Moją misją jest budzić w ludziach - zwłaszcza w ludziach, którzy tego najbardziej potrzebują - pamięć o tym, że zostali stworzeni na obraz Boży. Moją misją jest głosić ludziom, nawet największym grzesznikom, że Bóg jest bogaty w miłosierdzie?
Jan Paweł II, Płock, dnia 7 czerwca 1991 roku
Jan Paweł II o Miłosierdziu Bożym i św. Faustynie to niezwykła propozycja spotkania ze spuścizną Apostoła Miłosierdzia naszych czasów, przypominającego nam, tak jak św. Faustyna Kowalska, że tylko w Bożym Miłosierdziu człowiek znajdzie ukojenie wszelkich lęków i niepokojów codzienności oraz światło nadziei.
Błogosławieni to inaczej szczęśliwi.
Gdy Jezus ogłosił w swoim Kazaniu na górze Osiem Błogosławieństw, powiedział tym samym, jak można to szczęście osiągnąć.
Człowiek został stworzony do szczęścia. Ale to prawdziwe szczęście, którego szukamy, jest zdobyczą, do której nie dochodzi się bez długiej i trudnej walki.
Błogosławieństwa to drogowskazy wytyczające kierunek, w jakim należy podążać, a jest to droga pod górę. Rozważanie Błogosławieństw oznacza gotowość rozpoczęcia drogi szczęścia i choć to trudna wspinaczka, której nikt nie może dokonać o własnych tylko siłach, patrząc na Jezusa, może uczyć się sztuki „bycia” z biednymi, smutnymi, pragnącymi sprawiedliwości i „bycia” miłosiernym.
Autor przeprowadza nas przez Osiem Błogosławieństw, wspierając się słowem Biblii i autorytetem Kościoła. Jasny, klarowny wywód, zdumiewający erudycją przeoryszy benedyktyńskiego opactwa „Mater Ecclesiae” na wyspie San Giulio, pozwala krok po kroku przebyć tę drogę do zrozumienia, co zrobić, by być błogosławionym, szczęśliwym…
W dziesiątą rocznicę śmierci abp. Dąbrowskiego Raina zdecydował się opublikować nieznaną szerszym kręgom biografię duszpasterza - długoletniego Sekretarza Konferencji Episkopatu Polski, oddanego współpracownika kardynała Wyszyńskiego, twardego negocjatora z władzami PRL.
Nie wszyscy wiedzą, że abp Dąbrowski był zakonnikiem - orionistą, opiekunem chorych. Niestety, nie zachowało się wiele zapisków z tej dziedziny działalności arcybiskupa, ale możemy się przekonać, jak bardzo był on wierny swemu powołaniu do końca życia, jak dbał o zgromadzenia zakonne w Polsce, troszczył się o rozwój powołań - była to praca bardzo cicha, ale dająca wielkie efekty.
Święta chrześcijańskie wprowadzają pewien ład i porządek w nasze życie, ponieważ regularnie przypominają nam o najważniejszych momentach z życia Chrystusa. Jednak celem powracających co roku świąt liturgicznych nie jest tylko upamiętnienie przeszłych wydarzeń. Prawdziwym celem jest przeżywanie dzisiaj tajemnicy zbawienia, którą te święta nam przekazują i którą przed nami otwierają. Książka Barbary Jakimowicz-Klein jest próbą odpowiedzi na pytania dotyczące genezy świąt chrześcijańskich, ich historii i liturgii. Opisuje tradycje i obyczaje związane ze świętami kościelnymi. Przedstawia zarówno zwyczaje, które już zanikły, jak i te, które przetrwały do naszych czasów i wciąż są kultywowane. Przede wszystkim jednak jest zachętą do głębszego spojrzenia na porządek roku kościelnego i do bardziej świadomego przeżywania świąt.
Nikomu nie trzeba przedstawiać, kim jest ten, który o sobie opowiada - Jan Paweł II. Postać tak dobrze znana wszystkim. Tu mówi: "Starsi pamiętają mnie młodego, młodzież i dzieci już jako starego człowieka z laską lub na fotelu. Ludzie uważają, że jestem kimś bardzo ważnym, ale ja sam o sobie tak nie myślę". I dalej, z wrodzoną skromnością - znakomitym piórem dominikanina ojca Jana Góry - opowiada o Bogu, kontaktach z ludźmi, o swoim niecodziennym życiu.
Czyta Jan W. Góra
Przepiękny album o Ziemi Świetej i Watykanie z Janem Pawłem II i Benedyktem XVI. w niemieckiej wersji językowej.
Miejsce narodzin wiary i kolebka cywilizacji chrześcijańskiej: Ziemia Święta i Rzym. Nie wszyscy mogą wybrać się tam osobiście, by stąpać śladami Jezusa i św. Piotra. Ten album jednak pozwala każdemu odetchnąć atmosferą tamtych miejsc oraz poznać je z bliska. Wędrując po kartach książki pielgrzymujemy wspólnie z... dwoma papieżami! Po Ziemi Świętej kroczymy wraz z Janem Pawłem II, a z Benedyktem XVI poruszamy się po różnych miejscach Stolicy Piotrowej – uczestniczymy w obchodach Wielkiego Tygodnia, najbogatszego okresu liturgicznego.
Fantastyczne zdjęcia Adama Bujaka – mistrza fotografii religijnej, autora ponad 120 albumów! – ukazują więcej, niż dostrzec może oko zwykłego pielgrzyma. Po pierwsze, artysta miał wyjątkową możliwość przebywania w bezpośredniej bliskości obu papieży. Po drugie, dzięki doświadczeniu i talentowi potrafi znaleźć zarówno niecodzienne punkty obserwacyjne (np. dachy jerozolimskich świątyń czy rzymska kolumnada Bernniniego), jak i wydobyć z tła niezwykłe detale, prawdziwe perły, dowody geniuszu dawnych rzeźbiarzy, architektów, malarzy.
Przemieszczamy się od Synaju po Jordan, od Jeziora Galilejskiego po Betlejem. Wstępujemy na Górę Błogosławieństw i Górę Tabor. Poznajemy Nazaret i Kafarnaum. Z Góry Oliwnej spoglądamy na Jerozolimę, by potem zejść na dół i zadumać się w Wieczerniku lub przy Grobie Matki Bożej. Artysta uwiecznił także historyczne, jedyne w dziejach wydarzenie: Mszę św. koncelebrowaną przez ziemskiego Następcę Chrystusa przed pustym grobem Naszego Pana.
Prawie dwa tysiące lat temu w Rzymie osiadł ten, którego Jezus wyznaczył na swego pierwszego następcę, św. Piotr. Bazylika jego imienia to największa świątynia chrześcijan. Jej wspaniałość przybliża ten album. Wspaniałość i podniosłość, którą bez wątpienia najbardziej odczuwa się podczas Wielkiego Tygodnia. Oglądamy z bliska także pierwotną katedrę biskupów Rzymu: Bazylikę św. Jana na Lateranie. Dzięki świetnym portretom poznajemy bliżej Benedykta XVI – widać, że wzbudza wielką sympatię, zwłaszcza wśród młodzieży, podobnie jak jego wielki poprzednik Jan Paweł II.
Bogate w rzeczowe informacje podpisy pod zdjęcia oraz dwa świetnie czytające się eseje pogłębiają naszą wiedzę o Ziemi Świętej i Watykanie; m.in. objaśniają symbolikę obrzędów, strojów liturgicznych, kolorów. Nawet dla kogoś, kto pielgrzymował do tych świętych miejsc, album „Jan Paweł II i Benedykt XVI śladami Jezusa” będzie wzruszającym przypomnieniem, cenną pamiątką. Jeśli do bogactwa treści dodamy szczególnie wysoki poziom edytorski, to możemy być pewni, że trzymamy w ręku książkę szczególnie wartościową, wyjątkową.
Fascynujące biografie dwudziestu dwóch mniszek dominikańskich z całego świata, od żyjącej w początkach XIII wieku Diany D?Andalo, przez Amatę, Ingrydę Szwedzką, Małgorzatę Węgierską po polskie panny, m.in. Angelikę Marię Renke czy Magdalenę Marię Epstein. Autor, w oparciu o solidną bazę źródłową, kreśli żywoty pełne mistycznego kontaktu z Jezusem Chrystusem w murach klauzury. To niezwykle ciekawe doświadczenia a zarazem tajemnicza dla nas rzeczywistość, pełna wyrzeczeń, kontemplacji i modlitwy. We wstępie czytamy: ?Mniszki dominikańskie, w przeciwieństwie do klarysek czy karmelitanek bosych, które szczycą się licznymi świętymi i błogosławionymi, posiadają niewielką grupę beatyfikowanych i kanonizowanych zakonnic. Przyczyna tego stanu nie tkwi w tym, iż brakowało świątobliwych dominikanek, których liczne grono przez stulecia zapełniało klasztory rozsiane po całym świecie, lecz ma swoje źródło w tradycji Zakonu Kaznodziejskiego, nie przywiązującej większej wagi do ekspozycji świętych postaci, wychodzącej z założenia, że każdy członek zgromadzenia ma osiągnąć wyżyny świętości. Niemniej jednak wokół niektórych sióstr zaczęła się tworzyć fama świętości, która doprowadziła następnie do oficjalnego zatwierdzenia ich kultu przez Kościół. Sporej liczbie mniszek jest obecnie, lub była dawniej, oddawana prywatna cześć wewnątrz zakonu. Stąd też powiada się o nich jako o błogosławionych i to mimo że nie dostąpiły beatyfikacji?.
Seria książek W obliczu życia dla młodych katolików wzywa do odpowiedzialności. Rozważania nad ich znaczeniem mogą się rozpoczynać od następujących słów świętego Pawła z Pierwszego Listu do Koryntian: niech każdy postępuje tak, jak mu Pan wyznaczył, zgodnie z tym, do czego Bóg go powołał (1 Kor 7, 17). Chodzi oczywiście o wybór stanu, który wymaga nie tylko rozwagi, ale nade wszystko głębokiej modlitwy.
Młody człowiek powinien prosić Pana Boga, aby ten wskazał mu jego drogę powołania do życia konsekrowanego, małżeńskiego, czy też do pobożnego życia w samotności. Każda z tych dróg jest piękna i każda ma na celu uświęcenie osoby.
Ojciec Joachim Badeni i ojciec Leon Knabit, dwaj zakonnicy słynący z mądrości życiowej, dzielą się swoim doświadczeniem, opowiadają anegdoty, udzielają rad i podają sprawdzone sposoby na rozmaite problemy w różnych dziedzinach życia. Męską rozmowę prowadzi kobieta - Judyta Syrek.
Co zrobić ze złośliwym sąsiadem?
Jak przezwyciężyć nudę?
Czy samotność może być dobra?
Jak sobie radzić ze stresem?
Czym się różni przyjaźń ziemska od "niebieskiej"?
Jak budować dobry związek i nie toczyć wojny płci?
Czy można panować nad emocjami?
Sire rozprawia się z popularnym poglądem, jakoby intelektualizm kłócił się z tożsamością chrześcijanina, i zmusza czytelnika do odpowiedzi na pytanie, co to w ogóle znaczy "być intelektualistą" oraz czym jest poprawne, odpowiedzialne myślenie. Jak pielęgnować intelektualne wartości oraz dyscyplinę myślenia w warunkach dynamicznego rozwoju wszelkich gałęzi wiedzy? Jak na co dzień ma wyglądać "umiłowanie poznania"?
Ponieważ – zdaniem autora – chrześcijanin jest absolutnie zobowiązany do "uczciwego myślenia", nie może obawiać się intelektualnych wyzwań. Powinien zatem posiadać błyskotliwą umysłowość, mieć dobre wykształcenie, umieć komunikować się w sposób jasny i zrozumiały, a każdą swą myśl bądź czyn umieszczać w kontekście Bożej chwały. Obowiązuje go integralność słów i czynów, a także wierność przekonaniom, które uznał za prawdziwe. Bowiem umysł chrześcijańskiego intelektualisty odznacza się przywiązaniem do prawdy, umiłowaniem doskonałości, stałością, cierpliwością, wytrwałością – cechami, które odzwierciedlać mają zacność samego Boga.
Teczki wciąż wstrzasają polskim życiem społecznym i politycznym, dotykają świat kultury, boleśnie ranią polski Kościół. Od upadku komunizmu kolejne ekipy rządzące nie potrafią skutecznie przeciąć tego węzła niemożności, złej woli i oportunizmu. Obrońcy tajnych współpracowników gotowi są nawet wywrócić tradycyjny porządek moralny, donosicieli i zdrajców nazwać ofiarami, a ofiary ich agenturalnej działalności "moralnymi prymitywami". Stanisław Michalkiewicz od samego początku był i pozostaje nadal niezwykle konsekwentnym zwolennikiem przeprowadzenia w Polsce lustracji. Zgromadzone w tym tomie felietony poświadczają jego zdecydowanie w tym względzie. Dowodzą także, że konieczności przeprowadzenia lustracji nie warunkuje zaspokojenie ciekawości czy nawet poznanie prawdy, to przede wszystkim warunek "sine qua non" sanacji Rzeczypospolitej, państwa, które w ostatnich trzech wiekach zaledwie przez trzydzieści kilka lat aspirowało do suwerenności i niepodległości, podlegając poza tym wpływom obcych tajnych policji i wywiadów...
Nazywam się Agnes Gonxha Boyaxhiu, ale wszyscy znają mnie jako Matkę Teresę z Kalkuty. Poświęciłam całe życie najuboższym. W zamian otrzymałam od nich dużo więcej: przekazali mi swoją radość i wolność. Dzięki nim przekonałam się, że można cieszyć się z tego, co życie ma nam do zaoferowania, nawet jeśli nie posiadamy tego na własność. Dali mi lekcje wspaniałomyślności i solidarności. Nauczyli mnie, jak mężnie stawić czoło trudnościom i cały czas obdarowywali mnie uśmiechami. (10-15 lat)
Istniejące od 1595 roku Arcybractwo owiane jest tajemnicą; nigdy nie było o nim albumu, trudno w ogóle nawet o parę zdjęć. Członkowie Arcybractwa zakrywają twarze specjalnymi kapturami z otworami tylko na oczy. Nikt nigdy nie mógł ich fotografować. To religijne stowarzyszenie świeckich, powołane do rozpamiętywania Męki Chrystusa. Dawniej należeli do Arcybractwa królowie, magnaci, kupcy i zwykli mieszczanie; dziś Arcybractwo zrzesza m.in.: artystów, robotników, urzędników, rzemieślników. Przed wiekami Arcybractwo miało przywilej raz w roku w Wielki Czwartek wyswabadzać więźniów od kary w tym więźniów skazanych na śmierć. Adam Bujak jest przełożonym Arcybractwa i działa w nim ok. 40 lat. Tylko on mógł się zbliżyc do członków Arcybractwa z aparatem fotograficznym, pokazać istotę owianego tajemnicą i wzbudzającego wielkie zainteresowanie Arcybractwa. Album przedstawia obrzędy liturgiczne, modlitwy, procesje. W tekście historia Arcybractwa - aż po dzień dzisiejszy oraz wytłumaczenie obrzędów.
Welterbe der Menschheit ? diese Aufgabe übersteige, so meint man, die Kompetenz eines einzelnen Fotografen. Adam Bujak ist es jedoch gelungen dieses riesige und umfangreiche Thema zu erfassen. Dank ihn halten wir ein einzigartiges Werk in unseren Händen; mit den Augen eines Künstlers betrachten wir sehr verschiedene Objekte, die in ganz Polen zerstreut und zu verschiedenen Zeiten entstanden sind. Sie geben Zeugnis der außergewöhnlichen und dramatischen Geschichte unseres Landes. Der Bildband ?Welterbe der Menschheit. Polen auf der Liste der UNESCO? entstand als künstlerische Promotion Polens.
Unikatowe opracowanie zagadnień filmu religijnego (od 1897 r. po rok 2006).Pierwsza na świecie tego typu Encyklopedia ze szczególnym uwzględnieniem tematyki polskiej. Dzieło powstałe na wyraźne zapotrzebowanie widzów i czytelników po ogromnym sukcesie rynkowym i medialnym wydanej przez Białego Kruka dwa lata temu ,,Encyklopedii kina"".Autorami haseł są wybitni specjaliści w dziedzinie filmu religijnego (50 osób!) z kilku krajów Europy i Ameryki. 1700 haseł rzeczowych i osobowych, wtym omówienia religijnych filmów fabularnych i dokumentalnych.Hasła opisujące różne wyznania religijne, osoby świętych, postaci biblijne, wielkie osobistości Kościoła, ekranizacje znanych dzieł literackich itd. Sylwetki reżyserów, scenarzystów i osób aktywnych w dziedzinie filmu religijnego. Monograficzne artykuły o największych religiach (np. buddyzm, żydowskie motywy religijne). Ponad 1200 zdjęć i reprodukcji. Wielkie walory edukacyjne, olbrzymia pomoc dla nauczycieli, uczniów i studentów. Przejrzysta struktura haseł umożliwiająca szybkie znalezienie potrzebnych informacji.
Twoje słowo jest lampą dla moich kroków i światłem na mojej ścieżce (Ps 119, 105). Jaki jest sens i cel życia? Jak żyć, by nie żałować żadnej chwili, w pełni się rozwinąć, sprawiać swoją obecnością radość innym, zwłaszcza najbliższym? Są to pytania, które stawiają sobie ludzie myślący, pragnący żyć świadomie. Nie ma na nie jednak prostych, oczywistych odpowiedzi. Każdy człowiek musi odnaleźć własną ścieżkę prowadzącą do pełni życia. Alessandro Pronzato poprzez tę książkę pragnie pomóc wszystkim otwartym na ten wysiłek. Proponując na każdy dzień roku krótkie, ale bogate w treść, błyskotliwe, nierzadko prowokujące teksty, chce zmobilizować wierzących do indywidualnej refleksji i modlitwy. Czerpiąc z mądrości wielu innych autorów, a zwłaszcza Biblii, zachęca do podjęcia wysiłku myślenia, co jest podstawą osiągnięcia mądrości osobistej, pomagającej żyć dobrze i pięknie.
„Leksykon wielkich teologów XX / XXI wieku" (t. I - Ml) przedstawia zwięźle dokonania ponad dziewięćdziesięciu najwybitniejszych współczesnych teologów katolickich, prawosławnych i protestanckich, reprezentujących Europę i Amerykę, Afrykę, Azję i Oceanię. Tom trzeci, wieńczący to unikalne w skali światowej dzieło, zawiera sylwetki 29 autorów, stosunkowo mało znanych w Polsce, a uprawiających takie dziedziny jak biblistyka, dogmatyka, liturgika, teologia fundamentalna, feministyczna czy teologia wyzwolenia.
Jan Paweł II stale zachęcał do świętości. Poprzez liczne beatyfikacje i kanonizacje, na przykładach konkretnych osób, Ojciec Święty ukazywał, że osiągnięcie świętości jest realne dla zwykłego śmiertelnika. Przekonywał jednak głównie własnym życiem, zachęcał przykładem osobistym. Promieniowanie świętości cechowało cały Jego Pontyfikat, odczuwalne było w kontaktach z bliźnimi, w modlitwie, w pracy, w cierpieniu i w radości. Album nawiązuje do wystawy plenerowej fotogramów Adama Bujaka i Arturo Mari zorganizowanej w 1. rocznicę śmierci Jana Pawła II. Prawie 100 niezwykle ekspresyjnych zdjęć - przekrój 27 lat Pontyfikatu - obrazuje owo niezwykłe ,,promieniowanie świętości"". Fotografiom towarzyszą frapujące papieskie teksty o potrzebie świętości i sposobie jej osiągania.
Jan Paweł II stale zachęcał do świętości. Poprzez liczne beatyfikacje i kanonizacje, na przykładach konkretnych osób, Ojciec Święty ukazywał, że osiągnięcie świętości jest realne dla zwykłego śmiertelnika. Przekonywał jednak głównie własnym życiem, zachęcał przykładem osobistym. Promieniowanie świętości cechowało cały Jego Pontyfikat, odczuwalne było w kontaktach z bliźnimi, w modlitwie, w pracy, w cierpieniu i w radości. Album nawiązuje do wystawy plenerowej fotogramów Adama Bujaka i Arturo Mari zorganizowanej w 1. rocznicę śmierci Jana Pawła II. Prawie 100 niezwykle ekspresyjnych zdjęć - przekrój 27 lat Pontyfikatu - obrazuje owo niezwykłe ,,promieniowanie świętości"". Fotografiom towarzyszą frapujące papieskie teksty o potrzebie świętości i sposobie jej osiągania.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
