Za rękę z koreańczykiem - Sawińska Anna
Książka Anny Sawińskiej ""Za rękę z Koreańczykiem"" to zbiór rozmów przeprowadzonych z Polakami na temat ich związku z koreańskim partnerem. Dzięki wywiadom z osobami o bardzo różnych światopoglądach, pozostającymi w odmiennych konfiguracjach partnerskich, dowiedzieć się można, jak ciekawie - ale też i normalnie - może wyglądać życie z Koreańczykiem u boku.
Polsko-koreańskie małżeństwa
Do rozmowy zaproszone zostały pary, które w Korei mieszkają od lat, oraz takie, które przeprowadziły się do tego kraju całkiem niedawno. Autorka dotarła również do polsko-koreańskiego małżeństwa, którego cała historia rozgrywa się wyłącznie w Polsce. Wśród rozmówców są pary bezdzietne oraz takie, które zdecydowały się na rodzicielstwo.
Rozmowy
Rozmowy przeprowadzone zostały z Polkami i Polakami, którzy pozostają w związkach heteroseksualnych, ale autorce udało mi się również namówić na wywiad kolegę o orientacji homoseksualnej. W końcu Anna Sawińska sama szczerze odpowiada na pytania, które często zadają jej Czytelnicy, a dotyczące tego, jak to było naprawdę z jej mężem.
Pytania o życie w Korei
W mojej skrzynce pocztowej co dzień pojawiają się nowe e-maile z pytaniami o życie w Korei. Czasami chodzi o sprawy trywialne, jak zapis imienia w języku koreańskim czy regulacje wizowe. Zdarzają się jednak listy trochę poważniejsze. Piszą do mnie dziewczyny, które tak jak ja lata temu borykają się z niezrozumiałymi dla siebie sytuacjami w związku z koreańskim chłopakiem.
Czego można się spodziewać
Rośnie też liczba mężczyzn piszących o swoim zauroczeniu przecudowną dziewczyną z Korei, ale zupełnie nierozumiejących pewnych jej zachowań. Wielu moich korespondentów ma obawy o swoją przyszłość w Korei, w koreańskiej rodzinie, z dala od domu i tego, co znajome. Chcą dowiedzieć się, czego można się spodziewać w polsko-koreańskim związku, z doświadczeń innych osób próbują wywróżyć swoją własną przyszłość.
Autor kultowej książki „Radykalni”, redaktor najbardziej popularnego tygodnika w Polsce opowiada o doświadczeniu Boga w swoim życiu. Boga Wszechmocnego, który przychodzi przez słabość, kruchość, kryzys. Który tęskni za nami, ale nikomu się nie narzuca. Boga, na którego miłość nie trzeba i nie można w jakikolwiek sposób zasłużyć, a jedynym sposobem, by Go naprawdę spotkać, są zgoda na własną bezradność i niemoc oraz dziecięca ufność w Jego nieskończoną moc. W swoich poruszających opowieściach Marcin Jakimowicz mówi
między innymi o tym:
- jak pewien historyk Kościoła zachęcił go do zrobienia wywiadu z człowiekiem, który pięknie klął przy klerykach paulińskich;
- jakich Bożych szaleńców spotkał na swojej drodze;
- jak o. Augustyn Pelanowski udowadniał, że Aniołowie są lepsi niż TP S.A.;
- jak demon stara się nas przekonać, że Bóg nas skrzywdzi;
- jak spotkanie z siostrami muchomorkami stało się jednym z największych doświadczeń duchowych w jego życiu;
- czy chrześcijański rock jest możliwy i czy można być zniewolonym muzyką;
- dlaczego młodzi ludzie wolą przyjeżdżać do Skrzatusza niż grać w Grand Theft Auto;
- jak ułomki budują Kościół;
- jak Duch pobudza do życia nowe wspólnoty;
- do czego prowadzi uwielbienie piękna w sobie;
- co tak naprawdę oznacza Boże wybranie;
- jak żyje się w trwałym kryzysie;
- czy na naszych oczach spełnia się Apokalipsa
Zbiór poruszających wywiadów Marcina Jakimowicza opublikowanych na łamach "Gościa Niedzielnego" w latach 2008-2013
„Gdy miałem 13 lat, w wypadku straciłem rękę i nogę. Ale to nie był najtragiczniejszy moment w moim życiu. Kiedy miałem siedem lat, spłonął nasz dom w Malborku. Rodzice, ja, dwie moje siostry i brat staliśmy i patrzyliśmy, jak tracimy wszystko. Rok później utopił się mój młodszy brat, Piotruś” – taki scenariusz opowiedział mi Jasiek Mela. Prawdziwe trzęsienie ziemi. Zapytałem go, jak wyjść spod takich gruzów – pisze Marcin Jakimowicz, autor książki „Ciemno, czyli jasno”, we wstępie do jednego z wywiadów. To zbiór poruszających 25 rozmów „na śmierć i życie”.
Dwunastu świetnych mężczyzn odważyło się podzielić swoim osobistym doświadczeniem - mówią o tym, jak sobie radzą i jak się czują w roli ojca. Co to znaczy – być Tatą. Wśród bohaterów tego zbioru są: aktorzy, dziennikarze, filozof, dwóch pisarzy, muzyk i psycholog. Rozmawiają o miłości do dzieci, lękach, dojrzewaniu do ojcostwa, o rodzinie. Zastanawiają się, jak ojcostwo wpisało się w ich tożsamość, przywołują wartości wyniesione z domu i mierzą się z rodzinnymi mitami. Bardzo otwarcie dzielą się wątpliwościami i lękami, ale też przekonaniem, że bycie ojcem to jedna z najważniejszych ról w życiu. I jedno z najpiękniejszych, choć trudnych, doświadczeń. Książka „Jestem Tatą!” to pochwała ojcostwa w każdej postaci: tradycyjnego i nowoczesnego, w rodzinie pełnej, rozbitej, patchworkowej i adopcyjnej, wobec śmierci i niepełnosprawności swojego dziecka. Bo dzisiaj już wiadomo, jak ważna jest relacja z ojcem. I jak bardzo potrzebna, by w przyszłości móc tworzyć bliskie więzi, odnaleźć się w życiu i czuć się bezpiecznie. Autorką wywiadów jest dziennikarka i psycholog Joanna Drosio-Czaplińska, znana przede wszystkim z publikacji w Tygodniku „Polityka”. Autorką ilustracji zamieszczonych w książce jest Agata Dudek, wielokrotnie nagradzana ilustratorka
Zbiór wywiadów z ludźmi, dla których seksualność - również ich własna - nie jest tematem tabu.
Geje i lesbijki - znane postacie z życia publicznego opowiadają o tym, co znaczy być "odmiennej" orientacji seksualnej w Polsce początku XXI wieku. Jest też miejsce dla osób biseksualnych i transpłciowych. Wtórują im przyjaźni idei równości heterycy i heteryczki, bez których tęczowa rewolucja nie byłaby możliwa.
Rozmowa Cezarego Michalskiego z Januszem Palikotem – najbardziej kontrowersyjnym polskim politykiem o jego religijności dziecięcej, młodzieńczej i wieku dojrzałego, o jego faktycznym i pragmatycznym stosunku do Kościoła w okresie, kiedy wydawał tygodnik „Ozon” (gdzie teksty zamieszczali najbardziej konserwatywni, prawicowi publicyści żarliwie broniący Kościoła, min. Grzegorz Górny, Robert Tekieli, Tomasz Terlikowski, Joanna Lichocka, Piotr Semka); o jego współpracy z przedstawicielami polskiego Kościoła (min. abp. Józefem Życińskim i o. Maciejem Ziębą) w okresie działalności w Platformie Obywatelskiej; o deklarowanym i faktycznym stosunku do religii i do Kościoła czołowych polskich polityków (min. Donalda Tuska, Aleksandra Kwaśniewskiego, Bronisława Komorowskiego, Kazimierza Kutza, Jarosława Gowina...), dziennikarzy, artystów i innych osób publicznych; o kulisach odejścia Janusza Palikota z Kościoła oraz pragmatycznych i ideowych przyczynach jego decyzji (po katastrofie smoleńskiej) o stworzeniu w Polsce pierwszej konsekwentnie antyklerykalnej partii, która weszła do Sejmu.
Mówi:
Ojciec Joachim Badeni - dominikanin, słynący z głębokiej wiedzy, pogody ducha i wyjątkowego poczucia humoru.
O rodzinie i błędach młodości
O objawieniach i drodze do klasztoru
O lekturach i fascynacjach
O przyjaźniach, starości i radości życia
Życie ks. Richarda Neuhausa to gotowy materiał na scenariusz filmu. Ten luterański pastor ramię w ramię z Martinem Lutherem Kingiem walczy z systemem wykluczenia rasowego. A później, już w latach 70. z przerażeniem stwierdza, że Ameryka opowiedziała się po stronie nowego, śmiercionośnego rasizmu, czyli wykluczenia nienarodzonych. Neuhaus angażuje się więc w obronę życia. Po latach dochodzi do wniosku, że najważniejszą instytucją chroniącą człowieka jest Kościół katolicki. Zostaje więc katolikiem, przyjmuje święcenia kapłańskie i poświęca się głoszeniu prawdy o Bogu i człowieku, którą odkrył w Kościele. Głoszeniu bezkompromisowemu i radykalnemu, bo jak twierdzi – nie po to został katolikiem, żeby być złym katolikiem. PROROK Z NOWEGO JORKU to najlepszy dowód tego radykalizmu, połączonego z poczuciem humoru i zmysłem obserwacji. Jeśli chcesz zrozumieć, czym jest katolicyzm, przeczytaj tę książkę.
"Rak po polsku" jest zapisem spotkań z Justyną Pronobis-Szczylik, psychoonkolożką, oraz jej mężem profesorem Cezarym Szczylikiem, onkologiem. To książka o lekarzach, którzy wykonują swój zawód z determinacją i wbrew przeciwnościom losu, a także o kondycji polskiej nauki i uwikłaniu jej w politykę. To rozmowy o biznesie farmaceutycznym i oskarżenie rodzimej klasy rządzącej o działanie na szkodę zdrowia obywateli. To opowieść o psychice chorujących oraz ich bliskich, o cudzie medycyny, ale też, a może przede wszystkim o pasji życia, dobrej śmierci i miłości do sztuki.
Podbił serca pacjentów i oczarował miliony telewidzów. Najbardziej wzięty polski chirurg plastyk, bohater popularnego programu „Sekrety chirurgii”. Na wizytę u niego czeka się nawet trzy lata.
Dr Marek Szczyt opowiada o tajemnicach sukcesu, sekretach chirurgii i wszystkim tym, czego nie zobaczycie w telewizji.
Jaki naprawdę jest kultowy doktor? Dlaczego wielu uważa go za cudotwórcę? Jak wyglądają jego relacje z kobietami? Co by w sobie zmienił? Jak ocenia świat polskich celebrytów? Kogo nigdy by nie zoperował? W co wierzy, a czego nienawidzi?
Dr Marek Szczyt bez cenzury.
Rozmówcą nagrodzonego Oscarem aktora jest jego buddyjski nauczyciel Roshi Bernie Glassman, z którym przyjaźni się od ponad dziesięciu lat. Przyrównuje on ikoniczną rolę Jeffa Bridgesa w filmie „Big Lebowski” do łamed wownika – jednego ze sprawiedliwych w żydowskim mistycyzmie, którzy niczym się nie wyróżniają i są ludźmi prostymi, ale o tak szlachetnym sercu, że dzięki nim Bóg pozwala światu trwać. Jego przyjaciel Jeff ujmuje to inaczej: wielkość Kolesia polega na tym, że woli dać pyska niż dać w pysk. Toczący się niespiesznie dialog odwołuje się do biografii Bridgesa, nie tylko zresztą artystycznej. Wspomina on swoje dzieciństwo, młodość oraz ludzi, których spotkał na swojej drodze i których nauki wywarły na niego wpływ. Punktem wyjścia do rozważań Bridgesa i Glassmana jest tytułowy Koleś, grany przez Bridgesa w „Big Lebowskim”. Podstarzały wieczny hippis, od którego bije nie tylko ujmująca szczerość i dobroduszność, ale także… dość luzackie podejście do życia. Glassman: Koleś przypomina nas wszystkich. Wnerwiają go różne rzeczy, na przykład gdy ktoś sika na jego dywan. Ma różne myśli, przeżywa frustracje, jak my wszyscy, ale nie to jest podstawą jego działania. Podstawę stanowi to, gdzie jest. Odpowiada mu Bridges: Robi swoje, jest bardzo autentyczny, ale nieprzewidywalne życie tarmosi nim raz za razem. Koleś radośnie wiosłuje po rzece, ale ciągle pojawia się coś nowego, więc musi się dostosowywać. „Koleś i mistrz zen” to także (a może nawet przede wszystkim!) błyskotliwie poprowadzony wykład buddyzmu zen. Stąd wszelkie nawiązania do „Big Lebowskiego” – czy biografii jego aktora – zostają zgrabnie powiązane z wątkami tej filozofii. Przypadki Kolesia stanowią znakomity pretekst do duchowych podróży Glassmana: Jedna z pierwszych nauk Buddy mówi, że życie to cierpienie. Budda nie miał na myśli rozdzierającego, dojmującego, traumatycznego cierpienia, ale coś bardziej fundamentalnego. Bo bez względu na to, jak dobrze nam idzie albo jak bardzo jesteśmy szczęśliwi, każdego dnia pojawiają się zmiany, które przynoszą nam niezadowolenie i rozczarowanie. Tak więc film zaczyna się zaserwowaniem Kolesiowi porcji cierpienia, bo ktoś sika na jego dywan, dywan, który „robił mu pokój”. „Koleś i mistrz zen” to inspirująca i pogodna książka, zapis swobodnej, serdecznej rozmowy o życiu i filmach, zabawnej i zarazem pouczającej. Głęboki humanizm jej autorów przypomina o wadze czynienia dobra w trudnych czasach.
Ewa Siwicka, znana dziennikarka TVP Poznań, przeprowadziła na antenie cykl rozmów z luminarzami polskiej kultury – reżyserami, aktorami, muzykami, kompozytorami. Różne gatunki twórczości, różne pokolenia, style i osobowości. Wszystkich – kobiety i mężczyzn, młodych i dojrzałych – połączyło jedno: zostawili swój ślad w dziedzictwie narodowym, a w wielu wypadkach – europejskim i światowym. Ślad znacznie trwalszy niż odlewy w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach. Dlatego znaleźli się najpierw w programie, a teraz w książce. Ewa i jej goście mają też jedną wspólną cechę – szczerość. Bo innych rozmów chyba nie warto prowadzić.
24 wywiady.
Aktorzy, dziennikarze, sportowcy, pisarze, ludzie biznesu, podróżnicy, artyści...
W rozmowach, mówią o tym, jaki wpływ na ich życie miały pierwsze przeczytane samodzielnie książki.
Ale nie tylko.
Interesujesz się polityką?
Chcesz poznać arkana wygranych kampanii wyborczych?
Dowiedzieć się jakie mechanizmy, strategie działań są receptą na zwycięstwo?
A może chętnie dowiesz się - co kandydaci do wielkiej polityki robią, aby przegrać (mocno przy tym wierząc że idą w stronę sukcesu)?
Wreszcie – chcesz poznać „przepis” na udaną kampanię wyborczą?
Jeśli choć na jedno pytanie odpowiedziałeś „tak” albo „czemu nie”, to jest to książka dla Ciebie.
Rozmówcy Artura Dmochowskiego analizując największe sukcesy i porażki wyborcze na przestrzeni lat, starają się przedstawić - „idealną” osobowość kandydata, lidera partii; rolę ekspertów, think tanków w powodzeniu kampanii; skutecznego używania „sieci” oraz sondaży wyborczych. Dyskutują również o znaczeniu mediów w kampanii - czy „parcie na szkło” to nadal dobra strategia, czy czeka nas rewolucja komunikacyjna w zbliżających się wyborach?
Autor pyta najlepszych specjalistów, zajmujących się wyborami – politologów, socjologów, ekspertów ds. strategii marketingowych, badaczy rynku, znawców mediów elektronicznych - o to, jak skutecznie przygotować i przeprowadzić zwycięską kampanię wyborczą, jak zaskoczyć przeciwników, jak zdobyć „jedynkę” na liście wyborczej. Doradzają m.in. prof. Andrzej Zybertowicz, dr Jarosław Flis, znany dziennikarz Grzegorz Górny.
Sztuka szczęścia to efekt szeregu rozmów przeprowadzonych przez amerykańskiego psychiatrę Howarda Cutlera z Jego Świątobliwością Dalajlamą, zapis niezwykle interesującego dialogu ludzi dwóch różnych kręgów kulturowych. Duchowy przywódca Tybetu koncentruje się na podstawowym celu ludzkiego życia - osiągnięciu szczęścia. Po raz pierwszy dzieli się z czytelnikami rozważaniami na temat tego, w jaki sposób osiągnął wewnętrzną równowagę. Pokazuje nam, jak możemy walczyć z depresją, gniewem, zazdrością. Mówi o współczuciu i altruizmie, analizuje sytuacje uniwersalne, takie jak śmierć, miłość, małżeństwo, wszelkiego typu relacje międzyludzkie. Podaje przykłady technik i medytacji pomocnych w osiągnięciu pożądanego stanu umysłu i użytecznych nie tylko dla buddystów.
Pierwszy wielki bestseller autora „Miej trochę wiary” i „Zaklinacza czasu”. Książka, do której chętnie się wraca, bowiem pozwala nam poznać samych siebie i na nowo odkryć świat. Piękna relacja ze spotkań mistrza z uczniem. Magiczna kronika wspólnie spędzonego czasu. Nieoceniona lekcja, którą Albom dzieli się z czytelnikami.
Niektórzy z nas mieli szczęście spotkać w swoim życiu kogoś, kto stał się dla nich mądrym i cierpliwym nauczycielem, potrafił udzielić dobrej rady, uczył poznawać świat. Dla Mitcha Alboma taką osobą był Morrie Schwartz, profesor Brandeis University w Waltham. Spotkali się ponownie po dwudziestu latach, kiedy autor przeżywał najtrudniejsze chwile w swoim życiu, a jego mistrz był już nieuleczalnie chory...
„Bardzo rzadkie są książki, które z tak naturalną prostotą odzwierciedlają to, czym w istocie jest życie” – Hamburger Abendblatt
Świadectwo byłego komendanta Gwardii Szwajcarskiej o świętości Jana Pawła II.
Książka wyróżnia się na tle innych publikacji tym, że obejmuje rozmowy dwóch ludzi reprezentujących dwa różne światy. O Janie Pawle II rozmawiają Polak ze Szwajcarem; przedstawiciel pokolenia JP II z mężem i ojcem rodziny; teolog i wykładowca Papieskiego Uniwersytetu Jana Pawła II z posłem do parlamentu Szwajcarii; w końcu kapłan z żołnierzem i komendantem Papieskiej Gwardii Szwajcarskiej.
Dziecko znanego człowieka ma w pierwszym rzędzie do przerobienia wielki bagaż psychiczny. Jeśli zechce wyjść z cienia, musi najpierw "pokonać" w sobie własnego rodzica, strząsnąć jego publiczny wizerunek. Musi "dojść do siebie", odzyskać swoją tożsamość, a potem dopiero pokazać, co potrafi.
Jeśli potrafi i jeśli mu się uda.
Wbrew powszechnemu przekonaniu takim dzieciom znacznie trudniej jest osiągnąć sukces niż dziecku przysłowiowej pani z warzywniaka. Są one najczęściej jakby przezroczyste: kontury mają co prawda własne, ale z tyłu prześwieca ojciec lub matka.
fundamentalne pytania, jakie stawia sobie człowiek, ale dostarcza mnóstwa pouczających przykładów pozwalających choć odrobinę lepiej zrozumieć świat i zachwycić się bardziej świadomie tym, jak wspaniale jest on skonstruowany. I na tym polega jej piękno.
Drugi tom dzieł wybranych Jerzego Vetulaniego przynosi kontynuację i rozwinięcie zagadnień wyłożonych w tomie pierwszym Mózg: fascynacje, problemy, tajemnice (2010). Dokąd zmierza medycyna, a zwłaszcza psychiatria? Jak radzić sobie ze starością i jak się na nią przygotowywać? Jak wiedzę na temat ludzkiego mózgu wprzęgać w pracę nad sobą i w ulepszanie ludzkich społeczności? Tezy, wnioski i rady naukowca zyskują jednak w tym tomie dodatkowe walory właściwe dla rozmowy i komentarza ad hoc: bezpośredniość i osobiste zaangażowanie.
Tematem przewodnim prezentowanej książki jest koncepcja Boga na średniowiecznym Zachodzie. Le Goff wskazuje, że Bóg, postrzegany i przedstawiany jako osoba ludzka, jest antropomorficzny, a jego "antropomorfizacja" dokonała się właśnie w okresie średniowiecza. Pokazuje także, że obraz Boga angażował nie tylko ikonografię. Znalazł się on w centrum teologii, liturgii, duchowości, dewocji. Stara się odpowiedzieć na pytania: Jak mężczyźni i kobiety średniowiecza wyobrażali sobie Boga? Jakie utrzymywali z nim relacje? Podkreśla także, że obraz Boga w społeczeństwie zależał oczywiście od natury i miejsca tego, kto wyobraża sobie tego Boga.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
