Tutaj znajdziesz bogaty wybór lektury z zakresu chrześcijaństwa: modlitewniki, teologia, historia religii, żywoty świętych, wiara, cuda, katecheza, islam, judaizm, religie dalekiego wschodu oraz świata starożytnego.
Książka Jana Galarowicza chce służyć pomocą w rozumieniu tej koncepcji osoby i życia moralnego, dając w ten sposób czytelnikowi pism Karola Wojtyły / Jana Pawła II coś w rodzaju klucza do nich.
Niemiecki pastor poszukiwał utraconego Kościoła i nie przestawał kochać świata. Jego amor mundi jest fascynujący, gdyż broni świeckości oraz autonomii świata i jednocześnie wykazuje, że „świeckość popada w świeckość nieprawdziwą i połowiczną, gdyż brak jej wolności i odwagi do bycia światem pojednanym z Bogiem /…/ Prawdziwa świeckość istnieje jedynie na gruncie przepowiadania Krzyża Chrystusa. Z pewnością myśl Bonhoefferowska nie jest łatwa, ale jest bez wątpienia uczciwa i egzystencjalna. Jezus Chrystus nie jest dla niego teoretyczną wiedzą, lecz życiowym doświadczeniem, dla Którego luterański pastor traci swoje życie, aby je z Jego powodu odzyskać. W jego luterańskim myśleniu świeckie chrześcijaństwo nie oznacza bynajmniej negacji kościelności: jak bowiem odrzucić siostry i braci wierzących w Chrystusa? Jest on na to zbyt prawy. Również nie idzie za tanimi sentymentami dzieciństwa, aby powrócić do religijnych form sprzed dziesięcioleci. Jest wolny od strachu, iż Bogu zaczyna jakby brakować miejsca we współczesności. Raczej próbuje stawać się dojrzałym świadkiem wiary w czasach, kiedy przyszło mu żyć. Świeckie chrześcijaństwo to akceptacja świata, w którym przychodzi nam żyć i przemiana jego i nas samych w tajemnicy Krzyża. Bóg pozwala usuwać się z tego świata, aby znaleźć się na Krzyżu. W tym świecie Bóg chrześcijan jest słaby i bezsilny i właśnie dlatego i tylko w ten sposób jest On przy nas i nam pomaga. Chrystus nie pomaga nam siłą swojej potęgi, lecz siłą swojej słabości, swojego cierpienia – zauważa Bonhoeffer w swoim więziennych zapiskach.
Od Autora
Z końcem XX wieku pojawiło się pojęcie "singla", na oznaczenie człowieka żyjącego w pojedynkę, ale nie samotnego. Z czasem słowo to zaczęło nabierać szczególnego znaczenia. "Singiel" było stosowane zamiennie z pojęciem "osoba samotna", jako że żyjąc w perspektywie naznaczonej życiem w pojedynkę, życie singla wcale nie oznaczało życia w samotności czy osamotnionego, rodzącego pustkę i beznadziejność. Życie singla wyznaczone jest bowiem przez scenariusz, jakie to życie mu napisało; czasem przez własne przeżycia i doświadczenia, a czasem własny świadomy wybór u podstaw którego leżą znacznie poważniejsze, nawet duchowe pobudki.
Bez względu na słownikowe ujęcie singla czy powszechne rozumienie i interpretacje, płyta (audiobook) jest niezwykła. Jest piękną duchową refleksją krakowskiego biskupa nad życiem singla, w interpretacji Jerzego Treli.
Wojny zakonu krzyżackiego z Litwą były częścią zapoczątkowanego w końcu XI wieku ruchu krucjatowego. Powstały na Ziemi Świętej zakon poszukiwał okazji do stworzenia własnego państwa. Na początku XIII wieku dał mu ją Konrad Mazowiecki. Wsparci przez pielgrzymów z Zachodu Krzyżacy dokonali podboju i kolonizacji Prus. Już wtedy rozbudowywali swe posiadłości, łącząc się z pochodzącymi z Inflant kawalerami mieczowymi. Do trwających już od trzech dziesięcioleci zmagań między kawalerami a Litwą włączył się teraz zakon krzyżacki. Kolejne próby podboju Litwy nie przyniosły efektu. Krzyżacy wykorzystywali w walkach siłę oręża przybywających, głównie z Niemiec, pielgrzymów. Władcy litewscy odpierali zarówno ataki militarne, jak również starali się stępić ostrze roztaczanej przez Krzyżaków propagandy misyjnej. Giedymin jako pierwszy z władców litewskich zrozumiał, że ratunkiem dla jego państwa jest przyjęcie chrztu. Dokonać tego udało się jednak dopiero jego wnukowi - Jagielle.
Kodeks Teodozjusza należał w starożytności i należy także dzisiaj do najważniejszych zbiorów ustaw cesarskich III-V wieku. Wpływał on na kulturę prawną ówczesnych mieszkańców Imperium i stanowił podstawę dla działalności prawników-praktyków. Kodeks stał się później wzorem i inspiracją dla pomnikowego dzieła cesarza Justyniana. Wiek IV i V to czas wielkich przemian w kwestiach religijnych. Od czasów uznania chrześcijaństwa za religio licita rozpoczął się czas kształtowania relacji pomiędzy państwem a Kościołem. Proces ten znalazł swoje odzwierciedlenie również w Kodeksie Teodozjusza.
Ilość wydawanych przez cesarza konstytucji znacznie zwiększyła się od czasu panowania cesarza Dioklecjana (284-305). Były one rozproszone, zatem konieczne stało się ich zgromadzenie w jednym zbiorze. Pierwsze zbiory ustaw, Codex Gregorianus i Codex Hermogenianus, powstały pod koniec III wieku. Termin codex, którym określono zbiory, oznaczał początkowo formę książki, a następnie został przejęty do terminologii prawniczej.
W szesnastej księdze Kodeksu Teodozjusza można wyodrębnić kilka podstawowych zakresów tematycznych. Po pierwsze, szeroko uregulowano przywileje - zarówno stanu duchownego, jak i kościołów, traktowanych w praktyce jako osoby prawne. Tytułem przykładu wymienić można zwolnienia podatkowe, privilegium fori, czy tzw. testamenti factio. Po wtóre, uregulowano szeroko status heretyków, a także apostatów, "pogan" oraz Żydów. Zgodnie z brzmieniem ustaw zostali oni poddani różnorakim karom, zarówno w zakresie prawa prywatnego, jak i prawa karnego, jako że herezja uznana została za crimen, czyli przestępstwo prawa publicznego. Spośród przewidzianych w Kodeksie kar można wymienić: zakaz organizowania zgromadzeń heretyckich - zakaz publicznego sprawowania kultu, konfiskatę majątku, pozbawienie prawa sprawowania urzędów, a nawet karę zesłania i karę śmierci. Nadto, złamanie ustawowych zakazów skutkować mogło nałożeniem infamii, zakazem zeznawania w charakterze świadka, pozbawieniem testamenti factio passiva i activa czy pozbawieniem możliwości otrzymywania darowizn i ich sporządzania. Uważna lektura ustaw pozwala sporządzić listę herezji istniejących w IV-V w. Należy podkreślić, że w niektórych przypadkach, ustawy dotyczyły tylko jednej grupy heretyckiej (np. manichejczyków), inne natomiast traktowały herezje zbiorowo. Niniejsze opracowanie oparte jest na powszechnie przyjmowanym i przedrukowywanym tekstem Kodeksu Teodozjusza, a mianowicie wydaniem Theodora Mommsena z 1905 r.
Na tę edycję składają się wszystkie odnalezione dotąd listy Edyty Stein oraz osób z którymi korespondowała. Pierwszy z tomów zawiera 288 listów, które dotyczą studiów filozoficznych autorki we Fryburgu oraz okresu poprzedzającego jej wstąpienie do klasztoru karmelitanek bosych w Kolonii.
Z tej korespondencji wyłania się ujmujący obraz różnorakich relacji duchowych i intelektualnych Edyty Stein, a także zmagania o kształt własnej drogi życiowej, wszystkie związane z tym faktem walki i rozrachunki. Rzeczowe i kompetentne wprowadzenie oraz objaśnienia i komentarze zawarte w przypisach odtwarzają pełnię osobistych, intelektualnych i politycznych powiązań Edyty Stein.
"Fawor niebieski..." Pawła Ruszla wpisany jest w historię oraz kulturę literacką barokowego Lublina po wielokroć. Wydany został przez lubelskiego drukarza, napisany przez dominikanina, który do dziś uznawany jest za jedną z legendarnych postaci miasta, obrosłą przekazami quasi-baśniowymi, opowiada o historii, która należy do narracji łączących i scalających społeczność lokalną w przeszłości, wydarzenia opisane w utworze maja swoje odzwierciedlenie w artefaktach kultury sakralnej Lublina, w końcu zaś tekst dedykowany został Lublinowi, a mieszkańcy miasta są jego bohaterami.
Niniejszy album jest cenną publikacją dokumentującą całe życie Jana Pawła II. W końcowych rozdziałach zostały opisane procesy beatyfikacji i kanonizacji, a ponadto dziedzictwo życia i nauczania Papieża Polaka. Książkę wzbogacają liczne ciekawe zdjęcia.
Do Barsanufiusza i Jana, dwóch świątobliwych pustelników zwracano się z pytaniami dotyczącymi wyjaśnienia zarówno poważnych problemów duchowych jak i praktycznych zagadnień dnia codziennego. Z 850 listów wybrano te, które dotyczą modlitwy, śmierci i radzenia sobie z grzeszną naturą człowieka: gniewem i nienawiścią. Ta próbka talentu Starców spod Gazy zachęca do zapoznania się z całą kolekcją ich listów.
"Trud, jaki musi podjąć serce, to modlitwa do Boga, by nie pozwolił ci błądzić i podążać za twymi własnymi pragnieniami. Od tego dochodzi się do rozeznania. Jeśli chodzi o nieustanną pamięć o Bogu, a raczej [nieustanne] trwanie [przy Nim], rozpocznij [tę praktykę] i nie bój się. Bóg da ci siłę i moc. Siej w nadziei, żebyś nie musiał żąć wyczerpany. Błogosławiony niech będzie Bóg, który daje ci błogosławieństwo, byś to zaczął. On też przydaje ci mocy, abyś uniósł to według twych własnych sił. (Z Listu 266)
Niniejsze opracowanie jest kontynuacją badań autorki nad dziejami granicy mazowiecko–krzyżackiej, tym razem między Pisą a źródłami Biebrzy. Jego podstawą są źródła pisane, materialne, toponomastyczne i kartograficzne. Umożliwiły one zweryfikowanie dotychczasowych poglądów na badane zagadnienie i ustalenie, że czynniki kształtujące ten odcinek granicy były bardziej złożone niż to dotąd przyjmowano w literaturze przedmiotu.
Już od pierwszej chwili gdy pojawił się na najważniejszym balkonie na placu Świętego Piotra – Jego proste i szczere pozdrowienie „dobry wieczór” trafiło do serc milionów wiernych. Choć od tamtego czasu minęło wiele miesięcy – entuzjazm wobec Jego osoby nie słabnie – a wręcz umacnia się, docierając również do niewierzących. Andrea Tornielli – który poznał kardynała Bergoglio jeszcze przed Jego elekcją – gromadzi w tej książce anegdoty i wydarzenia, małe i wielkie historie z codziennego życia Papieża, z których wiele wciąż nie jest znanych szerokiej publiczności: jak choćby prywatny list do więźniarki, która przygotowuje dla Niego hostie na poranną mszę, czy telefon do sióstr zakonnych w Buenos Aires w kilka dni po objęciu funkcji biskupa Rzymu, kiedy żartował na temat hodowanego przez nie słowika. To opowieść o Papieżu, który potrafi rozmawiać z głowami państw i wielkimi przywódcami religijnymi, by w chwilę później zadzwonić do chłopca, który wysłał Mu list i który szuka pociechy. To opowieść o Papieżu, który odrzuca wszelki zbytek i blichtr, decydując się na skromne mieszkanie, by nie stracić bezpośredniego kontaktu z wiernymi i który swoim przykładem dał początek reformie Kościoła. To wielki Papież – wysłaniec Ewangelii, który wciąż jednak pozostaje skromnym proboszczem, przyjmując w darze stare renault 4 od pewnego księdza z prowincjonalnej parafii. To w końcu Papież, który się uśmiecha. Lektura tej książki to niezwykle ciekawa i przyjemna podróż, przybliżająca nas jeszcze bardziej do Franciszka i Jego przesłania.Andrea Tornielli – watykanista, dziennikarz włoskiej gazety „La Stampa” i administrator strony internetowej Vatican Insider. Od lat współpracuje z prasą włoską i zagraniczną.
Oddajemy do Państwa rąk niezwykły zbiór – Kazania z Domu św. Marty. Dotychczas nie ukazało się tak obszerne ich opracowanie. Poprzez te wypowiedzi, niekiedy bardzo spontaniczne, żywe, wręcz potoczne, a więc bliskie każdemu człowiekowi, poznawaliśmy i poznajemy nadal papieża Franciszka. Ukazuje on w nich swoją osobowość, poglądy, stosunek do świata, wyznacza kierunek, w jakim powinien dążyć współczesny Kościół, jego wierni, czyli my, wszyscy chrześcijanie. Mamy nadzieję, że niejeden z tych fragmentów zapadnie w pamięć i serce.
Każdego dnia, nawet w każdą jego sekundę, w jakimś miejscu na świecie odprawiana jest Msza Święta, w czasie której Jezus w sposób bezkrwawy ofiarowuje się za nas Ojcu. Co jakiś czas Pan Jezus daje nam jednak szczególne znaki – cuda eucharystyczne, do jakich dochodzi w różnych częściach świata. W historii odnotowano ich ponad 130. O cudownych zdarzeniach związanych z Eucharystią można pisać wiele. My w naszej książce opisujemy ich kilkadziesiąt, chcąc przypomnieć wszystkim wierzącym za kard. Tarcisio Bertone, że „cuda nie są wydarzeniami mającymi dawać wiarę, ale dopełniać ją, kiedy istnieje i jest żywa. Mają też ją rozbudzić i pomnożyć, kiedy jej brakuje, lub kiedy jest słaba”.
Do książki dołączamy cieszący się ogromną popularnością na całym świecie film „Marcelino, chleb i wino” w reżyserii Luigiego Comenciniego. Opowiada historię chłopca znalezionego w klasztornym ogrodzie. Wzrasta on otoczony miłością zakonników, a prawdziwego przyjaciela odnajduje w Jezusie…
Reżyseria: Luigi Comencini; scenariusz: Luigi Comencini, Ennio De Concini; format obrazu – 4:3, lektor – polski, czas – 98 min dźwięk – 2:0
These are unique stories of timeless wisdom and understanding from the Zen Masters. With rich and fascinating tales of swords, tigers, tea, flowers and dogs, the writings of the Masters challenge every perception - and seek to bring all readers closer to enlightenment.
Niskonakładowa praca zbiorowa wydana z inicjatywy Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Gmin Cysterskich. Na treść merytoryczną składają się następujące opracowania: Sytuacja Zakonu Cystersów we współczesnej Polsce (Rajmund K. Guzik O. Cist., Wanda Musialik), Dziedzictwo kulturowe cystersów a Szlak Cysterski i jego idea (Andrzej M. Wyrwa), Obiekty cysterskie i pocysterskie w Polsce (Barbara Stolpiak) oraz Etapy rozwoju współpracy w zakresie ochrony dziedzictwa cysterskiego (Teresa Świercz). Całość uzupełniają sylwetki gmin cysterskich. Całość bogato ilustrowana kolorowymi zdjęciami, w formacie A4 z twardą oprawą.
Chuang Tzu examines the nature of existence in these dialogues and essays, from the battle to grasp the purpose of life to the search for knowledge. A collection of some of the most absorbing and charming philosophy ever written, THE TAO OF NATURE is also about perfection, perception, the value of skills and the truth revealed by complete understanding.
Gibbon's subversive and iconoclastic description of the rise of Christianity inspired outrage upon publication, and remains one of the most eloquent and damning indictments of the delusory nature of faith.
Aprofound influence not only on Christian theology but on the psychology and political philosophy of the West since the Dark Ages. One of the greatest explorations of sin, epiphany and redemption ever written, the Confessions of Saint Augustine continue to shape our ideas with their passionate declaration of the life-changing power of faith.
Niezwykle celne felietony Ojca Leona Knabita. Autor wspaniale sprawdza się w krótkiej, często żartobliwej formie, wydając swoje sądy... o wychowaniu i patriotyzmie, o Unii Europejskiej, o strojach i pornografii, o miłosierdziu i pojednaniu, o szkole i rodzinie, o tolerancji...
Na zbiór składają się felietony z cyklu „Sądy kapturowe” publikowane w tygodniku „Gość Niedzielny”. Teksty zostały zilustrowane rysunkami Joanny Kościukiewicz.
Głównym celem niniejszej publikacji jest odtworzenie możliwie najpełniejszego składu osobowego kapituły katedralnej w Chełmży do 1466 roku.
Jednym z ważniejszych zadań, jakie stanęło przed autorem tej książki, było napisanie biogramów wszystkich uchwytnych w źródłach duchownych, którzy w trakcie swojego życia weszli w skład kapituły. Na podstawie zebranego materiału możliwe stało się przyjrzenie całościowo ich karierom w celu lepszego poznania grupy, jaką niewątpliwie tworzyli.
Ze Wstępu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
