Jednym z centralnych motywów pisarstwa Josepha Conrada jest konfrontacja wiedzy dyskursywnej z doświadczeniem kontekstu kulturowego. Stawiając swych bohaterów w sytuacji transgresji, pisarz pokazuje, że to, co obce, inne, nigdy nie może zostać w pełni oswojone, zinterpretowane. Conrad ostrzega, że nie wolno nam łudzić się, że istnieje spójny kulturowo świat, który można ogarnąć za pomocą uniwersalnego modelu poznawczego. Wsparta na nauce wiedza przestaje być uniwersalna, kiedy zostaje przeniesiona w obcy kulturowo kontekst lub kiedy jej dyskursy pojawiają się nieoczekiwanie w nowych konfiguracjach.
Tom stanowi kontynuację serii ,,Pragmatyka Komunikacji Interpersonalnej". Czytelnik uzyska tutaj informacje dotyczące zarówno społecznych, jak i biologicznych oraz rozwojowych aspektów skutecznego komunikowania się. Dowie się między innymi, jakie czynniki odgrywają istotną rolę podczas rozmowy kwalifikacyjnej, dlaczego relacje między nauczycielem i uczniami nie zawsze są udane, a także jak należy rozmawiać na drażliwe tematy. Znajdzie również dane charakteryzujące język figuratywny, język humorystyczny, język haseł politycznych oraz język kobiecy.
Współczesne nauki humanistyczne, dążąc do wiernego opisu zmieniającej się rzeczywistości społecznej, także w zakresie przeżyć duchowych zbiorowości nowoczesnych i ponowoczesnych, szukają adekwatnych terminów, za pomocą których zmiany można by wyjaśnić w możliwie wyczerpujący i pełny sposób. Religioznawcy, którym bliska jest funkcjonalna definicja religii, zauważyli, że współczesny człowiek znacznie częściej posługuje się terminem 'duchowość' na oddanie swoich przeżyć, dawniej sytuowanych przez niego w sferze religijnej. Coraz częściej pojęcie religii kojarzone jest raczej z doświadczeniem sacrum zapośredniczonym przez instytucje, podczas gdy duchowość obejmuje sferę duchowych doświadczeń człowieka dokonujących się także poza Kościołem, czy szerzej poza sferą transcendentnego sacrum. Liczni badacze wskazują, iż w pojęciu tym znajduje swoje odzwierciedlenie proces prywatyzacji religii i indywidualizacji religijnych światopoglądów. Prezentowany tom wpisuje się w debatę naukową na temat nowej duchowości, odzwierciedlając różnorodność definicyjną, która została zarysowana we wstępie. Przedstawione teksty omawiają główne problemy związane ze specyfiką nowej duchowości we współczesnych społeczeństwach przynależnych do kręgu kulturowego Zachodu.
Trudno, może poza Lévi-Straussem, znaleźć antropologa, który bardziej niż Victor Turner (1920-1983) wpłynął na kształt współczesnej humanistyki w tak wielu dziedzinach. Zrewolucjonizował on funkcjonalistyczną refleksję antropologiczną, przestawiając ją na badania symboli i procesów społecznych. Turner wykorzystuje teorię pól Kurta Lewina, który traktuje rzeczywistość jako obszar częściowo przenikających się pól sił, ograniczonych w czasie i przestrzeni, co pozwala mu uniknąć odrębnego traktowania psychiki jednostkowej i układów społecznych. Religia jest tworzona przez działania obrzędowe stanowiące akt komunikacji z sacrum. Jest ona uporządkowanym chronologicznie zbiorem artykułów z kluczowych dla dojrzewania orientacji naukowej autora lat 1958-1964, ukazującym jego ewolucję metodologiczną i podstawy nowego podejścia do obrzędów.
Intrygującą kwestią jest to, iż Niklas Luhmann, inaczej niż wielu innych socjologów, w odniesieniu do funkcji religii używa liczby pojedynczej. Co zatem jest ową najważniejszą, tytułową funkcją? W opinii Luhmanna jest to transformacja „nieokreślalnego w dające się określić”, niewyrażalnego w dające się wyrazić. A zatem religia jest rodzajem języka, sytuującego się na granicy widzialnego i niewidzialnego świata - czyli w terminologii Luhmanna w odniesieniu do religii - na granicy systemu religijnego i jego środowiska. Religia oferuje narzędzia do przetworzenia i przyswojenia swoistej nicości tego co nieokreślalne poprzez rytuały, a współcześnie w nowoczesnych społeczeństwach zachodnich przede wszystkim dzięki dogmatyce. Zracjonalizowana dogmatyka, której abstrakcyjny rozwój dostosowuje się do wzrostu złożoności społeczeństwa, oferuje w ramach religijnego systemu interpretację przeżyć i działań odnoszących się do sfery nieokreślalności, interpretację, która niesie ze sobą znaczenie. Wymogiem tej nośności jest wiara.
Irena Borowik
Zbiór esejów antropologiczno-literackich o kobiecości, rozumianej jako wartość psychologiczna i kulturowa (mitologiczna). Wśród tematów m.in. bestiarium oniryczne, symbolika nocy, wilka, jednorożca, kwestia kobiecości ?nadmiernej?, surrealistycznej (nadkobiecość) oraz kobiecości uwikłanej, błądzącej po meandrach świata wyobraźni, uczuć i norm, które nadają jej ramy, inspirują, straszą, zwracają w stronę świata mężczyzn i tego, co męskie.
Książka jest adresowana do szerokiego grona czytelników zainteresowanych zagadką pochodzenia Wszechświata i człowieka oraz innymi problemami kosmologii, a także historią kultury, w której przecież sytuują się zarówno literatura piękna jak i różne dziedziny nauki.
Książka stanowi uzupełnienie analiz poświęconych stereotypom i wzorcom kobiecości. W tym tomie badaniom poddano kulturową kategorię męskości, przedstawiając ją w szerokiej perspektywie porównawczej, sięgającej starożytności i wybiegającej poza horyzont kultury europejskiej. W każdej z omawianych społeczności męskość definiowana bywała w sposób zróżnicowany, inaczej wyznaczano też jej atrybucje. Biologiczna natura mężczyzny bywała w opisywanych społecznościach w rozmaity sposób ograniczana przez kulturę, która wyznaczała pożądane społecznie wzorce męskich zachowań i określała zarazem sankcje dotykające jednostkę niezdolną im się podporządkować lub w sposób otwarty kontestującą wyznaczane przez kulturę normy.
Niekiedy współczesny człowiek zatrzymuje się nie tyle na sobie, ile na swym zdrowiu. Dzieje się tak wówczas, gdy jeden z jego organów cierpi, sygnalizując zagrożenie chorobą. Jeszcze groźniejszym zjawiskiem są schorzenie psychiczne, które potrafią zamienić się w groźny wir wciągający pacjenta coraz głębiej w niego, odrywając go od otoczenia i niszcząc. Zainteresowanie własną chorobą trudno jednak nazwać poznawaniem siebie, to kolejne pułapki uniemożliwiające to poznanie.
Człowiek może poznać siebie jedynie wówczas, gdy stać go na pewną obiektywną ocenę zarówno tego, co przeżywa, jak i wszystkich odniesień do otoczenia. Jest to możliwe pod warunkiem zachowania dystansu i umiejętności spojrzenia na siebie oczami Stwórcy. On bowiem posiada obiektywną wiedzę o każdym z nas.
Już starożytni Grecy wzywali do poznania siebie samego. Objawianie, jakie Bóg przekazał ludzkości przez naród wybrany zmierza również w tym kierunku. Współczesna wiedza może w tym pomóc, o ile nie pokawałkuje człowieka i nie straci z oczu tajemnicy jego osobowości, która jest harmonią wszystkiego co cielesne i duchowe w człowieku.
Tom stanowi podsumowanie badań, jakie autor prowadził nad różnymi i czasem nieoczekiwanymi aspektami kultury polskiej. Poddawanymi analizie tekstami kultury są tu zjawiska bardzo urozmaicone: napisy na murach, zabudowa ogródków działkowych, samochody marki syrena, obyczajowość bazarowa widziane w realiach transformacji ustrojowej. Są to, opowiedziane w języku interpretacji antropologicznej, ""mikrohistorie"", odsłaniające sens spontanicznych ekspresji potocznych, diagnozujące ukryte (niejawne) znaczenia rytuałów życia codziennego w momencie działania zmiany społecznej.
Współczesne filozofowanie nad człowiekiem i jego światem kulminuje w filozofii odpowiedzialności, gdzie odpowiedzialność nie jest już pojmowana peryferyjnie (jako na przykład pojęcie wyłącznie moralne czy prawne), lecz uzyskuje rangę podstawowego pojęcia filozoficznego. Tymczasem najważniejsi filozofowie odpowiedzialności filozofują niemal w całości w pojedynkę i niewiele wzajem o sobie wiedzą. Nie ma żadnej między nimi rozmowy. W tej sytuacji wydobycie na jaw drążącego rozmaite nurty filozofowania wątku odpowiedzialności oraz doprowadzenie na tym polu do bezpośredniego intelektualnego kontaktu i umożliwienie w ten sposób rozmowy między poszczególnymi filozofiami odpowiedzialności wydaje się jednym z najpilniejszych zadań stojących dzisiaj przed badaniami filozoficznymi. Niniejsza antologia źródłowych tekstów dwudziestowiecznej filozofii odpowiedzialności spełni swe zadanie, kiedy czytelnik spostrzeże, iż ci tak różni nieraz filozofowie zmierzają wprawdzie w pojedynkę, jednakże w tym samym kierunku, i że nieświadomi w pełni wspólnoty problemowej, jaką stanowią wypracowują przecież pewne nowe i w miarę zwarte rozumienie fenomenu odpowiedzialności.
Czy możemy zrozumieć przekonania ludzi żyjących w kulturach odmiennych od własnej? Dla antropologii, jako dyscypliny zajmującej się dekodowaniem różnych systemów symbolicznych, jest to pytanie szczególnie ważne. Praktyka komunikacji międzykulturowej świadczy, iż przekonania innych mają swą wewnętrzną racjonalność, która w ogóle umożliwia porozumienie, jednocześnie problemy związane z przekładem pojęć pobudzają do refleksji nad etnocentrycznymi uwarunkowaniami poczynań interpretacyjnych. Antropologia, ze względu na bezustanne obcowanie z Innymi, jest niezwykle wrażliwa na poznawczy status swych stwierdzeń, świadoma historycznej zmienności upowszechnionych sądów i dynamicznego charakteru każdego kontaktu międzyludzkiego, a przez to wszystko przeciwna oczywistościom, fundamentalistycznej filozofii, bezrefleksyjnej epistemologii i sceptyczna wobec własnych poczynań, a nawet legitymizacji swego istnienia. W dialogu z filozofią –przyczyniła się do postrzegania teorii naukowych jako społecznie kreowanych i względnie prawdziwych. Zrozumieć Innego Antropologia racjonalności nie tylko zdaje krytyczną relację z powyższych dyskusji, ale i proponuje przyjęcie do kontekstu danej kultury zrelatywizowanego pojęcia racjonalności. Koncepcja ta wynika z doświadczeń antropologii i wprowadza nowe wątki do debaty nad interpretacją ludzkich działań.
Książka Chrisa Hanna jest wprowadzeniem do antropologii przygotowanym specjalnie z myślą o czytelniku, który wcześniej nie miał styczności z tą dyscypliną. Autor stara się zaprezentować najważniejsze cechy antropologicznego podejścia do kultury i społeczeństwa obecne zarówno w antropologii brytyjskiej jak i amerykańskiej. Wskazuje na rolę antropologii społecznej w zrozumieniu i rozwiązywaniu problemów współczesnego świata. Wielokrotnie odwołuje się do polskich przykładów, zaczerpniętych z prowadzonych przez niego badań terenowych, co czyni podręcznik szczególnie atrakcyjnym dla polskiego czytelnika.
Wśród omówionych w książce tematów są:
- produkcja i konsumpcja,
- władza i opór,
- religia i obrzędy,
- rodzina i małżeństwo,
- etniczność i nacjonalizm,
- globalizacja i multikulturalizm.
Chris Hann — dyrektor Instytutu Antropologii Społecznej im. Maksa Plancka w Halle w Niemczech oraz profesor antropologii społecznej na Uniwersytecie w Kent w Wielkiej Brytanii, jest autorem wielu opracowań z tej dziedziny.
Książka ukazuje syntetyczną panoramę badań nad religią, ich rozwój, a nawet sylwetki ojców założycieli, a każdy z dziesięciu rozdziałów może być czytany jako autonomiczny tekst, z własną, odrębną bibliografią i przypisami, które nieraz znacząco wykraczają poza zawarte w tekście informacje. Obecne w każdej części wprowadzenie i konkluzja oraz liczne odsyłacze, wskazujące związki między omawianymi problemami, umożliwiają szybkie przemieszczanie się w tekście, ułatwiają korzystanie z niego w różnych celach na różnych poziomach trudności.
Struktura podręcznika odpowiada problemom współczesnej antropologii kulturowej, wprowadza siatkę pojęć z uwzględnieniem całego spectrum różnych, nieraz wzajemnie sprzecznych, klasycznych stanowisk badawczych. Jednocześnie czytelnik otrzymuje przykłady zastosowania owych pojęć jako narzędzi analizy konkretnych przypadków, zaczerpnięte z najnowszej literatury.
Początkujący czytelnik znajdzie w książce Bowie łatwo uchwytną i zapadającą w pamięć warstwę faktograficzną, która niepostrzeżenie poprowadzi go do problemów teoretycznych. Czytelnik, który już posiadł w jakiejś mierze wiedzę antropologiczną, zaktualizuje ją, a śledząc wybory autorki i jej interpretację znanych skądinąd problemów, znajdzie pole do refleksji oraz inspiracje dla własnej praktyki badawczej.
prof. Magdalena Zowczak
Fiona Bowie jest starszym wykładowcą antropologii na Uniwersytecie w Bristolu.
Uwikłani w płeć to najważniejsza praca w historii intelektualnej ruchu feministycznego. Książka, która w latach 90. XX wieku zapoczątkowała teorię queer, przekształcając całą scenę filozoficznych i feministycznych dyskusji dotyczących kwestii różnicy seksualnej. Judith Butler polemizuje z najważniejszymi twórcami z dziedziny teorii feminizmu, psychoanalizy i poststrukturalizmu: Simone de Beauvoir, Julią Kristevą, Zygmuntem Freudem, Claudem Levi-Straussem, Jacquesem Lacanem, Jacquesem Derridą i Michelem Foucaultem. Klasyka w swej dziedzinie i lektura obowiązkowa nie tylko na Gender Studies. Pierwsza książka Judith Butler po polsku!
Głównym tematem badań są kultura i środowisko przyrodnicze, jako skomplikowane, dynamiczne struktury, związane ze sobą i wzajemnie oddziaływujące na siebie, od momentu pojawienia się człowieka aż do czasów współczesnych. Badania są prowadzone głównie na Niżu Polskim ze szczególnym uwzględnieniem Pomorza, Wielkopolski, Kujaw, ziemi chełmińskiej i dobrzyńskiej. Ponadto członkowie pracowni uczestniczą w projektach krajowych i międzynarodowych. W badaniach paleobotanicznych (palinologicznych i archeobotanicznych) głównym celem jest poznanie zakresu i charakteru zmian szaty roślinnej, wywołanych zarówno czynnikiem naturalnym jak i antropogenicznym oraz rekonstrukcja warunków życia człowieka i możliwości wykorzystania przez niego roślin w poszczególnych okresach prehistorycznych. W badaniach archeozoologicznych podstawowymi zagadnieniami są znaczenie zwierząt w kulturze człowieka (w strategiach gospodarczych i kulturze symbolicznej) oraz zmiany zachodzące w świecie zwierząt pod wpływem działalności człowieka. Rozważania prowadzone są na podstawie przesłanek źródłowych, uzyskiwanych poprzez analizę pozostałości kostnych ssaków, ptaków, gadów i ryb, zdeponowanych na stanowiskach archeologicznych oraz na podstawie źródeł ikonograficznych, zapisków historycznych i obserwacji etnograficznych.
Kolejny tom interlinearnego wydania Pisma Świętego, zawierający księgi greckie Starego Testamentu. Cały Stary Testament w wydaniach katolickich liczy czterdzieści sześć ksiąg, z czego trzydzieści dziewięć zachowało się po hebrajsku. Pozostałe siedem znamy po grecku. Są to księgi: Tobiasza, Judyty, 1 i 2 Machabejska, Mądrości, Sarycha (inaczej Eklezjastyk) i Barucha. Księgi te w starożytności były przepisywane po grecku i po łacinie wraz z innymi księgami Biblii. Były cytowane przez Ojców Kościoła jako Pismo Święte. W judaizmie późniejszym, gdy zwyciężyła w nim tradycja uczonych w Piśmie, były pomijane.Wobec tego, że Żydzi uznawali tylko trzydzieści dziewięć ksiąg hebrajskich, niektórzy Ojcowie Kościoła wahali się co do ich kanoniczności i dlatego część starożytnych spisów kanonu biblijnego pomija księgi greckie Starego Testamentu. Ostatecznie w Kościele Zachodnim oraz Wschodnim zostały uznane i są w nich kanonem biblijnym.
The secret of money is that its power to bond all things is because it is heterogeneous, it is the figure of waste, which homogeneous society cannot admit as other, excremental: money can only function when we do not look at its colour. Perhaps it is no coincidence that Western economies try to function with what they call electronic money...
Jeremy Tambling
Analogia publikowanych po raz pierwszy tekstów francuskich antropologów to prawdziwa gratka dla osób chcących poznać nowe tendencje i nurty badań współczesnej etnologii! Zorganizowana wokół 3 głównych zagadnień:
Pytania o kulturę,
Globalizacja a dynamika zmian kulturowych w Europie,
Kultura „własna” jako kultura „obca”
zaprasza do refleksji na temat obecnych przeobrażeń kulturowych, otwiera wyobraźnię na codzienność, uczy życia z Innymi.
Książka wypełnia lukę na polskim rynku w zakresie etnologii francuskiej, przybliżając rozważania takich autorów jak: Marc AugE, Maurice Godelier, Wiktor Stoczkowski, Martine Segalen, François Bafoil, Irene Bellier, Jean-François Bert, Jacques Cheyronnaud, Anthony Pecqueux czy Angela Procoli.
Fascynująca wyprawa do ostatniego chyba zakątka globu, gdzie dotarli Europejczycy – wysp południowo-zachodniego Pacyfiku. Michael Moran, australijski podróżnik osiadły w Polsce, wędruje śladami rosyjskiego badacza „Barona” Nikołaja Mikłucho-Makłaja i polskiego antropologa Bronisława Malinowskiego.
Świetnie napisany zbeletryzowany reportaż, odsłania tajniki frapujących kultur, wnika w życie codzienne mieszkańców tej wciąż słabo znanej części świata, przynosi wiele wiadomości o jej historii.
Oto, co pisze sam autor: „Ta książka wieńczy lata mojej młodości, które strawiłem na włóczęgach po baśniowym świecie Oceanii. W czasach, w których nasza planeta nieustannie się kurczy, a odpady przemysłowe pojawiły się już nawet w Patagonii, autorzy literatury podróżniczej z coraz większym trudem potrafią odnaleźć niespenetrowane terytoria. Odizolowane od świata wyspiarskie prowincje Papui-Nowej Gwinei przetrwały do dziś w stanie niezmienionym. Mają one bogatą historię kolonialną, zarazem jednak ich odrębne kultury wciąż żyją i przechodzą często zaskakujące przemiany”.
Wędrówka Morana w głąb kultur tyleż nieznanych, co fascynujących w 2004 roku znalazła się na tzw. krótkiej liście nominowanych do prestiżowej Thomas Cook Travel Award.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
