Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Przejmujący, ale zarazem ironicznie zabawny portret palestyńskiej kobiety, która nie godzi się z rolą ofiaryNahr siedzi w jednoosobowej celi i spędza dni na rozmyślaniu o dramatycznym ciągu wydarzeń, który doprowadził do tego, że utknęła w więzieniu w kraju, którego prawie nie zna. Urodziła się w Kuwejcie w latach 70. jako córka palestyńskich uchodźców. Marzyła, by znaleźć idealnego mężczyznę, wychowywać dzieci, a z czasem, kto wie, może i otworzyć własny salon kosmetyczny. Tymczasem mąż porzucił ją tuż po ślubie, rodzina żyje w ubóstwie, a ona sama zostaje zmuszona do prostytucji. W dodatku inwazja Stanów Zjednoczonych na Irak sprawia, że musi uciekać - jak niegdyś jej rodzice.Nahr jednak tak łatwo się nie poddaje. Gdy trafia do Palestyny, jej marzenia się spełniają: zakochuje się i zakłada rodzinę, splatając swój los z krajem pod izraelską okupacją. Opowieść Nahr, nieustannie szukającej miłości w okrutnym świecie, przeplata się z bieżącą polityką i konfliktami na Bliskim Wschodzie, odsłaniając nie tylko upór i siłę, ale też osobisty wymiar wydarzeń, które stają się nagłówkami prasowymi.
Wydanie rozszerzone zawierające dodatkowe teksty i rozmowę Stephena Kinga z Joem Hillem. „Dużo czytać. Jeszcze więcej pisać. Nie poddawać się. Wyłączyć telewizor. Być uczciwym wobec siebie i swoich bohaterów. Nie bać się krytyków. Nie lekceważyć gramatyki. Oszczędzać słowa” – radzi początkującym pisarzom słynny autor horrorów. Ale „Pamiętnik rzemieślnika” to nie tylko porady dla twórców. Wielbiciele Kinga znajdą tutaj wiele szczegółów biograficznych, a także historie poszczególnych pomysłów, konkretnych tekstów i postaci. King nie próbuje kreować się na mentora początkujących literatów, nie mitologizuje też samego tworzenia, choć głęboko wierzy w magiczną siłę słowa pisanego. Stephen King (ur. 1947) nazywany jest Królem Horroru. Sławę i awans z pracownika pralni na najbogatszego pisarza Ameryki przyniosła mu „Carrie” (1974). To od niej zaczęło się pasmo prawdziwych bestsellerów – wśród nich znalazły się chociażby kultowe „Miasteczko Salem” (1975), „Lśnienie” (1977), „Bastion” (1978), cykl „Mroczna Wieża” (1982–2012), „Cmętarz Zwiężąt” (1983), „To” (1986), „Misery” (1987), „Zielona mila” (1996), „Dallas ’63” (2011), a także najnowsze powieści – „Billy Summers” (2021), „Holly” (2023) i „Nie wymiękaj” (2025). Dzieła Kinga, łączące gatunki takie jak horror, science fiction, sensacja, thriller i fantasy, rozeszły się w setkach milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Były też wielokrotnie ekranizowane. Stephen King i jego żona Tabitha mają córkę i dwóch synów – pisarzy Owena Kinga („Śpiące królewny”) i Joego Hilla („Locke & Key”).
Nic tak nie łączy jak wielki spadek.W wieku 90 lat umiera Alojzy Stawicki, multimilioner, przedsiębiorca, dobroczyńca, a także - choć nigdy mu tego nie udowodniono - jeden z największych w historii złodziej dzieł sztuki. Według niektórych to właśnie on dokonał kradzieży trzech najcenniejszych obrazów polskich malarzy, nazywanych "Wielką Trójką Stawickiego".Spadkobiercami fortuny Stawickiego zostają jego dwaj wnukowie, obecnie skłóceni i śmiertelnie na siebie obrażeni. Alojzy nie byłby jednak sobą, gdyby nie przygotował dla braci nieprzyjemnej niespodzianki. Żeby otrzymać spadek, bracia muszą wspólnie rozwiązać zagadkę Wielkiej Trójki Stawickiego. Na domiar złego czas nie jest ich sprzymierzeńcem, a przeszkody zaczynają się mnożyć. Chętnych na obrazy Stawickiego jest bowiem wielu, a wśród nich: policja, Kościół, a nawet mafia. Szczególnie zdeterminowana wydaje się zaś komisarz Iga Mauer. A wszystko to obserwują wścibskie media.Czy w tym chaosie cokolwiek można zachować w tajemnicy? I co było prawdziwym celem Alojzego Stawickiego?"Spadek po mojemu" to przewrotna, pełna akcji i błyskotliwych dialogów komedia kryminalna, w której to, co nie powinno się wydarzyć, wydarzy się na pewno.
LEGENDY MÓWIĄ WIELE.ALE JESZCZE WIĘCEJ UKRYWAJĄ.Po nagłej śmierci swojego chłopaka Vera najchętniej również pożegnałaby się z życiem. Ale na razie próbuje sobie radzić - pracuje w hotelu w Glastonbury i stara się nie zwracać na siebie uwagi. Pewnego dnia w hotelu pojawia się tajemniczy gość, który twierdzi, że jest Merlinem, a ona królową Ginewrą, która jako jedyna może ocalić królestwo Artura i przywrócić magię. Merlin przenosi ją do VII wieku, ale szybko okazuje się, że Vera nie pamięta zupełnie nic ze swojego dawnego życia.Dlaczego król Artur nie może na nią patrzeć?Dlaczego jej dusza krzyczy, gdy jest blisko niego?Co pozbawiło ją wspomnień i, co najważniejsze, w jakim celu?Pytania się mnożą, a czasu na ratunek dla królestwa jest coraz mniej
"Massie jest mistrzem historycznej opowieści, imponuje niesamowitym literackim rzemiosłem?" Max Boot, The New York Times Book Review Przedstawił każdą postać z artystyczną wizją pisarza napisana z pasją opowieść o ludziach z epoki pierwszej wojny światowej. The Waszyngton Post Book World Wspaniałe, niewyobrażalne osiągnięcie? Książka napisana lekkim, świetnie się czytającym stylem oparta na benedyktyńskiej pracy historyka... Milwaukee Journal Sentinel Żywy opis postaci i wydarzeń mistrz gawędziarstwa? w tym rodzaju historycznego pisarstwa wątpię, by Massie miał sobie równego. Paul Kennedy, Los Angeles Time Book Reviev Półmisek wypełniony smakowitymi opisami postaci. Wielka, wspaniała lektura. New York Post
Czy intymność to coś, czego się uczymy - czy raczej coś, co próbujemy sobie przypomnieć? Co sprawiło, że nasze pragnienia, potrzeby i bliskość zostały zamknięte w ramach norm, oczekiwań i milczenia?
"Seksualna świadomość" to książka, która odważnie zagląda tam, gdzie zwykle nie sięgamy wzrokiem. Do sfery intymności - osobistej, kulturowej i społecznej. Pokazuje seksualność jako przestrzeń napięć: między wiedzą a wstydem, wolnością a normą, tym, co czujemy, a tym, co "wypada".
Autorki łączą rzetelną wiedzę naukową z uważną obserwacją codziennych doświadczeń kobiet i mężczyzn. Bez sensacji i bez uproszczeń prowadzą czytelnika przez obszary najczęściej przemilczane - relacje, pragnienia, wewnętrzne konflikty i ciche pytania, które rzadko znajdują miejsce w rozmowie.
To nie jest poradnik, który mówi, jak powinno się żyć czy czuć. To książka, która otwiera przestrzeń do refleksji. Pokazuje, jak wiele może się zmienić, gdy zaczynamy patrzeć na własną seksualność z większą świadomością, wrażliwością i szacunkiem.
Dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć siebie - bez wstydu, bez schematów, bez udawania.
Gabriel de León stracił rodzinę, wiarę i ostatnią nadzieję na położenie kresu nieskończonej nocy – Świętego Graala, Dior. Kiedy jego jedyną motywacją pozostaje zemsta, wyprawia się z drużyną wiernych towarzyszy do serca rozdzieranego wojną Augustin, by pozbawić życia Wiecznotrwałego Króla.
Ostatni Srebroświęty nie wie jednak, że Graal żyje – i spieszy do oblężonej stolicy cesarstwa, wiedziona wątłą nadzieją na zakończenie bezdnia. W dworskich salach czai się jednak zdrada, a legiony Wiecznotrwałego Króla z każdym dniem są coraz bliżej. Gabriel i Dior zostają wciągnięci w ostateczną bitwę, która zadecyduje o przyszłych losach cesarstwa. Kiedy słońce zachodzi po raz – być może – ostatni, nikomu nie mogą już ufać.
Nawet sobie nawzajem.
Dawno temu marzyłem o Drakuli. Znałem filmy z Bélą Lugosim i Christopherem Lee, zdobyte jakimś cudem na kasetach wideo, ale sama powieść pozostawała niedostępna. Cenzorzy w PRL niechętnie patrzyli na wampira, który boi się krzyża. Plotka głosi, że wydanie powieści Stokera zatrzymano wskutek protestu rumuńskiej ambasady. Pamiętam swoją, dziecięcą jeszcze, radość, kiedy udało mi się zdobyć pierwsze polskie wydanie, na samym początku lat dziewięćdziesiątych. Niestety, nie było ono kompletne. Z treści wyleciały postacie i wątki. Nikt nie sprawdzał jakości przekładu. Drakula, jedna z najbardziej wpływowych książek, miała wyjątkowego pecha nad Wisłą. Powieść, piekielnie nowoczesna w czasie jej powstania, do dziś inspiruje twórców kultury. Nasz świat byłby zupełnie inny, gdyby nie Drakula. A dla mnie ta edycja jest niewiarygodnym spełnieniem dziecięcego marzenia, to prezent podarowany samemu sobie sprzed lat, kiedy rozmyślałem o wampirach, wędrując po księgarniach. Łukasz Orbitowski
Fiodora Dostojewskiego (1821-81) bardzo wielu uważa za najwybitniejszego rosyjskiego pisarza, niewątpliwie był czołowym przedstawicielem (obok Tołstoja i Turgieniewa) rosyjskiego realizmu, wielkim pesymistą, człowiekiem skazanym przez carat na katorgę, a potem przeciwnikiem idei socjalistycznych. Do jego najważniejszych dzieł należą "Zbrodnia i kara", "Bracia Karamazow", czy "Biesy" Napisane w 1864 roku "Notatki z podziemia" uważa się - słusznie - za zapowiedź tych najsłynniejszych powieści, za prekursorską, w swoim egzystencjalistycznym wydźwięku, a wielu zalicza ją do najwybitniejszych osiągnięć pisarza. Problem wolnej woli, problem rewolucji, którą główny bohater uważa za głupią, polemizując tutaj z liberalną inteligencją rosyjską; problem zła w człowieku.Ta spowiedź podstarzałego, samoizolującego się od społeczeństwa rosyjskiego inteligenta daje prawdziwy obraz "czarnej duszy". Wyalienowanie ale wraz z samowywyższeniem, niezdolnością do nawiązywania relacji, pogardą dla innych (relacja głównego bohatera z prostytutką Lizą, jedyną którą mógłby pokochać, ale oczywiście odrzuca taką możliwość), poczucie krzywdy i chęć odwetu na świecie, który go ignoruje (zapowiedź teorii resentymentu). Jak pisze w przedmowie Nadieżda Michnowiec Podziemny człowiek referuje nowatorstwo własnych myśli, ma siebie za głosiciela niejednej nowej idei, za nowego Napoleona. Wszyscy płaczą i mnie całują (bez tych reakcji byliby straszliwymi bałwanami), a ja bosy i głodny spieszę głosić nowe idee i pokonuję wsteczników pod Austerlitz. Rojąc, zajęty jest bohater poszukiwaniem atrybutów swego majestatycznego statusu: odmiennie, aniżeli w przypadku historycznej postaci Napoleona, widzi siebie jako bosego i głodnego, jako człowieka, co za nic ma pokusy tego świata. I tworzy swój niemalże boski obraz: Pojawię się nagle na świecie Bożym, a nuż nawet na białym koniu i w laurowym wieńcu.Ten ostatni, jak pamiętamy ze starogreckich mitów, był ozdobą głowy boga Apollina. Laurowy wieniec nosił również legendarny czwarty rzymski cesarz, Ancus Martius. Jednakże wszystkie te dotyczące nakrycia głowy rojenia podziemnego człowieka raz po raz nie doczekują się realizacji.... Niewielka, , bardzo głęboka opowieść, w gruncie rzeczy pierwsza z wielkich i kto wie czy nie najbardziej mroczna powieść Dostojewskiego.
Ernst Cassirer (1874-1945) - niemiecki filozof pochodzenia żydowskiego, prof. i rektor na Uniw. w Hamburgu,w 1933 roku wyemigrował do Anglii, potem Szwecji (w 1939 roku przyjął szwedzkie obywatelstwo) i USA. Neookantysta, uczeń Hermana Cohena, ostatni wybitny przedstawiciel idealistycznej Szkoły Marburskiej, autor kilkunastu rozpraw w tym 3-tomowej Philosophie der symbolischen Formen, której skróconą, syntetyczną wersję, przedstawił po angielsku, już będąc w USA. To właśnie napisany i opublikowany w 1944 roku Esej o człowieku. Wedle Cassireaczlowieka od świata przyrody odróżnia umiejętność posługiwania się symbolami, wręcz można go zdefiniować jako animal symbolicum. Jak pisze H. Buczyńska według Cassirera Człowiek sam tworzy swój świat. Ujmuje on świat przedmiotowy poprzez formy symboliczne i dlatego nie ma nigdy bezpośredniego kontaktu z przedmiotami.Na jego kontakt ze światem wpływ ma tradycja, wyobrażenia, pojęcia; pośredniczą one w stosunku między człowiekiem, a światem (...) Twórcą świata kultury jest sam człowiek. W podzielonym na dwie części Eseju o człowieku zajmuje się Cassirer z jednej strony zagadnieniem "Czym jest człowiek", rozpatrując symbol jako klucz do ludzkiej natury oraz relacjami człowieka i kultury, w kontekście mitów, języka, sztuki, historii czy nauki.
Stendhal, właśc. Henri Beyle (1783-1842) – francuski pisarz, eseista, wśród jego realistycznej prozy za najważniejsze uważa się dzienniki z Podróży, „Pustelnię parmeńską” oraz – przede wszystkim Czerwone i czarne. Jak pisze Krystyna Falicka (w „Dziejach literatur europejskich”): „Czerwone i czarne” to obraz współczesnego autorowi społeczeństwa, w który wplata się historia kariery młodego człowieka z ludu, pracowicie i systematycznie wspinającego się po szczeblach drabiny społecznej, dzięki trzeźwości graniczącej z wyrachowaniem oraz konsekwencji i systematyczności. Bohater ponosi klęskę wówczas, gdy jedynym motywem jego czynów staje się nieopanowane i gwałtowne uczucie. Schemat fabuły przypomina powieści Balzakowskie, ale u Stendhala punkt ciężkości spoczywa nie tyle na studiowaniu mechanizmów społecznych, ile na ukazywaniu mechanizmów psychologicznych ambitnej jednostki, walczącej o swoją wielkość w pełnym miernoty społeczeństwie (…) Tworząc postać Juliana Sorela realizuje Stendhal, pierwszy przed Proustem, typ atomistycznej wręcz analizy psychologicznej, ukazując drobne wzruszenia i niepewności, wahanie i dojrzewanie decyzji, obawę i mobilizujący wysiłek woli, prowadzący do realizacji zamierzeń. Jego bohater obdarzony jest niezwykłą inteligencją i darem introspekcji, a wyraźnie zarysowany cel jego działania oraz praktyczny, życiowy charakter tego celu, różnią go zasadniczo od większości bohaterów romantycznych. Równie oryginalną i wykraczającą poza konwencje epoki cechą Juliana Sorela jest amoralizm i pragmatyzm, ujawniający się w jego działaniach, podporządkowanych całkowicie zasadzie skuteczności. Co ciekawsze, Stendhal oparł swoją powieść o autentyczną historię tragicznie zakończonej kariery syna kowala z okolic Grenoble opisywanej w ówczesnej prasie. Książka ze względu na swoją nieobyczajność i krytykę ówczesnych stosunków społecznych i roli Kościoła katolickiego w 1864 roku trafila na Indeks Ksiąg Zakazanych
Alexander V. Pantsov – wykładowca na wydziale historii Capital University w Columbus – tworząc biografię Czang Kaj-szeka, jednego z najważniejszych polityków XX wieku, ukazał skomplikowane źródła obecnego układu sił w tamtym regionie i na świecie. Imponująca, wszechstronna opowieść została oparta na imponującym materiale źródłowym (m.in. pamiętnikach Czang Kaj-szeka i świadków tamtej epoki, aktach z rosyjskich i amerykańskich archiwów oraz opracowaniach zachodnich) i rzuca nowe światło na rolę Rosjan w całym chińskim ruchu rewolucyjnym, stanowiąc pierwszorzędny materiał badawczy dla specjalistów oraz pasjonującą lekturę dla wszystkich zainteresowanych historią Chin i Tajwanu.
Autor, uznany badacz chińskiego komunizmu, sięgnął po nieanalizowane dotąd źródła i napisał rzetelną, pełną, wolną od stereotypów biografię, która jest zarazem fascynującą opowieścią o Chinach XX wieku – o tamtejszym republikańskim przewrocie, wojnie toczonej z Japonią, wojnie domowej Guomindangu i Komunistycznej Partii Chin, w końcu ustanowieniu Chińskiej Republiki Ludowej na kontynencie oraz Republiki Chińskiej na Tajwanie - a wszystko to na szerokim tle zmagań i rywalizacji światowych mocarstw.
Wznowienie doskonałej, mało znanej powieści Leopolda Buczkowskiego, wydanej po raz pierwszy w 1947 roku. Obserwujemy jej bohaterów, zanim przeistoczą się w „tropione zwierzęta”, w ścigających i ściganych. Już tu widoczna jest jednak ich postępująca dehumanizacja, zbrodnicze predyspozycje, które w czasie okupacji znajdą podatny grunt. „Wertepy” to cykl impresyjnych epizodów, które w szczególny sposób tworzą zwartą całość. Makabryczne, lecz niepozbawione liryzmu, stanowią w dorobku Buczkowskiego, bezkompromisowego eksperymentatora, dzieło osobne. To bezlitosny portret podolskiej wsi doby międzywojnia – dotkliwej nędzy, która popycha ludzi do zbrodni. Znajdziemy tu nie tylko charakterystyczne dla autora „Czarnego potoku” mroczne wyimki z wojennej apokalipsy czy opis degradacji człowieka, którego niszczą nienawiść i zło. Kłębią się tu i mieszają ludzie, ich gesty, obrazy przyrody. Łachy, smród, błoto, gnój, wszy. A równocześnie… ileż tu przebłysków autentycznej poezji!
Powieść indonezyjskiej pisarki Siti Rukiah opowiada o losach młodej kobiety z klasy średniej, rozdartej między miłością a powinnościami wobec rodziny; między osobistymi pragnieniami a powinnościami wobec ojczyzny i toczącej się walki o niepodległość. Jest to jedno z nielicznych dzieł w historii literatury indonezyjskiej, które ukazuje negatywny wpływ wojny na życie młodych kobiet, skupiając się na przedstawieniu ich myśli, emocji, uczuć i dylematów, przed którymi stoją. Twórczość Rukiah wyprzedziła swoją epokę, niezwykle krytycznie analizując nierówności, z którymi boryka się bohaterka, chcąc wyzwolić się spod ograniczających ją tradycji i oczekiwań rodziny oraz społeczeństwa.
Pochodzący ze Szwecji Magnus Florin (ur. 1955) to autor o wyjątkowym charakterze pisma. Jego proza jest prozą ciszy i domysłów. Prostą i wieloznaczną. Gdyby miał ją opisać Stanisław Lem, zrobiłby to tak: powściągliwość tekstu działa na umysł czytelnika jak ciemność na wzrok; wzrasta wrażliwość; gwiazdy widać tylko nocą. Walser, Kafka, Perec, Calvino, Nabokov, a nawet Astrid Lindgren to nieprzypadkowe skojarzenia. A jednocześnie jakże jest Florin osobny. Drobne owady to dwie mikropowieści. Pierwsza z nich, Rodzeństwo z 1998 roku, opowiada o dziesięciorgu braciach i siostrach. Przede wszystkim o najstarszym z rodzeństwa, który uczy pozostałych mówić, przygotowuje do zawodu aptekarza, przywiązuje do siebie, a w końcu od siebie uzależnia. Córka Kartezjusza (2023) druga część zbioru rozgrywa się podczas ostatniej podróży filozofa, rejsu z Holandii do Sztokholmu jesienią 1649 roku. Kartezjusz wiezie skrzynię i wyobraża sobie, że mieszka w niej jego córka, która zmarła w wieku pięciu lat.
Prawdopodobnie każdy byłby w stanie opowiedzieć jakąś grimmowską fabułę – czy to opierając się na przekładach z oryginału, czy też na licznych przeróbkach i adaptacjach. Tymczasem biografia tych dziewiętnastowiecznych uczonych stoi niejako w cieniu spisanych przez nich historii. Jacob i Wilhelm przez większość swojego życia byli skromnymi bibliotekarzami, a u jego schyłku nobliwymi profesorami. Ich biografia jest jednak zaskakująco bogata, pełna zwrotów akcji, wpisana w historię Europy i Niemiec. Jacob i Wilhelm cale życie mieszkali razem, pracowali w sąsiadujących ze sobą gabinetach, dzielili bibliotekę, a gdy któremuś zdarzyło się wyjechać, pisali do siebie obszerne listy. Grimmowie w swojej ojczyźnie są postaciami pomnikowymi – to nie tyle baśniopisarze, ile założyciele filologii germańskiej, badacze i zbieracze zabytków kultury, a nawet politycy zaangażowani w obronę liberalnej konstytucji i pierwszy oddolny niemiecki parlament w roku 1848.
Biografia braci Grimm pióra Hansa-Georga Schedego wprowadza czytelnika w zawiłości historii Niemiec w XIX wieku, wszechstronnie ukazując na tym tle życie braci. Szczególną wartość mają liczne źródła, które cytuje autor, m.in. listy i dzieła naukowe, a także ilustracje, w tym portrety wykonane przez młodszego brata Jacoba i Wilhelma. Przekład przygotowała Eliza Pieciul-Karmińska, badaczka i tłumaczka baśni braci Grimm, która również opatrzyła edycję posłowiem i przypisami, dodatkowo przybliżającymi bohaterów polskim czytelnikom.
Dale Carnegie (1888-1955) - amerykański pisarz, psycholog, historyk, specjalizujący się w psychologii motywacji, rozwoju osobistego, umiejętności interpersonalnych. Choć nigdy nie zdobył formalnego, akademickiego wykształcenia (skończył jedynie Kolegium Nauczycielskie w Warrensburgu), motywację i wiedzę praktyczną zdobył prowadząc sprzedaż różnych artykułów. Prowadził także kursy dla początkujących biznesmanów. Przełomem w jego karierze (a zarabiał początkowo tylko ok 30 $ tygodniowo) okazał się poradnik "Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi". Trafił do milionów ludzi i przetłumaczono go naponad 30 języków. Kolejnym jego wielkim hitem stał się bestselerowy Jak przestać się martwić i zacząć żyć. Jest to napisana w 1948 roku książka o samopomocy. Jej cel to znalezienia sposobu na to, jak przestać się martwić. Jej celem to poprowadzenie czytelnika do przyjemniejszego i bardziej satysfakcjonującego życia, pomagając mu stać się bardziej świadomym nie tylko siebie, ale także innych wokół. Carnegie stara się poruszyć codzienne niuanse życia, tak aby czytelnik skupił się na ważniejszych aspektach życia, a nie martwił się "pierdołami".
Locken - cień z Niżnej Dzielnicy, specjalista od zamków i miłośnik cudzej własności. Miał tylko zrobić to, co zwykle - wejść tam, gdzie nie powinien, zabrać, co nie należy do niego, opchnąć paserowi, zgarnąć złocisze. Kolejna prosta robota. Zwyczajna noc w Mieście rządzonym przez żelazne zasady. Jednak tym razem nie wszystko idzie zgodnie z planem Sieć intryg oplata Miasto, a Locken właśnie znalazł się w jej centrum. Tutaj każdy dba wyłącznie o siebie i nic nie jest tym, na co wygląda. Tam, gdzie nie sięga światło pochodni czają się tajemnice, a ludzkie życie przelicza się na złocisze, srebrne i miedziaki. Od plugawych zaułków i szemranych spelun, po arystokratyczne salony i mroczne katakumby - gdziekolwiek się uda, będzie walczyć o przetrwanie. Kto wie, może nawet zarobi przy tym parę groszy? Albo zginie
Tym razem Reacher ma za zadanie dopaść porywaczy, którzy uprowadzili pewną kobietę i dziecko. Jack Reacher siedzi sam tak, jak lubi najbardziej w kawiarni na Manhattanie. Patrzy, jak do zaparkowanego po drugiej stronie mercedesa wsiada mężczyzna i odjeżdża.Z milionem dolarów.Tyle, i jeszcze znacznie więcej, jest gotowy zapłacić Edward Lane za odzyskanie żony i dziecka. I za złapanie porywaczy. A nikt nie zrobi tego lepiej niż Reacher, który doskonale wie, że kiedy dopadnie tych ludzi, jego zleceniodawca nie odda ich w ręce policji, tylko załatwi sprawę po swojemu. Ale Jack nie ma z tym problemu.Zresztą w tej sprawie właściwie nic nie spędza mu snu z powiek. Wszystko powinno się odbyć bez kłopotów i niespodzianek.I tak by pewnie było, gdyby Edward Lane prowadzący nielegalne szkolenia najemników nie ukrywał tajemnic, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
