Privileged access to the Fab Four
In early 1964, photographer Harry Benson received a call from the photo editor of London’s Daily Express, who asked him to cover the Beatles’ trip to Paris. It was the beginning of a career-defining relationship, which would both make Benson’s name and produce some of the most intimate photographs ever taken of the Beatles.
In Paris, Benson captured the Fab Four in the midst of a pillow fight at the George V Hotel, a spontaneous moment which came to epitomize the spirit of the band—Benson himself has called it the best shot of his career. Later that year, he followed the group on the road for their debut U.S. tour, documenting their appearance on The Ed Sullivan Show, their surprising encounter with Cassius Clay, and the hysteria of New York Beatlemania. Benson also photographed George Harrison’s honeymoon in Barbados, documented the Beatles on the set of their debut movie A Hard Day’s Night, and was present on the now infamous 1966 tour when John Lennon said that the Beatles were “more popular than Jesus.”
Previously out-of-print, this re-edition brings back the best of Benson’s luminous black-and-white Beatles portfolio. Complemented by quotes and newspaper clippings from the period, an introduction by the photographer himself adds exciting personal testimony to these iconic images of the greatest band in musical history.
Pierwsze architektki, studentki, członkinie stowarzyszeń – pionierki rozbijające ponad 100 lat temu szklany sufit, by utorować drogę innym – popadły w zapomnienie. Książka Despiny Stratigakos Gdzie są architektki? przywraca ten rozdział historii i porusza zarazem niewygodny temat: jak to się dzieje, że ponad połowa osób zaczynających co roku studia architektoniczne to kobiety, a 20 lat później tylko spychana na margines zawodu garstka z nich prowadzi własne pracownie? Czyżby ignorowane, obrażane pogardliwymi artykułami prasowymi, ciągle krytykowane architektki objęła „strategia niepamiętania”, czy może większą rolę odgrywa tu ambiwalencja, a nawet niechęć w przyznawaniu zleceń kobietom? Piszący o architekturze dziennikarze pomijają osiągnięcia projektantek jako mało ważne, skazując nas na nieodwracalną stratę dorobku wielu pokoleń kobiet, które poświęciły życie budowaniu i krytyce architektury. Jak temu zaradzić? Czy architektura na zawsze pozostanie „męskim klubem”?
Despina Stratigakos – kanadyjska badaczka, historyczka architektury i pisarka o greckich korzeniach. Obecnie pracuje na uniwersytecie w Buffalo, w stanie Nowy Jork. Zajmuje się tematem różnorodności i równouprawnienia w dziedzinie architektury. Do tej pory w Polsce ukazała się jej książka Dom Hitlera (wyd. Wielka Litera, 2015).
Wzbogacony o liczne fotografie zbiór najsłynniejszych, wzruszających przemów tych sprzed kilku wieków i tych współczesnych. Przemów wygłoszonych i niewygłoszonych. Pełnych siły i determinacji, ale także bólu, rozpaczy i niezgody.~ przemowa Nicka Cave'a w Royal Festival Hall o pisaniu piosenki miłosnej,~ przemowa Malali Yousafzai do Zgromadzenia Młodzieży w siedzibie ONZ, zawierająca słowa: Umarły słabość, strach i beznadzieja. Narodziły się siła, moc i odwaga,~ homilia świętego Jana Pawła II w czasie pierwszej podróży apostolskiej do Polski w 1979 roku,~ przemowa Ryana White'a, chłopca chorego na AIDS, dyskryminowanego i odrzuconego przez kolegów, koleżanki, nauczycieli i mieszkańców swojego miasteczka,~ przemowa rannego Theodore'a Roosevelta chwilę po postrzale,~ wystąpienie Tildy Swinton na gali z okazji wystawy poświęconej Davidowi Bowiemu,~ przemowa Jerzego Owsiaka po pogrzebie prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza,~ mało znane przemówienie Alberta Einsteina na nowojorskiej wystawie w 1940 roku, chwalącego ideę Muru Sławya oprócz tego mowy królowej Elżbiety I, Sokratesa, Pabla Picassa, Meghan Markle, Virginii Woolf, Victora Hugo, Richarda Nixona i wielu, wielu innych wspaniałych ludzi: pisarzy, poetów, polityków, działaczy, muzyków i naukowców.Przemowy niezapomniane to świadectwo walki o najważniejsze wartości: prawa człowieka, dostęp do edukacji, pokój i równość, a także dowód na to, że słowa mają wielką moc.
Najnowsza publikacja poświęcona jest biografistyce teatralnej - tej pielęgnowanej, ale i zaniedbywanej przez historyków teatru oraz tej uprawianej i wykorzystywanej przez twórców teatralnych.
Greta Thunberg ma szesnaście lat i wyjątkowy pomysł: chce walczyć o wprowadzenie zmian, które pomogą uratować środowisko.W ciągu zaledwie kilku miesięcy udało jej się zaangażować miliony ludzi, zwracając uwagę wszystkich zwykłych śmiertelników oraz możnych tego świata na to, jak ważne jest zdrowie naszej planety.Dzięki swojej odwadze i determinacji Greta pokazała, że każdy z nas może zrobić coś praktycznego, aby rozwiązać nawet najtrudniejsze problemy. Jak sama powiedziała: Nigdy nie jesteś za mały, aby coś zmienić.
Na przełomie XX i XXI wieku David Hockney, wpływowy brytyjski artysta, wywołał poruszenie w świecie sztuki, nauki i mediów. Zasugerował, że malarze już w XV, a nie dopiero w XVII stuleciu zaczęli się wspomagać narzędziami optycznymi w celu osiągnięcia wysokiego poziomu realizmu w dziełach. Hockney poparł tę hipotezę eksperymentami, w których połączył swoje doświadczenie artystyczne, znajomość dziejów malarstwa i zainteresowanie nowoczesnymi technologiami z wiedzą zaczerpniętą z dawnych traktatów o sztuce i optyce. Niniejsza książka jest pierwszym szerokim ujęciem interpretacyjnym eksperymentów Hockneya i sytuuje je zarówno w kontekście całej jego twórczości, jak i postaw wybranych współczesnych artystów, którzy także szukali w sztuce dawnej odpowiedzi na nurtujące ich problemy.
Ponad 30 wspomnień o Stachurze ludzi dobrze go znających i takich, którzy zetknęli się z nim raz lub dwa razy. Ulotne wrażenia, głębsze analizy, zaskakujące konstatacje, czasem nawet sprzeczne oceny. Obraz poety widziany z różnorodnych perspektyw, odkrywający nieznane aspekty jego osobowości. Właściwie nowa biografia.Wśród wspominających są osoby publicznie znane, jak Daniel Olbrychski czy Adam Jasser oraz niemal anonimowe, jak motorniczy kierującego pociągiem, który potrącił Stachurę w 1979 roku. Są fani Stachury i osoby traktujące go z dużym dystansem. Czytelnik otrzymuje sugestywne tropy, ale ostatecznie na ich podstawie sam musi zbudować swój osobisty portret Edwarda Stachury.
Prowadzenie wojen, zwycięstwa i porażki w bitwach i potyczkach to domena przede wszystkim mężczyzn. Ale czy na pewno udział kobiet w wojnach ograniczał się do roli markietanek czy niewolnic branych w jasyr? Historia obfituje w epizody walecznych bojowniczek. Przybliżmy czytelnikom niektóre z nich, począwszy od Amazonek, poprzez Artemizję kobietę w funkcji admirała czy Agryppinę Starszą. Przyjrzyjmy się Joannie d'Arc, która poprowadziła do boju Francuzów, zapoznajmy się z wyczynami Katarzyny Sforzy i polskim kresowym wilczycom. Do znanych kobiet w mundurze należała Joanna Żubr, której, jako pierwszej kobiecie przyznano Virtuti Militari. Do historii weszła też Henryka Pustowójtówna i legionistki Piłsudskiego.Wszystkie te kobiety udowodniły, że odwaga, dzielność i spryt pomagają w wojowaniu i nie są tylko atrybutami mężczyzn.
Publikacja przygotowana w ramach obchodów Roku Stanisława Moniuszki 2019.
Monografia pt. „Życie – Twórczość – Konteksty. Eseje o Stanisławie Moniuszce” zawiera artykuły uznanych muzykologów, historyków, kulturoznawców i filologów stanowiące dopełnienie wizerunku Stanisława Moniuszki o wątki dotąd niepodejmowane oraz analizę recepcji jego muzyki i jej funkcji we współczesnej kulturze. Społeczno-kulturowe tło twórczości Moniuszki poszerzone zostało o tezy na temat dorobku kompozytora z perspektywy polskiej i europejskiej sztuki muzycznej i teatralnej oraz studia na temat wybranych aspektów jego spuścizny.
Wspomnienia z młodości ubogiej służącej zawierają obrazki z życia gdańskiego mieszczaństwa oraz biedoty drugiej połowy XIX wieku, czyli okresu wciąż słabo znanego zarówno gdańskiej historiografii, jak i współczesnemu polskiemu czytelnikowi. Narracja książki prowadzona jest najczęściej w żartobliwym tonie, językiem soczystym, pozornie naiwnym i okraszonym lokalnym słownictwem. Podczas lektury czytelnik zagląda do domów mieszczan, kwater wojskowych, suteren biedoty, miejskich sklepów i zakładów produkcyjnych, wraz z narratorką wędruje po tętniących życiem ulicach Gdańska, jego cichych przedmieściach i wiejskich okolicach.
Dofinansowano ze środków Miasta Gdańska
Publikacja prezentuje sylwetki dziesięciorga wybitnych ludzi kultury i nauki. Oprócz reprodukcji prac Beaty Stankiewicz zawiera obszerne biogramy sportretowanych osób i wyimki z ich tekstów. Ponadto w książce znalazł się między innymi wywiad z artystką, przybliżający ideę cyklu.
„W odległym od wydarzeń europejskich zakątku,
w szczelnie odciętej od powstającego właśnie
państwa polskiego ziemi, działy się rzeczy wielkie, o całej
przyszłości tego kraju na długie czasy decydujące. Padał
w gruzy dawny porządek, oparty na rządach dynastii
carskiej, ale zarazem starano się także doszczętnie zburzyć
wszelkie ślady dominującej tam kulturalnie polskości.
Autorka patrzała z bliska na postęp tych usiłowań i miała
sposobność obserwować je jak najdokładniej, będąc jedną
z ich ofiar. (…) Toteż opis wydarzeń, jakie ludność, czy to
polska, czy to ruska, przeżyła od wybuchu rewolucji rosyjskiej
aż do wkroczenia pierwszych oddziałów regularnych
wojsk polskich, będzie z pewnością raz na zawsze jednym
z najcenniejszych i najwiarygodniejszych materiałów dla
przyszłych historyków tych wypadków”.
ze Wstępu Stanisława Estreichera
do pierwszego wydania Pożogi
In his first and only official autobiography, music icon Elton John reveals the truth about his extraordinary life, which is also the subject of the film Rocketman. The result is Me - the joyously funny, honest and moving story of the most enduringly successful singer/songwriter of all time.
Christened Reginald Dwight, he was a shy boy with Buddy Holly glasses who grew up in the London suburb of Pinner and dreamed of becoming a pop star. By the age of twenty-three, he was on his first tour of America, facing an astonished audience in his tight silver hotpants, bare legs and a T-shirt with ROCK AND ROLL emblazoned across it in sequins. Elton John had arrived and the music world would never be the same again.
His life has been full of drama, from the early rejection of his work with song-writing partner Bernie Taupin to spinning out of control as a chart-topping superstar; from half-heartedly trying to drown himself in his LA swimming pool to disco-dancing with the Queen; from friendships with John Lennon, Freddie Mercury and George Michael to setting up his AIDS Foundation. All the while, Elton was hiding a drug addiction that would grip him for over a decade.
In Me Elton also writes powerfully about getting clean and changing his life, about finding love with David Furnish and becoming a father. In a voice that is warm, humble and open, this is Elton on his music and his relationships, his passions and his mistakes. This is a story that will stay with you, by a living legend.
Disco polo obciach czy fenomen? Marcin Miller szczęściarz czy pracoholik?Marcin Miller. Nie wszyscy go lubią. W wywiadach zbyt szczery, trudny do zaszufladkowania. Krytyczny. Samowystarczalny. Skromny król show-biznesu, czołowy wokalista muzyki disco polo w kraju. Który prostolinijnie wyznaje: takiej muzyki nie da się słuchać dłużej niż przez dwadzieścia minut. Tymczasem bez Szalonej czy Niech żyje wolność trudno wyobrazić sobie koncert sylwestrowy czy jakąkolwiek imprezę w Polsce.Łobuz czy drań?Zaczynał od gry na cymbałkach, potem były wiejskie zabawy, dożynki i gra w remizie strażackiej. Sprzęt? Keyboard od cioci ze Szwecji, statyw z dziecięcego wózka, własnoręcznie zrobiony mikser. Aż życie postawiło go przed dylematem ? zwykły los ełckiego urzędnika czy muzyka? Wybrał to drugie. Czy to mu się opłaciło?Twórca zespołu Boys. Lider i wokalista. Autor tekstów i kompozytor. Biznesmen. Projektant mody. Współtwórca i ambasador marki modowej MillerTulipan. Niezmiennie od blisko 30 lat na scenie. Gra ponad 200 koncertów rocznie.Niech żyje wolność,wolność i swoboda.Niech żyje zabawai dziewczyna młoda.
Positioned precariously between the uptight ’50s and the freewheeling ’70s, the 1960s marked a transitional decade in the film industry. As art, mass market, and pop culture merged and collided in true pop art style, cinema swirled with psychedelic energy. This handbook gathers the best films of the era, exploring the making and the mastery of such cinematic star turns as The Leopard, The Birds, Belle de Jour, A Fistful of Dollars, and Doctor Zhivago.
With audiences ever more glued to their TV sets and the loosened rules about what was “permissible” in cinema with the abolition of the Production Code, filmmakers embraced the freedom to explore the possibilities of film as an art form. As was often the case, the Europeans led the way, the French with Nouvelle Vague directors like Godard and Truffaut, and the Italians with such innovative films as Fellini’s 8 1/2 and Antonioni’s Eclipse.
By the mid-’60s the United States also began to exercise greater creative liberties, especially in films from young underground directors such as Russ Meyer, John Frankenheimer, and Sam Peckinpah. Meanwhile, Mary Poppins and The Sound of Music ushered out the grandiose Hollywood musical era with a bang while the Spaghetti Western became an instant phenomenon. Bond, James Bond, first appeared on-screen and Kubrick set new standards for sci-fi with 2001: A Space Odyssey.
Though the term “feminism” may not have been ready for prime time, the decade was also one of major advances in female characterization. From Jane Fonda’s Barbarella to Holly Golightly of Breakfast at Tiffany’s to Bonnie Parker of Bonnie and Clyde, it was the 1960s that saw women on-screen graduate from decorative accessories to complex, kick-ass personas.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
