Na rok 1966 przypadł wielki jubileusz Milenium Chrztu Polski. W PRL żadna rocznica historyczna nie wywołała tylu emocji; wokół żadnej nie rozgorzał tak otwarty i ostry w formach spór, który pogłębił antagonizm między komunistycznym państwem a Kościołem katolickim. Milenijny rok, zwany Rokiem Te Deum, był zwieńczeniem opracowanego przez prymasa Stefana Wyszyńskiego wieloletniego projektu przygotowań wiernych do tego wyjątkowego jubileuszu. Najważniejszym założeniem tej koncepcji była duchowa i moralna odnowa Polaków, która miała się dokonać w ramach wielkich ogólnonarodowych rekolekcji. Kościelne przygotowania do Sacrum Poloniae Millennium odbyły się w trzech etapach. Zainaugurowały je w 1956 r. (powtórzone rok później w obecności prymasa) Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego. Zawarte w nich hasła zostały ukierunkowane na człowieka i mobilizowały do pracy nad sobą podczas Wielkiej Nowenny Narodu przed Tysiącleciem Chrztu Polski (1957-1966). Ten dziewięcioletni czas duchowego i moralnego wzrastania miał przygotować i niejako wprowadzić wiernych do obchodów wielkiego święta polskiego Kościoła w 1966 r. W ramach przygotowań do milenijnego jubileuszu hierarchowie zachęcali wiernych do pogłębionej odnowy duchowości i religijności, co było szczególnie istotne w kontekście kilkunastu lat komunistycznych eksperymentów z zakresu laicyzacji i ateizacji oraz funkcjonowania w warunkach nakreślonych przez quasi-totalitarną peerelowską rzeczywistość.Obchody milenijne miały przede wszystkim wymiar religijno-duchowy. Pośrednio stanowiły również wyzwanie rzucone ekipie I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki, która niedługo po zawirowaniach politycznych Października 56 przystąpiła do przykręcania śruby w relacjach z Kościołem. Konkurencyjne obchody Tysiąclecia Państwa Polskiego, realizowane w latach 1960-1966, były nie tylko odsłoną inspirowanej przez władze partyjno-państwowe walki o rząd dusz Polaków, lecz także po raz kolejny pokazały istotę peerelowskiej niby-praworządności. Nie znaczy to wcale, że wysiłki zmierzające do uczczenia ahistorycznie datowanego na 1966 r. tysiąclecia państwowości zostały zupełnie pozbawione pozytywnych aspektów. Dzięki hojnym dotacjom rozwijały się historia i archeologia, powstawały setki szkół, pracowano nad poprawą infrastruktury. Inna rzecz, że wszystko to odbywało się w ramach polityczno-propagandowego zapotrzebowania.W kwietniu 2016 r. minęła doniosła rocznica 1050-lecia chrztu Polski. Jest to pretekst do pogłębionej refleksji nie tylko nad przeszłością, lecz przede wszystkim nad przyszłością polskiego Kościoła. Ale rok 2016 przywołuje także inną, bardziej świeżą pamięć historyczną, która wiąże się z obchodami milenijnymi przed pół wiekiem. W 1966 r. PRL stała się areną wydarzeń, które nie miały precedensu w poddanej komunistycznemu zniewoleniu Europie. Kościół świętował tysiąclecie chrztu Polski. Nieszczęście polegało na tym, że ta wyjątkowa rocznica przebiegała właściwie od początku w atmosferze wywołanego przez komunistów bratobójczego sporu nie tylko o polską historię, lecz przede wszystkim o polską tożsamość. Spór ten posłużył ekipie Gomułki jako paliwo do bieżącej walki politycznej z hierarchicznym Kościołem i katolickim w swej masie narodem. Nie zważając na okoliczności, bezpowrotnie stracono wtedy szansę na godne uczczenie jednej z najważniejszych dat w wielowiekowej historii Polski.W odniesieniu do tych wydarzeń Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Warszawie zorganizowało ogólnopolską konferencję naukową. Do udziału w niej zaprosiliśmy szerokie grono badaczy (nie tylko historyków) reprezentujących różne środowiska naukowe. Chcieliśmy, żeby konferencja stała się inspiracją do interdyscyplinarnej dyskusji o wieloaspektowym charakterze obchodów Milenium.
To jest opowieść o zrastaniu się z więzieniem i o tęsknocie za wolnością. O zlewaniu się w jedno z nałogiem człowieka, który nie przestał wierzyć w miłość. Wydawać by się mogło, że przegrał, ale wierzymy, że dzięki tej książce podejmie walkę na nowo. Marina proponuje mu wspólne przygotowanie książki o ich przeżyciach.
Dramatyczne losy Polek w III Rzeszy
Zapomniana historia przymusowej pracy kobiet
Ponad połowę polskich robotników cywilnych w nazistowskich Niemczech stanowiły kobiety, a ich średni wiek wynosił około dwudziestu lat. Młode dziewczyny znalazły się w ekstremalnych okolicznościach: niedożywienia i wszechobecnego głodu, wycieńczającej pracy ponad siły, chorób i katastrofalnych warunków życia. Polskie robotnice przymusowe doznawały cierpień nie tylko fizycznych, ale również psychicznych. Atmosfera wrogości i przemocy pogłębiała mentalne wyczerpanie i poczucie bezradności. Te, które przeżyły wojnę, wciąż szukały spokoju duszy.
Naznaczone literą „P” to oparta na solidnych historycznych źródłach opowieść o losach polskich kobiet wywiezionych do pracy przymusowej w nazistowskich Niemczech. Sophie Hodorowicz Knab dotarła do osobistych świadectw robotnic, na podstawie których odtworzyła dramatyczne realia kobiecej codzienności. Wyłania się z nich obraz nie tylko wszechobecnego cierpienia, ale również wielkiej odwagi i uporczywej woli przetrwania.
To pierwsza na polskim rynku książka pokazująca realia przymusowych robót w III Rzeczy z perspektywy kobiet.
W świecie pełnym ubóstwa i cierpienia choćby jeden niewielki akt dobroci i życzliwości okazanej w potrzebie często zapadał w pamięć na lata, a czasem nawet na całe życie — i to zarówno dorosłym, jak i małym dzieciom. Tak było w przypadku Janiny Buczek-Różańskiej, która najpierw wraz z rodziną została wysłana do obozu koncentracyjnego na Majdanku, a stamtąd trafiła do Niemiec jako robotnica przymusowa. „Święta spędzaliśmy zawsze w gronie Polaków. Ale raz zdarzyło się inaczej. Którejś Wigilii otworzyły się drzwi i wszedł Niemiec w mundurze. Jakież było nasze zdumienie, gdy okazało się, że przyniósł nam skromną, ale jakże miłą sercu — choinkę. Był zdziwiony naszymi łzami. A myśmy nie mogli uwierzyć w ten życzliwy gest ze strony Niemca. (fragment)
Zbeletryzowana biografia Janki Lewandowskiej, która jako jedyna kobieta była więziona w Kozielsku i została zamordowana w Katyniu. Córka generała Dowbor-Muśnickiego, głównodowodzącego w Powstaniu Wielkopolskim, wychowana w tradycji wolnościowej, wyruszyła na wojnę 3 września 1939 roku, a 17 września wraz z kolegami dostała się do sowieckiej niewoli i została internowana w obozie w Kozielsku. Przybyła tam, jako cywil, ale została promowana na podporucznika pilota. Generał Henryk Minkiewicz, który objął dowództwo w obozie, powiedział, że stała się przykładem odwagi i wsparcia dla innych jeńców w Kozielsku. Nazywano ją nawet Matką Boską Kozielską. Zamordowana została w Katyniu 22 kwietnia, w dniu swoich 32. urodzin.
Książka o Janinie Lewandowskiej była mi pisana. Już na początku lat dziewięćdziesiątych rozpoczęłam poszukiwania materiałów na jej temat. W trakcie poszukiwań dotarłam do unikalnego opracowania. Okazało się, że jeńcy prowadzili notatki w czasie pobytu w Kozielsku, i to do ostatniej chwili, już w Lasku Katyńskim. Stały się one moim głównym źródłem, z którego czerpałam, pisząc opowieść o Jance. Przetrwały w ziemi i zostały odkopane wraz z ich autorami. Pierwszy raz zdarzyło się w mojej długiej karierze pisarskiej, aby łzy płynęły mi z oczu w trakcie pracy nad książką.
Niestety, nie odnaleziono zapisków Janki. Starałam się je sobie wyobrazić, opierając się na faktach, które jedynie fabularyzowałam.
Maria Nurowska
Osiem stopni schodów do pokonania… Takiemu wyzwaniu musiał stawić czoło Rich Roll w przeddzień swoich czterdziestych urodzin. Dwadzieścia kilogramów nadwagi skutecznie utrudniało podjęcie jakiegokolwiek wysiłku. Obciążeniem był też przeklęty bagaż dawnego alkoholizmu i jeszcze wcześniejszego braku akceptacji przez rówieśników. Zawał serca… Tak można by zakończyć kilka zdań o życiu Richa Rolla, gdyby nie fakt, że wstrząśnięty niewydolnością swojego organizmu, postanowił oszukać kostuchę i pójść inną drogą. Dieta roślinna zamiast dotychczasowej mięsnej i fastfoodowej oraz konsekwentne, codzienne ćwiczenia w miejsce leniwego bezruchu zmieniły otyłego mężczyznę w średnim wieku w maszynę wytrzymałościową. A po półrocznych przygotowaniach Roll dotarł na linię startu (i mety!) elitarnych zawodów Ultraman – 515 km współzawodnictwa w pływaniu, jeździe na rowerze i bieganiu. Dwa lata po tym wyczynie okazało się, że Rich potrafił dokopać się do jeszcze większych pokładów własnej ukrytej siły. Wraz z przyjacielem opracowali plan EPIC5 – porwali się na pięć triatlonów na dystansie Ironmana, każdy na innej hawajskiej wyspie, a wszystkie razem w mniej niż tydzień! Ukryta siła to fascynująca opowieścią o wytrwałości, odwadze, walce z własnymi słabościami i o tym, że każdy może osiągnąć więcej, niż mu się wydaje. Nowe wydanie ma nowy wstęp i dodatkowy rozdział o charakterze poradnikowym.
„Wojownik” to wspomnienia Karola Bieleckiego – jednego z najwybitniejszych i najbardziej rozpoznawalnych zawodników w historii polskiej piłki ręcznej. To inspirująca i motywująca opowieść o człowieku, który przez ponad dwadzieścia lat uprawiał sport na najwyższym światowym poziomie i mimo przeciwności losu nigdy nie dawał za wygraną. Kiedy w 2010 roku w trakcie meczu z Chorwacją stracił oko, wszystkim wydawało się, że to koniec jego pięknej kariery. Na przekór wszystkim i wszystkiemu wrócił jednak do gry i jeszcze przez kilka lat był podporą reprezentacji Polski oraz swojego klubu. Ma w dorobku medale Mistrzostw Świata oraz tytuł króla strzelców IO w Rio de Janeiro.
Krytyka współczesnej myśli lewicowej
W Głupcach, oszustach i podżegaczach Roger Scruton, jeden z najważniejszych krytyków środowisk lewicowych zachodniej cywilizacji, przygląda się sylwetkom najbardziej wpływowych myślicieli nowej lewicy. Scruton rozpoczyna od bezlitosnej analizy filozofii nowolewicowej, a kończy krytyką najważniejszych jej filarów. Dokonuje ponownej oceny największych lewicowych myślicieli, takich jak E.P. Thompson, Ronald Dworkin, R.D. Laing, Jürgen Habermas, György Lukács, Jean-Paul Sartre, Jacques Derrida, Slavoj Žižek, Ralph Miliband oraz Eric Hobsbawm.
Scruton stawia pytanie, jak wygląda dzisiaj nowa lewica i jak zmieniła się od 1989 roku. Pokazuje również, w jaki sposób pretensje klasy robotniczej przeniesiono do debaty na temat praw kobiet, gejów oraz problem imigrantów. Zastanawia się, czym można by zastąpić radykalny egalitaryzm, oraz próbuje dociec, dlaczego w środowisku intelektualnym wciąż dominują poglądy antynomiczne. Czy możliwe jest zatrzymanie nurtu lewicowego bez uciekania się do wiary religijnej?
Scruton rozważa te niezwykle istotne kwestie w sposób umiejętny, zrozumiały i przejrzysty. Rezultatem jest miażdżąca krytyka współczesnej filozofii lewicowej.
Znacie je doskonale. Marzyliście o tym, by wyglądać i żyć jak one. Podziwialiście ich urodę zatrzymaną na taśmie filmowej, zazdrościliście im sławy, w przekonaniu, że ich życie było wspaniałą bajką. Brigitte Bardot, Rita Hayworth, Audrey Hepburn, Ingrid Bergman, Marylin Monroe, Grace Kelly… Czy jest ktoś, kto o nich nie słyszał? Niemożliwe. Wszyscy je kochamy.
Ich prawdziwe życie niewiele jednak miało wspólnego z sielankowymi opowieściami z ich udziałem, znanymi z ekranu. Wielka uroda, sława, talent nie uchroniły ich przed nieudanymi związkami, przed cierpieniem, nie stały się przepustką do szczęścia. Przeciwnie, trwanie na szczycie bywało okupione zaniedbywaniem najbliższych, dramatycznymi wyborami, nie zawsze trafnymi. Ponadto - ciągłym byciem na cenzurowanym. Uwielbiana przez publiczność Ingrid Bergman, zwłaszcza za rolę w „Casablance”, idąc za głosem serca, stała się bohaterką jednego z największych skandali w historii Hollywoodu. Zapłaciła za to odrzuceniem przez branżę i fanów. Amerykanie życzyli śmierci jej dziecku, nazywając je „potomkiem wiedźmy”.
Brigitte Bardot okrzyknięto dziwaczką i wariatką, po tym jak u szczytu sławy, w wieku 39 lat porzuciła aktorstwo i poświęciła się opiece nad zwierzętami.
Julia Roberts, praktykująca hinduistka, przed laty nie schodziła z planu. Jej pierwsze małżeństwo rozpadło się, bo nie godziła pracy z życiem rodzinnym. Czym więc jest ta książka? Zbiorowym portretem kobiecej odwagi, talentu, poświęcenia i wyrzeczeń, ale również próby ocalenia w gigantycznej machinie przemysłu filmowego własnej tożsamości. Cena tej ostatniej okazuje się być znacznie wyższa, niż zdobycie sławy czy wielkich pieniędzy.
Podstawę niniejszej publikacji stanowi zbiór oryginalnych opowieści chasydzkich o życiu i działalności cadyka Dawida Bidermana, wydanych w Piotrkowie w 1930 roku pod tytułem „Migdal Dawid” (Wieża Dawida). Ich przekładowi, dokonanemu przez Agatę Paluch i Wojciecha Tworka, towarzyszą artykuły opisujące rozwój ruchu chasydzkiego, ze szczególnym uwzględnieniem postaci Dawida Bidermana jako założyciela dynastii cadyków lelowskich oraz dziejów chasydów lelowskich. Jan Doktór omawia znaczenie i najważniejsze cechy tego ruchu religijnego oraz sytuuje w nim postać Bidermana i ukształtowaną przez niego doktrynę. Uriel Gellman przedstawia funkcjonowanie „chasydyzmu Lelów” w Ziemi Izraela. Tekst autorstwa Mirosława Skrzypczyka prezentuje mapę najważniejszych wydarzeń związanych z pielgrzymkami chasydów do Lelowa oraz kwestią przywracania pamięci o obecności Żydów w Lelowie, a także zarysowuje trajektorię relacji polsko-żydowskich w tej miejscowości. Poprzez dzieje chasydów lelowskich można zobaczyć, czym był i czym jest chasydyzm, a także zrozumieć, jakie znaczenie mają przyjazdy chasydów na jorcajt (rocznicę śmierci cadyka) do wielu polskich miast i miasteczek.
„Tom stanowi interesujący, a zarazem zasługujący na uznanie przykład determinacji naukowców zajmujących się dziejami ruchu chasydzkiego, związanych z różnymi ośrodkami naukowymi w Polsce i za granicą, oraz tłumaczy tekstów z języków żydowskich, którym zależy na pogłębianiu i popularyzowaniu badań nad dziejami i kulturą chasydów z Lelowa. Cele, jakie sobie postawili autorzy i tłumacze tekstów tego tomu, wychodzą naprzeciw coraz większemu zainteresowaniu chasydyzmem, w tym także grupą chasydów lelowskich, której założycielem był Dawid Biderman, będący jednocześnie założycielem znanej dynastii cadyków z Lelowa. Warto przy tym podkreślić, że grupa lelowskich chasydów do chwili obecnej wykazuje bardzo dużą aktywność, widoczną szczególnie w Izraelu. Natomiast o ich znaczeniu w Polsce świadczą nie tylko organizowane każdego roku pielgrzymki do grobu cadyka Dawida do Lelowa, w rocznicę jego śmierci, ale także chociażby to, że tworzą oni komitet zajmujący się powstającym centrum chasydzkim w Leżajsku, dedykowanym pochowanemu na tamtejszym cmentarzu żydowskim cadykowi Elimelechowi” (dr hab. Wacław Wierzbieniec prof. UR)
Tatry są dla wielu z nas górami najważniejszymi. Choć stanowią niewielkie pod względem obszaru pasmo, zostały szeroko opisane w literaturze polskiej, niemieckiej, węgierskiej, czeskiej i słowackiej. Doczekały się również swojej encyklopedii, największej, jaką poświęcono jednemu pasmu górskiemu, oraz niezwykle szczegółowych przewodników, alpinistycznych i turystycznych. Nie doczekały się jednak opracowania własnej szczegółowej historii eksploracji alpinistycznej, mimo że po obu stronach grani głównej są kolebką alpinistów należących przez wiele lat do ścisłej czołówki we wszystkich górach świata.
Autor skupił się w nim przede wszystkim na działalności eksploracyjnej, której efektem były pierwsze tatrzańskie wejścia i przejścia. Dowiemy się, co działo się w tych górach do przełomowego roku 1614, gdy David Frölich zdobył jeden z najwyższych szczytów Tatr, następnie poznamy resztę dziejów siedemnastowiecznych, a także mające miejsce już w wieku XVIII pierwsze wejścia ne Krywań i Łomnicę. Przeczytamy także o czasach taternickiego regresu z końca XIX wieku i o fascynującej historii Karola Englischa.
Przedstawione w „Zdobyciu Tatr” dzieje działalności górskiej: ich intensywność, rozmach i zasięg, zapierają dech w piersiach, a dbałość o każdy detal, starannie wybrane grafiki, ryciny, cytaty, a także przebogaty spis literatury źródłowej sprawiają, że dzieło Jana Kiełkowskiego już teraz można zaliczyć do najważniejszych opracowań na temat problematyki tatrzańskiej w historii literatury polskiej.
XVI Karmapa Rangdziung Rigpe Dordże (1924-1981) był jednym z największych nauczycieli buddyjskich i mistrzów medytacji swoich czasów. Był zwierzchnikiem szkoły karma kagju buddyzmu tybetańskiego oraz osobistością cenioną przez nauczycieli i uczniów ze wszystkich buddyjskich tradycji.
W roku 1959 z powodu sytuacji w Tybecie, okupowanym przez Chiny, Karmapa zdecydował się opuścić swój kraj. Uznał, że dobro buddyjskich nauk zyska najwięcej, kiedy uda mu się uwolnić z coraz mocniejszego uścisku komunistycznego najeźdźcy. Zarówno w swoim nowym domu w Indiach, jak i podczas późniejszych długich wypraw na Zachód, przyczynił się do ogólnoświatowego rozpowszechniania nauk Buddy w skali, jaka do tej pory nie miała miejsca w całej historii buddyzmu.
Dzięki ciepłu serca, duchowej mocy, a także niepohamowanemu humorowi, sprawiał że ludzie wykraczali poza wszelkie kulturowe i społeczne ograniczenia. Karmapa docierał do osób, które były zainteresowane wewnętrznym rozwojem i należały do różnych duchowych i religijnych tradycji, a nawet do tych, którzy byli niechętni religii. Jego promienne współczucie dotknęło wszystkich, którzy mieli szczęście go spotkać.
Czy można doświadczyć depresji i dwóch prób samobójczych, a potem zawalczyć o siebie i odbić się od dna? Poruszająca opowieść chłopaka z Zagłębia, który ostatecznie zdecydował się żyć i sięgnąć po swoje marzenia. Ta historia zaczyna się w domu rodzinnym Michała Czerneckiego. Wiedzie przez trudne dzieciństwo, starcie z demonami przeszłości i spotkanie miłości życia. Przejmująco szczera rozmowa o wszystkim, co ważne: miłości, męskich przyjaźniach, byciu ojcem, pieniądzach. O sukcesach i porażkach na planach najpopularniejszych polskich filmów, pracy z najlepszymi reżyserami. O kryzysach, które czasem wracają. O wieloletniej pracy nad sobą. Michał Czernecki (ur. 1978 r.) – absolwent krakowskiej PWST. Obecnie gra w najpopularniejszych polskich produkcjach – Diagnoza, Leśniczówka, Wojenne dziewczyny, Ucho Prezesa. Monika Sobień (ur. 1985 r.) – absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego i Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Stworzyła portal WeMen.pl, w którym najciekawsi mężczyźni w Polsce opowiadają jej swoje historie.
Olśniewająca historia osadzona w świecie wielkiej mody i ParyżaŚwieżo upieczona mężatka Copper Reilly przybywa do Paryża zaraz po wyzwoleniu miasta w 1944 r. Kiedy paryżanie celebrują odzyskanie wolności, ona czuje, że utknęła w więzieniu nieszczęśliwego związku. Po kolejnej zdradzie męża Copper żąda separacji.Wkrótce kobieta odnajduje bratnią duszę w osobie skrytego projektanta mody w średnim wieku. Okazuje się, że Riley przypadkowo poznaje Christiana Diora. Jego bojaźliwa natura i niechęć do sławy zderzają się z odważnym blaskiem projektów, które tworzy..Copper czuje, że mężczyzna jest geniuszem i próbuje odkryć go dla reszty świata. Z aparatem i maszyną do pisania rzuca się w szalony świat dziennikarstwa modowego. Bardzo szybko przekona się, że cena za spełnianie marzeń jest wysoka.
Inspirujące wspomnienia Pata Flynna, twórcy bloga Smart Passive Income i niekwestionowanego mistrza biznesów internetowych.Kiedy z powodu kryzysu Pat zostaje zwolniony z pracy, musi ponownie przemyśleć swoją karierę zawodową. Paradoksalnie brak zajęcia sprawia, że dostrzega dla siebie zupełnie nową szansę. Droga do zawodowego sukcesu i finansowej stabilizacji nie jest łatwa. Co w niej pomaga? Odkrycie własnej pasji i jasno określony cel.Pat Flynn szczerze dzieli się emocjami i wątpliwościami, jakie towarzyszyły mu podczas przemiany w jednego z najbardziej uwielbianych przedstawicieli świata biznesu internetowego, marketingu oraz przedsiębiorczości jako stylu życia.Jeżeli podzielasz zamiłowanie Pata do podążania własną ścieżką, to zdecydowanie spodoba ci się ta książka. W końcu każdy z nas mierzy się w życiu z przezwyciężaniem trudności i odkrywaniem nowych możliwości.
O polskich lotnikach, którzy w czasie drugiej wojny światowej z brawurą i determinacją walczyli u boku aliantów, słyszał w Polsce każdy. Chcąc poznać w pełni tę historię, od czasów II Rzeczpospolitej po powojenne losy legendarnych bohaterów – trzeba przeczytać książkę Zamoyskiego.
Studia historyczne, wspomnienia oraz rozmowy przeprowadzone z pamiętającymi tamten czas Polakami i Anglikami dały solidną podstawę opowieści, którą czyta się z dreszczem emocji, ze wzruszeniem i z uśmiechem. Są tu oszałamiające zwycięstwa i powietrzne bitwy – jak w filmie. Są momenty wielkich osobistych dramatów, ale też codzienne życie w obcym kraju – akceptacja i wrogość, przyjaźnie, romanse i miłość.
Dywizjon napotkał liczną formację nieprzyjacielską nad dokami londyńskimi. Dwa hurricane’y natychmiast wspięły się wysoko i zanurkowały niemal pionowo na Niemców. Vincent próbował przyłączyć się do walki, lecz ilekroć zdołał wycelować w niemiecki samolot, ten rozpadał mu się przed oczyma, bo któryś z Polaków był szybszy. Vincent powrócił więc do bazy w Northolt, czuł się stary i zgrzybiały: „Powiedziałem oficerowi wywiadu, że oni naprawdę robią to, o czym mówią, naprawdę!”.
Codziennie nadchodziła lawina gratulacji od sztabu i rządu. Kiedy po raz szósty przyjechał samochód z Downing Street, Kellett poczuł, że ma dosyć; napisał więc w odpowiedzi, że najwłaściwszym wyrazem uznania stałaby się skrzynka whisky. Nadeszła niezwłocznie.
W przemówieniu na koniec roku szkolnego 1940/1941 przełożona żeńskiej szkoły ostrzegała swoje absolwentki: „I pamiętajcie trzymać się z dala od alkoholu i od polskich lotników”. Wieść głosiła, że nie sposób im się oprzeć.
Można znać tę historię. Ale tak opowiedzianą czyta się jak sensacyjną powieść
Adam Zamoyski (ur. 1949) – brytyjski historyk i eseista, bestsellerowy autor książek o historii dziewiętnastowiecznej oraz historii Polski. Nakładem WL ukazały się dotychczas: Warszawa 1920; Polska. Opowieść o dziejach niezwykłego narodu; Święte szaleństwo; Urojone widmo rewolucji. Jest także autorem biografii Chopina, Paderewskiego i Stanisława Augusta. Członek m.in. Royal Society of Arts i Royal Society of Literature; odznaczony komandorią Orderu Odrodzenia Polski.
Jeden z wolontariuszy Caritasu, który objaśniał mi podział przestrzeni dworca Termini, spojrzał tylko i od razu mnie przejrzał: Ale nie chcesz zejść na dół, prawda? Wybij to sobie z głowy!. Udałam, że tego nie słyszę. Nie chodziło o dreszczyk emocji, ale o głos powołania, silniejszy niż strach. Moim powołaniem było zejście do piekieł i jeśli piekło było na dole, musiałam tam pójść.fragmentChiara Amirante, dotknięta wielkim cierpieniem, doświadczyła duchowego kryzysu. Uzdrowiona przez Boga zrozumiała, że przygotował On dla niej specjalną misję: musiała zejść na dno piekła, by z determinacją ratować kolejne dusze. Oni bezdomni, narkomani, uwikłani w sekty, zniewoleni przez zło; i ona desperacko pragnąca podarować każdemu Radość nie z tego świata. Możesz ją nazywać marzycielką lub żyjącą złudzeniami idealistką. Jej życie jest jednak dowodem na to, że nie ma nic niemożliwego dla Tego, Który jest miłością.Chiara Amirante katolicka działaczka społeczna, założycielka wspólnoty Nowe Horyzonty, pomagającej ubogim i skrzywdzonym w wielu krajach, oraz domów dla ludzi z marginesu Miasteczek Niebo. W 2006 roku powołała wspólnotę modlitewną Rycerze Światła, która posługuje nie tylko we Włoszech, ale również w Belgii, Francji, Niemczech i USA.
Taktyczna historia Premier League!
Na początku lat 90. angielski futbol był fizyczny i twardy, opierał się przede wszystkim na agresji i sile. Drużyny grały klasycznym ustawieniem 4-4-2, mało który trener pozwalał sobie na taktyczne eksperymenty. Gdy w 1992 roku zrodziła się Premier League, nagle wszystko uległo radykalnej zmianie.
Michael Cox zabiera nas w fascynującą podróż przez angielskie stadiony. Pokazuje, jak tamtejsza liga na przestrzeni 25 lat wykazywała taktyczny postęp, tłumaczy, którzy menedżerowie okazali się rewolucjonistami i którzy piłkarze zupełnie odmienili futbol.
Od Manchesteru United Fergusona i Arsenalu Wengera, przez Chelsea Mourinho i Leicester Ranieriego, do Manchesteru City Guardioli. Od wielkich gwiazd lat 90., jak Cantona, Zola, Bergkamp, Owen, po znakomitych piłkarzy błyszczących w XXI wieku, jak Cristiano Ronaldo, Lampard, Henry, Gerrard, Agüero czy Kane.
Sentymentalna, porywająca, błyskotliwa taktycznie. Pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów Premier League!
Każda ewolucja wymaga indywidualności, które wskażą drogę innym. I o tym jest ta książka. Pokazuje, jak z pozoru tak prosta gra jak futbol w każdej chwili może się zmienić dzięki wybitnej jednostce czy taktycznemu geniuszowi. Autor dosłownie bierze mikser i miesza zgrabnie historie i bohaterów, nie pozwalając nam się nudzić.
Przemysław Rudzki, redaktor naczelny „Przeglądu Sportowego”
Jeśli kochasz, lubisz lub po prostu oglądasz Premier League, do Twoich rąk trafia pozycja absolutnie obowiązkowa. Dzięki niej zrozumiesz, kto, kiedy, jak i dlaczego przekształcił angielską ekstraklasę w najpopularniejszą piłkarską ligę na świecie. Zapinajcie pasy i zasiadajcie do lektury!
Andrzej Twarowski, dziennikarz i komentator CANAL+ Sport
Kiedyś bloger, dziś ekspert najważniejszych angielskich mediów: rozwój Michaela Coxa imponuje równie mocno, jak ewolucja ligi, którą opisuje. Jeszcze nie tak dawno na Wyspach królował przecież styl „kopnij i biegnij”, a teraz ściągają tu najwybitniejsi szkoleniowcy, ucząc swoje drużyny taktyk, które w świecie futbolu należą do najbardziej wysublimowanych. Książka, którą macie w rękach, nie jest jednak tylko o taktyce – ze wszystkich znanych mi historii Premier League ta opowiada najwięcej i tłumaczy najciekawiej, czym jest ów kocioł, uważany przez niektórych za najlepszą wizytówkę współczesnej Wielkiej Brytanii.
Michał Okoński, autor książki Futbol jest okrutny i bloga pod tą samą nazwą
Piłka nożna nie powstała w 1992 roku, ale w Anglii jej modernizacja w każdym aspekcie nastąpiła wraz z powstaniem Premier League. Michael Cox pokazuje rozwój taktyczny tamtejszej myśli szkoleniowej, wpływ obcokrajowców, a stylowi, w jakim to robi, blisko efektownością do Manchesteru City Pepa Guardioli. Droga od 4-4-2 do 3-4-3 jest znacznie bardziej skomplikowana i atrakcyjna, niż wam się dotychczas wydawało.
Michał Zachodny, Łączy Nas Piłka
Choć to Michaelowi Coxowi w dużej mierze zawdzięczamy, że taktyka piłkarska zawitała do mediów, w swojej książce nie ogranicza się wyłącznie do niej. To fascynująca historia Premier League, która – choć osnuta na taktycznej kanwie – powinna przypaść do gustu także tym, którym z analizą i statystykami jest trochę mniej po drodze.
Andrzej Gomołysek, Taktycznie.net
Oczywiście to jest proste – kochać mnie, ale jedynie wtedy, kiedy jestem na scenie, z mikrofonem w ręce. (…) Co pozostaje, gdy teatr opustoszeje, kiedy dwa tysiące widzów pójdzie do domu? Samotność… (Dalida)
Jaka była prywatnie Iolanda Gigliotti, a jak zmieniał się jej wizerunek, kiedy na scenie stawała się Dalidą? W czym tkwił fenomen jej wielkości i ogromnej popularności?
Na te i wiele innych pytań odpowie Państwu książka Olgi Popowskiej – pierwsza w Polsce poświęcona legendzie francuskiej i światowej piosenki – DALIDZIE.
Autorka Olga Popowska urodziła się w 1983 roku w Mińsku na Białorusi w rodzinie o polsko-litewskich korzeniach. Od 2006 roku mieszkała w Polsce. W lipcu 2018 roku po długiej i ciężkiej chorobie zmarła w Warszawie.
Była filologiem białoruskim, pedagogiem, animatorem i antropologiem kultury międzynarodowej. Interesowała się wszystkim, związanym z kulturą: muzyką, teatrem, architekturą, historią i biografistyką.
Mała Arabka. Maleńka Nic
Trudno wyobrazić sobie większe cuda niż te, którymi Bóg obdarzył tę skromną dziewczynę z Palestyny. Przeżyła poderżnięcie gardła, wyzdrowiała z nieuleczalnej choroby, doświadczała ekstazy, lewitowała, miała proroctwa i wizje.
Znamy ją pod różnymi imionami: Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, Mała Arabka, Maleńka Nic… Jak żyła ta wielka mistyczka i stygmatyczka? Z jakiego powodu została wtrącona do więzienia i za co odsunięto ją na jakiś czas od sakramentów?
Pokazując nam, jak kochała, Maria może budować mosty pokoju pomiędzy wielkimi religiami.
o. Giovanni Zubiani,
postulator procesu kanonizacyjnego Małej Arabki
A collection of 50 of the most significant speeches from around the globe that demonstrably changed the modern world and analysis into the impact they had.
Throughout history, great speeches have produced great change. From inciting violence and asserting control to restoring peace and securing freedom, nothing has the raw emotional power of a speech delivered at the right moment, in the right place, with the right content, and the right delivery.
50 Speeches That Made The Modern World is a celebration of the most influential and thought-provoking speeches that have shaped the world we live in. With comprehensive, chronological coverage of speeches from the 20th and 21st centuries, taken from all corners of the globe, it covers Emmeline Pankhurst's patiently reasoned condemnation of men's failure to improve ordinary women's lives in 1908 through speeches by Vladimir Lenin, Mahatma Gandhi, David Ben-Gurion, Albert Einstein, Fidel Castro, Nikita Khrushchev, Ernesto 'Che' Guevara, Martin Luther King, Malcolm X, Nelson Mandela, Benazir Bhutto, Osama Bin Laden and Aung San Suu Kyi, right up to the most compelling oratory surrounding the 2016 US Presidential elections.
Through the rallying propaganda speeches during World War II to the cautious rhetoric of the Cold War period, through challenging the status quo on issues of race, gender and politics to public addresses to the masses on the issues of AIDS and terrorism, through apologies, complaints, warmongering, scaremongering and passionate pleas, this book delivers the most important speeches of the modern era and why they still remain so significant.
Each speech has an introduction explaining its setting, importance and impact as well as marginal notes filling in any background information.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
