Monografia Jana Skawińskiego jest efektem szerokiej kwerendy archiwalno-bibliotecznej. Autor przybliża biografię majora Tadeusza Furgalskiego Wyrwy (18901916), który jest zaliczany do najzdolniejszych działaczy Związku Strzeleckiego oraz oficerów Legionów. O jego zdolnościach i osobistej odwadze świadczy pośmiertne odznaczenie Orderem Virtuti Militari. Niniejszy szkic biograficzny podejmuje próbę odtworzenia losów tej wyjątkowej postaci: od dzieciństwa, poprzez działalność patriotyczną i służbę w Legionach, aż po śmierć w 1916 roku. Furgalski podczas studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim zaangażował się w działalność Związku Strzeleckiego, awansując na wysokie stanowiska w jego krakowskich strukturach. W trakcie wielkiej wojny pełnił szereg istotnych funkcji w Legionach, wśród których można wymienić dowodzenie 4. batalionem, a następnie 1. batalionem 1. Pułku Piechoty oraz 2. batalionem 5. Pułku Piechoty.
„Kiedy pobożny Żyd ma problem, po radę idzie do rabina. Ale co ma zrobić rabin, kiedy ma problem? Idzie do naczelnego rabina. A gdzie ma iść naczelny rabin, kiedy ma problem? Naczelny rabin idzie do Mariana Turskiego”.
Michael Schudrich
Naczelny Rabin Polski
Marian Turski doświadczył niemal całego ciężaru XX wieku – pamięcią sięgał II Rzeczypospolitej, ocalał z Zagłady, a przez kolejne dekady aktywnie uczestniczył w życiu publicznym i intelektualnym, nie tracąc ani ciekawości świata, ani poczucia humoru.
Pod koniec życia coraz częściej mówił z niepokojem: „To mi przypomina początek lat trzydziestych”. A nigdy nie rzucał słów na wiatr – każde z nich było przemyślane i zakorzenione w jego ogromnym doświadczeniu.
„Nieobojętny. 100 portretów Mariana Turskiego” to niebanalny przyczynek do jego biografii i jednocześnie przewodnik na trudne czasy. Książka pełna anegdot, ciepłych wspomnień i inteligenckiego humoru, a zarazem mądrych refleksji o odpowiedzialności, wspólnocie i granicach kompromisu.
Mądry, ciepły, dowcipny – taki był nasz Marian Turski
Kompletny zbiór dzienników Sylvii Plath obejmujący dwanaście ostatnich lat jej życia. W wieku dziewięciu lat Sylvia Plath otrzymała od matki pierwszy dziennik i odtąd aż do samobójczej śmierci w lutym 1963 przelewała na papier wszystkie codzienne zmartwienia, lęki i namiętności, kreśląc tym samym wyjątkowy autoportret. Ten niezwykle intymny obraz pozwala lepiej zrozumieć Plath i jej twórczość, a szczególnie wiersze składające się na tomiki Kolos i Ariel. To właśnie dzieła stworzone w ciągu ostatnich siedmiu miesięcy życia zapewniły Plath miano jednej z największych poetek XX wieku. To wydanie zawiera dwadzieścia trzy zeszyty pochodzące z lat 1950–1962, pochodzące z archiwów Smith College, a także tekst dwóch notesów rozpieczętowanych przez Hughesa tuż przed jego śmiercią w roku 1998. Mamy tu więc okres studiów w Smith College, przerwany w 1953 załamaniem nerwowym, pierwszą próbą samobójczą i hospitalizacją w szpitalu psychiatrycznym oraz czasy nauki w Cambridge. Poznajemy kulisy małżeństwa z Tedem Hughesem, rozpoczęcia kariery akademickiej i szybkiego porzucenia jej na rzecz pisarstwa. W okresie bostońskim Plath dołączyła do literatów skupionych wokół Roberta Lowella, a ostatnie dwa lata spędziła w Anglii. Wszystko to zostało uzupełnione archiwalnymi zdjęciami i rysunkami samej poetki. Dzienniki dają szansę usłyszenia Plath, przyjrzenia się z bliska jej małżeństwu i śledzenia ewolucji jej ostatnich, oszałamiających wierszy. Andrew Motion Plath opisuje swój świat ze wstrząsającą wyrazistością – Nową Anglię w latach 50. XX wieku, Cambridge sprzed ery koedukacyjnej, jeszcze pozbawione turystów Benidorm, gdzie ona i Hughes odbywali podróż poślubną, narodziny syna Nicholasa w Devon w 1962. Wszystko to zostało przedstawione w tak obrazowy sposób, że kiedy oderwiecie wreszcie wzrok od książki, zaskoczy was nagły powrót do tu i teraz... Zapis ludzkiej walki z samym sobą czyni z Dzienników dzieło zniewalające i wyjątkowe. John Carey, „Sunday Times” Przepełnione znakomitym pisarstwem świadectwo tego, jak początkująca poetka stała się Sylvią Plath. Anne Stevenson
Ta książka to nie solowa aria, lecz zespół kobiecych głosów: bibliotekarek, żołnierek, aktywistek i prawniczek.Kiedy Rosja rozpoczęła inwazję na pełną skalę, Wiktoria Amelina, ukraińska powieściopisarka i poetka stała się badaczką zbrodni wojennych. Dokumentowała ruiny szkół, ośrodków kultury oraz zbierała zeznania ocalałych i świadków okrucieństw. Jej zapiski odzwierciedlają osobiste przeżycia terroru, ale niosą ze sobą głębokie przesłanie: konieczność widzenia poszczególnych istot ludzkich, nieodwracania wzroku od cierpienia.Autorka została zabita przez rosyjską rakietę w 2023 roku w wieku 37 lat. Celem książki zredagowanej przez przyjaciół i jej męża, Aleksa Amelina, było i jest odegranie roli w dążeniu do sprawiedliwości za popełnione na jej rodakach zbrodnie.Laureatka uznanej brytyjskiej nagrody The Orwell Prize za rok 2025. Wstęp: Margaret Atwood
Co tak naprawdę działo się za zamkniętymi drzwiami kamienicy Jeffreya Epsteina na Manhattanie?
Kto rzeczywiście gościł na jego wyspie Little Saint James?
Dlaczego przez lata wśród elit panowała, co do tego, zmowa milczenia?
Choć Virginia Roberts Giuffre znana jest przede wszystkim jako ofiara Jeffreya Epsteina i Ghislaine Maxwell, jej dramat rozpoczął się wiele lat wcześniej. Jako dziecko doświadczyła niemal wszystkich form przemocy, a jako nastolatka trafiła w ręce kolejnego przestępcy seksualnego i stała się ofiarą handlu ludźmi.
Gdy Maxwell wprowadziła ją do pokoju do masażu, w którym czekał na nią Epstein, Virginia zrozumiała, że koszmar zaczyna się od nowa. Przez lata była notorycznie upokarzana, bita, duszona, gwałcona przez dziesiątki bogatych i wpływowych ludzi. Uwierzyła, że jej życie nie ma znaczenia.
Ludzie, których spotykała, wykorzystywali w okrutny sposób to, że była niczyja. Gdy wołała o pomoc – nikt nie słuchał. Gdy mówiła o tym, co jej robią – nikt nie reagował.
Zeznania Virginii doprowadziły do skazania oprawców, ale też rozdrapały rany. Ta książka miała jej pomóc uwolnić się od przeszłości. Gdy ją pisała, nie wiedziała, że to będzie jej ostatnia opowieść.
Virginia Roberts Giuffre (1983–2025) – była aktywistką i rzeczniczką ofiar przemocy i handlu ludźmi w celach seksualnych i jedną z najbardziej znanych oskarżycielek Jeffreya Epsteina. Mieszkała w Australii wraz z rodziną.
Jan Luksemburski, od 1310 roku król Czech, wysuwający też pretensje do tronu polskiego, to postać niezwykle barwna. Przez jednych uważany był za wzór rycerza, przez innych za niespokojnego awanturnika, który próbował podporządkować sobie kolejne ziemie. Zginął w bitwie pod Crecy, gdy mimo ślepoty kazał się prowadzić do walki. Książka Wojciecha Iwańczaka jest pierwszą polską monografią tej postaci, dokonującą ważnego przewartościowania poglądów na temat stosunku Luksemburczyka do Polski. Autor porusza zarówno tematy wielkiej polityki europejskiej tego okresu, jak i zagadnienia związane z gospodarką, społeczeństwem, kulturą oraz szeroko rozumianą obyczajowością doby średniowiecza.
Stanisław Lam, doktor filozofii, historyk i publicysta, to ważna postać przedwojennego świata dziennikarskiego i wydawniczego. Pierwsze wydanie jego książki z 1968 roku zostało okrojone przez cenzurę, we wznowieniu przywrócono pełny tekst według rękopisu. Wspomnienia Lama, pisane barwnym językiem, zawierają bogaty i pełen anegdot opis życia kulturalnego w Galicji i Warszawie, opowiadają o wielu znanych postaciach tamtych czasów, przedstawiają funkcjonowanie prasy lwowskiej i warszawskiej, a także prowadzone przez autora prace edytorskie w wydawnictwie Trzaski, Everta i Michalskiego. Wydanie zawiera również poszerzone i zaktualizowane posłowie prof. Andrzeja Lama.
Jak wielkiego nieszczęścia potrzeba, żeby świat w nie uwierzył?Wstrząsająca opowieść Wojciecha Tochmana o konsekwencjach wojnyPod koniec 1992 roku dotarłem do oblężonego Sarajewa. W mieście skutym lodem nie było ani jednej całej szyby. Ani ogrzewania. Snajperzy strzelali przechodniom w głowy. Wróciłem do Bośni w 2000 roku - pięć lat po wojnie - by się przyjrzeć, jak ludzie sobie tam radzą między innymi ludźmi. I między grobami. Latem 2025 roku - trzydzieści lat po wojnie - pojechałem tam znowu. Każdego 11 lipca odbywają się pod Srebrenicą rocznicowe ceremonie: stare groby zostają otwarte, by do dawno pogrzebanych kości dołożyć te, które zostały odnalezione niedawno. Poszukiwania, ekshumacje, identyfikacje trwają i trwają. Są wojny, które nigdy się nie kończą. Jest żałoba, która nie mija.Wojciech Tochman"Tochman opisuje to, co zostało po okrucieństwie. Pokazuje strach katów i ofiar, katów większy może niż ofiar. Trzeba to przeczytać. To raport bez zbędnych słów. Może kiedyś następne pokolenia nie zapomną i będą inne. Może proza Tochmana do tego się przyczyni". Marek Edelman"Talent autora i jego wrażliwość sprawiają, że ten dokument ma wymiar poruszającego przesłania".Olga Tokarczuk"Proza Tochmana jest miażdżąco prosta i przejrzysta"."The Guardian""Imponująco wyrazisty portret kraju, który wciąż zmaga się z cierpieniem, jakie przyniosła wojna"."Financial Times"
Maksym Gorki to nie tylko jeden z najpopularniejszych pisarzy przełomu XIX i XX wieku, lecz także kluczowa postać dla zrozumienia przyczyn rosyjskiej rewolucji. Autor monografii zarówno rekonstruuje biografię pisarza, jak i szuka odpowiedzi na pytanie o źródła sowieckiego totalitaryzmu: czy był on konsekwencją rosyjskiego samodzierżawia, czy też wynikał z utopijnej wizji zakładającej permanentną transformację człowieka. Książka ukazuje korzenie rosyjskiego imperializmu i jednocześnie wyjaśnia przyczyny powodzenia bolszewików w 1917 roku. Prezentuje także panoramę schyłkowego Cesarstwa Rosyjskiego, ponieważ Gorki regularnie spotykał się z najwybitniejszymi przedstawicielami świata literatury (Lew Tołstoj, Anton Czechow, Iwan Bunin), sztuki (Fiodor Szalapin, Władimir Niemirowicz-Danczenko) i polityki (Włodzimierz Lenin, Aleksandr Bogdanow, Anatolij Łunaczarski, Sergiusz Witte), ale zawsze pamiętał też o robotnikach i o chłopach, a życie na dnie znał z autopsji.Maxim Gorky vs Tsarist Russia: The Literary and Ideological Path to RevolutionMaxim Gorky was one of the most popular writers of the turn of the 20th century but also a figure key to understanding the causes of the Russian Revolution. The monograph both reconstructs Gorky's biography and attempts to identify the sources of Soviet totalitarianism: whether it was a consequence of Russian autocracy or a utopian project of never ending transformation of the human being. To this end it examines the roots of Russian imperialism and explains the reasons for the Bolsheviks' success in 1917. The book also offers a panorama of the dusk of the Russian Empire, since Gorky met with the most prominent men of letters (Leo Tolstoy, Anton Chekhov, Ivan Bunin), artists (Feodor Chaliapin, Vladimir Nemirovich-Danchenko), and politicians (Vladimir Lenin, Alexandre Bogdanov, Anatoly Lunacharsky. Serge Witte) but never forgot about peasants and workers, whose life at The Lower Depths he knew from personal experience.
WŁADZA, KTÓRA ZMIENIŁA EUROPĘ
MIŁOŚĆ, KTÓRA RZĄDZIŁA IMPERIUM
Kim naprawdę była caryca Katarzyna Wielka, która tak fatalnie zapadła nam, Polakom, w pamięć? Urodziła się jako skromna niemiecka księżniczka, a stała się absolutną panią Rosji i jedną z najpotężniejszych kobiet w historii Europy.
Simon Sebag Montefiore, mistrz porywających biografii, zagląda za kulisy historii i kreśli intymny portret Katarzyny oraz jej najbliższego współpracownika i kochanka – Grigorija Potiomkina, zwanego księciem książąt.
Tworzyli duet, który rządził Imperium Rosyjskim. Ich relacja łączyła namiętność z politycznym partnerstwem, a czułość z bezwzględną walką o władzę. Na podstawie szerzej nieznanej korespondencji autor odsłania tajniki decyzji zmieniających losy Polski i całej Europy Środkowo-Wschodniej.
Katarzyna Wielka i Potiomkin to pasjonująca opowieść o miłości silniejszej niż ambicja, o władzy bez granic i o epoce, której wpływ na nasz zakątek świata trwa do dziś.
* * *
Świetnie napisana biografia… Choć liczy ponad 700 stron, to z równie dobrze mogłaby być dwa razy dłuższa – tak przyjemnie się ją czyta.
Anne Applebaum, „Sunday Telegraph”
Ta oparta na szczegółowych badaniach i niezwykle ambitna biografia odniosła ogromny sukces… Sebag Montefiore oferuje również wyjątkowo trafną panoramę epoki.
Anthony Beevor, „Sunday Times”
To wspaniała opowieść, a Simon Sebag Montefiore przedstawia ją z prawdziwą pasją… Autor znakomicie rozumie politykę dworu rosyjskiego i kontekst dyplomatyczny, co nie jest łatwe, ponieważ punkt ciężkości tej historii przesuwa się między Sankt Petersburgiem, Wiedniem, Berlinem i Stambułem.
Adam Zamoyski, „The Times”
Roman Zelek urodził się w 1893 r. w Wełczu, w parafii Busko-Zdrój. Po ukończeniu proseminarium w Pińczowie wstąpił do Seminarium Duchownego w Kielcach i w 1915 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Pierwsze probostwo objął w 1918 r. Prowadził bardzo pracowite życie kapłana i społecznika. Po przejściu na emeryturę został zachęcony przez archiwistę diecezji kieleckiej ks. prałata Tomasza Wróbla do spisania pamiętnika. Pracował nad nim 6 lat (1969-1975), dokumentował zachodzące procesy i zjawiska w Kościele lokalnym oraz w otoczeniu społecznym. Pisał o nauce w seminarium, wikariatach, probostwach, awansach kościelnych, funkcji senatora RP, o osadzeniu w więzieniu stalinowskim. Duże partie pamiętnika poświęcił rozmaitym inicjatywom społecznym, w których brał udział. Opisując te fakty i zdarzenia, czynił to w nawiązaniu do ówczesnych realiów i osób. Dlatego na kartach pamiętnika pojawia się mnóstwo postaci, swoista panorama ludzi kieleckiego Kościoła i osób świeckich na przestrzeni kilku dekad. Jego życie opisane w pamiętniku rozgrywa sią na tle dziejów Kościoła kieleckiego i społeczności diecezji kieleckiej w czasach, które obfitowały w wydarzenia definiujące dzieje naszego państwa w XX wieku.
Nikt dotychczas tak nie opowiadał o Wiśle!Pionierskie, fascynujące dzieło, które zachwyci nie tylko fanów historiiWisła jest królową polskich rzek, a polska sztuka, literatura i mitologia każą w niej widzieć kobietę. Najnowsza książka Andrzeja Chwalby jest więc... biografią kobiety. Autor wielu historycznych bestsellerów opowiada o jej wdziękach i kaprysach, o charakterystycznych cechach oraz roli, jaką odgrywa w całych dziejach Polski. Przyjrzymy się Wiśle z perspektywy przyrodniczej, historycznej i kulturowej. Poznamy jej gniew, emocje i uczucia, jakie wzbudzał wiślany krajobraz, posłuchamy związanych z nią legend. Będzie też o tym, co i jak rzeka daje i odbiera, jak nagradza i karze.- Kiedy i w jakich okolicznościach Wisła zaczęła być postrzegana jako królowa polskich rzek?- Jak wpływała na kształtowanie się polskiej tożsamości, na charakter państwowości i na symbolikę narodową?- Jak przebiegała i czym się zakończyła rywalizacja na tym polu z innymi wielkimi rzekami Europy?Oto - dosłownie! - porywająca i wciągająca biografia rzeki, która była i jest dla nas źródłem siły i życia, arterią komunikacyjną, inspiracją dla artystów, twórców i patriotów oraz wielkim narodowym symbolem - czasami nieokiełznanym i gniewnym, a kiedy indziej łagodnym i szczodrym.
Roman Dziewoński miał szczęście osobiście znać Wojciecha Młynarskiego, a jego książka to pierwsza monografia artystyczna tego wyjątkowego twórcy, która trafia do rąk polskiego czytelnika.Roman Dziewoński WOJCIECH MŁYNARSKI POETA. Wnikliwy obserwator. Indywidualista. Samotnik, mimo że tak bardzo obecny i aktywny w życiu. Niecnie korzystał z piękna polszczyzny. Sprowadzał nieokiełznaną wyobraźnią na ziemię. Tę, tutaj, w dorzeczu Wisły To książka o Wojciechu Młynarskim, jakiego raczej nie znamy. Kojarzony głównie z tekstami popularnych piosenek, autor scenariuszy, librett operowych, operetkowych i musicalowych, tłumacz, artysta kabaretowy, reżyser, wykonawca, a nawet kompozytor muzyki do kilku swoich utworów. Jak to wszystko łączył w całość i za każdym razem celnie komentował rzeczywistość od lat 60. ubiegłego wieku aż do czasów nam współczesnych? A już się bałem, że zmądrzeli napisał kiedyś i dziwnym trafem te słowa są nadal aktualne. Niepublikowane dotąd i unikatowe teksty Młynarskiego szczególnie to wzmacniają, a uzupełnione zdjęciami z prywatnych archiwów zachęcają do lektury książki pełnej wspomnień, anegdot i opowieści o tym niepowtarzalnym artyście.
Mocna i przenikliwa analiza współczesnej kultury piękna, która pokazuje, jak media społecznościowe, technologia i przemysł kosmetyczny wpływają na to, jak kobiety postrzegają swoje ciała.Autorka demaskuje toksyczne mechanizmy, które stoją za "ideałem urody" - od filtrów upiększających i operacji plastycznych po presję bycia zawsze "gotową na zdjęcie". Książka pokazuje, że te z pozoru powierzchowne zjawiska mają głęboko zakorzenione konsekwencje: wpływają na zdrowie psychiczne, poczucie własnej wartości, relacje międzyludzkie, a nawet decyzje zawodowe i życiowe.Pixel Flesh nie tylko obnaża problem, ale też daje nadzieję - proponując drogę do autentyczności, samoakceptacji i zdrowego podejścia do własnego ciała. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć, jak wygląd stał się walutą współczesnego świata - i jak się temu nie poddać.
Wyczekiwane wspomnienia jednej z największych gwiazd muzyki i filmu XX wieku Barbra Streisand – absolutna ikona, nowojorska diwa i jedna z nielicznych artystek, które zdobyły cztery najważniejsze nagrody branży rozrywkowej: Emmy, Grammy, Oscara i Tony – własnymi słowami opowiada o drodze, która doprowadziła ją na największe światowe sceny. Mówi o dzieciństwie naznaczonym stratą ojca i emocjonalnym chłodem matki, o dojmującym poczuciu bycia niewystarczająco dobrą, o wślizgnięciu się do branży tylnymi drzwiami – mimo braku pieniędzy, koneksji, odpowiedniego wykształcenia i „właściwego” wyglądu – oraz o mozolnym zdobywaniu miejsca w świecie, który długo nie chciał jej przyjąć. Od występów w manhattańskich klubach i na scenach off-off-broadwayowskich, przez pierwsze single i przełomową rolę w Zabawnej dziewczynie, aż po kontrakty z czołowymi wytwórniami muzycznymi i hollywoodzkie superprodukcje – Streisand ujawnia kulisy kariery, w której z czasem coraz częściej dyktowała własne warunki. Ważną rolę w jej historii odgrywają ludzie, którzy ją zrozumieli i wyciągnęli pomocną dłoń: Judy Garland, Marlon Brando, Robert Redford, Tennessee Williams czy Sydney Pollack. Bezkompromisowe i inspirujące życie Streisand to świadectwo tego, jak wiele znaczą odwaga, intuicja i wierność sobie. A jej książka – dowcipna i czarująca jak sama Barbra – przypomina, że by zbudować coś wielkiego, potrzeba nie cudów, lecz konsekwencji.
Wynik ostatniego konklawe z pewnością był dla wielu z nas niespodzianką. 133 kardynałów elektorów wybrało pierwszego papieża z Ameryki Północnej, przez 30 lat misjonarza, a potem biskupa w Peru - kardynała Roberta Francisa Prevosta, który przyjął imię Leon XIV. Opatrzność powołała go do przewodzenia Kościołowi w czasie, gdy świat jest naznaczony tym, co papież Bergoglio nazwał "trzecią wojną światową w kawałkach". Fabio Zavattaro wytrawny dziennikarz i ceniony watykanista analizuje pierwsze gesty i wypowiedzi Leona XIV, aby zrozumieć, jak będzie wyglądać jego pontyfikat, biorąc przede wszystkim pod uwagę jakże doniosłą tematykę pokoju. Jak będzie reagował w kwestii dialogu ekumenicznego i międzyreligijnego; jakie będą jego stosunki ze Stanami Zjednoczonymi, gdzie jest uważany za najmniej "amerykańskiego" z amerykańskich kardynałów. Jak postrzega problem imigrantów, ubóstwa, jedności i komunii w Kościele. Ta książka to swoisty początek podróży, by poznać Leona XIV, odkryć wiele ciekawostek dotyczących jego osoby, jego myślenia i wrażliwości.O AUTORZEFabio Zavattaro, wytrawny dziennikarz prasowy i telewizyjny, a przede wszystkim ceniony watykanista. Od 1979 roku komentuje wydarzenia z życia Kościoła, towarzysząc kolejnym papieżom w ich podróżach apostolskich. Autor kilku książek dotyczących pontyfikatu ostatnich papieży. Od czerwca 2018 roku jest dyrektorem naukowym Szkoły Dziennikarstwa na Uniwersytecie LUMSA w Rzymie.
Geniusz, który zmienia historię tenisa Osiągnął więcej niż Novak Djoković, Rafael Nadal i Roger Federer na tym etapie kariery. W wieku zaledwie dziewiętnastu lat Carlos Alcaraz wygrał US Open. Dwa lata później miał już na koncie cztery tytuły Wielkiego Szlema. Znalazł się na liście 50 najbardziej wpływowych osobowości sportu według Sports Illustrated. Najlepiej opłacany tenisista na świecie. Obdarzony urokiem osobistym i zarazem charyzmą gwiazdy, z ujmującym uśmiechem, za którym kryje się człowiek wychowany w skromnych warunkach w wiosce w Murcji na południu Hiszpanii. Od zawsze silnie związany z rodziną, wytatuował sobie na lewym nadgarstku skróconą wersję powiedzenia swojego dziadka: litery CCC (cabeza, corazón, cojones). Bohater serialu dokumentalnego na Netfliksie, W swoim stylu. Książka zawiera wywiady z osobami z otoczenia Alcaraza, jego psychologami, mentorami, przyjaciółmi oraz byłymi nauczycielami, a także innymi zawodnikami, którzy uczestniczyli w życiu genialnego tenisisty.
Historia, która pachnie perfumami i arszenikiemFrancuski historyk i eseista Grard Morel zabiera nas w fascynującą i mroczną podróż przez wieki, w której najskuteczniejszym orężem w walce o swoje lub w akcie zemsty okazała się trucizna. Trucicielki to portrety trzynastu tajemniczych postaci, mordujących w jedwabnych rękawiczkach, z pomocą fiolek wypełnionych truciznami. Od przebiegłej Agrypiny, matki Nerona, przez bezwzględną Katarzynę Medycejską i nieuchwytną markizę de Brinvilliers, aż po tajemniczą Marie Besnard, oskarżaną o uśmiercenie kilkunastu osób.Ta książka łączy pasję historyczną z klimatem powieści kryminalnej i psychologiczną głębią portretów. Jest porywająca, sugestywna i pełna detali, które wciągają niczym najlepszy thriller. Obowiązkowa lektura dla miłośników historii, true crime i silnych kobiecych postaci, które walczyły o władzę, bezpieczeństwo i niezależność w świecie zdominowanym przez mężczyzn.Trucicielki to tylko pozornie opowieść o zbrodni. To przede wszystkim historia o społecznych ograniczeniach, strachu, stereotypach i wykluczeniach, jakim od wieków poddawane były kobiety. Pasjonująca i niepokojąca zarazem podróż przez wieki, ukazująca, jak trucizna stawała się narzędziem zemsty, władzy lub przetrwania.dr Agnieszka Jankowiak-Maik, autorka bloga Babka od histyPrzyglądając się historiom kobiet, które przez wieki sięgały po truciznę, dostajemy opowieść dużo bardziej niejednoznaczną, niż mogłoby się wydawać. To historia ambicji, pragnień, namiętności i desperacji. Od zbrodni ważniejsze okazują się okoliczności, w których kolejne kobiety decydowały się na ten czyn. I pytanie, które pojawia się przy lekturze, kto sięgał po truciznę z żądzy, a kto z konieczności.Katarzyna Czajka-Kominiarczuk, autorka bloga Zwierz PopkulturalnyNajgroźniejsze morderstwa nie zawsze są krwawe. Czasem kryją się w winie, zupie albo lekarstwie. Trucicielki to podróż przez wieki kobiecej zbrodni - od cesarskiego Rzymu po francuskie procesy XX wieku. Historie kobiet, które zabijały bliskich, wrogów oraz przypadkowe osoby, kierując się różnymi motywami i latami pozostając poza podejrzeniem. To obowiązkowa lektura dla fanówtrue crime.Monika Prześlakowska, autorka podcastu Kryminalne HistorieTrucizna - broń idealna: nie brudzi rąk, nie wymaga mięśni i doskonale współpracuje z filiżanką herbaty. To książka o władzy i zemście, o manipulacji i desperacji, ale również o niesprawiedliwości historii, która łatwo potępia a rzadko próbuje zrozumieć. To pełna emocji, detali i nieoczywistych interpretacji opowieść o kobietach, które zabijały oraz przede wszystkim o świecie, który je do tego pchnął.Julia Miedzińska, autorka podcastu hulaj dusza
Zośka i Rudy - bohaterowie szkolnej czytanki, bohaterowie narodowi.Kamienie na szaniec- książka legenda, lektura, którą wszyscy znają, ale mało kto zastanawia się nad znaczeniem przekazywanych przez nią treści.Esej Kornelii Sobczak to pierwsza próba zmierzenia się na poważnie ze słynnym dziełem Aleksandra Kamińskiego i ujawnienia jego roli w budowaniu mitu, jakim dzisiaj owiani są bohaterowie Kamieni na szaniec. Sobczak pokazuje konteksty, które często pomija się w opowieści o czasach II wojny światowej i latach ją poprzedzających. Nie waha się podjąć wątków, które do tej pory wywoływały największe emocje, czyli spekulacji o homoerotycznym związku Zośki i Rudego oraz o przynależności Bytnara do skrajnie prawicowej organizacji ONR. Stara się także prześledzić i przeanalizować, w jaki sposób dobre programy wychowawcze, piękne idee i szlachetne zamiary rozbijają się o rafy nacjonalizmu, militaryzmu oraz wzorców kulturowych opartych na kulcie męskości i na narodowej wizji wspólnoty. Nic nie jest tutaj oczywiste, a często okazuje się zupełnie inne, niż przyzwyczailiśmy się myśleć.
Prezentowana tu monografia dwóch książąt Bogusława IV i jego syna Warcisława IV odnosi się do panujących na przestrzeni bez mała pół wieku (12781326) władców z dynastii zachodniopomorskich Gryfitów. Stanowi ona bezpośrednią kontynuację tematyki poruszonej w poprzedniej publikacji profesora Edwarda Rymara poświęconej postaci i czasom Barnima I. Na kartach swej nowej książki Autor prowadzi Czytelnika przez meandry polityki Pomorza Zachodniego przełomu XIII i XIV stulecia, opisując zabiegi dyplomatyczne, wojny, układy i stosunki wewnętrzne księstwa. Stanowiło ono bowiem na wielu płaszczyznach wciąż jednolite państwo, i to pomimo dokonanego w 1295 roku jego podziału na część szczecińską i wołogoską. To dzięki spójnym działaniom ojca i syna, zręcznie lawirującym między sąsiadującymi potęgami Brandenburgią, Danią, zakonem krzyżackim i jednoczącą się Polską państwo zachodniopomorskie weszło w nową epokę ustabilizowane politycznie, wzmocnione wewnętrznie i poszerzone terytorialnie, uzyskując aspekt, który niemal niezmienionym kształcie przetrwał przez następne trzy stulecia. Praca koryguje i zmienia wiele utartych w historiografii poglądów, hipotez i opinii. Wiele miejsca w książce poświęcono też takim zagadnieniom jak książęca genealogia i chronologia, a także gospodarka i polityka wewnętrzna państwa. Aspekty te dotyczą też działalności książęcego otoczenia, kadry urzędniczej oraz rodów rycerskich, zaznaczających swoim politycznym zaangażowaniem poczynania obu Gryfitów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
