Nowa książka Katarzyni Boni, autorki Ganbare! Warsztatów umierania. Osobista opowieść o życiu w cieniu katastrofy klimatycznej, zmieniającym się świecie, stracie i nowych początkach.Motyle i hipopotamy.Dziób tukana czterokrotnie większy od jego głowy.Zimę, smak wanilii i oliwy.Codzienną poranną kawę.Brzozy. Przynajmniej w naszej szerokości geograficznej.A także sosny, świerki i modrzewie.Wszystko to i wiele, wiele więcej utracimy wraz ze światem, który właśnie znika. Płonie w pożarach lasów, topi się z lodowcami, dusi pod warstwą dwutlenku węgla, za którego podliczaniem nie sposób już nadążyć. Więc dlaczego nie czujemy przerażenia? Dlaczego emocje nie nadążają za odczuciami przegrzanego ciała? Jakie jest to niemieckie słowo na nieprzystawalność uczuć do rzeczywistości? I którędy do wyjścia z tej katastrofy?Katarzyna Boni stworzyła poruszającą opowieść o zagubieniu w przyszłości, która nadeszła. I o osobistym wymiarze planetarnego kryzysu. Ale to nie jest kolejna książka o globalnym ociepleniu. To zapis prywatnej drogi, która wiedzie od poczucia bezsilności w obliczu straty ku nowym początkom. Żałoba po świecie przyrody przeplata się z żałobą po odchodzących najbliższych, a perspektywa zostania matką - z lękiem o świat, w którym przyjdzie żyć kolejnym pokoleniom.Z tej intymnej narracji wyłania się uniwersalny obraz naszych wspólnych obaw, niepewności i nadziei.Katarzyna Boni - pisarka i reporterka. Autorka książek non-ficton, m.in. Ganbare! Warsztaty umierania i Auroville. Miasto z marzeń, esejów i opowiadań, a także książki dla dzieci o oceanie i jego stworzeniach Ośmiornica Zośka. Pisze o traumie, żałobie i nadziei. Opisuje losy uchodźców wojennych, osób dotkniętych traumą po katastrofach naturalnych oraz tych, którzy znaleźli się w samym centrum kryzysu klimatycznego. Od kilku lat pisze o zmianach klimatu i o tym, jak wprowadza ją nas one w nową rzeczywistość. Bada, w jaki sposób możemy radzić sobie z lękiem wywołanym przez kryzys klimatyczny oraz jak możemy odnaleźć sposoby życia w tym nowym świecie. W swojej najnowszej twórczości robi miejsce dla istot nieludzkich i ich perspektywy. Wierzy, że odejście od antropocentryzmu może nam pomóc w mierzeniu się z epoką antropocenu. Jest autorką trzech książek non-fiction dla dorosłych, książki dla dzieci o oceanie i jego stworzeniach, wielu esejów oraz kilku opowiadań. Jej twórczość została wyróżniona kilkoma polskimi nagrodami i nominacjami oraz międzynarodowymi, w tym nagrodą European Press Prize 2025 za tekst "Matki na końcu świata".

Ostatnie dni Powstania Warszawskiego. Gestapo zatrzymuje oficera ruchu oporu odpowiedzialnego za ewakuację archiwum agentury Oddziału II Komendy Głównej AK. Londyński Sztab Naczelnego Wodza powierza zadanie odzyskania dokumentów, walczącemu w powstaniu, oddziałowi cichociemnych. Do kraju wysłany zostaje agent polskiego wywiadu Carl von Wedel, który ma pomóc cichociemnym. W wyniku przecieku tajnych informacji na temat operacji, dokumenty AK próbują zdobyć także Gestapo, NKWD oraz partyzanci Armii Ludowej.Czy zdrada pozwoli na osiągnięcie sukcesu, tym dla których interes narodowy nie ma znaczenia? Czy współpracownikiem rosyjskiego wywiadu jest wysoki oficer polskiego sztabu?Szpiegowska intryga, której rozstrzygnięcie zdecyduje o życiu lub śmierci polskich agentów.ROBERT MICHNIEWICZ - były oficer wywiadu. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz studiów podyplomowych w Polskiej Akademii Nauk. W 1984 roku z wyróżnieniem ukończył Ośrodek Kształcenia Kadr Wywiadowczych. W wywiadzie przepracował 23 lata, z czego 11 lat działał za granicą. Realizował zadania wywiadowcze na Bliskim Wschodzie, w Ameryce i Europie. W 2006 roku w stopniu podpułkownika przeszedł na emeryturę. W wolnych chwilach czyta literaturę sensacyjną i marynistyczną, podróżuje i uprawia sport.

Czy zabijanie jest zawsze złe?Zbliża się koniec roku szkolnego i czas wystawiania ocen. Allan Fremling, były sportowiec pracujący jako wuefista, wbrew swoim zwyczajom, zamawia do domu dostawę pizzy. Posiłek jest jeszcze ciepły, gdy Fremling pada martwy w przedpokoju. Jedna kula przeszywa jego pierś, druga głowę.Niebawem dochodzi do kolejnego morderstwa i sprawę od inspektora Borgsena, który nie radzi sobie ze śledztwem, przejmują komisarze Gunnar Barbarotti i Eva Backman.Muszą zacząć od znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy coś łączy morderstwa.Prawy zabójca to dziewiąty tom z serii o komisarzu Gunnarze Barbarottim i jego partnerce Evie Backman, został nominowany do nagrody Svenska Deckarakademin za najlepszy szwedzki kryminał w roku 2023.

NIEMORALNA, POUCZAJĄCA LEKTURA!Trzy tysiące lat historii władzy skondensowanych w surowej esencji czterdziestu ośmiu praw. Synteza filozofii Machiavelliego, Sun-Tsu, Carla von Clausewitza i innych wielkich myślicieli.Czy nam się to podoba, czy nie, każde z tych praw znajduje zastosowanie w życiu. Poparte taktykami królowej Elżbiety I, Henry'ego Kissingera, czy innych wpływowych postaci lub ofiar władzy, zafascynują każdego, kto jest zainteresowany przejęciem kontroli.Wersja skrócona największego bestsellera Roberta Greena.Robert Greene - poliglota, tłumacz, autor, mówca, autorytet w dziedzinie strategii, władzy i uwodzenia. Ukończył studia klasyczne na University of Wisconsin. Przez wiele lat pracował jako redaktor, między innymi w magazynie "Esquier". Mieszkał w Londynie, Paryżu i Barcelonie, obecnie żyje w Los Angeles.

W 1890 roku Przytułek Położniczy numer dwa - przez niemal dekadę prowadzony wyłącznie przez kobiety - zyskuje nowego doktora. Zarządzająca szpitalem Anna Dobrska dzięki długim staraniom sprowadza młodego, acz już wybitnego pediatrę, Józefa Jaworskiego, naukowca z samego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Szybko się okazuje, że lekarz musiał uciekać z Krakowa w tajemniczych okolicznościach i tylko dlatego zgodził się podjąć pracę w warszawskim przytulisku dla ubogich kobiet. Nie wiadomo, jak znaczące konsekwencje dla przytułku może mieć jego przeszłość.Akuszerka Karolcia po latach starań zachodzi w ciążę i niespodziewanie sama staje się pacjentką przytułku, w dodatku poród odbiera jej najlepsza przyjaciółka Zosia.Nad małym kobiecym szpitalikiem gromadzą się jednak czarne chmury. Główny inspektor szpitali cywilnych nadal zamierza go zniszczyć, a jego najnowszym sprzymierzeńcem zostaje doktor Konitz, szef konkurencyjnego Przytułku Położniczego numer pięć. Ambitny młody lekarz ma szalony plan i nie waha się wykorzystać pacjentek w walce o dominację.Nie zdaje sobie jednak sprawy, z kim tak naprawdę zadarł.Weronika Wierzchowska - z zawodu chemiczka, dawniej związana z przemysłem farmaceutycznym i kosmetycznym. Lubi mieszać, zarówno w reaktorach chemicznych, jak i w losach wymyślonych postaci. Fascynuje się historią nauki, zwłaszcza medycyny, kultury materialnej i ulubionego XIX wieku. Dociekliwie zgłębia historie kobiet, najbardziej tych zapomnianych lub lekceważonych, które chętnie przypomina w powieściach. Perypetie postaci historycznych zestawia z losami współczesnych dzielnych i niezwykłych Polek, tworząc opowieści o życiu kobiet.

Miguel de Cervantes, hiszpański mistrz pióra, stworzył dzieło, które przetrwało epoki, języki i granice. "Don Kichot z La Manchy" to nie tylko satyra na średniowieczny romans rycerski - to głęboka, wielowarstwowa opowieść o ludzkiej duszy, walce z rzeczywistością i poszukiwaniu sensu w świecie absurdu. W powieści poznajemy Don Kichota, zubożałego szlachcica, który tak bardzo zaczytał się w rycerskich romansach, że zapragnął sam stać się błędnym rycerzem. W towarzystwie swojego wiernego, przyziemnego giermka Sancho Pansy, wyrusza na wyprawę, by bronić uciśnionych, naprawiać krzywdy i zdobyć sławę dla swej wyidealizowanej damy serca - Dulcynei z Toboso. Jednak świat nie wygląda już tak, jak w opowieściach o krucjatach i czarodziejach. Wiatraki nie są gigantami, a karczmy nie są zamkami. Na oczach czytelnika rozgrywa się dramat bohatera rozdartego między wyobraźnią a rzeczywistością, który mimo wszystkich porażek, ośmieszeń i cierpienia - pozostaje wierny swojej misji. "Don Kichot z La Manchy" to błyskotliwa mieszanka humoru, ironii i głębokiej refleksji nad kondycją ludzką.To także opowieść o godności, miłości, przyjaźni i odwadze w świecie, który rzadko nagradza za cnotę. W czasach, gdy cynizm i konformizm dominują, Don Kichot przypomina, że warto czasem być "szaleńcem".Nawet jeśli świat nazywa cię głupcem, może to właśnie ty jesteś jedynym, który zachował odrobinę rozsądku w świecie pełnym obłudy i strachu. Ta powieść to klasyka, którą trzeba znać. Opowieść, która wciąż porusza. Bohater, którego szaleństwo może być bardziej racjonalne niż nasza codzienna rezygnacja. Przekonaj się, sięgając po tę fascynującą opowieść! O autorze: Miguel de Cervantes Saavedra (1547-1616) uważany jest za ojca nowożytnej powieści i jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury światowej. Życie Cervantesa było pełne przygód - jako żołnierz wziął udział w bitwie pod Lepanto, gdzie odniósł ciężkie rany, a następnie spędził pięć lat w niewoli piratów w Algierze. Po powrocie do Hiszpanii zmagał się z biedą, biurokracją i własnymi ambicjami pisarskimi. Pomimo trudności stworzył dzieło życia - "Don Kichota z La Manchy" - które stało się przełomem w literaturze, przekształcając średniowieczny romans rycerski w głęboką i nowoczesną powieść psychologiczną. Cervantes do dziś pozostaje symbolem literackiej odwagi, humoru i refleksji nad ludzką kondycją.

Miguel de Cervantes, hiszpański mistrz pióra, stworzył dzieło, które przetrwało epoki, języki i granice. "Don Kichot z La Manchy" to nie tylko satyra na średniowieczny romans rycerski - to głęboka, wielowarstwowa opowieść o ludzkiej duszy, walce z rzeczywistością i poszukiwaniu sensu w świecie absurdu. W powieści poznajemy Don Kichota, zubożałego szlachcica, który tak bardzo zaczytał się w rycerskich romansach, że zapragnął sam stać się błędnym rycerzem. W towarzystwie swojego wiernego, przyziemnego giermka Sancho Pansy, wyrusza na wyprawę, by bronić uciśnionych, naprawiać krzywdy i zdobyć sławę dla swej wyidealizowanej damy serca - Dulcynei z Toboso. Jednak świat nie wygląda już tak, jak w opowieściach o krucjatach i czarodziejach. Wiatraki nie są gigantami, a karczmy nie są zamkami. Na oczach czytelnika rozgrywa się dramat bohatera rozdartego między wyobraźnią a rzeczywistością, który mimo wszystkich porażek, ośmieszeń i cierpienia - pozostaje wierny swojej misji. "Don Kichot z La Manchy" to błyskotliwa mieszanka humoru, ironii i głębokiej refleksji nad kondycją ludzką. To także opowieść o godności, miłości, przyjaźni i odwadze w świecie, który rzadko nagradza za cnotę. W czasach, gdy cynizm i konformizm dominują, Don Kichot przypomina, że warto czasem być "szaleńcem".Nawet jeśli świat nazywa cię głupcem, może to właśnie ty jesteś jedynym, który zachował odrobinę rozsądku w świecie pełnym obłudy i strachu. Ta powieść to klasyka, którą trzeba znać. Opowieść, która wciąż porusza. Bohater, którego szaleństwo może być bardziej racjonalne niż nasza codzienna rezygnacja. Przekonaj się, sięgając po tę fascynującą opowieść! O autorze: Miguel de Cervantes Saavedra (1547-1616) uważany jest za ojca nowożytnej powieści i jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury światowej. Życie Cervantesa było pełne przygód - jako żołnierz wziął udział w bitwie pod Lepanto, gdzie odniósł ciężkie rany, a następnie spędził pięć lat w niewoli piratów w Algierze. Po powrocie do Hiszpanii zmagał się z biedą, biurokracją i własnymi ambicjami pisarskimi. Pomimo trudności stworzył dzieło życia - "Don Kichota z La Manchy" - które stało się przełomem w literaturze, przekształcając średniowieczny romans rycerski w głęboką i nowoczesną powieść psychologiczną. Cervantes do dziś pozostaje symbolem literackiej odwagi, humoru i refleksji nad ludzką kondycją.

Tadeusz Dołęga-Mostowicz, znany przede wszystkim jako autor Kariery Nikodema Dyzmy, w powieści Świat pani Malinowskiej daje popis swojej subtelnej umiejętności budowania napięcia psychologicznego i opisywania ludzkich emocji w codziennym środowisku biurowym. Główny bohater, Stefan Borowicz, to mężczyzna wykształcony, pełen rezerwy, który w duszy nosi niewypowiedziane uczucie do pani Bogny - kobiety z klasą, inteligencją i subtelną aurą intelektualną. Kiedy dowiaduje się, że jego kolega z pracy - nijaki, pozornie bezbarwny człowiek - ma zostać jej mężem, cały jego uporządkowany świat wali się w gruzach. Borowicz nie tyle przeżywa zawód miłosny, co egzystencjalny - zderzenie ideału z rzeczywistością, która wydaje się brutalnie trywialna. Wszystko dzieje się w biurze Funduszu Budowlanego - przestrzeni, która z jednej strony wydaje się sterylna, sformalizowana i nudna, a z drugiej - staje się polem minowym dla skrywanych emocji, ambicji i małych dramatów. T. Mostowicz z ogromnym wyczuciem pokazuje, jak wiele może się kryć pod fasadą urzędniczej rutyny. Dialogi są żywe, styl lekki, a jednocześnie pełen ironii i głębokiej obserwacji społeczeństwa. Największą siłą tej powieści jest konstrukcja postaci - nie ma tu czystych bohaterów ani jednoznacznych czarnych charakterów. Malinowski, choć antypatyczny, nie jest pozbawiony wdzięku i skuteczności. Jagoda, twardy naczelnik, skrywa odruchy empatii. A sama Bogna to symbol kobiety, która - choć na pozór delikatna - potrafi podejmować autonomiczne i zaskakujące decyzje. To książka o zderzeniu ideałów z realiami życia, o niespełnieniu i milczeniu. O tym, jak łatwo pogubić się w pozorach - i jak trudno zaakceptować, że nasze uczucia niekoniecznie muszą mieć sens. Dla czytelnika wrażliwego na styl, psychologię postaci i ironię losu - lektura obowiązkowa. Przekonaj się, sięgając po tę fascynującą opowieść! Autor: Tadeusz Dołęga-Mostowicz urodził się 23 września 1900 roku w Głębokiem. Należy do najbardziej poczytnych polskich pisarzy okresu międzywojennego. Popularność przyniosły mu takie powieści jak Kariera Nikodema Dyzmy, Znachor, Doktor Murek czy Pamiętnik pani Hanki, Prokurator Alicja Horn. Bracia Dalcz i S-ka.Książkę Świat pani Malinowskiej napisał w roku 1934. Pisarz zmarł w roku 1939 w Kutach.

W jeziorku ukrytym głęboko w lesie można spotkać tajemniczą dziewczynę, która stroni od towarzystwa. Lubi pływanie i liczenie wschodów i zachodów słońca, a w międzyczasie cierpliwie czeka. Kiedy świat wokół niej powoli zaczyna się zmieniać i przybierać inną postać, dziewczyna nie reaguje. Ona nie ma wyjścia. Jest onryō – duchem nienawiści, który chce wypełnić swoje przeznaczenie. W Japonii skrzywdzone dusze nie znają litości. Tylko odwet zza grobu przyniesie im spokój. Tak to sobie wyobrażam. Nienawiść nadal trzyma cię na ziemi, ale nie możesz oprzeć się wrażeniu, że jesteś czystsza – jakby ktoś umył ci twarz. Chociaż całą resztę pokrywa skorupa błota, czujesz się wspaniale. Czytelnik wędruje przez cztery rozdziały i poznaje całkowicie różne historie, toczące się w tym samym miejscu, ale które – co zaskakujące – można czytać w dowolnej kolejności. Oto tekst o nienawiści, ale jeśli dopatrzysz się w nim odrobiny nadziei i ciepła, oznacza to, że potrafisz ujrzeć dobro wśród czystego zła.

Catalina nosi w sobie krew pradawnej magii i mroku. Uratowana przez matkę przed pewną śmiercią, trafia do Darłowa miasta, które skrywa więcej niż tylko mroczne legendy, a kamienny zamek, niegdyś letnia rezydencja nieśmiertelnych, miał być jedynie jej schronieniem.?Jednak to tu starożytna przepowiednia zaczyna się wypełniać, a zło, które spało pod powierzchnią, otwiera oczy.W centrum apokalipsy stoi ona. Rozdarta między dziedzictwem krwi, a sercem, które bije szybciej na widok Luciena niebezpiecznego i piekielnie przystojnego wampira, w którym nigdy nie powinna się zakochać.Jej krew budzi legendy.?Jego spojrzenie łamie zasady.?A ich miłość może przynieść zagładę

Czy wiesz, dlaczego influencer marketing stał się jedną z najpotężniejszych sił w gospodarce XXI wieku? Co sprawia, że posty influencerów zmieniają zachowania zakupowe i wywołują dyskusje w mediach? Jak budować zaufanie i społeczność w świecie, gdzie każdy może stać się twórcą i liderem opinii? Jak marki mogą wykorzystać autentyczność influencerów, aby zyskać przewagę rynkową? Jak odróżnić prawdziwy wpływ od pustych zasięgów?Książka ta odpowiada na wiele pytań, pokazując influencer marketing z perspektywy historycznej, ekonomicznej, technologicznej i psychologicznej. Dzięki niej łatwiej będzie Ci zrozumieć mechanizmy rządzące współczesnym światem mediów społecznościowych, budowaniem wpływu i tworzeniem marek osobistych, które kształtują rynek i świadomość społeczną.Znajdziesz tu:omówienie najnowszych badań o wpływie influencerów na decyzje zakupowe,analizę roli relacji paraspołecznych w budowaniu zaangażowania,praktyczne strategie współpracy marek z influencerami,refleksję nad rozwojem wirtualnych influencerów i roli AI w tworzeniu treści.To książka dla marketerów, przedsiębiorców, twórców, studentów kierunków związanych z komunikacją i socjologią oraz wszystkich, którzy chcą świadomie poruszać się w świecie treści cyfrowych. Dowiesz się, czym jest marka osobista 5.0, jak influencerzy budują swoje plemiona w sieci oraz jak zmieniają się modele komunikacji i sprzedaży w erze ekonomii twórców.Autor nie tylko opowiada o tym, czym jest influencer marketing, ale pokazuje, jak go wykorzystać w sposób etyczny, skuteczny i zgodny z wartościami. Dzięki temu możemy nie tylko sprzedawać, ale również budować zaufanie i relacje, które przetrwają zmieniające się algorytmy i trendy.

Bestsellerowa powieść Stephena Kinga, w której Król Horroru po raz kolejny zabiera czytelników do mrocznego Castle Rock. Na jej podstawie powstał film z gwiazdorską obsadą, m.in. z Maxem von Sydowem i Edem Harrisem.   W Castle Rock pojawia się tajemniczy przybysz z Europy – elegancki i ujmujący starszy pan Leland Gaunt. Otwiera sklep, w którym można kupić wszystko, o czym tylko się marzy. Każdy znajdzie tu przedmiot, za który gotów byłby zapłacić każdą cenę.   Problem w tym, że pieniądze stanowią jedynie część należności. Resztę trzeba odpracować, wykonując pozornie niewinne figle i drobne przysługi. Z czasem mieszkańcy odkrywają, że spełnione marzenia mają przerażającą cenę – Gaunt stopniowo przejmuje kontrolę nad ich duszami, wykorzystując ich najskrytsze pragnienia i najgłębsze lęki.   Im więcej zyskują, tym bardziej stają się więźniami własnych obsesji. Perspektywa utraty upragnionego przedmiotu okazuje się nie do zniesienia, a atmosfera w miasteczku szybko przeradza się w chaos, podejrzliwość i przemoc.   Jedyną osobą, która odważy się stanąć przeciwko właścicielowi sklepu, jest szeryf Alan Pangborn. Aby pokonać zło, będzie musiał zmierzyć się nie tylko z czarną magią, lecz także z własnym bólem i obsesją – pragnieniem poznania prawdy o tajemniczej śmierci żony i dziecka. Czy zdoła przeciwstawić się siłom, które wydają się nie do pokonania? I jaką cenę sam będzie musiał za to zapłacić?   „Sklepik z marzeniami” to jedna z najbardziej wciągających powieści Stephena Kinga – mroczna opowieść o chciwości, pokusie i cenie spełnionych marzeń, od której trudno się oderwać.   „Stary mistrz horroru w szczytowej formie, tym razem z demonicznym dealerem magii i zaklęć sprzedającym swoje towary mieszkańcom Castle Rock.” — Kirkus Reviews   „«Sklepik z marzeniami» to bezapelacyjnie jedna z tych książek Stephena Kinga, które pochłaniają czas niczym gąbka. Można się w niej całkowicie zatracić i na czas lektury przenieść się do niesamowitego miasteczka Castle Rock.” — Polter.pl   „W moim osobistym rankingu dzieł Kinga zaraz po powieści «To» umieściłabym «Sklepik z marzeniami».” — StacjaKultura.pl

Instytut Jednym z najlepszych autorów kryminałów i horrorów naszych czasów jest Stephen King. Jeśli miałeś okazję czytać jego klasyczne powieści z lat 80. i podobały Ci się one, to książka „Instytut”, która jest najnowszą powieścią Stephena Kinga, z pewnością również przypadnie Ci do gustu. Czym jest tytułowy instytut? Jaki motyw został wykorzystany w tym trzymającym w napięciu horrorze? Nietypowa placówka Instytut jest miejscem, gdzie sprowadzane są dzieci obdarzone nadnaturalnymi mocami. Agenci instytutu przeczesują miasta w poszukiwaniu nieletnich, którzy mogą okazać się interesujący dla władz placówki. Co dzieje się za jej murami? Dowiesz się, że przeprowadzane są tam tajemnicze eksperymenty. Luke Ellis jest jednym z tych, którzy w nocy zostali zabrani do ośrodka. Budzi się w pokoju, który jest bliźniaczo podobny do jego własnego, ale nie ma w nim okien. Wkrótce wraz z nim odkryjesz, że w instytucie jest znacznie więcej dzieci. Ich nadnaturalne cechy są tu rozwijane pod okiem trenerów, którzy zrobią wszystko, aby wyszkolić dzieci na nieznających słabości młodych ludzi. Jednak część podopiecznych znika w niewyjaśnionych okolicznościach w drugiej części placówki. Co się z nimi dzieje? Horror w najlepszym wydaniu Luke podejmuje się karkołomnej misji. Chce zobaczyć, do jakich eksperymentów dochodzi w instytucie. Pragnie uciec stamtąd i jak najszybciej wezwać pomoc. Czas nagli, a dzieci przebywające w placówce są pilnie strzeżone. Czy Luke okaże się na tyle sprytny, by uratować swoich współtowarzyszy niedoli? Książka „Instytut” Stephena Kinga jest znakomitym horrorem, który zwala z nóg fabułą. Pisarz przemycił do powieści elementy literatury grozy, ale i krytykę systemu amerykańskiej demokracji. Bez reszty wciągnie Cię opowieść, w której nocne koszmary dzieci stają się ich okrutną rzeczywistością.

The Coven is reunited but broken… Niamh is back from the dead … but she hasn’t come back alone. Elle mourns a son she never had. Ciara languishes in a prison for witches. And Leonie reels from a very unexpected surprise. Five very different witches with one thing in common: they were unwittingly chosen by the dangerously charming Lucifer, the demon king of desire, to fulfil a dark prophecy. But Lucifer has deadly offer for fledgling witch Theo: help him and her coven – her family – will be spared as the rest of humanity perishes in a hellish new reality. Save the ones she loves? Or save the world? The choice is hers… The final confrontation between good and evil is about to commence in the spectacular conclusion to the insatiable Her Majesty’s Royal Coven.

Legenda ożywa. A z nią - strach, który nie utonął. Wrzosna - cicha tafla, za którą kryje się coś więcej niż tylko zimna woda. Kiedy na powierzchni pojawia się zwłoki młodej kobiety, mieszkańcy spuszczają wzrok. Bo to już było. Lata 80. - seria tajemniczych utonięć, przypisanych legendarnemu "duchowi jeziora". I znów wszystko wygląda znajomo. Dla Elizy Korcz, pisarki i dziennikarki śledczej, to więcej niż kolejna historia - to osobista obsesja. Wchodzi w sam środek lokalnych legend, półszeptów i przemilczeń. A każda odpowiedź, którą odkrywa, tylko mocniej wciąga ją w bagno starych win i nowych sekretów. Co kryje się pod powierzchnią - mit czy morderca? To nie jest zwykły kryminał. To opowieść, która cię pochłonie, zanim zorientujesz się, że wszedłeś za głęboko.

Recenzja wydawnicza pracy dra Adama Janasa „Pytanie o wychowanie”   Rozprawa „Pytanie o wychowanie” dra Adama Janasa jest autorskim, filozoficznym projektem, dotyczącym istoty wychowania. Autor umieszcza swoje rozważania w perspektywie wyznaczanej przez napięcie między transcendencją a immanencją, rzetelnie zarysowaną już na wstępie pracy. Najogólniej ujmując, rozprawa ta stanowi oryginalny i myślowo ożywczy projekt intelektualny, który, jak wynika z tekstu, ma być jednocześnie autorskim wyrazem myślenia o wychowaniu, osadzonym w doświadczeniach Autora. Podkreślam ten rys „autentyczności”, gdyż nie jest on oczywisty w rozprawach pedagogicznych, zwłaszcza pisanych dla celów promocji doktorskiej. Bez wątpienia Adam Janas zdołał ukazać swój niepowtarzalny sposób rozumienia wychowania i swoje podejście do sformułowania pytania o wychowanie, a następnie do trybu udzielenia na to pytanie odpowiedzi. Już na wstępie recenzji zaznaczam, że projekt Adama Janasa jest bardzo interesujący i dzięki licznym wątpliwościom, pytaniom, a nawet sprzeciwowi, jaki wywołuje u odbiorcy, a przynajmniej może wywołać, zasługuje na uwagę i rzetelną lekturę. W moje opinii jest to wartościowe i rzadko spotykane świadectwo refleksji pedagogicznej, osadzonej w lekturach filozoficznych i prowadzonej w odpowiedzialny i rzetelny sposób. W recenzji zwrócę uwagę na kilka warstw interpretacyjnych tekstu, wskażę również na jego mocne i nieco mniej mocne strony.   Jasność i precyzja w przestawieniu i dążeniu do osiągnięcia celu rozprawy   Pod względem przekazu merytorycznego Autor bardzo wyraźnie deklaruje swoje zamiary i myślowy pomysł na całość swojej wypowiedzi: „...celem książki będzie próba rozważenia wychowania jako doświadczenia etyczno–poznawczego otwierającego człowieka poza niego samego, ku temu, co go ontologicznie przekracza i pozwala mu stawać się tym, kim może i być powinien. Cel ten — jako idea kierunkowa dla podjętego ruchu myśli pedagogicznej — prowadzi poprzez doświadczenie otwarcia myślenia pojęciowego poza nie samo, ku niewysłowionemu wymiarowi ludzkiego istnienia, w obliczu którego człowiek może rozpoznawać oraz starać się osiągać właściwą sobie doskonałość” (s. 15-16). Próba bez wątpienia się powiodła, moim zdaniem, a co więcej nie skończyło się na niej. Autor bardzo wyraźnie stara się w sposób wartościujący i stanowczy przedstawić swój punkt widzenia, swoje podejście do sprawy wychowania, a właściwie szerzej – do tego, jak patrzy na świat i jak go rozumie. To dobrze. Mówiąc za Nietzschem, gorsze byłoby „mrużenie oczu” i nijakość. Autor nie obawia się o odbiór swojej wyrazistości, choć czasami wybory w sprawach najważniejszych, jak sam zauważa, wymagają pokory, a nawet milczenia. Autor nie waha się formułować ostrych i unikających kompromisu ocen i klasyfikacji, jednocześnie jednak zachowując właściwą rozprawie naukowej kulturę, takt i szacunek dla innych. Pewnie lepiej byłoby powiedzieć wprost, że celem tej rozprawy jest ukazanie czy rozjaśnienie fenomenu wychowania jako doświadczenia etyczno-poznawczego..., a nie tylko próba. Określenie „próba” odzwierciedla skromność Autora, ale akurat w tym wypadku precyzja nie zaszkodziłaby. Tak, czy inaczej, określenie celu jest wyraźne i nie można mieć wątpliwości, czy Autor wie, ku czemu zmierza. A to właśnie liczy się tu najbardziej. Jednocześnie wywód jest prowadzony w taki sposób, że czytelnik z łatwością może dostrzec, że sformułowana we wstępie deklaracja ”ruchu myśli pedagogicznej” (s. 15) rzeczywiście znajduje pokrycie w prowadzonych w tej pracy rozważaniach. Należy podkreślić, że ten ruch myśli, tak sprawnie zakomunikowany przez Autora, jest niezwykle cenną cechą całego wywodu.   Wartość merytoryczna rozprawy   Największą zaletą „Pytania o wychowanie” jest przemyślane i pełne samodzielnej refleksji ukazanie najbardziej wrażliwych, z punktu widzenia Autora, miejsc w pedagogice i filozofii, stanowiących o wyjątkowości wychowania jako ludzkiego doświadczenia. Autor ze swobodą porusza się zarówno w obszarze myśli pedagogicznej, jak i w tradycji filozoficznej, którą przyjmuje jako najważniejsze dla swoich badań pole poznawcze. I nie są to powierzchowne przywołania filozofów, lecz głębokie myślowo odwołania, które wyraźnie ukierunkowują wywód w całej rozprawie. Rzecz jasna, można się z Autorem w wielu miejscach nie zgadzać, a nawet odczuwać rozczarowanie. Sam mam wątpliwości, na przykład, czy uogólnione i w moim odczuciu mało finezyjne ujęcie tradycji hermeneutycznej, w tym odwoływanie się w tym samym trybie myślowym do klasyków i wybitnych myślicieli hermeneutyki filozoficznej (Gadamer), jak i do raczej drugorzędnych i wtórnych wobec tych pierwszych komentatorów (Sawicki) jest w tym rodzaju narracji, jaką przyjął Autor stosowne. Jednak niezależnie od różnych wyborów metodologicznych Autora, należy uznać jego umiejętność poruszania zagadnień w sposób prowokujący do myślenia, a zatem twórczy. Takich miejsc mojej niezgody z tym, jak sprawy ujmuje Autor znajduję znacznie więcej, ale to w moim przekonaniu świadczy o wartości tej rozprawy, ona naprawdę zaprasza do myślenia. Czasami w rozprawie brakuje pogłębienia niektórych tez czy myśli. Takim przykładem może być fragment: „Współczesna pedagogika jest nauką teoretyczno– praktyczną i społecznie użyteczną, ze względu na wytwarzaną przezeń wiedzę o wychowaniu, przystającą do zmieniających się warunków i nastrojów społecznych” (s. 13). Autor, mimo iż w kilku miejscach odwołuje się do książki A. Folkierskiej „Pytanie o pedagogikę” nie problematyzuje, nawet nie sygnalizuje, jeśli się nie mylę, zagadnienia naukowości pedagogiki. Rzecz nie w tym, aby na nowo roztrząsać zagadnienia, które już dawno temu były podnoszone, ale w tym, aby ukazać, że status naukowy jest jedną z istotniejszych trudności współczesnej pedagogiki, która może być pomocna w wyjaśnieniu zaniku zainteresowania całościowym spojrzeniem, tj. takim, które nie ucieka od filozoficznie, a nie ideologicznie rozumianej transcendencji. To nie jest zarzut w stosunku do rozprawy, jedynie pokazanie, że każdy jest narażony na działanie przedsądów, niezależnie od tego, jak bardzo deklaruje swoje oddanie myśleniu i dążeniu do doskonałości. Takich polemik można na podstawie lektury „Pytania o wychowanie” podjąć naprawdę wiele. To prawdziwa zaleta tej pracy. I jeszcze co do samego tytułu rozprawy i odniesienia do klasycznej już rozprawy A. Folkierskiej „Pytanie o pedagogikę”, w moim przekonaniu Autor bardzo stosownie odwołał się do klasycznej już książki A. Folkierskiej, zwłaszcza formułując tytuł swojej pracy niejako w nawiązaniu do książki założycielki zakładu „Filozoficznych Podstaw Pedagogiki” na Uniwersytecie Warszawskim. Traktuję to nawiązanie sformułowaniem tytułu jako ukłon Autora w stronę tak ważnej dla filozofii wychowania na Uniwersytecie Warszawskim postaci.   Warstwa formalna i językowa   Rozprawa jest nie tylko poruszająca intelektualnie, ale co nie mniej ważne, jest świetnym przykładem na to, jak wielkie znaczenie ma język, w którym wyrażamy swoje myśli. Polszczyzna Autora zasługuje na wyróżnienie. Bardzo troszczy się o poprawność i płynność wypowiedzi. Dzięki temu pracę czyta się bardzo przyjemnie. Czytelnik może skupić się na przekazie merytorycznym, gdyż Autor zadbał o precyzję i ścisłość wypowiedzi. W tekście natrafiłem na nieliczne niedoskonałości językowe, chyba wyłącznie interpunkcyjne. W warstwie językowej zachęcam Autora do dalszej pracy nad warsztatem, zawsze może być lepiej. To jest zresztą cechą immanentną warsztatu badacza humanistycznego. Myślę przede wszystkim o możliwie rzadkim odwoływaniu się do terminologii, która bywa, że zamiast nieść ze sobą myśl, być dla niej wehikułem, jest raczej dodatkowym szyfrem. Warto unikać stylistyki nadmiernie „naukowej”, ale także metaforyki, kiedy nie jest ona zbieżna ze stylistyką całej narracji i nie wpływa w decydujący sposób na myślowy przekaz. Znów, to nie jest zarzut, raczej uwrażliwienie podyktowane moim przekonaniem, że praca ta z łatwością wpisuje się w prawdziwie filozoficzną literaturę o edukacji i nie ma potrzeby udowadniania tego nadmierną terminologią filozoficzną.   Dobór literatury i obszaru problemowego   Praca bardzo dobrze wpisuje się zarówno w polską tradycję uprawiania filozofii wychowania, jak również we współczesną, pedagogiczną recepcję dzieł filozoficznych w Polsce. Autor bardzo dobrze dobrał myślicieli, których dzieła postanowił uczynić podstawą swoich badań. Jak już zaznaczyłem wcześniej, czasami może tylko warto zniuansować tę literaturę i nie traktować w ten sam sposób klasyków i dzieł źródłowych, co autorów literatury wtórnej i prac mających charakter raczej komentarzy. Jednak to, do czego szczególnie chciałbym zachęcić na przyszłość Autora, to uwzględnienie dorobku międzynarodowego w zakresie filozoficznej refleksji nad wychowaniem. Niestety tego przenikania się recepcji polskiej i międzynarodowej w tej pracy nie ma, a szkoda, gdyż współczesna myśl pedagogiczna bardzo intensywnie rozwija się i „Pytanie o wychowanie” mogłoby się świetnie wpisywać w międzynarodową debatę filozofów edukacji. Zachęcam więc do podjęcia dyskusji ze współczesnymi badaczami, uprawiającymi pedagogikę w sposób filozoficzny.   Ogólna ocena rozprawy   Przedstawiona mi do zrecenzowania rozprawa jest bardzo interesującym i inspirującym przedstawieniem autorskiego spojrzenia na zagadnienie wychowania. Rozważania Autora wpisują się i to bardzo dobrze w dotychczasową literaturę pedagogiczną i filozoficzną, wnosząc w nią powiew świeżości, związany z indywidualnym i autentycznym odczytaniem wybranych dzieł. Praca jest kompletna w sensie przekazu merytorycznego, zawiera sprawnie przeprowadzony wywód, pozwala czytelnikowi na zapoznanie się z najważniejszymi zagadnieniami pedagogiki. Język jest poprawny i precyzyjny. Całość, w tej formie, jaką otrzymałem, zasługuje na publikację, która może być skierowana zarówno do badaczy edukacji, jak i do osób studiujących kierunki pedagogiczne i nauczycielskie.   Warszawa, 30 kwietnia 2025

Oto najlepsza książka o Operacji Market Garden, autorstwa niezwykle cenionego na całym świecie historyka wojskowości Christera Bergströma. Dzięki dogłębnym badaniom, opartym na szczegółowych analizach źródeł, udało mu się rozwiać wiele mitów i błędnych przekonań na jej temat. Praca ta faktycznie przedstawia zupełnie nowy obraz bitwy w Holandii jesienią 1944 roku. Co prawda to Cornelius Ryan w 1974 roku dzięki wybitnej książce O jeden most za daleko rozsławił Market Garden, jednak jest oczywiste, że zbrakło mu czasu, aby dokładnie przebadać swą ogromną kolekcję materiałów źródłowych na temat tej operacji, gdyż zmarł w tym samym roku. Od 1974 opublikowano mnóstwo książek o Market Garden, a wielu ich autorów wykonało wartościową pracę, przeprowadzając nowe badania. Wydaje się jednak oczywiste, że jak dotąd nikt nie próbował przebadać całej kolekcji Corneliusa Ryana, aby opublikować ważne elementy układanki, które Ryan zdobył, lecz nigdy nie był w stanie wykorzystać w swojej książce. Christer Bergström wziął tę misję na swoje barki. Przez kilka lat prowadził skrupulatne badania, w tym także wywiady z weteranami i innymi uczestnikami lub świadkami bitwy. Do tego przebadał dotyczące jej dokumenty we wszystkich istotnych archiwach w Wielkiej Brytanii, USA, Niemczech i Holandii, uzyskując w ten sposób materiał, który stanowi podstawę jego książki. Co zaś kluczowe dla poznania prawdy, wzajemnie skonfrontował dokumenty obu stron i przeprowadził ich krytykę, aby uzyskać obraz bitwy jak najbliższy rzeczywistemu. Christer Bergström, rocznik 1958, cieszy się opinią jednego z czołowych ekspertów na świecie w dziedzinie II wojny światowej. Opublikował 31 książek na ten temat, w tym Ardeny 1944-1945. Ostatnie tchnienie wojsk pancernych Hitlera. Dzięki swojej dogłębnej pracy badawczej przesunął granice naszej wiedzy w wielu dziedzinach – np. o ofensywie w Ardenach, bitwie o Anglię, czy froncie wschodnim. Teraz przyszła kolej na Operację Market Garden.

Nowy tom wierszy uznanej poetki jest liryczną, czasami ironiczną, próbą mierzenia się z rzeczywistością, z własną przeszłością i teraźniejszością. Autorka prowadzi też interesujący dialog ze światem mediów i współczesnej kultury popularnej. Stąd bierze się oryginalna forma publikacji, zawierającej poza wierszami również komentarze skierowane do Czytelnika, zadania do wykonania czy miejsce pozostawione na własną twórczość odbiorcy tomiku. Wierszom zawartym w książce towarzyszą oryginalne prace graficzne. Starannie przemyślaną oprawę plastyczną przygotował ceniony artysta Witold Zakrzewski.

Kto się zbuntował przeciw bogom i ich porządkowi? Kto jako pierwszy powiedział: Sprawdzam? Każde czasy i każde ustroje miały swoich buntowników, hardych i odważnych, tych którzy nie dają zwieść się systemom, wzorcom i kulturom, tych, którzy widzą zepsucie i wyrachowanie, którzy kwestionują altruizm nawet samych aniołów. Do takich nieposłusznych, wolnych i rogatych dusz należy poeta Lestek K. Zdanowicz, jego wiersze z tomu Wykrawanie cienia ku życiu mogą bulwersować, gorszyć, ale poruszą cię swoją prawdą. Docierają swoimi trudnymi słowami w miejsca, w które sam lękasz się zapuścić, nazywają tabu. Miażdżą świętoszków. Jest w nich moc Tyfona. Koniecznie je przeczytajcie, jeśli się nie boicie!

"Trochę inaczej" Romana Rzucidło to jazda bez trzymanki - choć, o paradoksie, zarazem: z wielką uważnością - po rozmaitych peryferiach: światopoglądowych, egzystencjalnych czy związanych z unikalną wrażliwością społeczną autora. Oryginalne, oparte na gnostycko-manichejskich wątkach przekonania życiowe autora znajdują wyraz w liryce najwyższej próby, balansującej w cudownie niejednoznaczny, labiryntowy sposób między pesymizmem "vanitas" a niezwykle ważnym przesłaniem o najwyższej wartości ludzkiej ułomności (chciałoby się powiedzieć: człowieczeństwa w ogóle). Kluczowa dla twórczości nyskiego poety postać outsidera, czerpiąc inspirację z manichejskiego wywyższenia sfery duchowej ponad materialną, sytuuję się wobec dokuczliwego "zgielku świata" na pozycjach mocno kontestatorskich, niepozbawionych wszakże refleksyjnej empatii. Całość stanowi fascynujące świadectwo życia "trochę inaczej", podążania "drogą mniej uczęszczaną", już na wstępie wymagającą poniesienia niebagatelnych egzystencjalnych kosztów, lecz skutkującą najcenniejszymi wartościami duchowymi. / Weronika Stępkowska