Zadziwienie i interpretacja, czyli literatury uczymy się ciągle to zbiór rozmów, które Mateusz Nowak przeprowadził ze Stanisławem Lemem w latach 1992-2004 - prawdopodobnie jedna z ostatnich premierowych książek pisarza. Część wywiadów ukazała się wcześniej w prasie, trzonem tomu jest jednak dotąd niepublikowana rozmowa Stanisław Lem jako znawca literatury. Książka ukazuje pisarza swobodnego, bezkompromisowego w ocenach, sięgającego do przeszłości, a zarazem przenikliwie komentującego współczesność - literaturę, politykę, technologię. Starannie opracowana krytycznie przez Piotra Gorlińskiego-Kucika i Pawła Jędrzejkę oraz opatrzona wstępem wybitnego lemologa Stanisława Beresia stanowi wyjątkowe świadectwo intelektualne ostatnich spotkań Nowaka z autorem Solaris w zaciszu jego krakowskiego gabinetu.

Olga budzi się w ciemnym, nieznanym jej pomieszczeniu. Z przerażeniem odkrywa, że jej ręce i nogi zostały związane, usta zaś zaklejone taśmą. Udaje się jej jednak uciec i ściągnąć na miejsce grupę dochodzeniowo-śledczą. Szybko odkrywają, że w ogrodzie domu, w którym Balicka była przetrzymywana, ktoś zakopał ciała dwóch kobiet. Podejrzenia padają na Miestwina Pomorskiego, jednak agenci CBŚP twierdzą, że mężczyzna nie mógł tego zrobić, ponieważ cały czas przebywał na Pomorzu. Olga nie chce w to uwierzyć. Jest przekonana, że to właśnie Pomorski dotkliwie ją pobił i porwał.Dwunastoletni Tobiasz Kowal trafia do domu dziecka. Jego dotychczasowe dzieciństwo skończyło się w chwili, kiedy ojciec odebrał życie mamie chłopca. W placówce opiekuńczej doświadcza okrutnej przemocy, która położy się cieniem nie tylko na jego dalszych losach, ale i życiu bliskich mu osób.W Jeleniej Górze rozpoczyna się skomplikowane śledztwo w sprawie zabójstwa dwóch młodych kobiet. Wstępne hipotezy zostają jednak obalone, kiedy zostaje zamordowana mieszkanka domu seniora, a sposób związania rąk oraz taśma na ustach pozwalają przypuszczać, że to ten sam sprawca, który uprowadził Olgę.Co łączy te ofiary? Czy Maria Łagowska, która zaginęła w dniu porwania Olgi, a później sama skontaktowała się z policją, ma coś na sumieniu? Czy Paula, córka dorosłego już Tobiasza, zmieni jego postrzeganie świata? I najważniejsze: czy zło dziedziczy się w genach?Na te pytania odpowie komisarz Olga Balicka, kiedy zakończy swoje najtrudniejsze i najbardziej wielowątkowe śledztwo w karierze Wiemy, że na nie czekaliście!***Katarzyna Wolwowicz, urodzona w 1983 roku. Magister stosunków międzynarodowych i psychologii klinicznej. Absolwentka studiów podyplomowych z mediacji.Dorastała w malowniczej górskiej miejscowości - Szklarskiej Porębie. Kocha przestrzeń, wolność i naturę, ale także ogień trzaskający w kominku, saunę i morsowanie w górskich wodospadach. Uwielbia sport, zwłaszcza narciarstwo alpejskie, a także taniec towarzyski i latynoamerykański.Autorka serii kryminalnych z Olgą Balicką, Tymonem Hanterem, Carmen Rodriguez i Rupertem Ogrodnikiem oraz thrillera W otchłani.

Ta trzymająca w napięciu historia może się wydarzyć już, zaraz, za chwilę Witajcie na Księżycu! Życie w Artemis, jedynym księżycowym mieście, jest wygodne i przyjemne, ale tylko dla turystów i miejscowych bogaczy. Wszyscy inni muszą sobie radzić, jak mogą. Wszyscy, a więc i Jazz Bashara. Dziewczyna pracuje jako kurier, dorabia sobie drobnym przemytem i marzy o beztroskiej, zamożnej przyszłości. Marzy tak bardzo, że kiedy otrzymuje propozycję udziału w przestępstwie doskonałym, waha się tylko przez chwilę. A właściwie nie waha się wcale. Niestety nie zdaje sobie sprawy, że jest jedynie pionkiem w grze o polityczne wpływy, a nawet o istnienie Artemis i życie jej mieszkańców. Bohaterka, której nie da się nie polubić. Intryga, wobec której nie sposób pozostać obojętnym. Wizja nieodległej przyszłości, która zapiera dech w piersi. Poczucie humoru, którego na próżno szukać w innych książkach. Ta powieść jest skazana na to, żeby powtórzyć sukces Marsjanina.

Tym razem nie wystarczy tylko przeżyć.Muszę wygrać.Drugi tom Czasu Żniw to jeszcze więcej mroku, intryg i bezlitosnej walki o władzę.Spektakularna ucieczka z Oksfordu ma tragiczny finał. Paige, teraz jako najbardziej poszukiwana osoba w całym Londynie, pielęgnuje w sobie głód rewolucji. Może i pozostawiła za sobą Oksford, ale Sajon nie śpi. Czuwa. Paige zostaje zmuszona do powrotu do Jaxona Halla - swego charyzmatycznego, ale brutalnego pracodawcy - aby zachować pozycję w półświatku. Jednak dziewczyna nie zamierza już nikomu się kłaniać i nawet Jaxon nie powstrzyma jej przed ujawnieniem korupcji w syndykacie. Gdy knuje plan związany z legendarną Różaną Koroną, obie strony pradawnego konfliktu pragną pozyskać jej talenty dla siebie. Rozpoczyna się polowanie na śniącą wędrowczynię.Odświeżone wydanie drugiego tomu serii The Bone Season, autorki bestsellera "The Sunday Times" i "The New York Times" - Zakonu Drzewa Pomarańczy.***To książka przełomowa. Sposób, w jaki bohaterowie Samanthy Shannon zmieniają strony, zdradzają się nawzajem i ponoszą porażki, jest równie fascynujący jak liczne zwroty akcji.The IndependentBIOGRAMSamantha Shannon(ur. 1991 w Londynie)Zaczęła pisać w wieku piętnastu lat. W latach 2010-2013 studiowała angielską literaturę i literaturę powszechną w college'u Świętej Anny w Oksfordzie. W 2013 roku wydała Czas Żniw, pierwszą książkę z siedmiotomowej serii. Czas Żniw stał się bestsellerem w rankingu "The New York Times", "The Sunday Times" i "Asian Age", a także został wybrany Książką Roku przez "Daily Mail", "Stylist" i "Huffington Post". Ponadto w serwisie Amazon powieść nazwano jedną z najlepszych książek roku 2013. Czas Żniw został przetłumaczony na dwadzieścia osiem języków. Prawa do ekranizacji nabyła wytwórnia Imaginarium Studios i 20th Century Fox. W 2014 roku Samantha Shannon znalazła się na liście Power 1000 w "Evening Standard".

Odkryj, jak podejmować wyzwania, które wykuwają liderów Potrzeba przywództwa nawiązuje do kultowego filmu Top Gun, a zarazem prezentuje niezaprzeczalną prawdę, którą autor David Berke przyswoił sobie jako oficer Korpusu Piechoty Morskiej, pilot myśliwca, instruktor Top Gun, dowódca podczas walk lądowych oraz mąż i ojciec. Bazując na doświadczeniach zdobytych w boju i podczas szkoleń, pomaga czytelnikom stać się lepszymi liderami i zrozumieć, że odpowiednie przywództwo jest warunkiem sukcesu w każdym środowisku. Berke dzieli się zasadami, które wypracował podczas wielu trudnych chwil w kokpicie myśliwca: KAŻDY JEST LIDEREM. Przywództwo nie ma nic wspólnego z rangą, tytułem czy zajmowanym stanowiskiem. Im więcej osób postrzega siebie jako liderów, tym większa szansa na wspólny sukces. PRZYWÓDZTWO DOTYCZY WSZYSTKICH ASPEKTÓW ŻYCIA. Choć zwykle odnosimy je do życia zawodowego, przywództwo jest potrzebne zawsze, w każdej sytuacji. KAŻDY PROBLEM, Z JAKIM SIĘ MIERZYMY, JEST PROBLEMEM PRZYWÓDZTWA. Sposób, w jaki liderujemy, będzie czynnikiem decydującym o sukcesie lub porażce. PRZYWÓDZTWO JEST UMIEJĘTNOŚCIĄ. Nikt nie rodzi się dobrym liderem. Przywództwa można się nauczyć. Bez względu na to, czy zarządzasz zespołem, prowadzisz firmę, czy stawiasz czoła wyzwaniom w swojej codziennej roli, Potrzeba przywództwa to przewodnik, który nauczy Cię, jak być liderem, który nie tylko wygrywa, ale i rozwija innych, inspirując do działania w trudnych chwilach. *** Szczera, pełna emocji i niezwykle autentyczna, Potrzeba przywództwa zabiera cię z kokpitu do okopu, z gabinetu do salonu i uczy lekcji przywództwa, które może dać ci tylko taki facet jak Dave Berke. Ta książka zmieni sposób, w jaki myślisz o przywództwie, sprawi, że będziesz lepszym liderem na najwyższych szczeblach zarządu i lepszym człowiekiem w życiu. admirał US NAVY William H. McRaven (w stanie spoczynku), autor bestsellera „New York Timesa” Make Your Bed. Proste rzeczy, które zmienią twoje życie… a może i świat. Nasza zdolność do rozwoju zależy od naszej zdolności do prowadzenia siebie i innych w ciągle zmieniających się okolicznościach. Berke pokazuje, jak to zrobić, pokonując nasze ego, wykorzystując najgłębsze zasoby i pozwalając, by naturalny lider w nas wyszedł na powierzchnię. dr Andrew D. Huberman Czerpiąc z doświadczeń pilota myśliwca w Korpusie Piechoty Morskiej i lidera drużyny ANGLICO w irackim Ar-Ramadi, Berke łączy historie z linii frontu z trudnymi lekcjami zdobytymi pod ekstremalną presją, a następnie przekształca tę wiedzę w konkretne i praktyczne porady, które wykraczają daleko poza pole bitwy. Niezależnie od tego, czy lecisz z prędkością naddźwiękową, prowadzisz zespół z gabinetu, czy poruszasz się w zawiłościach życia, Berke udowadnia, że prawdziwe przywództwo wymaga zdecydowania, elastyczności i pokory. Jeśli szukasz przewodnika po przywództwie wykuwanym w ogniu walki, to sięgnij po Potrzebę przywództwa. Jack Carr, autor bestsellerów „New York Timesa” Targeted: Beirut i serii Lista śmierci. BIOGRAM DAVE BERKE to emerytowany oficer Korpusu Piechoty Morskiej USA, pilot myśliwców i dowódca podczas walk lądowych. Ten doświadczony pilot F/A-18 Hornet dwukrotnie brał udział w misjach bojowych w Iraku i Afganistanie, pełniąc służbę na pokładach lotniskowców. Uzyskał kwalifikacje na F-16 Fighting Falcon i pełnił funkcję Oficera Szkoleniowego, najwyższego instruktora w Top Gun. Następnie służył jako kontroler naprowadzania powietrznego, był pierwszym marines, który latał na F-22 Raptor, i dowodził pierwszym na świecie squadronem F-35B. Po zakończeniu służby wojskowej Dave wykorzystuje swoje doświadczenie w zakresie przywództwa jako Chief Development Officer w Echelon Front, gdzie doradza, szkoli i prowadzi wykłady na temat przywództwa i rozwoju osobistego. JOCKO WILLINK przez 20 lat służył jako Navy SEAL, awansując na stanowisko dowódcy Task Unit Bruiser – najbardziej odznaczonej jednostki sił specjalnych podczas wojny w Iraku. Po przejściu na emeryturę Willink współzakładał Echelon Front, czołową firmę doradczą w zakresie przywództwa i zarządzania, a także został bestsellerowym autorem książek: Ekstremalne przywództwo i Równowaga przywództwa. Stworzył i prowadzi Jocko Podcast, jest także współwłaścicielem firm, m.in. JOCKO FUEL i Origin USA.

Nie każda pokusa prowadzi do rozkoszyRose Treso jest piękna, głośna, bogata i ekscentryczna. Uwielbia szybką jazdę, przygodny seks, tatuaże, a adrenalina to nie jej jedyne uzależnienie. Wszystko to idealnie pasuje do wizerunku wokalistki rockowego zespołu – niestety ten image bardzo łatwo zniszczyć.Doskonale wie o tym jej były chłopak, który sprzedaje mediom brudne szczegóły ich związku. Gdy skandal wybucha z hukiem, Rose zostaje zmuszona do ucieczki z Los Angeles do Włoch. Tam ma przeczekać medialną burzę.Amalfi – miejsce wybrane przez jej menedżerkę – przypomina klasztor: jest ciche, urokliwe i do bólu spokojne. Jednak spokój nigdy nie był domeną Rose.Przypadkowe spotkanie z lokalnym mechanikiem kończy się namiętnym romansem, który szybko wymyka się spod kontroli. A przeszłość wraca nagle ze zdwojoną siłą, by upomnieć się o swoje.

W Brudnym Mieście jesteś tylko marionetką…W pewnym brudnym, dusznym mieście, gdzie niecne występki są stałym elementem codzienności mieszkańców, służbę pełni Detektyw – znany z bezkompromisowości, błyskotliwego umysłu i… kompletnego braku zdolności do współpracy.Przez lata wzniósł wokół siebie mur z cynizmu i alkoholu, co skutecznie odstrasza każdego, kto próbował się do niego zbliżyć. Do czasu.Młoda Policjantka właśnie spełnia swoje marzenie – została przydzielona do pracy u boku legendarnego Detektywa. Zafascynowana jego mroczną aurą, nie daje się spłoszyć chłodem i arogancją. Im mocniej on stara się ją odepchnąć, tym głębiej ona wnika w jego świat – zawodowo i uczuciowo.Gdy jednak w mieście zaczynają znikać młode dziewczyny, oboje muszą chwilowo odstawić emocje na bok i uciszyć rządzące nimi demony. Śledztwo sprawia, że coraz bardziej wikłają się w sieć przemocy oraz tajemnic, które mogą odebrać im nie tylko karierę… ale także życie.

Tomik poetycki Zamarzyłam trochę Ciebie autorstwa Zosi Marii Pągowskiej łączy pełną emocji poezję i subtelne grafiki Andrzeja Tylkowskiego. Razem tworzą emocjonalną całość o wysokiej wartości estetycznej. Książka przyciąga odbiorców szukających współczesnej liryki oraz eleganckiego wydania, które wyróżnia się na półce. Wiersze pokazują intymną relację kobiety i mężczyzny. Każdy tekst jest krótki, wyrazisty i bardzo przystępny. Dzięki temu tomik ma wysoki potencjał sprzedażowy i doskonale pasuje zarówno do oferty całorocznej, jak i sezonowej. Publikacja świetnie sprawdza się także jako prezent, co zwiększa jej wartość dla szerokiego grona klientów. To starannie przygotowana i pięknie wydana książka, która realnie wzbogaca ofertę dystrybutorów i księgarń.

Antologia tekstów Tomka Lipińskiego, które na trwałe weszły do polskiej kultury cytowanych, powtarzanych, krążących w obiegu społecznym jako rozpoznawalne frazy kolejnych pokoleń. W wyborze, opracowaniu i z obszernym omówieniem Artura Burszty utwory te po raz pierwszy czytane są jako literatura: bez muzycznego kontekstu, ze skupieniem na samym słowie. Książka zapisuje drogę twórczą przemierzaną od ponad czterech dekad i odsłania poetycką konsekwencję autora, który od początku traktował piosenkę jako formę myślenia, mówienia i odpowiedzialności za język. Teksty te działają jak sejsmograf: rejestrują napięcia i drgania rzeczywistości, zanim przerodzą się w wstrząs, dlatego wiele z nich brzmi dziś zaskakująco aktualnie. Całość dopełniają legendarne fotografie Michała Wasążnika wizualny zapis tego samego czasu i doświadczenia, widziany z bliska i bez nostalgii. Książka ukazuje się krótko po przyznaniu Lipińskiemu Paszportu Polityki w kategorii Kreator Kultury, między tomami autobiografii, stając się lekturą nie tylko uzupełniającą, lecz konieczną.

Książka, która podważa mit języka „ojczystego” jako źródła, schronienia i tożsamości, pokazując język jako pracę: nieustanną, przerywaną, niedoszacowaną. Matkitaski wyrastają z doświadczenia opieki, macierzyństwa i wielojęzyczności, ale nie oferują narracji pocieszenia ani powrotu do pierwotności. Język wydarza się tu w mamrotaniu, jąkaniu, błędzie, dziecięcej paplaninie – tam, gdzie sens nie jest dany, lecz mozolnie wytwarzany. W przekładzie Karoliny Golimowskiej niemiecki i angielski nie tworzą harmonijnego dialogu, lecz produkują tarcia i przesunięcia, ujawniając translacyjność jako podstawowy stan egzystencji. Wolf wiąże ze sobą mit, historię i codzienną pracę opiekuńczą, pokazując, że granice języka, ciała i wspólnoty są strefami przecieku, a nie liniami podziału. Książka ukazuje się w serii „Tu i teraz” jako projekt, który odsłania język będący zadaniem bez końca – praktyką uwikłaną w relacje władzy, zależności i troski.

Baśń roślinna, która wymyka się prostemu podziałowi na literaturę dla dzieci i dla dorosłych. Bylinki opowiadają o dojrzewaniu, wspólnocie i uczeniu się własnej sprawczości w świecie, który bywa piękny, ale też nieprzewidywalny i groźny. Historia Szarotki i Lilijki istot na wpół ludzkich, na wpół roślinnych rozpoczyna się w momencie zakwitnięcia, gdy bohaterki wchodzą do społeczności zamieszkującej górską krainę. Katastrofalna burza staje się dla nich doświadczeniem granicznym: uczy, że nie wszystko da się naprawić, a prawdziwa siła tkwi w relacjach, trosce i uważności wobec innych istnień. To książka niespieszna i zmysłowa, traktująca czytelniczki i czytelników poważnie, bez uproszczeń i moralizowania. Wielogłosowa narracja oddaje głos nie tylko bohaterkom, lecz także wodzie, światłu, mchom i kamieniom, budując świat poprzez rytm, obraz i doświadczenie natury jako żywego, współodczuwającego organizmu. Dopełnieniem opowieści są ilustracje Julii Koźmin, które współtworzą sens, zamiast jedynie towarzyszyć fabule.

Kolejny, dziesiąty już tom serii pism zebranych Witolda Gombrowicza, powstającej pod redakcją prof. Włodzimierza Boleckiego i honorowym patronatem Rity Gombrowicz.Ślub to chronologicznie drugi, napisany w 1946 roku w Argentynie, spośród trzech utworów dramatycznych Gombrowicza. Przez krytyków jest uważany za zjawisko prekursorskie w stosunku do twórczości Becketta i Ionesco. Gombrowicz podejmuje w Ślubie problematykę wykorzystania formy do kreowania siebie w relacjach z innymi, popadania w sztuczność, a wszystko to zostaje ukazane w onirycznej atmosferze niepewności.Henryk - młody żołnierz - znajduje się na froncie we Francji. Motywem przewodnim jest sen, który przenosi go w rodzime strony, do karczmy prowadzonej przez jego rodziców. Zastany tam porządek jest jednak zgoła inny od tego, jaki Henryk zapamiętał. Rodzice są terroryzowani przez urzędujących w karczmie pijaków, a jego narzeczona zostaje sprowadzona do roli dziewki. Rozpoczyna się konflikt, polegający na ciągłym przybieraniu coraz to innych form. Ojciec staje się królem, pijak - ambasadorem, a Henryk - dyktatorem. Wszystko w jednym celuWydanie krytyczne w opracowaniu prof. Tomasza Bocheńskiego.

Jego biografię można utkać z samych anegdot. Bohdan Łazuka, choć zwykle nie grał głównych ról, zawsze cieszył się sympatią widzów. Książka „Przypuszczam, że wątpię” to zapis pasjonującej rozmowy z tym znanym i lubianym w Polsce aktorem, piosenkarzem i satyrykiem. To opowieść o środowisku, które Bohdan Łazuka poznał i współtworzył, o aktorstwie, kobietach, o barwnym i jednocześnie zgrzebnym życiu w PRL-u. W latach 60. ubiegłego stulecia młody Łazuka był u szczytu popularności. Rozchwytywany przez reżyserów, kochany przez publiczność, swobodnie poruszał się na scenach festiwalowych, kabaretowych, teatralnych, na planach filmowych i wśród artystycznej bohemy. Zawsze w doborowym towarzystwie. W kolejnej dekadzie umocnił wizerunek świetnego aktora, zwłaszcza komediowego, w filmach Stanisława Barei, Tadeusza Chmielewskiego, Jerzego Gruzy. Do historii przeszła jego rola w „Nie lubię poniedziałku”, gdzie był jakby sobą samym, artystą, który w Warszawie, po nocnym recitalu, w nonszalanckim nastroju, bez cienia stresu wędruje do domu wzdłuż torów tramwajowych z korbą od samochodu. W latach 80. i 90. Łazuka częściej wybierał kabaret. Dużo jeździł z koncertami po Polsce i świecie. Pozostał wędrującym aktorem do dziś. Ostatnio częściej znów widać go w filmach. Ma też stałą przystań w postaci Mazowieckiego Teatru Muzycznego. Dowcipny, elegancki, szarmancki, a kiedy trzeba dosadny. Lekkoduch, który docenił wartość rodziny. Miał cztery żony, jednak wciąż nie wie, dlaczego kobiety są tak atrakcyjne. W rozmowie z Karoliną Prewęcką dzieli się swoimi przemyśleniami na temat rodziny, zawodu aktora, Polski, cywilizacji. I prosi, żeby nie traktować jego historii jako zamkniętej. Ma jeszcze wiele do powiedzenia, ale wyznaje, że bywają momenty, kiedy stokroć wymowniejsze wydaje mu się milczenie. Atutem książki są smakowite anegdoty ze świata artystycznego oraz wypowiedzi przyjaciół i znajomych Bohdana Łazuki, m.in.: Daniela Olbrychskiego, Olgi Lipińskiej, Grażyny Szapołowskiej, Marii Czubaszek, Jerzego Owsiaka, Krzysztofa Kowalewskiego, Barbary Krafftówny i Vadima Brodskiego. Przyjaciele i znajomi o Bohdanie Łazuce – cytaty z książki Bohdan jest obdarzony oszałamiającym talentem, aktorskim, muzycznym, tanecznym. Stworzył świetne kreacje w filmie, teatrze, w kabarecie. Urodził się z talentem, ale zadbał o jego rozwój. Jest artystą z najwyższej półki i niepowtarzalnym. Tak wyjątkowym, jakim był na przykład Zbigniew Cybulski, ale Cybulski jednak nie śpiewał tak dobrze jak Bohdan. Vadim Brodski Boguś był uznany za zjawisko od początku swojej drogi artystycznej i tak określa się go nadal. Jest obdarzony rzadką cechą nawet w środowisku aktorskim. Boguś ma bowiem wyjątkowy, nieprzemijający czar, wynikający z jego osobowości i ze środków wyrazu, którymi dysponuje. Krzysztof Kowalewski Bo Bohdan to wyjątkowy, nadzwyczajny egzemplarz. Biały kruk. Miks talentów, zwłaszcza niepowtarzalnego muzyczno-aktorskiego, ale też tanecznego. Gdyby Bohdan poszedł do baletu, jestem pewna, że tam też dałby popis swojego talentu. Barbara Krafftówna Bohdan był już legendą, kiedy ja dopiero zaczynałem startować w zawodzie aktora. (…) To było jakieś szaleństwo, entuzjazm wokół tego młodziutkiego, takiego szczuplutkiego wówczas chłopca. Gdziekolwiek byliśmy, w STS-ie czy gdzie indziej, gdzie Bohdan zaszczycał nas swoją obecnością na widowni, natychmiast cała elita Warszawy prosiła go, żeby w przerwie, między bufetem a toaletą, coś zaśpiewał. On, jak Kiepura, wchodził na stolik, śpiewał, nawet a cappella, i natychmiast pojawiał się jakiś pianista, który mu akompaniował. Daniel Olbrychski Dobrego aktora poznaje się po tym, czy umie skupić uwagę widzów. Bohdan świetnie spełnia ten najważniejszy warunek sztuki aktorskiej. Jest wyjątkowy, niepowtarzalny, nadzwyczajny. Te przymiotniki najkrócej obejmuje określenie: jest inny, a dzięki temu – rozpoznawalny. Wspomnę też jego wdzięk, a zwłaszcza błyskotliwy dowcip. Olga Lipińska Bohdan jest geniuszem, ewenementem, wyjątkowym przypadkiem w polskim aktorstwie. Jego talent pozwolił mu wielokrotnie zapełniać Salę Kongresową, gdzie występował ze swoim recitalem. Żadnemu Polakowi się to nie udało. Był w jednej osobie i naszym Frankiem Sinatrą, i Charles’em Aznavourem w wodewilowym wydaniu. Grażyna Szapołowska Bohdan Łazuka (ur. 1938) - aktor filmowy i teatralny, piosenkarz. Rodzinnie związany z Lubelszczyzną. Absolwent PWST w Warszawie, uczeń Ludwika Sempolińskiego i Kazimierza Rudzkiego. Laureat pierwszej nagrody na pierwszym Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu (1963). Wykonawca wielu przebojów, między innymi: „To było tak”, „Dzisiaj, jutro, zawsze”, „Bo to się zwykle tak zaczyna”, „Bohdan, trzymaj się”, „Tajemnice Mundialu”. Występował w „Kabarecie Starszych Panów”. Współpracował z wieloma osobowościami polskiej sceny kabaretowej. Należał do artystycznego środowiska, nadającego ton polskiej kulturze w latach 60. i 70. XX wieku. Znany z popularnych filmów, zwłaszcza komediowych. Związany z kilkoma warszawskimi teatrami: Współczesnym, Syrena, Kwadrat, Rozmaitości, Komedia. W połowie lat 90. zrezygnował ze stałego etatem, ale do dziś pozostał bardzo aktywny. Koncertuje po Polsce, gra w filmach i serialach, występuje w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury w Warszawie. Karolina Prewęcka (ur. 1967) – dziennikarka, autorka książek. Są wśród nich zapisy rozmów z aktorami Stanisławą Celińską i Bohdanem Łazuką, biografia malarki Meli Muter oraz wspomnienia Monique Chmielewskiej-Lehman i Artura B. Chmielewskiego o ich ojcu, Henryku Jerzym Chmielewskim – Papciu Chmielu. Absolwentka etnografii, przede wszystkim lubi słuchać ludzi, stara się utrwalać pamięć o ich przeżyciach i przekazywać emocje.

Stettin, lato 1931 roku. Kriminalinspektor Eilhard Kurtz prowadzi śledztwo w sprawie brutalnego morderstwa popełnionego w szpitalu. Denat, prawnik z Hesji nazwiskiem Schwann, ocalał z katastrofy lotniczej, która wydarzyła się dwa dni wcześniej w okolicach Stettina.Wkrótce w identyczny i okrutny sposób ginie węglarz, mieszkający w lesie nieopodal miejsca, gdzie rozbił się lecący z Berlina samolot. W tym samym czasie znika nagle Annelise, córka Kurtza. Dość szybko staje się jasne, że w sprawę w jakiś sposób zamieszany jest Cornelius Schulze, wpływowa postać, szczeciński notabl i członek bojówki NSDAP. Kiedy znika syn znanego, lokalnego przemysłowca, sprawa komplikuje się jeszcze bardziej. W ręce inspektora wpadają kolejne klocki układanki, ale ktoś uparcie nie chce, żeby Kurtz coś z nich zbudował. Jedno jest pewne: ów ktoś chce odzyskać rzecz, którą w momencie katastrofy miał przy sobie Schwann i która zniknęła tuż po niej. Kurtz orientuje się, że stawka jest wysoka, a gracze bezwzględni.Czy w mrocznych czasach jest jeszcze miejsce na ludzkie odruchy? Czy to, kto ma rację zależy od pozycji, jaką zajmuje?

"Emocje i sztuczna inteligencja AI. AI jako coach i prompty" autorstwa Mateusza Tkaczyka to książka, która łączy świat emocji, psychologii i technologii w spójną, fascynującą opowieść o człowieku w epoce algorytmów. To nie jest podręcznik o maszynach - to refleksyjna i inspirująca podróż w głąb ludzkiej świadomości, pokazująca, że emocje stanowią nasz najstarszy i najbardziej precyzyjny system inteligencji, a sztuczna inteligencja może stać się ich lustrem. Autor z pasją i klarownością tłumaczy, jak uczą się algorytmy, czym różni się empatia obliczeniowa od ludzkiej, dlaczego emocje mają kluczowe znaczenie w podejmowaniu decyzji oraz w jaki sposób technologia może wspierać człowieka, a nie go zastępować. Każdy rozdział to połączenie rzetelnej wiedzy neuronaukowej, psychologicznej refleksji i praktyki codziennego życia. Książka zawiera liczne ćwiczenia i zadania, które uczą uważności, samoregulacji emocjonalnej oraz świadomego korzystania z narzędzi AI.Autor przekonuje, że przyszłość technologii zależy od emocji, jakich ją nauczymy. Jeśli uczymy ją empatii - zacznie ją symulować. Jeśli karmimy gniewem - będzie go odtwarzać. Dlatego autor zachęca do mądrego dialogu z maszyną, ale przede wszystkim - do głębszego dialogu z samym sobą. "Emocje i sztuczna inteligencja AI" to książka, która inspiruje, uspokaja i skłania do refleksji. Uczy, że prawdziwa inteligencja nie polega na szybkości przetwarzania danych, lecz na umiejętności rozumienia uczuć - swoich i innych. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce żyć świadomie w świecie technologii, zachowując człowieczeństwo i wewnętrzną równowagę.Przyszłość nie należy do tych, którzy czują mniej.Należy do tych, którzy czują świadomie.

Publikacja to kompleksowe opracowanie do nauki i powtórki przed egzaminem. W książce zostały zawarte najważniejsze zagadnienia z zakresu prawa cywilnego (zobowiązań i spadków). Opracowanie zostało podzielone na 2 działy tematyczne, w których znajdziesz 4 części omawiające m.in: część ogólną oraz część szczegółową zobowiązań, zagadnienia związane z dziedziczeniem, umowy w prawie spadkowym. Na końcu każdej z części znajduje się test, dzięki któremu możesz sprawdzić poziom zdobytej wiedzy. Stan prawny 1 stycznia 2026 r.

Maj 1923 roku. W spokojne londyńskie przedpołudnie do biura Chaneya i Camberwella wpada adwokat z Lincolns Inn Fields, prowadząc sir Stephena Maxtondalea. Jego starszy brat sir John, uznany przed laty za zmarłego nagle wrócił do Anglii i po jednej nocy w Sedbury Manor rozpłynął się w powietrzu. W grę wchodzi tytuł, dochód z Heronswood, kopalniany węgiel i fortuna. Nad parkiem wiszą stare tajemnice, a wśród drzew czai się nieugaszona uraza: Robson, dzierżawca farmy dworskiej, niegdyś przysiągł zabić uciekiniera. Lecz ślad prowadzi także do Londynu do Hatton Garden i świata drogich kamieni. Policja widzi jednego winnego, Chaney widzi labirynt. W tej sprawie najgroźniejsze nie jest to, co oczywiste, lecz to, co zbyt dobrze udaje oczywistość. Pierwsze wydanie w języku polskimCzwarta sprawa prowadzona wspólnie przez spółkę detektywów Chaney&Camberwell

Rok 1958. W portowym Gdańsku jedna paczuszka wystarcza, by rozsypało się życie porucznika Ryszarda Turły: w torebce jego żony Moniki milicja znajduje pięćdziesiąt gramów kokainy. W gospodzie Pod Albatrosem ktoś zniknął bez śladu, a w mieście krążą plotki o rudym, który sprzedaje śnieg i nakazuje milczenie. Major Wodzira rozpoczyna polowanie, w którym każdy świadek ma inną wersję, każdy trop prowadzi w ciemny zaułek, a najbliższa osoba staje się podejrzaną.Równolegle gdzieś w piwnicznej izbie bez okien więziona jest młoda kobieta. Ktoś wmawia jej cudze nazwisko i łamie pamięć chłodnym spojrzeniem czarnych oczu. Trop z Trójmiasta biegnie na Mazury, do wsi Babięta, gdzie podejrzany przywdziewa kolejną twarz raz jest rudzielcem, raz eleganckim Francuzem Andr Larsenem. Do gry wchodzi dziennikarka Krystyna Barecka, a stawką stają się nie tylko narkotyki, lecz także miłość, honor i prawda. Kto pociąga za sznurki i dlaczego wybrał Monikę? Autorka znana z przedwojennych kryminałów pisanych pod pseudonimem Piotr Godek.

Na odludnej wyspie, pośród szeptów bagien i splątanych gałęzi, do rąk narratora trafia niezwykły skarb natury: złoty żuk, lśniący jak moneta z dawno zatopionego świata. Drobiazg staje się iskrą budzi obsesję, uruchamia pamięć, a przede wszystkim prowadzi do zagadki zakodowanej w pozornie niewinnych znakach. Wraz z ekscentrycznym Legrandem i wiernym Jupitrem czytelnik wyrusza w wędrówkę, gdzie logika ściera się z przesądem, a każdy krok w gęstwinie przybliża do tajemnicy. To opowieść o szyfrze, ryzyku i chciwości i o tym, jak przypadek potrafi wskazać drogę do złota.

Jeśli wierzyć numerologom, jedenastka symbolizuje oświecenie i dążenie do prawdy rozumianej dosłownie, ale również metafizycznie. To liczba mistrzowska, którą cechuje humor, intelekt i błyskotliwość. Takie są właśnie opowiadania zawarte w tomie "To jest ważne, ale nie ma znaczenia". Czym zajmują się po godzinach znudzone małżeństwa, jak wakacje spędzają kosmici? Czy świat gotowy jest na nowy naród wybrany oraz nowego Mojżesza i do czego zdolny jest człowiek, gdy nie ma już nic do stracenia? To tylko kilka nieszablonowych pytań, które Waldemar Cichoń stawia w swojej najnowszej książce. Waldemar Cichoń, znany jest głównie jako twórca cieszących się ogromną popularnością książek dla dzieci i młodzieży (jego bestsellerowa książka "Cukierku, Ty łobuzie!" Znajduje się od 2017 roku w kanonie lektur szkolnych). Tym razem spod jego pióra wyszło jedenaście znakomitych historii dla dorosłych o życiu i śmierci, o tym, co jest ważne, choć w ostatecznym rozrachunku nie ma żadnego znaczenia. Słodko-gorzki humor, erudycja, intelektualna zabawa, odniesienia do popkultury i poetyka realizmu magicznego czyż może być lepszy przepis na doskonały zbiór opowiadań? Czyta: Mirosław Neinert