Tutaj znajdziesz bogaty wybór lektury z zakresu chrześcijaństwa: modlitewniki, teologia, historia religii, żywoty świętych, wiara, cuda, katecheza, islam, judaizm, religie dalekiego wschodu oraz świata starożytnego.
Oddajemy do rąk Czytelników tom złożony ze Wstępu i krytycznej edycji jednego
z kazań, które towarzyszyły koronacji jasnogórskiego obrazu Najświętszej Marii
Panny w roku 1717. Ponieważ w roku 2017 obchodziliśmy okrągłą, trzechsetną
rocznicę tego wydarzenia, postanowiliśmy uczcić je tą oto edycją. Trudno przecenić
rolę i znaczenie, jakie jasnogórski wizerunek Marii odegrał i odgrywa w dziejach
narodu polskiego. Jeśli rola tego obrazu w dziejach polskiej religii i religijności
jest dość dobrze rozpoznana i opisana, to już koronacja, a szczególnie towarzyszące
jej druki i pisma ulotne wymagają wciąż jeszcze badań i szczegółowych analiz.
Słowo od wydawcy
Rozważania drogi krzyżowej inspirowane życiem i myślami św. Gerarda MajelliDroga krzyżowa, czternaście stacji, czternaście okazji, by choć przez chwilę być bliżej Boga. Wymagającaczasu i skupienia, zmuszająca do zatrzymania się i wiernego trwania przy cierpiącym Chrystusie.Tak bliska postawie św. Gerarda, dla którego codzienne trudy były drogą do Pana. Ten jedenz największych cudotwórców w historii Kościoła uczy nas spokojnie, z wiarą i ufnością przyjmowaćBożą wolę, współcierpieć z Chrystusem i Go naśladować.Rozważania drogi krzyżowej, które oddajemy do rąk Czytelników, zostały zainspirowane życiem imyślami św. Gerarda. Mogą być traktowane jako pomoc w wypełnieniu warunków dobrej spowiedzi,wszak są zaproszeniem do przeżywania męki i śmierci Chrystusa wraz ze świętym uznawanym zapatrona tego sakramentu.
Przełom XIX i XX wieku obfitował, mimo braku niepodległości Polski, w powstawanie w jej przedrozbiorowych granicach nowych zgromadzeń zakonnych. Dotyczyło to przede wszystkim terenów zaboru rosyjskiego i austriackiego, gdzie powstało między innymi kilkanaście honorackich zgromadzeń bezhabitowych. Znacznie gorzej było na terenie zaboru pruskiego, tam przecież od początku XIX wieku trwał proces kasat poszczególnych klasztorów i domów zakonnych, który doprowadził do likwidacji niemalże wszystkich średniowiecznych i nowożytnych fundacji zakonnych.
Fragment wstępu.
Opracowanie Anny Grzywy Ryty katechumenatu w okresie późnego antyku. W poszukiwaniu analogii i modeli w świecie żydowskim i grecko-rzymskim uznaję za cenne dokonanie badawcze z zakresu kulturoznawstwa i historii religii. Ze względu na zaprezentowane opisy badawcze i wynikające z nich wnioski, książka ta może być pomocna dla patrologów, historyków starożytności chrześcijańskiej czy katechetów.
prof. dr hab. Dariusz Kasprzak OFMCap
Książka została napisana w taki sposób, że jest przystępna dla szerokiego grona osób posiadających wykształcenie humanistyczne, a jednocześnie wnosi do obiegu naukowego kilka interesujących wniosków dotyczących analogii, podobieństw i oryginalności obrzędów składających się na katechumenat w starożytnym Kościele oraz rytuałów, obrzędów i zwyczajów obecnych w otaczającym go świecie.
Dużym walorem pracy jest świadome unikanie uogólniania i rozciągania informacji zawartych w pojedynczych świadectwach na cały obszar starożytnego Kościoła. Szczególnie ciekawe jest pokazanie ewolucji katechumenatu oraz próba jej wyjaśnienia: od pouczenia, któremu towarzyszyły ryty, do cyklu obrzędów, którym nierzadko towarzyszyły pouczenia z reguły ograniczające się do wyjaśnienia ich znaczenia.
ks. prof. dr hab. Jan Słomka
Współczesny człowiek odpowiedzi na duchowe problemy poszukuje w ezoteryce, wróżbach, duchowości Wschodu czy systemach imitujących religię. Ojciec Gabriele Amorth często przestrzegał, że taka postawa otwiera demonowi drogę do działania. Ksiądz Pasqualino di Dio, włoski egzorcysta, proponuje specjalny program, który pomoże nam uzdrowić duchowe rany. To cztery tygodnie duchowej drogi do wewnętrznej przemiany. Za jego sprawą nie tylko łatwiej będzie nam przebaczyć samemu sobie czy bliskim, ale także wyzwolić się z sideł zła, by uzyskać duchowe pocieszenie i radość życia ze zmartwychwstałym Chrystusem.
Szukasz odpowiedzi na pytania: Jak być samemu, ale nie czuć się samotnym? W jaki sposób budować i rozwijać więzi z innymi? Jak odnaleźć pisane nam wszystkim szczęście?
Ta książka jest właśnie o tym. Znaleźć w niej można konkretne propozycje św. Tomasza z Akwinu, który źródeł szczęścia upatruje przede wszystkim w wierze, cnotach teologalnych i kardynalnych – tj. umiarkowaniu, męstwie, sprawiedliwości i roztropności.
K. Vost podaje przy tym 30 konkretnych działań, które można podjąć, by złagodzić samotność własną lub innych. Inspiruje tym samym do aktywnego poszukiwania własnych dróg do pełni szczęścia!
Publikacja zawiera zapis korespondencji wybitnego polskiego historyka, badacza kultury średniowiecza i dziejów polskiej duchowości, wieloletniego i zasłużonego profesora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, prof. dr. hab. Karola Górskiego oraz jednego z jego najbliższych uczniów i współpracowników, o. dr. Antoniego Bazielicha.
Dzieje Zakonu Kawalerów Mieczowych, który wśród wszystkich średniowiecznych zakonów rycerskich miał najgorszą sławę. Niewiele też o nim wiadomo bowiem w papieskim otoczeniu traktowany był głównie jako kaprys jednego z niemieckich hierarchów, który ośmielił się sięgnąć po uprawnienia zastrzeżone dla głowy Kościoła katolickiego.
Po wieku XVII, zdominowanym przez wyniszczające wojny, Rzeczpospolita od początku XVIII stulecia z coraz większym trudem utrzymywała pozory suwerenności. Konfederacja barska, niesłusznie zapomniane pierwsze powstanie narodowowyzwoleńcze, przyszła zbyt późno, by zmienić bieg historii. Rozbiory podzieliły narody zamieszkujące Rzeczpospolitą między trzy różne państwa. Rozpoczął się długi marsz przez XIX wiek ku odzyskaniu straconej niepodległości.W tym trudnym doświadczeniu Polakom towarzyszył Kościół, w lokalnym wymiarze mocno związany z polską racją stanu, ale jednocześnie kierowany przez Stolicę Apostolską, która patrzyła na zawiłe sprawy Europy Środkowo-Wschodniej z perspektywy Kościoła powszechnego. Dlatego papież Pius VI utworzył bullą Onerosa pastoralis officii cura z 1783 r. metropolię mohylewską, normując tym sytuację, jaka powstała po samowolnym utworzeniu przez imperatorową Katarzynę II tzw. biskupstwa ze stolicą w Mohylewie.Wskutek wrogiego stosunku władz carskich do działalności Kościoła katolickiego wierni nabierali przekonania, że tylko osłabienie Imperium Rosyjskiego w wyniku zmian politycznych przyniesie szansę na poprawę ich położenia. Dlatego hasła narodowowyzwoleńcze szły niekiedy w parze z żądaniami wolności religijnej. Jednak dopiero wybuch pierwszej wojny światowej i będąca jej skutkiem całkowita zmiana realiów w tej części Europy rzeczywiście pozwoliły nie tylko na odrodzenie państwowości polskiej, ale także rozwój struktur kościelnych i życia religijnego katolików. Krótki czas dwudziestolecia międzywojennego został wykorzystany m.in. na dostosowanie organizacji kościelnej do nowych granic. W odrodzonej Rzeczypospolitej znalazły się części diecezji łuckiej, mińskiej, wileńskiej i żmudzkiej. Fragmenty wskrzeszonej w 1918 r. diecezji ryskiej znalazły się w Estonii i Łotwie, na Litwie pozostała prawie cała diecezja żmudzka i skrawki diecezji wileńskiej. W najtrudniejszej sytuacji znalazły się części diecezji mińskiej i łuckiej, które pozostały w granicach Związku Sowieckiego. Konkordaty zawierane przez Stolicę Apostolską w połowie lat dwudziestych XX w. otworzyły drogę do ustalenia nowej organizacji kościelnej na terenach byłej metropolii mohylewskiej. W Polsce powstała metropolia wileńska z diecezjami sufraganalnymi w Łomży i Pińsku (z części diecezji mińskiej). Na Litwie, gdzie zlikwidowano diecezję żmudzką, powstała metropolia kowieńska. Sowiecka Białoruś i Ukraina zostały w praktyce pozbawione struktury administracji kościelnej.
[…] – Śliczny chłopiec – stwierdziła podczas jednego ze spacerów znajoma pani Emilii, którą spotkała w parku. – Z pewnością daje wiele radości – dodała, nachylając się nad wózkiem i zwróciła się do niemowlęcia: – No jak tam, Loluś, kim będziesz, gdy dorośniesz? […]
Ta piękna i ciekawa książka przedstawia postać niezwykłego Polaka i zarazem wielkiego świętego Kościoła katolickiego – Karola Wojtyły, Świętego Papieża, Jana Pawła II. Na jej stronach dzieci znajdą nie tylko przykuwającą uwagę beletryzowaną historię Wujaszka, ale także wspaniałe ilustracje. Książka przeniesie małych czytelników do miejsc, w których dorastał mały Karol. Da im poznać ludzi, których spotkał na swojej drodze młody ksiądz Wojtyła. I, wreszcie, pozwoli poczuć klimat świętości, która stała się zwyczajną codziennością Jana Pawła II.
Wartka opowieść została uzupełniona stronami zawierającymi liczne ciekawostki i fakty historyczne z życia Świętego.
Na końcu tomiku zaś czeka na wszystkich słodka niespodzianka… przepis na słynne papieskie kremówki!
Szczęśliwa matka i żona, a także pełna smutku wdowa, opłakująca swoje dzieci – bł. Maria Concepción, znana jako Conchita, bez wahania przyjmowała Bożą wolę. Jej szczególnym posłannictwem stało się duchowe macierzyństwo kapłanów. Otaczała ich modlitwą, założyła Zgromadzenie Misjonarzy Ducha Świętego, z narażeniem życia pomagała prześladowanym księżom. W tej książce poznajemy historię wielkiej mistyczki zanurzonej w codzienności życia rodzinnego. Zgłębiamy także jej przejmujące teksty ukazujące istotę misji Conchity: odnowę świata poprzez krzyż. Przekonujemy się, że nie przypadkiem Kościół stawia ją obok takich postaci jak św. Augustyn, św. Jan od Krzyża czy św. Teresa z Lisieux. Marie-Michel Philipon OP – uznany francuski teolog, znany m.in. z publikacji na temat św. Elżbiety od Trójcy Świętej. Książka o bł. Conchicie to efekt wielkiej fascynacji zakonnika jej życiem i dorobkiem. Dziennik bł. Conchity to dzieło sztuki chrześcijańskiej duchowości, poradnik wiary zapisany życiem i ręką odważnej kobiety i wrażliwej matki. Krzyż stał się dla bł. Marii Concepción łożem miłości, na którym poślubiła Chrystusa. Często utożsamiała się z Maryją stojącą pod Chrystusowym krzyżem. Ofiarowywała przykrości i cierpienia, których doświadczała, za zbawienie innych ludzi, zwłaszcza kapłanów. Dzięki matczynemu zmysłowi uświadamiała sobie, że największym nieszczęściem tyranizującym świat i Kościół są grzechy księży. Stąd jej czynne zabieganie – poprzez modlitwę i liczne ofiary – o świętość życia sług Bożych w koloratkach. ks. prof. Robert Skrzypczak
Jest to pierwsza z cyklu trzech sesji poświęconych radom ewangelicznym.
Czystość serca, do której zaprasza Jezus – podkreśla autor - nie odnosi się jedynie do osób zakonnych i księży przyrzekających celibat, ale do wszystkich uczniów Chrystusa pragnących żyć w intymnej przyjaźni z Nim. Istotą czystości nie są najpierw ascetyczne ograniczenia i wyrzeczenia, ale głębokie pragnienie życia tylko dla Jezusa. Czystość wypływa bowiem z miłości do Pana i do niej prowadzi.
Nagranie na żywo w Centrum Duchowości w Częstochowie
Sobór watykański II nie pozostawił wypowiedzi odnoszącej się wprost do Chrystusa, przynosząc jedynie dokument o Kościele. W powstających do niego na przestrzeni kilkudziesięciu lat komentarzach dostrzeżono między innymi to, że w obrazie Kościoła przesądził przyjęty uprzednio teologiczny obraz Chrystusa. Wydaję się, że u podstaw odnowionej eklezjologii tkwi ikona Chrystusa Sługi. Taki Chrystus od początku inspirował w Polsce Ruch Światło-Życie. W ramach tej inicjatywy na rzecz formacji chrześcijańskiej znalazło się szczególnie dla formacji prezbiterów o nazwie Unia Kapłanów Chrystusa Sługi. To właśnie o nich o. prof. Stanisław Celestyn Napiórkowski OFMConv wygłosił w Olsztynie k. Częstochowy w dniach 14-17 kwietnia 1998 roku rekolekcje, które stały się podstawą niniejszej publikacji. Rekolekcjonista sam wybrał temat i konkretne zagadnienia. Nie przypomina historii obrazu Chrystusa Sługi. Nie zapowiada też, że przedstawi wypracowaną teologię ikony takiego Chrystusa. Poprzestaje jedynie na wykazaniu kilku istotnych cech, którymi winien się charakteryzować jego sługa – otwarty na dialog i umiejętne go prowadzący, zaangażowany w sprawę jedności chrześcijan, zatroskany o właściwe wyjaśnienie roli Ducha Pana w dziele Mesjasza, a także właściwie kochający Matkę Jezusa.
Spis treści:
Spis treści Pontyfikat niecodzienny / 5
Życie i kariera kościelna / 15
Rola papiestwa u progu XI wieku / 25
Uczony / 37
Sylwester II i Otton III / 43
Sylwester II a św. Wojciech / 49
Przypisy / 53
Wybór literatury / 54
Wykaz ilustracji / 56
Nota o Autorze / 58
Wszystko o Prymasie Tysiąclecia autorstwa ks. Jacka Molki, to fascynująca opowieść o niezłomnym człowieku, pasterzu który prowadził polski Kościół w najmroczniejszych czasach komunizmu. Życiorysem kard. Stefana Wyszyńskiego można byłoby obdarować co najmniej kilku ludzi. Wiódł z jednej strony zwyczajny, wierny zasadom wyniesionym z domu żywot prawdziwego dziecka Bożego oddanego bez reszty Kościołowi, jego założycielowi Jezusowi Chrystusowi i Maryi Matce Pana oraz Polaka prawdziwego patrioty, który kocha swoją Ojczyznę. Z drugiej zaś strony Prymas Tysiąclecia żył w kluczowych dla nas czasach, które wymagały od niego niezłomności, odwagi i heroizmu. Był to okres powstawania Polski z kolan po traumie zaborów, walki o przetrwanie z racji II wojny światowej i zmagania się z bezduszną komunistyczną machiną represji.W swojej najnowszej książce ks. Jacek Molka, przybliżając postać kard. Wyszyńskiego, ukazuje drogę jaką Prymas Tysiąclecia konsekwentnie kroczył od początku swojego istnienia. Droga ta doprowadziła go do wyniesienia na ołtarze. Podsumowaniem życiowej misji kard. Stefana Wyszyńskiego są słowa Jana Pawła II, który stwierdził, iż Wielki Prymas: przeprowadził Kościół w Polsce z pierwszego do drugiego tysiąclecia chrześcijaństwa. Ta myśl przyświecała autorowi w opracowaniu biografii kard. Wyszyńskiego, można ją śmiało potraktować jako motto publikacji.
Droga do wewnętrznej harmonii jest w zasięgu każdego Życie duchowe można porównać do układanki tworzącej spójny obraz. Gdybyśmy próbowali uzupełnić ją elementem pochodzącym z innego zestawu – obraz utraciłby sens i różniłby się od wzoru znajdującego się na pudełku. Tak dzieje się wtedy, kiedy w naszej codzienności pojawia się grzech. Pogłębiające się wady sprawiają, że tracimy równowagę duchową. W konsekwencji prowadzi to do chaosu w życiu wewnętrznym.
Ojciec Stanisław Biel, przywołując fragmenty ksiąg biblijnych oraz dzieła psychologów, szczegółowo opisuje okoliczności, w których mierzymy się z brakiem równowagi duchowej. Ukazuje również rozmaite drogi wyjścia, jakimi możemy podążyć, aby odzyskać stabilizację.
Stanisław Biel SJ (ur. 1961) – rekolekcjonista i kierownik duchowy, udziela Ćwiczeń duchowych w Częstochowie, wcześniej pełnił funkcję dyrektora Domu Rekolekcyjnego w Zakopanem. Autor licznych książek i artykułów z dziedziny duchowości.
Wydanie pierwsze ukazało się z tytułem Równowaga duchowa. Wokół siedmiu grzechów głównych.
Jak pokochać krzyż?To pytanie zadawali sobie i zadają przez całe setki lat chrześcijanie, którzy mieli w sobie pragnienie bycia wiernymi we wierze, nawet w chwilach prześladowań, kiedy trzeba wyznawać wiarę nie tylko słowami, ale własną krwią.Jak pokochać krzyż?Do odpowiedzi na to pytanie będziemy starali się dojść w niniejszych rozważaniach. Będzie to niejako droga pięciu kroków:krok pierwszy zrozumieć krzyż,krok drugi patrzeć na krzyż,krok trzeci przyjąć krzyż,krok czwarty nieść krzyż,krok piąty być ukrzyżowanym.Zrozumienie krzyża jest naprawdę fascynującą przygodą odkrywania potęgi Bożej miłości, która przemienia życie.
W każdym głębokim doświadczeniu radości i piękna, strachu i winy, tęsknoty i nadziei, pokoju i spokoju człowiek ostatecznie natrafi na Boga jako na ostateczną przyczynę tych doświadczeń. Karl Rahner
Wielu współczesnych chrześcijan usilnie poszukuje osobistego doświadczenia podczas modlitwy. Dzieje się tak nie bez przyczyny. Spotkanie z Bogiem można przeżyć na wiele sposobów, a im intensywniejsza jest nasza relacja z Nim, tym prawdziwsza nam się ona wydaje.
Autor, czerpiąc z obserwacji dokonanych podczas swojej wieloletniej praktyki duszpasterskiej, trafnie zauważa, że Boga nie można doświadczyć w pośpiechu. Dlatego zachęca do zatrzymania się i zajrzenia w głąb siebie, co umożliwi nam jeszcze bliższe spotkanie z Bogiem.
Wsłuchując się w głębię własnego serca i odkrywając tam tęsknotę, doświadczam głęboko w moim sercu Boga, który mieszka we mnie i który cały czas daje znać o sobie w mojej duszy przez potęgującą się tęsknotę.
Anselm Grün OSB (ur. 1945) – doktor teologii, duszpasterz, doradca i opiekun duchowy. Autor licznych książek poświęconych życiu duchowemu. Jego prace zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków.
Pierwsze wydanie ukazało się pod tytułem Doświadczyć Boga całym sobą.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
