Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Kolekcja zawierająca najpopularniejsze utwory fortepianowe nieco zapomnianej XIX wiecznej polskiej kompozytorki. Zbiór zawiera 5 kompozycji, wśród nich słynną na całym świecie Modlitwę dziewicy oraz równie przebojową Modlitwę wysłuchaną. Utwory są niezbyt skomplikowane wykonawczo i ujmują swoją melodyjnością, łagodnością i elegancją, stanowiąc znakomite uzupełnienie repertuaru pianistów, również amatorów, oraz uczniów końcowych klas szkoły muzycznej I stopnia. Materiał został opracowany wykonawczo, zawiera m.in. aplikaturę
seria B t. III A W dziewiętnastowiecznej i wczesnodwudziestowiecznej praktyce muzycznej przyjęło się pisać i publikować utwory z repertuaru skrzypcowego od razu w dwóch wersjach: z akompaniamentem zespołowym i fortepianowym. Takie rozwiązanie pozwalało twórcom z jednej strony na wykorzystanie w pełni umiejętności instrumentacji i kształtowania brzmienia większego zespołu, z drugiej na dotarcie do większego grona odbiorców, kameralna obsada umożliwiała bowiem kompozycji zagoszczenie w repertuarze licznych wykonawców, a wśród nich także uczniów i studentów. W tę tradycję wpisuje się także Legende Feliksa Nowowiejskiego. Wersja orkiestrowa doczekała się już wydania źródłowo-krytycznego. Prezentowana w niniejszym tomie wersja fortepianowa jest więc niejako dopełnieniem tego przedsięwzięcia wydawniczego, a koncepcja umieszczenia identycznej partii głosu solowego w obu wydaniach hołduje oryginalnej idei dwojakiego zastosowania jednego utworu. Legendę trudno nazwać dziełem nowatorskim czy wysoce zawansowanym technicznie, nie sposób jednak odmówić jej bogactwa kolorystycznego, inwencji melodycznej i znacznego ładunku dramatycznego. W tym dość zwięzłym utworze uwidacznia się dobry warsztat kompozytorski i wyobraźnia muzyczna kompozytora.
Powstałe w 1909 roku Theme varie to dzieło z niewielkiego dorobku kompozytora na fortepian. Jak sam tytuł wskazuje, utwór posiada formę wariacji. Temat został opracowany na dziesięć różnych sposobów, a każda wariacja reprezentuje inny charakter, np. piąta posiada nastrój wzburzenia, a dziewiąta mazurowej elegancji. Utwór powinien stanowić wyzwanie dla dojrzałego pianisty.
Etiudy na tubę i helikon autorstwa Adama Boguni to zbiór ćwiczeń i utworów edukacyjnych, które powstały z myślą o uczniach szkół muzycznych I i II stopnia oraz studentach uczelni muzycznych. Kompozycje te nie są wirtuozowskimi popisami, lecz przystępnymi materiałami dydaktycznymi, szczególnie pomocnymi w pierwszych latach nauki gry na tubie i w orkiestrach dętych. Autor, mając wieloletnie doświadczenie pedagogiczne, wypełnia w ten sposób lukę w literaturze przeznaczonej na ten instrument. Zbiór stanowi wartościowe narzędzie wspierające rozwój techniczny i muzyczny, które może być użyteczne zarówno dla początkujących, jak i bardziej zaawansowanych muzyków.
Etoile pour David to utwór na fortepian solo autorstwa Hanny Kulenty, dedykowany pamięci Dawida Lewandowskiego, który przez lata współpracował z kompozytorką w duecie, łącząc perkusyjne improwizacje z fortepianem. Powstały 24 lutego 2022 roku utwór jest wyrazem osobistego hołdu dla zmarłego artysty. Kompozycja, utrzymana w formie zbliżonej do mazurka, wyróżnia się intymnym charakterem i niepowtarzalnym stylem, co sprawia, że jest szczególnie bliska kompozytorce. Przeznaczona dla średniozaawansowanych i zaawansowanych pianistów, Etoile pour David stanowi część szerszego cyklu utworów Hanny Kulenty pod wspólnym tytułem Etoile. Wśród nich znajdują się również Etoile infini na kwartet smyczkowy oraz Etoile na głos i fortepian. Choć wszystkie te dzieła łączy subtelna nić stylistyczna, Etoile pour David wyróżnia się najbardziej osobistym i introspektywnym charakterem, stanowiąc wyjątkowy element twórczości kompozytorki.
Utwory z tego zbioru przeznaczone są dla bardziej zaawansowanych uczniów szkoły muzycznej mam nadzieję, że będą dla nich stanowić ciekawe wyzwanie! Cykl ośmiu utworów zatytułowany My Themes, czyli moje tematy, zawiera 2-, 3- i 4-minutowe kompozycje na trąbkę i fortepian. Każdy utwór ma też swój własny tytuł. Pisząc ten cykl, wykorzystałam tematy muzyczne, które pojawiły się już wcześniej w moich kompozycjach na różne składy instrumentalne teraz dostosowałam je do możliwości trąbki i fortepianu oraz do poziomu trudności odpowiedniego dla młodzieży. Niektóre tematy są świeże, w tym sensie, że jeszcze czekają na swoje np. symfoniczne wersje, choć miałam je w głowie już od dawna, a nawet od dzieciństwa np. melodię Bunny Pio wymyśliłam, gdy miałam 6 lat. Hanna Kulenty Utwory ze zbioru cechują się dużą złożonością zarówno pod względem technicznym, jak i interpretacyjnym. Ze względu na intensywność muzyczną, bogactwo środków wyrazu oraz wysokie wymagania od wykonawcy, repertuar ten najlepiej sprawdza się wśród uczniów w wieku późnoszkolnym, około 1215 lat. Są to kompozycje odpowiednie dla szczególnie uzdolnionych uczniów kończących szkołę muzyczną I stopnia lub rozpoczynających naukę w II stopniu.
3 kaprysy op. 29 na skrzypce solo Karola Lipińskiego (1790-1861) zasługują na uwagę skrzypków ze względu na bogactwo problemów technicznych. Powstały w latach 1835-36. Po raz pierwszy zostały wydane w firmie J. Schuberth & Co. w Lipsku z dedykacją A Mr. Gustav Adolph Bernard. Niniejsze wydanie zostało przygotowane w oparciu o ten pierwodruk. Poprawiono w nim nieliczne błędy pierwszego wydania. - Irena Dubiska
Kaprysy op. 3 Karola Lipińskiego to dzieła łączące wirtuozerię z wyjątkową muzykalnością, stworzone jako odpowiedź na potrzeby repertuarowe młodego skrzypka-wirtuoza. Kompozycje te oferują pełen wachlarz technik skrzypcowych, takich jak dwudźwięki, akordy, gamy czy pasaże, wymagając jednocześnie opanowania gry legato, które przy nagromadzeniu trudności technicznych stanowi dodatkowe wyzwanie. Utwory charakteryzują się bogactwem melodycznym i śpiewnością, co nadaje im wyjątkowy urok. Kaprysy są doskonałym materiałem dydaktycznym, pomagającym w rozwijaniu warsztatu technicznego i muzycznego. Dzięki obecności partii akompaniującej na wiolonczelę ulubionego instrumentu Lipińskiego zyskują one dodatkowy walor kameralny. Wiolonczelowa partia, mniej wymagająca technicznie, jest idealna dla uczniów szkół muzycznych I i II stopnia oraz studentów, co czyni publikację uniwersalną i atrakcyjną zarówno na estradę, jak i do codziennej nauki.
Trzy polonezy koncertowe Juliusza Zarębskiego to zbiór wybitnych dzieł na fortepian solo, będących świadectwem patriotycznego ducha epoki zaborów oraz kunsztu wirtuozowskiego kompozytora. Zarębski, inspirowany tradycją Chopinowskich polonezów i techniczną wirtuozerią Franza Liszta, stworzył utwory pełne emocjonalnej głębi i technicznej maestrii, które stanowią wyzwanie nawet dla najbardziej doświadczonych pianistów. W skład zbioru wchodzą: Grande Polonaise op. 6 (ok. 1881) heroiczno-dramatyczny polonez łączący wirtuozowską formę z tradycją narodową. Polonaise melancolique op. 10 (ok. 1880) pełen liryzmu i melancholii, wydany po raz pierwszy w 1882 roku. Polonaise op. 28 (1885) dzieło o uproszczonej fakturze i bardziej kameralnym charakterze, rezygnujące ze stylu brillante. Wydanie zawiera poprawiony tekst nutowy, uwzględniając aplikaturę i pedalizację, co ułatwia przygotowanie do wykonania. Zbiór jest dedykowany profesjonalnym pianistom, którzy poszukują repertuaru o wysokich walorach artystycznych i technicznych.
Niniejsza publikacja jest przeznaczona dla wszystkich dzieci niezależnie od ich umiejętności od zajmujących się amatorskim muzykowaniem po profesjonalnie kształconych przyszłych pianistów. Oferuje podstawy improwizacji, pozostawiając każdemu uczniowi i nauczycielowi przestrzeń na kreatywność. Zamieszczone kody QR umożliwiają wysłuchanie nagrań utworów na portalu YouTube.
Pieśni Stanisława Moniuszki w przekładach i kolekcjach zagranicznych z XIX wieku Autorka niniejszego wyboru miała na względzie dwa cele: zebrać w jednym tomie najbardziej wartościowe pieśni Stanisława Moniuszki z tych, które za życia kompozytora zostały przetłumaczone na języki obce i wydane za granicą, oraz ukazać sposób funkcjonowania tych publikacji na zagranicznym rynku muzycznym. Zagadnienie europejskiej recepcji muzyki Moniuszkowskiej nie jest jeszcze dobrze zbadane. O ile stosunkowo dużo wiemy na temat zagranicznych premier operowych kompozytora, a nawet wykonań koncertowych pojedynczych arii z oper, o tyle wykonania pieśni na europejskich estradach wymykały się dotąd uwadze biografów, co tłumaczy się tym, że na ten temat trudno znaleźć jakiekolwiek wzmianki w prasie czy innych źródłach. Podobna sytuacja dotyczy zresztą polskiej recepcji pieśni Moniuszki. Wykonywano je bowiem pojedynczo lub po kilka w ramach koncertów o mieszanych programach, których szczegóły zazwyczaj nie dotrwały do naszych czasów
Wings Concertino jest kameralną wersją Wings Concerto, skomponowanego pierwotnie na dwa flety i orkiestrę kameralną. Utwór został napisany w pełnej wdzięku konwencji. Lekkość stylistyczna umiejscowiona w stylu neoklasycznym połączona z romantyzującym sposobem narracji nie tylko sprawia przyjemność w odbiorze, ale również daje wielką satysfakcję wykonawczą. Kompozytor, pomimo zastosowania oszczędnych środków wyrazu, niezwykle sugestywnie zbudował świat dźwiękowy, osiągając intensywność ekspresji przepełnionej witalizmem. Utwór składa się z trzech kontrastujących części pierwsza i ostatnia dają solistom możliwość ukazania wirtuozerii i precyzji w lekkości artykulacyjnej, zaś środkowa, oparta na wątkach lirycznych, wymaga od nich wrażliwości barwowej i operowania szlachetnym, pełnym wyrazu dźwiękiem. [fragment wstępu]
Wings Concertino to kameralna wersja Wings Concerto, pierwotnie skomponowanego na dwa flety i orkiestrę kameralną. Utwór wyróżnia się wdzięczną i lekką stylistyką neoklasyczną, wzbogaconą romantyczną narracją, która czyni go zarówno przyjemnym w odbiorze, jak i satysfakcjonującym w wykonaniu. Kompozycja, mimo oszczędnych środków wyrazu, tworzy intensywny świat dźwiękowy, emanujący witalnością i ekspresją. Trzy kontrastujące części pozwalają solistom zaprezentować różnorodne umiejętności: wirtuozerię i precyzję artykulacyjną w częściach skrajnych oraz liryczną wrażliwość barwową i ekspresyjny dźwięk w części środkowej.
Wings Concertino jest kameralną wersją Wings Concerto, skomponowanego pierwotnie na dwa flety i orkiestrę kameralną. Utwór został napisany w pełnej wdzięku konwencji. Lekkość stylistyczna umiejscowiona w stylu neoklasycznym połączona z romantyzującym sposobem narracji nie tylko sprawia przyjemność w odbiorze, ale również daje wielką satysfakcję wykonawczą. Kompozytor, pomimo zastosowania oszczędnych środków wyrazu, niezwykle sugestywnie zbudował świat dźwiękowy, osiągając intensywność ekspresji przepełnionej witalizmem. Utwór składa się z trzech kontrastujących części pierwsza i ostatnia dają solistom możliwość ukazania wirtuozerii i precyzji w lekkości artykulacyjnej, zaś środkowa, oparta na wątkach lirycznych, wymaga od nich wrażliwości barwowej i operowania szlachetnym, pełnym wyrazu dźwiękiem. [fragment wstępu]
Wings Concertino jest kameralną wersją Wings Concerto, skomponowanego pierwotnie na dwa flety i orkiestrę kameralną. Utwór został napisany w pełnej wdzięku konwencji. Lekkość stylistyczna umiejscowiona w stylu neoklasycznym połączona z romantyzującym sposobem narracji nie tylko sprawia przyjemność w odbiorze, ale również daje wielką satysfakcję wykonawczą. Kompozytor, pomimo zastosowania oszczędnych środków wyrazu, niezwykle sugestywnie zbudował świat dźwiękowy, osiągając intensywność ekspresji przepełnionej witalizmem. Utwór składa się z trzech kontrastujących części pierwsza i ostatnia dają solistom możliwość ukazania wirtuozerii i precyzji w lekkości artykulacyjnej, zaś środkowa, oparta na wątkach lirycznych, wymaga od nich wrażliwości barwowej i operowania szlachetnym, pełnym wyrazu dźwiękiem. [fragment wstępu]
Krakowskie kwartety skrzypcowe to zbiór kameralnych miniatur skrzypcowych skierowany do szerokiego grona odbiorców. Utwory mogą być wykonywane zarówno przez profesjonalnych muzyków, studentów, licealistów, jak i uzdolnione dzieci, choć niektóre z nich wymagają zaawansowanych umiejętności instrumentalnych i doświadczenia w grze kameralnej. Zbiór składa się z dziesięciu różnorodnych miniatur, z których każda wyróżnia się unikalnym brzmieniem. Wśród kompozycji znajdziemy tańce, takie jak krakowiak, walc, kujawiak i oberek, ale także utwory o charakterze epickim i humorystycznym. Tematycznie wszystkie dzieła nawiązują do Krakowa, tworząc muzyczne obrazy inspirowane życiem tego miasta. Zarówno tytuły, jak i brzmienia odzwierciedlają atmosferę i ducha dawnej stolicy Polski, czyniąc zbiór interesującą propozycją repertuarową dla miłośników muzyki kameralnej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
