki prestiż firmę prawniczą z Waszyngtonu, która specjalizowała się w prawie patentowym; otwierała się przed nim świetlana przyszłość z dobrze określoną drogą kariery i gwarantowaną bardzo wczesną emeryturą. Mimo iż nasze kariery przebiegały pomyślnie, nie zapewniły nam tego, czego oczekiwaliśmy. Oboje po kilka razy zmienialiśmy pracę i zawsze dla właściwych powodów; nie oddaliśmy jednak naszego zabezpieczenia emerytalnego komuś innemu do zarządzania w naszym imieniu. Nasze fundusze emerytalne rosną tylko dzięki naszym własnym wkładom. Wraz z Michaelem stanowimy świetne małżeństwo i mamy troje wspaniałych dzieci. W czasie, gdy to piszę, dwoje z nich studiuje, a jedno właśnie rozpoczyna naukę w szkole średniej. Wydaliśmy fortunę na zapewnienie im jak najlepszej edukacji. Pewnego dnia 1996 roku jedno z moich dzieci wróciło do domu rozczarowane szkołą. Syn był znudzony i zmęczony nauką. - Dlaczego muszę spędzać czas na uczeniu się czegoś, czego nigdy w życiu nie będę stosował? - protestował. - Dlatego, że jeśli nie uzyskasz dobrych stopni, nie dostaniesz się na studia - odpowiedziałam bez namysłu. - Bez względu na to, czy dostanę się na studia, czy też nie - zastrzegł się - zamierzam być bogaty. -Jeżeli nie ukończysz uczelni, to nie znajdziesz dobrej pracy-w moim głosie mieszały się panika i matczyna troska. -Jeśli nie będziesz miał dobrej pracy, jak zamierzasz stać się bogaty? Mój syn dziwnie się uśmiechnął i z wolna potrząsnął głową, okazując lekkie znudzenie. Taką rozmowę odbywaliśmy już wcześniej wiele razy. Chłopak spuścił głowę i odwrócił wzrok. Po raz kolejny słowa matczynej mądrości kompletnie do niego nie docierały. Pomimo że był sprytny i miał silną wolę, zawsze był grzecznym młodym człowiekiem mającym respekt przed rodzicami. - Mamo - zaczął. Teraz ja miałam wysłuchać wykładu. - W jakim ty świecie żyjesz! Rozejrzyj się wokół: najbogatsi ludzie nie stali się bogaci dzięki swojemu wykształceniu. Spójrz na Michaela Jor-dana i Madonnę. Nawet Bili Cates porzucił Harvard, założył Microsoft i jest teraz najbogatszym człowiekiem w Ameryce, chociaż jest jeszcze przed czterdziestką. Jest taki baseballista, który zarabia 4 miliony dolarów rocznie, mimo że mówią o nim, iż nie grzeszy mądrością. Między nami zapanowała długa cisza. Zaczęłam zdawać sobie sprawę, że dawałam mojemu synowi takie same rady, jak moi rodzice. Świat wokół nas zmienił się, ale rady się nie zmieniły. Dobre wykształcenie i zdobywanie dobrych stopni nie zapewniają już sukcesu, jednak nikt poza naszymi dziećmi tego nie zauważył. - Mamo - ciągnął dalej - nie chcę pracować tak ciężko, jak ty i tata. Zarabiacie dużo pieniędzy i żyjemy w wielkim domu, w którym jest pełno „zabawek". Jeśli podążę za twoją radą, nakręcę się tak jak wy, pracując ciężej i ciężej tylko po to, by płacić więcej podatków i pogrążyć się w długach. Nie istnieje już coś takiego, jak pewna praca; słyszałem też o restrukturyzacji przedsiębiorstw. Wiem również, że dzisiejsi absolwenci uczelni zarabiają mniej niż wtedy, gdy ty ukończyłaś studia. Popatrz na lekarzy. Nie robią już takich pieniędzy jak dawniej. Wiem, że nie mogę polegać na ubezpieczeniu społecznym lub funduszu emerytalnym pracodawcy, gdy przejdę na emeryturę. Potrzebuję nowych rozwiązań. Miał rację. Podobnie jak ja, potrzebował nowych rozwiązań. Rady moich rodziców były skuteczne dla ludzi urodzonych przed 1945 rokiem, ale mogły być katastrofalne dla tych z nas, którzy urodzili się w szybko zmieniającym się świecie. Nie mogę już po prostu mówić moim dzieciom: „Idź do szkoły, osiągaj dobre wyniki, szukaj dobrej i pewnej pracy". Wiedziałam, że muszę szukać nowych sposobów kierowania edukacją moich dzieci. Jako matkę, a zarazem księgową, trapił mnie brak szkolnej edukacji związanej z finansami. Dziś wielu młodych ludzi otrzymuje karty kredytowe przed opuszczeniem szkoły średniej, nigdy jednak nie wzięli udziału w zajęciach na temat pieniędzy czy sposobów inwestowania, a zrozumienie tego, jak odbywa się naliczanie procentu złożonego na ich kartach, pozostawiono im samym. Mówiąc wprost: brak podstaw finansowych i wiedzy o tym, jak pracują pieniądze, powoduje, że młodzi nie są przygotowani na spotkanie ze światem, który na nich czeka, ze światem, w którym wydawanie pieniędzy jest wyniesione ponad oszczędzanie. Gdy mój najstarszy syn, jako świeżo upieczony student, pogrążył się w strasznych długach związanych z kartami kredytowymi, nie tylko pomogłam mu zlikwidować te karty, ale udałam się też na poszukiwanie programu, który mógłby mi pomóc w finansowej edukacji dzieci. Pewnego dnia ubiegłego roku zadzwonił z pracy mój mąż. ~ Mam kogoś, z kim powinnaś się spotkać - powiedział. - Nazywa się Robert Kiyosaki. Jest biznesmenem oraz inwestorem i zjawił się u mnie, aby złożyć podanie dotyczące otrzymania patentu na grę związaną z edukacją finansową. Myślę, że to jest to, czego szukałaś. Ze wstępu do książki Bogaty ojciec biedny ojciec Spis Treści   Wstęp Istnieje potrzeba Rozdział 1 Bogaty ojciec, Biedny ojciec . lekcje Rozdział 2 Lekcja pierwsza Bogaci nie pracują dla pieniędzy. Rozdział 3 Lekcja druga Dlaczego należy uczyć umiejętności finansowych?. Rozdział 4 Lekcja trzecia Pilnuj swojego biznesu Rozdział 5 Lekcja czwarta Historia podatków i potęga spółek. Rozdział 6 Lekcja piąta Pieniądze wymyślili bogaci Rozdział 7 Lekcja szósta Pracuj, by się uczyć - nie pracuj dla pieniędzy początki Rozdział 8 Pokonywanie przeszkód Rozdział 9 Zaczynamy Rozdział 10 Czy wciąż chcemy wiedzieć więcej? Epilog ]ak zapłacić za studia dziecka w USA, mając tylko 7 tysięcy dolarów Zacznij działać

To nie jest kolejny, zwyczajny komiks służący tylko i wyłącznie rozrywce. Forma komiksu jest tylko pretekstem do przekazania dzieciom wiedzy o pieniądzach, zarabianiu i tworzeniu aktywów. Nigdy nie jest się za młodym na start w świecie finansów! Im wcześniej dziecko rozpocznie swoją podróż ku finansowej niezależności, tym większe są szanse na jej powodzenie. Autorzy ?Bogatego ojca? znaleźli nową drogę, aby uczyć poprzez zabawę! ?Ucieczka z wyścigu szczurów? jest pierwszym komiksem w serii ?Bogaty ojciec?. Bohaterowie komiksu, posługując się prostym językiem, wyjaśniają wiele trudnych zagadnień i pojęć finansowych w ciekawy, zrozumiały i zabawny sposób. Książka przekazuje informacje o tym, jak kształtować myślenie, by rozwinąć finansową inteligencję u dzieci i młodzieży. Komiks trafia również do odbiorców dorosłych i zarazem podpowiada jak edukować naszych najmłodszych, aby ich obecne i późniejsze, dorosłe życie, nie polegało na kręceniu się w ?wyścigu szczurów?.

Książka stanowi pokłosie Konferencji „Prawo dziecka do zdrowia”, którą w 2005 roku zorganizowało Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka. Celem konferencji, a także książki jest przedstawienie sytuacji dzieci i młodzieży we współczesnym świecie, ich prawa do zdrowia, warunków i stopnia przestrzegania tego prawa. Zdrowie traktowane jest - zgodnie z definicją WHO – jako dobrostan fizyczny, psychiczny, moralny i społeczny. Według Janusza Korczaka zdrowie to nie tylko dobra kondycja fizyczna, ale również radość z bycia kochaną i szanowaną istotą, to poczucie bezpieczeństwa w świecie jasnych reguł moralnych, w świecie sprawiedliwości społecznej...

Nie bój się nadziei, ...nie musi być aż tak źle - pisał Clift Cunningham do matek oszołomionych wiadomością, że ich dziecko ma zespół Downa.

Książka Zaburzenia integracji sensorycznej zapewnia czytelnikowi wiele praktycznych i skutecznych porad oraz strategii działania dotyczących pomocy dzieciom dotkniętym dysfunkcją sensoryczną. Skupiając się na wczesnej interwencji, pokazuje, że dzieci, u których zdiagnozowano to schorzenie, mogą osiągnąć swój pełny potencjał w domu, szkole i społeczności. Autorki opisują i analizują objawy, przyczyny, dodatkowe czynniki oraz zachowania związane z zaburzeniami integracji sensorycznej, zwłaszcza w ramach autyzmu, ADHD i zaburzeń dwubiegunowych, skupiając się m.in. na pomocnych ćwiczeniach, tajnikach diagnozy oraz modyfikacji programów edukacyjnych. Ta zrozumiała i przystępna książka to niezastąpione źródło wiedzy dla rodzin, nauczycieli i opiekunów mających kontakt z dziećmi doświadczającymi zaburzeń integracji sensorycznej. Polly Godwin Emmons ma licencjat z biologii i psychologii zdobyty na uniwersytecie Binghamton, a także dyplom magistra pedagogiki (specjalność: edukacja podstawowa) uzyskany w Elmira College. Ma także uprawnienia w zakresie pedagogiki specjalnej dzieci do dwunastego roku życia. Mieszka w Nowym Jorku z dwójką swoich dzieci i pracuje jako pedagog specjalny w lokalnej szkole średniej. Liz McKendry Anderson jest magistrem pedagogiki (specjalność: edukacja podstawowa) w Lesley College i magistrem pedagogiki specjalnej na uniwersytecie Binghamton. Ma także uprawnienia w zakresie pedagogiki specjalnej dzieci do dwunastego roku życia. Była dyrektorką agencji Edukacja dla Wczesnej Interwencji, a obecnie robi doktorat z pedagogiki na uniwersytecie Binghamton. Mieszka w Nowym Jorku z mężem Richardem i czwórką dzieci.

Od 18 lat Kutscher diagnozuje często współwystępujące schorzenia neuropsychiatryczne takie jak ADHD, zaburzenia ze spektrum autystycznego, trudności w nauce czy depresję dwubiegunową. Jego przystępnie i zrozumiale napisany poradnik opisuje ogólne zasady diagnozowania i terapii tych zaburzeń u dzieci; kolejne rozdziały książki dotyczą różnych schorzeń i przybliżają czytelnikom przyczyny i objawy zaburzeń, ich wzajemny wpływ na siebie oraz sposoby leczenia. Po zapoznaniu nas z najnowszą wiedzą na temat przyczyn poszczególnych zaburzeń, Kutscher odsłania przed nami konkretne strategie działania i wskazówki... To stabilny i efektowny fundament, na którym można budować dalszą wiedzę na temat zaburzeń rozwojowych. Jednak zarazem jest to książka na tyle bogata w treść, że może stanowić także samodzielne źródło informacji. Z całego serca polecam tę książkę wszystkim nauczycielom i rodzicom mającym do czynienia z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Będę ją popularyzować. - Heidi Bernhardt, badaczka zajmująca się tematyką ADHD Kutscherowi sprawnie udaje się zarówno wywołać współczucie dla chorych dzieci, jak również z optymizmem pokazać, jak wielką rolę mogą odegrać troskliwi rodzice i nauczyciele. To wspaniałe znaleźć jedną książkę, którą można polecić rodzicom szukającym pomocnych informacji dotyczących kilku różnych zaburzeń dotykających ich dziecko. - dr Leslie Packer, psycholog, specjalistka ds. zespołu Tourette'a

Słownik jest zbiorem grepsów, jakimi posługuje się młodzież. Cały "myk" polega na tym, że nie potrafią ich zrozumieć dorośli. To właśnie jest takie fajne w tej książce. Można sobie robić jaja, dawać znaki, sygnały, a nawet opowiadać całe historie tym zaszyfrowanym, uczniowskim kodem. Słowniczek gwary uczniowskiej zawiera bowiem mnóstwo nieprzyzwoitych wprost przekłamań, zapożyczeń, przekrętów. Pełno w nim wszystkiego, co drażni uszy niczego nieświadomych dorosłych i sprowadza na mówiących potoki żarliwych upomnień, "nawracania", pouczania. Jednak to jest właśnie pożywką dla slangu uczniowskiego. Zawsze można liczyć na nieustępliwość i kreatywność młodego pokolenia, jeśli chodzi o jego obronę i tworzenie coraz zabawniejszych powiedzonek. Słownik ten zawiera właśnie "dorobek artystyczny" kilku pokoleń młodych buntowników. Poznawanie go, porównywanie z własną wiedzą i doświadczeniem może być nie tylko świetną zabawą, ale też zjednoczeniem sił w walce z oporem stawianym przez dorosłych:-).

Autorka sięgnęła po rzeczywiste dane o rozwoju mózgu i o tym, w jaki sposób wpływa na niego doświadczenie i środowisko. Zamieszczone tu szczegółowe dane zrozumiałe są dla czytelnika bez przygotowania naukowego, mogą być też pomocne w zrozumieniu rozwoju dziecka i kontekstu, który ten rozwój kształtuje.

Profesor Wiesław Karolak Studia artystyczne poszerzył o studia wybranych zagadnień z psychologii rozwojowej dzieci i młodzieży oraz o studia z dziedziny pedagogiki. Określają one rodzaj aktywności zawodowej: od pracy pedagogicznej przez działania artystyczne realizowane z dziećmi, młodzieżą, ludźmi specjalnej troski, do własnych wypowiedzi artystycznych.

Twoje dziecko właśnie rozpoczyna szkolną przygodę? Ta droga nie zawsze jest prosta. Książka „Zanim dziecko pójdzie do szkoły” to praktyczny poradnik, który pomoże ci zrozumieć, co naprawdę dzieje się z twoim dzieckiem – zarówno w szkole, jak i poza nią. Autorzy – pedagog oraz dwie psycholożki – dzielą się swoją wiedzą i doświadczeniem, ukazując najczęstsze wyzwania, z jakimi mierzą się dziś dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Pokazują, jak je rozpoznać i w jaki sposób wspierać dziecko w obliczu takich trudności, jak adaptacja do szkoły, problemy w nauce, relacje rówieśnicze, rozwód rodziców, cyberprzemoc, a także ADHD, zaburzenia integracji sensorycznej czy spektrum autyzmu. Każdy rozdział to nie tylko rzetelna analiza konkretnego problemu i opis rzeczywistego przypadku, ale też zbiór praktycznych wskazówek do zapamiętania i do wykonania, które pomogą ci działać od razu – z empatią, spokojem i skutecznie. To nie jest książka teoretyczna. To przewodnik po codzienności – z perspektywy psychologa i rodzica. Czytając ten poradnik, zrozumiesz więcej. I pomożesz lepiej. Paweł E. Janas – tata trójki dzieci, pedagog, edukator oraz twórca autorskich książek i spektakli dla dzieci, w których jako scenarzysta i aktor ożywia świat edukacji, przyrody i zwierząt. Pracował na wszystkich szczeblach edukacji – od żłobka po studia wyższe – a od wielu lat jego codziennością jest praca z kilkuset dziećmi, dla których tworzy autorskie projekty edukacyjne oraz nowatorskie metody wspierania rozwoju i terapii. Twórca innowacyjnych projektów edukacyjnych dla dzieci. Inspirując się pedagogiką Marii Montessori, planem daltońskim i Reggio Emilia, stworzył własne podejście oparte na bezpośrednim kontakcie z naturą i zwierzętami, rozwijające empatię, odpowiedzialność oraz ciekawość świata. W trakcie pracy doktorskiej odwiedził pięć kontynentów i kilkadziesiąt krajów, poznając oraz analizując różnorodne modele edukacji i wychowania dzieci, z których czerpie inspiracje do własnych projektów. Jego działalność edukacyjna została wielokrotnie doceniona na szczeblu ogólnopolskim. W 2023 roku w Pałacu Prezydenckim wręczono mu prestiżową nagrodę za innowacyjne podejście do edukacji. Od lat rozwija autorskie uniwersum Dr Dolittle, tworząc świetnie odbierane przez dzieci i młodzież książki oraz widowiskowe spektakle, w których przygoda, humor i kontakt z naturą stają się częścią jego autorskiego modelu edukacji. Największą nagrodą pozostaje dla niego codzienny uśmiech dzieci. Pracuje z nimi nie dlatego, że musi – ale dlatego, że szczerze to kocha. Katarzyna Kazimierczak – psycholog i pedagog specjalny z dwudziestoletnim doświadczeniem w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, szczególnie tymi ze spektrum autyzmu. Absolwentka stosowanej psychologii społecznej oraz pedagogiki specjalnej w zakresie terapii pedagogicznej i pedagogiki osób z niepełnosprawnością intelektualną na Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Od trzynastu lat zajmuje się uczniami szkół podstawowych, a od siedmiu również przedszkolakami. Na co dzień obserwuje rozwój dzieci, wspiera nauczycieli i udziela konsultacji rodzicom, a także prowadzi indywidualne i grupowe zajęcia terapeutyczne. Autorka programu „Misio-bajka” – innowacyjnych zajęć rozwijających kompetencje społeczno-emocjonalne dzieci w wieku od trzech do pięciu lat. Z pasją łączy teorię z praktyką, tworząc narzędzia wspierające rozwój najmłodszych i ich opiekunów. Jej poradnik dla rodziców powstał z potrzeby dzielenia się wiedzą i doświadczeniem zdobytym przez lata pracy. Ewa Mysłowska-Marczuk – psycholog dziecięcy i nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej z ponadtrzydziestoletnim doświadczeniem w pracy z dziećmi i młodzieżą na wszystkich etapach edukacji. Absolwentka Studium Nauczycielskiego w Zgierzu (edukacja wczesnoszkolna) oraz psychologii wychowawczej dzieci i młodzieży na Uniwersytecie Łódzkim. Swoją drogę zawodową rozpoczynała w warszawskim XXI Liceum Ogólnokształcącym im. Hugona Kołłątaja, by następnie zdobywać doświadczenie jako nauczycielka i kierowniczka szkół polskich przy placówkach dyplomatycznych w Kijowie i Mińsku. Od osiemnastu lat związana z edukacją wczesnoszkolną i przedszkolną jako psycholog. Od kilku lat specjalizuje się w diagnozie zaburzeń neurorozwojowych oraz prowadzi konsultacje psychologiczne dla rodziców w placówkach LuxMedu. Obecnie pracuje w WOPP. Empatyczna i zaangażowana, łączy wiedzę z bogatą praktyką, wspierając dzieci i ich rodziny w codziennych wyzwaniach. Pasjonuje się żeglarstwem, muzyką, spacerami i badmintonem – najlepiej czuje się w ruchu, wśród natury i dźwięków. Ewa Mysłowska-Marczuk – psycholog dziecięcy i nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej z ponadtrzydziestoletnim doświadczeniem w pracy z dziećmi i młodzieżą na wszystkich etapach edukacji. Absolwentka Dwuletniego Studium Nauczycielskiego w Zgierzu (edukacja wczesnoszkolna) oraz psychologii wychowawczej dzieci i młodzieży na Uniwersytecie Łódzkim. Swoją drogę zawodową rozpoczynała w warszawskim XXI Liceum Ogólnokształcącym im. Hugona Kołłątaja, by następnie zdobywać doświadczenie jako nauczycielka i kierowniczka szkół polskich przy placówkach dyplomatycznych w Kijowie i Mińsku. Od osiemnastu lat związana z edukacją wczesnoszkolną i przedszkolną jako psycholog. Od kilku lat specjalizuje się w diagnozie zaburzeń neurorozwojowych oraz prowadzi konsultacje psychologiczne dla rodziców w placówkach Lux Medu na terenie Warszawy. Empatyczna i zaangażowana, łączy wiedzę z bogatą praktyką, by wspierać dzieci i ich rodziny w codziennych wyzwaniach. Pasjonuje się żeglarstwem, muzyką, spacerami i badmintonem – najlepiej czuje się w ruchu, wśród natury i dźwięków.

Rewolucyjny przewodnik, który pokazuje, jak wychować pewne siebie i szczęśliwe dzieci, uwalniając je od nadmiernej zależności od ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia. Dowiedz się, jak: • wyznaczać granice korzystania z ekranów i spożywania wysoko przetworzonej żywności • zastępować czas spędzany przed ekranem atrakcyjnymi zajęciami • organizować codzienność tak, by zdrowe wybory stały się naturalnym nawykiem • stworzyć dom wolny od ekranów – przestrzeń sprzyjającą rozmowom, koncentracji, zdrowemu snowi i wspólnym przygodom. Ta książka da ci narzędzia, dzięki którym twoja rodzina wypracuje zdrowe nawyki, a dzieci będą szczęśliwsze, pewniejsze siebie, spokojniejsze i bardziej odporne psychicznie. Doktor Doucleff, łącząc najnowszą wiedzę z zakresu neuronauki i psychologii z własnym doświadczeniem, przedstawia pięciostopniowy program zmiany nawyków, stworzony z myślą o rodzicach i dzieciach. Napisany przez nią praktyczny przewodnik pomaga nauczyć dzieci takiego funkcjonowania, aby same wybierały aktywności i produkty, po których naprawdę czują się lepiej. „Dopaminowe dzieci" to książka, która obiecuje uwolnić rodziny od dwóch plag współczesności: ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia… Oferuje rozwiązanie problemów opisanych przez Jonathana Haidta w Niespokojnym pokoleniu. Po drugiej stronie czeka życie pełne autentycznej radości”. — „The New York Times”

Pełne spektrum rodzicielstwa Osoby autystyczne funkcjonują w systemie, który zbyt często ocenia ich rodzicielstwo neurotypową miarą. Niejednokrotnie płacą za to wstydem, poczuciem winy i przekonaniem, że wszystko robią nie tak. Pooky Knightsmith burzy ten schemat. Pokazuje, że hiperfokus, potrzeba przewidywalności czy dosłowność w komunikacji to nie deficyty, które należy kompensować, lecz konkretne zasoby przydatne w codziennej opiece nad dzieckiem. Autorka sięga po szeroki wachlarz życiowych doświadczeń: od pierwszych chwil z noworodkiem i planowania dnia, przez reagowanie na przeciążenie sensoryczne oraz meltdowny, aż po wzmacnianie relacji z dzieckiem i odkrywanie wspólnych pasji. Wyjaśnia również, jak ważne jest budowanie sieci wsparcia i kontakt z innymi autystycznymi rodzicami. W kolejnych rozdziałach omawia najtrudniejsze wyzwania i proponuje strategie radzenia sobie z nimi, zostawiając przestrzeń na refleksję oraz szukanie rozwiązań dostosowanych do własnych potrzeb. Ten praktyczny, wspierający przewodnik, pomoże Ci być wystarczająco dobrym rodzicem w zgodzie ze sobą i przy zachowaniu neuroróżnorodnej perspektywy. Choć coraz więcej osób otrzymuje diagnozę autyzmu w dorosłości, a wielu rodziców odkrywa własną neuroatypowość dopiero po diagnozie dziecka, wciąż zbyt mało mówimy o doświadczeniach autystycznych dorosłych, w związkach romantycznych czy w roli rodzica. Ta książka wypełnia ważną lukę, a jej szczególną wartością jest perspektywa autorki, która łączy wiedzę specjalistyczną z własnym doświadczeniem osoby autystycznej i matki neuroatypowych dzieci. Bez oceniania i narzucania jednej właściwej ścieżki pokazuje zarówno wyzwania związane z rodzicielstwem, jak i mocne strony autystycznych rodziców, które mogą okazać się cennym wsparciem w tej niezwykłej życiowej roli. W praktyczny i życzliwy sposób pomaga lepiej rozumieć siebie, zadbać o własne potrzeby oraz budować dobrą relację z dzieckiem — w zgodzie ze sobą, a nie z neurotypowymi oczekiwaniami. Tomasz Michałowicz, prezes Fundacji Jim Chciałabym mieć wehikuł czasu i móc przeczytać tę książkę 10 lat temu – moje życie jako neuroatypowej matki trójki dzieci w spektrum autyzmu byłoby wówczas o wiele łatwiejsze. To pierwsza w Polsce książka o rodzicielstwie przeznaczona dla osób w spektrum autyzmu. Choć jestem matką od kilkunastu lat, wiele się z niej nauczyłam. Agnieszka Sułkowska, Autyzm po ludzku Pooky Knightsmith, PhD – doktor nauk w zakresie psychologii klinicznej (Institute of Psychiatry, King's College London), wykładowczyni, psychoedukatorka i autorka książek. Specjalizuje się w badaniach nad zdrowiem psychicznym dzieci i młodzieży oraz neuroróżnorodnością, przekładając wiedzę naukową na praktyczne strategie stosowane w rodzinach oraz instytucjach edukacyjnych. Sama jest osobą autystyczną i matką neuroróżnorodnych dzieci.

Kiedy dziecko dorasta, zmienia się nie tylko ono. Zmienia się także rodzicielstwo. Pojawiają się nowe wyzwania, emocje, wątpliwości i pytania, na które nie ma prostych odpowiedzi. Aga Rogala pomaga zrozumieć, co dzieje się między rodzicem a nastolatkiem, gdy relacja staje się bardziej wymagająca. Przypomina, że emocje i potrzeby rodzica są równie ważne jak emocje i potrzeby dorastającego dziecka. Z empatią i uważnością towarzyszy czytelnikom w odkrywaniu, że relacja nie musi być idealna, żeby była dobra. Ta książka przywraca rodzicom należne im miejsce w relacji. Pokazuje, że ich uczucia, wątpliwości i granice mają znaczenie. Uczy, co robić, by nie zgubić siebie w tym czasie napięć i zmian. To książka o rodzicach i nastolatkach, i o relacji między nimi. Bo dorastanie nastolatka to także nowy etap w życiu rodzica. Aga Rogala jest dyplomowaną terapeutką nurtu Terapii Krótkoterminowej Skoncentrowanej na Rozwiązaniu (TSR) i certyfikowaną przez Ośrodek Rozwoju Edukacji realizatorką programu „Szkoła dla Rodziców i Wychowawców”. W pracy pedagogicznej i terapeutycznej skupia się na prostych, praktycznych rozwiązaniach, jakie pomagają dorosłym dogadać się zarówno z dziećmi, jak i z życiowym partnerem. Przez lata prowadziła warsztaty, szkolenia oraz sesje indywidualne, dzięki którym setki rodzin nauczyły się lepiej porozumiewać. Szczęśliwa żona jednego męża i mama czwórki dzieci, w tym dwojga nastolatków.

Jak rozmawiać z dzieckiem, które do niedawna jeszcze prowadzaliśmy do przedszkola, a za chwilę zacznie zamykać się w sobie, odsuwać od rodziców, kłamać i się złościć? Jak stawiać granice bez niszczenia relacji?Magdalena Boćko-Mysiorska, pedagożka i edukatorka rodziców, wyjaśnia, co zmienia się nie tylko w zachowaniu dziecka, ale i w strukturze mózgu, obrazie siebie i relacji z opiekunem. Opierając się na neuronauce, teorii przywiązania i psychologii rozwoju, pokazuje, że bunt, dystans czy silne emocje nie muszą oznaczać utraty więzi, lecz są naturalnym etapem budowania autonomii.W książce znajdziesz praktyczne wskazówki dotyczące komunikacji z dzieckiem i rozwiązywania konfliktów. Przykładowe dialogi pomogą odnaleźć właściwe słowa, kiedy dziecięce "Kocham cię" zamieni się w "Zostaw mnie w spokoju".To poradnik dla rodziców dzieci w wieku szkolnym i nastolatków, którzy chcą lepiej rozumieć swoje dziecko, wzmacniać jego odporność emocjonalną i budować bliską relację opartą na zaufaniu i bezpieczeństwie.Autorka z niezwykłą delikatnością pochyla się nad frustracją, zmęczeniem i lękiem przed utratą kontaktu, których doświadczają dorośli. Uczy, jak praktykować samowspółczucie, dbać o własne zasoby i regulować napięcie, by stać się dla dziecka bezpieczną kotwicą, a nie źródłem dodatkowego chaosu.

Renata Engel jest jasnowidzem i autorką czterech książek tworzących zwarty ciąg tematyczny:Spotkanie z wewnętrzną prawdą, Zrozumieć konflikt w sobie, Miłość, partnerstwo i seks i ostatnia z cyklu Dzieci to My.Każda z pozycji zajmuje się analizą określonego tematu, pogłębiając Czytelnikowi wiedzę dotyczącą trzech części jaźni, oprogramowania przejętego od rodziców, praw ziemskich, konfliktów, z jakimi borykamy się na co dzień. Przejawiają się one w różnych aspektach naszego życia: w miłości, partnerstwie, przyjaźni, seksie. W ostatniej książce autorka porusza i zgłębia temat z perspektywy dziecka. Jak my, jako zakodowani dorośli, wpływamy na swoje pociechy. Obserwuje, w jaki sposób nasze wewnętrzne dziecko odzwierciedla się w wewnętrznym dziecku kolejnego pokolenia. Ujawnia, jak zachowania dorosłego człowieka widziane są okiem jego podopiecznego. Ale też zwraca uwagę na istotny aspekt. Chcąc prawidłowo zaopiekować się swoim potomstwem, warto zdobyć podstawowe informacje w tym zakresie. Tezy postawione przez Renatę Engel pomogą skorygować własne postępowanie, aby przeciwdziałać niepokojącym reakcjom u dziecka i uchronić je przed zaburzeniami w dorosłym życiu.Mam nadzieję, iż ta książka, choć pisana przez laika, mimo wszystko wniesie sporo światła i zrozumienia do tej dziedziny naszego życia.