Listy Matki Anny Augustyn to niezwykła lektura. Czytając je, zapoznajemy się z jednej strony z dziejami zwyczajnej, typowej dla drugiej połowy XX wieku podkarpackiej rodziny, z drugiej strony zaś wchodzimy w wewnętrzny świat Autorki, w historię jej duszy. Listy ukazują bowiem jej głębokie autentyczne życie duchowe. Duchowość, odsłaniająca się w listach, wyrastała z codzienności życia i karmiła się codziennością.
Jak twierdzą świadkowie życia Pani Anny że dobrze wiedziała, dokąd zmierzać, i stanowczo zaczęła tam podążać – mianowicie w stronę świętości. Doznawszy w sobie głębokiego pocieszenia, wzięła na siebie misję pocieszania innych.
Musiała odrzucić wiele złych myśli. Poczuła się ich pogromczynią, skoro z takim przekonaniem pisze do córki zakonnicy: „Ale gdy przychodzą takie myśli, a my wstręt czujemy, naprawdę się męczymy i odpędzamy je – mamy wielką podwójną zasługę u Boga” (35); „Naprawdę – tak te pokusy znikają jak bańki na wodzie, ani nie wiem kiedy” (27). Umiała pocieszać innych.
W macierzyństwie odnajduje swoją tożsamość, drogę do świętości rozumianą jako postęp w miłowaniu. Serce matki chce coraz więcej dla dzieci.
o. Leon Nieścior OMI, prof. nauk teologicznych, wykładowca teologii patrystycznej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, znawca Ojców Pustyni, duszpasterz.
Chrześcijanin może realizować to zaproszenie na różnych drogach swojego życia. Anna Augustyn realizowała je na drodze życia rodzinnego. Doświadczając miłości Boga, odpowiadała swoją miłością. Albowiem życie mistyczne prowadzi chrześcijanina do przyjęcia miłości Boga i odpowiedzi na nią, do ofiarowania siebie w miłości.
W listach do dzieci Anna Augustyn zachęca je do miłości Boga, ponieważ pragnie, aby życie duchowe było na pierwszym miejscu.
Ksiądz Stanisław Urbański (ur. 1947), profesor doktor habilitowany nauk teologicznych, kierownik Katedry Hagiografii, Zakładu Duchowości Europejskiej i Katedry Teologii Życia Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w pracy naukowo-badawczej, dydaktycznej i społecznej.
Podstawą ich działania, politycznej aktywności był i jest kwadrylemat: Dios, Patria, Fueros, Rey. Byli i są wierni Bogu, Ojczyźnie, Prawom i Wolnościom Realnym, Królowi. Tylko podkreślanie roli króla, legitymizmu i legalizmu jako zagadnień związanych z panowaniem królewskim, z prawowitością władzy królewskiej odróżnia ich od klasycznych republikanów typu Cycerona.
Osoba króla, legitymującego się „starożytnym” prawem do tronu, a właściwie - w ich rozumieniu - pochodzeniem swego urzędu i władzy od Boga, jest dla nich osobowym zwornikiem i zarazem gwarantem suwerenności Ojczyzny, obrony Ojczyzny i niezbywalnych praw jednostki ludzkiej. Historia ich myśli i ruchu, historia sporów intelektualnych i wojen, jakie prowadzili na przestrzeni ostatnich prawie 200 lat, jest tematem tej książki.
Publikacja ta jest zarazem swoistym kalendarium, w którym niezwykle skrupulatnie zapisano historię oporu tradycji wobec rewolucji, wierności Bogu zderzonej z wiarołomstwem nawet wobec człowieka. Czytelnika Polskiego zainteresuje niewątpliwie i pobudzi do refleksji kwestia pewnej odmienności losów dwóch - nie tak dawno jeszcze - arcy-katolickich narodów Europy: hiszpańskiego, któremu też poświęcona jest ta książka, i polskiego. Wydaje się, że narracja autora pozwala zrozumieć polskiemu czytelnikowi, dlaczego dla karlistów, tradycjonalistów hiszpańskich tak ważny był król, podczas gdy w tradycyjnej Polsce raczej prawo do uczestniczenia w jego elekcji; dlaczego dla Hiszpanów wiara katolicka i wierność jej była i jest zasadniczym powodem usprawiedliwiającym oddanie życia, a dlaczego w przypadku niegdysiejszych Polaków wiara była mniej istotna niż wolność Ojczyzny; dlaczego wreszcie obie te nacje zarówno ceniły sobie i były gotowe oddać życie w obronie realnych wolności i swobód broniąc ich przede wszystkim przed uroszczeniami własnej władzy - króla z urodzenia lub z wyboru.
Obcując z niniejszym dziełem, jak pisał profesor Jan Kieniewicz w swej recenzji: …mamy do czynienia z wybitną monografią przygotowaną przez znawcę europejskich nurtów zachowawczych. [Jest to] doskonałe wprowadzenie do hiszpańskiej myśli zachowawczej, ujętej na tle europejskim. Wynika to nie tylko z erudycji autora, ale także z precyzji jego myślenia. Na świetnie dobranych przykładach pokazuje istotę postawy zachowawczej i dowodzi jej znaczenia w panoramie hiszpańskiej myśli politycznej. Szereg ważnych zjawisk z dziejów Hiszpanii zyskuje w ujęciu autora nowe i bardzo ciekawie zaprezentowane ujęcie. (…)Są jednak poważne powody, by monografię Jacka Bartyzela przedstawić (…) czytelnikom polskim. (…) jego intencją było ukazanie karlizmu jako ruchu i doktryny na wskroś kontrrewolucyjnej. A to jest sprawa wymagająca wielkiej uwagi, ze względu na całkowicie odmienne doświadczenia polskie. Z perspektywy polskiego poznawania Hiszpanii bardzo istotne znaczenie ma także zwrócenie uwagi na tradycję las Espanas, czyli koncepcji przeciwstawnej nowoczesnemu nacjonalizmowi”.
Jest to już trzeci i ostatni tom trylogii Ireneusza Lisiaka dotyczącej holokaustu Kościoła katolickiego podczas II Wojny Światowej.
Duchowieństwo katolickie było ostoją polskości, motorem postaw patriotycznych oraz wiary, która była elementem trzymającym nas na duchu. Dlatego też było tak znienawidzone przez obu okupantów oraz kolaborantów sowieckich i niemieckich. Nie można zapomnieć o wkładzie duchowieństwa w ratowaniu naszych rodaków podczas rzezi na Wołyniu, gdzie ukraińscy zwyrodnialcy dokonywali masowego ludobójstwa. Była to „sól w oku”, która musiała być ośmieszona, upodlona i zgładzona.
W obecnych czasach, tyle lat po wojnie, historia się powtarza.
Nowy modlitewnik dla dorosłych w pięknej szacie graficznej.
Modlitewnik:
- zawiera kilkaset modlitw i pieśni, ułożonych w przejrzyste działy
- mały katechizm
- przydatne informacje dotyczące świąt, sakramentów i postów
- duża, czytelna czcionka pozwoli skupić się na modlitwie
- poręczny format
- modlitewnik dostępny jest w dwóch oprawach: bordowej i granatowej
„Panie, Ty wszystko wiesz. Ty wiesz, że Cię kocham”, powiedział do Jezusa św. Piotr. A Pan, choć wie wszystko, zachęca nas, byśmy powierzali Mu wszystkie swoje sprawy na modlitwie: „Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie” (Łk 21,36).
Święty Paweł był, jest i będzie najwspanialszym mistrzem dla chrześcijan, zwłaszcza dla tych, których Bóg powołał do misji apostolskiej wśród pogan, których w naszym świecie jest coraz więcej. Od niego można się uczyć, jak żyć i nie żyć, aby Stwórcy się podobać, jaką drogą iść albo nie iść do Źródła i wiecznych pastwisk, utraconego raju, do apokalipsy już teraz i tutaj, a nie dopiero kiedyś. Został powołany do głoszenia Ewangelii Bożej, do szerzenia orędzia łaski Bożej, która w Chrystusie jedna człowieka z Bogiem, z samym sobą i z innymi. Choć żył przed dwoma tysiącami lat może być mistrzem każdego czasu, także naszego. Uważał siebie za apostoła narodów i nim był duszą i ciałem, bez reszty, głęboko przekonany, że to Bóg go powołał, wybrał i posłał. I to przekonanie oraz troskę o to, aby imię Jezusa znane było wszystkim ludziom przypieczętował męczeńską śmiercią. Temu przewspaniałemu Apostołowi, jego życiu i działalności oraz jego światu jest poświęcona niniejsza praca. Każdy człowiek ma swój świat. Zwiększa się on z jego wiekiem. Począwszy od tego małego w łonie matki po ten nieskończony po przekroczeniu bram wieczności. Jest świat wewnętrzny i zewnętrzny. To przede wszystkim ludzie, z którymi i wśród których on żyje, których spotyka, których kocha lub którzy go kochają albo nienawidzą. To także miejsca, w których był lub pragnął być, wsie i miasta, góry i doliny, wyspy, kraje, kontynenty — najogólniej mówiąc żywy lub nieożywiony świat, w którym człowiek został zanurzony lub w który świadomie albo przypadkowo wchodzi. Nieskończona jest lista elementów tego geograficzno–polityczno–religijnego świata człowieka, w którym się rodzi, wzrasta, żyje i pracuje, raduje się i cierpi, i umiera. Także objawienie Boga ma wymiary geograficzne i topograficzne.
Temu Apostołowi i jego światu jest poświęcona niniejsza pozycja. Dlatego składa się z trzech części. Najpierw została ukazana ta wspaniała postać herolda chrześcijańskiego, jego wzloty i upadki, a przede wszystkim wyprawy misyjne, które po odnalezieniu Niewidzialnego stały się jego życiem. Druga część to ludzie, z którymi żył, których spotkał lub których pociągnął za sobą na drogę łaski. Trzecia część to miejsca, które go kształtowały i które on kształtował i to tak bardzo, że jego pieczęć w nich widać do dzisiaj. Aby ułatwić odnalezienie się w tym bogactwie świata Pawłowego praca niniejsza jest słownikiem, a nie powieścią historyczną, których wiele. Życzeniem autora jest, aby spotkanie z Pawłem i jego światem pomogło korzystającym z niniejszej pracy było światłem na drodze przemiany naszego?świata w świat błogosławionych.
(Ze wstępu)
Celem pracy jest ukazanie udziału Kościoła rzymskokatolickiego w procesach integracyjnych zachodzących w powojennym społeczeństwie Pomorza Zachodniego, do czego prowadzą odpowiedzi na pytania pomocnicze:
1. Jaki był stosunek najwyższych hierarchów Kościoła katolickiego do problemu dezintegracji społeczeństwa Ziem Odzyskanych?
2. Jak w praktyce realizowano ich politykę na terenie Pomorza Zachodniego?
3. Jakie były efekty działalność Kościoła w zakresie procesów integracyjnych lokalnej społeczności?
Dodatkowe zadanie stanowi ukazanie siły aktywności Kościoła w ramach oddziaływania na procesy integracyjne, słabych i mocnych stron jego pracy oraz próba oceny skuteczności podejmowanych działań.
W monografii z jednej strony zaprezentowano możliwości, ograniczenia, metody i narzędzia stosowane przez Kościół w jego posłudze duszpasterskiej w regionie. Z drugiej – starano się przeanalizować i dokonać oceny wpływu duchownych na procesy integracyjne z perspektywy badanej instytucji, społeczeństwa i polskiej racji stanu.
Ze wstępu
Wędrówka z przewodnikiem przez czterdzieści najważniejszych tekstów Starego i Nowego Testamentu. Wprowadzenia i komentarze [wybitnej francuskiej biblistki] Marie-Nolle Thabut. Pasjonująca lektura otwierająca przed nami bramy Pisma Świętego, które jest fundamentem wiary chrześcijańskiej i cywilizacji zachodniej. Książka adresowana do wszystkich, którzy chcieliby przeczytać całą Biblię, ale nie wiedzą od czego zacząć, do tych, który już próbowali, ale zniechęcili się i [z różnych względów] przerwali lekturę oraz do tych, którzy myślą, że trzeba być uczonym, znawcą Biblii, żeby cokolwiek z tego zrozumieć.
Spis treści
Katechizmy śląskie. Wprowadzenie
Katechizm od doktora Marcina Luthera według edycji z roku 1673
Transliteracja tekstu Katechizmu
Addendum (Dopowiedzenie)
Komentarz rzeczowo-językowy
Przeglądając starośląskie kancjonały polskie, bo takim określeniem opatrywali
swe dokonania wydawcy z XVII i XVIII wieku – dostrzega się we wszelkich
wypowiedziach oceniających owe przedsięwzięcia niezwykły szacunek
i powagę, wręcz nobilitujące poszanowanie, jakim cieszył się Doskonały Kancjonał
Polski zawierający w sobie pieśni, hymny i psalmy krześcijańskie z toruńskich,
gdańskich, królewieckich starszych z nowszych kancjonałów zebrane i częścią
poprawione, a z przydatkiem świeżo przetłumaczonych piosneczek, także
katechizmu z modlitew Ś. nawet i rejestrów potrzebnych na chwałę, a kościołowi
prawowiernemu na zbudowanie (Brzeg, 1673). Dzieło to niezwykłe, monumentalne,
bo zawierające 647 pieśni, będących nieprzebranym źródłem
i zasobem, z czasem przejmowanym przez kontynuatorów.
(Ze Wstępu)
Spis treści
Starośląskie kancjonały
Wprowadzenie
Doskonały Kancjonał Polski
według edycji z roku 1673
Przedmowa z Kancjonału doskonałego z roku 1673
/Fragment/
Transliteracja tekstu Kancjonału
Pieśni adwentowe
Pieśni o narodzeniu Syna Bożego
Pieśni na nowe lato
Pieśni na trzy króle
Pieśni o dziecinnym wieku pańskim
Pieśni o pracach a cierpliwości Pana Jezusa Krystusa
Pieśni o męce Pana Jezusa Krysta
Pieśni na wielki czwartek
Pieśni na wielki piątek
Pieśni o sławnym Pana Jezusa Krystusa Zmartwychwstaniu
Pieśni o w niebowstąpieniu Pana naszego Jezusa Krystusa
Clausula dla dziatek
Pieśni o Duchu Świętym
Pieśni o błogosławionej a najdostojniejszej Trojcy Świętej
Pieśni o uczynkach opatrzności i dobrodziejstwach bożych
Pieśni o anielech świętych
Pieśni o kościele bożym
Pieśni o słowie bożym
Pieśni o cząstkach świętego katechizmu a naprzód o dziesięciorgu
przykazaniu bożym
Pieśni o wierze krześciańskiey
Pieśni o modlitwie pańskiey
Pieśń o chrzcie świętym
Pieśni o wieczerzy pańskiey
Psalmy dawidowe
Pieśni o sądnym dniu
Addendum (Dopowiedzenie)
Komentarz językowy
Mateusz Talbot, drobnej postury prosty irlandzki robotnik, przez lata uzależniony od alkoholu, niczym nie przypomina świętych mężczyzn, których wizerunki znamy z kościelnych obrazków. Heroiczna walka Mateusza o wyjście z nałogu, jego ufne zawierzenie Bogu i szczególne umiłowanie Jezusa ukrytego w Eucharystii stawiają go jednak na równi z najbardziej inspirującymi postaciami z historii Kościoła. O praktykach pokutnych, którym Mateusz oddawał się przez wiele lat swojego życia, nawet najbliżsi mu ludzie dowiedzieli się dopiero po jego śmierci. Znany był bowiem przede wszystkim z gorliwej modlitwy, ascetycznego trybu życia i ciężkiej pracy, a także z ogromnej życzliwości i pogody ducha, poprzez które dawał świadectwo swej radości z bycia blisko Boga.
Matt Talbot to nie święty z obrazka. To człowiek z krwi i kości, który ze świętości i czystości serca uczynił swój sposób na życie. Jego świadectwo wiary do dziś pociąga ludzi ku Bogu, szczególnie jeśli są od Niego bardzo daleko, jeśli stracili nadzieję, jeśli walczą z różnymi zniewoleniami lubi próbują wyrwać się z ciemności, która ogarnęła ich duszę.
Wspomnienia 19-letniego Garrarda, który pod naciskiem rodziców poddaje się terapii konwersyjnej, która ma go „uleczyć” z homoseksualizmu, pod tytułem „Wymazać siebie” już 13. lutego ukażą się nakładem wydawnictwa Poradnia K.
Wymazać siebie to historia młodego chłopaka, syna fundamentalistycznego pastora w małym miasteczku w Arkansas, który dokonuje coming outu przed rodzicami. Ci, przekonani, że homoseksualizm to ciężki grzech i nałóg, stawiają mu ultimatum – albo podda się terapii konwersyjnej i wyjdzie z nałogu, albo straci rodzinę, przyjaciół i zostanie wykluczony ze wspólnoty kościelnej.
Wówczas Garrard trafia do chrześcijańskiej organizacji o nazwie Love in Action. Tam pod okiem terapeutów poprzez dogłębne studiowanie Biblii i niemal wojskowy rygor ma zostać nawrócony na heteroseksualizm, oczyszczony z grzesznych impulsów i umocniony w wierze.
Czym tak naprawdę była terapia konwersyjna? I czy w ogóle upokarzanie, stygmatyzację i wyrzekanie się siebie oraz swojej seksualności można nazwać terapią?
Garrard Conley demaskuje obłudę systemu terapeutycznego, a jednocześnie w subtelny sposób pisze
o miłości i seksualności.
„Fundamentalnie chrześcijańscy rodzice wysyłają nastoletniego syna geja na "terapię", wierząc, że pomoże mu ona - wraz z siłą woli i modlitwą - zmienić orientację na "słuszną", czyli hetero. Rzecz dzieje się w 2004 r. na głębokiej amerykańskiej prowincji, ale jest niestety wciąż niepokojąco aktualna i w Polsce
w 2019 r. Geje i lesbijki, którzy mają na koncie horror podobnych "terapii", najczęściej nie chcą lub nie są w stanie opowiedzieć publicznie swych historii. Tym większą wartość mają wspomnienia Garrarda Conleya. Unikat. A zarazem przestroga dla wielu rodziców i ich homoseksualnych dzieci” – mówi o książce Mariusz Kurc, redaktor naczelny magazynu „Replika”, patrona medialnego „Wymazać siebie”.
Na podstawie książki powstał film w reżyserii Joela Edgertona z gwiazdorską obsadą: Nicole Kidman, Russellem Crowe’em oraz Lucasem Hedgesem.
„Mój Eucharystyczny Chlebie! Przemień mnie i spraw, bym potrafił dzielić się chlebem – chlebem swego życia, swego czasu, dobrego słowa i gestu miłosierdzia. Niech każdy akt miłości wobec bliźniego będzie aktem mojej adoracji Ciebie, Jezu, a każda kromka chleba podana głodnemu – przedłużeniem Twej Najświętszej Ofiary”.
fragment książki
Zbiór modlitw i rozważań, które mają pomóc w uwielbianiu Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Autorkami są Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji z jedynego w Polsce Sanktuarium Wieczystej Adoracji – miejsca, w którym od 1910 roku nieprzerwanie trwa adoracja Jezusa Eucharystycznego. Książka jest bogato ilustrowana nastrojowymi fotografiami, ułatwiającymi modlitwę.
„Dzieci moje, nie ma nic ponad Eucharystię”
(św. Jan Maria Vianney)
Czym była Eucharystia dla pierwszych chrześcijan? Czym jest dzisiaj dla mnie? Jak przeżywam Mszę Świętą i jak się do niej przygotowuję? Czy stanowi ona dla mnie centrum każdej niedzieli lub dnia codziennego? Na te i inne trudne pytania odpowiada autor książki. Przeczytamy w niej o symbolice Paschalnej Ofiary i Ostatniej Wieczerzy, poznamy nauczanie Kościoła na temat Eucharystii oraz żywoty Świętych, którzy swoim przykładem ukazali piękno Mszy św.: Ignacego Loyolę, Charbela, ojca Pio i Teresy z Lisieux. Z jej lektury dowiemy się również na czym polega misja kapłańska.
W ostatnim rozdziale znajdziemy praktyczne wskazówki autora jak adorować Jezusa. Co zrobić, aby adoracja nie była nudna i jaką formę modlitwy najlepiej wybrać? Podpowiada też, jak w życiu codziennym wcielać dobre nawyki w czasie adoracji Jezusa tak, aby przyniosły najlepsze owoce.
Autor szczególnie podkreśla, że głodu Eucharystii oraz pragnienia adoracji nikt i nic nie zastąpi, albowiem każde spotkanie z Jezusem w adoracji jest oryginalne i niepowtarzalne. Dlatego nie można go powtórzyć ani skopiować i „zachować w pamięci dysku”.
W niepublikowanych dotąd rekolekcjach kard. Carlo Maria Martini – znany na całym świecie biblista – przybliża postać Marii Magdaleny i drogę, jaką przeszła do poznania Jezusa. Opisując jej postawy, uczucia i doświadczenie pokazuje, jak nieprzewidywalne dla człowieka są ścieżki Pana. W swoich rozważaniach udowadnia, że to co w chwilach zwątpienia wydaje się nieosiągalne, w chwili zawierzenia pojawia się w zasięgu ręki. Autor podkreśla, że tylko bliskie spotkanie z Bogiem i dotknięcie Go, tak jak uczyniła to Maria Magdalena, jest w stanie odmienić nasze życie. Biblijne teksty i komentarze przydadzą się do codziennej medytacji i będą pomocne w pogłębianiu życia duchowego oraz osobistej relacji z Bogiem.
W październiku 2017 r. na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Szczecińskiego została zorganizowana trzecia konferencja naukowa poświęcona historii Kościoła katolickiego na Pomorzu Zachodnim. Niniejsza publikacja jest zapisem wygłoszonych wówczas referatów. Projekt realizowany jest we współpracy z Wydziałem Teologicznym US. Publikacja powstała w ramach Centralnego Projektu Badawczego „Władze komunistyczne wobec Kościołów i związków wyznaniowych w Polsce 1944–1989”.
Książka stanowi zaproszenie do adoracji Pana przemierzającego ludzką historię, Pana zamieszkałego w człowieczym sercu; to zaproszenie do modlitwy Boga, który w oczyszczonym człowieczym sercu woła wołaniem bez słów. Bo prawdziwa modlitwa zaczyna się od bezradności słów.
Henryk Paprocki (ur. 1946), duchowny prawosławny, wykładowca polskich uczelni, autor wielu książek i przekładów z dziedziny teologii prawosławnej, w niniejszej pracy podjął odwieczne zagadnienie „czym jest czas?” u samych jego podstaw, pytając przede wszystkim, czy czas w ogóle istnieje. W niniejszym tomie, choć podtytuł sugeruje zbiór tekstów skupionych wokół jakiegoś tematu, autor przedstawił rozległy, a zarazem spójny obraz tej problematyki. Są to równocześnie „eseje o wieczności”, co od razu sugeruje też pewną orientację problematyki: chrześcijańską, nastawioną na relację między czasem a nie-czasem, wiecznym trwaniem. Czy jednak wieczność, poza-czas, jest żywa, czy może jest bezruchem? Czy sam czas jest ruchem, czy może właśnie bezruchem, czyli w rzeczywistości ludzkim złudzeniem? Te fascynujące kwestie autor rozważa na niezwykle obszernym materiale historycznym wzbogaconym o mniej u nas znaną teologiczną myśl prawosławną. Sięga do starożytności, lecz także do współczesnej nauki. Jego „eseje o wieczności” nie są historią pojmowania czasu, nie są też systematyzacją różnych jego koncepcji. O jego zamyśle rozjaśnienia relacji między czasem, ruchem, wiecznością mówią te słowa z niniejszego tomu: „[Interesuje mnie] ostatnia, czyli najdalsza gwiazda, która jako pierwsza wdziera się w przestrzeń bez materii i bez czasu, w przestrzeń odwróconą, przestrzeń bezprzestrzenną, przestrzeń poza przestrzenią kosmosu. Przed nią jednak chyba wpada do tej przestrzeni światło, więc dopiero gdzieś poza wszelkim światłem jest nieskończona przestrzeń bez materii i bez czasu, wieczność, której nigdy nie wchłonie rozszerzający się kosmos, gdyż jak można wchłonąć nieskończoność? Nigdy też do niej nie trafimy, chyba że po końcu świata…”
W 2019 roku minie 35 lat od męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Autor Wacław Stefan Borek stara się wejść w duchowy dialog z kapelanem „Solidarności”, odsłaniając – w myśl zachęty św. Jana Pawła II – jego „wewnętrznego człowieka”, który był świadkiem trudnych czasów dla Polski. Tytuł nawiązujący do serii wydawniczej „Wszystko o”, tym razem nawiązuje więc do wewnętrznego życia, które miało oczywiście swój zewnętrzny wyraz w zapisie biograficznych faktów, decyzji, listów, notatek czy też kazań. Książka „Wszystko o bł. ks. Jerzym Popiełuszce” to przede wszystkim publikacja o tym wszystkim, co było najważniejsze w jego życiu, a najważniejsze było posłuszeństwo Chrystusowemu krzyżowi. Autor pokazuje tę obecność krzyża na różnych etapach życia męczennika. Gdzieś jednak na drugim planie pojawia się w tej książce temat, który można by objąć wspólnym mianownikiem: wszystko o intelektualnej i duchowej przemianie kapelana hutników i pielęgniarek, aż do gotowości na męczeństwo.
Ks. Jerzy krzyż trzymał nie tylko fizycznie w czasie Mszy Świętych za Ojczyznę. Trzymał duchowo, kiedy niósł pomoc potrzebującym, zwalnianym z pracy, internowanym. Ten krzyż ucałuje w chwili przeżywania męczeńskiej śmierci niewinnego człowieka, który konsekwentnie realizował postulat św. Pawła by „zło dobrem zwyciężać” (por. Rz 12,21).
Krzyż jednak prowadzi do chwały. Zewnętrznym przejawem „zmartwychwstania” bohatera tej książki jest ogromny kult postaci błogosławionego kapłana, szerzący się nie tylko w polskim społeczeństwie, lecz na całym świeci. Nie tylko więc krzyż, ale też i chwała Boża w formie błogosławionych owoców męczeństwa jest ukazana w tej książce.
Oprócz intelektualnej zadumy nad postacią ks. Jerzego, na poszczególnych stronach zostały umieszczone wezwania Litanii do bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Wezwania odmawiane w formie aktów strzelistych bez wątpienia ułatwią dialog z bohaterem tej publikacji.
Ksiądz Rafał Kowalski przygotował zbiór rozważań na rok A, B i C opartych o teksty niedzielnej (i nie tylko) Ewangelii, które zostały wcześniej opublikowane w miesięczniku ""Nowe Życie"". Autor tłumaczy i komentuje tekst biblijny, zadaje życiowe pytania, które pozwalają na przełożenie nauki Ewangelii na nasze życie, i odwołuje się do codziennych sytuacji znanych każdemu z nas. Krótkie zamyślenia będą doskonałą pomocą w niedzielnej modlitwie.
Po kilku falach dziewiętnastowiecznych kasat z polskiego krajobrazu zniknęły męskie klasztory benedyktyńskie. Sprowadzenia zakonu do ojczyzny podjęli się dwaj mnisi z klasztorów zagranicznych: ojcowie Klemens Dąbrowski i Jozafat Ostrowski. Prezentowana kronika pierwszego z nich daje interesujący opis uwarunkowań powrotu do Polski najstarszego zakonu Europy Zachodniej. Jest to obraz batalii o odzyskanie skasowanego w XIX w. opactwa na Świętym Krzyżu, w którym od czasów rosyjskich funkcjonował ciężki zakład karny. O. Klemens pełnił tam funkcję kapelana, miał więc bezpośredni wgląd w relacje wewnętrzne więzienia, określanego jako „polski Sachalin”. Ubolewał, że zamiast pieśni gregoriańskich w sanktuarium świętokrzyskim rozbrzmiewają jęki i przekleństwa osadzonych. Wzorem czarnych mnichów z czasów pierwszych Piastów, u zarania państwowości polskiej chciał włączyć się w dzieło krzewienia cywilizacji chrześcijańskiej poprzez tworzenie szkół, bibliotek, muzeów.
Był przekonany, że odzyskanie dziedzictwa benedyktyńskiego to kwestia kilku tygodni. Powtarzane obietnice polityków umacniały w nim tę wiarę. Po trzech latach (1919–1922) zmagań o Święty Krzyż był zmuszony zrezygnować. Skuteczniejsze były zabiegi o odzyskanie dla zakonu klasztoru w Lubiniu. Kronika o. Dąbrowskiego dobrze wpisuje się w opis procesu odradzania się Polski po latach niewoli. Autor pokazuje niektóre mechanizmy relacji Państwo–Kościół, łamiąc przy tym kilka stereotypów, funkcjonujących na temat II RP. Walorem książki jest wartka narracja kuzyna Henryka Sienkiewicza, Deotymy i Joachima Lelewela.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
