Legendarny twórca Ferrari oczami syna Piera
Miał dwie wielkie miłości: piękne kobiety i szybkie samochody. Tajemnice miłosnych podbojów zabrał do grobu. Ale stworzona przez niego marka spod znaku wierzgającego rumaka zachwyciła cały świat, sprawiając, że jej mocy, szybkości i elegancji nie mógł się oprzeć nawet Jan Paweł II.
Poznaj niezwykły życiorys Enza Ferrariego, człowieka, który prowadził towarzyskie konwersacje z Benitem Mussolinim, ale uratował przed faszystami swojego żydowskiego przyjaciela. Geniusza, który odrzucił ofertę Henry’ego Forda, ale nie spodziewał się nagłego rozstania z Nikim Laudą.
Nikt nie mógł opowiedzieć tej historii lepiej niż jego syn. Bo choć w życiu Enza Ferrariego nie wszystko było idealne, już na zawsze pozostanie on kimś niezwykłym – wizjonerem z Maranello, który stworzył motoryzacyjną potęgę, mimo że nie wydał na marketing ani lira.
***
Marka Ferrari jest znana chyba pod każdą szerokością geograficzną. Ta motoryzacyjna potęga przeżyła mnóstwo wzlotów i upadków, chwile wielkich triumfów i straszliwych tragedii w sporcie wyścigowym. Jej założyciel, legendarny Enzo Ferrari, był postacią niezwykle enigmatyczną. Rządził twardą ręką, wikłał się w polityczne spory, jednych kierowców uwielbiał, innymi gardził. Fascynujące tajemnice Scuderii i zakochanego w technicznej doskonałości ojca ujawnia syn Enza, Piero Ferrari.
- Mikołaj Sokół, dziennikarz i komentator F1 w ELEVEN SPORTS
Legenda widziana oczami syna. Il Commendatore (wódz), Cavaliere (rycerz), The Drake (smok), The Great Old Man (wielki starzec), Furia… Miał wiele przydomków oddających jego niezłomny, twardy charakter, pasję, upór i wielkie życiowe sukcesy. Sam wolał być nazywany L’Ingegnere (inżynier). Uwielbiał jeździć, jeszcze bardziej kochał samochody, lecz ponad wszystko umiłował wyścigi. Stworzył coś znacznie większego niż jeżdżące piękno, wcielenie prędkości, perfekcji, synonim Formuły 1 oraz szczyt marzeń każdego chłopca i niejednej dziewczynki. On stworzył religię! Kult Ferrari.
- Cezary Gutowski, dziennikarz motoryzacyjny
Bernie Ecclestone twierdzi, że Ferrari to synonim słowa „motorsport”. Oto opowieść o człowieku, który swoją obsesję uczynił naszą obsesją. Bo Ferrari kocha się od pierwszego wejrzenia, choć Al Pacino udowodnił w Zapachu kobiety, że to miłość, w której wzrok jest zbyteczny.
- Filip Kapica, komentator F1 w ELEVEN SPORTS
Fragment książki - Enzo Ferrari. Wizjoner z Maranello
issuu.com/wydawnictwosqn/docs/ferrari_issuu
Historie kobiet, które zakulisowo rządziły Watykanem.Nie miały prawa zasiadać w kolegiach kardynalskich, kierować kurią ani sprawować kościelnych urzędów. A jednak od wieków wpływały na losy Kościoła katolickiego, doradzały papieżom, uczestniczyły w najważniejszych rozgrywkach politycznych, a nawet inspirowały religijne przemiany.Kim była Donna Olimpia Maidalchini, nazywana niekiedy "papieżycą" XVII wieku? Czy legenda o Joannie, kobiecie na tronie Piotrowym, kryje w sobie historyczne ziarno prawdy? Jaką rolę w Kościele odegrała Matka Pascalina, najbliższa współpracowniczka Piusa XII? Dlaczego Francesca Chaouqui stała się bohaterką jednego z największych współczesnych watykańskich skandali? I co losy Lukrecji Borgii, Marii Magdaleny czy Wandy Półtawskiej mówią o miejscu kobiet w Kościele?Nowa książka autorów bestsellera "Kryminalna historia Watykanu" przywołuje zaskakujące opowieści o bohaterkach, które do centrum katolickiego świata trafiały bocznymi drzwiami. O ich ambicjach, wierze, odwadze i cenie, jaką płaciły za przekraczanie granic wyznaczonych przez męski świat Kościoła. Warto poznać portrety kobiet, bez których historia Watykanu potoczyłaby się zupełnie inaczej.
Edukacja domowa jest w Polsce coraz bardziej popularna. Wolność od szkolnej rutyny, brak stresu i rywalizacji, więcej czasu na rozwijanie pasji, zrozumienie dla dzieci o specjalnych potrzebach - te obietnice przyciągają tysiące uczniów i rodziców. Ale czy to rzeczywiście dobra odpowiedź na kryzys tradycyjnej szkoły?Gdy córka Iwony Dudzik zapisuje się do popularnej Szkoły w Chmurze, autorka postanawia przyjrzeć się tej formie nauczania. Jako matka dzieli się swoimi nadziejami, obawami i wątpliwościami. Jako dziennikarka sprawdza, w jaki sposób projekt biznesmena Mariusza Truszkowskiego z edukacyjnej ciekawostki wyrósł na największą placówkę tego typu, która organizuje egzaminy maturalne na stadionach.Dudzik pokazuje orędowników edukacji domowej, ale też rodziców, którzy się przekonali, jak trudno pogodzić pracę z uczeniem własnych dzieci. Rozmawia z nauczycielami i psycholożkami. Analizuje dokumenty, przepisy i dane, by sprawdzić, jak marketingowe hasła kolejnych "nowatorskich" szkół mają się do rzeczywistości. Jej książka to wnikliwy reportaż o fenomenie Szkoły w Chmurze i cenie, jaką za tę rewolucję w edukacji płacą uczniowie, rodzice i nauczyciele.Jeszcze niedawno wierzyłam, że edukacja domowa może być remedium na słabości współczesnej szkoły. Podczas pracy nad reportażem odkryłam, że internetowe opowieści o wolności uczenia się i piątkach na świadectwie to tylko część prawdy. Jest jeszcze druga strona, o której prawie nikt nie mówi.Autorka
Gombrowicz. Genialny, irytujący, błyskotliwy i bezkompromisowy. Uwielbiał prowokować, z każdego spotkania robił spektakl. Mówił głośno rzeczy, o których inni bali się nawet pomyśleć. Żył tak, jak pisał – przekornie i na własnych zasadach. Właśnie dlatego ta książka nie jest biografią wielkiego pisarza. To „opowieść wyśniona” o człowieku, który wielkim pisarzem był. Nie powstałaby, gdyby nie miłość do Gombrowicza oraz przyjaźń tej trójki: Rita Gombrowicz • Andrzej Wolski • Jacek Woźniak Rita od zawsze marzyła o komiksowej wersji życia Witolda. O opowieści o pisarzu potrafiącym tchnąć w banalną codzienność magię artystycznej fascynacji. Pisał: „Jestem lekkomyślny, lubię igrać z błahostkami, podnosić je na wyżyny dlatego właśnie, że błahe”. Minęło sześć dekad, zanim Wolski i Woźniak urzeczywistnili to marzenie. Przywrócili do życia postać Don Kichota walczącego piórem i całym swym życiem z duchem powagi przytłaczającym świat. „Jeśli potraficie śmiać się z siebie, bawić i cieszyć się sobą, choćbyście w najgorszych znajdowali się opałach, będziecie zbawieni”. Ta rada Gombrowicza znów stała się niezwykle aktualna. Rita Gombrowicz – urodziła się w 1934 roku w Kanadzie. Studiowała literaturę francuską w Montrealu, a następnie na Sorbonie. W 1964 roku poznała Witolda Gombrowicza – została jego sekretarzynią, a potem zamieszkała z nim w Vence, gdzie wzięli ślub 18 grudnia 1968 roku, na kilka miesięcy przed jego śmiercią. Po pobycie w Mediolanie osiedliła się w Paryżu i w pełni poświęciła opiece nad twórczością Gombrowicza, tłumaczoną na czterdzieści języków. Andrzej Wolski – scenarzysta i reżyser filmów dokumentalnych. Urodził się w 1952 roku w Warszawie; w 1974 wyjechał do Paryża na wakacje i pozostał tam na stałe. Zrealizował kilkanaście filmów dokumentalnych dla France 3, Canal+ oraz francusko‑niemieckiego kanału Arte. Współpracował z Agnieszką Holland przy scenariuszu filmu Europa, Europa, nominowanego w 1992 roku do Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany. Wykładał w paryskiej szkole filmowej ESRA. Wyróżniony za swoje filmy wieloma festiwalowymi nagrodami. Nadal współpracuje z kanałem Arte. Jacek Woźniak – Urodziłem się 9.10.54 w szpitalu. I takie mam obywatelstwo. Nie mówię w żadnym języku, a jeśli już przypadkiem nauczę się jakiegoś, natychmiast zapominam poprzedni. Wysławiam się, rysując krzywo i kolorowo. Adelina Kulmakhanova – artystka plastyczka pochodząca z Kazachstanu. W 2013 roku przyjechała do Paryża i dołączyła do kolektywu rysowników Scorbut (Cabu, Cardon, Kerleroux, Woźniak); w 2017 roku zaczęła rysować dla gazety „Le Canard Enchaîné”. Współpracuje również z Filharmonią Paryską, instytutem badań nad dźwiękiem IRCAM oraz kilkoma wydawnictwami.
Książka o Stanisławie Bielickim, jezuicie z XVIII wieku, przedstawia jego życie w realiach barokowej Rzeczypospolitej i ukazuje go jako jednego z najwybitniejszych kaznodziejów swej epoki.Autor, ks. Kazimierz Ligęza opisuje jego drogę zakonną i działalność duszpasterską, zwracając uwagę na ogromny wpływ, jaki wywierał na wiernych. Szczegółowo omawia tematy podejmowane w kazaniach Bielickiego, takie jak odnowa moralna, potrzeba miłosierdzia oraz umacnianie wiary w czasach kryzysu duchowego.W książce podkreślono także jego patriotyczne przesłania, w których nawoływał do jedności narodu i odpowiedzialności za wspólne dobro. Ukazano jego troskę o wychowanie religijne młodzieży oraz obronę tradycji katolickiej przed zagrożeniami duchowymi.Autor zestawia jego słowa z problemami społecznymi epoki, pokazując ich aktualność i siłę oddziaływania. Publikacja stanowi wnikliwe studium postaci, która poprzez swoje kazania i działalność publiczną kształtowała duchowe oblicze XVIII-wiecznej Polski.Dr Paweł PiotrowskiDyrektor Wydawnictwa PETRUS
Samotnym można być wszędzie, ale w wielkim mieście, pośród milionów ludzi ma to szczególny charakter – sama fizyczna bliskość nie wystarczy, by rozproszyć poczucie izolacji. Co to właściwie oznacza: być samotnym? Olivia Laing szuka odpowiedzi na to pytanie i mistrzowsko przeplata własne doświadczenie osamotnienia w Nowym Jorku z życiorysami najbardziej znanych kronikarzy miejskiej samotności. Edward Hopper, Andy Warhol, David Wojnarowicz, Billie Holiday czy Klaus Nomi to tylko kilkoro z jej bohaterów. Przytaczając biografie wielkich nowojorskich twórców, Laing rysuje uniwersalny portret samotników nie z wyboru, a także analizuje skomplikowane związki między samotnością a sztuką. Wśród blichtru i zgiełku współczesności karmi się nas przekonaniem, że samotność da się okiełznać, a społeczna izolacja jest sprawą prywatną. Poczucie osamotnienia jest jednak zbiorowe – w mieście zwanym samotnością mieszka sporo ludzi: to miasto samo w sobie. „Stolica sztuki nieprzypadkowo znajduje się w Nowym Jorku, który jest królestwem samotności. Laing podąża tropem jego książąt i księżniczek, artystów i artystek, którzy na ulicach tego wspaniałego, strasznego miasta toczyli bitwy z samotnością – na śmierć i życie. Sztuka nie jest ucieczką od samotności, ale pozwala stawić jej czoła – podobnie jak ta hipnotyzująca książka pełna melancholii i nadziei.” Stach Szabłowski „Przemyślana, przekonująca, sugestywna i przenikliwa książka […]. Wkraczamy w niej do świata, który jest zarazem mroczny i rozświetlony i w którym samotność jawi się nie tylko jako odwieczna klęska, ale jako jeden ze skarbów składających się na pełnię krótkiej ludzkiej egzystencji.” Matthew Adams, „The National” „„Miasto zwane samotnością” to zachwycający hołd dla skrajnej samotności, która może otworzyć nas na odmienność innych ludzi, na ryzyko i nowatorstwo sztuki i artystów. Laing napisała ważną książkę, która będzie cieszyć się uznaniem przez wiele lat.” Deborah Levy „Wyjątkowy talent Laing jako krytyczki polega na ogromnej wyobraźni i czułości, z jaką podchodzi do opisywanych postaci. Dzięki temu sens dzieła i życia każdego z artystów pozostaje z nami, nawet gdy już zamkniemy książkę.” „Elle” „Ogromny sukces […]. Laing śmiało podejmuje fundamentalne pytania dotyczące życia i sztuki.” „Telegraph” „Niezwykle mądra, pełna zaangażowania i empatii […] książka, którą koniecznie trzeba przeczytać.” Helen McDonald „Nawiązywanie kontaktów staje się mniej onieśmielające, jeśli znika lęk przed porażką. Ta śmiała książka to krok w tym kierunku.” „Economist” „Książka Olivii Laing to po części wspomnienia, po części opowieść o sztuce i i geografii. Autorka przygląda się samotności oraz temu, jak przestrzenie publiczne, a zwłaszcza sztuka, mogą uleczyć albo uśmierzyć tę bardzo współczesną dolegliwość.” „Red” „Ta książka nie tylko przypomina o tym, jak to jest być samotnym, ale też jest czułą afirmacją łączących nas więzi.” „Boston Globe” „Połączenie osobistych zapisków, reportażu, opowieści o historii i wyjątkowo odkrywczej krytyki kultury […] książka pełna empatii i przenikliwości.” „San Francisco Chronicle” „Zarazem osobiste wspomnienia, esej i zbiorowa biografia, podejmująca trudny, niemal zakazany temat i w błyskotliwy sposób ukazująca go od zupełnie nowej strony.” „Evening Standard” „Błyskotliwa i co dziwne, dająca pociechę […]. Laing podchodzi do tematu samotności na swój własny, oryginalny sposób.” „New York Times Book Review” “Laing z bezkompromisową szczerością opisuje uniwersalne, a jednak często trudne do przekazania doświadczenie.” „Financial Times”
Najbardziej poruszająca książka ostatniego czasu. Autobiografia redaktora naczelnego magazynu „Elle”. Jean-Dominique Bauby w wyniku wylewu doznał paraliżu całego ciała. Jego oknem na świat stała się lewa powieka, którą wymrugał opowieść o cierpieniu, samotności, miłości i śmierci. Tworzenie książki stało się walką o istnienie. Poczucie humoru, ironia i dystans wobec otaczającego świata i własnych przeżyć spowodowały, że jego opowieść jest wzruszającą afirmacją życia.Jean-Dominique Bauby zmarł nagle, trzy dni przed ukazaniem się „Skafandra i motyla”. Książka rozeszła się we Francji w nakładzie 800 000 egzemplarzy, przełożono ją na kilkadziesiąt języków.
Oto bezbożny szaleniec ścigający Bożego szaleńca aż na kraniec świata.Tak Javier Cercas zaczyna swoją książkę o pielgrzymce papieża Franciszka do Mongolii. To opowieść wyjątkowa z wielu powodów. Przede wszystkim dlatego, że po raz pierwszy w historii Watykan dopuścił jakiegokolwiek pisarza tak blisko papieża, do tego pisarza otwarcie antyklerykalnego i krytykującego Kościół. Ponadto papież udał się do Mongolii - buddyjskiego kraju, w którym mieszka raptem półtora tysiąca katolików, z punktu widzenia Europy peryferyjnego.Cercasowi udało się zamienić bardzo osobliwą propozycję napisania książki o papieskiej pielgrzymce w mistrzowską opowieść, thriller o największej tajemnicy w historii ludzkości. Jaką rolę odgrywają sprawy duchowe i transcendentalne w życiu człowieka? Jakie miejsce zajmuje w nim religia oraz pragnienie nieśmiertelności? I czy matka pisarza, gorliwa katoliczka, spotka się ze swoim mężem po śmierci?
Masz prawo jazdy? Najwyższa pora, by nauczyć się dobrze jeździć! Czy wiesz, dlaczego budowanie dróg ekspresowych w mieście to dziwactwo, wciskanie gazu do dechy nigdy nie ma sensu, a młodzi kierowcy jazdy powinni się uczyć od swoich mam i babć? Na te i inne pytania odpowiada Łukasz Zboralski – znany i ceniony dziennikarz od lat zajmujący się bezpieczeństwem ruchu drogowego. Zabiera czytelników w fascynującą, ale i bezpieczną (rzecz jasna!) podróż po świecie drogowych absurdów, utrwalonych mitów i zaskakujących faktów. To książka dla tych, którzy dopiero odebrali upragnione prawo jazdy, dla kierowców z milionem kilometrów na liczniku i dla wszystkich, którzy chcą po każdej podróży wracać do domu cali i zdrowi. Bez podręcznikowej nudy, za to z humorem, odrobiną ironii i reporterską dociekliwością autor proponuje wszystkim przyszłym i obecnym kierowcom: mnóstwo praktycznej wiedzy o zasadach ruchu drogowego i ograniczeniach ludzkiego organizmu, której nie dostaje się na kursie prawa jazdy; przystępne omówienie najnowszych badań naukowych, obalających popularne przekonania na temat jazdy samochodem; historie prawdziwych wypadków i profesjonalne wyjaśnienia, dlaczego do nich doszło (a także co zrobić, by ustrzec się podobnych błędów); rady, jak dzięki mądrej i rozważnej jeździe uniknąć mandatu; podpowiedzi nie tylko, jak zdać egzamin, lecz także, jak zawsze bezpiecznie docierać do celu. --- Łukasz Zboralski - rocznik 1978, dziennikarz, publicysta, muzyk, szkoleniowiec, jeden z czołowych w Polsce ekspertów zajmujących się bezpieczeństwem ruchu drogowego. Liczące ponad dwie dekady doświadczenie dziennikarskie zdobywał jako redaktor i dziennikarz największych ogólnopolskich mediów m.in.: „Gazety Wyborczej”, „Metra”, „Nowego Dnia”, „Rzeczpospolitej”, „Do Rzeczy”, Polskiego Radia. Jest założycielem i redaktorem naczelnym portalu BRD24.pl – pierwszego w Polsce opiniotwórczego serwisu skupiającego się wyłącznie na bezpieczeństwie na drogach. Program poświęcony tej tematyce prowadzi też w Kanale Zero. Za swoją działalność dziennikarską był nagradzany m.in. nagrodą Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz branżową Nagrodą Partnerstwa dla Bezpieczeństwa Drogowego. Od lat prowadzi warsztaty oraz szkolenia z zakresu bezpiecznej jazdy dla kierowców indywidualnych oraz flot biznesowych, a także kursy dla kierowców redukujących punkty karne. Jest współzałożycielem i wiceprezesem fundacji Projekt: Spokojna Droga. Uczestniczy jako ekspert i dziennikarz w konferencjach naukowych oraz w pracach parlamentarnych dotyczących ruchu drogowego. Członek zespołu ds. bezpieczeństwa ruchu drogowego w Kancelarii Prezydenta RP. --- Otworzyłem! Przeczytałem! I się dowiedziałem! Nie tylko się dowiedziałem, ale ze zgrozą uświadomiłem sobie, że niby wiem, jak większość użytkowników motoryzacji, ale wiem tylko to, co jest na wierzchu. A co jest pod spodem? Co sprawia, że jeszcześmy się wszyscy na drogach nie porozbijali? Dajcie się wciągnąć tej książce! Istnieje wielka szansa, że dzięki autorowi uratujecie i swoje życie, i radość podróżowania. WŁODZIMIERZ ZIENTARSKI, DZIENNIKARZ MOTORYZACYJNY Pozycja, której zdecydowanie brakowało na półce każdego kierowcy, niezależnie od stażu. Powinna trafić w ręce także tych, którzy dopiero zamierzają zdobyć prawo jazdy. Na drodze 10 procent to umiejętności, a 90 procent to głowa, a co za tym idzie – sposób myślenia o swoim postępowaniu, ale także o działaniu innych. Bazując na badaniach psychologów i socjologów, autor obnaża wszystkie mocne i słabe strony ludzi – uczestników ruchu drogowego. Bardzo polecam! MARIUSZ SZTAL, INSTRUKTOR NAUKI JAZDY, BYŁY EGZAMINATOR NA PRAWO JAZDY Kocham Polskę. Uwielbiam żyć w Polsce. Wszystko Polsce zawdzięczam. Ale jednej rzeczy w Polsce nie znoszę – naszej polskiej kultury jazdy, nabuzowanej klaksonem, którym wszyscy na siebie krzyczą. A przecież są kraje, w których klakson to drogowy język miłości. Żeby ostrzec, żeby zaprosić. Ba, nawet dźwięk tych klaksonów jest inny! Piszę o tym z nadzieją, że książka, którą właśnie bierzecie do rąk, ma szansę coś u nas zmienić. Łukasz pomaga zrozumieć, co dzieje się w naszej głowie, kiedy siadamy za kierownicą. Pokazuje, że bezpieczna, skuteczna jazda zaczyna się w sposobie myślenia i nie musi być przy tym agresywna. A że robi to z rzadko spotykaną umiejętnością łączenia nauki, psychologii i praktyki, efekt jest odjazdowy. PS A jaki miałby być? Przecież to książka o jeżdżeniu! TOMASZ KAMMEL, DZIENNIKARZ, PREZENTER, TRENER
Niezwykła Janowska.Jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorek powojennych: filmowych, teatralnych, telewizyjnych i estradowych. Więziona i przesłuchiwana przez Gestapo na Pawiaku, w czasie powstania warszawskiego – łączniczka batalionu AK „Kiliński”. Debiutowała wZakazanych piosenkach, a w kolejnych rolach tworzyła niezapomniane i wyraziste kreacje, m.in. wWojnie domowejczy wZłotopolskich. Grała u Wajdy, Chęcińskiego, Machulskiego, Gruzy czy Haupego. Kobieta z temperamentem! Niezwykły Zabłocki.Trzykrotny medalista olimpijski w szabli i czterokrotny mistrz świata – ze względu na szybkość i niewielką posturę nazywany „małym tygrysem”. Architekt, profesor nauk technicznych, projektant hal, stadionów i kompleksów sportowych. Często projektował wiszące dachy – lekkie, wklęsłe konstrukcje, które sam porównywał do „latających dywanów”. Współtwórca Pomnika Powstańców Śląskich w Katowicach. Niezwykły związek.Z osobna każde z nich to osobowość wyjątkowa, ale nie mniej wyjątkowa jest ich wspólna historia. Kto był bardziej przekonany do małżeństwa? Jak mogli ze sobą wytrzymać – i jakim cudem znajdowali dla siebie czas? Hanna Faryna-Paszkiewicz pisze piękną literacką frazą i kreśli z właściwą sobie wnikliwością psychologiczną portrety dwóch silnych i wyjątkowych indywidualności. To wspaniała opowieść dla miłośników historii wojennej Warszawy, filmu, teatru, sportu, architektury. I dobrej biografii. Książka zawiera dziennik Aliny Janowskiej z powstania warszawskiego – jej zapiski prowadzone na bieżąco podczas walk. --- dr Hanna Faryna-Paszkiewicz – historyczka sztuki, związana zawodowo z Instytutem Sztuki PAN i Akademią Sztuk Pięknych w Warszawie. Autorka bestsellerowych biografiiKobusz. Jan Kobuszewski z drugiej strony scenyorazCzechowicz. Hrabia, miś czy drań, a także biografii kobiet niezwykłych: Marii Morskiej (Opium życia) i Marii Jehanne Wielopolskiej (Polemira. Niesłusznie zapomniana).
Nowe, poszerzone wydanie kultowej biografii Moniki Śliwińskiej.Książka, która zapoczątkowała fascynację kobietami z obrazów.Kto wspierał Stanisława Wyspiańskiego, gdy był jeszcze nieznanym artystą? W czyim domu rozgrywało się towarzyskie życie Krakowa? Czyje twarze inspirowały najsłynniejsze obrazy młodopolskich malarzy? Odpowiedzi kryją się w historiach sióstr Pareńskich: Marii, Zofii i Elizy. Najsłynniejszych muz Młodej Polski.Monika Śliwińska przygląda się Marynie, nieszczęśliwej miłości Witolda Wojtkiewicza, związanej z zapomnianym pediatrą. Zosi, "towarzyszce pracy", a zarazem żonie Tadeusza Boya Żeleńskiego. Lizce, najczęściej portretowanej, dekadenckiej, tragicznie zmarłej.Losy Pareńskich są niczym kronika dokonań młodopolskich artystów spisana przez postacie stojące najbliżej - żony, partnerki, mecenaski. Wpływowe kobiety, które żyły w samym sercu krakowskiej bohemy, w cieniu wielkich wydarzeń epoki. Czas, by przemówiły.Biografia zawiera kolorowe reprodukcje słynnych dzieł sztuki, również tych mniej znanych, oraz niepublikowane dotąd materiały zebrane przez lata pracy autorki.
Piękna. Uwielbiana. Ścigana. Niezwykłe życie i śmierć Diany, opowiedziane przez jej brata, Charlesa.
Kiedy ktoś pyta mnie, jak to było dorastać u boku Diany, moją pierwszą myślą jest zawsze: ""Ale ja nie wiem, jak to jest z nią nie dorastać""
We wrześniu 1997 roku Charles Spencer stanął w Opactwie Westminsterskim na oczach całego świata i podzielił się bólem po stracie ukochanej siostry Diany. Teraz, niemal trzydzieści lat później, opowiada niezwykłą historię swojego życia z Dianą i tragicznego tygodnia jej śmierci.
W dzieciństwie Charles i Diana, najmłodsi Spencerowie, byli nierozłączni - potajemnie nazywali się Duch i Carlos. Byli sobie najbliżsi i razem spędzali czas w rodzinnej posiadłości, znosili trudne warunki w szkołach z internatem, borykali się z koszmarnymi nianiami i wspierali podczas bolesnego rozwodu rodziców.
Ale wszystko się zmieniło, gdy Diana poślubiła księcia Walii, obecnie króla Karola III, i z dnia na dzień stała się globalną ikoną. Charles widział, jak jego starsza siostra wstawia się za ludźmi marginalizowanymi i spełnia się w macierzyństwie.
Jednak gdy jej małżeństwo legło w gruzach i prześladowały ją barbarzyńskie tabloidy, została rozpaczliwie sama. Charles zawsze starał się być przy Dianie - aż do tamtej mrocznej nocy w sierpniu 1997 roku.
W Łabędzim śpiewie Charles Spencer przedstawia jak dotąd najbardziej intymny, pełen miłości i szczery portret swojej siostry.
Karol Godula(Karl Godulla) to jedna z najbarwniejszych postaci w historii Górnego Śląska. Nazywany „królem cynku”, bo to m.in. dzięki niemu rozwinął się przemysł hutniczyi wydobywczy w pierwszej połowie XIX wieku. Syn leśnika, kaleka, urodzony w Makoszowach (dziś dzielnica Zabrza), stał się jednym z najbogatszych ludzi ówczesnej Europy. Mieszkał w drewnianej chacie, choć wybudował okazały pałac. Samotnik i pracoholik, wielki wizjoner, wybitny ekonomista. Opowieść o tym, jak został milionerem, mieści się w kanonach okresu rewolucji przemysłowej. To jednak, co zrobił z milionami, szokuje do dziś!
Stanisław Leszczyński dwukrotnie wybrany królem Polski i dwukrotnie wypędzony z kraju przez Rosjan. Ostatni książę Lotaryngii, do dziś uwielbiany za swoją architekturę, programy społeczne i projekty gospodarcze. Jego los był bardzo zmienny. Był najdłużej żyjącym królem Polski, ale pożegnał się ze światem w płomieniach. Jego ukochana córka, Maria, dobrze wyszła za mąż - za króla Francji - lecz ten okazał się wyjątkowo niewierny. Co więcej, nie krył się z tym szczególnie. Legendarna Madame de Pompadour była rywalką Marii w sypialni jej męża. Z Gdańska, oblężonego przez wojska rosyjskie, Stanisław uciekł przebrany za chłopa i wszedł do historii... literatury światowej. Na wygnaniu pozostał wierny Polsce. Wybitny publicysta, jego pisma były rozpowszechniane na kilku kontynentach. Przyjaciel największych intelektualistów swojej epoki.
Beletryzowana biografia niezwykłej i ważnej dla Śląska postaci – Friedricha Wilhelma von Redena, budowniczego wielkiego europejskiego przemysłu. Pochodził z Hanoweru, którego księciem był wówczas król Anglii – w tamtym czasie światowy lider gospodarczy i kolebka pierwszych maszyn parowych zwiastujących rewolucję przemysłową. Na Śląsk trafił za sprawą swojego wuja, Friedricha Heynitza – byłego ministra górnictwa Saksonii, która przez wiele lat była w unii personalnej z Rzeczpospolitą i czerpała z doświadczeń polskich kopalń, zwłaszcza solnych. Później Heynitz otrzymał propozycję pracy dla króla Prus i rozpoczął budowę nowoczesnego przemysłu, głównie na Śląsku. Po jego śmierci jego współpracownik, Reden, objął to stanowisko. Zawdzięczamy mu Główną Kluczową Sztolnię Dziedziczną i Kopalnię Królowa Luiza w Zabrzu (znaną później jako Kopalnia Zabrze), Sztolnię Lisią w Wałbrzychu, kopalnię Fryderyk koło Tarnowskich Gór, Królewską Hutę w Chorzowie, Królewską Odlewnię Żeliwa w Gliwicach oraz wiele innych przełomowych przedsięwzięć. Nawet osiedle Reden w Dąbrowie Górniczej nosi jego imię – była to wówczas część „Nowego Śląska”, przyłączonego do Prus po rozbiorach Rzeczpospolitej. Jest także zasłużony dla historii Polski. Na zlecenie króla Prus sporządził szczegółowy raport o stanie gospodarki Rzeczpospolitej, który dziś stanowi jedno z najlepszych źródeł wiedzy o pierwszych polskich zakładach przemysłowych. W okresie wojen napoleońskich zdecydował się współpracować z francuskim okupantem, za co został odsunięty od stanowisk rządowych. Mimo to Prusacy postawili mu pomnik. W pełni na niego zasłużył.
HISTORIA „STRACONEJ DEKADY” STEVE’A JOBSA W 1985 roku Steve Jobs – genialny i wybuchowy założyciel Apple – został wygnany z firmy, którą sam stworzył. Kolejne dwanaście lat spędził na biznesowym pustkowiu, zmagając się z porażkami, upokorzeniami i widmem bankructwa. To właśnie wtedy narodził się jednak lider, który po powrocie do Apple zmienił świat technologii. Na podstawie niepublikowanych nagrań z posiedzeń NeXT, dokumentów firmy i rozmów z najbliższymi współpracownikami Jobsa Geoffrey Cain pokazuje, jak spektakularna klęska przemieniła zuchwałego geniusza w prawdziwego wizjonera biznesu. Książka opowiada o jednym z największych powrotów w dziejach biznesu – i dowodzi, że porażka może stać się początkiem wielkości. To brakujący element historii Steve’a Jobsa. *** Karmimy się mitologią Doliny Krzemowej, ale Geoffrey Cain bezlitośnie odziera ją z lukru. Steve Jobs na wygnaniu to świetna sekcja zwłok ery NeXT – czasu, gdy gigantyczne ego kandydata na korpomesjasza zderzyło się boleśnie z rynkową próżnią. Cain pokazuje, że u podstaw współczesnego imperium Apple nie leży żaden gładki, bezwysiłkowy geniusz, lecz upokorzenie, finansowe dno i lekcje odrobione w czyśćcu porażki. Genialne, bezlitosne studium tego, jak bolesny upadek hartuje najgroźniejszych kapitalistów. Rafał Pikuła, dziennikarz, magazyn Spider’s Web+ Gdyby Steve Jobs nie istniał naprawdę, ktoś musiałby go wymyślić. Wydawało się, że o twórcy Apple napisano już wszystko. Geoffrey Cain udowadnia, że to nieprawda. Z reporterską precyzją opisuje najbardziej przełomowy, a zarazem najmniej znany okres w życiu Jobsa: lata po wyrzuceniu z Apple, gdy próbował na nowo wymyślić siebie i przyszłość komputerów osobistych. Bez tej historii nie byłoby ani współczesnego Apple, ani świata technologii, jaki dziś znamy. I jakże to fascynująca lektura! Sylwia Czubkowska BIOGRAM Geoffrey Cain Dziennikarz śledczy i technologiczny, który przez dwanaście lat pracował jako korespondent zagraniczny w Azji i na Bliskim Wschodzie. Pisał do takich magazynów jak „Economist”, „Time”, „Wall Street Journal”. W ramach Programu Fulbrighta studiował w londyńskiej School of Oriental and African Studies i na Washington University w Stanach Zjednoczonych. Należy do niezależnej amerykańskiej organizacji politycznej Council on Foreign Relations. Autor reportaży Republika Samsunga. Azjatycki tygrys, który podbił świat technologii oraz Doskonałe państwo policyjne.
Magik z Brazylii Historia piłkarza, który wprowadził na boisko prawdziwą piłkarską magię. Miał zaledwie cztery miesiące, kiedy cudem wyszedł cało groźnego wypadku samochodowego. W 2006 roku był o krok od podpisania kontraktu z… Realem Madryt. Zrezygnował, aby w następnych latach zostać gwiazdą brazylijskiego Santosu, przejść do FC Barcelony i przez cztery sezony czarować swoją grą na Camp Nou. Kiedy w 2017 roku odszedł do Paris Saint-Germain za rekordowe 222 miliony euro, wzbudził gniew sympatyków Barçy. Po pełnych wzlotów i bolesnych kontuzji latach w stolicy Francji Neymar odnotował krótką przygodę w saudyjskim Al-Hilal, a na początku 2025 roku podjął decyzję o sentymentalnym powrocie do Brazylii i ponownie założył koszulkę swojego ukochanego Santosu. Dzięki tej książce poznasz drogę brazylijskiego czarodzieja z plaż São Vicente po East Rutherford w USA, gdzie po przegranej z Norwegią w 1/8 finału mistrzostw świata 2026 ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery. Prześledź krok po kroku karierę swojego idola w nowym i najbardziej aktualnym wydaniu jego biografii i dowiedz się o nim absolutnie wszystkiego! *** Wspieramy zrównoważoną gospodarkę leśnąKiedy przyszedł do Barcelony, był bardzo młody, ale uczył się błyskawicznie. Gra u jego boku to była czysta przyjemność. Leo Messi Jest znakomitym zawodnikiem, który potrafi zrobić różnicę. Sergio Ramos Pod względem techniki ma wszystko, co powinien posiadać najlepszy piłkarz świata. Thiago Silva Jest synonimem wyjątkowej jakości i prawdziwym fenomenem. David Luiz To zawodnik, który decyduje o obliczu swojej drużyny. Wystarczy, że podasz mu piłkę, i on załatwia sprawę. Coutinho BIOGRAM Luca Caioli Włoski dziennikarz sportowy mieszkający w Hiszpanii; pracował dla „L’Unità”, „Il Manifesto”, „La Repubblica”, „La Gazzetta dello Sport”, „Il Corriere della Sera” i Rai 3 we Włoszech oraz ITV w Anglii. Były redaktor naczelny francuskiej Euronews TV. Autor wielu piłkarskich biografii, które stały się bestsellerami w Polsce i na całym świecie, m.in. Messi. Historia chłopca, który stał się legendą, Ronaldo. Obsesja doskonałości, Zinédine Zidane. Sto dziesięć minut, całe życie, Ronaldinho. Uśmiech futbolu, Karim Benzema. Królewska perfekcja, Kylian Mbappé. Nie do zatrzymania, Lamine Yamal. Historia chłopca, który marzył o Camp Nou oraz Ronaldo. Brazylijski Fenomen.
„Humorystki” to pełna śmiechu i łez opowieść o Magdalenie Samozwaniec, Stefanii Grodzieńskiej i Marii Czubaszek.
Każda z nich była nazywana pierwszą damą polskiego humoru, każda z nich miała ogromny dystans do świata, ale przede wszystkim do siebie. Były pogodne, ale nie naiwne. Potrafiły być niesłychanie złośliwe, ale też ciepłe i życzliwe. Miały klasę i odwagę, żeby mówić własnym językiem. Były mistrzyniami humoru abstrakcyjnego, lecz miłość traktowały bardzo poważnie.
Życie nie było specjalnie łaskawe dla żadnej z nich. Każda w pewnym momencie musiała zdecydować, co będzie najlepsze dla niej i dla tych, których kochała.
O tym jest ta książka. O kobiecej intuicji i mądrości. O poszukiwaniu wolności, której nikt nie może nam dać. O miłości, bez której nie ma uśmiechu.
Zwyczajnie tęsknię za Marysią Czubaszek, brakuje mi Stefanii Grodzieńskiej, chciałam lepiej poznać Magdalenę Samozwaniec, dlatego napisałam tę książkę. No i żeby razem z nimi trochę się pośmiać.
Violetta Ozminkowski
Myślałam, że mam depresję, a ja miałam męża.
Magdalena Samozwaniec
Ile razy ktoś pozbawia mnie moich praw, a ja godzę się na to, słyszę: „Jesteś mądrą kobietą”. Zastanawiam się, czy nie powinnam trochę zgłupieć.
Stefania Grodzieńska
Mężczyzna jest potrzebny kobiecie do tego, żeby miała na kogo ponarzekać. We wszystkich innych sprawach da sobie radę.
Maria Czubaszek
Violetta Ozminkowski – autorka między innymi bestsellerowej biografii Michaliny Wisłockiej „Sztuka kochania gorszycielki”, na podstawie której został nakręcony film „Sztuka kochania”, a ostatnio bestsellerowej biografii „Maria Czubaszek. W coś trzeba nie wierzyć”. Te książki, jak również „Lubię farbować wróble”, napisana na podstawie wywiadów z Agnieszką Osiecką, były adaptowane jako przedstawienia teatralne.
[.] kto wie prawdę" o smutku poety,który już użył wszystkich słów, które miał.I wie, że innych już w nim nie ma.Jak żołnierz, który oddał ostatni strzałi nie ma już kuli, aby rozbić własny czerep. Piotr Rawicz wkłada kartkę w wałki maszyny do pisania. Zagląda do starych papierów, które przez wiele lat przepisuje. Kim był kiedyś? Kim jest teraz, tu, w Paryżu lat sześćdziesiątych? Jest pisarzem, autorem powieści Krew nieba, która zszokowała francuski świat literacki. Nikt do tej pory nie pisał w taki sposób o Zagładzie. Ta książka nie jest dokumentem historycznym stwierdza Rawicz i podważa kategorię świadectwa, bo interesuje go nie tyle prawda, ile język, który tej prawdy nie może wyrazić. Interesuje go niemoc słów, to miejsce, gdzie język rozszczelnia się, odsłaniając szczelinę, w którą można (trzeba?) wpaść, by dotknąć istoty literatury. Nie interesują go salony literackie ani poklask. Interesuje go tylko pisanie. Jest grafo-manem opętanym przez pismo. Musi pisać, siekać świat na drobniutkie elementy, musi kreślić, ryć w kartce papieru, musi zbierać ścinki języka, pozostałości po niewypowiadalnym. Bo pisać TRZEBA. A kiedy kończy pisanie, zaczyna przepisywać swoje stare notatki, by jeszcze raz słowami przytwierdzić się do podłoża, do życia. Jest Polakiem, naturalizowanym Francuzem, lwowskim Żydem. Jest emigrantem, niepożądanym w PRL korespondentem PAP-u i recenzentem Le Monde'a. Ocalałym z Zagłady. Mnogość i migotliwość tożsamości Piotra Rawicza stała się wyzwaniem biograficznym. Jak pisać o kimś, kto nieustannie zaciera ślady? Jak opowiedzieć o całym życiu kogoś, kto ucieka przed wszelką totalnością i dopowiedzeniem? Czy do się zapisać delikatną strukturę życioopowieści i jednocześnie zachować rumowisko słów? A wreszcie: czy po życiu cudzym życiem biograf/biografka nadal jest sobą?
Kobiety, które zniszczyła Fabryka sławyGlamour i groza w świecie geniusza. Fascynująca opowieść o Warholu i jego supergwiazdachW latach 60. Fabryka - pracownia Andy'ego Warhola na Manhattanie - była miejscem pełnym sztuki, narkotyków i seksu. To tu powstawały największe dzieła pop-artu i odbywały się imprezy, na których można było spotkać zarówno Salvadora Dalego, jak i Micka Jaggera. I to tu trafiały młode dziewczyny, przyciągnięte aurą geniusza. Warhol był w stanie dać im upragnione piętnaście minut sławy, ale jednocześnie bezwzględnie nimi manipulował - wykorzystywał ich koneksje, duszę i ciało, a potem bez żadnych skrupułów porzucał.Nico, Baby Jane Holzer, Edie Sedgwick, Ultra Violet, Viva, Brigid Berlin, Ingrid Superstar, International Velvet, Mary Woronov i Candy Darling były supergwiazdami Warhola. Bez ich wsparcia nigdy nie stałby się artystą podziwianym na całym świecie. Ta książka to wciągająca opowieść o dziesięciu niezwykłych kobietach - inteligentnych, pięknych i tragicznie uwikłanych w legendę Fabryki.Laurence Leamer zabiera nas do Nowego Jorku szalonych lat 60. i 70., żeby na nowo odkryć przed nami życie, twórczość i mroczne sekrety jednego z największych artystów XX wieku.Autor ukazuje Warhola jako mistrza manipulacji, który wykorzystał tak wielu, aby zbudować swoje najtrwalsze dzieło: samego siebie."The Washington Post"Fascynujące spojrzenie na narodziny legendarnego artysty i początki kultury celebryckiej - na tle burzliwej sceny artystycznej Nowego Jorku lat 60. i 70."Publishers Weekly"Która supergwiazda Andy'ego Warhola poprawiała makijaż burakiem, a która podczas kręcenia filmu bawiła się w chowanego? I dlaczego geniusz pop-artu nazywał magnetofon "swoją żoną Sony"? Nadawał muzom nowe imiona, obsadzał je w filmach i budował na ich blasku własną legendę. Piętnaście minut sławy, a potem proszę odebrać rzeczy z szatni. Błyskotliwa, mroczna i pełna smaczków opowieść o kobietach, które pomogły go stworzyć - i zapłaciły za to znacznie więcej niż on.dr Kamila Tuszyńska, blog Wernisażeria
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
