Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Aby czytać i rozumieć poezję, trzeba być wrażliwym na piękno wyższe. Tomik jest efektem wieloletniej pracy. Pierwszy wiersz napisałem ponad 20 lat temu i ciągle piszę. Większość utworów nacechowana jest emocjonalnie, gdyż opisują autentyczne przeżycia, odczucia, przemyślenia. Długo zastanawiałem się czy publikować moją twórczość. To trochę jak upublicznianie prywatnego życia. Jednakże pomyślałem, że jeśli lektura w jakikolwiek sposób pomoże choćby jednej osobie lub sprawi, że ktoś poczuje się lepiej, to chcę to zrobić.W tomiku nie została zachowana chronologia powstawania utworów.Przyjemnego czytania.
Opowieść graficzna z uniwersum Złoczyńców.WEJDŹ DO ŚWIATA PONADPRZECIĘTNYCH!Niewiele osób wie o istnieniu PonadPrzeciętnych ludzi o niewiarygodnych zdolnościach, potencjalnie niebezpiecznych dla siebie i otoczenia. Bezlitosna organizacja PION chce zachować fenomen PonadPrzeciętnych w tajemnicy, wytropić i zabić ich wszystkich. Kiedy licealistka Charlotte Tills zostaje reanimowana po potwornym wypadku autobusowym, budzi się z niezwykłą mocą pozwalającą jej zobaczyć, jak umrą inni ludzie. Widzi też swoją śmierć z rąk najlepszego zabójcy PION-u, Elia Cardalea, i jest zmuszona do ucieczki. By przeżyć i ochronić rodzinę, Charlotte musi dokonać wyboru i wytropić Elia, zanim on znajdzie jąAlbum zawiera po raz pierwszy w druku pochodzące z uniwersum Złoczyńcow opowiadanie V.E. Schwab Ogrzej mnie, zilustrowane przez Victo Ngai.
Wojna niszczy wszystko, co ważne.Czy nowe przywództwo odbuduje wspólnotę?Legendarne starcie wojowniczych klanów z duchami Bezgwiezdnej Ziemi dało początek nowej erze Klanu Pioruna. Po śmierci Ognistej Gwiazdy na miejsce przywódcy wstąpił Jeżynowy Pazur. Wraz z nowym imieniem Jeżynowa Gwiazda jest gotowy poświęcić wszystkie dziewięć żywotów dla dobra pobratymców, jednak jego serce wypełnia obawa, czy będzie w stanie poprowadzić Klan Pioruna równie odpowiedzialnie i szlachetnie, jak jego poprzednik. Wkrótce będzie musiał podjąć decyzję, czy podąży śladami mentora, czy wytyczy własną drogę. Na horyzoncie maluje się bowiem widmo potężnej nawałnicy, która zburzy spokój i przyniesie wielkie zmiany nawet w samym kodeksie wojownika.
Autor, korzystając z własnych badań źródłowych i najnowszej literatury przedmiotu, przedstawia dzieje polityczne, społeczne, gospodarcze, religijne i kulturowe diaspory Żydów w Polsce i Rosji od XVIII do początków XXI wieku. Ukazuje rozkwit kultury i autonomii żydowskiej w XVIII wieku, kiedy ziemie Rzeczypospolitej Obojga Narodów były największym centrum żydowskiego świata; trudny proces asymilacji ludności żydowskiej w XIX wiekuna ziemiach porozbiorowych, następnie w "najkrótszym stuleciu" - czasie I wojny światowej, międzywojniu oraz zaniku diaspory podczas II wojny światowej. Przedstawia politykę regulującą kwestię ludności żydowskiej i rozmaite reakcje Żydów - powstające ideologie, nurty społeczne, organizacje. Prezentuje także ożywienie tradycji i kultury żydowskiej oraz debaty na temat Żydów w Polsce, na Litwie, Ukrainie, Białorusi i Rosji po 1989 roku.Antony Polonsky - profesor Brandeis University, jeden z najbardziej znanych współczesnych specjalistów i autorytetów naukowych z zakresu historii Żydów w Polsce. Autor i redaktor naukowy kilkudziesięciu publikacji i setek artykułów naukowych. Związany z Polską i polskimi badaczami, w 1999 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej, w 2010 tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego, w 2011 Kulczycki Books Prize, a w 2012 został laureatem nagrody Pro Historia Polonarum za trzytomowe wydanie The Jews in Poland and Russia, które zostało uznane za najlepszą obcojęzyczną książkę dotyczącą historii Polski.
Książka porusza tematykę zachowania równowagi pomiędzy pracą zawodową i życiem prywatnym. Problematyka ujęta jest z różnych perspektyw, zarówno pracownika, jak również menedżera zarządzającego zespołami ludzkimi. Autorzy opisują działania na rzecz zachowania równowagi praca-życie w odniesieniu do strategii społecznej odpowiedzialności biznesu i budowania zaangażowania pracowników. Charakteryzują instrumenty wspomagające równowagę, takie jak uelastycznianie pracy, ale także podkreślają rolę współczesnego lidera w realizacji polityki work-life balance. Ponadto publikacja ma uzmysłowić czytelnikowi skutki, jakie niesie brak zachowania równowagi praca-życie. Dzięki kompleksowemu przeanalizowaniu problematyki, książka może stanowić istotne wsparcie merytoryczne dla menedżerów w codziennej pracy oraz być istotnym źródłem wiedzy dla studentów studiów ekonomicznych.
Po stronie zwierząt to apel o radykalną zmianę naszego myślenia o zwierzętach i sposobu ich traktowania. Chociaż istnieje wiele wprowadzeń do etyki zwierząt, zgodnie z zachodnią recepcją Horcie udało się zaproponować nowe ujęcie. Jego argumentacja jest przystępna, klarowna i przekonująca. Książka zainteresuje zarówno osoby, które dotąd nie interesowały się tematem, jak i działające na rzecz praw zwierząt. Książka podejmuje problem szowinizmu gatunkowego. Postrzegamy zwierzęta nieludzkie jako przedmioty, a nie jednostki mające własne zainteresowania oraz zdolność odczuwania przyjemności i cierpienia. Dzielimy na dzikie, gospodarskie i domowe, po czym przydzielamy im prawa zgodnie z etykietami. Tak jak piętnujemy rasizm czy seksizm, Horta poleca wyzbyć się gatunkiwizmu i dzielenia zwierząt na ludzkie i nieludzkie. Wzywa do dbania o wszystkie zwierzęta. Reenzja Natalii Zając, Rozmontowując czerwone przyciski | ArtPapier, 15 listopada 22 (502) / 2024
W świecie, gdzie nic nie jest pewne, a legendy stają się rzeczywistością, tylko odwaga i niezłomna miłość mogą przynieść wybawienie.Kiedy ukochany mąż zostaje porwany do piekła, świat Joanny wywraca się do góry nogami. Zdeterminowana, aby go ocalić, wyrusza w mroczną podróż, gdzie czekają na nią liczne niebezpieczeństwa i wyzwania.Uzbrojona w odwagę, kobieta przekracza granice znanego świata i stawia czoła piekielnym otchłaniom.Czy będzie miała siłę by przetrwać i ocalić to, co dla niej najważniejsze?
Wiek XXIII naszej ery. Cała Ziemia jest zjednoczona i żyje według praw Unii Planet, grupującej społeczeństwa najróżniejszych ras. Cała? Niekoniecznie. Jedno małe państwo wciąż opiera się dyktatowi powszechnej szczęśliwości i manifestuje to, budując własnym kosztem statek gwiezdny HERMASZ, obsadzony wziętą z łapanki załogą, śmiało zmierzający tam, gdzie nie dotarł jeszcze żaden Polak. Gdy dowództwo Gwiazdowej Armady napotyka poważne problemy, mówi o tym kapitan polskiego statku, dodając uczciwie, że zadanie jest śmiertelnie niebezpieczne lub zgoła niewykonalne. W odpowiedzi słyszy: Tak? To potrzymajcie mi piwo. Bohaterowie Czyż trzeba ich przedstawiać? To ja. Ty. Każdy z nas.Pobiliśmy się z Patrickiem, który z nas jako pierwszy będzie czytał tę książkę.- William S.Jak ja nienawidzę tych Polaków!- Gargamel (podobno)
Emigrant z porewolucyjnej Rosji, słabo mówiący po angielsku, który zostaje profesorem Harvardu i prezydentem Amerykańskiego Towarzystwa Socjologicznego (ASA). Ta książka, bez wątpienia opus magnum Sorokina, jest równie niezwykła jak jego biografia. W oparciu o niebywale bogate dane historyczne i kulturowe pokazuje różnorodność ludzkiego świata i cykliczny charakter dziejów. Oba przesłania są nadal aktualne. W epoce powierzchownej makdonaldyzacji trzeba przypominać, jakim bogactwem jest właśnie wielość kultur i wartość odmienności. A towarzyszący nam w XXI stuleciu regres od „końca historii”, powszechnego pokoju i zwycięstwa demokracji ku dramatycznym wojnom i ofensywie antydemokratycznego populizmu potwierdza cykliczność społecznych losów. Wielka klasyka socjologii wiążąca imponującą dokumentację empiryczną z teorią o ogromnym rozmachu.
Piotr Sztompka
O aktualności prac Pitirima Alexandrovitcha Sorokina, Rosjanina tworzącego głównie w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, decyduje jego spojrzenie na rzeczywistość społeczną z głębokiej historycznej perspektywy. W procesach dziejowych Sorokin umiał znaleźć zaskakujące prawidłowości. Choć powszechnie uważany jest za socjologa, reprezentował podejście interdyscyplinarne, poruszając się swobodnie w problematyce ekonomicznej, nauk politycznych, psychologii i antropologii kulturowej. Czytelnik otrzymuje główne dzieło Sorokina, Social and Cultural Dynamics, w jednotomowym wydaniu. Tom ten przedstawia bogaty materiał, pozwalający zrozumieć związek wojny i pokoju z procesem zmian społecznych i politycznych. Pokazuje, że skala wojen wzrasta w okresach ekspansji społecznej, kulturalnej i terytorialnej narodu. Jednakże wojna jest równie często funkcją rozwoju, jak i upadku społecznego. Szczególnie w czasach, w których wojny są żywo obecne w dyskursie publicznym, warto czytać tę książkę.
Kazimierz M. Słomczyński
Pitirim Sorokin (1889–1968) – wybitny rosyjsko-amerykański socjolog i teoretyk kultury. Absolwent Uniwersytetu Petersburskiego, w młodości zaangażował się w ruchy rewolucyjne, co doprowadziło do jego aresztowania. W 1917 roku pełnił funkcję sekretarza premiera rządu tymczasowego, Aleksandra Kiereńskiego. Po rewolucji październikowej aresztowany i skazany na karę śmierci. Ostatecznie ułaskawiony.
W książce omówiono wpływ nowych technologii na administrację publiczną zarówno w kontekście ich oddziaływania na społeczeństwo, jak i na funkcjonowanie państwa i stosunki międzynarodowe. Przedstawiono działania podejmowane przez organy administracji na rzecz transformacji energetycznej i neutralności klimatycznej stanowiące przedmiot orzecznictwa sądów europejskich i krajowych.
Autorzy poruszyli m.in. takie tematy jak:
• neutralność klimatyczna a sztuczna inteligencja;
• zagospodarowanie i pozyskiwanie energii z biomasy – problemy administracyjnoprawne;
• pomoc społeczna dla osób znajdujących się w sytuacji ubóstwa energetycznego;
• dylematy planowania i zagospodarowania przestrzennego;
• nowe technologie w branży transportowej.
Publikacja prezentuje dorobek XIV Krakowsko -Wrocławskiego Spotkania Naukowego Administratywistów. Wzięli w nim udział pracownicy naukowi i doktoranci Katedry Prawa Administracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Instytutu Nauk Administracyjnych Uniwersytetu Wrocławskiego.
Opracowanie przeznaczone jest dla pracowników naukowo-dydaktycznych zajmujących się prawem administracyjnym, a także przedstawicieli administracji samorządowej i rządowej. Zainteresuje również praktyków prawa administracyjnego – adwokatów, sędziów i radców prawnych.
Nadchodzi wojna. Czy Niby-Król zdoła odzyskać należny mu tron? Drugi tom zaskakującej i nieprzewidywalnej serii Vicious Lost Boys. Gdy Winnie trafiła do niezwykłej, ale i krwawej krainy Nibylandii, poczuła, że znalazła się w odpowiednim miejscu. To właśnie dzięki Panowi, którego wzrok na każdym kroku przeszywa ją na wskroś, oraz niebezpiecznie przystojnym i groźnym Zagubionym Chłopcom, w końcu może spełnić wszystkie swoje pragnienia i fantazje. Dopiero teraz czuje, że naprawdę żyje. Na wyspie jednak nie wszystko jest pełne magii i słońca. W lesie czai się mrok i zło w czystej postaci. Królowa wróżek i Kapitan Hak nie cofną się przed niczym, aby odzyskać władzę nad Nibylandią i zdobyć to, czego chcą. Jednocześnie osłabiony Pan odkrywa, że zyskał nową słabość, jaką jest niepokorna dziewczyna o sercu mrocznym niczym jego własne. Jest to drugi tom emocjonującej trylogii od Nikki St. Crowe, rozpoczętej książką Never King. Vicious Lost Boys. Tom 1 Ostrzeżenie. Ta książka zawiera sceny przemocy, opisy brutalnych i perwersyjnych praktyk seksualnych, a także elementy horroru, które mogą wywoływać niepokój. Treść książki jest fikcją literacką i nie stanowi realistycznego odzwierciedlenia tego, czym jest praktyka BDSM. Powieść ta jest przeznaczona dla dorosłych czytelników i czytelniczek.
Była to najbardziej radykalna rewolucja w dziejach ludzkości. W ciągu zaledwie kilku lat unicestwiła jedną czwartą ludności Kambodży - zwanej wówczas Demokratyczną Kampuczą - i wprowadziła w życie idee, które były zbyt skrajne dla wszystkich wcześniejszych reżimów. Celem Czerwonych Khmerów stała się likwidacja wszelkich przejawów indywidualności, zaprzeczenie wszystkiego, co ludzkie.Realizacji utopijnego celu służyła nie tylko hekatomba ofiar, ale również - a może przede wszystkim - wprost niewyobrażalne okrucieństwo, które zmieniło w koszmar zarówno życie, jak i śmierć mieszkańców Demokratycznej Kampuczy.Szaleństwo, w jakim pogrążyła się Kambodża, było dziełem jednego człowieka, występującego pod pseudonimem Pol Pot, przywódcy Czerwonych Khmerów, nauczyciela, a niegdyś studenta jednej z paryskich uczelni.Dlaczego rewolucja Czerwonych Khmerów posunęła się do niepojętej skrajności? Dlaczego tak wielu kambodżańskich intelektualistów zaangażowało się ślepo w ruch, który okazał się tak upiorny? Dlaczego wreszcie wielu dawnych działaczy Czerwonych Khmerów, wykształconych, myślących ludzi, w tym wielu takich, których krewnych zgładzono pod rządami Pol Pota, wciąż utrzymuje, że był on wielkim patriotą, a jego zasługi usprawiedliwiają winy?W swojej fascynującej książce "Pol Pot. Pola śmierci" Philip Short próbuje odpowiedzieć na te wszystkie pytania.Zbierając informacje do tej książki, autor wykonał tytaniczną pracę, której rezultat to wielki i bardzo ważny krok naprzód na drodze do zrozumienia kambodżańskiej tragedii."The Guardian"Philip Short przez ponad dwadzieścia pięć lat był zagranicznym korespondentem "The Times", "The Economist" i BBC na Dalekim Wschodzie. Jest autorem biografii Mao Zedonga. Przebywał w Kambodży w latach siedemdziesiątych i na początku osiemdziesiątych.
Losy potomków krakowskiego aptekarza Franciszka Bernata, a zwłaszcza silnych kobiet, które nie boją się klątwy rodzinnej.Lata 30. dwudziestego wieku. Matylda Borucka, córka Wiktorii Bernat, nie chce kontynuować rodzinnej tradycji. Pragnie zostać aktorką, nie interesuje jej apteka. Tragiczny wypadek matki sprawia, że dziewczyna dowiaduje się, iż nie jest córką mężczyzny, którego dotąd uważała za ojca. Antoni Borucki opowiada jej dramatyczną historię pierwszej miłości i brzemiennej w skutkach podróży młodej Wiktorii do Paryża.Matylda postanawia iść własną drogą i zrealizować swoje marzenia. A wtedy pojawia się ktoś, kto zapewnia, że pomoże jej zrobić karierę w filmie...Lucyna Olejniczak urodziła się i mieszka w Krakowie. Z zawodu laborantka medyczna, były pracownik Katedry Farmakologii UJ, jako pisarka zadebiutowała już na emeryturze. Dużo podróżuje, lubi poznawać nowych ludzi, łatwo się zaprzyjaźnia. Wielbicielka kotów. Autorka powieści: "Jestem blisko", "Wypadek na ulicy Starowiślnej", "Opiekunka, czyli Ameryka widziana z fotela" (nagroda na Festiwalu Literatury Kobiecej w Siedlcach w 2014 roku, za powieść o tematyce wykluczenia) i "Dagerotyp. Tajemnica Chopina".Pierwszy tom sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej nosił tytuł "Hanka", drugi - "Wiktoria".
Artystki burzą stary świat.Nieznane historie polskich malarek w legendarnej dzielnicy Paryża.W Warszawie i Krakowie nie tylko zabraniano im portretowania nagich modeli, ale nawet malowania obrazów historycznych. Ówcześni artyści - z Matejką na czele - uważali, że malarstwo jest wbrew naturze kobiety. Najodważniejsze wsiadały więc w pociąg do Paryża, by tam uczyć się, rozwijać i spełniać marzenia o karierze.W dzielnicy Montparnasse, stolicy artystycznego świata, żyło blisko dwieście Polek-artystek. Malowały, ale i kochały, przeżywały życiowe dramaty i uniesienia, nierzadko przymierając głodem.Ciężko pracowały, nie godząc się na wykluczenie ze świata sztuki. Anna Bilińska-Bohdanowicz, jako pierwsza polska malarka cieszyła się międzynarodową karierą; Alicja Halicka, ukrywająca swą twórczość przed mężem, znanym malarzem, stała się cenioną kobietą-kubistką; obrazy Meli Muter, przyjaciółki Władysława Reymonta i R.M Rilkego, ulubionej portrecistki paryskich elit międzywojnia, zmarłej w nędzy i zapomnieniu, dziś poszukiwanie są przez muzea i kolekcjonerów na całym świecie.Żyły wreszcie jak chciały. Maria Dulębianka, propagatorka równouprawnienia kobiet, została partnerka życiową Marii Konopnickiej. Aniela Pająkówna utrzymywała ojca jej córki, Stanisława Przybyszewskiego, niewiernego kochanka. Irena Reno, bezpruderyjna, umiejąca cieszyć się życiem, nie bała się żyć w trójkącie z dwoma mężczyznami.Sylwia Zientek dotarła do unikalnych, często nigdy niepublikowanych materiałów, na których oparła tę napisaną z pasją i miłością książkę. Jej tłem są niezwykle burzliwe czasy: od zaborów, przez trudy wojny 1914-1918, szaleństwo lat 20., niepokój lat 30., tragedię II wojny światowej.
Tego dnia, kiedy wystartowałem nie mogłem schować mojej prawej „nogi”. Zgodnie z instrukcją samolot uznaje się wówczas za uszkodzony i mam pełne prawo wrócić na lotnisko. Ale byłem jeszcze młody i myślałem: jak wrócę powiedzą, że stchórzyłem.
Dobra, pomyślałem, dogonię grupę i wszystko będzie w porządku. Naturalnie, w tym swoim myśleniu, nie uwzględniłem tego, że moja wypuszczona „noga” ograniczała moją prędkość, więc oczywiście zostałem w tyle.
Telepię się w pojedynkę, grupa leci przede mną na horyzoncie. Już podczas omawiania misji dowódca powiedział, że po nurkowaniu wyjdziemy skrętem w prawo na nasz teren. Postanowiłem trzymać się prawej strony, ściąć ich kurs i ich dogonić. Dotarli do celu, który był osłaniany przez niemieckie myśliwce. Prowadzący po ataku skręcił w lewo, a ja zgubiłem ich z oczu. Trzeba była zrzucić bomby. Skierowałem się na południe, znalazłem Niemców i zrzuciłem bomby.
Zobaczyłem dwa myśliwce zmierzające w moją stronę: krzyże, swastyki, wyraźny żółto-zielony kamuflaż. Prawdziwi drapieżnicy!
Cóż, myślę, to prawdopodobnie te same myśliwce, o których mówili moi towarzysze. Dodałem gazu i zacząłem się zniżać, próbując jak najszybciej od nich uciec, na wschód w stronę Biełgorodu.
Pierwszy mnie zaatakował, nie wiem z jakiej odległości, ale myślę, że z 50 metrów. Widzę tylko fontanny pocisków Oerlikon eksplodujące na ziemi. Boczne okno kabiny było otwarte, odruchowo pchnąłem rączkę do przodu i uderzyłem głową w osłonę kabiny...
Wiecie, jak pachnie spawanie elektryczne?
W kabinie czułem dokładnie ten sam zapach! Planszet z mapą, który wisiał na cienkim, mocnym skórzanym pasku przerzuconym przez moje ramię, został wyrzucony przez boczne okno, a pasek ciągnął mnie w stronę bocznej osłony kabiny. Z trudem się od tego uwolniłem. Myśliwiec, który mnie zaatakował, wysunął się do przodu, a jego pilot spojrzał na mnie – co tam się ze mną dzieje? A po jego trafieniach w końcu moja „noga” się schowała. Zdałem sobie sprawę, że im nie ucieknę, dodałem gazu i zacząłem manewrować. Wysokość wynosiła już tylko 20 metrów. Pomyślałem sobie, że teraz zaatakuje drugi. I faktycznie dokładnie ten sam atak. I znowu trafił całkiem nieźle. Ale samolot jest sterowny, nie pali się, tylko wszędzie dziury.
Drugi trafił, podleciał i popatrzył. Skręciłem w lewo, a oni odlecieli w głąb swojego terytorium. Dlaczego za mną nie polecieli? Bo Niemcy mieli fotokarabiny. Nie muszą udowadniać, czy zestrzelili, czy nie. Obaj mnie zestrzelili i obaj zapisali na swoje konto zestrzelenie samolotu. Skręciłem na północ.
Pomyślałem, że dotrę do Kurska, a potem skręcę na wschód, do rzeki Oskol i tam znajdę swoje lotnisko. Lecę. Widzę, że na ziemi są Niemcy, potem nasi i znowu Niemcy.
Poleciałem jeszcze trochę, pomyślałem, że może lepiej będzie wylądować i kogoś zapytać? Widzę, że lecą dwa Iły. Dołączyłem do nich. Pomyślałem, że wyląduję na lotnisku i tam załatwimy sprawę. Skręciliśmy w prawo, na wschód. Zobaczyłem rzekę Oskol, zorientowałem się w terenie i wylądowałem na swoim lotnisku. Chciałem zwolnić, ale samolot zaraz się zatrzymał. Okazało się, że przebite zostały obie opony i przestrzelone podwozie. Samolot był tak uszkodzony, że został spisany na straty.
Generalnie nie trafili tylko we mnie, w silnik i zbiornik paliwa.
Zobaczyłem, jak dowódca pułku podjechał samochodem: „No, ale cię załatwili”. (…)
Ksenofont (ok 430 p.n.e.-355 p.n.e.) - grecki filozof, historyk, żołnierz, uczeń Sokratesa, któremu poświęcił kilka swoich prac, a w innych zajmował się ustrojem politycznym, historią greckich miast, a nawet jeździectwem i łowiectwem, dochodami. Znaczną część tej książki zajmują wlaśnie pisma w obronie Sokratesa. Sam zaś Sympozjon to polemiczny tekst w stosunku do "Uczty" Platona. Grecki wyraz sympozjon odpowiada polskiemu wyrażeniu uczta lub biesiada, przy czym odnosi się to slowo stricte do dalszej części biesiady, gdy toczą się rozmowy, śpiewy, zabawy towarzyskie, nie zaś posiłek. Ksenofont polemizując z Platonem chce pokazać swojego mistrza Sokratesa w jak najlepszym świetle, wesołego wprawdzie lecz zawsze moralizującego i szlachetnego. W kolejnych tekstach zajmuje się ksenofont historią Cyrusa, tyranią ("Hieron"), dziejami Hellady, ustrojem Sparty i wreszcie ekonomiką - pochwałą rolnictwa jako podstawy (obok wojska) państwowości.
Joseph Conrad, a właściwie Teodor Józef Konrad Nałęcz Korzeniowski (1857-1924) to bodaj najsłynniejszy w świecie polski pisarz. Tyle że to przecież pisarz angielski. W wieku 16 lat wyjechał z Polski. Najpierw trafił do Marsylii, został marynarzem, pływał do Indii, na Malaje, odwiedził zarówno afrykańskie Kongo jak i Australię. W roku 1894 porzucił morze i ostatecznie zajął się pisarstwem. Napisał kilkanaście powieści i ... zrewolucjonizował literaturę. ŁĄczył awanturnicze wątki z głęboką analizą psychologiczną, odkrywając w ludzkiej naturze głębokie pokłady mroku. Wykolejeniec to druga po "Szaleństwie Almayera" powieść Conrada, wraz z "Ocaleniem" tworzą swego rodzaju trylogię malajską (choć każdą z części można śmiało czytać osobno). Główny bohter Willems, tytułowy wykolejeniec, typowy macho, karykatura nietzscheańskiego nadczlowieka, pozbawiony skrupułów drań staje się w pewnym momencie wyrzutkiem społecznym i co ciekawe dopiero gdy nim się staje, to jakby ulega uwzniośleniu, nieszczęście go uszlachetnia. Gorzkie motto "Wykolejeńca" brzmi Największą zbrodnią człowieka jest to, że się urodził. Mroczna, realistyczna proza.
Gombrowicz, Witkacy, Miłosz, Iwaszkiewicz, Mrożek czy Boy-Żeleński to pisarze, których zna każdy, a przynajmniej tak się wszystkim wydaje. Istniały jednak osoby, które znały ich naprawdę, były blisko i stawiały czoła wszelkim ludzkim słabościom wielkich artystów. Żony. Ta książka jest nie tylko wspaniałą biografią wybitnych polskich literatów, ale także opowieścią o ich partnerkach. Te wyjątkowe kobiety dbały o sprawy prozaiczne i mierzyły się z problemami codzienności, nierzadko pełniąc rolę muzy, doradcy, a niekiedy również pierwszego krytyka. Dodatkowo dźwigały brzemię niełatwego życia z wybitnymi artystami, u których lęki, niemoc twórcza, stres, a w konsekwencji załamania nerwowe czy walka z uzależnieniami nie były rzadkością. To, że żyły w cieniu swoich sławnych mężów nie oznacza jednak, że nie wywarły wpływu na ich najważniejsze decyzje i samą twórczość. Wręcz przeciwnie - współtworzyły nie tylko życie małżeńskie, ale też sztukę.Nowe wydanie książki Sławomira Kopra, uaktualnione i poszerzone.
Tu obcy nie mogą liczyć na życzliwą gościnę. Tu tradycje i twarde prawa są wszystkim. Tu każdy ma swoją rolę do wypełnienia, a służba ku chwale ludu jest najwyższą wartością.
Nie możesz być inny. Musisz się wpasować w tłum. Wszystko, co czynisz, ma przynieść chwałę plemieniu. Ludowi Wybranemu, którego przeznaczeniem jest rządzić światem.
Braterstwo. Lojalność. Siła. To jedyne wartości, którym masz służyć.
Jeśli je złamiesz, zapłacisz za to surową karę.
Lecz co, jeśli...
Wcale nie chciałeś się tu znaleźć i jesteś tylko zagubionym podróżnym?
Co jeśli jesteś jednym z nieludzi, których plemię w równym stopniu boi się i nienawidzi?
Co jeśli jesteś dziewczyną nienawykłą do słuchania rozkazów?
A jeśli jesteś... gadającym koniem?
I jak w to wszystko zamieszany jest dawno zmarły, ale jak najbardziej obecny duchem smok?
Odpowiedzi na te pytania znajdziesz na stronach “Jaszczurki”.
Ula Gudel
Córka Podlasia, antropolożka kultury, pisarka. Pierwszy tom z serii „Dziewczyna Bez Imienia” wprowadza nas do fascynującego świata, który powstał z inspiracji mitologiami, folklorem i zwyczajami z różnych kontynentów, od surowych reguł społeczeństwa wojowników starożytnej Sparty po dalekowschodnie tradycje kultu przodków i środkowoafrykańskie legendy o stworzeniu. A wszystko oparte na jednym pytaniu: na ile przeznaczenie jest w naszych własnych rękach?
Najpierw jest szok, niedowierzanie i rozpacz. Potem gniew, bunt i desperacka próba zastopowania tego, co nieuniknione. Akceptacja nie przychodzi jednak nigdy. Są za to skrajne emocje: miłość i nienawiść, życzliwość i niechęć, zaradność i zagubienie, odwaga i strach. A przy tym wszystkim nieustające poczucie winy.
O chorobie Alzheimera napisano już wiele, zazwyczaj jednak w centrum uwagi stawiano chorego. Tymczasem otępienie rzuca cień na całą rodzinę, w szczególności na tych, którzy podejmują się
opieki nad powoli odchodzącym bliskim. To o nich jest ta książka.
Zebrane tu opowieści opiekunów tworzą poruszający i szczery obraz codzienności z chorobą Alzheimera. Autorce udało się zdobyć zaufanie rozmówców i stworzyć im warunki do podzielenia się najbardziej
intymnymi doświadczeniami, reakcjami i myślami. Dla wielu czytelników wysłuchanie tych opowieści może być niczym cenne spotkanie w grupie wsparcia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?